ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 13.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.41.1
सोऽहमामन्त्र्य पितरं तद्भावगतमानसः ।
स्वमेवालयमासाद्य तमेवार्थमचिन्तयम् ॥ १३.४१.१ ॥
ਮੈਂ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲੀਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਸੇ ਵਿਸ਼ੇ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕੀਤਾ।
13.41.2
तद्भावगतभावात्मा तद्भूतगतमानसः ।
गोविन्दं चिन्तयन्नासे शाश्वतं परमव्ययम् ॥ १३.४१.२ ॥
ਉਸ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਆਤਮਾ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਮਨ ਗਿਆ, ਸਦੀਵੀ, ਪਰਮ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਗੋਵਿੰਦ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਮੈਂ ਬੈਠਾ ਰਿਹਾ।
13.41.3
धृतं बभूव हृदयं नारायणदिदृक्षया ।
सोहं वेगं समास्थाय मनोमारुतवेगवान्।
रम्यां विशालां बदरीं गतो नारायणाश्रमम् ॥ १३.४१.३ ॥
ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮਨ ਟਿਕ ਗਿਆ। ਮਨ ਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਵੇਗ ਨਾਲ ਉਹ ਵੇਗ ਧਾਰ ਕੇ ਮੈਂ ਰਮਣੀਕ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਬਦਰੀ ਦੇ ਨਾਰਾਇਣ-ਆਸ਼ਰਮ ਗਿਆ।
13.41.4
ततस्तत्र हरिं जगतः प्रभवं विभुम् ।
गोविन्दं पुण्डरीकाक्षं प्रणतः शिरसा हरिम्।
ऋग्यजुस्सामभिश्चैनं तुष्टाव परया मुदा ॥ १३.४१.४ ॥
ਫਿਰ ਉੱਥੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮੂਲ, ਸਰਬ-ਵਿਆਪੀ, ਕਮਲ-ਨੈਣ ਗੋਵਿੰਦ ਹਰੀ ਨੂੰ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਰਿਚਾ, ਯਜੁ, ਸਾਮ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਰਮ ਅਨੰਦ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਉਸਤਤ ਕੀਤੀ।
13.41.5
अथापश्यं सुविपुलमश्वत्थं देवसंश्रयम् ॥ १३.४१.५ ॥
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਅਤਿ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਿੱਪਲ ਦਾ ਰੁੱਖ ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ।
13.41.6
चतुर्द्विगुणपीनांसः शङ्कचक्रगदाधरः ।
प्रादुर्बभूव पुरुषः पीतवासाः सनातनः।
मध्याह्नार्कप्रतीकाशस्तेजसा भासयन्दिशः ॥ १३.४१.६ ॥
ਅੱਠ ਗੁਣਾ ਪੁਸ਼ਟ ਮੋਢਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੀਲੇ ਬਸਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸਨਾਤਨ ਪੁਰਸ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ; ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ।
13.41.7
संस्तुतः संविदं कृत्वा व्रजेति श्रेयसे रतः ।
प्रागुदीचीं दिशं देवः प्रतस्थे पुरुषोत्तमः।
दिशश्च विदिशश्चैव भासयन्स्वेन तेजसा ॥ १३.४१.७ ॥
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਉਸਤਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਕੇ, 'ਜਾਓ' ਆਖ ਕੇ, ਕਲਿਆਣ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਦੇਵ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ ਈਸ਼ਾਨ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਏ; ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਪ-ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
13.41.8
तमहं पुरुषं दिव्यं व्रजन्तममितौजसम् ।
अनुवव्राज वेगेन शनैर्गच्छन्तमव्ययम् ॥ १३.४१.८ ॥
ਉਸ ਦਿਵ੍ਯ, ਅਪਾਰ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਪੁਰਸ਼ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਮੈਂ ਵੇਗ ਨਾਲ ਚੱਲਿਆ; ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੋ ਕੇ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
13.41.9
योजनानां सहस्राणि षष्टिमष्टौ तथा शतम् ।
तथा शतसहस्रं च शतं द्विगुणमेव च ॥ १३.४१.९ ॥
ਯੋਜਨਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ—ਅਠਾਹਠ ਹਜ਼ਾਰ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਖ, ਅਤੇ ਦੁੱਗਣਾ ਸੌ ਵੀ (ਇੰਨੀ ਦੂਰੀ)।
13.41.10
स गत्वा दीर्गमध्वानमपश्यमहमद्भुतम् ।
महान्तं पावकं दीप्तमर्चिष्मन्तमनिन्धनम् ॥ १३.४१.१० ॥
ਉਸ ਲੰਮੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਲੰਘ ਕੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ, ਮਹਾਨ ਅੱਗ ਵੇਖੀ—ਬਲਦੀ, ਲਪਟਾਂ ਵਾਲੀ, ਬਿਨਾਂ ਬਾਲਣ ਦੀ।
13.41.11
शतयोजनविस्तीर्णं तस्माद्द्विगुणमायतम् ।
विवेश स महायोगी पावकं पावकद्युतिः ॥ १३.४१.११ ॥
ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਦੁੱਗਣਾ ਲੰਮਾ (ਉਹ ਅੱਗ)। ਉਹ ਮਹਾਯੋਗੀ, ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ।
13.41.12
तत्र शंभुस्तपस्तेपे महादेवः सहोमया ।
स तेन संविदं कृत्वा पावकं समतिक्रमत् ॥ १३.४१.१२ ॥
ਉੱਥੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਮਹਾਦੇਵ, ਉਮਾ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਉਸ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ।
13.41.13
श्रमाभिभूतेन मया कथञ्चिदनुगम्यते ॥ १३.४१.१३ ॥
ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
13.41.14
गत्वा स दीर्घमध्वानं भास्करेणावभासितम् ।
अभास्करममर्यादं विवेश सुमहत्तमः ॥ १३.४१.१४ ॥
ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਲੰਮੇ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਲੰਘ ਕੇ ਉਹ ਸੂਰਜ-ਰਹਿਤ, ਬੇਅੰਤ, ਅਤਿ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ।
13.41.15
अथ दृष्टिः प्रतिहता मम तत्र बभूव ह ।
यथास्वभावं भूतात्मा विवेश स महाद्युतिः ॥ १३.४१.१५ ॥
ਤਦ ਉੱਥੇ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਰੁਕ ਗਈ; ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ ਭੂਤਾਤਮਾ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਅ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਿਆ।
13.41.16
ततोऽहमभवं मूढो जडान्धबधिरोपमः ।
दिशश्च विदिशश्चैव न विजज्ञे तमोवृतः ॥ १३.४१.१६ ॥
ਫਿਰ ਮੈਂ ਮੂਰਖ ਹੋ ਗਿਆ, ਜੜ੍ਹ, ਅੰਨ੍ਹੇ ਅਤੇ ਬੋਲੇ ਵਰਗਾ; ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਮੈਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਉਪ-ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੀ ਨਾ ਜਾਣ ਸਕਿਆ।
13.41.17
अविजानन्नहं किञ्चित्तस्मिंस्तमसि संवृते ।
ससंभ्रान्तेन मनसा व्यथां परमिकां गतः ॥ १३.४१.१७ ॥
ਉਸ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਘਿਰਿਆ, ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਜਾਣਦਾ, ਘਬਰਾਏ ਮਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪਰਮ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।
13.41.18
सोऽहं प्रपन्नः शरणं देवदेवं सनातनम् ।
प्राञ्चलिर्मनसा भूत्वा वाक्यमेतत्तदोक्तवान् ॥ १३.४१.१८ ॥
ਤਦ ਮੈਂ ਸਨਾਤਨ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਬੋਲੇ।
13.41.19
भगवन्भूतभव्येश भवद्भूतकृदव्यय ।
शरणं सम्प्रपन्नं मां त्रातुमर्हस्यरिंदम ॥ १३.४१.१९ ॥
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਭੂਤ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਈਸ਼ਵਰ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਅਵਿਯਯ, ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਅਰਿੰਦਮ।
13.41.20
अहं तु तत्त्वजिज्ञासुः कोसि कस्यासि कुत्र वा ।
सम्प्राप्तः पदवीं देव स मां संत्रातुमर्हसि ॥ १३.४१.२० ॥
ਮੈਂ ਤੱਤ ਜਾਣਨ ਦਾ ਇੱਛੁਕ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਕਿਸ ਦੇ ਹੋ, ਕਿੱਥੋਂ ਹੋ? ਹੇ ਦੇਵ, ਰਾਹ ਪਾਏ ਹੋਏ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
13.41.21
आविर्भूतः पुराणात्मा मामेहीति सनातनः ।
ततोपरान्ततो देवो विश्वस्य गतिरात्मवान्।
मोहयामास मां तत्र दुर्विभाव्यवपुर्विभुः ॥ १३.४१.२१ ॥
ਪੁਰਾਣਾਤਮਾ, ਸਨਾਤਨ "ਆ" ਆਖਦੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਗਤੀ, ਆਤਮਵਾਨ ਦੇਵ, ਦੁਰਬੋਧ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਨੇ ਉੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
13.41.22
स्वभावमात्मनस्तत्र दर्शयन्स्वयमात्मना ।
श्रमं मे जनयामास भयं चाभयदः प्रभुः ॥ १३.४१.२२ ॥
ਉੱਥੇ ਆਪਣਾ ਸੁਭਾਅ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੇ ਰਾਹੀਂ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਅਭੈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਥਕਾਵਟ ਅਤੇ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
13.41.23
खिन्न इत्येव मां मत्वा भगवानव्ययोऽच्युतः ।
शब्देनाश्वासयामास जगाहे च तमो महत् ॥ १३.४१.२३ ॥
"ਇਹ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹੈ" ਐਸਾ ਸਮਝ ਕੇ ਅਵਿਯਯ, ਅਚਯੁਤ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
13.41.24
अहं तमेवानुगतः श्रमालसपदश्चरन् ।
मनसा देवदेवेशं ध्यातुं समुपचक्रमे ॥ १३.४१.२४ ॥
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੀ ਚੱਲਦਾ, ਥੱਕੇ ਤੇ ਸੁਸਤ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ, ਮਨ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਈਸ਼ ਦਾ ਧਿਆਨ ਧਰਨ ਲੱਗਾ।
13.41.25
तथागतं तु मां ज्ञात्वा भगवानमितद्युतिः ।
तमः प्रणाशयामास ममानुग्रहकाङ्क्षया ॥ १३.४१.२५ ॥
ਏਦਾਂ ਪਹੁੰਚੇ ਹੋਏ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਅਮਿਤ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
13.41.26
ततः प्रनष्टे तमसि तमहं दीप्ततेजसम् ।
अपश्यं तेजसा व्याप्तं मध्याह्न इव भास्करम् ॥ १३.४१.२६ ॥
ਫਿਰ ਹਨੇਰਾ ਮਿਟਣ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀਪਤ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਉਹ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸੀ।
13.41.27
स्वयंप्रभांश्च पुरुषान्स्त्रियश्च परमाद्भुताः ।
अपश्यमहमव्यग्रस्तस्मिन्देशे सहस्रशः ॥ १३.४१.२७ ॥
ਉਸ ਥਾਂ ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਆਪ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਅਤਿ ਅਦਭੁਤ ਇਸਤਰੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੇਖੀਆਂ।
13.41.28
न तत्र द्योतते सूर्यो नक्षत्राणि तथैव च ।
न तत्र चन्द्रमा भाति न वायुर्वाति पांसुलः ॥ १३.४१.२८ ॥
ਉੱਥੇ ਸੂਰਜ ਨਹੀਂ ਚਮਕਦਾ, ਤਾਰੇ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ। ਉੱਥੇ ਚੰਦਰਮਾ ਨਹੀਂ ਭਾਸਦਾ; ਧੂੜ ਭਰੀ ਹਵਾ ਨਹੀਂ ਵਗਦੀ।
13.41.29
तत्र तूर्याण्यनेकानि गीतानि मधुराणि च ।
अदृश्यानि मनोज्ञानि श्रूयन्ते सर्वतोदिशम् ॥ १३.४१.२९ ॥
ਉੱਥੇ ਅਨੇਕ ਵਾਜੇ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਮਨ-ਭਾਉਂਦੇ, ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਸੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
13.41.30
स्रवन्ति वैडूर्यलताः पद्मोत्पलझषाकुलाः ।
मुक्तासिकतवप्राश्च सरितो निर्मलोदकाः ॥ १३.४१.३० ॥
ਵੈਡੂਰਜ ਦੀਆਂ ਵੇਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਕਮਲ, ਨੀਲੋਫਰ ਅਤੇ ਮੱਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਮੋਤੀਆਂ ਵਰਗੀ ਰੇਤ ਅਤੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਨਿਰਮਲ ਜਲ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ।
13.41.31
अगतिस्तत्र देवानामसुराणां तथैव च ।
गन्धर्वनागयक्षाणां राक्षसानां तथैव च ॥ १३.४१.३१ ॥
ਉੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੁਰਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਨਾਗਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਵੀ ਕੋਈ ਗਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
13.41.32
स्वयंप्रभास्तत्र नरा दृश्यन्तेऽद्भुतदर्शनाः ।
येषां न देवतास्तुल्याः प्रभाभिर्भावितात्मनाम् ॥ १३.४१.३२ ॥
ਉੱਥੇ ਸਵੈ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ, ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਸ਼ੁੱਧਾਤਮਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ।
13.41.33
स च तानप्यतिक्रम्य दैवतैरपि पूजितः ।
विवेश ज्वलनं दीप्तमनिन्धनमनौपमम् ॥ १३.४१.३३ ॥
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਪੂਜਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਬਿਨਾਂ ਬਾਲਣ ਦੇ ਬਲਦੀ ਅਨੁਪਮ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ।
13.41.34
ज्वालाभिर्मां प्रविष्टं च ज्वलन्तं सर्वतोदिशम् ।
दैत्यदानवरक्षोभिर्दैवतैश्चापि दुस्सहम् ॥ १३.४१.३४ ॥
ਲਾਟਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ ਮੈਂ; ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਲਦੀ ਉਹ ਅੱਗ, ਦੈਂਤਾਂ, ਦਾਨਵਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਅਸਹਿ।
13.41.35
ज्वालामालिनमासाद्य तमग्निमहमव्ययम् ।
अविषह्यतमं मत्वा मनसेदमचिन्तयम् ॥ १३.४१.३५ ॥
ਲਾਟਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਾਲੀ ਉਸ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਅੱਗ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਅਤਿ ਅਸਹਿ ਸਮਝ ਕੇ, ਮੈਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੋਚਿਆ।
13.41.36
मया हि समरेष्वग्निरनेकेषु महाद्युतिः ।
प्रविष्टश्चापविद्धश्च न च मां दग्धवान्क्वचित् ॥ १३.४१.३६ ॥
ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਅਨੇਕਾਂ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ ਅੱਗ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਸੁੱਟੀ ਗਈ; ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸਾੜਿਆ।
13.41.37
अयं च दुस्सहः शश्वत्तेजसाऽतिहुताशनः ।
अत्यादित्यप्रकाशार्चिरनलो दीप्यते महान् ॥ १३.४१.३७ ॥
ਅਤੇ ਇਹ ਅਸਹਿ, ਸਦਾ ਤਪਦੀ ਮਹਾਨ ਅੱਗ ਬਲ ਰਹੀ ਹੈ; ਇਸ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
13.41.38
स तथा दह्यमानोपि तेजसा दीप्तवर्चसा ।
प्रपन्नः शरणं देवं शङ्कचक्रगदाधरम् ॥ १३.४१.३८ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਚਮਕਦੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਸੜਦਾ ਹੋਇਆ ਵੀ ਉਹ ਸੰਖ, ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਦੇਵ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
13.41.39
भक्तश्चानुगतश्चेति त्रातुमर्हसि मां विभो ।
यथा मां न दहेदग्निः सद्यो देव तथा कुरु ॥ १३.४१.३९ ॥
'ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਭਗਤ ਅਤੇ ਅਨੁਯਾਈ ਹਾਂ; ਹੇ ਵਿਭੂ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ ਤੇਰਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵ, ਅੱਗ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਸਾੜੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਰੰਤ ਕਰ।'
13.41.40
एवं विलपमानस्य ज्ञात्वा मे वचनं प्रभुः ।
मा भैरिति वचः प्राह मेघगम्बीरनिस्वनः ॥ १३.४१.४० ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੇ ਮੇਰੇ ਬੋਲ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਬੱਦਲ ਵਰਗੀ ਗੰਭੀਰ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਡਰ ਨਾ।'
13.41.41
स मामाश्वास्य वचनं प्राहेदं भगवान्विभुः ।
मम त्वं विदितः सौम्य यथावत्तत्वदर्शने ॥ १३.४१.४१ ॥
ਮੈਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਭਗਵਾਨ ਵਿਭੂ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ, 'ਹੇ ਸੌਮ੍ਯ, ਤੱਤ੍ਵ-ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਯਥਾਰਥ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ।'
13.41.42
ज्ञापितश्चापि यत्पित्रा तच्चापि विदितं महत् ।
वैनतेय ममाप्येवमहं वेद्यः कथञ्चन ॥ १३.४१.४२ ॥
'ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਜੋ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੱਤ੍ਵ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ। ਹੇ ਵੈਨਤੇਯ, ਮੈਂ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਹਾਂ।'
13.41.43
महदेतत्स्वरूपं मे न ते वेद्यं कथञ्चन ।
मां हि विन्दन्ति विद्वांसो ये ज्ञाने परिनिष्ठिताः
निर्ममा निरहङ्कारा निराशीर्बन्धनायुताः ॥ १३.४१.४३ ॥
ਮੇਰਾ ਇਹ ਮਹਾਨ ਸਰੂਪ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਟਿਕੇ, ਮਮਤਾ ਅਤੇ ਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਆਸ਼ਾ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਵਿਦਵਾਨ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
13.41.44
भवांस्तु सततं भक्तो मन्मनाः पक्षिसत्तम ।
स्थूलंमां वेत्स्यसे तस्माज्जगतः कारणेस्थितम् ॥ १३.४१.४४ ॥
ਪਰ ਤੂੰ ਸਦਾ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹੈਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ। ਇਸ ਲਈ ਜਗਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਮੈਨੂੰ ਤੂੰ ਇਸ ਸਥੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣੇਂਗਾ।