Mahābhārata · Adhyāya 13.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.44.1
अहो श्रावितमाख्यानं भवताऽत्यद्भुतं महत् ।
पुण्यं यशस्यमायुष्यं स्वर्ग्यं स्वस्त्ययनं महत् ॥ १३.४४.१ ॥
¡Oh! Este relato que habéis recitado es sumamente maravilloso y grande; es meritorio, da fama y larga vida, conduce al cielo y es una gran fuente de bienestar.
13.44.2
एतत्पवित्रं देवानामेतद्गुह्यं परंतप ।
एतज्ज्ञानवता ज्ञेयमेषा गतिरनुत्तमा ॥ १३.४४.२ ॥
Esto es sagrado incluso para los dioses, y es un secreto, oh abrasador de enemigos. El sabio debe conocerlo; este es el camino supremo.
13.44.3
य इमां श्रावयेद्विद्वान्कथां पर्वसुपर्वसु ।
स लोकान्प्राप्नुयात्पुण्यान्देवर्षिभिरभिष्टुतान् ॥ १३.४४.३ ॥
El sabio que recita esta historia parva por parva alcanza los mundos meritorios alabados por los sabios divinos.
13.44.4
श्राद्धकाले च विप्राणां य इमां श्रावयेच्छुचिः ।
न तत्र रक्षसां भागो नासुराणां च विद्यते ॥ १३.४४.४ ॥
Cuando un hombre puro la recita a los brahmanes en el tiempo del rito śrāddha, allí no hay porción para los rākṣasas ni para los asuras.
13.44.5
अनसूयुर्जितक्रोधः सर्वसत्वहिते रतः ।
यः पठेत्सततं युक्तः स व्रजेत्तत्सलोकताम् ॥ १३.४४.५ ॥
Quien, libre de envidia, habiendo vencido la ira, deleitándose en el bien de todos los seres, la recita constantemente con devoción, va a ese mismo mundo.
13.44.6
वेदान्पारयते विप्रो राजा विजयवान्भवेत् ।
वैश्यस्तु धनधान्याढ्यः शूद्रः सुखमवाप्नुयात् ॥ १३.४४.६ ॥
El brahmán domina los Vedas, el rey se vuelve victorioso, el vaiśya se enriquece en riquezas y grano, y el śūdra obtiene felicidad.
13.44.7
ततस्ते मुनयः सर्वे सम्पूज्य विनतासुतम् ।
स्वानेव चाश्रमाञ्जग्मुर्बभूवुः शान्तितत्पराः ॥ १३.४४.७ ॥
Entonces todos aquellos sabios, habiendo honrado al hijo de Vinatā (Garuḍa), regresaron a sus propios ermitaños y se entregaron a la paz.
13.44.8
स्थूलदर्शिभिराकृष्टो दुर्ज्ञेयो ह्यकृतात्मभिः ।
एषा धुतिर्महाराज धर्म्या धर्मभृतांवर ॥ १३.४४.८ ॥
Es fácilmente desviada por quienes solo ven lo superficial, y difícil de conocer para quienes tienen un yo no refinado. Esta, gran rey, es la firmeza conforme al dharma, la mejor de quienes sostienen el dharma.
13.44.9
सुराणां ब्रह्मणा प्रोक्ता विस्मितानां परंतप ।
मयाप्येषा कथा तात कथिता मातुरन्तिके।
वसुभिः सत्त्वसम्पन्नैस्तवाप्येषा मयोच्यते ॥ १३.४४.९ ॥
Abrasador de enemigos, esta narración la contó Brahmā a los dioses asombrados. Querido hijo, yo también la escuché en presencia de mi madre, y también la contaron los Vasus, dotados de bondad; ahora te la cuento a ti.
13.44.10
तदग्निहोत्रपरमा जपयज्ञपरायणाः ।
निराशीर्बन्धनाः सन्तः प्रयान्त्यक्षरसात्मतां ॥ १३.४४.१० ॥
Así, los sabios, entregados al sacrificio del fuego y absortos en el sacrificio del recitado, libres de las ataduras del deseo, entran en la naturaleza de lo imperecedero.
13.44.11
आरम्भयज्ञानुत्सृज्य जपहोमपरायणाः ।
ध्यायन्तो मनसा विष्णुं गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ १३.४४.११ ॥
Habiendo abandonado los sacrificios de acción, entregados al recitado y a la ofrenda, meditando en Viṣṇu en la mente, alcanzan la meta suprema.
13.44.12
तदेष परमो मोक्षो मोक्षद्वारं च भारत ।
यथा विनिश्चितात्मानो गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ १३.४४.१२ ॥
Por tanto, descendiente de Bharata, esta es la liberación suprema y la puerta de la liberación, por la cual quienes tienen resolución firme alcanzan la meta suprema.