महाभारत · अध्याय 13.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.44.1
अहो श्रावितमाख्यानं भवताऽत्यद्भुतं महत् ।
पुण्यं यशस्यमायुष्यं स्वर्ग्यं स्वस्त्ययनं महत् ॥ १३.४४.१ ॥
अहो! आपण ऐकवलेले हे आख्यान अत्यंत अद्भुत आणि महान आहे. ते पुण्य, यश, दीर्घायुष्य, स्वर्ग आणि महान कल्याण देणारे आहे.
13.44.2
एतत्पवित्रं देवानामेतद्गुह्यं परंतप ।
एतज्ज्ञानवता ज्ञेयमेषा गतिरनुत्तमा ॥ १३.४४.२ ॥
हे देवांनाही पवित्र आहे; हे गुह्य रहस्य आहे, हे शत्रुतापना. ज्ञानी माणसाने हे जाणावे; हीच सर्वोत्तम गती आहे.
13.44.3
य इमां श्रावयेद्विद्वान्कथां पर्वसुपर्वसु ।
स लोकान्प्राप्नुयात्पुण्यान्देवर्षिभिरभिष्टुतान् ॥ १३.४४.३ ॥
जो विद्वान ही कथा प्रत्येक पर्वात ऐकवतो, तो देवर्षींनी स्तुती केलेली पुण्यलोके प्राप्त करतो.
13.44.4
श्राद्धकाले च विप्राणां य इमां श्रावयेच्छुचिः ।
न तत्र रक्षसां भागो नासुराणां च विद्यते ॥ १३.४४.४ ॥
श्राद्धकाळी ब्राह्मणांसमोर जो शुचिर्भूत होऊन ही कथा ऐकवतो, तेथे राक्षसांचा भाग नसतो आणि असुरांचाही भाग नसतो.
13.44.5
अनसूयुर्जितक्रोधः सर्वसत्वहिते रतः ।
यः पठेत्सततं युक्तः स व्रजेत्तत्सलोकताम् ॥ १३.४४.५ ॥
जो मत्सरहीन, क्रोधजेता, सर्व प्राणिमात्रांच्या हितात रमणारा होऊन सतत एकाग्रतेने हे पठण करतो, तो त्याच लोकाला जातो.
13.44.6
वेदान्पारयते विप्रो राजा विजयवान्भवेत् ।
वैश्यस्तु धनधान्याढ्यः शूद्रः सुखमवाप्नुयात् ॥ १३.४४.६ ॥
ब्राह्मण वेदांमध्ये पारंगत होतो; राजा विजयी होतो; वैश्य धनधान्याने समृद्ध होतो; आणि शूद्र सुख प्राप्त करतो.
13.44.7
ततस्ते मुनयः सर्वे सम्पूज्य विनतासुतम् ।
स्वानेव चाश्रमाञ्जग्मुर्बभूवुः शान्तितत्पराः ॥ १३.४४.७ ॥
नंतर ते सर्व मुनी विनतेच्या पुत्राचा (गरुडाचा) सन्मान करून आपापल्या आश्रमांकडे गेले आणि शांतीत तत्पर झाले.
13.44.8
स्थूलदर्शिभिराकृष्टो दुर्ज्ञेयो ह्यकृतात्मभिः ।
एषा धुतिर्महाराज धर्म्या धर्मभृतांवर ॥ १३.४४.८ ॥
स्थूल दृष्टीच्या लोकांकडून हे सहज विचलित होते; अपरिष्कृत मनाच्या लोकांना ते जाणणे कठीण आहे. हे महाराज, ही धर्मसंमत धृती आहे; हे धर्मधारकांत श्रेष्ठा.
13.44.9
सुराणां ब्रह्मणा प्रोक्ता विस्मितानां परंतप ।
मयाप्येषा कथा तात कथिता मातुरन्तिके।
वसुभिः सत्त्वसम्पन्नैस्तवाप्येषा मयोच्यते ॥ १३.४४.९ ॥
हे परंतप, ही कथा ब्रह्मदेवाने आश्चर्यचकित झालेल्या देवांना सांगितली. हे तात, मीही ती माझ्या मातेजवळ ऐकली होती; सत्त्वसंपन्न वसूंकडूनही ती ऐकली; आता मी तुला सांगतो.
13.44.10
तदग्निहोत्रपरमा जपयज्ञपरायणाः ।
निराशीर्बन्धनाः सन्तः प्रयान्त्यक्षरसात्मतां ॥ १३.४४.१० ॥
म्हणून अग्निहोत्रात तत्पर, जपयज्ञात निरत, आशेच्या बंधनांपासून मुक्त संत अक्षराच्या स्वरूपाला प्राप्त होतात.
13.44.11
आरम्भयज्ञानुत्सृज्य जपहोमपरायणाः ।
ध्यायन्तो मनसा विष्णुं गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ १३.४४.११ ॥
आरंभयज्ञ सोडून, जप-होमात तत्पर राहून, मनात विष्णूचे ध्यान करत ते परम गतीला जातात.
13.44.12
तदेष परमो मोक्षो मोक्षद्वारं च भारत ।
यथा विनिश्चितात्मानो गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ १३.४४.१२ ॥
म्हणून हे भारता, हाच परम मोक्ष आणि मोक्षाचे द्वार आहे; ज्याद्वारे दृढनिश्चयी परम गतीला जातात.