மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.44.1
अहो श्रावितमाख्यानं भवताऽत्यद्भुतं महत् ।
पुण्यं यशस्यमायुष्यं स्वर्ग्यं स्वस्त्ययनं महत् ॥ १३.४४.१ ॥
ஆ! நீங்கள் கூறிய இந்த ஆக்யானம் மிகவும் அற்புதமானது, மகத்தானது. இது புண்ணியத்தையும், புகழையும், நீண்ட ஆயுளையும், சொர்க்கத்தையும், மிகப் பெரிய நலனையும் அளிக்கிறது.
13.44.2
एतत्पवित्रं देवानामेतद्गुह्यं परंतप ।
एतज्ज्ञानवता ज्ञेयमेषा गतिरनुत्तमा ॥ १३.४४.२ ॥
இது தேவர்களுக்கும் புனிதமானது; இது இரகசியமானதும் ஆகும், பகைவரை வாட்டுபவனே. ஞானியால் இது அறியப்பட வேண்டியது; இதுவே மிக உயர்ந்த கதி.
13.44.3
य इमां श्रावयेद्विद्वान्कथां पर्वसुपर्वसु ।
स लोकान्प्राप्नुयात्पुण्यान्देवर्षिभिरभिष्टुतान् ॥ १३.४४.३ ॥
எந்த அறிஞன் இந்தக் கதையை ஒவ்வொரு பர்வத்திலும் கேட்பிக்கிறானோ, அவன் தேவரிஷிகளால் போற்றப்பட்ட புண்ணிய உலகங்களை அடைவான்.
13.44.4
श्राद्धकाले च विप्राणां य इमां श्रावयेच्छुचिः ।
न तत्र रक्षसां भागो नासुराणां च विद्यते ॥ १३.४४.४ ॥
சிராத்த காலத்தில் பிராமணர்களுக்கு முன்னே தூய்மையுடன் எவன் இதைக் கேட்பிக்கிறானோ, அங்கு ராட்சசர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் பங்கு இல்லை.
13.44.5
अनसूयुर्जितक्रोधः सर्वसत्वहिते रतः ।
यः पठेत्सततं युक्तः स व्रजेत्तत्सलोकताम् ॥ १३.४४.५ ॥
பொறாமையற்றவனாய், சினத்தை வென்றவனாய், எல்லா உயிர்களின் நன்மையில் மகிழ்பவனாய், எவன் இதை எப்போதும் ஒருமித்து ஓதுகிறானோ, அவன் அதே உலகத்தை அடைவான்.
13.44.6
वेदान्पारयते विप्रो राजा विजयवान्भवेत् ।
वैश्यस्तु धनधान्याढ्यः शूद्रः सुखमवाप्नुयात् ॥ १३.४४.६ ॥
பிராமணன் வேதங்களில் தேர்ச்சி பெறுகிறான்; அரசன் வெற்றி பெறுகிறான்; வைசியன் செல்வமும் தானியமும் நிறைந்தவனாகிறான்; சூத்திரன் இன்பத்தை அடைகிறான்.
13.44.7
ततस्ते मुनयः सर्वे सम्पूज्य विनतासुतम् ।
स्वानेव चाश्रमाञ्जग्मुर्बभूवुः शान्तितत्पराः ॥ १३.४४.७ ॥
பின்னர் அந்த முனிவர்கள் அனைவரும் வினதையின் மகனை (கருடனை) வணங்கி, தங்கள் தங்கள் ஆசிரமங்களுக்குச் சென்று அமைதியில் ஈடுபட்டனர்.
13.44.8
स्थूलदर्शिभिराकृष्टो दुर्ज्ञेयो ह्यकृतात्मभिः ।
एषा धुतिर्महाराज धर्म्या धर्मभृतांवर ॥ १३.४४.८ ॥
மேலோட்டமாகப் பார்ப்பவர்களால் இது எளிதில் விலக்கப்படும்; பண்படாத மனமுடையவர்களால் இதை அறிவது கடினம். மகாராஜாவே, இது தர்மத்திற்கேற்ற உறுதி; தர்மம் தாங்குபவர்களில் சிறந்தவனே.
13.44.9
सुराणां ब्रह्मणा प्रोक्ता विस्मितानां परंतप ।
मयाप्येषा कथा तात कथिता मातुरन्तिके।
वसुभिः सत्त्वसम्पन्नैस्तवाप्येषा मयोच्यते ॥ १३.४४.९ ॥
பகைவரை வாட்டுபவனே, இதை பிரம்மா வியப்புற்ற தேவர்களிடம் கூறினார். அன்பு மகனே, என் தாயின் அருகில் இதை நானும் கேட்டேன்; நற்குணமுள்ள வசுக்களாலும் இது சொல்லப்பட்டது; அதை இப்போது நான் உனக்குச் சொல்கிறேன்.
13.44.10
तदग्निहोत्रपरमा जपयज्ञपरायणाः ।
निराशीर्बन्धनाः सन्तः प्रयान्त्यक्षरसात्मतां ॥ १३.४४.१० ॥
ஆகவே அக்னிஹோத்ரத்தில் ஈடுபட்டவர்களும், ஜப யஞ்தத்தில் நிலைத்தவர்களும், ஆசைப் பிணைப்புகளில்லாத சான்றோர்களும் அழியாத பரம்பொருளின் இயல்பை அடைகின்றனர்.
13.44.11
आरम्भयज्ञानुत्सृज्य जपहोमपरायणाः ।
ध्यायन्तो मनसा विष्णुं गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ १३.४४.११ ॥
செயல்சார் யஞ்ஞங்களைத் துறந்து, ஜபத்திலும் ஹோமத்திலும் நிலைத்து, மனத்தால் விஷ்ணுவை தியானிப்பவர்கள் பரம நிலையை அடைகின்றனர்.
13.44.12
तदेष परमो मोक्षो मोक्षद्वारं च भारत ।
यथा विनिश्चितात्मानो गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ १३.४४.१२ ॥
ஆகவே, பரதனின் வழியில் வந்தவனே, இதுவே பரம மோக்ஷமும் மோக்ஷ வாயிலுமாகும்; இதன் வழியாக உறுதியான மனமுடையவர்கள் பரம நிலையை அடைகின்றனர்.