ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 13.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.44.1
अहो श्रावितमाख्यानं भवताऽत्यद्भुतं महत् ।
पुण्यं यशस्यमायुष्यं स्वर्ग्यं स्वस्त्ययनं महत् ॥ १३.४४.१ ॥
ਓਹੋ! ਤੁਹਾਡੇ ਸੁਣਾਏ ਇਹ ਆਖਿਆਨ ਬਹੁਤ ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਹਨ। ਇਹ ਪੁੰਨ, ਯਸ਼, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਕਲਿਆਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
13.44.2
एतत्पवित्रं देवानामेतद्गुह्यं परंतप ।
एतज्ज्ञानवता ज्ञेयमेषा गतिरनुत्तमा ॥ १३.४४.२ ॥
ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਇਹ ਗੁਪਤ ਰਹੱਸ ਹੈ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ। ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਗਤੀ ਹੈ।
13.44.3
य इमां श्रावयेद्विद्वान्कथां पर्वसुपर्वसु ।
स लोकान्प्राप्नुयात्पुण्यान्देवर्षिभिरभिष्टुतान् ॥ १३.४४.३ ॥
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਹਰ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਰਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵਡਿਆਏ ਗਏ ਪੁੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
13.44.4
श्राद्धकाले च विप्राणां य इमां श्रावयेच्छुचिः ।
न तत्र रक्षसां भागो नासुराणां च विद्यते ॥ १३.४४.४ ॥
ਸ਼ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ।
13.44.5
अनसूयुर्जितक्रोधः सर्वसत्वहिते रतः ।
यः पठेत्सततं युक्तः स व्रजेत्तत्सलोकताम् ॥ १३.४४.५ ॥
ਜੋ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਹਿੱਤ ਵਿੱਚ ਰਤ ਹੋ ਕੇ ਸਦਾ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ ਇਸਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
13.44.6
वेदान्पारयते विप्रो राजा विजयवान्भवेत् ।
वैश्यस्तु धनधान्याढ्यः शूद्रः सुखमवाप्नुयात् ॥ १३.४४.६ ॥
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਰੰਗਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਰਾਜਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਵੈਸ਼ ਧਨ-ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
13.44.7
ततस्ते मुनयः सर्वे सम्पूज्य विनतासुतम् ।
स्वानेव चाश्रमाञ्जग्मुर्बभूवुः शान्तितत्पराः ॥ १३.४४.७ ॥
ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੁਨੀ ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ (ਗਰੁੜ) ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ।
13.44.8
स्थूलदर्शिभिराकृष्टो दुर्ज्ञेयो ह्यकृतात्मभिः ।
एषा धुतिर्महाराज धर्म्या धर्मभृतांवर ॥ १३.४४.८ ॥
ਸਥੂਲ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਭਟਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਣਘੜੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਇਹ ਧਰਮ-ਸੰਮਤ ਧੀਰਜ ਹੈ; ਹੇ ਧਰਮਧਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
13.44.9
सुराणां ब्रह्मणा प्रोक्ता विस्मितानां परंतप ।
मयाप्येषा कथा तात कथिता मातुरन्तिके।
वसुभिः सत्त्वसम्पन्नैस्तवाप्येषा मयोच्यते ॥ १३.४४.९ ॥
ਹੇ ਪਰੰਤਪ, ਇਹ ਕਥਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਸੀ। ਹੇ ਤਾਤ, ਮੈਂ ਵੀ ਇਹ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਸੁਣੀ ਸੀ; ਸਤ੍ਵਗੁਣੀ ਵਸੂਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਸੁਣੀ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
13.44.10
तदग्निहोत्रपरमा जपयज्ञपरायणाः ।
निराशीर्बन्धनाः सन्तः प्रयान्त्यक्षरसात्मतां ॥ १३.४४.१० ॥
ਇਸ ਲਈ ਅਗਨੀਹੋਤਰ ਵਿੱਚ ਤਤਪਰ, ਜਪ-ਯਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਆਸ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਸੰਤ ਅਕਸ਼ਰ ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
13.44.11
आरम्भयज्ञानुत्सृज्य जपहोमपरायणाः ।
ध्यायन्तो मनसा विष्णुं गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ १३.४४.११ ॥
ਆਰੰਭ-ਯਗਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਜਪ-ਹੋਮ ਵਿੱਚ ਤਤਪਰ ਰਹਿ ਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਧਰਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਪਰਮ ਗਤੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
13.44.12
तदेष परमो मोक्षो मोक्षद्वारं च भारत ।
यथा विनिश्चितात्मानो गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ १३.४४.१२ ॥
ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਭਾਰਤ, ਇਹੀ ਪਰਮ ਮੋਕਸ਼ ਅਤੇ ਮੋਕਸ਼ ਦਾ ਦੁਆਰ ਹੈ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੇ ਵਾਲੇ ਪਰਮ ਗਤੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।