ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.44.1
अहो श्रावितमाख्यानं भवताऽत्यद्भुतं महत् ।
पुण्यं यशस्यमायुष्यं स्वर्ग्यं स्वस्त्ययनं महत् ॥ १३.४४.१ ॥
ಓಹೋ! ನೀವು ಹೇಳಿದ ಈ ಆಖ್ಯಾನ ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತ ಮತ್ತು ಮಹತ್ತರವಾದುದು. ಇದು ಪುಣ್ಯ, ಯಶಸ್ಸು, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಮಹಾ ಮಂಗಳವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
13.44.2
एतत्पवित्रं देवानामेतद्गुह्यं परंतप ।
एतज्ज्ञानवता ज्ञेयमेषा गतिरनुत्तमा ॥ १३.४४.२ ॥
ಇದು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಪವಿತ್ರವಾದುದು; ಇದು ಗುಹ್ಯ ರಹಸ್ಯ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ. ಜ್ಞಾನಿಯು ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಇದೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗತಿ.
13.44.3
य इमां श्रावयेद्विद्वान्कथां पर्वसुपर्वसु ।
स लोकान्प्राप्नुयात्पुण्यान्देवर्षिभिरभिष्टुतान् ॥ १३.४४.३ ॥
ಯಾವ ವಿದ್ವಾಂಸನು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿ ಪರ್ವದಲ್ಲಿಯೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ದೇವರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪುಣ್ಯಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.44.4
श्राद्धकाले च विप्राणां य इमां श्रावयेच्छुचिः ।
न तत्र रक्षसां भागो नासुराणां च विद्यते ॥ १३.४४.४ ॥
ಶ್ರಾದ್ಧ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮುಂದೆ ಶುಚಿಯಾಗಿ ಯಾರು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅಲ್ಲಿ ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ಭಾಗವಿಲ್ಲ, ಅಸುರರಿಗೂ ಭಾಗವಿಲ್ಲ.
13.44.5
अनसूयुर्जितक्रोधः सर्वसत्वहिते रतः ।
यः पठेत्सततं युक्तः स व्रजेत्तत्सलोकताम् ॥ १३.४४.५ ॥
ಅಸೂಯೆ ಇಲ್ಲದವನಾಗಿ, ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನಾಗಿ, ಸರ್ವ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಿತದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾ, ಸದಾ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಯಾರು ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಆ ಲೋಕವನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.44.6
वेदान्पारयते विप्रो राजा विजयवान्भवेत् ।
वैश्यस्तु धनधान्याढ्यः शूद्रः सुखमवाप्नुयात् ॥ १३.४४.६ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ರಾಜನು ವಿಜಯಶಾಲಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ವೈಶ್ಯನು ಧನಧಾನ್ಯಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಶೂದ್ರನು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.44.7
ततस्ते मुनयः सर्वे सम्पूज्य विनतासुतम् ।
स्वानेव चाश्रमाञ्जग्मुर्बभूवुः शान्तितत्पराः ॥ १३.४४.७ ॥
ಆಗ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಮುನಿಗಳು ವಿನತೆಯ ಮಗನನ್ನು (ಗರುಡನನ್ನು) ಪೂಜಿಸಿ, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಆಶ್ರಮಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿ ಶಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು.
13.44.8
स्थूलदर्शिभिराकृष्टो दुर्ज्ञेयो ह्यकृतात्मभिः ।
एषा धुतिर्महाराज धर्म्या धर्मभृतांवर ॥ १३.४४.८ ॥
ಸ್ಥೂಲ ದೃಷ್ಟಿಯವರಿಂದ ಇದು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾರಿತಪ್ಪುತ್ತದೆ; ಪಕ್ವವಾಗದ ಮನಸ್ಸಿನವರಿಗೆ ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದು ಕಷ್ಟ. ಮಹಾರಾಜನೇ, ಇದು ಧರ್ಮಸಮ್ಮತ ಧೈರ್ಯ; ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
13.44.9
सुराणां ब्रह्मणा प्रोक्ता विस्मितानां परंतप ।
मयाप्येषा कथा तात कथिता मातुरन्तिके।
वसुभिः सत्त्वसम्पन्नैस्तवाप्येषा मयोच्यते ॥ १३.४४.९ ॥
ಶತ್ರುನಾಶಕನೇ, ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ವಿಸ್ಮಿತರಾದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ನಾನೂ ಇದನ್ನು ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದೆ; ಸತ್ತ್ವಗುಣಸಂಪನ್ನರಾದ ವಸುಗಳಿಂದಲೂ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದೆ; ಈಗ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
13.44.10
तदग्निहोत्रपरमा जपयज्ञपरायणाः ।
निराशीर्बन्धनाः सन्तः प्रयान्त्यक्षरसात्मतां ॥ १३.४४.१० ॥
ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು, ಜಪಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು, ಆಶೆಯ ಬಂಧನವಿಲ್ಲದ ಸಜ್ಜನರು ಅಕ್ಷರ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.
13.44.11
आरम्भयज्ञानुत्सृज्य जपहोमपरायणाः ।
ध्यायन्तो मनसा विष्णुं गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ १३.४४.११ ॥
ಕರ್ಮಪ್ರಧಾನ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಜಪ-ಹೋಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ಅವರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
13.44.12
तदेष परमो मोक्षो मोक्षद्वारं च भारत ।
यथा विनिश्चितात्मानो गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ १३.४४.१२ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಭಾರತನೇ, ಇದೇ ಪರಮ ಮೋಕ್ಷ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷದ ದ್ವಾರ; ಇದರಿಂದ ದೃಢನಿಶ್ಚಯರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.