મહાભારત · અધ્યાય 13.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.44.1
अहो श्रावितमाख्यानं भवताऽत्यद्भुतं महत् ।
पुण्यं यशस्यमायुष्यं स्वर्ग्यं स्वस्त्ययनं महत् ॥ १३.४४.१ ॥
અહો! આપે સંભળાવેલું આ આખ્યાન અત્યંત અદ્ભુત અને મહાન છે. તે પુણ્ય, યશ, દીર્ઘાયુ, સ્વર્ગ અને મહાન કલ્યાણ આપનારું છે.
13.44.2
एतत्पवित्रं देवानामेतद्गुह्यं परंतप ।
एतज्ज्ञानवता ज्ञेयमेषा गतिरनुत्तमा ॥ १३.४४.२ ॥
આ દેવોને પણ પવિત્ર છે; આ ગુહ્ય રહસ્ય છે, હે શત્રુઓને તપાવનાર. જ્ઞાનીએ આ જાણવું; આ જ સર્વોત્તમ ગતિ છે.
13.44.3
य इमां श्रावयेद्विद्वान्कथां पर्वसुपर्वसु ।
स लोकान्प्राप्नुयात्पुण्यान्देवर्षिभिरभिष्टुतान् ॥ १३.४४.३ ॥
જે વિદ્વાન આ કથા દરેક પર્વમાં સંભળાવે છે, તે દેવર્ષિઓ દ્વારા વખણાયેલા પુણ્યલોકો પામે છે.
13.44.4
श्राद्धकाले च विप्राणां य इमां श्रावयेच्छुचिः ।
न तत्र रक्षसां भागो नासुराणां च विद्यते ॥ १३.४४.४ ॥
શ્રાદ્ધ સમયે બ્રાહ્મણોની સામે જે શુચિ થઈને આ કથા સંભળાવે છે, ત્યાં રાક્ષસોનો ભાગ નથી હોતો, અને અસુરોનો પણ ભાગ નથી હોતો.
13.44.5
अनसूयुर्जितक्रोधः सर्वसत्वहिते रतः ।
यः पठेत्सततं युक्तः स व्रजेत्तत्सलोकताम् ॥ १३.४४.५ ॥
જે અસૂયા વિનાનો, ક્રોધ જીતનારો, સર્વ પ્રાણીઓના હિતમાં રત થઈને સદા એકાગ્રતાથી આનું પઠન કરે છે, તે એ જ લોકને પામે છે.
13.44.6
वेदान्पारयते विप्रो राजा विजयवान्भवेत् ।
वैश्यस्तु धनधान्याढ्यः शूद्रः सुखमवाप्नुयात् ॥ १३.४४.६ ॥
બ્રાહ્મણ વેદોમાં પારંગત થાય છે; રાજા વિજયી થાય છે; વૈશ્ય ધનધાન્યથી સમૃદ્ધ થાય છે; અને શૂદ્ર સુખ પામે છે.
13.44.7
ततस्ते मुनयः सर्वे सम्पूज्य विनतासुतम् ।
स्वानेव चाश्रमाञ्जग्मुर्बभूवुः शान्तितत्पराः ॥ १३.४४.७ ॥
પછી તે સર્વ મુનિઓ વિનતાના પુત્ર (ગરુડ)નું સન્માન કરીને પોતપોતાના આશ્રમોમાં ગયા અને શાંતિમાં તત્પર થયા.
13.44.8
स्थूलदर्शिभिराकृष्टो दुर्ज्ञेयो ह्यकृतात्मभिः ।
एषा धुतिर्महाराज धर्म्या धर्मभृतांवर ॥ १३.४४.८ ॥
સ્થૂળ દૃષ્ટિવાળાઓ દ્વારા આ સહેલાઈથી ભટકાવાય છે; અપરિષ્કૃત મનવાળાઓ માટે તેને જાણવું કઠિન છે. હે મહારાજ, આ ધર્મસમ્મત ધૃતિ છે; ધર્મધારીઓમાં શ્રેષ્ઠ.
13.44.9
सुराणां ब्रह्मणा प्रोक्ता विस्मितानां परंतप ।
मयाप्येषा कथा तात कथिता मातुरन्तिके।
वसुभिः सत्त्वसम्पन्नैस्तवाप्येषा मयोच्यते ॥ १३.४४.९ ॥
હે પરંતપ, આ કથા બ્રહ્માએ વિસ્મિત દેવતાઓને કહી હતી. હે તાત, મેં પણ તે મારી માતાની સમીપે સાંભળી હતી; સત્ત્વગુણસંપન્ન વસુઓ પાસેથી પણ સાંભળી; હવે હું તને કહું છું.
13.44.10
तदग्निहोत्रपरमा जपयज्ञपरायणाः ।
निराशीर्बन्धनाः सन्तः प्रयान्त्यक्षरसात्मतां ॥ १३.४४.१० ॥
તેથી અગ્નિહોત્રમાં તત્પર, જપયજ્ઞમાં લીન, આશાના બંધનોથી મુક્ત સંતો અક્ષરસ્વરૂપને પામે છે.
13.44.11
आरम्भयज्ञानुत्सृज्य जपहोमपरायणाः ।
ध्यायन्तो मनसा विष्णुं गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ १३.४४.११ ॥
આરંભયજ્ઞોનો ત્યાગ કરીને, જપ-હોમમાં તત્પર રહીને, મનથી વિષ્ણુનું ધ્યાન ધરતાં તેઓ પરમ ગતિ પામે છે.
13.44.12
तदेष परमो मोक्षो मोक्षद्वारं च भारत ।
यथा विनिश्चितात्मानो गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ १३.४४.१२ ॥
તેથી હે ભારત, આ જ પરમ મોક્ષ અને મોક્ષનું દ્વાર છે; જેના વડે દૃઢનિશ્ચયી પરમ ગતિ પામે છે.