マハーバーラタ · 章 13.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.41.1
सोऽहमामन्त्र्य पितरं तद्भावगतमानसः ।
स्वमेवालयमासाद्य तमेवार्थमचिन्तयम् ॥ १३.४१.१ ॥
父に別れを告げ、その境地に心を没入させて、自分の住処に着き、まさにその対象を思い巡らした。
13.41.2
तद्भावगतभावात्मा तद्भूतगतमानसः ।
गोविन्दं चिन्तयन्नासे शाश्वतं परमव्ययम् ॥ १३.४१.२ ॥
その境地に自己を没入させ、心をその存在へ向けて、永遠で至高の不滅なるゴーヴィンダを瞑想しながら座っていた。
13.41.3
धृतं बभूव हृदयं नारायणदिदृक्षया ।
सोहं वेगं समास्थाय मनोमारुतवेगवान्।
रम्यां विशालां बदरीं गतो नारायणाश्रमम् ॥ १३.४१.३ ॥
ナーラーヤナを見たいという思いに心が定まった。心と風の速さでその勢いを保って、麗しく広大なバダリーのナーラーヤナの庵へ向かった。
13.41.4
ततस्तत्र हरिं जगतः प्रभवं विभुम् ।
गोविन्दं पुण्डरीकाक्षं प्रणतः शिरसा हरिम्।
ऋग्यजुस्सामभिश्चैनं तुष्टाव परया मुदा ॥ १३.४१.४ ॥
そこで、世界の根源であり遍在する蓮華眼のゴーヴィンダ、ハリに頭を垂れて礼拝し、リグ、ヤジュル、サーマのヴェーダの讃歌によって無上の喜びをもって讃えた。
13.41.5
अथापश्यं सुविपुलमश्वत्थं देवसंश्रयम् ॥ १३.४१.५ ॥
そして、神々の拠り所である非常に広大な聖なるイチジクの木を見た。
13.41.6
चतुर्द्विगुणपीनांसः शङ्कचक्रगदाधरः ।
प्रादुर्बभूव पुरुषः पीतवासाः सनातनः।
मध्याह्नार्कप्रतीकाशस्तेजसा भासयन्दिशः ॥ १३.४१.६ ॥
八重に豊かな広い肩を持ち、法螺貝、円盤、棍棒を執り、黄色の衣を纏った永遠の人格神が現れた。正午の太陽のように、その輝きで四方を照らしながら。
13.41.7
संस्तुतः संविदं कृत्वा व्रजेति श्रेयसे रतः ।
प्रागुदीचीं दिशं देवः प्रतस्थे पुरुषोत्तमः।
दिशश्च विदिशश्चैव भासयन्स्वेन तेजसा ॥ १३.४१.७ ॥
賛美され、取り決めを交わして「行け」と告げられた後、至福に専念する神プルショーッタマは北東の方角へと旅立ち、自らの光で方角と隅々を照らした。
13.41.8
तमहं पुरुषं दिव्यं व्रजन्तममितौजसम् ।
अनुवव्राज वेगेन शनैर्गच्छन्तमव्ययम् ॥ १३.४१.८ ॥
その神聖で無限の力を持ち、進んでいく人物を、私は速やかに追いかけた。彼はゆっくりと歩む、不滅の者であった。
13.41.9
योजनानां सहस्राणि षष्टिमष्टौ तथा शतम् ।
तथा शतसहस्रं च शतं द्विगुणमेव च ॥ १३.४१.९ ॥
数千ヨージャナ——六万八千、同様に十万、さらに二倍の百（それが距離であった）。
13.41.10
स गत्वा दीर्गमध्वानमपश्यमहमद्भुतम् ।
महान्तं पावकं दीप्तमर्चिष्मन्तमनिन्धनम् ॥ १३.४१.१० ॥
その長い道を進んで、私は不思議で大きな火を見た——燃え盛り、炎を上げ、燃料もないものを。
13.41.11
शतयोजनविस्तीर्णं तस्माद्द्विगुणमायतम् ।
विवेश स महायोगी पावकं पावकद्युतिः ॥ १३.४१.११ ॥
その火は幅百ヨージャナ、長さはその二倍であった。その大ヨーギンは火のように輝き、その中に入った。
13.41.12
तत्र शंभुस्तपस्तेपे महादेवः सहोमया ।
स तेन संविदं कृत्वा पावकं समतिक्रमत् ॥ १३.४१.१२ ॥
そこでは大神シャンブ（シヴァ）がウマーとともに苦行をしていた。彼と取り決めを交わして、その火を越えて進んだ。
13.41.13
श्रमाभिभूतेन मया कथञ्चिदनुगम्यते ॥ १३.४१.१३ ॥
疲労に打ちひしがれた私は、どうにか彼の後を追っていた。
13.41.14
गत्वा स दीर्घमध्वानं भास्करेणावभासितम् ।
अभास्करममर्यादं विवेश सुमहत्तमः ॥ १३.४१.१४ ॥
太陽に照らされた長い道を行き、彼は太陽のない、果てしなく広大な闇へと入っていった。
13.41.15
अथ दृष्टिः प्रतिहता मम तत्र बभूव ह ।
यथास्वभावं भूतात्मा विवेश स महाद्युतिः ॥ १३.४१.१५ ॥
その時、私の視界はそこで遮られ、大いに輝く万物の魂は自らの本性に従ってその中へ入っていった。
13.41.16
ततोऽहमभवं मूढो जडान्धबधिरोपमः ।
दिशश्च विदिशश्चैव न विजज्ञे तमोवृतः ॥ १३.४१.१६ ॥
その時、私は鈍く、盲目で、聾者のように惑乱し、闇に包まれて方角も中間の方角もわからなくなった。
13.41.17
अविजानन्नहं किञ्चित्तस्मिंस्तमसि संवृते ।
ससंभ्रान्तेन मनसा व्यथां परमिकां गतः ॥ १३.४१.१७ ॥
その闇に包まれ、何もわからず、動転した心で、私は極度の苦悩に陥った。
13.41.18
सोऽहं प्रपन्नः शरणं देवदेवं सनातनम् ।
प्राञ्चलिर्मनसा भूत्वा वाक्यमेतत्तदोक्तवान् ॥ १३.४१.१८ ॥
そこで私は永遠の神々の神に帰依し、心に合掌しながらこの言葉を述べた。
13.41.19
भगवन्भूतभव्येश भवद्भूतकृदव्यय ।
शरणं सम्प्रपन्नं मां त्रातुमर्हस्यरिंदम ॥ १३.४१.१९ ॥
尊き主よ、過去と未来の主、不滅の万物の創造者よ、帰依を求めて来た私をお守りください、敵を制する者よ。
13.41.20
अहं तु तत्त्वजिज्ञासुः कोसि कस्यासि कुत्र वा ।
सम्प्राप्तः पदवीं देव स मां संत्रातुमर्हसि ॥ १३.४१.२० ॥
私は真理を知りたいと願う者です。あなたは誰で、誰のものであり、どこから来たのですか。神よ、この道に至ったあなたは私を守るべきです。
13.41.21
आविर्भूतः पुराणात्मा मामेहीति सनातनः ।
ततोपरान्ततो देवो विश्वस्य गतिरात्मवान्।
मोहयामास मां तत्र दुर्विभाव्यवपुर्विभुः ॥ १३.४१.२१ ॥
太古の自我、永遠なる御方が現れ、「我のもとに来よ」と言われた。その後、宇宙の帰趨、自在なる神、知り難き姿の遍在者は、そこで私を惑わせた。
13.41.22
स्वभावमात्मनस्तत्र दर्शयन्स्वयमात्मना ।
श्रमं मे जनयामास भयं चाभयदः प्रभुः ॥ १३.४१.२२ ॥
そこで御自身の本性を自ら示しつつ、無畏を与える主は、私に疲れと恐れを生じさせた。
13.41.23
खिन्न इत्येव मां मत्वा भगवानव्ययोऽच्युतः ।
शब्देनाश्वासयामास जगाहे च तमो महत् ॥ १३.४१.२३ ॥
「この者は疲れた」と思い、不滅にして不動の尊い主は、声によって私を慰め、大いなる闇へと入られた。
13.41.24
अहं तमेवानुगतः श्रमालसपदश्चरन् ।
मनसा देवदेवेशं ध्यातुं समुपचक्रमे ॥ १३.४१.२४ ॥
私はただ御方の後を追い、疲れた重い足取りで歩みながら、心の中で神々の神、主を瞑想し始めた。
13.41.25
तथागतं तु मां ज्ञात्वा भगवानमितद्युतिः ।
तमः प्रणाशयामास ममानुग्रहकाङ्क्षया ॥ १३.४१.२५ ॥
このような状態に至った私を知り、無量の光輝をもつ尊き主は、私に恩寵を与えようと望み、闇を消し去られた。
13.41.26
ततः प्रनष्टे तमसि तमहं दीप्ततेजसम् ।
अपश्यं तेजसा व्याप्तं मध्याह्न इव भास्करम् ॥ १३.४१.२६ ॥
闇が消え去ったとき、私は燃えるような光輝の御方を見た。その輝きに満ち、正午の太陽のようであった。
13.41.27
स्वयंप्रभांश्च पुरुषान्स्त्रियश्च परमाद्भुताः ।
अपश्यमहमव्यग्रस्तस्मिन्देशे सहस्रशः ॥ १३.४१.२७ ॥
その場所で私は動じることなく、自ら光を放つ男たちと、非常に不思議な女たちを幾千と見た。
13.41.28
न तत्र द्योतते सूर्यो नक्षत्राणि तथैव च ।
न तत्र चन्द्रमा भाति न वायुर्वाति पांसुलः ॥ १३.४१.२८ ॥
そこでは太陽は輝かず、星々も同様である。そこでは月も輝かず、塵を含んだ風も吹かない。
13.41.29
तत्र तूर्याण्यनेकानि गीतानि मधुराणि च ।
अदृश्यानि मनोज्ञानि श्रूयन्ते सर्वतोदिशम् ॥ १३.४१.२९ ॥
そこでは四方から多くの楽器と甘美な歌が聞こえる。見えないが、心に快いものである。
13.41.30
स्रवन्ति वैडूर्यलताः पद्मोत्पलझषाकुलाः ।
मुक्तासिकतवप्राश्च सरितो निर्मलोदकाः ॥ १३.४१.३० ॥
瑠璃の蔓に縁どられ、蓮や睡蓮や魚に満ちた、真珠の砂の岸をもつ、清らかな水の川が流れている。
13.41.31
अगतिस्तत्र देवानामसुराणां तथैव च ।
गन्धर्वनागयक्षाणां राक्षसानां तथैव च ॥ १३.४१.३१ ॥
そこには神々、阿修羅、ガンダルヴァ、ナーガ、ヤクシャ、ラークシャサのいずれにも道はない。
13.41.32
स्वयंप्रभास्तत्र नरा दृश्यन्तेऽद्भुतदर्शनाः ।
येषां न देवतास्तुल्याः प्रभाभिर्भावितात्मनाम् ॥ १३.४१.३२ ॥
そこには自ら輝き、驚くべき姿の人々が見え、その清められた魂の光輝は神々にも及ばない。
13.41.33
स च तानप्यतिक्रम्य दैवतैरपि पूजितः ।
विवेश ज्वलनं दीप्तमनिन्धनमनौपमम् ॥ १३.४१.३३ ॥
彼らをも超え、神々にも崇められて、燃料なしに燃え上がる比類なき火に入った。
13.41.34
ज्वालाभिर्मां प्रविष्टं च ज्वलन्तं सर्वतोदिशम् ।
दैत्यदानवरक्षोभिर्दैवतैश्चापि दुस्सहम् ॥ १३.४१.३४ ॥
炎の中に入った私、四方に燃え盛るその火は、ダイティヤ、ダーナヴァ、ラークシャサ、神々にさえ耐え難いものだった。
13.41.35
ज्वालामालिनमासाद्य तमग्निमहमव्ययम् ।
अविषह्यतमं मत्वा मनसेदमचिन्तयम् ॥ १३.४१.३५ ॥
炎の花輪をまとったその不滅の火に至り、それを最も耐え難いと見て、私は心の中でこう考えた。
13.41.36
मया हि समरेष्वग्निरनेकेषु महाद्युतिः ।
प्रविष्टश्चापविद्धश्च न च मां दग्धवान्क्वचित् ॥ १३.४१.३६ ॥
多くの戦いで、その大いに輝く火に私は入り、また投げ捨てられたが、それが私を焼いたことは一度もなかった。
13.41.37
अयं च दुस्सहः शश्वत्तेजसाऽतिहुताशनः ।
अत्यादित्यप्रकाशार्चिरनलो दीप्यते महान् ॥ १३.४१.३७ ॥
この耐えがたく常に燃え盛る大いなる火が燃えており、その炎は太陽の光をも凌いで輝く。
13.41.38
स तथा दह्यमानोपि तेजसा दीप्तवर्चसा ।
प्रपन्नः शरणं देवं शङ्कचक्रगदाधरम् ॥ १३.४१.३८ ॥
このように、その輝く熱に焼かれながらも、彼は法螺貝・円盤・棍棒を持つ神に帰依した。
13.41.39
भक्तश्चानुगतश्चेति त्रातुमर्हसि मां विभो ।
यथा मां न दहेदग्निः सद्यो देव तथा कुरु ॥ १३.४१.३९ ॥
「私はあなたの信者であり従者です。主よ、どうか私をお守りください。神よ、火が私を焼かぬよう、今すぐにそうしてください。」
13.41.40
एवं विलपमानस्य ज्ञात्वा मे वचनं प्रभुः ।
मा भैरिति वचः प्राह मेघगम्बीरनिस्वनः ॥ १३.४१.४० ॥
このように嘆く私の言葉を知った主は、雲のように深い声で言われた、「恐れるな」と。
13.41.41
स मामाश्वास्य वचनं प्राहेदं भगवान्विभुः ।
मम त्वं विदितः सौम्य यथावत्तत्वदर्शने ॥ १३.४१.४१ ॥
私を慰めてから、その至福の遍在の主はこう言われた、「善き者よ、真理の見において、お前は確かに私に知られている。」
13.41.42
ज्ञापितश्चापि यत्पित्रा तच्चापि विदितं महत् ।
वैनतेय ममाप्येवमहं वेद्यः कथञ्चन ॥ १३.४१.४२ ॥
「お前の父が知らせたことも、その大いなる真理も、私は知っている。ヴァイナテーヤよ、このように私もまた、何らかの形で知られるべき者なのだ。」
13.41.43
महदेतत्स्वरूपं मे न ते वेद्यं कथञ्चन ।
मां हि विन्दन्ति विद्वांसो ये ज्ञाने परिनिष्ठिताः
निर्ममा निरहङ्कारा निराशीर्बन्धनायुताः ॥ १३.४१.४३ ॥
私のこの偉大な本性は、あなたにはどうしても知り得ない。知において堅く立ち、我執と慢心を離れ、望みの束縛から解放された賢者こそが私を見出す。
13.41.44
भवांस्तु सततं भक्तो मन्मनाः पक्षिसत्तम ।
स्थूलंमां वेत्स्यसे तस्माज्जगतः कारणेस्थितम् ॥ १३.४१.४४ ॥
しかしあなたは常に私に帰依し、心を私に向けている、鳥の中の最上者よ。ゆえにあなたは、世界の原因に住する私を、この粗大な姿において知るであろう。