ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.44.1
अहो श्रावितमाख्यानं भवताऽत्यद्भुतं महत् ।
पुण्यं यशस्यमायुष्यं स्वर्ग्यं स्वस्त्ययनं महत् ॥ १३.४४.१ ॥
ଅହୋ! ଆପଣ ଶୁଣାଇଥିବା ଏହି ଆଖ୍ୟାନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ମହତ୍ । ଏହା ପୁଣ୍ୟ, ଯଶ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମହାମଙ୍ଗଳ ପ୍ରଦାନ କରେ।
13.44.2
एतत्पवित्रं देवानामेतद्गुह्यं परंतप ।
एतज्ज्ञानवता ज्ञेयमेषा गतिरनुत्तमा ॥ १३.४४.२ ॥
ଏହା ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର; ଏହା ଗୁହ୍ୟ ରହସ୍ୟ, ହେ ଶତ୍ରୁତାପନ। ଜ୍ଞାନୀ ଏହାକୁ ଜାଣିବା ଉଚିତ; ଏହାହିଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଗତି।
13.44.3
य इमां श्रावयेद्विद्वान्कथां पर्वसुपर्वसु ।
स लोकान्प्राप्नुयात्पुण्यान्देवर्षिभिरभिष्टुतान् ॥ १३.४४.३ ॥
ଯେଉଁ ବିଦ୍ୱାନ ଏହି କଥାକୁ ପ୍ରତି ପର୍ବରେ ଶୁଣାଏ, ସେ ଦେବର୍ଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ପୁଣ୍ୟଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
13.44.4
श्राद्धकाले च विप्राणां य इमां श्रावयेच्छुचिः ।
न तत्र रक्षसां भागो नासुराणां च विद्यते ॥ १३.४४.४ ॥
ଶ୍ରାଦ୍ଧକାଳରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯିଏ ଶୁଚି ହୋଇ ଏହାକୁ ଶୁଣାଏ, ସେଠାରେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ଭାଗ ନାହିଁ, ଅସୁରମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଭାଗ ନାହିଁ।
13.44.5
अनसूयुर्जितक्रोधः सर्वसत्वहिते रतः ।
यः पठेत्सततं युक्तः स व्रजेत्तत्सलोकताम् ॥ १३.४४.५ ॥
ଯିଏ ଈର୍ଷାହୀନ, କ୍ରୋଧଜୟୀ, ସର୍ବପ୍ରାଣୀଙ୍କ ହିତରେ ରତ ହୋଇ ସଦା ଏକାଗ୍ରତାରେ ଏହାକୁ ପାଠ କରେ, ସେ ସେହି ଲୋକକୁ ଯାଏ।
13.44.6
वेदान्पारयते विप्रो राजा विजयवान्भवेत् ।
वैश्यस्तु धनधान्याढ्यः शूद्रः सुखमवाप्नुयात् ॥ १३.४४.६ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣ ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ହୁଏ; ରାଜା ବିଜୟୀ ହୁଏ; ବୈଶ୍ୟ ଧନଧାନ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧ ହୁଏ; ଶୂଦ୍ର ସୁଖ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
13.44.7
ततस्ते मुनयः सर्वे सम्पूज्य विनतासुतम् ।
स्वानेव चाश्रमाञ्जग्मुर्बभूवुः शान्तितत्पराः ॥ १३.४४.७ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ସମସ୍ତ ମୁନିମାନେ ବିନତାର ପୁତ୍ର (ଗରୁଡ)ଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ନିଜ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ ଏବଂ ଶାନ୍ତିରେ ନିମଗ୍ନ ହେଲେ।
13.44.8
स्थूलदर्शिभिराकृष्टो दुर्ज्ञेयो ह्यकृतात्मभिः ।
एषा धुतिर्महाराज धर्म्या धर्मभृतांवर ॥ १३.४४.८ ॥
ସ୍ଥୂଳଦର୍ଶୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହା ସହଜରେ ବିଚଳିତ ହୁଏ; ଅପରିଷ୍କୃତ ମନର ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଜାଣିବା କଷ୍ଟକର। ହେ ମହାରାଜ, ଏହା ଧର୍ମସମ୍ମତ ଧୈର୍ଯ୍ୟ; ହେ ଧର୍ମଧାରୀମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
13.44.9
सुराणां ब्रह्मणा प्रोक्ता विस्मितानां परंतप ।
मयाप्येषा कथा तात कथिता मातुरन्तिके।
वसुभिः सत्त्वसम्पन्नैस्तवाप्येषा मयोच्यते ॥ १३.४४.९ ॥
ହେ ପରନ୍ତପ, ଏହି କଥା ବ୍ରହ୍ମା ବିସ୍ମିତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ। ହେ ତାତ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ମୋ ମାତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଏହା ଶୁଣିଥିଲି; ସତ୍ତ୍ୱଗୁଣସମ୍ପନ୍ନ ବସୁମାନଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିଥିଲି; ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି।
13.44.10
तदग्निहोत्रपरमा जपयज्ञपरायणाः ।
निराशीर्बन्धनाः सन्तः प्रयान्त्यक्षरसात्मतां ॥ १३.४४.१० ॥
ତେଣୁ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରରେ ତତ୍ପର, ଜପଯଜ୍ଞରେ ନିମଗ୍ନ, ଆଶାର ବନ୍ଧନହୀନ ସନ୍ତମାନେ ଅକ୍ଷରସ୍ୱରୂପକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
13.44.11
आरम्भयज्ञानुत्सृज्य जपहोमपरायणाः ।
ध्यायन्तो मनसा विष्णुं गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ १३.४४.११ ॥
ଆରମ୍ଭ-ଯଜ୍ଞ ତ୍ୟାଗ କରି, ଜପ-ହୋମରେ ତତ୍ପର ହୋଇ, ମନରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ସେମାନେ ପରମ ଗତି ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
13.44.12
तदेष परमो मोक्षो मोक्षद्वारं च भारत ।
यथा विनिश्चितात्मानो गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ १३.४४.१२ ॥
ତେଣୁ ହେ ଭାରତ, ଏହାହିଁ ପରମ ମୋକ୍ଷ ଏବଂ ମୋକ୍ଷର ଦ୍ୱାର; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦୃଢ଼ନିଶ୍ଚୟୀମାନେ ପରମ ଗତି ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।