மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.40.1
आत्मन्यग्नौ समाध्नाय य एते कुरुनन्दन ।
द्विजातयो व्रतोपेता जपयज्ञपरायणाः ॥ १३.४०.१ ॥
குருநந்தனா, தன்னுள்ளும் அக்கினியிலும் நிலைநிறுத்தி விரதங்களுடன் கூடி ஜபயஞ்ஞத்தில் ஈடுபடும் இந்த துவிஜர்கள்—
13.40.2
यजन्त्यारम्भयज्ञैश्च मानसं यज्ञमास्थिताः ।
अग्निभ्यश्च परं नास्ति येषामेषोऽव्यवस्थितः ॥ १३.४०.२ ॥
ஆரம்ப யஞ்ஞங்களால் யஜிப்பவர்களும், மானச யஞ்ஞத்தை ஆதரிப்பவர்களும், அக்கினிகளை விட உயர்ந்தது இல்லை என்று கருதுபவர்களுமான, இன்னும் நிலைபெறாத வழியில் உள்ளவர்கள்—
13.40.3
तेषां गतिर्महाप्राज्ञ कीदृशी किम्पराश्च ते ।
एतदिच्छामि तत्वेन त्वत्तः श्रोतुं पितामह ॥ १३.४०.३ ॥
மகா ஞானியே, பிதாமகரே, அவர்களின் கதி எத்தகையது? அவர்கள் எதில் ஈடுபட்டவர்கள்? இதை உம்மிடமிருந்து உண்மையாகக் கேட்க விரும்புகிறேன்.
13.40.4
अत्र ते वर्तयिष्यामि इतिहासं पुरातनम् ।
वैकुण्ठस्य च संवादं सुपर्णस्य च भारत ॥ १३.४०.४ ॥
பாரதா, இது குறித்து உனக்கு ஒரு பழைய இதிஹாசத்தைச் சொல்வேன்—வைகுண்டனுக்கும் சுபர்ணனுக்கும் (கருடன்) இடையிலான உரையாடலை.
13.40.5
अमृतस्य समुत्पत्तौ देवानामसुरैः सह ।
षष्टिवर्षसहस्राणि दैवासुरमवर्तत। ॥ १३.४०.५ ॥
அமிர்தம் தோன்றிய காலத்தில், தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இடையே அறுபதாயிரம் ஆண்டுகள் தேவாசுரப் போர் நடந்தது.
13.40.6
तत्र देवास्तु दैतेयैर्वध्यन्ते भृशदारुणैः ।
त्रातारं नाधिगच्छन्ति वध्यमाना महासुरैः ॥ १३.४०.६ ॥
அங்கே தேவர்கள் மிகக் கொடிய தைத்தியர்களால் வதைக்கப்பட்டனர்; பெரிய அசுரர்களால் கொல்லப்பட்டபோதும் காப்பாளரை அவர்கள் காணவில்லை.
13.40.7
आर्तास्ते देवदेवेशं प्रपन्नाः शरणैषिणः ।
पितामहं महाप्राज्ञं वध्यमानाः सुरेतरैः ॥ १३.४०.७ ॥
துன்புற்ற அவர்கள், தேவதேவேசனை அடைக்கலம் நாடி, பெரும் ஞானியான பிதாமகனை அணுகினர்; அசுரர்களால் அவர்கள் வதைக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தனர்.
13.40.8
ता दृष्ट्वा देवता ब्रह्मा सम्भ्रान्तेन्द्रियमानसः ।
वैकुण्ठं शरणं देवं प्रतिपेदे च तैः सह ॥ १३.४०.८ ॥
அந்தத் தேவர்களைக் கண்ட பிரம்மா, கலக்கமடைந்த புலன்களும் மனமும் கொண்டவராய், அவர்களுடன் சேர்ந்து வைகுண்டனாகிய தேவனை அடைக்கலமாக அடைந்தார்.
13.40.9
ततः स देवैः सहितः पद्मयोनिर्नरेश्वर ।
तुष्टाव प्राञ्जलिर्भूत्वा नारायणमनामयम् ॥ १३.४०.९ ॥
பின்னர், தாமரையில் பிறந்த அந்தப் பிரம்மா தேவர்களுடன் கூடி, மன்னர்களின் தலைவனே, கைகூப்பி நிர்மலனான நாராயணனைத் துதித்தார்.
13.40.10
त्वद्रूपचिन्तनान्नाम्नां स्मरणादर्चनादपि ।
तपोयोगादिभिश्चैव श्रेयो यान्ति मनीषिणः ॥ १३.४०.१० ॥
உன் வடிவை தியானிப்பதாலும், உன் நாமங்களை நினைவுகூர்வதாலும், வழிபாட்டாலும், தவம் யோகம் முதலியவற்றாலும், ஞானியர் மேலான நலனை அடைகின்றனர்.
13.40.11
भक्तवत्सल पद्माक्ष परमेश्वर पापहन् ।
परमात्माऽविकाराद्य नारायण नमोंस्तु ते ॥ १३.४०.११ ॥
பக்தர்களிடம் அன்புடையவனே, தாமரைக் கண்ணனே, பரமேசுவரனே, பாவங்களை அழிப்பவனே, பரமாத்மாவே, மாறாதவனாகிய ஆதியே, நாராயணனே, உனக்கு வணக்கம்.
13.40.12
नमस्ते सर्वलोकादे सर्वात्मामितविक्रम ।
सर्वभूतभविष्येश सर्वभूतमहेश्वर ॥ १३.४०.१२ ॥
எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆதியானவனே, எல்லாவற்றின் ஆன்மாவே, அளவற்ற வீரியம் கொண்டவனே, எல்லா உயிர்களுக்கும் இறந்தவை வருபவற்றுக்கும் ஈசனே, எல்லா உயிர்களின் மகேசுவரனே, உனக்கு வணக்கம்.
13.40.13
देवानामपि देवस्त्वं सर्वविद्यापरायणः ।
जगद्वीजसमाहार जगतः परमो ह्यसि ॥ १३.४०.१३ ॥
நீ தேவர்களுக்கும் தேவன்; எல்லா வித்தைகளிலும் நிலைத்தவன். உலகின் விதையைத் தொகுப்பவன்; நீயே உலகிற்கு மேலானவன்.
13.40.14
त्रायस्व देवता वीर दानवाद्यैः सुपीडिताः ।
लोकांश्च लोकपालांश्च ऋषींश्च जयतांवर ॥ १३.४०.१४ ॥
வீரனே, தானவர் முதலியோரால் மிகவும் துன்புறும் தேவர்களைக் காப்பாயாக; உலகங்களையும் உலகக் காவலர்களையும் ரிஷிகளையும் காப்பாயாக, வெற்றியாளர்களில் சிறந்தவனே.
13.40.15
वेदाः साङ्गोपनिषदः सरहस्याः ससङ्ग्रहाः ।
सोङ्काराः सवषट्काराः प्राहुस्त्वां यज्ञमुत्तमम् ॥ १३.४०.१५ ॥
அங்கங்களும் உபநிடதங்களும் ரகசியங்களும் தொகுப்புகளும் கொண்ட வேதங்கள், ஓங்காரத்துடனும் வஷட்காரத்துடனும், உன்னை உத்தமமான யாகம் என்று கூறுகின்றன.
13.40.16
पवित्राणां पवित्रं च मङ्गलानां च मङ्गलम् ।
तपस्विनां तपश्चैव दैवतं देवतास्वपि ॥ १३.४०.१६ ॥
தூயவற்றுள் தூயவனும் மங்களங்களுள் மங்களமும் நீ; தவசிகளின் தவமும் தேவர்களுக்குள்ளும் தெய்வமும் நீயே.
13.40.17
एवमादिपुरस्कारैर्ऋक्सामयजुषां गणैः ।
वैकुण्ठं तुष्टुवुर्देवाः सर्वे ब्रह्मर्षिभिः सह ॥ १३.४०.१७ ॥
இவ்வாறு முன்னுரைகளோடும், ரிக், சாம, யஜுர் கணங்களோடும், பிரம்மரிஷிகளுடன் சேர்ந்து, அனைத்து தேவர்களும் வைகுண்டரைத் துதித்தனர்.
13.40.18
ततोऽन्तरिक्षे वागासीन्मेघगम्भीरनिस्वना ।
जेष्यध्वं दानवान्यूयं मयैव सह सङ्गरे ॥ १३.४०.१८ ॥
பின்னர் வானில் மேகம் போன்ற ஆழ்ந்த ஒலியுடன் ஒரு குரல் எழுந்தது: நீங்கள் அனைவரும் என்னுடனேயே போரில் தானவர்களை வெல்வீர்கள்.
13.40.19
ततो देवगणानां च दानवानां च युध्यताम् ।
प्रादुरासीन्महातेजाः शार्ङ्गचक्रगदाधरः ॥ १३.४०.१९ ॥
அப்போது தேவர் குழுக்களும் தானவர்களும் போரிட்டுக் கொண்டிருக்கையில், சார்ங்க வில், சக்கரம், கதை ஆகியவற்றைத் தாங்கிய மகா தேஜஸ் கொண்டவர் தோன்றினார்.
13.40.20
सुपर्णपृष्ठमास्थाय तेजसा प्रदहन्निव ।
व्यधमद्दानवान्सर्वान्बाहुद्रविणतेजसा ॥ १३.४०.२० ॥
கருடனின் முதுகில் ஏறி, தன் தேஜஸால் எரிப்பவர் போல, தன் புயங்களின் வலிமைத் தேஜஸால் அனைத்து தானவர்களையும் வீழ்த்தினார்.
13.40.21
तं समासाद्य समरे दैत्यदानवपुङ्गवाः ।
व्यनश्यन्त महाराज पतङ्गा इव पावकम् ॥ १३.४०.२१ ॥
மகாராஜா, போரில் அவரை எதிர்கொண்ட தைத்தியர் மற்றும் தானவர்களில் சிறந்தவர்கள், நெருப்பை அணுகும் விட்டில்கள் போல அழிந்தனர்.
13.40.22
स विजित्यासुरान्सर्वान्दानवांश्च महामतिः ।
पश्यतामेव देवानां तत्रैवान्तरधीयत ॥ १३.४०.२२ ॥
மகாமதியானவர் அனைத்து அசுரர்களையும் தானவர்களையும் வென்று, தேவர்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கையிலேயே அங்கேயே மறைந்தார்.
13.40.23
तं दृष्ट्वान्तर्हितं देवा विष्णुं देवामितद्युतिम् ।
विस्मयोत्फुल्लनयना ब्रह्माणमिदमब्रुवन् ॥ १३.४०.२३ ॥
மறைந்த தேவர்களில் அமித தேஜஸ் கொண்ட விஷ்ணுவை அவர்கள் கண்டு, வியப்பால் விரிந்த கண்களுடன் பிரம்மாவிடம் இவ்வாறு கூறினர்.
13.40.24
भगवन्सर्वलोकेश सर्वलोकपितामह ।
इदमत्यद्भुतं वृत्तं तन्नः शंसितुमर्हसि ॥ १३.४०.२४ ॥
பகவானே, அனைத்து உலகங்களின் அதிபதியே, அனைத்து உலகங்களின் பிதாமகரே! இந்த மிக அற்புதமான நிகழ்வை எங்களுக்கு விளக்குவது தகும்.
13.40.25
दैवासुरेऽस्मिन्सङ्ग्रामे त्राता येन वयं विभो ।
एतद्विज्ञातुमिच्छामः कुतोसौ कश्च तत्वतः ॥ १३.४०.२५ ॥
ஓ வீபோ, தேவாசுரப் போரில் எவர் எங்களைக் காத்தாரோ, அவர் எங்கிருந்து வந்தார், உண்மையில் அவர் யார் என்பதை நாங்கள் அறிய விரும்புகிறோம்.
13.40.26
कोऽयमस्मान्परित्राय तूष्णीमेव यथागतम् ।
प्रतिप्रयातो दिव्यात्मा तं नः शंसितुमर्हसि ॥ १३.४०.२६ ॥
எங்களைக் காத்து, அமைதியாக வந்தவாறே திரும்பிச் சென்ற இந்தத் தெய்வீக ஆத்மா யார்? அவரைப் பற்றி எங்களுக்குச் சொல்ல வேண்டும்.
13.40.27
एवमुक्तः सुरैः सर्वैर्वचनं वचनार्थवित् ।
उवाच पद्मनाभस्य पूर्वरूपं प्रति प्रभो ॥ १३.४०.२७ ॥
எல்லா தேவர்களும் இவ்வாறு கேட்டபோது, சொற்பொருள் அறிந்தவர் பத்மநாபரின் முன்னைய வடிவத்தைக் குறித்துப் பேசினார், ஓ பிரபுவே.
13.40.28
न ह्येनं वेद तत्वेन भुवनं भुवनेश्वरम् ।
सङ्ख्यातुं नैव चात्मानं निर्गुणं गुणिनां वरम् ॥ १३.४०.२८ ॥
உலகங்களின் ஈசுவரரை உண்மையில் எவரும் அறியார். குணங்களற்றவராயினும், குணமுடையவர்களில் சிறந்தவரான அவரை எண்ண இயலாது.
13.40.29
अत्र ते वर्तयिष्यामि इतिहासं पुरातनम् ।
सुपर्णस्य च संवादमृषीणां चापि देवताः ॥ १३.४०.२९ ॥
இங்கு நான் உனக்கு ஒரு பழமையான இதிகாசத்தைச் சொல்வேன் — சுபர்ணனுடைய (கருடனுடைய) உரையாடலை, முனிவர்களுடையதும் தேவர்களுடையதும்.
13.40.30
पुरा ब्रह्मर्षयश्चैव सिद्दाश्च भुवनेश्वरम् ।
आश्रित्य हिमवत्पृष्ठे चक्रिरे विविधाः कथाः ॥ १३.४०.३० ॥
முன்பொரு காலத்தில் பிரம்மரிஷிகளும் சித்தர்களும் பிரபஞ்சத் தலைவரைச் சரணடைந்து, இமயமலையின் சிகரத்தில் பல்வேறு கதைகளைப் பேசினர்.
13.40.31
तेषां कथयतां तत्र कथान्ते पततां वरः ।
प्रादुरासीन्महातेजा वाहश्चक्रगदाभृतः ॥ १३.४०.३१ ॥
அங்கே அவர்கள் கதை சொல்லிக்கொண்டிருக்கையில், கதையின் முடிவில், பறவைகளில் சிறந்தவரும் மகா தேஜஸ் கொண்டவருமான, சக்ர-கதை தாங்கியவரின் வாகனம் தோன்றியது.
13.40.32
स तानृषीन्समासाद्य विनयावनताननः ।
अवतीर्य महावीर्यस्तानृषीनभिजग्मिवान् ॥ १३.४०.३२ ॥
அந்த மகா வீரர் அந்த ரிஷிகளை அணுகி, பணிவால் முகம் தாழ்த்தி, இறங்கி அவர்களிடம் சென்றார்.
13.40.33
अभ्यर्चितः स ऋषिभिः स्वागतेन महाबलः ।
उपाविशत तेजस्वी भूमौ वेगवतां वरः ॥ १३.४०.३३ ॥
ரிஷிகளால் வரவேற்புடன் மரியாதை செய்யப்பட்ட அந்த மகாபலசாலி, தேஜஸ்வி, வேகமுள்ளவர்களில் சிறந்தவர் நிலத்தில் அமர்ந்தார்.
13.40.34
तमासीनं महात्मानं वैनतेयं महाद्युतिम् ।
ऋषयः परिपप्रच्छुर्महात्मानस्तपस्विनः ॥ १३.४०.३४ ॥
அமர்ந்திருந்த அந்த மகாத்மா, மகாஒளி கொண்ட வைனதேயரை (கருடனை) மகாத்மாவான தவசிகளான ரிஷிகள் நன்றாக வினவினர்.
13.40.35
कौतूहलं वैनतेय परं नो हृदि वर्तते ।
तस्य नान्योस्ति वक्तेह त्वामृते पन्नगाशन ॥ १३.४०.३५ ॥
வைனதேயரே, எங்கள் இதயத்தில் இதைப்பற்றி மிகுந்த ஆர்வம் உள்ளது; இங்கே இதைச் சொல்ல உங்களைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லை, பாம்புண்ணியே.
13.40.36
तदाख्यातमिहेच्छामो भवता प्रश्नमुत्तमम् ।
एवमुक्तः प्रत्युवाच प्राञ्जलिर्विनतासुतः ॥ १३.४०.३६ ॥
அந்த உயர்ந்த கேள்விக்கு நீங்கள் இங்கே பதிலைச் சொல்ல விரும்புகிறோம். இவ்வாறு வினவப்பட்ட வினதையின் மகன் கைகூப்பி பதிலளித்தார்.
13.40.37
धन्योस्म्यनुगृहीतोस्मि यन्मां ब्रह्मर्षिसत्तमाः ।
प्रष्टव्यं प्रष्टुमिच्छन्ति प्रीतिमन्तोऽनसूयकाः ॥ १३.४०.३७ ॥
நான் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவனும் அருள் பெற்றவனும் ஆவேன்; பிரம்மரிஷிகளில் சிறந்தவர்களே, அன்பும் பொறாமையற்ற மனமும் கொண்ட நீங்கள் என்னிடம் கேட்க விரும்புகிறீர்களே.
13.40.38
किं मया ब्रूत वक्तव्यं कार्यं च वदतां वराः ।
यूयं हि मां यथायुक्तं सर्वं वै प्रष्टुमर्हथ ॥ १३.४०.३८ ॥
பேச்சாளர்களில் சிறந்தவர்களே, நான் என்ன சொல்ல வேண்டும், என்ன செய்ய வேண்டும்? நீங்கள் என்னிடம் முறையாக அனைத்தையும் கேட்கத் தகுந்தவர்கள்.
13.40.39
नमस्कृत्वा ह्यनन्ताय ततस्त ऋषिसत्तमाः ।
प्रष्टुं प्रचक्रमुस्तत्र वैनतेयं महाबलम् ॥ १३.४०.३९ ॥
பின்னர் அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவர்கள் அனந்தனுக்கு வணக்கம் செலுத்தி, அங்கு மகாபலம் பொருந்திய வைனதேயனிடம் கேள்வி கேட்கத் தொடங்கினர்.
13.40.40
देवदेवं महात्मानं नारायणमनामयम् ।
भवानुपास्ते वरदं कुतोऽसौ कश्च तत्वतः ॥ १३.४०.४० ॥
தேவர்களின் தேவன், மகாத்மா, குறைவற்ற நாராயணன், வரம் அளிப்பவர் — அவரை நீர் வழிபடுகிறீர்; அவர் எங்கிருந்து வந்தவர், உண்மையில் அவர் யார்?
13.40.41
प्रकृतिर्विकृतिर्वाऽस्य कीदृशी क्वनु संस्थितिः ।
एतद्भवन्तं पृच्छामो देवोऽयं क्व कृतालयः ॥ १३.४०.४१ ॥
இவரின் மூல இயல்பு அல்லது மாற்றம் எத்தகையது, இவர் எங்கே நிலைகொண்டுள்ளார்? இதை உம்மிடம் கேட்கிறோம் — இந்த தேவன் எங்கே வசிக்கிறார்?
13.40.42
एथ भक्तप्रियो देवः प्रियभक्तस्तथैव च ।
त्वं प्रियश्चास्य भक्तश्च नान्यः काश्यप विद्यते ॥ १३.४०.४२ ॥
இந்த தேவன் பக்தர்களுக்கு பிரியமானவர்; நீரும் அவருக்கு பிரியமான பக்தர். ஹே காசியபா, அவருக்கு உம்மைப் போன்ற வேறு பக்தன் இல்லை.
13.40.43
मुष्णन्निव मनश्चक्षूंष्यविभाव्यतनुर्विभुः ।
अनादिमध्यनिधनो न विद्मैनं कुतो ह्यसौ ॥ १३.४०.४३ ॥
அவர் மனதையும் கண்களையும் கவர்வது போல் இருக்கிறார்; அவரது உருவம் காணப்படாதது. அவருக்கு ஆதியும் இல்லை, நடுவும் இல்லை, முடிவும் இல்லை. அவரை நாம் அறியவில்லை; அவர் எவ்வாறு இருக்கிறார் என்றும் நமக்குத் தெரியவில்லை.
13.40.44
वेदेष्वपि च विश्वात्मा गीयते न च विद्महे ।
तत्वतस्तत्वभूतात्मा विभुर्नित्यः सनातनः ॥ १३.४०.४४ ॥
வேதங்களிலும் பிரபஞ்சாத்மா பாடப்படுகிறார்; ஆனால் உண்மையில் நாம் அவரை அறியவில்லை. உண்மையின் சாரமான ஆத்மாவாகிய அந்த வியாபகர் நித்தியமும் சனாதனமும் ஆனவர்.
13.40.45
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम् ।
गुणाश्चैषां यथासङ्ख्यं भावाभावौ तथैव च ॥ १३.४०.४५ ॥
நிலம், காற்று, ஆகாயம், நீர், ஐந்தாவதாக ஒளி (நெருப்பு). இவற்றின் குணங்களும் வரிசைப்படி உள்ளன; அதுபோலவே இருப்பும் இன்மையும்.
13.40.46
तमः सत्वं रजश्चैव भावाश्चैव तदात्मकाः ।
मनो बुद्धिश्च तेजश्च बुद्धिगम्यानि तत्वतः।
जायन्ते तात तस्माद्धि तिष्ठते तेष्वसौ विभुः ॥ १३.४०.४६ ॥
தமஸ், சத்துவம், ரஜஸ், அவற்றின் இயல்புடைய பாவங்களும்; மனம், புத்தி, தேஜஸ் ஆகியவையும் உண்மையில் அறிவால் அறியப்படுபவையாக எழுகின்றன. அன்பனே, அதிலிருந்தே வியாபகர் அவற்றில் நிலைகொண்டிருக்கிறார்.
13.40.47
सञ्चिन्त्य बहुधा बुद्ध्या नाध्यवस्यामहे परम् ।
तस्य देवस्य तत्वेन तन्नः शंस यथातथम् ॥ १३.४०.४७ ॥
பலவகையாக அறிவால் சிந்தித்தும் நாங்கள் பரம்பொருளை உறுதி செய்ய இயலவில்லை. அந்த தேவனின் உண்மையான தத்துவத்தை, உள்ளபடியே எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.40.48
एतमेव परं प्रश्नं कौतूहलसमन्विताः ।
एवं भवन्तं पृच्छामस्तन्नः शंसितुमर्हसि ॥ १३.४०.४८ ॥
இந்தப் பரமமான கேள்வியையே, ஆர்வம் நிரம்பியவர்களாய் நாங்கள் கேட்கிறோம். இவ்வாறு உங்களிடம் கேட்கிறோம்; அதை எங்களுக்குச் சொல்லத் தகுந்தவர் நீங்கள்.
13.40.49
स्थूलतो यस्तु भगवांस्तेनैव स्वेन हेतुना ।
त्रैलोक्यस्य तु रक्षार्थं दृश्यते रूपमास्थितः ॥ १३.४०.४९ ॥
தமது அதே காரணத்தால், மூவுலகங்களையும் காக்கும் பொருட்டு, ஸ்தூல வடிவம் கொண்டு காட்சி தரும் பகவான் இவர்.
13.40.50
मया तु महदाश्चर्यं पुरा दृष्टं सनातने ।
देवे श्रीवत्सनिलये तच्छृणुध्वमशेषतः ॥ १३.४०.५० ॥
முன்பு நித்தியனான, ஸ்ரீவத்ச அடையாளம் கொண்ட தேவனில் நான் ஒரு பெரிய அதிசயத்தைக் கண்டேன்; அதை முழுவதும் கேளுங்கள்.
13.40.51
न स्म शक्यो मया वेत्तुं न भवद्भिः कथञ्चन ।
यथा मां प्राह भगवांस्तथा तच्छ्रुयतां मम ॥ १३.४०.५१ ॥
அதை என்னாலோ உங்களாலோ எந்த வகையிலும் அறிய முடியாது; பகவான் என்னிடம் சொன்னபடியே அதை என்னிடமிருந்து கேளுங்கள்.
13.40.52
मयाऽमृतं देवतानां मिषतामृषिसत्तमाः ।
हृतं विपाट्य तं यन्त्रं विद्राव्यामृतरक्षिणः ॥ १३.४०.५२ ॥
முனிவர்களில் சிறந்தவர்களே! தேவர்கள் பார்த்திருக்கையில், அந்த அமைப்பைப் பிளந்து, அமுதத்தை நான் கவர்ந்தேன்; அமுதக் காவலர்களை விரட்டினேன்.
13.40.53
देवता विमुखीकृत्य सेन्द्राः समरुतो मृधे ।
उन्मथ्याशु गिरींश्चैव विक्षोभ्य च महोदधिं ॥ १३.४०.५३ ॥
போரில் இந்திரனும் மருத்துகளும் உட்பட தேவர்களை விலகச் செய்து, விரைவாக மலைகளைப் பெயர்த்து, பெருங்கடலைக் கலக்கி.
13.40.54
तं दृष्ट्वा मम विक्रान्तं वागुवाचाशरीरिणी ।
प्रीतोस्मि ते वैनतेय कर्मणाऽनेन सुव्रत।
अवृथा तेऽस्तु मद्वाक्यं ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १३.४०.५४ ॥
என் அந்த வீரத்தைக் கண்டு, உருவமற்ற ஒரு குரல் சொன்னது: 'வைனதேயா, நல்ல விரதம் கொண்டவனே! இச்செயலால் உன்மேல் நான் மகிழ்ந்தேன். என் சொல் வீணாகாமல் இருக்கட்டும். சொல், உனக்கு நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?'
13.40.55
तामेवंवादिनीं वाचमहं प्रत्युक्तवांस्तदा ।
ज्ञातुमिच्छामि कस्त्वं हि ततो मे दास्यसे वरम्।
प्रकृतिर्विकृतिर्वा त्वं देवो वा दानवोपि वा ॥ १३.४०.५५ ॥
அப்போது அவ்வாறு பேசிய அந்த வாணிக்கு நான் பதிலளித்தேன்: நீ யார் என்பதை அறிய விரும்புகிறேன், பின்னர் எனக்கு வரம் தருவாய். நீ இயல்பான உருவில் இருக்கிறாயா அல்லது மாறிய உருவில் இருக்கிறாயா, தேவனா அல்லது தானவனா?
13.40.56
ततो जलदगम्भीरं प्रहस्य वदतांवरः ।
उंवाच वरदः प्रीतः काले त्वं माऽभिवेत्स्यसि ॥ १३.४०.५६ ॥
பின்னர் மேகம் போல் ஆழ்ந்த குரலில் சிரித்து, பேசுபவர்களில் சிறந்தவராகிய வரம் தருபவர் மகிழ்ச்சியுடன் சொன்னார்: உரிய காலத்தில் நீ அறிந்துகொள்வாய்.
13.40.57
वाहनं भव मे साधो वरं दद्मि तवोत्तमम् ।
न ते वीर्येण सदृशः कश्चिल्लोके भविष्यति ॥ १३.४०.५७ ॥
நல்லவனே, என் வாகனமாக ஆகு; உனக்கு உயர்ந்த வரத்தைத் தருகிறேன். உலகில் உன் வீரத்திற்கு நிகரானவர் எவரும் இருக்க மாட்டார்.
13.40.58
पतङ्ग पततांश्रेष्ठ न देवो नापि दानवः ।
मत्सखित्वमनुप्राप्तो दुर्धर्षश्च भविष्यसि ॥ १३.४०.५८ ॥
பறவைகளில் சிறந்தவனே, பதங்கா, நீ தேவனும் அல்லன், தானவனும் அல்லன். என் நட்பைப் பெற்று நீ வெல்ல முடியாதவனாவாய்.
13.40.59
तमब्रवं देवदेवं मामेवंवादिनं परम् ।
प्रयतः प्राञ्जलिर्भूत्वा प्रणम्य शिरसा विभुम् ॥ १३.४०.५९ ॥
இவ்வாறு பேசிய தேவதேவரான அந்த உயர்ந்த விபுவிடம் நான் பணிவுடனும் கைகூப்பியும் தலை வணங்கி வணங்கிச் சொன்னேன்.
13.40.60
एवमेतन्महाबाहो सर्वमेतद्भविष्यति ।
वाहनं ते भविष्यामि यथा वदति मां भवान् ॥ १३.४०.६० ॥
மகாபாஹுவே, இவை அனைத்தும் அவ்வாறே நடக்கும். நீங்கள் என்னிடம் சொல்வதுபோல் நான் உங்கள் வாகனமாவேன்.
13.40.61
मम चापि महाबुद्धे निश्चयं श्रूयतामिति ।
ध्वजस्तेऽहं भविष्यामि रथस्थस्य न संशयः ॥ १३.४०.६१ ॥
மகாபுத்திமானே, என் உறுதியையும் கேளுங்கள். ரதத்தில் அமர்ந்திருக்கும் உமக்கு நான் கொடியாவேன்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.
13.40.62
तथास्त्विति स मामुक्त्वा भूयः प्राह महामनाः ।
न ते गतिविघातोऽद्य भविष्यत्यमृतं विना ॥ १३.४०.६२ ॥
"அப்படியே ஆகட்டும்" என்று என்னிடம் சொல்லி, அந்த மகாமனம் கொண்டவர் மீண்டும் கூறினார்: "அமுதம் இல்லாமல் உமது செல்கைக்குத் தடை இன்று ஏற்படாது."
13.40.63
एवं कृत्वा तु समयं देवदेवः सनातनः ।
मामुक्त्वा साधयस्वेति यथाऽभिप्रायतो गतः ॥ १३.४०.६३ ॥
இவ்வாறு உடன்படிக்கை செய்து, நித்தியனான தேவதேவன் என்னிடம் "இதைச் சாதித்திடு" என்று சொல்லி, தம் எண்ணப்படியே சென்றுவிட்டார்.
13.40.64
ततोऽहं कृतसंवादो येन केनापि सत्तमाः ।
कौतूहलसमाविष्टः पितरं कश्यपं गतः ॥ १३.४०.६४ ॥
பின்னர் நான் உடன்படிக்கையை முடித்து, ஓ சத்தமர்களே, எப்படியோ ஆர்வம் நிரம்பியவனாக என் தந்தை காசியபரிடம் சென்றேன்.
13.40.65
सोहं पितरमासाद्य प्रणिपत्याभिवाद्य च ।
सर्वमेतद्यथातथ्यमुक्तवान्पितुरन्तिके ॥ १३.४०.६५ ॥
நான் தந்தையை அணுகி, வணங்கி, வாழ்த்தி, இவை அனைத்தையும் உண்மையாகவே தந்தையின் முன் சொன்னேன்.
13.40.66
श्रुत्वा तु भगवान्मह्यं ध्यानमेवान्वपद्यत ।
स मुहूर्तमिव ध्यात्वा मामाह वदतां वरः ॥ १३.४०.६६ ॥
இதைக் கேட்டு பகவான் தியானத்தில் ஆழ்ந்தார்; ஒரு கணம் தியானித்த பின், பேசுபவர்களில் சிறந்தவர் என்னிடம் சொன்னார்.
13.40.67
धन्योस्यनुगृहीतश्च यत्त्वं तेन महात्मना ।
संवादं कृतवांस्तात गुह्येन परमात्मना ॥ १३.४०.६७ ॥
அன்பே, நீ பாக்கியவான்; அந்த மகாத்மாவின் அருளைப் பெற்றிருக்கிறாய், ஏனெனில் பரமாத்மாவைப் பற்றிய இரகசியமான உரையாடலை அவர் உன்னுடன் நடத்தினார்.
13.40.68
स्थूलदृश्यः स भगवांस्तेन तेनैव हेतुना ।
दृश्यतेऽव्यक्तरूपस्थः प्रधानप्रभवाप्ययः ॥ १३.४०.६८ ॥
அந்த பகவான் அதே காரணத்தால் தூல வடிவில் காணப்படுகிறார்; அவர் அவ்யக்த வடிவில் நிலைத்திருக்கிறார், பிரதானத்தின் தோற்றமும் ஒடுக்கமும் அவரிடமிருந்தே.
13.40.69
मया हि स महातेजा नान्ययोगसमाधिना ।
तपसोग्रेण तेजस्वी तोषितस्तपसांनिधिः ॥ १३.४०.६९ ॥
அந்த மகாதேஜஸ்வியை வேறு யோக-சமாதியால் அல்ல, கடும் தவத்தால் நான் மகிழ்வித்தேன்; அவர் தவங்களின் களஞ்சியம்.
13.40.70
ततो मे दर्शयामास तोषयन्निव पुत्रक ।
श्वेतपीतारुणनिभः कद्रूकपिलपिङ्गलः ॥ १३.४०.७० ॥
பின்பு அவர் எனக்குத் தரிசனம் அளித்தார், என்னை மகிழ்விப்பவர் போல், மகனே; அவர் வெண்மை, மஞ்சள், செம்மை நிறம் கொண்டவர், கத்ருவின் பாம்புகளைப் போல் பொன்னிற-பழுப்பு வண்ணமுடையவர்.
13.40.71
रक्तनीलासितनिभः सहस्रोदरपाणिमान् ।
द्विसाहस्रमहावक्त्र एकाक्षः शतलोचनः ॥ १३.४०.७१ ॥
அவர் சிவப்பு, நீலம், கருமை நிறம் போன்றவர்; ஆயிரம் வயிறுகளும் கைகளும் உடையவர், இரண்டாயிரம் பெரிய வாய்களையுடையவர், ஒரு கண்ணும், நூறு கண்களும் கொண்டவர்.
13.40.72
अनिष्पन्दा निराहाराः समानाः सूर्यतेजसा ।
तमुपासन्ति परमं गुह्यमक्षरमव्ययम् ॥ १३.४०.७२ ॥
அசையாதவர்களாய், உணவின்றி, சூரியனின் ஒளிக்கு ஒப்பாய் இருப்பவர்கள், அந்த பரம, இரகசிய, அழியாத, அழிவற்றதை உபாசிக்கிறார்கள்.
13.40.73
समासाद्य तु तं विश्वमहं मूर्ध्ना प्रणम्य च ।
ऋग्यजुःसामभिः स्तुत्वा शरण्यं शरणं गतः ॥ १३.४०.७३ ॥
அந்த விஸ்வரூபனை அடைந்து, தலை வணங்கி வணங்கி, ரிக், யஜுஸ், சாம மந்திரங்களால் துதித்து, சரணடையத் தகுந்தவனின் சரணை நாடினேன்.
13.40.74
महामेघौघधीरेण स्वरेण जयतांवरः ।
आभाष्य पुत्रपुत्रेति इदमाह धृतं वचः ॥ १३.४०.७४ ॥
பெரும் மேகக் கூட்டத்தின் கம்பீர முழக்கம் போன்ற குரலில், வெற்றியாளர்களில் சிறந்தவன் 'மகனே, மகனே' என்று அழைத்து இந்தத் திடமான சொற்களைச் சொன்னான்.
13.40.75
त्वयाऽभ्युदयकामेन तपश्चीर्णं महामुने ।
अमुक्तस्त्वं समासङ्गैरविमुक्तोऽद्य पश्यसि ॥ १३.४०.७५ ॥
ஓ மகாமுனிவரே, முன்னேற்றத்தை விரும்பி நீ தவம் செய்தாய்; ஆனால் நெருங்கிய பற்றுகளால் நீ இன்னும் விடுபடவில்லை, எனவே இன்று நீ விடுபடாதவனாகவே காண்கிறாய்.
13.40.76
यदा सङ्गैर्विमुक्तश्च गतमोहो गतस्पृहः ।
भविष्यसि सदा ब्रह्म मामनुध्यास्यसे द्विज ॥ १३.४०.७६ ॥
பற்றுகளிலிருந்து விடுபட்டு, மயக்கமும் ஆசையும் நீங்கும்போது, ஓ இருபிறப்பாளனே, நீ எப்போதும் பிரம்மமாய் இருப்பாய்; என்னையே தியானிப்பாய்.
13.40.77
ऐकान्तिकीं मतिं कृत्वा मद्भक्तो मत्परायणः ।
ज्ञास्यसे मां ततो ब्रह्मन्वीतमोहश्च तत्वतः ॥ १३.४०.७७ ॥
ஒருமுகமான மனத்தை உறுதியாகக் கொண்டு, என் பக்தனாகவும் என்னையே சார்ந்தவனாகவும் இருந்து, ஓ பிராமணனே, மயக்கமற்றவனாகி நீ என்னை உண்மையாக அறிவாய்.
13.40.78
तेन त्वं कृतसंवादः स्वतः सर्वहितैषिणा ।
विश्वरूपेण देवेन पुरुषेण महात्मना।
तमेवाराधय क्षिप्रं तमाराध्य न सीदसि ॥ १३.४०.७८ ॥
எல்லோருடைய நலனை விரும்பும் அந்த விஸ்வரூப தேவனும் மகாத்மாவான புருஷனுமான அவருடன் நீ உரையாடினாய். அவரையே விரைவாக ஆராதி; அவரை ஆராதித்தால் நீ துன்பமடைய மாட்டாய்.
13.40.79
सोहमेवं भगवता पित्रा ब्रह्मर्षिसत्तमाः ।
अनुनीतो यथान्यायं स्वमेव भवनं गतः ॥ १३.४०.७९ ॥
பிரம்மரிஷிகளில் சிறந்தவர்களே, இவ்வாறு பூஜ்யமான என் தந்தையால் முறைப்படி அறிவுறுத்தப்பட்ட நான் என் இருப்பிடத்திற்கே திரும்பிச் சென்றேன்.