மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.45.1
पितामह महेशाय नामान्याचक्ष्व शम्भवे ।
विदुषे विश्वमायाय महाभाग्यं च तत्वतः ॥ १३.४५.१ ॥
பிதாமகரே! மகேசுவரனாகிய சம்பு பெருமானின் திருநாமங்களையும், அறிவுடையவரும் உலகமாயை கொண்டவருமான அவரின் பெருமையையும் உண்மையாகச் சொல்லுங்கள்.
13.45.2
सुरासुरगुरो देव विष्णो त्वं वक्तुमर्हसि ।
शिवाय शिवरूपाय यन्माऽपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ १३.४५.२ ॥
தேவாசுரர்களின் குருவே, தேவனே, விஷ்ணுவே! சிவபெருமானைப் பற்றி நீர் சொல்லத் தகுந்தவர்; மங்கள வடிவினரான அவரைப் பற்றி யுதிஷ்டிரர் என்னிடம் கேட்டார்.
13.45.3
नाम्नां सहस्रं देवस्य तण्डिना ब्रह्मवादिना ।
निवेदितं ब्रह्मलोके ब्रह्मणो यत्पुराऽभवत् ॥ १३.४५.३ ॥
பிரம்மவாதியான தண்டி, முற்காலத்தில் பிரம்மலோகத்தில் பிரம்மாவிற்கு முன் அந்தத் தேவனின் ஆயிரம் திருநாமங்களை அறிவித்தார்.
13.45.4
द्वैपायनप्रभृतयस्तथा चेमे तपोधनाः ।
ऋषयः सुव्रता दान्ताः शृण्वन्तु गदतस्तव ॥ १३.४५.४ ॥
வியாசர் முதலான இந்தத் தவச்செல்வர்களான ரிஷிகள், நல்விரதம் கொண்ட அடக்கமுடையவர்கள், நான் சொல்வதைக் கேட்கட்டும்.
13.45.5
ध्रुवाय नन्दिने होत्रे गोप्त्रे विश्वसृजेऽग्नये ।
महाभाग्यं विभोर्ब्रूहि मुण्डिनेऽथ कपर्दिने ॥ १३.४५.५ ॥
ஸ்திரரே, நந்தியே, ஹோதாவே, காப்பவரே, உலகைப் படைப்பவரே, அக்னியே, முண்டியே, கபர்தியே என்பவரின் பெருமையை விபுவாக கூறுங்கள்.
13.45.6
न गतिः कर्मणां शक्या वेत्तुमीशस्य तत्त्वतः ।
हिरण्यगर्भप्रमुखा देवाः सेन्द्रा महर्षयः ॥ १३.४५.६ ॥
ஈசுவரனின் செயல்களின் போக்கை உண்மையாக அறிய இயலாது; ஹிரண்யகர்ப்பர் தலைமையிலான தேவர்களும் இந்திரனுடன் கூடிய மகரிஷிகளும் அவ்வாறே.
13.45.7
न विदुर्यस्य निधनमादिं वा सूक्ष्मदर्शिनः ।
स कथं नाममात्रेण शक्यो ज्ञातुं सतां गतिः ॥ १३.४५.७ ॥
எவருடைய முடிவையோ தொடக்கத்தையோ நுண்ணறிவாளர்களும் அறியமாட்டார்கள்; பெயரளவில் அவரை நல்லோரின் புகலிடம் எப்படி அறிய முடியும்?
13.45.8
तस्याहमसुरघ्नस्य कांश्चिद्भगवतो गुणान् ।
भवतां कीर्तयिष्यामि व्रतेशाय यथातथम् ॥ १३.४५.८ ॥
அசுரரை அழிப்பவரும் விரதங்களின் தலைவருமான அந்த பகவானின் சில குணங்களை உங்களுக்கு உள்ளபடி கூறுவேன்.
13.45.9
एवमुक्त्वा तु भगवान्गुणांस्तस्य महात्मनः ।
उपस्पृश्य शुचिर्भूत्वा कथयामास धीमतः ॥ १३.४५.९ ॥
இவ்வாறு கூறிய பின், பகவான் நீரால் ஆசமனம் செய்து தூய்மையானவராகி, அந்த மகாத்மாவும் ஞானியுமானவரின் குணங்களை விவரித்தார்.
13.45.10
शुश्रूषध्वं ब्राह्मणेन्द्रास्त्वं च तात युधिष्ठिर ।
त्वं चापगेय नामानि निशामय जगत्पतेः ॥ १३.४५.१० ॥
பிராமணத் தலைவர்களே, கேளுங்கள்; அன்புக்குரிய யுதிஷ்டிரா, நீயும் கேள்; அபகேயா, உலகத்தலைவரின் திருநாமங்களைக் கேள்.
13.45.11
यदवाप्तं च मे पूर्वं साम्बहेतोः सुदुष्करम् ।
यथावद्भगवान्दृष्टो मया पूर्वं समाधिना ॥ १३.४५.११ ॥
முன்பு சாம்பனுக்காக நான் பெற்ற மிகவும் கடினமான பேறையும், முன்பு சமாதியால் பகவானை உள்ளபடி நான் கண்டதையும் கூறுகிறேன்.
13.45.12
शम्बरे निहते पूर्वं रौक्मिणेयेन धीमता ।
अतीते द्वादशे वर्षे जाम्बवत्यब्रवीद्धि माम् ॥ १३.४५.१२ ॥
முன்பு ஞானியான ருக்மிணியின் மகனால் சம்பரன் கொல்லப்பட்ட பின், பன்னிரண்டாம் ஆண்டு கடந்தபோது ஜாம்பவதி என்னிடம் கூறினாள்.
13.45.13
प्रद्युम्नचारुदेष्णादीन्रुक्मिण्या वीक्ष्य पुत्रकान् ।
पुत्रार्थिनी मामुपेत्य वाक्यमाह युधिष्ठिर ॥ १३.४५.१३ ॥
ருக்மிணி பிரத்யும்னன், சாருதேஷ்ணன் முதலிய தன் மகன்களைக் கண்டு, மகனை விரும்பி என்னிடம் வந்து இச்சொல்லைச் சொன்னாள், யுதிஷ்டிரா.
13.45.14
शूरं बलवतां श्रेष्ठं कान्तरूपमकल्मषम् ।
आत्मतुल्यं मम सुतं प्रयच्छाच्युत माचिरम् ॥ १३.४५.१४ ॥
வீரனும், வலியவர்களில் சிறந்தவனும், அழகிய உருவம் உடையவனும், குற்றமற்றவனும், என்னைப் போன்றவனுமான என் மகனை உடனே கொடு, அச்யுதா.
13.45.15
न हि तेऽप्राप्यमस्तीह त्रिषु लोकेषु किञ्चन ।
लोकान्सृजेस्त्वमपरानिच्छन्यदुकुलोद्वह ॥ १३.४५.१५ ॥
இவ்வுலகிலும் மூன்று உலகங்களிலும் உனக்கு அடையமுடியாதது எதுவும் இல்லை. யாதவ குலத்தைத் தாங்குபவனே, நீ விரும்பினால் வேறு உலகங்களையும் படைக்கலாம்.
13.45.16
त्वया द्वादशवर्षाणि व्रतीभूतेन शुष्यता ।
आराध्य पशुभर्तारं रुक्मिण्यां जनिताः सुताः ॥ १३.४५.१६ ॥
பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் விரதம் கொண்டு, உடல் வாடும்படி பசுபதியை ஆராதித்து, அதனால் ருக்மிணியில் இந்த மகன்கள் பிறந்தனர்.
13.45.17
चारुदेष्णः सुचारुश्च चारुवेशो यशोधरः ।
चारुश्रवाश्चारुयशाः प्रद्युम्नः सम्भुरेव च ॥ १३.४५.१७ ॥
சாருதேஷ்ணன், சுசாரு, சாருவேசன், யசோதரன், சாருசிரவஸ், சாருயசஸ், பிரத்யும்னன், சம்புவும்.
13.45.18
यथा ते जनिताः पुत्रा रुक्मिण्यां चारुविक्रमाः ।
तथा ममापि तनयं प्रयच्छ मधुसूदन ॥ १३.४५.१८ ॥
ருக்மிணியில் உனக்குப் பிறந்த அழகிய வீரம் மிக்க மகன்களைப் போல, எனக்கும் என் மகனைக் கொடு, மதுசூதனா.
13.45.19
इत्येवं चोदितो देव्या तामवोचं सुमध्यमाम् ।
अनुजानीहि मां राज्ञि करिष्ये वचनं तव ॥ १३.४५.१९ ॥
தேவியால் இவ்வாறு தூண்டப்பட்டு, அந்த அழகிய இடையாளிடம் நான் கூறினேன்: ராணியே, எனக்கு அனுமதி கொடு, உன் சொல்லை நிறைவேற்றுவேன்.
13.45.20
सा च मामब्रवीद्गच्छ शिवाय विजयाय च ।
ब्रह्मा शिवः काश्यपश्च नद्यो देवा मनोऽनुगाः। ॥ १३.४५.२० ॥
அவள் என்னிடம் கூறினாள்: நன்மைக்காகவும் வெற்றிக்காகவும் செல்; பிரம்மா, சிவன், காசியபர், நதிகள், மனதைப் பின்பற்றும் தேவர்கள் உனக்குத் துணையாகட்டும்.
13.45.21
क्षेत्रौषध्यो यज्ञवाहाश्छन्दास्यृषिगणाध्वराः ।
समुद्रा दक्षिणा स्तोभा ऋक्षाणि पितरो ग्रहाः ॥ १३.४५.२१ ॥
நிலங்களும் மூலிகைகளும், யாகத்தைச் சுமப்பவர்கள், சந்தங்கள், முனிவர் கூட்டத்தின் யாகங்கள், கடல்கள், தட்சிணை, ஸ்தோபங்கள், நட்சத்திரங்கள், முன்னோர்கள், கோள்கள்.
13.45.22
देवपत्न्यो देवकन्या देवमातर एव च ।
मन्वन्तराणि गावश्च चन्द्रमाः सविता हरिः ॥ १३.४५.२२ ॥
தேவர்களின் மனைவியர், தேவகன்னியர், தேவமாதாக்கள், மன்வந்தரங்கள், பசுக்கள், சந்திரன், சவிதா, ஹரி.
13.45.23
सावित्री ब्रह्मविद्या च ऋतवो वत्सरास्तथा ।
क्षणा लवा मुहूर्ताश्च निमेषा युगपर्ययाः ॥ १३.४५.२३ ॥
சாவித்திரி, பிரம்மவித்தை, ருதுக்கள், வருடங்கள், கணங்கள், லவங்கள், முகூர்த்தங்கள், நிமிஷங்கள், யுகச் சுழற்சிகள்.
13.45.24
रक्षन्तु सर्वत्र गतं त्वां यादव सुखाय च ।
अरिष्टं गच्छ पन्थानमप्रमत्तो भवानघ ॥ १३.४५.२४ ॥
யாதவனே, நீ செல்லும் இடமெல்லாம் சுகத்திற்காக அவர்கள் உன்னைக் காக்கட்டும். பாவமற்றவனே, கவனத்துடன் பாதுகாப்பான வழியில் செல்.
13.45.25
एवं कृतस्वस्त्ययनस्तयाऽहं ।
ततोऽभ्यनुज्ञाय नरेन्द्रपुत्रीम्।
पितुः समीपं नरसत्तमस्य ।
मातुश्च राज्ञश्च तथाऽऽहुकस्य ॥ १३.४५.२५ ॥
இவ்வாறு அவளால் சுபாசீர்வாதம் பெற்ற நான், அப்போது மன்னனின் மகளிடம் விடைபெற்று, நரர்களில் சிறந்தவரான (என் தந்தையின்) அருகிலும், தாயிடமும், அரசனிடமும், ஆஹுகனிடமும் செல்ல (அனுமதி பெற்றேன்).
13.45.27
ततःसमृद्धिर्भवतोऽस्त्वविघ्नम् ।
प्राप्यानुज्ञां गुरुजनादहं तार्क्ष्यमचिन्तयम्।
सोवहद्धिमवन्तं मां प्राप्य चैनं व्यसर्जयम् ॥ १३.४५.२७ ॥
அப்பொழுது உங்கள் செழிப்பு தடையின்றி இருக்கட்டும். பெரியோர்களின் அனுமதி பெற்ற பின் நான் தார்க்ஷ்யனை (கருடனை) நினைத்தேன்; அவன் என்னை இமயமலைக்குச் சுமந்து சென்றான்; அங்கே சேர்ந்ததும் நான் அவனை விடுவித்தேன்.
13.45.28
तत्राहमद्बुतान्भावानपश्यं गिरिसत्तमे ।
क्षेत्रं च तपसां श्रेष्ठं पश्याम्यद्भुतमुत्तमम् ॥ १३.४५.२८ ॥
அங்கே, மலைகளில் சிறந்த அதில், நான் அற்புதமான காட்சிகளைக் கண்டேன். தவங்களில் சிறந்த, அற்புதமான, உயர்ந்த ஒரு புனித க்ஷேத்திரத்தையும் நான் கண்டேன்.
13.45.29
दिव्यं वैयाघ्रपद्यस्य उपमन्योर्महात्मनः ।
पूजितं देवगन्धर्वैर्ब्राह्मया लक्ष्म्या समावृतम् ॥ १३.४५.२९ ॥
வியாக்ரபாத்யரான உபமன்யு மகாத்மாவின் திவ்ய (ஆசிரமம்) தேவர்களாலும் கந்தர்வர்களாலும் வழிபடப்பட்டு, பிரம்ம-லட்சுமியின் ஒளியால் சூழப்பட்டிருந்தது.
13.45.30
धवककुभकदम्बनारिकेलैः ।
कुरवककेतकजम्बुपाटलाभिः।
वटवरुणकवत्सनाभविल्वैः ।
सरलकपित्थप्रियालसालतालैः ॥ १३.४५.३० ॥
தவ, குப, கதம்ப, தேங்காய், குரவக, கேதகை, நாவல், பாடல, ஆலமரம், வருண, வத்சநாப, வில்வ, சரள, விளாம், பிரியால, சால, தாள மரங்களுடன் (அது விளங்கியது).
13.45.31
बदरीकुन्दपुन्नागरैशोकाम्रातिमुक्तकैः ।
मधूकैः कोविदारैश्च चम्पकैः पनसैस्तथा ॥ १३.४५.३१ ॥
பதரி, குந்த, புன்னாக, அசோக, மா, அதிமுக்தக, மதூக, கோவிதார, சம்பக, பலா மரங்களுடனும் (அது விளங்கியது).
13.45.32
वन्यैर्बहुविधैर्वृक्षैः फलपुष्पप्रदैर्युतम् ।
पुष्पगुल्मलताकीर्णं कदलीषण्डशोभितम् ॥ १३.४५.३२ ॥
பல வகையான காட்டு மரங்களால் நிறைந்தது, பழங்களையும் மலர்களையும் தருவது; மலர்ப் புதர்களும் கொடிகளும் நிறைந்து, வாழைத் தோப்புகளால் அழகுற்றது.
13.45.33
नानाशकुनिसम्भोज्यैः फलैर्वृक्षैरलङ्कृतम् ।
यथास्थानविनिक्षिप्तैर्भूषितं भस्मराशिभिः ॥ १३.४५.३३ ॥
பல பறவைகள் உண்ணும் பழங்களும் மரங்களும் அணிசெய்தது; தக்க இடங்களில் வைக்கப்பட்ட சாம்பல் குவியல்களால் அழகுற்றது.
13.45.34
रुरुवानरशार्दूलसिंहद्वीपिसमाकुलम् ।
कुरङ्गबर्हिणाकीर्णं मार्जारभुजगावृतम्।
पूगैश्च मृगजातीनां महिषर्क्षनिषेवितम् ॥ १३.४५.३४ ॥
ருரு மான்கள், குரங்குகள், புலிகள், சிங்கங்கள், சிறுத்தைகளால் நிறைந்தது; குரங்கு, மயில்களால் பரவியது; பூனைகளும் பாம்புகளும் சூழ்ந்தது; பல வகை மிருகக் கூட்டங்களாலும், எருமைகளும் கரடிகளும் வாழ்வதுமானது.
13.45.35
सकृत्प्रभिन्नैश्च गजैर्विभूषितं ।
प्रहृष्टनानाविधपक्षिसेवितम्।
सुपुष्पितैरम्बुधरप्रकाशै-
र्महीरुहाणां च वनैर्विचित्रैः ॥ १३.४५.३५ ॥
மதம் பிடித்த யானைகளால் அணி செய்யப்பட்டது; மகிழ்ச்சியான பல வகைப் பறவைகளால் சேவிக்கப்பட்டது; நன்கு மலர்ந்தவையும் மேகம் போல் ஒளிர்பவையுமான மரங்களின் பல வண்ணக் காடுகளைக் கொண்டது.
13.45.36
नानापुष्परजोमिश्रो गजदानाधइवासितः ।
दिव्यस्त्रीगीतबहुलो मारुतोऽभिमुखो ववौ ॥ १३.४५.३६ ॥
பல மலர்களின் மகரந்தம் கலந்து, யானைகளின் மதநீரால் மணம் பெற்று, தேவ மகளிரின் பாடல்கள் நிறைந்த காற்று எதிர்முகமாக வீசியது.
13.45.37
धारानिनादैर्विहगप्राणादैः ।
शुभैस्तथा बृंहितैः कुञ्जराणाम्।
गीतैस्तथा किन्नराणामुदारैः ।
शुभैः स्वनैः सामगानां च वीर ॥ १३.४५.३७ ॥
அருவிகளின் ஒலியாலும், பறவைகளின் இனிய குரல்களாலும், யானைகளின் மங்கல பிளிறல்களாலும், கின்னரர்களின் உயர்ந்த பாடல்களாலும், சாமகானம் பாடுவோரின் மங்கல ஒலிகளாலும் நிறைந்தது, வீரனே.
13.45.38
अचिन्त्यं मनसाऽप्यन्यैः सरोभिः समलङ्कृतम् ।
विशालैश्चाग्निशरणैर्भूषितं कुसुमावृतैः ॥ १३.४५.३८ ॥
மனத்தாலும் சிந்திக்க முடியாததும், பிறருக்குச் சரோவரங்களால் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டதும், பெரிய அக்னி-சரணங்களாலும் மலர்களால் மூடப்பட்டதுமான அது அழகுற விளங்கியது.
13.45.39
विभूषितं पुण्ययवित्रतोयया ।
सदा च जुष्टं नृप जह्नुकन्यया।
विभूषितं धर्मभृतां वरिष्ठै-
र्महात्मभिर्वह्निसमानकल्पैः ॥ १३.४५.३९ ॥
புனிதமும் தூய்மையுமான நீரால் அலங்கரிக்கப்பட்டது; அரசே, ஜஹ்னுவின் மகளால் (கங்கையால்) எப்போதும் சேவிக்கப்படுவது; அறம் தாங்கியவர்களில் சிறந்தவர்களும், அக்னிக்கு ஒப்பான மகாத்மாக்களும் அலங்கரித்தது.
13.45.40
वाय्वाहारैरम्बुपैर्जप्यनित्यैः ।
सम्प्रक्षालैर्योगिभिर्ध्याननित्यैः।
धूमप्राशैरूष्मपैः क्षीरपैश्च ।
संजुष्टं च ब्राह्मणेन्द्रैः समन्तात् ॥ १३.४५.४० ॥
காற்றை உண்பவர்கள், நீரைப் பருகுபவர்கள், எப்போதும் ஜபம் செய்பவர்கள், தூய்மைச் சடங்கு செய்யும் யோகிகள், நித்திய தியானத்தில் ஈடுபட்டவர்கள், புகையை உண்பவர்கள், வெப்பத்தைப் பருகுபவர்கள், பாலைப் பருகுபவர்கள் ஆகிய சிறந்த பிராமணர்களால் எங்கும் சேவிக்கப்பட்டது.
13.45.41
गोचारिणोऽर्थाश्मकुट्टा दन्तोलूखलिकास्तथा ।
मरीचिपाः फेनपाश्च तथैव मृगचारिणः ॥ १३.४५.४१ ॥
பசுக்களைப் போல் திரிபவர்கள், கல்லால் தானியத்தை இடிப்பவர்கள், பற்களையே உரலாக்கிக் கொண்டவர்கள், அவ்வாறே ஒளிக்கதிர்களைப் பருகுபவர்கள், நுரையைப் பருகுபவர்கள், மேலும் மான்களைப் போல் திரிபவர்கள்.
13.45.42
अश्वत्थफलभक्षाश्च तथा ह्युदकशायिनः ।
चीचचर्माम्बरधरास्तथा वल्कलधारिणः ॥ १३.४५.४२ ॥
அரசமரப் பழங்களை உண்பவர்கள், அவ்வாறே நீரில் உறங்குபவர்கள், சீச்ச மரத்தின் பட்டையும் தோலும் ஆடையாகக் கொண்டவர்கள், மேலும் மரவுரி அணிபவர்கள்.
13.45.43
सुदुःखान्नियमांस्तांस्तान्वहतः सुतपोधनान् ।
पश्यन्मुनीन्बहुविधानप्रवेष्टुमुपचक्रमे ॥ १३.४५.४३ ॥
மிகக் கடுமையான அந்தந்த நியமங்களைக் கடைப்பிடிக்கும், தவமே செல்வமாகக் கொண்ட, பலவகை முனிவர்களைக் கண்டவாறு, உள்ளே நுழையத் தொடங்கினார்.
13.45.44
सूपूजितं देवगणैर्महात्मभिः ।
शिवादिभिर्भारतपुण्यकर्मभिः।
रराज तच्चाश्रममण्डलं सदा ।
दिवीव राजञ्शशिमण्डलं यथा ॥ १३.४५.४४ ॥
தேவர் கூட்டங்களாலும், சிவன் முதலான மகாத்மாக்களாலும், பாரத வம்சத்தின் புண்ணியச் செயலாளர்களாலும் நன்கு வணங்கப்பட்ட அந்த ஆசிரம மண்டலம் எப்போதும், அரசே, வானில் சந்திர மண்டலம் போல் ஒளிர்ந்தது.
13.45.45
क्रीडन्ति सर्पैर्नकुला मृगैर्व्याघ्राश्च मित्रवत् ।
प्रभावाद्दीप्ततपसां सन्निकर्षान्महात्मनाम् ॥ १३.४५.४५ ॥
ஒளிரும் தவமுடைய மகாத்மாக்களின் வலிமையாலும் அருகாமையாலும், கீரிகள் பாம்புகளோடும், புலிகள் மான்களோடும் நண்பர்களைப் போல் விளையாடுகின்றன.
13.45.46
तत्राश्रमपदे श्रेष्ठे सर्वभूतमनोरम ।
सेविते द्विजशार्दूलैर्वेदवेदाङ्गपारगैः ॥ १३.४५.४६ ॥
அங்கே, அந்தச் சிறந்த ஆசிரமத் தலத்தில், எல்லா உயிர்களின் மனதையும் மகிழ்விப்பது, வேதங்களும் வேதாங்கங்களும் கற்றுத்தேர்ந்த துவிஜ சார்தூலர்களால் சேவிக்கப்பட்டது.
13.45.47
नानानियमविख्यातैर्ऋषिभि सुमहान्मभिः ।
प्रविशन्नेव चापश्यं जटाचीरधरं प्रभुम् ॥ १३.४५.४७ ॥
பல்வேறு விரதங்களால் புகழ்பெற்ற மிகப்பெரிய மகாத்மா ரிஷிகளுக்கு இடையே நுழைந்தவுடனேயே, சடையும் மரவுரியும் தரித்த ஒரு பிரபுவை நான் கண்டேன்.
13.45.48
तेजसा तपसा चैव दीप्यमानं यथाऽनलम् ।
शिष्यैरनुगतं शान्तं युवानं ब्राह्मणर्वभम् ॥ १३.४५.४८ ॥
அவர் தேஜஸாலும் தவத்தாலும் அக்னியைப் போல் ஒளிர்ந்தார்; சீடர்களால் பின்தொடரப்பட்டவராய், அமைதியானவராய், இளைஞராய், பிராமணர்களில் காளையாய் இருந்தார்.
13.45.49
शिरसा वन्दमानं मामुपमन्युरभाषत ॥ १३.४५.४९ ॥
தலை தாழ்த்தி என்னை வணங்கியபோது உபமன்யு என்னிடம் பேசினார்.
13.45.50
स्वागतं पुण्डरीकाक्ष सफलानि तपांसि नः ।
यः पूज्यः पूजयसि मां द्रष्टव्यो द्रष्टुमिच्छसि ॥ १३.४५.५० ॥
தாமரைக் கண்ணனே, உனக்கு வரவேற்பு; எங்கள் தவங்கள் பலனளித்தன. வணங்கத் தகுந்தவனாக இருந்தும் என்னை வணங்குகிறாய்; காணத்தக்கவனாக இருந்தும் என்னைக் காண விரும்புகிறாய்.
13.45.51
मनुष्यतानुवृत्त्या त्वा ज्ञात्वा तिष्ठाम सर्वगम् ।
तमहं प्राञ्जलिर्भूत्वा मृगपक्षिष्वथाग्निषु।
धर्मे च शिष्यवर्गे च समपृच्छमनामयम् ॥ १३.४५.५१ ॥
மனிதர்களின் மரபுக்கு ஏற்ப, நீ எங்கும் வியாபித்தவன் என்றறிந்து நாங்கள் நின்றிருந்தோம். நான் கைகூப்பி, விலங்குகள், பறவைகள், அக்கினிகள், தர்மம், சீடர்கள் ஆகியோரின் நலத்தை அவனிடம் கேட்டேன்.
13.45.52
ततो मां भगवानाह साम्ना परमवल्गुना ।
लप्स्यसे तनयं कृष्णि आत्मतुल्यमसंशयम् ॥ १३.४५.५२ ॥
பின்னர் பகவான் மிக இனிமையான சொற்களால் என்னிடம் கூறினான்: கிருஷ்ணியின் வழித்தோன்றலே, உனக்கு உன்னைப் போன்ற ஒரு மகன் சந்தேகமின்றி கிடைப்பான்.
13.45.53
तपः सुमहदास्थाय तोषयेशानमीश्वरम् ।
इह देवः सपत्नीकः समाक्रीडत्यधोक्षज ॥ १३.४५.५३ ॥
மிகப் பெரிய தவத்தை மேற்கொண்டு ஈசானனாகிய ஈஸ்வரனை மகிழ்விப்பாயாக. ஓ அதோக்ஷஜா, இங்கே தேவன் தன் துணைவியுடன் விளையாடுகிறான்.
13.45.54
इहैनं दैवतश्रेष्ठं देवाः सर्षिगणाः पुरा ।
तपसा ब्रह्मचर्येण सत्येन च दमेन च ॥ १३.४५.५४ ॥
முற்காலத்தில் இங்கே தேவர்களும் ரிஷி கணங்களும் இந்த தேவர்களில் சிறந்தவனை தவத்தாலும், பிரம்மச்சரியத்தாலும், சத்தியத்தாலும், தமத்தாலும் அடைந்தனர்.
13.45.55
तोषयित्वा शुभान्कामान्प्राप्तवन्तो जनार्दन ।
तेजसां सपसां चैव निधिः स भगवानिह ॥ १३.४५.५५ ॥
ஜனார்தனா, அவனை மகிழ்வித்து மக்கள் நல்ல விருப்பங்களை அடைந்தனர். அந்த பகவான் இங்கே ஒளிகளுக்கும் தவங்களுக்கும் பொக்கிஷமாக இருக்கிறான்.
13.45.56
शुभाशुभान्वितान्भावान्विसृजन्स क्षिपन्नपि ।
आस्ते देव्या सहाचिन्त्यो यं प्रार्थयसि शत्रुहन् ॥ १३.४५.५६ ॥
நலம் தீயவற்றுடன் கூடிய நிலைகளைத் துறந்தும் வீசியெறிந்தும் இருக்கும் அந்த அசிந்தியன் தேவியுடன் உறைகிறார்; நீ யாரை விரும்புகிறாயோ, ஓ பகைவரை அழிப்பவனே.
13.45.57
हिरण्यकशिपुर्योऽभूद्दानवो मेरुकम्पनः ।
तेन सर्वामरैश्वर्यं शर्वात्प्राप्तं समार्बुदम् ॥ १३.४५.५७ ॥
மேருவை நடுங்கச் செய்த ஹிரண்யகசிபு என்ற தானவன் இருந்தான்; அவன் சர்வனிடமிருந்து எல்லா அமரர்களின் ஐசுவரியத்தை பல கோடி ஆண்டுகள் வரை பெற்றான்.
13.45.58
तस्यैव पुत्रप्रवरो दमनो नाम विश्रुतः ।
महादेववराच्छक्रं वर्षार्बुदमयोधयम् ॥ १३.४५.५८ ॥
அவனுடைய சிறந்த மகன் தமனன் என்ற பெயரில் புகழ்பெற்றவன்; மகாதேவனின் வரத்தால் அவன் பல கோடி ஆண்டுகள் இந்திரனுடன் போரிட்டான்.
13.45.59
विष्णोश्चक्रं च तद्धोरं वज्रमाखण्डलस्य च ।
शीर्णं पुराऽभवत्तात ग्रहस्याङ्गेषु केशव ॥ १३.४५.५९ ॥
விஷ்ணுவின் அந்த கொடிய சக்கரமும் இந்திரனின் வஜ்ரமும் முன்பு கிரஹத்தின் அங்கங்களில் சிதைந்துபோயின, ஓ அன்பனே, ஓ கேசவா.
13.45.60
यत्तद्भगवता पूर्वं दत्तं चक्रं तवानघ ।
जलान्तरचरं हत्वा दैत्यं च बलगर्वितम् ॥ १३.४५.६० ॥
முன்பு பகவான் உனக்கு அளித்த அந்தச் சக்கரம், ஓ பாவமற்றவனே, நீரில் உலவிய பலகர்விதனான தைத்தியனைக் கொன்று.
13.45.61
उत्पादितं वृषाङ्केन दीप्तज्वलनसन्निभम् ।
दत्तं भगवता तुभ्यं दुर्धषं तेजसाऽद्भुतम् ॥ १३.४५.६१ ॥
காளைக்கொடியோன் (சிவன்) படைத்து, எரியும் நெருப்புக்கு ஒப்பான, பகவானால் உனக்கு அளிக்கப்பட்ட, வெல்லற்கரிய, தேஜசில் அற்புதமான (ஆயுதம்).
13.45.62
न शक्यं द्रष्टुमन्येन वर्जयित्वा पिनाकिनम् ।
सुदर्शनं भवत्येवं भवेनोक्तं तदा तु तत् ॥ १३.४५.६२ ॥
பினாகியைத் தவிர வேறு எவராலும் இதைக் காண இயலாது. அப்போது பவன் (சிவன்) இவ்வாறு கூறினார், இது சுதர்சனமாக ஆகும்.
13.45.63
सुदर्शनं तदा तस्य लोके नाम प्रतिष्ठितम् ।
तज्जीर्णमभावत्तात ग्रहस्याङ्गेषु केशव। ॥ १३.४५.६३ ॥
அப்போது அதன் சுதர்சனம் என்ற பெயர் உலகில் நிலைபெற்றது. அன்பனே கேசவா, அது கிரகத்தின் உறுப்புகளில் பழுதடைந்தது.
13.45.64
ग्रहस्यातिवलस्याङ्गे वरदत्तस्य धीमतः ।
न शस्त्राणि वहन्त्यङ्गे चक्रवज्रशतान्यपि ॥ १३.४५.६४ ॥
மிகுந்த வலிமையுடைய, அறிவுடைய கிரகத்தின் உடலில், வரத்தால் அளிக்கப்பட்ட நூற்றுக்கணக்கான சக்கரங்களும் வஜ்ரங்களும் ஆயுதங்களைத் தாங்குவதில்லை.
13.45.65
अर्द्यमानाश्च विबुधा ग्रहेणि सुबलीयसा ।
शिवदत्तवराञ्जघ्नुरसुरेन्द्रान्सुरा भृशम् ॥ १३.४५.६५ ॥
மிக வலிமையுடைய கிரகத்தால் துன்புறுத்தப்பட்ட தேவர்கள், சிவன் அளித்த வரங்களைப் பெற்று, அசுரத் தலைவர்களை கடுமையாக வீழ்த்தினர்.
13.45.66
तृष्टो विद्युत्प्रभस्यापि त्रिलोकेश्वरतां ददौ ।
शतं वर्षसहस्राणां सर्वलोकेश्वरोऽभवत् ॥ १३.४५.६६ ॥
மகிழ்ந்த அவர் வித்யுத்பிரபனுக்கும் மூவுலகங்களின் ஆட்சியை அளித்தார். நூறு ஆயிரம் ஆண்டுகள் அவன் அனைத்து உலகங்களுக்கும் இறைவனாக இருந்தான்.
13.45.67
ममैवानुचरो नित्यं भवितासीति चाब्रवीत् ।
तथा पुत्रसहस्राणामयुतं च ददौ प्रभुः ॥ १३.४५.६७ ॥
"நீ எப்போதும் என் அடியவனாகவே இருப்பாய்" என்றும் அவர் கூறினார். அவ்வாறே இறைவன் ஆயிரம் புதல்வர்களில் பத்தாயிரத்தையும் அளித்தார்.
13.45.68
कुशद्वीपं च स ददौ राज्येन भगवानजः ।
तथा शतमुखो नाम धात्रा सृष्टो महासुरः। ॥ १३.४५.६८ ॥
பகவான் அஜன் அவனுக்கு குசத்வீபத்தை அரசாக அளித்தார். அதுபோலவே தாதாவால் படைக்கப்பட்ட சதமுகன் என்ற பெரிய அசுரனும் இருந்தான்.
13.45.69
येन वर्षशतं साग्रमात्ममांसैर्हुतोऽनलः ।
तं प्राह भववांस्तुष्टः किंकरोमीति शंकरः ॥ १३.४५.६९ ॥
நூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக தன் சொந்த சதையால் அக்னிக்கு ஆகுதி செய்தவனிடம், மகிழ்ந்த சங்கரர் 'நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டார்.
13.45.70
तं वै शतमुखः प्राह योगो भवतु मेऽद्भुतः ।
बलं च दैवतश्रेष्ठ शाश्वतं सम्प्रयच्छ मे ॥ १३.४५.७० ॥
அவனிடம் சதமுகன் கூறினான்: 'எனக்கு அற்புதமான யோகம் உண்டாகட்டும்; தேவர்களில் சிறந்தவரே, எனக்கு நிலையான பலத்தை அருளுங்கள்.'
13.45.71
तथेति भगवानाह तस्य तद्वचनं प्रभुः ।
स्वायंभुवः क्रतुश्चापि पुत्रार्थमभवत्पुरा ॥ १३.४५.७१ ॥
பகவானாகிய பிரபு அவருடைய அந்த வேண்டுகோளைக் கேட்டு, 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்றார். முற்காலத்தில் ஸ்வாயம்புவ க்ரது கூட மகனுக்காக (இப்படியே) இருந்தார்.
13.45.72
आविश्य योगेनात्मानं त्रीणि वर्षशतान्यपि ।
तस्य चोपददौ पुत्रान्सहस्रं क्रतुसम्मितान्।
योगेश्वरं देवगीतं वेत्थ कृष्ण न संशयः ॥ १३.४५.७२ ॥
யோகத்தால் தன்னுள் புகுந்து மூன்று நூறு ஆண்டுகளும் இருந்தார்; அவருக்கு யாகங்களுக்கு நிகரான ஆயிரம் மகன்களையும் அளித்தார். கிருஷ்ணா, யோகேஸ்வரரைப் பற்றிய தேவகீதத்தை நீ அறிவாய், இதில் ஐயமில்லை.
13.45.73
याज्ञवल्क्य इति ख्यात ऋषिः परमधार्मिकः ।
आराध्य स महादेवं प्राप्तवानतुलं यशः ॥ १३.४५.७३ ॥
யாஜ்ஞவல்க்யர் என்று புகழ்பெற்ற அந்த மிகு தர்மநெறி கொண்ட ரிஷி மகாதேவரை ஆராதித்து ஒப்பற்ற புகழை அடைந்தார்.
13.45.74
वेदव्यासश्च योगात्मा पराशरसुतो मुनिः ।
सोऽपि शंकरमाराध्य प्राप्तवानतुलं यशः ॥ १३.४५.७४ ॥
யோகாத்மாவான வேதவ்யாசர், பராசரரின் மகனான முனிவர், அவரும் சங்கரரை வழிபட்டு ஒப்பற்ற புகழைப் பெற்றார்.
13.45.75
वालखिल्या मघवता ह्यवज्ञाताः पुरा किल ।
तैः क्रुद्धैर्भगवान्रुद्रस्तपसा तोषितो ह्यभूत् ॥ १३.४५.७५ ॥
முன்பு இந்திரனால் வாலகில்லியர்கள் அவமதிக்கப்பட்டனர்; கோபமடைந்த அவர்களின் தவத்தால் பகவான் ருத்ரன் மகிழ்ந்தார்.
13.45.76
तांश्चापि दैवतश्रेष्ठः प्राह प्रीतो जगत्पतिः ।
सुपर्णं सोमहर्तारं तपसोत्पादयिष्यथ ॥ १३.४५.७६ ॥
தேவர்களில் சிறந்தவரும் உலகநாதருமான அவர் மகிழ்ந்து அவர்களிடம் கூறினார்: 'தவத்தால் சோமத்தைக் கவர்ந்த சுபர்ணனை (கருடனை) நீங்கள் படைப்பீர்கள்.'
13.45.77
महादेवस्य रोषाच्च आपो नष्टाः पुराऽभवन् ।
ताश्च सप्तकपालेन देवैरन्याः प्रवर्तिताः ॥ १३.४५.७७ ॥
முன்பு மகாதேவரின் கோபத்தால் நீர்கள் அழிந்தன; தேவர்கள் சப்தகபாலத்தால் வேறு நீர்களைப் பாயச் செய்தனர்.
13.45.78
ततः पानीयमभवत्प्रसन्ने त्र्यम्बके भुवि ।
अत्रिभार्या सुतं दत्तं सोमं दुर्वाससं प्रभो ॥ १३.४५.७८ ॥
பின்னர் த்ரியம்பகர் மகிழ்ந்தபோது பூமியில் குடிநீர் உண்டானது; அத்ரியின் மனைவிக்கு, பிரபுவே, சோமனும் துர்வாசனும் என்ற மகன்கள் கொடுக்கப்பட்டனர்.
13.45.79
अत्रेर्भार्याऽपि भर्तारं संत्यज्य ब्रह्मवादिनी ।
नाहं तव मुने भूयो वशगा स्यां कथञ्चन ॥ १३.४५.७९ ॥
அத்ரியின் மனைவியும், பிரம்மவாதினியாக, தன் கணவரைக் கைவிட்டு கூறினாள்: 'முனிவரே, நான் இனி எந்த வகையிலும் உமக்கு அடிபணிய மாட்டேன்.'
13.45.80
इत्युक्त्वा सा महादेवमगमच्छरणं किल ।
निराहास भयादत्रेस्त्रीणि वर्षशतान्यपि ॥ १३.४५.८० ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு அவள் மகாதேவனிடம் சரணடைந்தாள். அத்ரியின் பயத்தால் அவள் முந்நூறு ஆண்டுகள் கூட பட்டினி கிடந்தாள்.
13.45.81
अशेत मुसलेष्वेव प्रसादार्थं भवस्य सा ।
तामब्रवीद्धसन्देवो भविता वै सुतस्तव ॥ १३.४५.८१ ॥
பவனின் அருளுக்காக அவள் உலக்கைகள் மீதே படுத்துக்கொண்டாள். அப்போது தேவன் சிரித்துக்கொண்டு அவளிடம் கூறினார்: 'உனக்கு ஒரு மகன் நிச்சயம் பிறப்பான்.'
13.45.82
विना भर्त्रा चरुद्रेण भविष्यति न संशयः ।
वंशे तवैव नाम्ना तु ख्यातिं यास्यति चेप्सिताम् ॥ १३.४५.८२ ॥
கணவன் இல்லாமலேயே, சாருத்ரனின் (சிவனின்) அருளால் இது நிகழும்; இதில் ஐயமில்லை. உன் வம்சத்திலேயே, உன் பெயரால், அவன் விரும்பிய புகழை அடைவான்.
13.45.83
विकर्णश्च महादेवं तथा भक्तसुखावहम् ।
प्रसाद्य भगवान्सिद्धिं प्राप्तवान्मधुसूदन ॥ १३.४५.८३ ॥
விகர்ணனும் அவ்வாறே, பக்தர்களுக்கு இன்பம் அளிக்கும் மகாதேவனை மகிழ்வித்து, ஓ மதுசூதனா, பகவானின் சித்தியை அடைந்தான்.
13.45.84
शाकल्यः संशितात्मा वै नववर्षशतान्यपि ।
आराधयामास भवं मनोयज्ञेन केशव ॥ १३.४५.८४ ॥
சாகல்யர், தன்னை அடக்கிய மனதுடன், ஒன்பது நூறு ஆண்டுகள் கூட மனதால் செய்யும் யாகத்தால் பவனை ஆராதித்தார், ஓ கேசவா.
13.45.85
तं चाह भगवांस्तुष्टो ग्रन्थकारो भविष्यसि ।
वत्साक्षया च ते कीतिस्त्रेलोक्ये वै भविष्यति ॥ १३.४५.८५ ॥
மகிழ்ந்த பகவான் அவனிடம் கூறினார்: 'நீ நூலாசிரியனாவாய்; உன் புகழ் மூவுலகிலும் அழியாததாக இருக்கும்.'
13.45.86
अक्षयं च कुलं तेऽस्तु महर्षिभिरलंकृतम् ।
भविष्यति द्विजश्रेष्ठः सूत्रकर्ता सुतस्तव ॥ १३.४५.८६ ॥
உன் குலம் அழியாததாகட்டும், மகரிஷிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டது. துவிஜர்களில் சிறந்தவன், உன் மகன் சூத்திரகாரனாவான்.
13.45.87
सावर्णिश्चापि विख्यात ऋषिरासीत्कृते युगे ।
इह तेन तपस्तप्तं षष्टिवर्षशतान्यथ ॥ १३.४५.८७ ॥
கிருத யுகத்தில் சாவர்ணி என்ற புகழ்பெற்ற ரிஷி இருந்தார். அவர் இங்கே அறுநூறு ஆண்டுகள் தவம் செய்தார்.
13.45.88
तमाह भगवान्रुद्रः साक्षात्तुष्टोस्मि तेऽनघ ।
ग्रन्थकृल्लोकविख्यातो भवितास्यजरामरः ॥ १३.४५.८८ ॥
பகவான் ருத்திரர் அவனிடம் கூறினார்: 'குற்றமற்றவனே, நேரில் உன்மீது மகிழ்ந்தேன். நீ உலகப் புகழ்பெற்ற நூலாசிரியனாகி, மூப்பும் சாவும் இல்லாதவனாவாய்.'
13.45.89
शक्रेणि तु पुरा देवो वाराणस्यां जनार्दन ।
आराधितोऽभूद्भक्तेन दिग्वासा भस्मगुष्ठितः
आराध्य स महादेवं देवराज्यमवाप्तवान् ॥ १३.४५.८९ ॥
ஜனார்தனா, முன்பு வாராணசியில் இந்திரன் பக்தியுடன் திகம்பரனும் சாம்பல் பூசியவனுமான தேவனை வழிபட்டான். அந்த மகாதேவனை ஆராதித்து அவன் தேவராஜ்ஜியத்தைப் பெற்றான்.
13.45.90
नारदेन तु भक्त्याऽसौ भव आराधितः पुरा ।
तस्य तुष्टो महादेवो जगौ देवगुरुर्गुरुः ॥ १३.४५.९० ॥
முன்பு நாரதர் பக்தியுடன் பவனை ஆராதித்தார். அவரிடம் மகிழ்ந்த மகாதேவன், தேவர்களின் குருவாகிய அவர் பாடினார்.
13.45.91
तेजसा तपसा कीर्त्या त्वत्समो न भविष्यति ।
गीतेन वादितव्येन नित्यं मामनुयास्यसि ॥ १३.४५.९१ ॥
தேஜஸிலும், தவத்திலும், புகழிலும் உன்னைப் போன்றவன் இருக்க மாட்டான். இசையாலும் வாத்தியத்தாலும் எப்போதும் என்னைப் பின்தொடர்வாய்.
13.45.92
बाणः स्कन्दसमत्वं च कामो दर्पविमोक्षणम् ।
लवणोऽवध्यतामन्यैर्दशास्यश्च पुनर्बलम्।
अन्तकोऽन्तमनुप्राप्तस्तस्मात्कोऽन्यः परः प्रभुः ॥ १३.४५.९२ ॥
பாணன் ஸ்கந்தனுக்கு நிகரானான், காமன் செருக்கிலிருந்து விடுபட்டான், லவணன் பிறரால் கொல்லப்பட முடியாதவனானான், பத்துத்தலை ராவணன் மீண்டும் வலிமை பெற்றான். அந்தகனும் (மரணமும்) முடிவை அடைந்தான்; எனவே அவனை விட உயர்ந்த வேறு யார் தலைவன்?
13.45.93
मयाऽपि च यथा दृष्टो देवदेवः पुरा विभो ।
साक्षात्पशुपतिस्तात तच्चापि शृणु माधव ॥ १३.४५.९३ ॥
ஓ வீரனே, முன்பு நானும் தேவதேவனை, நேரில் பசுபதியை, எப்படி கண்டேனோ அதை — அன்பனே, ஓ மாதவா, அதையும் கேள்.
13.45.94
यदर्थं च मया देवः प्रयतेन तथा विभो ।
आराधितो महातेजास्तच्चापि शृणु विस्तरात् ॥ १३.४५.९४ ॥
எந்த நோக்கத்திற்காக நான் அந்த மகா ஒளியுடைய தேவனை, ஓ வீரனே, இவ்வாறு முயற்சியுடன் வழிபட்டேனோ, அதையும் விரிவாகக் கேள்.
13.45.95
यदवाप्तं च मे पूर्वं देवदेवान्महेश्वरात् ।
तत्सर्वं निखिलेनाद्य कथयिष्यामि तेऽनघ ॥ १३.४५.९५ ॥
முன்பு தேவதேவனான மகேஸ்வரனிடமிருந்து நான் பெற்ற அனைத்தையும், ஓ பாவமற்றவனே, இப்போது முழுமையாக உனக்குச் சொல்வேன்.
13.45.96
पुरा कृतयुगे तात ऋषिरासीन्महायशाः ।
व्याघ्रपाद इति ख्यातो वेदवेदाङ्गपारगः।
तस्याहमभवं पुत्रो धौम्यश्चापि ममानुजः ॥ १३.४५.९६ ॥
அன்பனே, முன்பு கிருத யுகத்தில் வியாக்ரபாதர் என்று புகழ் பெற்ற, வேதங்களையும் வேதாங்கங்களையும் கடந்த மகா புகழ்பெற்ற ஒரு ரிஷி இருந்தார். அவரது மகனாக நான் பிறந்தேன்; தௌம்யனும் என் இளைய தம்பியாக இருந்தான்.
13.45.97
कस्यचित्त्थ कालस्य धौम्येन सह माधव ।
आगच्छमाश्रमं क्रीडन्मुनीनां भावितात्मनाम् ॥ १३.४५.९७ ॥
ஒரு காலத்தில், ஓ மாதவா, தௌம்யனுடன் விளையாடியபடி, தூய உள்ளம் கொண்ட முனிவர்களின் ஆசிரமத்திற்கு நான் வந்தேன்.
13.45.98
तत्रापि च मया दृष्टा दुह्यमाना पयस्विनी ।
लक्षितं च मया क्षीरं स्वादुतो ह्यमृतोपमम् ॥ १३.४५.९८ ॥
அங்கேயும் நான் பால் கறக்கப்படும் ஒரு பசுவைக் கண்டேன்; அந்தப் பாலை நான் கவனித்தேன், அது சுவையில் உண்மையாகவே அமிர்தம் போல் இருந்தது.
13.45.99
तदाप्रभृति चैवाहमरुदं मधुसूदन ।
दीयतां दीयतां क्षीरं मम मातरितीरिता ॥ १३.४५.९९ ॥
ஓ மதுசூதனா, அன்றிலிருந்து நான் அழத் தொடங்கினேன்; 'அம்மா, எனக்குப் பால் கொடு, பால் கொடு' என்று சொன்னேன்.
13.45.100
अभावाच्चैव दुग्धस्य दुःखिता जननी तदा ॥ १३.४५.१०० ॥
பால் இல்லாததால் அப்போது தாய் துன்பமடைந்தாள்.
13.45.101
ततः पिष्टं समालोड्य तोयेन सह माधव ।
आवयोः क्षीरमित्येव पानार्थं समुपानयत् ॥ १३.४५.१०१ ॥
பின்னர், ஓ மாதவா, மாவைத் தண்ணீருடன் நன்றாகக் கலக்கி, 'இது நமக்கிருவருக்கும் பால்' என்று சொல்லி, குடிப்பதற்காக அதைக் கொண்டு வந்தாள்.
13.45.102
अथ गव्यं पयस्तात कदाचित्प्राशितं मया। ॥ १३.४५.१०२ ॥
பின்னர், அன்பனே, ஒருமுறை நான் பசுவின் பாலைக் குடித்தேன்.
13.45.103
पित्राऽहं यज्ञकाले हि नीतो ज्ञातिकुलं महत् ।
तत्र सा क्षरते देवी दिव्या गौः सुरनन्दिनी ॥ १३.४५.१०३ ॥
யாகக் காலத்தில் தந்தை என்னை பெரிய உறவினர் குலத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார்; அங்கே அந்த தெய்வீகப் பசு, தேவர்களின் மகள், பால் சொரிகிறாள்.
13.45.104
यस्ताहं तत्पयः पीत्वा रसेन ह्यमृतोपमम् ।
ज्ञात्वा क्षीरगुणांश्चैव उपलभ्य हि सम्भवम्।
स च पिष्टरसस्तात न मे प्रीतिमुपावहत् ॥ १३.४५.१०४ ॥
அமுதத்துக்கு ஒப்பான சுவையுள்ள அந்தப் பாலைக் குடித்து, அதன் குணங்களையும் தோற்றத்தையும் அறிந்திருந்தும், அன்பே, அந்த அரைத்த சாறு எனக்கு மகிழ்ச்சியைத் தரவில்லை.
13.45.105
ततोऽहमब्रुवं बाल्याज्जननीमात्मनस्तदा ।
नेदं क्षीरोदनं मातर्यत्त्वं मे दत्तवत्यसि ॥ १३.४५.१०५ ॥
அப்போது நான் சிறுபிள்ளைத்தனத்தால் என் தாயிடம் சொன்னேன்: அம்மா, நீ எனக்குக் கொடுத்தது பால்சாதம் அல்ல.
13.45.106
ततो मामब्रवीन्माता दुःखशोकसमन्विता ।
पुत्रस्नेहात्परिष्वज्य मूर्ध्नि चाघ्राय माधव ॥ १३.४५.१०६ ॥
அப்போது துயரமும் சோகமும் நிறைந்த தாய் என்னிடம் சொன்னாள்; மகன் மீதுள்ள அன்பால் என்னை அணைத்து தலையை முகர்ந்து, மாதவா.
13.45.107
कुतः क्षीरोदनं वत्स मुनीनां भावितात्मनम् ।
वने निवसतां नित्यं कन्दमूलफलाशिनाम् ॥ १३.४५.१०७ ॥
குழந்தாய், காட்டில் எப்போதும் வசிக்கும், தூய மனமுடைய, கிழங்கு, வேர், பழம் உண்ணும் முனிவர்களுக்குப் பால்சாதம் எங்கிருந்து வரும்?
13.45.108
आस्थितानां नदीं दिव्यां वालखिल्यैर्निषेविताम् ।
कुत क्षीरं वनस्थानां मुनीनां गिरिवासिनाम् ॥ १३.४५.१०८ ॥
வாலகில்யர்களால் சேவிக்கப்படும் தெய்வீக நதியை அடைந்திருப்பவர்களுக்கும், காட்டில் வசிக்கும், மலைகளில் வாழும் முனிவர்களுக்கும் பால் எங்கிருந்து?
13.45.109
पावनानां वनाशानां वनाश्रमनिवासिनाम् ।
ग्राम्याहारनिवृत्तानामारण्यफलभोजिनाम्।
नास्ति पुत्र पयोऽरण्ये सुरभीगोत्रवर्जिते ॥ १३.४५.१०९ ॥
மகனே, தூய்மையானவர்களும், காட்டில் நம்பிக்கை வைத்தவர்களும், வனாசிரமங்களில் வசிப்பவர்களும், ஊர் உணவைத் துறந்து காட்டுப்பழம் உண்பவர்களுமான அவர்களுக்கு, சுரபி வம்சம் இல்லாத காட்டில் பால் கிடையாது.
13.45.110
नदीगह्वरशैलेषु तीर्थेषु विविधेषु च ।
तपसा जप्यनित्यानां शिवो नः परमा गतिः ॥ १३.४५.११० ॥
ஆறுகள், குகைகள், மலைகள் மற்றும் பல்வேறு புனிதத் துறைகளில், தவத்தாலும் நித்ய ஜபத்தாலும் வாழ்பவர்களுக்கு சிவனே எங்கள் உயர்ந்த புகலிடம்.
13.45.111
अप्रसाद्य विरूपाक्षं वरदं स्थाणुमव्ययम् ।
कुतः क्षीरोदनं वत्स सुखानि वसनानि च ॥ १३.४५.१११ ॥
குழந்தாய், விரூபாக்ஷரும், வரம் அளிப்பவரும், நிலையானவரும், அழியாதவருமான சிவனை மகிழ்விக்காமல் பால்சோறும் சுக ஆடைகளும் எப்படிக் கிடைக்கும்?
13.45.112
तं प्रपद्य सदा वत्स सर्वभावेन शङ्करम् ।
तत्प्रसादाच्च कामेभ्यः फलं प्राप्स्यसि पुत्रक ॥ १३.४५.११२ ॥
குழந்தாய், எப்போதும் முழு மனதுடன் அந்த சங்கரனைச் சரணடை; அவரது அருளால் நீ விரும்பியவற்றின் பலனைப் பெறுவாய், மகனே.
13.45.113
जनन्यास्तद्वचः श्रुत्वा तदाप्रभृति शत्रुहन् ।
प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा इदमम्बामवोचयं ॥ १३.४५.११३ ॥
அன்னையின் அந்தச் சொற்களைக் கேட்டதும், பகைவரை அழிப்பவனே, அன்றிலிருந்தே கைகூப்பி வணங்கி, நான் அன்னையிடம் இவ்வாறு சொன்னேன்.
13.45.114
कोऽयमम्ब महादेवः स कथं च प्रसीदति ।
कुत्र वा वसते देवो द्रष्टव्यो वा कथञ्चन ॥ १३.४५.११४ ॥
அம்மா, இந்த மகாதேவன் யார்? அவர் எப்படி மகிழ்கிறார்? அந்த தேவன் எங்கே வசிக்கிறார், எவ்வாறேனும் அவரை எப்படிக் காணலாம்?
13.45.115
तुष्यते वा कथं शर्वो रूपं तस्य च कीदृशम् ।
कथं ज्ञेयः प्रसन्नो वा दर्शयेज्जननी मम ॥ १३.४५.११५ ॥
சர்வன் எப்படி திருப்தியடைகிறார்? அவரது வடிவம் எத்தகையது? அவர் மகிழ்ந்தவர் என்று எப்படி அறிவது? அம்மா, அவர் எனக்கு எவ்வாறு காட்சி தரக்கூடும்?
13.45.116
एवमुक्ता तदा कृष्ण माता मे सुतवत्सला ।
मूर्घन्याध्राय गोविन्द सबाष्पाकुललोचना ॥ १३.४५.११६ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், கிருஷ்ணா, என் தாய் மகன் மீது பாசமுள்ளவளாக, கோவிந்தா, கண்ணீரால் நிறைந்து கலங்கிய கண்களுடன் என் தலையை முகர்ந்தாள்.
13.45.117
प्रमार्जन्ती च गात्राणि मम वै मधुसूदन ।
दैन्यमालम्ब्य जननी इदमाह सुरोत्तम ॥ १३.४५.११७ ॥
என் உறுப்புகளைத் தடவிக்கொண்டே, மதுசூதனா, என் தாய் பணிவை ஏற்றுக்கொண்டு, ஓ தேவர்களில் சிறந்தவரே, இதைச் சொன்னாள்.
13.45.118
दुर्विज्ञेयो महादेवो दुराधारो दुरन्तकः ।
दुराबाधश्च दुर्ग्राह्यो दुर्द्दश्यो ह्यकृतात्मभिः ॥ १३.४५.११८ ॥
மகாதேவரை அறிவது கடினம், அவரை ஆதரிப்பது கடினம், அவரது முடிவை அடைவது கடினம், அவரை துன்புறுத்துவது கடினம், அவரைப் பிடிப்பது கடினம், பண்படாத மனதுடையவர்களுக்கு அவரைக் காண்பதும் கடினம்.
13.45.119
यस्य रूपाण्यनेकानि प्रवदन्ति मनीषिणः ।
स्थानानि च विचित्राणि प्रासादाश्चाप्यनेकशः ॥ १३.४५.११९ ॥
அவருடைய பல வடிவங்களை ஞானியர் சொல்கின்றனர்; அற்புதமான இருப்பிடங்களும், பல வகையான அரண்மனைகளும் அவருடையவை.
13.45.120
को हि तत्त्वेन तद्वेद ईशस्य चरितं शुभम् ।
कृतवान्यानि रूपाणि देवदेवः पुरा किल।
क्रीडते च तथा शर्वः प्रसीदति यथाच वै ॥ १३.४५.१२० ॥
தேவர்களின் தேவனாகிய அவர் முன்பு எடுத்த வடிவங்களையும், அவரது மங்கல லீலைகளையும், சர்வர் விளையாடி மகிழும் முறையையும் உண்மையில் அறிந்தவர் யார்?
13.45.121
हृदिस्थः सर्वभूतानां विश्वरूपो महेश्वरः ।
भक्तानामनुकम्पार्थं दर्शनं च यथाश्रुतम्।
मुनीनां ब्रुवतां दिव्यमीशानचरितं शुभम् ॥ १३.४५.१२१ ॥
எல்லா உயிர்களின் இதயத்திலும் உறைபவரும், விஸ்வரூபரும், மகேஸ்வரருமானவர் அவர்; பக்தர்களின் மீதுள்ள கருணையால் தரிசனம் தருகிறார்; முனிவர்கள் சொல்வதுபோல் ஈசானனின் தெய்வீகமான மங்கல சரிதம் இதுவே.
13.45.122
कृतवान्यानि रूपाणि कथितानि दिवौकसैः ।
अनुग्रहार्थं विप्राणां शृणु वत्स समासतः ॥ १३.४५.१२२ ॥
தேவர்களால் கூறப்பட்ட, அந்தணர்களுக்கு அருள்புரிய அவர் எடுத்த வடிவங்களை, அன்பனே, சுருக்கமாகக் கேள்.
13.45.123
तानि ते कीर्तयिष्यामि यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ १३.४५.१२३ ॥
நீ என்னிடம் கேட்பவற்றை, அவற்றை உனக்கு நான் கூறுவேன்.
13.45.124
ब्रह्मविष्णुसुरेन्द्राणां रुद्रादित्याश्विनामपि ।
विश्वेषामपि देवानां वपुर्धारयते भवः ॥ १३.४५.१२४ ॥
பிரம்மா, விஷ்ணு, தேவேந்திரன், ருத்திரர், ஆதித்யர், அஸ்வினிகள் மற்றும் விஸ்வதேவர்களின் வடிவங்களையும் பவன் (சிவன்) தரிக்கிறார்.
13.45.125
नराणां देवनारीणां तथा प्रेतपिशाचयोः ।
किरातशबराणां च जलजानामनेकशः ॥ १३.४५.१२५ ॥
மனிதர்கள், தேவ மகளிர், பேய்கள் மற்றும் பிசாசுகள், கிராதர்கள், சபரர்கள், நீர்வாழ் உயிரினங்கள் ஆகியவற்றின் பலவித வடிவங்களையும் (அவன் தரிக்கிறான்).
13.45.126
करोति भगवान्रूपमाटव्यशबराण्यपि ।
कूर्मो मत्स्यस्तथा शङ्खः प्रवालाङ्कुरभूषणः ॥ १३.४५.१२६ ॥
பகவான் காட்டு சபரர்களின் வடிவங்களையும் எடுக்கிறார்; ஆமை, மீன், பவளத் தளிர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சங்கு ஆகியவற்றையும் எடுக்கிறார்.
13.45.127
यक्षराक्षससर्पाणां दैत्यदानवयोरपि ।
वपुर्धारयते देवो भूयश्च बिलवासिनाम् ॥ १३.४५.१२७ ॥
யக்ஷர், ராட்சசர், பாம்புகள், தைத்தியர், தானவர் ஆகியோரின் வடிவங்களையும் தேவன் தரிக்கிறார்; மேலும் குகைகளில் வசிப்பவர்களின் வடிவங்களையும்.
13.45.128
व्याघ्रसिंहमृगाणां च तरक्ष्वृक्षपतत्त्रिणाम् ।
उलूकश्वशृगालानां रूपाणि कुरुतेऽपि च ॥ १३.४५.१२८ ॥
புலி, சிங்கம், மான்கள், கழுதைப்புலி, கரடி, பறவைகள், ஆந்தை, நாய், நரி ஆகியவற்றின் உருவங்களையும் அவர் எடுக்கிறார்.
13.45.129
हंसकाकमयूराणां कृकलासकसारसाम् ।
रूपाणि च बलाकानां गृध्रचक्राङ्गयोरपि ॥ १३.४५.१२९ ॥
அன்னம், காக்கை, மயில், ஓணான், கொக்கு, நாரை, கொக்கு வகைகள், கழுகு, சக்ரவாகம் ஆகியவற்றின் உருவங்களையும்.
13.45.130
करोति वा स रूपाणि धारयत्यपि पर्वतम् ।
गोरूपं च महादेवो हस्त्यश्वोष्ट्रखराकृतिः ॥ १३.४५.१३० ॥
அவர் பல உருவங்களை எடுக்கிறார்; மலையையும் தாங்குகிறார். மகாதேவன் பசுவின் உருவத்தையும், யானை, குதிரை, ஒட்டகம், கழுதை ஆகியவற்றின் வடிவையும் கொள்கிறார்.
13.45.131
छागशार्दूलरूपश्च अनेकमृगरूपधृक् ।
अण्डजानां च दिव्यानां वपुर्धारयते भवः ॥ १३.४५.१३१ ॥
ஆடு, புலி உருவம் கொண்டவர்; பல மான்களின் உருவங்களை எடுப்பவர். பவன் தெய்வீக முட்டையில் பிறந்த உயிரினங்களின் உடலையும் தாங்குகிறார்.
13.45.132
दण्डी छत्री च कुण्डी च द्विजानां वारणस्तथा ।
षण्मुखो वै बहुमुखस्त्रिनेत्रो बहुशीर्षकः ॥ १३.४५.१३२ ॥
தண்டதாரி, குடைதாரி, கமண்டலதாரி, இருபிறப்பாளர்களின் காவலர், ஆறுமுகன், பலமுகன், மூன்று கண்ணன், பல தலை கொண்டவர் அவர்.
13.45.133
अनेककटिपादश्च अनेकोदरवक्त्रधृत् ।
अनेकपाणिपार्श्वश्च अनेकगपसंवृतः ॥ १३.४५.१३३ ॥
பல இடுப்பும் பல கால்களும் கொண்டவர்; பல வயிறும் பல முகமும் தாங்குபவர்; பல கைகளும் பல பக்கங்களும் கொண்டவர்; பல கணங்களால் சூழப்பட்டவர்.
13.45.134
ऋषिगन्धर्वरूपश्च सिद्धचारणरूपधृत् ।
भस्पपाण्डुरगात्रश्च चन्द्रार्धकृतभूषणः ॥ १३.४५.१३४ ॥
நான் ரிஷி, கந்தர்வ வடிவங்களை ஏற்கிறேன்; சித்த, சாரண வடிவையும் தரிக்கிறேன்; என் உடல் சாம்பலால் வெளுத்திருக்கும்; அரைநிலவை என் அணியாகக் கொண்டிருப்பேன்.
13.45.135
अनेकरावसंघुष्टश्चानेकस्तुतिसंस्कृतः ।
सर्वभूतान्तकः सर्वः सर्वलोकप्रतिष्ठितः ॥ १३.४५.१३५ ॥
பல ஒலிகளால் முழங்குபவனும், பல துதிகளால் போற்றப்படுபவனும், எல்லா உயிர்களின் முடிவும், அனைத்துமான நான், எல்லா உலகங்களிலும் நிலைபெற்றிருக்கிறேன்.
13.45.136
सर्वलोकान्तरात्मा च सर्वगः सर्ववाद्यपि ।
सर्वत्र भगवान्ज्ञेयो हृदिस्थः सर्वदेहिनाम् ॥ १३.४५.१३६ ॥
எல்லா உலகங்களின் உட்புற ஆன்மா நான், எங்கும் வியாபித்திருப்பவன், எல்லாவற்றையும் பேசுபவனும் நானே; எல்லா இடங்களிலும் பகவானை அறிய வேண்டும், அவர் எல்லா உடல்தாரிகளின் இதயத்தில் உறைகிறார்.
13.45.137
यो हि यं कामयेत्कामं यस्मिन्नर्थऽर्च्यते पुनः ।
तत्सर्वं वेत्ति देवेशस्तं प्रपद्य यदीच्छसि ॥ १३.४५.१३७ ॥
யார் எந்த விருப்பத்தை விரும்புகிறானோ, எந்த நோக்கத்திற்காக மீண்டும் வழிபடுகிறானோ, அதையெல்லாம் தேவேசன் அறிவார்; நீ விரும்பினால் அவரையே சரணடை.
13.45.138
नन्दते कुप्यते चापि तथा हुंकारयत्यपि ।
चक्री शूली गदापाणिर्मुसली खड्गपट्टसी ॥ १३.४५.१३८ ॥
அவன் மகிழ்கிறான், கோபமும் கொள்கிறான், மேலும் ஹுங் என்று முழங்கவும் செய்கிறான்; நான் சக்கரம் ஏந்தியவன், சூலம் ஏந்தியவன், கதை கையிலுள்ளவன், உலக்கை ஏந்தியவன், வாளும் பட்டிசமும் ஏந்தியவன்.
13.45.139
भूधरो नागमौञ्जी च नागकुण्डलकुण्डली ।
नागयज्ञोपवीती य नागचर्मोत्तरच्छदः ॥ १३.४५.१३९ ॥
நான் மலையைத் தாங்குபவன்; பாம்பை மேகலையாக அணிபவன், பாம்பு குண்டலங்களை அணிந்தவன்; பாம்பை பூணூலாக அணிபவன், யானைத்தோலை மேல் ஆடையாகப் போர்த்தியவன்.
13.45.140
हसते गायते चैव नृत्यते च मनोहरम् ।
वादयत्यपि वाद्यानि विचित्राणि गणैर्युतः ॥ १३.४५.१४० ॥
அவர் சிரிக்கிறார், பாடுகிறார், அழகாக நடனமாடுகிறார்; தம் கணங்களுடன் பலவிதமான இசைக்கருவிகளையும் இசைக்கிறார்.
13.45.141
वल्गते जृम्बते चैव रुदते रोदयत्यपि ।
उन्मत्तमत्तरूपं च भाषते चापि सुस्वरः ॥ १३.४५.१४१ ॥
அவர் துள்ளிக் குதிக்கிறார், கொட்டாவி விடுகிறார், அழுகிறார், பிறரையும் அழச் செய்கிறார்; பித்தரும் போதையரும் போன்ற வடிவில் இனிய குரலில் பேசவும் செய்கிறார்.
13.45.142
अतीव हसते रौद्रस्त्रासयन्नयनैर्जनम् ।
जागर्ति चैव स्वपिति जृम्भते च यथासुवम् ॥ १३.४५.१४२ ॥
அவர் மிகவும் சிரிக்கிறார்; கடுமையானவராய்த் தம் கண்களால் மக்களை அச்சுறுத்துகிறார்; விழித்திருக்கிறார், உறங்குகிறார், கொட்டாவி விடுகிறார், தம் விருப்பம்போல்.
13.45.143
जपते जप्यते चैव तपते तप्यते पुनः ।
ददाति प्रतिगृह्णाति युञ्जते ध्यायतेऽपि च ॥ १३.४५.१४३ ॥
அவர் ஜபம் செய்கிறார், பிறரால் ஜபிக்கப்படவும் செய்கிறார்; தவம் செய்கிறார், மீண்டும் தவம் செய்விக்கப்படவும் செய்கிறார்; கொடுக்கிறார், பெறவும் செய்கிறார்; யோகத்தில் ஈடுபடுகிறார், தியானிக்கவும் செய்கிறார்.
13.45.144
वेदीमध्ये तथा यूपे गोष्ठमध्ये हुताशने ।
दृश्यते दृश्यते चापि बालो वृद्धो युवा तथा ॥ १३.४५.१४४ ॥
யாகவேதியின் நடுவிலும், யூபஸ்தம்பத்திலும், பசுத்தொழுவத்தின் நடுவிலும், ஹோமாக்னியிலும் அவர் காணப்படுகிறார்; சிறுவனாகவும், முதியவனாகவும், இளைஞனாகவும் அவர் காணப்படுகிறார்.
13.45.145
क्रीडते ऋषिकन्याभिर्ऋषिपत्नीभिरेव च ।
ऊर्ध्वकेशो महाशेफो नग्नो विकृतलोचनः ॥ १३.४५.१४५ ॥
அவர் முனிவர்களின் மகள்களுடனும் முனிவர்களின் மனைவியருடனும் விளையாடுகிறார்; அவருடைய தலைமுடி மேல்நோக்கி நிற்கிறது, அவருடைய குறி பெரியது, அவர் நிர்வாணமாக இருக்கிறார், கண்கள் விகாரமாக இருக்கின்றன.
13.45.146
गौरः श्यामस्तथा कृष्णः पाण्डुरो धूमलोहितः ।
विकृताक्षो विशालाक्षो दिग्वासाः सर्ववासकः ॥ १३.४५.१४६ ॥
வெண்மையன், கருமையன், கரியன், வெளிறியவன், புகைச் சிவப்பன்; விகாரக் கண்ணன், விசாலக் கண்ணன், திசையையே ஆடையாக்கியவன், அனைத்திலும் வசிப்பவன்.
13.45.147
अरूपस्याद्यरूपस्य अतिरूपाद्यरूपिणः ।
अनाद्यन्तमजस्यान्तं वेत्स्यते कोस्य तत्त्वतः ॥ १३.४५.१४७ ॥
உருவற்றவனின், ஆதி உருவினனின், மேம்பட்ட உருவினனின், தொடக்கமும் முடிவுமற்ற பிறப்பிலியின் முடிவை உண்மையில் யார் அறிவான்?
13.45.148
हृदि प्राणो मनो जीवो योगात्मा योगसंज्ञितः ।
ध्यानं तत्परमात्मा च भावग्राह्यो महेश्वरः ॥ १३.४५.१४८ ॥
இதயத்தில் உயிர், மனம், ஜீவன்; யோகாத்மா, யோகம் எனப் பெயர் பெற்றவர்; தியானம், அந்தப் பரமாத்மா; பாவத்தால் அறியப்படும் மகேஸ்வரன்.
13.45.149
वादको गायनश्चैव सहस्रशतलोचनः ।
एकवक्त्रो द्विवक्त्रश्च त्रिवक्त्रोऽनेकवक्त्रकः ॥ १३.४५.१४९ ॥
வாத்தியம் இசைப்பவன், பாடுபவன், ஆயிரம் நூறு கண்களையுடையவன்; ஒரு முகம், இரு முகம், மூன்று முகம், பல முகங்களையுடையவன்.
13.45.150
तद्भक्तस्तद्गतो नित्यं तन्निष्ठस्तत्परायणः ।
भज पुत्र महादेवं ततः प्राप्स्यसि चेप्सितं ॥ १३.४५.१५० ॥
அவரில் பக்தி கொண்டு, அவரில் நிலைத்து, எப்போதும் அவரையே நிஷ்டையாகக் கொண்டு, அவரையே பரம புகலிடமாகக் கொண்டு, மகனே, மகாதேவரை வழிபடு; அப்போது விரும்பியதை அடைவாய்.
13.45.151
जनन्यास्तद्वचः श्रुत्वा तदाप्रभृति शत्रुहन् ।
मम भक्तिर्महादेवे नैष्ठिकी समपद्यत ॥ १३.४५.१५१ ॥
தாயின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, எதிரிகளை அழிப்பவனே, அன்று முதல் மகாதேவரிடம் எனக்குள் நிலையான பக்தி உண்டானது.
13.45.152
ततोऽहं तप आस्थाय तोषयामास शंकरम् ।
दिव्यं वर्षसहस्रं तु वामाङ्गुष्ठाग्रविष्ठितः ॥ १३.४५.१५२ ॥
பின்னர் நான் தவத்தை மேற்கொண்டு சங்கரரை மகிழ்வித்தேன். தெய்வீகமான ஆயிரம் ஆண்டுகள் என் இடது பெருவிரலின் நுனியில் நின்றிருந்தேன்.
13.45.153
एकं वर्षशतं चैव फलाहारस्ततोऽभवम् ।
द्वितीयं शीर्णपर्णाशी तृतीयं चाम्बुभोजनः ॥ १३.४५.१५३ ॥
ஒரு நூறு ஆண்டுகள் பழங்களை உண்டு வாழ்ந்தேன். பின்னர் இரண்டாம் நூறு ஆண்டுகள் உதிர்ந்த இலைகளை உண்டேன்; மூன்றாவது நூறு ஆண்டுகள் நீரை மட்டுமே அருந்தினேன்.
13.45.154
शतानि सप्त चैवाहं वायुभक्षस्तदाऽभवम् ।
एकं वर्षसहस्रं तु दिव्यमाराधितो मया ॥ १३.४५.१५४ ॥
ஏழு நூறு ஆண்டுகள் நான் காற்றை மட்டுமே உண்டு வாழ்ந்தேன். ஒரு தெய்வீக ஆயிரம் ஆண்டுகள் நான் அவரை வழிபட்டேன்.
13.45.155
ततस्तुष्टो महादेवः सर्वलोकेश्वरः प्रभुः ।
एकभक्त इति ज्ञात्वा जिज्ञासां कुरुते तदा ॥ १३.४५.१५५ ॥
அப்போது எல்லா உலகங்களுக்கும் தலைவரான பிரபு மகாதேவர் மகிழ்ந்தார். நான் ஒருமனதான பக்தன் என்றறிந்து, அப்போது ஒரு சோதனையை நிகழ்த்த விரும்பினார்.
13.45.156
शक्ररूपं स कृत्वा तु सर्वैर्देवगणैर्वृतः ।
सहस्राक्षस्तदा भूत्वा वज्रपाणिर्महायशाः ॥ १३.४५.१५६ ॥
அவர் இந்திரனின் உருவத்தை எடுத்து, எல்லா தேவகணங்களாலும் சூழப்பட்டார். அப்போது ஆயிரம் கண்களும், கையில் வஜ்ரமும் கொண்ட மிக்க புகழ் உடையவரானார்.
13.45.157
सुधावदातं रक्ताक्षं स्तब्धकर्णं मदोत्कटम् ।
आवेष्टतकरं घोरं चतुर्दष्ट्रं महागजम् ॥ १३.४५.१५७ ॥
அமுதம் போல் வெண்மையான, சிவந்த கண்களும், விறைத்த காதுகளும், மதத்தால் வெறிகொண்ட, சுருண்ட தும்பிக்கையும் கொண்ட, பயங்கரமான, நான்கு தந்தங்களுடைய பெரிய யானை.
13.45.158
समास्थितः स भगवान्दीप्यमानः स्वतेजसा ।
आजगाम किरीटी तु हारकेयूरभूषितः ॥ १३.४५.१५८ ॥
தன் சொந்த ஒளியால் ஜொலித்தபடி அந்த பகவான் அமர்ந்திருந்தார். பின்னர் கிரீடதாரியான அர்ஜுனன் ஹாரமும் கேயூரமும் அணிந்து வந்தான்.
13.45.159
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि ।
सेव्यभानोप्सरोभिश्च दिव्यगन्धर्वनादितैः ॥ १३.४५.१५९ ॥
தலைக்கு மேல் வெண்குடை பிடிக்கப்பட்டு, அப்சரஸ்களால் பணிவிடை செய்யப்பட்டு, தெய்வீக கந்தர்வர்களின் இசையால் ஒலித்தபடி.
13.45.160
ततो मामाह देवेन्द्रस्तुष्टस्तेऽहं द्विजोत्तम ।
वरं वृणीष्व मत्तस्त्वं यत्ते मनसि वर्तते ॥ १३.४५.१६० ॥
அப்போது தேவேந்திரன் என்னிடம் கூறினான்: 'இரு பிறப்பாளர்களில் சிறந்தவனே, நான் உன்னிடம் மகிழ்ச்சியடைந்தேன். உன் மனதில் உள்ள வரத்தை என்னிடம் கேள்.'
13.45.161
शक्रस्य तु वचः श्रुत्वा नाहं प्रीतमनाऽभवम् ।
अब्रवं च तदा कृष्ण देवराजमिदं वचः ॥ १३.४५.१६१ ॥
சக்கிரனின் சொற்களைக் கேட்டு என் மனம் மகிழவில்லை. கிருஷ்ணா, அப்போது நான் தேவராஜனிடம் இவ்வார்த்தையைச் சொன்னேன்.
13.45.162
नाहं त्वत्तो वरं काङ्क्षे नान्यस्मादपि दैवतात् ।
महादेवादृते सौम्य सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १३.४५.१६२ ॥
நான் உன்னிடமிருந்து எந்த வரத்தையும் விரும்பவில்லை; வேறெந்த தெய்வத்திடமிருந்தும் கூட இல்லை — மகாதேவரைத் தவிர. ஓ சௌம்யனே, இதை உண்மையாகவே உனக்குச் சொல்கிறேன்.
13.45.163
सत्यंसत्यं हि नः शक्र वाक्यमेतत्सुनिश्चितम् ।
न यन्मिहेश्वरं मुक्त्वा कथाऽन्या मम रोचते ॥ १३.४५.१६३ ॥
ஓ சக்கிரா, இது எங்கள் வார்த்தை — உண்மை, உண்மையே, மிகவும் உறுதியானது: மகேஸ்வரரைத் தவிர வேறு பேச்சு எனக்கு விருப்பமில்லை.
13.45.164
पशुपतिवचनाद्भवामि सद्यः ।
कृमिरथवा तरुरप्यनेकशाखः।
अपशुपतिवरप्रसादजा मे ।
त्रिभुवनराज्यविभूतिरप्यनिष्टा ॥ १३.४५.१६४ ॥
பசுபதியின் வாக்கால் நான் உடனே ஆகிறேன் — புழுவாகவோ அல்லது பல கிளைகளுடைய மரமாகவோ. பசுபதியின் வரப் பிரசாதத்தால் உண்டான எனக்கு மூன்று உலகங்களின் அரசும் செல்வமும் கூட விருப்பமற்றவை.
13.45.165
जन्मश्वपाकमध्येऽ-
पि मेऽस्तु हरचरणवन्दनरतस्य।
मा वाऽनीश्वरभक्तो ।
भवानि भवनेऽपि शक्रस्य ॥ १३.४५.१६५ ॥
நான் சண்டாளர்களிடையே பிறந்தாலும் பரவாயில்லை; ஹரரின் பாதங்களை வணங்குவதில் ஈடுபட்டிருக்கட்டும். கடவுளல்லாதவனை வணங்குபவனாக, இந்திரனின் மாளிகையில் இருந்தாலும் நான் ஆகாமல் இருக்கட்டும்.
13.45.166
वाय्वम्बुभुजोऽपि सतो ।
नरस्य दुःखक्षयः कुतस्तस्य।
भवति हि सुरासुरगुरौ ।
यस्य न विश्वेश्वरे भक्तिः ॥ १३.४५.१६६ ॥
காற்றையும் நீரையும் உண்டு வாழும் தவசியாக இருந்தாலும், மனிதனின் துன்பம் எப்படி அழியும்? விஸ்வேஸ்வரனிடம் பக்தி இல்லாதவனுக்கு, தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் குருவான பெரியவரிடம் இருந்தாலும் துன்பம் எப்படி அழியும்?
13.45.167
अलमन्याभिस्तेषां ।
कथाभिरप्यन्यधर्मयुक्ताभिः।
येषां न क्षणमपि रुचितो ।
हरचरणस्मरणविच्छेदः ॥ १३.४५.१६७ ॥
யாருக்கு ஹரரின் பாதங்களை நினைப்பது ஒரு கணமும் தடைபடுவது பிடிக்கவில்லையோ, அவர்களுக்கு வேறு தர்மங்களுடன் கூடிய பிற கதைகள் போதும் — வேண்டாம்.
13.45.168
हरचरणनिरतमतिना ।
भवितव्यमनार्जवं युगं प्राप्य।
संसारभयं न भवति ।
हरभक्तिरसायनं पीत्वा ॥ १३.४५.१६८ ॥
ஹரரின் பாதங்களில் மனம் ஈடுபட்டவன், யுகம் வந்தாலும் வஞ்சகமற்றவனாக இருக்கவேண்டும். ஹரபக்தி என்ற அமிர்தத்தைப் பருகிய பின் சம்சார பயம் உண்டாவதில்லை.
13.45.169
दिवसं दिवसार्धं वा मुहूर्तं वा क्षणं लवम् ।
न ह्यलब्धप्रसादस्य भक्तिर्भवति शङ्करे ॥ १३.४५.१६९ ॥
ஒரு நாள், அரை நாள், ஒரு முகூர்த்தம், ஒரு கணம் அல்லது ஒரு லவம் — அருள் பெறாதவனுக்கு சங்கரரிடம் பக்தி உண்டாவதில்லை.
13.45.170
अपि कीटः पतङ्गो वा भवेयं शङ्कराज्ञया ।
न तु शक्र त्वया दत्तं त्रैलोक्यमपि कामये ॥ १३.४५.१७० ॥
சங்கரரின் கட்டளையால் நான் ஒரு புழுவாகவோ விட்டிலாகவோ ஆனாலும் ஆவேன்; ஆனால் ஹே சக்ரா, நீ கொடுக்கும் மூவுலகையும் நான் விரும்பவில்லை.
13.45.171
श्वाऽपि महेश्वरवचना-
द्भवामि स हि नः परः कामः।
त्रिदशगणराज्यमपि खलु ।
नेच्छाम्यमहेश्वराज्ञप्तम् ॥ १३.४५.१७१ ॥
மகேஸ்வரரின் வாக்கால் நான் ஒரு நாயாகவும் ஆவேன்; அதுவே எங்களுக்கு உயர்ந்த விருப்பம். மகேஸ்வரரின் கட்டளையில்லாத தேவர்களின் அரசையும் நான் நிச்சயமாக விரும்பவில்லை.
13.45.172
न नाकपृष्ठं न च देवराज्यं ।
न ब्रह्मलोकं न च निष्कलत्वम्।
न सर्वकामानखिलान्वृणोमि ।
हरस्य दासत्वमहं वृणोमि ॥ १३.४५.१७२ ॥
சொர்க்கத்தின் உச்சியையும் இல்லை, தேவர்களின் அரசும் இல்லை, பிரம்மலோகமும் இல்லை, நிஷ்கலத்துவமும் இல்லை; எல்லா விருப்பங்களையும் முழுவதுமாக நான் தேர்ந்தெடுக்கவில்லை. ஹரரின் அடிமைத்தனத்தையே நான் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்.
13.45.173
यावच्छशाङ्कधवलामलबद्धमौलि-
र्न प्रीयते पशुपतिर्भगवान्ममेशः।
तावज्जरामरणजन्मशताभिघातै-
र्दुःखानि देहविहितानि समुद्वहामि ॥ १३.४५.१७३ ॥
நிலவைப் போன்ற வெண்மையான, தூய்மையாகக் கட்டப்பட்ட முடியுடைய பசுபதி பகவான், என் ஈசர், மகிழாத வரை, முதுமை, மரணம், பிறப்பு என்ற நூறு அடிகளால் உடலில் விதிக்கப்பட்ட துன்பங்களை நான் சுமக்கிறேன்.
13.45.174
दिवसकरशशाङ्कवह्निदीप्तं ।
त्रिभुवनसारमसारमाद्यमेकम्।
अजरममरमप्रसाद्य रुद्रं ।
जगति पुमानिह को लभेत शान्तिं ॥ १३.४५.१७४ ॥
சூரியன், சந்திரன், நெருப்பால் ஒளிர்பவர், மூவுலகின் சாரமானவர், அசாரமானவர், ஆதியானவர், ஒருவர், முதுமையற்றவர், சாவற்றவரான ருத்திரரை மகிழ்விக்காமல், இவ்வுலகில் எந்த மனிதன் அமைதியை அடைவான்?
13.45.175
धिक्तेषां धिक्तेषां ।
पुनरपि च धिगस्तु धिक्तेषाम्।
येषां न वसति हृदये ।
कुपथगतिविमोक्षको रुद्रः ॥ १३.४५.१७५ ॥
அவர்களுக்குக் கேடு, அவர்களுக்குக் கேடு; மேலும் அவர்களுக்குக் கேடு உண்டாகட்டும்; தவறான வழிகளிலிருந்து விடுவிப்பவரான ருத்திரர் யாருடைய இதயத்தில் வசிக்கவில்லையோ அவர்களுக்குக் கேடு.
13.45.176
यदि नाम जन्म भूयो ।
भवति मदीयैः पुनर्दोषैः।
तस्मिंस्तस्मिञ्जन्मनि ।
भवे भवेन्मेऽक्षया भक्तिः ॥ १३.४५.१७६ ॥
என் குற்றங்களால் மீண்டும் பிறப்பு நேர்ந்தால், அந்தப் பிறப்பிலும், அந்த இருப்பிலும் என் பக்தி அழியாமல் இருக்கட்டும்.
13.45.177
कः पुनर्भवने हेतुरीशे कारणकारणे ।
येन शर्वादृतेऽन्यस्मात्प्रसादं नाभिकाङ्क्षसि ॥ १३.४५.१७७ ॥
அப்படியானால் காரணங்களின் காரணமான ஈசனில் இந்த இருப்புக்கு என்ன காரணம்? அதனால் சர்வனைத் தவிர வேறு எவரிடமிருந்தும் நீ அருளை விரும்பாதிருக்கிறாயே?
13.45.178
उपमन्युरुवाच ।
सदसद्व्यक्तमव्यक्तं यमाहुर्ब्रह्मवादिनः।
नित्यमेकमनेकं च वरं तस्माद्वृणीमहे ॥ १३.४५.१७८ ॥
உபமன்யு கூறினார்: சத்-அசத், வ்யக்தம், அவ்யக்தம், எதை பிரம்மவாதிகள் நித்தியமானது, ஒன்று, பல என்று கூறுகிறார்களோ, அதிலிருந்தே நாங்கள் வரம் தேர்ந்தெடுக்கிறோம்.
13.45.179
अनादिमध्यपर्यन्तं ज्ञानैश्वर्यमचिन्तितम् ।
आत्मानं परमं यस्माद्वरं तस्माद्वृणीमहे ॥ १३.४५.१७९ ॥
ஆதி, நடு, முடிவற்றதும், ஞானமும் ஐஸ்வர்யமும் உடையதும், சிந்திக்க இயலாததும், பரமாத்மாவுமானதிலிருந்தே நாங்கள் வரம் தேர்ந்தெடுக்கிறோம்.
13.45.180
ऐश्वर्यं सकलं यस्मादनुत्पादितमव्ययम् ।
अबीजाद्बीजसम्भूतं वरं तस्माद्वृणीमहे ॥ १३.४५.१८० ॥
எதிலிருந்து எல்லா ஐஸ்வர்யமும் உள்ளதோ, உற்பத்தி செய்யப்படாததும் அழியாததுமான, விதையற்றதிலிருந்து விதையில் தோன்றியதை உண்டாக்குவதுமான அதிலிருந்தே நாங்கள் வரம் தேர்ந்தெடுக்கிறோம்.
13.45.181
तमसः परमं ज्योतिस्तपस्तद्वृत्तिनां परम् ।
यं ज्ञात्वा नानुशोचन्ति वरं तस्माद्वृणीमहे ॥ १३.४५.१८१ ॥
இருளைக் கடந்த பரம ஒளி, தவம், அவ்வழியில் நடப்பவர்களுக்கு உயர்ந்தது; அதை அறிந்தவர்கள் துயரப்படுவதில்லை. அதிலிருந்தே நாங்கள் வரம் தேர்ந்தெடுக்கிறோம்.
13.45.182
भूतभावनभावज्ञं सर्वभूताभिभावनम् ।
सर्वगं सर्वदं देवं पूजयामि पुरंदर ॥ १३.४५.१८२ ॥
உயிர்களின் தோற்றத்தின் தன்மையை அறிந்தவரும், எல்லா உயிர்களையும் வசப்படுத்துபவரும், எங்கும் நிறைந்தவரும், எல்லாவற்றையும் அளிப்பவருமான தேவனை நான் வழிபடுகிறேன், ஓ புரந்தரா.
13.45.183
हेतुवादैर्विनिर्मुक्तं साङ्ख्ययोगार्थदं परम् ।
यमुपासन्ति तत्त्वज्ञा वरं तस्माद्वृणीमहे ॥ १३.४५.१८३ ॥
தர்க்கவாதங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவரும், சாங்கியம் மற்றும் யோகத்தின் உயர் பயனை அளிப்பவருமான, தத்துவ அறிஞர்கள் எவரை உபாசிக்கிறார்களோ அவரிடமிருந்து நாம் வரம் வேண்டுகிறோம்.
13.45.184
मघवन्मघवात्मानं यं वदन्ति सुरेश्वरम् ।
सर्वभूतगुरुं देवं वरं तस्माद्वृणीमहे ॥ १३.४५.१८४ ॥
ஓ மகவன், மகவனே தன் ஆன்மாவாக உள்ளவரும், தேவர்களின் தலைவர் என்றும், எல்லா உயிர்களுக்கும் குருவான தேவர் என்றும் அழைக்கப்படுபவரிடமிருந்து நாம் வரம் வேண்டுகிறோம்.
13.45.185
यत्पूर्वमसृजद्देवं ब्रह्माणं लोकभावनम् ।
अण्डमाकाशमापूर्य वरं तस्माद्वृणीमहे ॥ १३.४५.१८५ ॥
முன்பு உலகங்களைப் பேணும் தேவனாகிய பிரம்மனை படைத்தவரும், அண்டத்தை ஆகாயத்தில் நிரப்பிப் படைத்தவருமான அவரிடமிருந்து நாம் வரம் வேண்டுகிறோம்.
13.45.186
अग्निरापोऽनिलः पृथ्वी खं बुद्धिश्च मनो महान् ।
स्रष्टा चैषां भवेद्योऽन्यो ब्रूहि कः परमेश्वरात् ॥ १३.४५.१८६ ॥
நெருப்பு, நீர், காற்று, பூமி, ஆகாயம், புத்தி, மனம், மகான் (தத்துவம்) — இவற்றின் படைப்பாளியாக பரமேஸ்வரனைத் தவிர வேறு யார் இருக்க முடியும்? சொல்லுங்கள்.
13.45.187
मनो मतिरहङ्कारस्तन्मात्राणीन्द्रियाणि च ।
ब्रूहि चैषां भवेच्छक्र कोऽन्योस्ति परमं शिवात् ॥ १३.४५.१८७ ॥
மனம், மதி, அகங்காரம், தன்மாத்திரைகள் மற்றும் புலன்கள் — ஓ சக்ரா, சிவனைத் தவிர இவற்றின் படைப்பாளி வேறு யார்? சொல்லுங்கள்.
13.45.188
स्रष्टारं भुवनस्येह वदन्तीह पितामहम् ।
आराध्य स तु देवेशमश्नुते महतीं क्षियम् ॥ १३.४५.१८८ ॥
இவ்வுலகின் படைப்பாளர் என்று அவரைப் பிதாமகர் என்கின்றனர். தேவதேவனை வழிபட்டு அவர் மிகப் பெரிய ஆட்சியை அடைகிறார்.
13.45.189
भगवत्युत्तमैश्वर्यं ब्रह्मविष्णुपुरोगमम् ।
विद्यते वै महादेवाद्ब्रूहि कः परमेश्वरात् ॥ १३.४५.१८९ ॥
பிரம்மா, விஷ்ணு முன்னிற்கும் உயர்ந்த ஐசுவரியம் பகவான் மகாதேவரிடமிருந்தே உள்ளது. பரமேஸ்வரரை விட மேலானவர் யார்? சொல்லுக.
13.45.190
दैत्यदानवमुख्यानामाधिपत्यारिमर्दनात् ।
कोऽन्यः शक्रोति देवेशाद्दितेः सम्पादितुं सुतान् ॥ १३.४५.१९० ॥
தைத்தியர், தானவர் தலைவர்களின் ஆதிக்கத்தை எதிரிகளை அழித்து, தேவதேவனைத் தவிர வேறு யார் திதியின் மைந்தர்களை நிறைவேற்ற வல்லவர்?
13.45.191
दिक्कालसूर्यतेजांसि ग्रहवाय्विन्दुतारकाः ।
विद्धि त्वेते महादेवाद्ब्रूहि कः परमेश्वरात् ॥ १३.४५.१९१ ॥
திசைகள், காலம், சூரியனின் ஒளி, கோள்கள், காற்று, சந்திரன், நட்சத்திரங்கள் ஆகியவை மகாதேவரிடமிருந்தே என்று அறிக. பரமேஸ்வரரை விட மேலானவர் யார்? சொல்லுக.
13.45.192
अथोत्पत्तिविनाशे वा यज्ञस्य त्रिपुरस्य वा ।
दैत्यदानवमुख्यानामाधिपत्यारिमर्दनः ॥ १३.४५.१९२ ॥
யாகத்தின் தோற்றத்திலும் அழிவிலும், அல்லது திரிபுரத்திலும், அல்லது தைத்திய தானவத் தலைவர்களின் ஆதிக்கத்தை எதிரிகளை அழித்து நீக்குவதிலும் வேறு யார் வல்லவர்?
13.45.193
किं चात्र बहुभिः सूक्तैर्हेतुवादैः पुरंदर ।
सहस्रनयनं दृष्ट्वा त्वामेव सुरसत्तम ॥ १३.४५.१९३ ॥
இங்கு பல சூக்தங்களாலும் வாதங்களாலும் என்ன பயன், புரந்தரரே? தேவர்களில் சிறந்தவரே, ஆயிரங்கண்ணனான உம்மையே பார்த்தால் (போதும்).
13.45.194
पूजितं सिद्धगन्धर्वैर्देवैश्च ऋषिभिस्तथा ।
देवदेवप्रसादेन तत्सर्वं कुशिकोत्तम ॥ १३.४५.१९४ ॥
சித்தர்களும் கந்தர்வர்களும் தேவர்களும் முனிவர்களும் அவரை வழிபட்டனர். குசிகர்களில் சிறந்தவனே, அனைத்தும் தேவதேவனின் அருளால் நிகழ்ந்தது.
13.45.195
अव्यक्तमुक्तकेशाय सर्वगस्येदमात्मकम् ।
चेतनाचेतनाद्येषु शक्र विद्धि महेश्वरात् ॥ १३.४५.१९५ ॥
சக்ரனே, இவை அனைத்தும் அவ்யக்தனும், விரித்த கூந்தலுடையவனும், எங்கும் நிறைந்தவனுமான மகேஸ்வரனிடமிருந்து வந்தவை, அவனுடைய தன்மையே என்று அறிக; உணர்வுள்ளவை, உணர்வற்றவை முதலானவற்றில் அவனே உள்ளான்.
13.45.196
भुवाद्येषु महान्तेषु लोकालोकान्तरेषु च ।
द्वीपस्थानेषु मेरोश्च विभवेष्वन्तरेषु च। ॥ १३.४५.१९६ ॥
பூமி முதலிய பெரிய தத்துவங்களிலும், லோகத்துக்கும் அலோகத்துக்கும் இடைப்பட்ட இடங்களிலும், மேருவின் தீவுப் பகுதிகளிலும், விபூதிகளிலும் இடைவெளிகளிலும் கூட.
13.45.197
भगवन्मघवन्देवं वदन्ते तत्त्वदर्शिनः ।
यदि देवाः सुराः शक्र पश्यन्त्यन्यां भवाकृतिम्। ॥ १३.४५.१९७ ॥
பகவானே, மகவானே, தத்துவத்தைக் காண்பவர்கள் அந்தத் தேவனைப் பற்றிக் கூறுகின்றனர். சக்ரனே, தேவர்களும் சுரர்களும் பவனின் வேறொரு வடிவைக் கண்டால்—
13.45.198
किं न गच्छन्ति शरणं मर्दिताश्चासुरैः सुराः ।
अभिघातेषु देवानां सयक्षोरगरक्षसाम्। ॥ १३.४५.१९८ ॥
அசுரர்களால் நசுக்கப்பட்ட சுரர்கள் ஏன் அடைக்கலம் தேடிச் செல்லவில்லை? தேவர்கள் தாக்கப்படும்போது, யக்ஷர், உரகர், ராக்ஷசர்களுடன் சேர்ந்து.
13.45.199
परस्परविनाशीषु स्वस्थानैश्वर्यदो भवः ।
अन्धकस्याथ शुक्रस्य दुन्दुभेर्महिषस्य च।
यक्षेन्द्रबलरक्षःसु निवातकवचेषु च ।
वरदानावघाताय ब्रूहि कोऽन्यो महेश्वरात् ॥ १३.४५.१९९ ॥
ஒருவரையொருவர் அழிக்கும் போட்டிகளில், தங்கள் நிலையின் ஐசுவரியத்தை அளிப்பவன் பவன்; அந்தகன், சுக்ரன், துந்துபி, மகிஷன், யக்ஷர் தலைவனின் பலம், ராக்ஷசர்கள், நிவாதகவசர்கள்—வரதானத்தால் அழிவதற்காக—சொல்க, மகேஸ்வரனைத் தவிர வேறு யார்?
13.45.200
सुरासुरगुरोर्वक्त्रे कस्य रेतः पुरा हुतम् ।
कस्य वाऽन्यस्य रेतस्तद्येन हैमो गिरिः कृतः ॥ १३.४५.२०० ॥
தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் குருவின் வாயில் முன்பு யாருடைய விந்து அர்ப்பணிக்கப்பட்டது? அல்லது வேறொருவரின் அந்த விந்து, அதனால் பொன்மலை உண்டாக்கப்பட்டது?
13.45.201
दिग्वासाः कीर्त्यते कोऽन्यो लोके कश्चोर्ध्वरेतसः ।
कस्य चार्धे स्थिता कान्ता अनङ्गः केन निर्जितः ॥ १३.४५.२०१ ॥
உலகில் திகம்பரன் என்று யார் புகழப்படுகிறார்? ஊர்த்வரேதஸ் என்பவர் வேறு யார்? யாருடைய உடலின் பாதியில் அன்பு மனைவி நிற்கிறாள், அனங்கனை (மன்மதனை) யார் வென்றார்?
13.45.202
ब्रूहीन्द्र परमं स्थानं कस्य देवैः प्रशस्यते ।
श्मशाने कस्य क्रीडार्थं नृत्ते वा कोऽभिभाष्यते ॥ १३.४५.२०२ ॥
இந்திரனே, சொல்லுங்கள்: தேவர்களால் போற்றப்படும் உயர் இருப்பிடம் யாருடையது? சுடுகாட்டில் விளையாட்டுக்காக யாருடையது, அல்லது நடனத்தில் யார் அழைக்கப்படுகிறார்?
13.45.203
कस्यैश्वर्यं समानं च भूतैः को वाऽपि क्रीडते ।
कस्य तुल्यबला देवगणाश्चैश्वर्यदर्पिताः ॥ १३.४५.२०३ ॥
யாருடைய ஐசுவரியம் உயிரினங்களுக்கு நிகரானது? அல்லது யார் அவர்களுடன் விளையாடுகிறார்? யாருக்கு நிகரான வலிமையுள்ள தேவர் குழுக்கள் ஐசுவரியத்தால் செருக்கடைந்துள்ளன?
13.45.204
घुष्यते ह्यचलं स्थानं कस्य त्रैलोक्यपूजितम् ।
वर्षते तपते कोऽन्यो ज्वलते तेजसा च कः ॥ १३.४५.२०४ ॥
மூவுலகிலும் வழிபடப்படும் அசையாத இருப்பிடம் யாருடையது என அறிவிக்கப்படுகிறது? மழை பொழிபவர் யார், வெப்பம் தருபவர் யார், தன் ஒளியால் ஒளிர்பவர் யார்?
13.45.205
कस्मादोषधिसम्पत्तिः को वा धारयते वसु ।
प्रकामं क्रीडते को वा त्रैलोक्ये सचराचरे ॥ १३.४५.२०५ ॥
யாரிடமிருந்து மூலிகைகளின் செழிப்பு வருகிறது? அல்லது யார் செல்வத்தைத் தாங்குகிறார்? மூவுலகிலும், அசையும் அசையாப் பொருட்களுடன், யார் விருப்பம்போல் விளையாடுகிறார்?
13.45.206
ज्ञानसिद्धिक्रियायोगैः सेव्यमानश्च योगिभिः ।
ऋषिगन्धर्वसिद्धैश्च विहितं कारणं परम् ॥ १३.४५.२०६ ॥
ஞானம், சித்தி மற்றும் செயல் ஆகியவற்றின் யோகத்தால் யோகிகளால் வழிபடப்படுபவரும், ரிஷிகள், கந்தர்வர்கள், சித்தர்களால் நிறுவப்பட்ட பரம காரணமும் (அவரே).
13.45.207
कर्मयज्ञक्रियायोगैः सेव्यमानः सुरासुरैः ।
नित्यं कर्मफलैर्हीनं तमहं कारणं वदे ॥ १३.४५.२०७ ॥
கர்ம, யாக, செயல் யோகத்தால் சுரர்களும் அசுரர்களும் எப்போதும் வழிபடுபவரும், கர்மப் பலன்களற்றவருமான அவரையே நான் காரணம் என்கிறேன்.
13.45.208
स्थूलं सूक्ष्ममनौपम्यमग्राह्यं गुणगोचरम् ।
गुणहीनं गुणाध्यक्षं परं माहेश्वरं पदम् ॥ १३.४५.२०८ ॥
ஸ்தூலமும் சூக்ஷ்மமும், ஒப்பற்றது, பற்றப்படாதது, குணங்களின் எல்லைக்குட்பட்டது, குணமற்றது, குணங்களின் அதிபதி, பரமமான மகேஸ்வர நிலை.
13.45.209
विश्वेशं कारणगुरुं लोककालोकान्तकारणम् ।
भूताभूतभविष्यच्च जनकं सर्वकारणम्। ॥ १३.४५.२०९ ॥
உலகங்களின் ஈசுவரன், காரணங்களின் குரு, உலகங்களுக்கும் காலத்திற்கும் அதன் முடிவிற்கும் காரணமானவர், பூதம், அபூதம், பவிஷ்யத் ஆகியவற்றின் தந்தை, அனைத்தின் காரணம்.
13.45.210
अक्षराक्षरमव्यक्तं विद्याविद्ये कृताकृते ।
धर्माधर्मौ यतः शक्र तमहं कारणं ब्रुवे ॥ १३.४५.२१० ॥
அழிவற்றதும் அழிவதுமான அக்ஷரம், அவ்யக்தம், வித்யை அவித்யை, செய்யப்பட்டதும் செய்யப்படாததும், தர்மம் அதர்மம் — எவரிடமிருந்து, ஹே சக்ரா, அவரையே நான் காரணம் என்கிறேன்.
13.45.211
प्रत्यक्षमिह देवेन्द्र पश्य लिङ्गं भगाङ्कितम् ।
देवदेवेन रुद्रेण सृष्टिसंहारहेतुना ॥ १३.४५.२११ ॥
ஹே தேவேந்திரா, இங்கே நேரில் பார், பகக்குறி பொறிக்கப்பட்ட லிங்கத்தை — தேவதேவரான ருத்ரரால், ஸ்ருஷ்டியும் சம்ஹாரமும் ஆகியவற்றின் காரணரால் (நிறுவப்பட்டது).
13.45.212
मात्रा पूर्वं ममाख्यातं कारणं लोकलक्षणम् ।
नास्ति चेशात्परं शक्र तं प्रपद्य यदीच्छसि ॥ १३.४५.२१२ ॥
முன்பு தாய் எனக்கு உலகின் இலக்கணமான காரணத்தை விவரித்தாள். ஈசனை விட உயர்ந்தது ஒன்றுமில்லை, ஓ சக்ரா. நீ விரும்பினால் அவனையே சரணடை.
13.45.213
प्रत्यक्षं ननु ते सुरेश विदितं संयोगलिङ्गोद्भवं ।
त्रैलोक्यं सविकारनिर्गुणगणं ब्रह्मादिरेतोद्भवम्।
यद्ब्रह्मेन्द्रहुताशविष्णुसहिता देवाश्च दैत्येश्वरा ।
नान्यत्कामसहस्रकल्पितधियः शंसन्ति ईशात्परं ॥ १३.४५.२१३ ॥
ஓ தேவர்களின் தலைவா, லிங்க-சேர்க்கையிலிருந்து எழுந்த, மாற்றங்களும் குணங்களும் கொண்ட மூன்று உலகங்களும், பிரம்மா முதலியோரின் விதையிலிருந்து தோன்றியவையும் உனக்கு நேரில் தெரிந்தவையே. பிரம்மா, இந்திரன், அக்னி, விஷ்ணுவுடன் கூடிய தேவர்களும் அசுர தலைவர்களும், ஆயிரம் ஆசைகளால் உருவான மனம் கொண்டோர் அல்லாமல், ஈசனைத் தவிர வேறு எதையும் உயர்ந்ததாகச் சொல்லமாட்டார்கள்.
13.45.214
तं देवं सचराचरस्य जगतो व्याख्यातवेद्योत्तमं ।
कामार्थी वरयामि संयतमना मोक्षाय सद्यः शिवम्
हेतुभिर्वा किमन्यैस्तैरीशः कारणकारणम् ।
न शुश्रुम यदन्यस्य लिङ्गमभ्यर्चितं सुरैः ॥ १३.४५.२१४ ॥
சர அசரமான உலகின் உயர்ந்த அறிவாகச் சொல்லப்பட்ட அந்தத் தேவனை, அடக்கிய மனத்துடன், விருப்பமும் விடுதலையும் பெற விரைவில் சிவனாக நான் வரிக்கிறேன். மற்ற காரணங்களால் என்ன பயன்? ஈசன் காரணங்களுக்கும் காரணம். தேவர்கள் வேறொருவரின் லிங்கத்தை இவ்வாறு வழிபட்டதை நாம் கேட்டதில்லை.
13.45.215
कस्यान्यस्य सुरैः सर्वैर्लिङ्गं मुक्त्वा महेश्वरम् ।
अर्च्यतेऽर्चितपूर्वं वा ब्रूहि यद्यस्ति ते श्रुतिः ॥ १३.४५.२१५ ॥
மகேஸ்வரனின் லிங்கத்தை விட்டு, எல்லா தேவர்களாலும் வேறொருவருடைய லிங்கம் எங்காவது வழிபடப்பட்டதா, அல்லது முன்பு வழிபடப்பட்டதா? உனக்கு அது கேள்வியில் இருந்தால் சொல்.
13.45.216
यस्य ब्रह्म च विष्णुश्च त्वं चापि सहदैवतैः ।
अर्चयध्वं सदा लिङ्गं तस्माच्छ्रेष्ठतमो हि सः ॥ १३.४५.२१६ ॥
பிரம்மாவும் விஷ்ணுவும், நீயும் மற்ற தேவர்களுடன் எப்போதும் யாருடைய லிங்கத்தை வழிபடுகிறீர்களோ, ஆகையால் அவரே உயர்ந்தவர்.
13.45.217
न पद्माङ्गा न चक्राङ्का न वज्राङ्का यतः प्रजाः ।
लिङ्गाङ्का च भगाङ्का च तस्मान्माहेश्वरी प्रजा ॥ १३.४५.२१७ ॥
தாமரை, சக்கரம், வஜ்ரம் என்ற அடையாளங்கள் உடையவர்கள் அல்ல; லிங்க, பக அடையாளங்கள் உடையவர்களே உயிர்கள். ஆகையால் இந்த உயிர்கள் மாஹேஸ்வரிகள்.
13.45.218
देव्याःकरणरूपभावजनिताःसर्वाभगाङ्काः स्त्रियो ।
लिङ्गेनापि हरस्य सर्वपुरुषाः प्रत्यक्षचिह्नीकृताः।
योऽन्यत्कारणमीश्वरात्प्रवदते देव्या च यन्नाङ्कितं ।
त्रैलोक्ये सचराचरे स तु पुमान्बाह्यो भवेद्दुर्मतिः ॥ १३.४५.२१८ ॥
தேவியின் உறுப்பு மற்றும் வடிவத்திலிருந்து தோன்றிய அனைத்துப் பெண்களும் பக அடையாளம் உடையவர்கள்; ஹரனின் லிங்கத்தாலும் அனைத்து ஆண்களும் வெளிப்படையாக அடையாளம் பெற்றவர்கள். ஈசுவரனைத் தவிர வேறு காரணத்தைக் கூறுபவனும், தேவியால் அடையாளம் பெறாததை மூன்று உலகிலும் கூறுபவனும் வெளியில் உள்ள தீய புத்தியுள்ளவனாவான்.
13.45.219
पुल्लिङ्गं सर्वमीशानं स्त्रीलिङ्गं विद्धि चाप्यमाम् ।
द्वाभ्यां तनुभ्यां व्याप्तं हि चराचरमिदं जगत् ॥ १३.४५.२१९ ॥
ஆண்பால் எல்லாம் ஈசானன்; பெண்பாலை அமா என்றே அறிக. இந்த இரண்டு வடிவங்களாலேயே இந்த அசையும், அசையாத உலகம் நிறைந்துள்ளது.
13.45.220
तस्माद्वरमहं काङ्क्षे निधनं वाऽपि कौशिक ।
गच्छ वा तिष्ठ वा शक्र यथेष्टं बलसूदन ॥ १३.४५.२२० ॥
ஆகையால், கௌசிகனே, நான் ஒரு வரத்தை விரும்புகிறேன், அல்லது மரணத்தையும். சக்ரனே, பலசூதனனே, நீ விரும்பியபடி செல்லலாம் அல்லது நிற்கலாம்.
13.45.221
काममेष वरो मेस्तु शापो वाऽथ महेश्वरात् ।
न चान्यां देवतां काङ्क्षे सर्वकामफलामपि ॥ १३.४५.२२१ ॥
இந்த வரம் எனக்கு இருக்கட்டும், அல்லது மகேஸ்வரனிடமிருந்து சாபம் கிடைக்கட்டும். எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றும் வேறு தெய்வத்தையும் நான் விரும்பவில்லை.
13.45.222
एवमुक्त्वा तु देवेन्द्रं दुःखादाकुलितेन्द्रियः ।
न प्रसीदति मे देवः किमेतदिति चिन्तयन् ॥ १३.४५.२२२ ॥
தேவேந்திரனிடம் இவ்வாறு கூறி, துயரத்தால் புலன்கள் கலங்கியவனாக நான் சிந்தித்தேன்: 'தேவன் எனக்கு அருள் புரியவில்லையே, இது என்ன?'
13.45.223
अथापश्यं क्षणेनैव तमेवैरावतं पुनः ।
हंसकुन्देन्दुसदृशं मृणालरजतप्रभम् ॥ १३.४५.२२३ ॥
பின்னர் ஒரு கணத்திலேயே அதே ஐராவதத்தை மீண்டும் கண்டேன்; அது அன்னம், குந்தமலர், நிலவு ஆகியவற்றை ஒத்து, தாமரைத் தண்டும் வெள்ளியும் போன்ற ஒளியுடையதாக இருந்தது.
13.45.224
वृषरूपधरं साक्षात्क्षीरोदमिव सागरम् ।
कृष्णपुच्छं महाकायं मधुपिङ्गललोचनम् ॥ १३.४५.२२४ ॥
அவன் நேரில் காளையின் உருவம் தாங்கியிருந்தான்; பாற்கடல் போன்றிருந்தான்; கருநிற வாலும் பெரிய உடலும் தேன்நிறக் கண்களும் கொண்டிருந்தான்.
13.45.225
वज्रसारमयैः शृङ्गैर्निष्टप्तकनकप्रभैः ।
सुतीक्ष्णैर्मृदुरक्ताग्रैरुत्किरन्तमिवावनिम् ॥ १३.४५.२२५ ॥
அவனுடைய கொம்புகள் வஜ்ரத்தின் சாரத்தால் ஆனவை; உருக்கிய பொன் ஒளியுடையவை; மிகக் கூர்மையானவை; நுனிகள் மெல்லிய சிவப்பு நிறமுடையவை. அவை பூமியைக் குத்தித் தோண்டுவதுபோல் இருந்தன.
13.45.226
जाम्बूनदेन दाम्ना च सर्वतः समलङ्कृतम् ।
सुवक्त्रखुरनासं च सुकर्णं सुकटीतटम्।
सुपार्श्वं विपुलस्कन्धं सुरूपं चारुदर्शनम् ॥ १३.४५.२२६ ॥
ஜாம்பூநதப் பொன் மாலைகளால் எல்லாப் பக்கமும் அழகுற அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தான்; அழகிய முகம், குளம்பு, மூக்கு, காதுகள், இடுப்பு, விலாப்புறங்கள், பரந்த தோள்கள் உடையவனாய், அழகிய உருவும் கண்ணுக்கினிய தோற்றமும் கொண்டிருந்தான்.
13.45.227
ककुदं तस्य चाभाति स्कन्धमापूर्य धिष्ठितम् ।
तुषारगिरिकूटाभं सिताभ्रशिखरोपमम् ॥ १३.४५.२२७ ॥
அவனது திமில் தோளை நிரப்பி அமர்ந்து ஒளிர்கிறது; பனிமலைச் சிகரம் போலவும், வெண்மேகத்தின் உச்சி போலவும்.
13.45.228
तभास्थितश्च भगवान्देवदेवः सहोमया ।
अशोभत महादेवः पौर्णमास्यामिवोडुराट् ॥ १३.४५.२२८ ॥
அங்கு அமர்ந்திருந்த பகவான் தேவதேவன் மகாதேவன், உமையுடன் சேர்ந்து, பௌர்ணமி இரவில் நிலவைப் போல ஒளிர்ந்தார்.
13.45.229
किरीटं च जटाभारः सर्पाद्याभरणानि च ।
वज्रादिशूलमातङ्गगम्भीरस्मितमागतम् ॥ १३.४५.२२९ ॥
கிரீடம், சடைமுடியின் சுமை, பாம்பு முதலான அணிகலன்கள், வஜ்ரம் முதலிய ஆயுதங்கள், திரிசூலம், யானையைப் போன்ற ஆழ்ந்த புன்னகை ஆகியவற்றுடன் அவர் வந்தார்.
13.45.230
तस्य तेजोभवो वह्निः समेघः स्तनयित्नुमान् ।
सहस्रमिव सूर्याणां सर्वमापूर्य धिष्ठितः ॥ १३.४५.२३० ॥
அவனது தேஜஸினால் பிறந்த நெருப்பு மேகங்களுடனும் இடியுடனும், ஆயிரம் சூரியர்களைப் போல எல்லாவற்றையும் நிரப்பி நின்றது.
13.45.231
ईश्वरः सुमहातेजाः संवर्तक इवानलः ।
युगान्ते सर्वभूतानां दिधक्षुरिव चोद्यतः ॥ १३.४५.२३१ ॥
அந்த ஈசுவரன், மிக்க தேஜஸ் கொண்டவன், யுகமுடிவில் எல்லா உயிர்களையும் எரிக்க எழுந்த சம்வர்தக நெருப்பைப் போல் இருந்தான்.
13.45.232
तेजसा तु तदा व्याप्तं दुर्निरीक्ष्यं समन्ततः ।
पुनरुद्विग्नहृदय किमेतदिति चिन्तयम् ॥ १३.४५.२३२ ॥
அப்போது தேஜஸால் எங்கும் வியாபித்து, நேருக்கு நேர் பார்க்க முடியாததாக இருந்தது; மீண்டும் கலங்கிய மனதுடன், 'இது என்ன?' என்று சிந்தித்தேன்.
13.45.233
मुहूर्तमिव तत्तेजो व्याप्य सर्वा दिशो दश ।
प्रशान्तं च क्षणेनैव देवदेवस्य मायया ॥ १३.४५.२३३ ॥
அந்த ஒளி ஒரு கணம் போல பத்துத் திசைகளிலும் பரவியது; பின்னர் தேவதேவனின் மாயையால் ஒரே கணத்தில் அடங்கியது.
13.45.234
अथापश्यं स्थितं स्थाणुं भगवन्तं महेश्वरम् ।
सौरभेयगतं सौम्यं विधूममिव पावकम् ॥ १३.४५.२३४ ॥
அப்போது நான் பகவான் மகேஸ்வரனாகிய ஸ்தாணுவை நின்றிருக்கக் கண்டேன்; அவர் காளையின்மேல் இருந்தார், புகையற்ற நெருப்பைப் போல சாந்தமாக இருந்தார்.
13.45.235
प्रशान्तमनसं देवं त्रिनेत्रमपराजितम् ।
सहितं चारुसर्वाङ्ग्या पार्वत्या परमेश्वरम् ॥ १३.४५.२३५ ॥
அமைதியான மனமுடைய, முக்கண்ணுடைய, தோற்கடிக்கப்படாத தேவன்; அழகிய அங்கங்களையுடைய பார்வதியுடன் இருந்த பரமேஸ்வரன்.
13.45.236
नीलकण्ठं महात्मनमसक्तं तेजसां निधिम् ।
अष्टादशभुजं स्थाणुं सर्वाभरणभूषितम् ॥ १३.४५.२३६ ॥
நீலகண்டன், மகாத்மா, பற்றற்றவர், ஒளிகளின் பொக்கிஷம், பதினெட்டுக் கரங்களுடையவர், எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஸ்தாணு.
13.45.237
शुक्लाम्बरधरं देवं शुक्लमाल्यानुलेपनम् ।
शुक्लध्वजमनाधृष्यं शुक्लयज्ञोपवीतिनम् ॥ १३.४५.२३७ ॥
வெள்ளை ஆடை அணிந்த தேவன்; வெள்ளை மாலையும் சந்தனக் கலவையும் கொண்டவர்; வெள்ளைக் கொடியுடையவர், அசைக்க முடியாதவர், வெள்ளைப் பூணூல் அணிந்தவர்.
13.45.238
गायद्भिर्नृत्यमानैश्च वादयद्भिश्च सर्वशः ।
वृतं पार्श्वचरैर्दिव्यैरात्मतुल्यपराक्रमैः ॥ १३.४५.२३८ ॥
பாடுபவர்களாலும், ஆடுபவர்களாலும், எல்லாப் பக்கங்களிலும் வாத்தியம் இசைப்பவர்களாலும் சூழப்பட்டு; தம்மைப் போலவே வீரமுடைய தெய்வீகப் பாரிசரர்களால் சூழப்பட்டு.
13.45.239
बालेन्दुमुकुटं पाण्डुं शरच्चन्द्रमिवोदितम् ।
त्रिभिर्नेत्रैः कृतोद्योतं त्रिभिः सूर्यैरिवोदितैः ॥ १३.४५.२३९ ॥
இளம்பிறையை முடியாகக் கொண்டவர், சரத்கால உதித்த நிலவைப் போல வெண்மையானவர், மூன்று கண்களால் ஒளிர்பவர், மூன்று உதித்த சூரியர்களைப் போல ஒளி பெற்றவர்.
13.45.240
सर्वविद्याधिपं देवं शरच्चन्द्रसमप्रभम् ।
नयनाह्लादसौम्योऽहमपश्यं परमेश्वरम् ॥ १३.४५.२४० ॥
எல்லா வித்தைகளுக்கும் தலைவரும், சரத்கால நிலவின் ஒளியுடையவருமான தேவரை, கண்களுக்கு இன்பம் தரும் சாந்த வடிவில், நான் பரமேசுவரரைக் கண்டேன்.
13.45.241
अशोभतास्य देवस्य माला गात्रे सितप्रभे ।
जातरूपमयैः पद्मैर्ग्रथिता रत्नभूषिता ॥ १३.४५.२४१ ॥
அந்த தேவரின் வெண்ஒளி உடலில், பொன்மயமான தாமரைகளால் கோக்கப்பட்ட, இரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மாலை அழகாக விளங்கியது.
13.45.242
मूर्तिमन्ति तथाऽस्त्राणि सर्वतेजोमयानि च ।
मया दृष्टानि गोविन्द भवस्यामिततेजसः ॥ १३.४५.२४२ ॥
கோவிந்தா, அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட பவரின் உருவெடுத்த ஆயுதங்களையும், அனைத்தும் ஒளியால் ஆனவையாக, நான் கண்டேன்.
13.45.243
इन्द्रायुधसहस्राभं धनुस्तस्य महात्मनः ।
पिनाकमिति विख्यातं स च वै पन्नगो महान् ॥ १३.४५.२४३ ॥
அந்த மகாத்மாவின் வில், ஆயிரம் இந்திரவஜ்ரங்களின் ஒளியுடையது; அது 'பினாகம்' என்று புகழ்பெற்றது; அந்த மாபெரும் பாம்பும் அங்கு இருந்தது.
13.45.244
सप्तशीर्षो महाकायस्तीक्ष्णदंष्ट्रो विषोल्वणः ।
ज्यावेष्टितमहाग्रीवः स्थितः पुरुषविग्रहः ॥ १३.४५.२४४ ॥
ஏழு தலைகளுடையவர், பெரிய உடலுடையவர், கூரிய கோரைப்பற்களுடையவர், விஷத்தால் பயங்கரமானவர், பெரிய கழுத்து நாண்களால் சுற்றப்பட்டவர்; அவர் மனித உருவில் நின்றிருந்தார்.
13.45.245
शरश्च सूर्यसङ्काशो दृष्टः पाशुपताह्वयः ।
सहस्रभुजजिह्वास्यो भीषणो नागविग्रह ॥ १३.४५.२४५ ॥
சூரியனைப் போல ஒளிரும் அந்த அம்பு பாசுபதம் என்று அழைக்கப்படுவதாகக் காணப்பட்டது; ஆயிரம் கரங்களும் நாக்குகளும் முகங்களும் கொண்ட பயங்கரமான நாக வடிவம்.
13.45.246
शङ्खशूलासिभिश्चैव पट्टसै रूपवान्स्थितः ।
येन च त्रिपुरं दग्ध्वा क्षणाद् भस्मीकृतं पुरा ॥ १३.४५.२४६ ॥
சங்கு, சூலம், வாள்கள், பட்டசங்களுடன் உருவெடுத்து நின்றது; அதைக் கொண்டே முற்காலத்தில் திரிபுரம் ஒரு கணத்தில் எரித்துச் சாம்பலாக்கப்பட்டது.
13.45.247
अद्वितीयमनिर्देश्यं सर्वभूतभयावहम् ।
सस्फुलिङ्गं महाकायं विसृजन्तमिवानलम् ॥ १३.४५.२४७ ॥
ஒப்பற்றது, விவரிக்க முடியாதது, எல்லா உயிர்களுக்கும் அச்சம் தருவது; தீப்பொறிகளுடன் பெரிய உடல் கொண்டது, நெருப்பை உமிழ்வது போல.
13.45.248
एकपादं महादंष्ट्रं सहस्रशिरसोदरम् ।
सहस्रभुजजिह्वाक्षमुद्गिरन्तमिवानलम् ॥ १३.४५.२४८ ॥
ஒரு காலும், பெரிய கோரைப் பற்களும், ஆயிரம் தலைகளும் வயிறும், ஆயிரம் கரங்களும் நாக்குகளும் கண்களும் கொண்டது; நெருப்பை கக்குவது போல.
13.45.249
ब्राह्मान्नारायणाच्चैन्द्रादाग्नेयादपि वारुणात् ।
यद्विशिष्टं महाबाहो सर्वशस्त्रविघातनम् ॥ १३.४५.२४९ ॥
மகாபாகுவே, பிரம்மாஸ்திரம், நாராயணாஸ்திரம், இந்திராஸ்திரம், ஆக்னேயம், வாருணம் ஆகியவற்றையும் விட உயர்ந்தது, எல்லா ஆயுதங்களையும் அழிப்பது.
13.45.250
येन तत्त्रिपुरं दग्ध्वा क्षणाद्भस्मीकृतं पुरा ।
शरेणैकेन गोविन्द महादेवेन लीलया ॥ १३.४५.२५० ॥
கோவிந்தா, எதைக் கொண்டு முற்காலத்தில் மகாதேவர் விளையாட்டாக ஒரே அம்பால் திரிபுரத்தை ஒரு கணத்தில் எரித்துச் சாம்பலாக்கினாரோ.
13.45.251
निर्दहेत च यत्कृत्स्नं त्रैलोक्यं सचराचरम् ।
महेश्वरभुजोत्सृष्टं निमेषार्धान्न संशयः ॥ १३.४५.२५१ ॥
மகேஸ்வரனின் கரத்திலிருந்து ஏவப்பட்டது, அரை நொடியில் சர-அசரங்களுடன் முழு மூவுலகையும் எரித்துவிடும் — இதில் சந்தேகமில்லை.
13.45.252
नावध्यो यस्य लोकेऽस्मिन्ब्रह्मविष्णुसुरेष्वपि ।
तदहं दृष्टवांस्तत्र आश्चर्यमिदमुत्तमम् ॥ १३.४५.२५२ ॥
இவ்வுலகில் பிரம்மா, விஷ்ணு, தேவர்கள் எவராலும் கொல்லப்பட முடியாதது — அதை நான் அங்கே கண்டேன்; இது மிக அற்புதமான விஷயம்.
13.45.253
गुह्यमस्त्रवरं नान्यत्तत्तुल्यमधिकं हि वा ।
यत्तच्छूलमिति ख्यातं सर्वलोकेषु शूलिनः ॥ १३.४५.२५३ ॥
இது இரகசியமான சிறந்த ஆயுதம்; இதற்கு நிகரானதோ இதை விஞ்சுவதோ வேறொன்றுமில்லை — எல்லா உலகங்களிலும் சூலபாணியின் சூலம் என்று புகழ்பெற்றது இது.
13.45.254
दारयेद्द्यां मही कृत्स्नां शोषयेद्वा महोदधिम् ।
संहरेद्वा जगत्कृत्स्नं विसृष्टं शूलपाणिना ॥ १३.४५.२५४ ॥
சூலபாணி ஏவிய அது முழு பூமியையும் வானத்தையும் பிளக்கலாம், பெருங்கடலை வற்றச் செய்யலாம், அல்லது முழு உலகையும் அழிக்கலாம்.
13.45.255
यौवनाश्वो हतो येन मान्धाता सबलः पुरा ।
चक्रवर्ती महातेजास्त्रिलोकविजयी नृपः ॥ १३.४५.२५५ ॥
முன்பு எதனால் யௌவனாஷ்வன் மாந்தாதா தன் படையுடன் கொல்லப்பட்டாரோ — சக்கரவர்த்தியும், மகாதேஜஸ்வியும், மூவுலக வெற்றியாளருமான அரசன்.
13.45.256
महाबलो महावीर्यः शक्रतुल्यपराक्रमः ।
करस्थेनैव गोविन्द लवणस्येह रक्षसः ॥ १३.४५.२५६ ॥
மகாபலசாலியும், மகாவீரியமும் உடையவனும், இந்திரனுக்கு நிகரான பராக்கிரமமுடையவனும் — ஓ கோவிந்தா, இங்கே ராட்சசன் லவணனை அவன் கையில் இருந்தபடியே (கொன்றான்).
13.45.257
तच्छूलमतितीक्ष्णाग्रं सुभीमं रोमहर्षणम् ।
त्रिशिखां भ्रुकुटिं कृत्वा तर्जमानमिव स्थितम् ॥ १३.४५.२५७ ॥
அது மிகக் கூர்மையான முனையும், மிகவும் பயங்கரமும், மயிர் சிலிர்க்க வைப்பதுமான சூலம்; மூன்று கிளைகளுடன், புருவம் சுருக்கி அச்சுறுத்துவது போல நின்றிருந்தது.
13.45.258
विधूमं सार्चिषं कृष्णं कालसूर्यमिवोदितम् ।
सर्पहस्तमनिर्देश्यं पाशहस्तामिवान्तकम् ॥ १३.४५.२५८ ॥
புகையற்று, சுடர்களுடன், கருநிறமாய், உதித்த காலசூரியனைப் போல் இருந்தது; கையில் பாம்பு கொண்டு, விவரிக்க இயலாததாய், கையில் பாசம் ஏந்திய யமனைப் போல் இருந்தது.
13.45.259
दृष्टवानस्मि गोविन्द तदस्त्रं रुद्रसन्निधौ ।
परशुस्तीक्ष्णधारश्च दत्तो रामस्य यः पुराः ॥ १३.४५.२५९ ॥
கோவிந்தா, அந்த ஆயுதத்தை ருத்திரன் முன்னிலையில் நான் கண்டிருக்கிறேன்; கூர்மையான முனையுள்ள அந்தப் பரசு, முன்பு ராமனுக்கு அளிக்கப்பட்டது.
13.45.260
महादेवेन तुष्टेन दत्तं भृगुसुताय च ।
कार्तवीर्यो हतो येन चक्रवर्ती महामृधे ॥ १३.४५.२६० ॥
மகாதேவரால் மகிழ்ந்து பிருகுவின் மகனுக்கு அளிக்கப்பட்டது; அதனால் பெரும்போரில் சக்கரவர்த்தி கார்த்தவீர்யன் கொல்லப்பட்டான்.
13.45.261
त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवी येन निःक्षत्रिया कृता ।
जामदग्न्येन गोविन्द रामेणाक्लिष्टकर्मणा ॥ १३.४५.२६१ ॥
கோவிந்தா, இருபத்தொரு முறை பூமியை க்ஷத்திரியர் இல்லாததாக்கிய ஜமதக்னியின் மகன் ராமனால், அவருடைய செயல்கள் எளிதானவை.
13.45.262
दीप्तधारः सुरौद्रास्यः सर्पकण्ठाग्रधिष्ठितः ।
अभवच्छूलिनोऽभ्याशे दीप्तवह्निशतोपमः। ॥ १३.४५.२६२ ॥
எரியும் முனையும், பயங்கரமான முகமும், பாம்பின் கழுத்தின் நுனியில் நிலைபெற்றதுமாக, அது சூலதாரியின் (சிவனின்) அருகில் நூறு எரியும் நெருப்புகள் போல் ஆனது.
13.45.263
असङ्ख्येयानि चास्त्राणि तस्य दिव्यानि धीमतः ।
प्राधान्यतो मयैतानि कीर्तितानि तवानघ ॥ १३.४५.२६३ ॥
அந்த ஞானியின் திவ்ய அஸ்திரங்கள் எண்ணற்றவை; குற்றமற்றவனே, முதன்மையானவற்றை நான் உனக்கு இங்கே கூறினேன்.
13.45.264
सव्यदेशे तु देवस्य ब्रह्मा लोकपितामहः ।
दिव्यं विमानमास्थाय हंसयुक्तं मनोजवम् ॥ १३.४५.२६४ ॥
தேவனின் இடப்பக்கத்தில் உலகங்களின் பிதாமகரான பிரம்மா, அன்னங்கள் பூட்டிய மனோவேக திவ்ய விமானத்தில் ஏறி நிற்கிறார்.
13.45.265
वामपार्श्वगतश्चापि तथा नारायणः स्थितः ।
वैनतेयं समारुह्य शङ्खचक्रगदाधरः ॥ १३.४५.२६५ ॥
இடப்புறத்தில் நாராயணனும் நிற்கிறார்; வைனதேயனை (கருடனை) ஏறி, சங்கு, சக்கரம், கதை தரித்தவராக.
13.45.266
स्कन्दो मयूरमास्थाय स्थितो देव्याः समीपतः ।
शक्तिघण्टे समादाय द्वितीय इव पावकः ॥ १३.४५.२६६ ॥
ஸ்கந்தன் மயிலேறி தேவியின் அருகில் நிற்கிறான்; சக்தியும் மணியும் ஏந்தி, இரண்டாம் அக்கினியைப் போல்.
13.45.267
पुरस्ताच्चैव देवस्य नन्दिं पश्याम्यवस्थितम् ।
शूलं विष्टभ्य तिष्ठन्तं द्वितीयमिव शङ्करम् ॥ १३.४५.२६७ ॥
தேவனின் முன்புறத்தில் நந்தியை நிற்கக் காண்கிறேன்; சூலத்தை ஊன்றி நிற்கும் அவன் இரண்டாம் சங்கரனைப் போல்.
13.45.268
स्वायंभुवाद्या मनवो भृग्वाद्या ऋषयस्तथा ।
शक्राद्या देवताश्चैव सर्व एव समभ्ययुः ॥ १३.४५.२६८ ॥
ஸ்வாயம்புவ முதலான மனுக்கள், பிருகு முதலான ரிஷிகள், அவ்வாறே சக்ரன் முதலான தேவர்கள் — அனைவரும் அங்கு ஒன்றுகூடினர்.
13.45.269
सर्वभूतगणाश्चैव मातरो विविधाः स्थिताः ।
तेऽभिवाद्य महात्मानं परिवार्य समन्ततः ॥ १३.४५.२६९ ॥
அனைத்து பூதகணங்களும் பலவகை மாதர்களும் அங்கே நின்றனர். அவர்கள் மகாத்மாவை வணங்கி எல்லாப் பக்கங்களிலும் அவரைச் சூழ்ந்தனர்.
13.45.270
अस्तुवन्विविधैः सतोत्रैर्महादेवं सुरास्तदा ।
जगन्मूर्ति महालिङ्गं तन्मध्ये स्फूतरूपिणम् ॥ १३.४५.२७० ॥
அப்போது தேவர்கள் பலவகைத் துதிகளால் மகாதேவரைத் துதித்தனர் — உலகின் வடிவமாகவும், அவர்கள் நடுவே வெளிப்பட்ட வடிவில் நின்ற மகாலிங்கமாகவும் இருந்தவரை.
13.45.271
ब्रह्मा भवं तदाऽस्तौवीद्रथन्तरमुदीरयन् ।
ज्येष्ठसाम्ना च देवेशं जगौ नारायणस्तदा ॥ १३.४५.२७१ ॥
அப்போது பிரம்மா ரதந்தர சாமத்தை ஓதியவாறு பவரைத் துதித்தார்; நாராயணரும் ஜ்யேஷ்ட சாமத்தால் தேவேசரைப் பாடினார்.
13.45.272
गृणन्ब्रह्म परं शक्रः शतरुद्रियमुत्तमम् ।
ब्रह्मा नारायणश्चैव देवराजश्च कौशिकः।
अशोभन्त महात्मानस्त्रयस्त्रय इवाग्नयः ॥ १३.४५.२७२ ॥
இந்திரன் உத்தமமான சதருத்ரீயத்தால் பரப்பிரம்மத்தைத் துதித்தான். பிரம்மா, நாராயணர், தேவராஜ கௌசிகர் ஆகிய மகாத்மாக்கள் மூன்று அக்கினிகளைப் போல் ஒளிர்ந்தனர்.
13.45.273
तेषां मध्यगतो देवो रराज भगवाञ्छिवः ।
शरदभ्रविनिर्मुक्तः परिधिस्थ इवांशुमान् ॥ १३.४५.२७३ ॥
அவர்களின் நடுவில் நின்ற பகவான் சிவ தேவர் ஒளிர்ந்தார் — சரத்கால மேகங்களினின்று விடுபட்ட, வட்டத்துள் நின்ற சூரியனைப் போல.
13.45.274
अयुतानि च चन्द्रार्कानपश्यं दिवि केशव ।
ततोऽहमस्तुवं देवं स्तवेनानेन सुव्रत ॥ १३.४५.२७४ ॥
கேசவா! வானத்தில் பல்லாயிரம் சந்திரர்களையும் சூரியர்களையும் நான் கண்டேன். அப்போது, ஓ சுவ்ரதா, இந்தத் துதியால் அந்தத் தேவரைத் துதித்தேன்.
13.45.275
उपमन्युरुवाच ।
नमो देवाधिदेवाय महादेवाय ते नमः।
शक्ररूपाय शक्राय शक्रवेषधराय च ॥ १३.४५.२७५ ॥
தேவர்களுக்கெல்லாம் அதிதேவரான மகாதேவரே, உமக்கு வணக்கம். சக்ர வடிவானவரே, சக்ரரே, சக்ர வேடம் தரித்தவரே, உமக்கு வணக்கம்.
13.45.276
नमस्ते वज्रहस्ताय पिङ्गलायारुणाय च ।
पिनाकपाणये नित्यं शङ्खशूलधराय च॥। ॥ १३.४५.२७६ ॥
வஜ்ரத்தைக் கையில் ஏந்தியவரே, பொன்னிறமும் செந்நிறமும் உடையவரே, உமக்கு வணக்கம். எப்போதும் பினாகம் வில்லையும் சங்கு சூலத்தையும் தரித்தவரே, உமக்கு வணக்கம்.
13.45.277
नमस्ते कृष्णवासाय कृष्णकुञ्चितमूर्धज ।
कृष्णाजिनोत्तरीयाय कृष्णाष्टमिरताय च ॥ १३.४५.२७७ ॥
கருப்பு ஆடை உடுத்தியவரே, கரிய சுருண்ட தலைமுடி உடையவரே, உமக்கு வணக்கம். கருப்பு மான் தோலை மேல்ஆடையாக அணிந்தவரே, கிருஷ்ண அஷ்டமியில் மகிழ்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.
13.45.278
शुक्लवर्णाय शुक्लाय शुक्लाम्बरधराय च ।
शुक्लभस्मावलिप्ताय शुक्लकर्मरताय च ॥ १३.४५.२७८ ॥
வெண்ணிறத்தவரே, வெண்மையானவரே, வெள்ளை ஆடை தரித்தவரே, உமக்கு வணக்கம். வெண்ணீறு பூசியவரே, தூய செயல்களில் மகிழ்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.
13.45.279
नमोस्तु रक्तवर्णाय रक्ताम्बरधराय च ।
रक्तध्वजपताकाय रक्तस्रगनुलेपिने ॥ १३.४५.२७९ ॥
சிவப்பு வண்ணத்தவரே, சிவப்பு ஆடை தரித்தவரே, உமக்கு வணக்கம். சிவப்புக் கொடியும் பதாகையும் உடையவரே, சிவப்பு மாலையும் பூச்சும் அணிந்தவரே, உமக்கு வணக்கம்.
13.45.280
नमोस्तु पीतवर्णाय पीताम्बरधराय च ॥ १३.४५.२८० ॥
மஞ்சள் வண்ணத்தவரே, மஞ்சள் ஆடை தரித்தவரே, உமக்கு வணக்கம் உண்டாகட்டும்.
13.45.281
नमोस्तूच्छ्रितच्छत्राय किरीटवरधारिणे ।
अर्धहारार्दकेयूर अर्धकुण्डलकर्णिने ॥ १३.४५.२८१ ॥
உயர்ந்த குடையை உடையவருக்கும், சிறந்த கிரீடத்தை அணிந்தவருக்கும் வணக்கம்; ஒரு பாதி ஹாரமும் ஒரு பாதி கேயூரமும் அணிந்து, ஒரு காதில் பாதி குண்டலம் கொண்டவருக்கும் வணக்கம்.
13.45.282
नमः पवनवेगाय नमो देवाय वै नमः ।
सुरेन्द्राय मुनीन्द्राय महेन्द्राय नमोस्तु ते ॥ १३.४५.२८२ ॥
காற்றின் வேகம் கொண்டவருக்கு வணக்கம்; தேவனுக்கு வணக்கம்; தேவர்களின் தலைவருக்கும், முனிவர்களின் தலைவருக்கும், பெரிய இந்திரருக்கும் வணக்கம்.
13.45.283
नमः पद्मार्धमालाय उत्पलैर्मिश्रिताय च ।
अर्धचन्दनलिप्ताय अर्धस्रगनुलेपिने ॥ १३.४५.२८३ ॥
பாதி தாமரை மாலை உடையவருக்கும், நீலத் தாமரைகளோடு கலந்தவருக்கும் வணக்கம்; பாதி சந்தனம் பூசி, பாதி மாலையும் வாசனைப் பூச்சும் அணிந்தவருக்கும் வணக்கம்.
13.45.284
नम आदित्यवक्त्राय आदित्यनयनाय च ।
नम आदित्यवर्णाय आदित्यप्रतिमाय च ॥ १३.४५.२८४ ॥
சூரியனே முகமாக உள்ளவருக்கும், சூரியனே கண்களாக உள்ளவருக்கும் வணக்கம்; சூரியவண்ணம் கொண்டவருக்கும், சூரியனின் உருவமானவருக்கும் வணக்கம்.
13.45.285
नमः सोमाय सौम्याय सौम्यवक्त्रधराय च ।
सौम्यरूपाय मुख्याय सौम्यदंष्ट्राविभूषिणे ॥ १३.४५.२८५ ॥
சோமனுக்கு வணக்கம், சௌம்யனுக்கு வணக்கம், சௌம்ய முகம் தரித்தவருக்கும் வணக்கம்; சௌம்ய வடிவுடையவருக்கும், முதன்மையானவருக்கும், சௌம்ய பற்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவருக்கும் வணக்கம்.
13.45.286
नमः श्यामाय गौराय अर्धपीतार्धपाण्डवे ।
नारीनरशरीराय स्त्रीपुंसाय नमोस्तु ते ॥ १३.४५.२८६ ॥
கருநிறத்தவருக்கு வணக்கம், வெண்ணிறத்தவருக்கு வணக்கம்; பாதி மஞ்சளும் பாதி வெளிறிய நிறமும் கொண்டவருக்கு வணக்கம்; பெண்ணும் ஆணுமான உடல் கொண்டவருக்கும், பெண்-ஆண் வடிவுடையவருக்கும் உமக்கு வணக்கம்.
13.45.287
नमो वृषभवाहाय गजेन्द्रगमनाय च ।
दुर्गमाय नमस्तुभ्यमगम्यागमनाय च ॥ १३.४५.२८७ ॥
காளையை வாகனமாகக் கொண்டவருக்கும், யானைத் தலைவனின் நடையை உடையவருக்கும் வணக்கம். அடைய முடியாதவருக்கு வணக்கம், அடைய முடியாத இடங்களையும் அடைபவருக்கு வணக்கம்.
13.45.288
नमोस्तु गणनीताय गणवृन्दरताय च ।
गुणानुयातमार्गाय गणनित्यव्रताय च ॥ १३.४५.२८८ ॥
கணங்களால் வழிநடத்தப்படுபவருக்கும், கணக் கூட்டங்களில் மகிழ்பவருக்கும் வணக்கம். குணங்கள் பின்தொடரும் வழி கொண்டவருக்கும், கணங்களின் நித்திய விரதம் உடையவருக்கும் வணக்கம்.
13.45.289
नमः श्वेताभ्रवर्णाय संध्यारागप्रभाच य ।
अनुद्दिष्टामभिधानाय स्वरूपाय नमोस्तु ते ॥ १३.४५.२८९ ॥
வெண்மேகத்தின் நிறமுடையவருக்கு வணக்கம், அந்தி வானச் செம்மையின் ஒளி கொண்டவருக்கும் வணக்கம். சுட்டிக்காட்டப்படாத பெயருடையவருக்கும், தன்னியல்பு வடிவுடையவருக்கும் உங்களுக்கு வணக்கம்.
13.45.290
नमो रक्ताग्रवासाय रक्तसूत्रधराय च ।
रक्तमालाविचित्राय रक्ताम्बरधराय च ॥ १३.४५.२९० ॥
சிவப்பு ஓரமுள்ள ஆடை அணிந்தவருக்கும், சிவப்பு நூல் தரித்தவருக்கும் வணக்கம். சிவப்பு மாலையால் அழகு பெற்றவருக்கும், சிவப்பு ஆடை அணிந்தவருக்கும் வணக்கம்.
13.45.291
मणिभूषितमूर्धाय नमश्चन्द्रार्धभूषिणे ।
विचित्रमणिमूर्धाय कुसुमाष्टधराय च ॥ १३.४५.२९१ ॥
மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தலையுடையவருக்கும், அரைநிலவை ஆபரணமாக அணிந்தவருக்கும் வணக்கம். விசித்திர மணிகள் பதித்த தலையுடையவருக்கும், எட்டு மலர்களைத் தாங்குபவருக்கும் வணக்கம்.
13.45.292
नमोऽग्निमुखनेत्राय सहस्रशशिलोचने ।
अग्निरूपाय कान्ताय नमोस्तु गहनाय च ॥ १३.४५.२९२ ॥
அக்கினி முகமும் அக்கினி விழிகளும் உடையவருக்கு வணக்கம், ஆயிரம் நிலவு போன்ற விழிகளுடையவருக்கும் வணக்கம். அக்கினி வடிவினருக்கும், அழகியவருக்கும், ஆழமானவருக்கும் வணக்கம்.
13.45.293
खचराय नमस्तुभ्यं गोचराभिरताय च ।
भूचराय भुवनाय अनन्ताय शिवाय च ॥ १३.४५.२९३ ॥
ஆகாயத்தில் சஞ்சரிப்பவருக்கு வணக்கம், உமக்கு வணக்கம்; புலன் உலகில் மகிழ்பவருக்கும் வணக்கம். பூமியில் சஞ்சரிப்பவருக்கும், உலகுக்கும், அநந்தருக்கும், சிவனுக்கும் வணக்கம்.
13.45.294
नमो दिग्वाससे नित्यमधिवाससुवाससे ।
नमो जगन्निवासाय प्रतिपत्तिसुखाय च ॥ १३.४५.२९४ ॥
திசைகளையே ஆடையாக உடுத்தியவருக்கு எப்போதும் வணக்கம்; வாசஸ்தலத்தையே அழகிய ஆடையாகக் கொண்டவருக்கு வணக்கம். உலகின் வாசஸ்தலத்துக்கு வணக்கம்; அடையும் இன்பத்துக்கும் வணக்கம்.
13.45.295
नित्यमुद्बद्धमुकुटे महाकेयूरधारिणे ।
सर्पकण्ठोपहाराय विचित्राभरणाय च ॥ १३.४५.२९५ ॥
எப்போதும் உயர்ந்து கட்டப்பட்ட கிரீடம் உடையவருக்கும், பெரிய தோள்வளை அணிந்தவருக்கும் வணக்கம். பாம்பின் கழுத்தை காணிக்கையாகக் கொண்டவருக்கும், அற்புத ஆபரணங்களுடையவருக்கும் வணக்கம்.
13.45.296
नमस्त्रिनेत्रनेत्राय सहस्रशतलोचने ।
स्त्रीपुंसाय नपुंसाय नमः साङ्ख्याय योगिने ॥ १३.४५.२९६ ॥
முக்கண்ணனின் கண்ணாக இருப்பவருக்கு வணக்கம்; ஆயிரமும் நூறுமான கண்களுடையவருக்கு வணக்கம். பெண்ணும் ஆணுமானவருக்கு வணக்கம்; பெண்ணும் ஆணும் அல்லாதவருக்கு வணக்கம்; சாங்கியருக்கும் யோகிக்கும் வணக்கம்.
13.45.297
शंयोरभिस्रवन्ताय अथर्वाय नमोनमः ।
नमः सर्वार्तिनाशाय नमः शोकहराय च ॥ १३.४५.२९७ ॥
நலத்தையும் யோகத்தையும் நோக்கிப் பாய்பவரும் அதர்வனுமானவருக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம். எல்லாத் துன்பங்களையும் அழிப்பவருக்கு வணக்கம்; துயரத்தை நீக்குபவருக்கும் வணக்கம்.
13.45.298
नमो मेघनिनादाय बहुमायाधराय च ।
बीजक्षेत्राभिपालाय स्रष्टाराय नमोनमः ॥ १३.४५.२९८ ॥
மேக முழக்கமுடையவருக்கு வணக்கம்; பல மாயைகளைத் தரிப்பவருக்கும் வணக்கம். விதைக்கும் வயலுக்கும் காவலரும், படைப்பாளருமானவருக்கு மீண்டும் வணக்கம்.
13.45.299
नमः सुरासुरेशाय विश्वेशाय नमोनमः ।
मनः पवनवेगाय नमः पवनरूपिणे ॥ १३.४५.२९९ ॥
தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் தலைவரான அவருக்கு வணக்கம், உலகத்தின் ஈசனுக்குப் பலமுறை வணக்கம். மனம் போன்றும் காற்றின் வேகம் கொண்டவருக்கு வணக்கம், காற்றின் வடிவம் கொண்டவருக்கு வணக்கம்.
13.45.300
नमः काञ्चनमालाय गिरिमालाय वै नमः ।
नमः सुरारिमालाय चण्डवेगाय वै नमः ॥ १३.४५.३०० ॥
பொன் மாலை அணிந்தவருக்கு வணக்கம், மலைமாலை அணிந்தவருக்கும் வணக்கம். தேவர்களின் எதிரிகளின் மாலை அணிந்தவருக்கு வணக்கம், கொடிய வேகமுள்ளவருக்கு வணக்கம்.
13.45.301
ब्रह्मशिरोपहर्ताय महिषघ्नाय वै नमः ।
नमः स्त्रीरूपधाराय यज्ञविध्वंसनाय च ॥ १३.४५.३०१ ॥
பிரம்மாவின் தலையைக் கொய்தவருக்கு வணக்கம், மகிஷனைக் கொன்றவருக்கும் வணக்கம். பெண்ணுருவம் தாங்கியவருக்கு வணக்கம், யாகத்தை அழித்தவருக்கும் வணக்கம்.
13.45.302
नमस्त्रिपुरहर्ताय यज्ञविध्वंसनाय च ।
नमः कामाङ्गनाशाय कालदण्डधराय च ॥ १३.४५.३०२ ॥
திரிபுரத்தை அழித்தவருக்கு வணக்கம், யாகத்தை அழித்தவருக்கும் வணக்கம். காமனின் உடலை அழித்தவருக்கு வணக்கம், காலதண்டத்தைத் தாங்கியவருக்கும் வணக்கம்.
13.45.303
नमः स्कन्दविशाखाय ब्रह्मदण्डाय वै नमः ।
नमो भवाय शर्वाय विश्वरूपाय वै नमः ॥ १३.४५.३०३ ॥
ஸ்கந்தன், விசாகன் வடிவினருக்கு வணக்கம், பிரம்ம தண்டமானவருக்கும் வணக்கம். பவனுக்கு வணக்கம், சர்வனுக்கு வணக்கம், விஸ்வரூபருக்கும் வணக்கம்.
13.45.304
ईशानाय भवघ्नाय नमोस्त्वन्धकघातिने ।
नमो विश्वाय मायायचिन्त्याचिन्त्याय वै नमः ॥ १३.४५.३०४ ॥
ஈசானருக்கு வணக்கம், பவத்தை அழிப்பவருக்கு வணக்கம். அந்தகனைக் கொன்றவருக்கு வணக்கம், விஸ்வருக்கு வணக்கம், மாயைக்கு வணக்கம், சிந்திக்க முடியாதவருக்கு வணக்கம், சிந்திக்க முடியாதவருக்கு வணக்கம்.
13.45.305
त्वं नो गतिश्च श्रेष्ठश्च त्वमेव हृदयं तथा ।
त्वं ब्रह्मा सर्वदेवानां रुद्राणां नीललोहितः ॥ १३.४५.३०५ ॥
நீரே எங்கள் கதியும் சிறந்தவரும்; நீரே இதயமும் ஆவீர். நீரே எல்லா தேவர்களுள் பிரம்மா; ருத்ரர்களுள் நீலலோஹிதர்.
13.45.306
आत्मा च सर्वभूतानां साङ्ख्ये पुरुष उच्यते ।
ऋषभस्त्वं पवित्राणां योगिनां निष्कलः शिवः ॥ १३.४५.३०६ ॥
நீரே எல்லா உயிர்களின் ஆத்மா; சாங்கியத்தில் நீர் புருஷன் என்று சொல்லப்படுகிறீர். தூயவர்களில் நீர் சிறந்த விருஷபம்; யோகியரில் நிஷ்கல சிவன்.
13.45.307
गृहस्थस्त्वमाश्रगिणामीश्वराणां महेश्वरः ।
कुबेरः सर्वयक्षाणां क्रतूनां विष्णुरुच्यते ॥ १३.४५.३०७ ॥
ஆசிரமங்களுள் நீர் கிருஹஸ்தன்; ஈஸ்வரர்களுள் நீர் மகேஸ்வரர். எல்லா யக்ஷர்களுள் குபேரன்; யாகங்களுள் விஷ்ணு என்று சொல்லப்படுகிறீர்.
13.45.308
पर्वतानां भवान्मेरुर्नक्षत्राणां च चन्द्रमाः ।
वसिष्ठस्त्वमृषीणां च ग्रहाणां सूर्य उच्यते ॥ १३.४५.३०८ ॥
மலைகளுள் நீர் மேரு; நட்சத்திரங்களுள் சந்திரன். ரிஷிகளுள் நீர் வசிஷ்டர்; கிரகங்களுள் சூரியன் என்று சொல்லப்படுகிறீர்.
13.45.309
आरण्यानां पशूनां च सिंहस्त्वं परमेश्वरः ।
ग्राम्याणां गोवृषश्चासि भवाँल्लोक्प्रपूजितः ॥ १३.४५.३०९ ॥
காட்டு விலங்குகளுள் நீர் சிங்கம்; பரமேஸ்வரர். ஊர் விலங்குகளுள் நீர் எருது; நீர் உலகில் பூஜிக்கப்படுபவர்.
13.45.310
आदित्यानां भवान्विष्णुर्वसूनां चैव पावकः ।
पक्षिणां वैनतेयस्त्वमनन्तो भ्रुजगेषु च ॥ १३.४५.३१० ॥
ஆதித்யர்களுள் நீர் விஷ்ணு; வசுக்களுள் பாவகன் (அக்னி). பறவைகளுள் நீர் வைனதேயன் (கருடன்); பாம்புகளுள் அனந்தன்.
13.45.311
सामवेदश्च वेदानां यजुषां शतरुद्रियम् ।
सनत्कुमारो योगानां साङ्ख्यानां कपिलो ह्यसि ॥ १३.४५.३११ ॥
நீர் வேதங்களில் சாமவேதம்; யஜுஸ்களில் சதருத்ரீயம்; யோகங்களில் சனத்குமாரர்; சாங்கியங்களில் நிச்சயமாக கபிலர் ஆவீர்.
13.45.312
शक्रोसि मरुतां देव पितॄणां हव्यवाडसि ।
ब्रह्मलोकश्च लोकानां गतीनां मोक्ष उच्यसे ॥ १३.४५.३१२ ॥
தேவரே, நீர் மருத்துக்களில் இந்திரன்; பித்ருக்களில் ஹவ்யவாகன். உலகங்களில் பிரம்மலோகம்; கதிகளில் மோக்ஷம் என்று சொல்லப்படுகிறீர்.
13.45.313
क्षीरोदः सागराणां च शैलानां हिमवान्गिरिः ।
वर्णानां ब्राह्मणश्चासि विप्राणां दीक्षितो द्विजः ॥ १३.४५.३१३ ॥
கடல்களில் பாற்கடல்; மலைகளில் இமயமலை. வர்ணங்களில் பிராமணர்; விப்ரர்களில் தீக்ஷிதராகிய த்விஜர் ஆவீர்.
13.45.314
आदिस्त्वमसि लोकानां संहर्ता काल एव च ।
यच्चान्यदपि लोके वै सर्वतेजोधिकं स्मृतम्।
तत्सर्वं भगवानेव इति मे निश्चिता मतिः ॥ १३.४५.३१४ ॥
நீர் உலகங்களின் ஆதியும் அழிப்பவரும், காலமுமே ஆவீர். உலகில் எல்லா தேஜஸையும் விஞ்சியதென நினைவுகூரப்படுவதெதுவோ அனைத்தும் பகவானாகிய நீரே என்பது என் உறுதியான கருத்து.
13.45.315
नमस्ते भगवन्देव नमस्ते भक्तवत्सलः ।
योगेश्वर नमस्तेऽस्तु नमस्ते विस्वसम्भव ॥ १३.४५.३१५ ॥
பகவானே, தேவரே, உமக்கு வணக்கம்; பக்தவத்ஸலரே, உமக்கு வணக்கம். யோகேஸ்வரரே, உமக்கு வணக்கம் ஆகுக; விச்வசம்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.
13.45.316
प्रसीद मम भक्तस्य दीनस्य कृपणस्य च ।
अनैश्वर्येणि युक्तस्य गतिर्भव सनातन ॥ १३.४५.३१६ ॥
பக்தனும், துயருற்றவனும், இரங்கத்தக்கவனுமாகிய என்மேல் அருள்புரிவீராக; ஆற்றலற்ற நிலையில் உள்ள எனக்கு, ஓ சனாதனரே, நீரே புகலிடமாக ஆவீராக.
13.45.317
यच्चापराधं कृतवानज्ञात्वा परमेश्वर ।
मद्भक्त इति देवेश तत्सर्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ १३.४५.३१७ ॥
பரமேசுவரா, அறியாமல் நான் செய்த குற்றம் எதுவோ, நான் உம் பக்தன் என்று எண்ணி, தேவேசா, அதையெல்லாம் நீர் பொறுக்கத் தகுந்தவர்.
13.45.318
मोहितश्चास्मि देवेश त्वया रूपविपर्ययात् ।
नार्घ्यं तेन मया दत्तं पाद्यं चापि महेश्वर ॥ १३.४५.३१८ ॥
தேவேசா, நீர் உருவை மாற்றியதால் நான் மயங்கினேன்; ஆகையால், மகேசுவரா, நான் அர்க்கியமும் பாத்தியமும் அளிக்கவில்லை.
13.45.319
एवं स्तुत्वाऽहमीशानं पाद्यमर्घ्यं च भक्तितः ।
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा सर्वं तस्मै न्यवेदयम् ॥ १३.४५.३१९ ॥
இவ்வாறு ஈசானரைத் துதித்து, பக்தியுடன் கைகூப்பி நின்று, பாத்தியமும் அர்க்கியமும் உட்பட எல்லாவற்றையும் அவருக்கு அர்ப்பணித்தேன்.
13.45.320
ततः शीताम्बुसंयुक्ता दिव्यगन्धसमन्विता ।
पुष्पवृष्टिः शुभा तात पपात मम मूर्धनि ॥ १३.४५.३२० ॥
அப்போது, அன்பனே, குளிர்ந்த நீரும் தெய்வ நறுமணமும் கூடிய மங்கல மலர்மழை என் தலையின்மேல் பொழிந்தது.
13.45.321
दुन्दुभिश्च तदा दिव्यस्ताडितो देवकिंकरैः ।
ववौ च मारुतः पुण्यः शुचिगन्धः सुखावहः ॥ १३.४५.३२१ ॥
அப்போது தேவகணங்களால் ஒரு தெய்வ துந்துபி முழக்கப்பட்டது; தூய நறுமணம் கொண்ட, இன்பம் தரும் புனித காற்று வீசியது.
13.45.322
ततः प्रीतो महादेवः सपत्नीको वृषध्वजः ।
अब्रवीत्त्रिदशांस्तत्र हर्षयन्निव मां तदा ॥ १३.४५.३२२ ॥
அப்போது மனம் மகிழ்ந்த மகாதேவர், தம் துணைவியுடன் விருஷத்வஜர், அங்கிருந்த தேவர்களிடம் பேசினார்; அவர் என்னையும் மகிழ்விப்பவர் போல்.
13.45.323
पश्यध्वं त्रिदशाः सर्वे उपमन्योर्महात्मनः ।
मयि भक्तिं परां नित्यमेकभावादवस्थिताम् ॥ १३.४५.३२३ ॥
தேவர்களே, அனைவரும் காணுங்கள்; மகாத்மா உபமன்யுவின் எனக்கான உயர்ந்த பக்தி, எப்போதும் ஏகாக்கிர உணர்வில் நிலைத்திருக்கிறது.
13.45.324
एवमुक्तास्तदा कृष्ण सुरास्ते शूलपाणिना ।
ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे नमस्कृत्वा वृषध्वजम् ॥ १३.४५.३२४ ॥
கிருஷ்ணா, சூலபாணி இவ்வாறு கூறியதும், அனைத்து தேவர்களும் கைகூப்பி வృஷத்வஜரை வணங்கிச் சொன்னார்கள்.
13.45.325
भगवन्देवदेवेश लोकनाथ जगत्पते ।
लभतां सर्वकामेभ्यः फलं त्वत्तो द्विजोत्तमः ॥ १३.४५.३२५ ॥
பகவானே, தேவதேவேசா, உலகநாதா, ஜகத்பதியே, இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவர் உம்மிடமிருந்து அனைத்து விருப்பங்களின் பலனையும் பெறட்டும்.
13.45.326
एवमुक्तस्ततः शर्वः सुरैर्ब्रह्मादिभिस्तथा ।
आह मां भगवानीशः प्रहसन्निव शङ्करः ॥ १३.४५.३२६ ॥
இவ்வாறு பிரம்மா முதலிய தேவர்களால் கூறப்பட்டபின், பகவான் ஈசன் சர்வன் சங்கரர் புன்னகைப்பவர் போல் என்னிடம் பேசினார்.
13.45.327
भगवानुवाच ।
वत्सोपमन्यो तृष्टोस्मि पश्य मां मुनिपुङ्गव।
दृढभक्तोसि विप्रर्षे मया जिज्ञासितो ह्यसि ॥ १३.४५.३२७ ॥
பகவான் கூறினார்: அன்பு உபமன்யு, நான் மகிழ்ந்தேன்; முனிவர்களில் சிறந்தவனே, என்னைக் காண். விப்ரரிஷியே, நீ உறுதியான பக்தன்; நான் உன்னைச் சோதித்தேன்.
13.45.328
अनया चैव भक्त्या ते अत्यर्थं प्रीतिमानहम् ।
तस्मात्सर्वान्ददाम्यद्य कामांस्तव यथोप्सितान् ॥ १३.४५.३२८ ॥
இந்த பக்தியால் நான் மிகவும் மகிழ்ந்தேன்; ஆகையால் இன்று உன் விரும்பிய அனைத்து விருப்பங்களையும் உனக்கு அளிக்கிறேன்.
13.45.329
एवमुक्तस्य चैवाथ महादेवेन धीमता ।
हर्षादश्रूण्यवर्तन्त रोमहर्षस्त्वजायत ॥ १३.४५.३२९ ॥
அறிவுள்ள மகாதேவன் இவ்வாறு கூறியபோது, மகிழ்ச்சியால் கண்ணீர் பெருகியது; உடல் மயிர்க்கூச்செறிந்தது.
13.45.330
अब्रवं च तदा देव हर्षगद्गदया गिरा ।
जानुभ्यामवनीं गत्वा प्रणम्य च पुनःपुनः ॥ १३.४५.३३० ॥
அப்போது நான் மகிழ்ச்சியால் தழுதழுத்த குரலில், முழந்தாள்களால் நிலத்தில் விழுந்து, பலமுறை வணங்கி, "தேவனே" என்றேன்.
13.45.331
अद्य जातो ह्यहं देव सफलं जन्म चाद्य मे ।
यन्मे साक्षान्महादेवः प्रसन्नस्तिष्ठतेऽग्रतः ॥ १३.४५.३३१ ॥
தேவனே, இன்று நான் பிறந்தது பயனுள்ளதாயிற்று; மகாதேவன் மகிழ்ச்சியுடன் நேரில் எனக்கு முன் நிற்கிறார்.
13.45.332
यं न पश्यन्ति चैवाद्धा देवा ह्यमितविक्रमम् ।
तमहं दृष्टवान्देवं कोऽन्यो धन्यतरो मया ॥ १३.४५.३३२ ॥
அளவற்ற வீரியமுடைய எந்த தேவனை தேவர்களும் உண்மையில் காண்பதில்லையோ, அந்த தேவனை நான் கண்டேன்; என்னைவிட பாக்கியசாலி யார்?
13.45.333
एवं ध्यायन्ति विद्वांसः परं तत्त्वं सनातनम् ।
तद्विशेषमतिख्यातं यदजं ज्ञानमक्षरम् ॥ १३.४५.३३३ ॥
அறிஞர்கள் இவ்வாறே அந்த உயர்ந்த, நித்தியமான தத்துவத்தை தியானிக்கின்றனர்; அது தனித்துச் சிறப்பாகப் புகழப்படுவது, பிறப்பற்ற ஞானமும் அழியாததுமாகும்.
13.45.334
स एष भगवान्देवः सर्वसत्त्वादिरव्ययः ।
सर्वतत्त्वविधानज्ञः प्रधानपुरुषः परः ॥ १३.४५.३३४ ॥
அவரே இந்த பகவான் தேவன்; எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆதியானவர், அழிவற்றவர், எல்லா தத்துவங்களின் விதியையும் அறிந்தவர், பிரதான புருஷனும் உயர்ந்தவருமானவர்.
13.45.335
योऽसृजद्दक्षिणादङ्गाद्ब्रह्माणां लोकसम्भवम् ।
वामपार्श्वात्तथा विष्णुं लोकरक्षार्थमीश्वरः ॥ १३.४५.३३५ ॥
எவன் வலது அங்கத்திலிருந்து உலகங்களின் தோற்றமான பிரம்மாக்களைப் படைத்தானோ, அவ்வாறே இடது பக்கத்திலிருந்து உலகங்களைக் காப்பதற்காக விஷ்ணுவைப் படைத்தானோ, அந்த ஈசுவரன்.
13.45.336
युगान्ते चैव सम्प्राप्ते रुद्रमीशोऽसृजत्प्रभुः ।
स रुद्रः संहरन्कृत्स्नं जगत्स्थावरजङ्गमम् ॥ १३.४५.३३६ ॥
யுகத்தின் முடிவு வந்தபோது ஈசனாகிய பிரபு ருத்திரனைப் படைத்தான். அந்த ருத்திரன் அசையும், அசையாத அனைத்து உலகையும் அழித்தான்.
13.45.337
कालो भूत्वा परं ब्रह्म याति संवर्तकानलः ।
युगान्ते सर्वभूतानि ग्रसन्निव व्यवस्थितः ॥ १३.४५.३३७ ॥
காலமாகி, பரப்பிரம்மத்தை அடைகிறான் சம்வர்த்தக அக்கினி. யுகத்தின் முடிவில் அனைத்து உயிர்களையும் விழுங்குவது போல நிலைபெற்றிருக்கிறான்.
13.45.338
एष देवो महादेवो जगत्सृष्ट्वा चराचरम् ।
कल्पान्ते चैव सर्वेषां स्मृतिमाक्षिप्य तिष्ठति ॥ १३.४५.३३८ ॥
இந்த தேவனாகிய மகாதேவன் அசையும், அசையாத உலகைப் படைத்து, கல்பத்தின் முடிவில் அனைவரின் நினைவையும் பறித்து நிற்கிறான்.
13.45.339
सर्वगः सर्वभूतात्मा सर्वभूतभवोद्भवः ।
आस्ते सर्वगतो नित्यमदृश्यः सर्वदैवतैः ॥ १३.४५.३३९ ॥
எங்கும் நிறைந்தவன், அனைத்து உயிர்களின் ஆத்மா, அனைத்து உயிர்களின் தோற்றத்தின் மூலம்; எங்கும் நிறைந்து எப்போதும் இருக்கிறான், அனைத்து தேவர்களாலும் காணப்படாதவன்.
13.45.340
यदि देयो वरो मह्यं यदि तुष्टोऽसि मे प्रभो ।
भक्तिर्भक्तु मे नित्यं त्वयि देव सुरेश्वर ॥ १३.४५.३४० ॥
எனக்கு வரம் அளிக்கத்தக்கதென்றால், நீ என்மீது மகிழ்ந்திருந்தால், பிரபுவே — என் பக்தி எப்போதும் உன்னிடம் இருக்கட்டும், தேவனே, தேவர்களின் ஈசனே.
13.45.341
अतीतानागतं चैव वर्तमानं च यद्विभो ।
जानीयामिति मे बुद्धिः प्रसादात्सुरसत्तम ॥ १३.४५.३४१ ॥
ஓ இறைவா, கடந்தது, வருவது, நிகழ்வது என அனைத்தையும் நான் அறிய வேண்டும் என்பதே என் விருப்பம்; உமது அருளால், ஓ தேவர்களில் சிறந்தவரே.
13.45.342
क्षीरोदनं च भुञ्जीयामक्षयं सह बान्धवैः ।
आश्रमे च सदाऽस्माकं सान्निध्यं परमस्तु ते ॥ १३.४५.३४२ ॥
சுற்றத்தாருடன் சேர்ந்து பால்சோறு எப்போதும் குறையாமல் உண்ண வேண்டும்; எங்கள் ஆசிரமத்தில் நீர் எப்போதும் மிக அருகில் இருக்க வேண்டும்.
13.45.343
एवमुक्तः स मां प्राह भगवाँल्लोकपूजितः ।
महेश्वरो महातेजाश्वराचरगुरुः शिवः ॥ १३.४५.३४३ ॥
இவ்வாறு வேண்டப்பட்டபோது, உலகங்களால் வணங்கப்படும், பேரொளி கொண்ட, சராசரங்களின் குருவாகிய பகவான் மகேஸ்வரன் சிவன் எனக்கு உரைத்தார்.
13.45.344
श्रीभगवानुवाच ।
अजरश्चामरश्चैव भव त्वं दुःखवर्जितः।
यशस्वी तेजसा युक्तो दिव्यज्ञानसमन्वितः ॥ १३.४५.३४४ ॥
ஸ்ரீ பகவான் கூறினார்: நீ முதுமையற்றவனாகவும் அழியாதவனாகவும் ஆவாயாக; துன்பமற்றவனாய், புகழ் பெற்றவனாய், ஒளியுடையவனாய், தெய்வீக ஞானம் நிறைந்தவனாய் இரு.
13.45.345
ऋषीणामभिगम्यश्च मत्प्रसादाध्भविष्यसि ।
शीलवान्गुणसम्पन्नः सर्वज्ञः प्रियदर्शनः ॥ १३.४५.३४५ ॥
என் அருளால் நீ முனிவர்களுக்கு அணுகக்கூடியவனாவாய்; நல்லொழுக்கமும் குணநலன்களும் நிறைந்த, அனைத்தும் அறிந்த, காண்பதற்கு இனிமையானவனாவாய்.
13.45.346
अक्षयं यौवनं तेऽस्तु तेजश्चैवानलोपमम् ।
क्षीरोदः सागरश्चैव यत्रयत्रेच्छसि प्रियम् ॥ १३.४५.३४६ ॥
உனது இளமை குறையாததாக இருக்கட்டும்; ஒளி நெருப்பைப் போல் விளங்கட்டும்; பாற்கடலும் பிற கடல்களும், நீ எங்கு எதை விரும்பினாலும் அங்கு அது உனக்கு உரியதாகட்டும்.
13.45.347
तत्र ते भविता कामं सान्निध्यं पयसोनिधेः ।
क्षीरोदनं च भुङ्ख त्वममृतेन समन्वितम् ॥ १३.४५.३४७ ॥
அங்கே நீ விரும்பியபடி பாற்கடலின் அருகாமை உனக்கு இருக்கும்; அமுதம் கலந்த பால்சோறு உண்பாய்.
13.45.348
बन्धुभिः सहितः कल्पं ततो मामुपयास्यसि ।
अक्षया बान्धवाश्चैव कुलं गोत्रं च ते सदा ॥ १३.४५.३४८ ॥
உறவினருடன் ஒரு கல்பம் அங்கு இருப்பாய்; பின்னர் என்னிடம் வருவாய். உன் உறவினர், குலம், கோத்திரம் என்றும் அழியாதிருக்கும்.
13.45.349
भविष्यति द्विजश्रेष्ठ मयि भक्तिश्च शाश्वती ।
सान्निध्यं चाश्रमे नित्यं करिष्यामि द्विजोत्तम ॥ १३.४५.३४९ ॥
இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவனே, உனக்கு என்னிடம் நிலையான பக்தி இருக்கும்; இருபிறப்பாளர்களில் உத்தமனே, நான் எப்போதும் உன் ஆசிரமத்தில் அருகில் இருப்பேன்.
13.45.350
तिष्ठ वत्स यथाकामं नोत्कण्ठां च करिष्यति ।
स्मृतस्त्वया पुनर्विप्र करिष्यामि च दर्शनम्
एवमुक्त्वा स भगवान्सूर्यकोटिसमप्रभः ।
ईशानः स वरान्दत्त्वा तत्रैवान्तरधीयत ॥ १३.४५.३५० ॥
குழந்தாய், விரும்பியபடி இரு; ஏக்கம் கொள்ளாதே. அந்தணனே, நீ என்னை நினைத்தால் மீண்டும் தரிசனம் தருவேன்.
13.45.352
एवं दृष्टो मया कृष्ण देवदेवः समाधिना ।
तदवाप्तं च मे सर्वं यदुक्तं तेन धीमता ॥ १३.४५.३५२ ॥
கிருஷ்ணா, இவ்வாறு நான் சமாதியில் தேவதேவனைக் கண்டேன்; அந்த ஞானியர் கூறிய அனைத்தும் எனக்கு கிடைத்தது.
13.45.353
प्रत्यक्षं चैव ते कृष्ण पश्य सिद्धान्व्यवस्थितान् ।
ऋषीन्विद्याधरान्यक्षान्गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ १३.४५.३५३ ॥
கிருஷ்ணா, நேரடியாகவே காண்; அங்கு நிலைபெற்றிருக்கும் சித்தர்களையும், ரிஷிகளையும், வித்யாதரர்களையும், யக்ஷர்களையும், கந்தர்வர்களையும், அப்சரஸ்களையும் காண்.
13.45.354
पश्य वृक्षलतागुल्मान्सर्वपुष्पफलप्रदान् ।
सर्वर्तुकुसुमैर्युक्तान्सुखपत्रान्सुगन्धिनः ॥ १३.४५.३५४ ॥
அனைத்து மலர்களையும் கனிகளையும் தரும் மரங்கள், கொடிகள், புதர்களைப் பார். அனைத்து ருதுக்களின் மலர்களுடன் கூடியவை, இனிய இலைகளும் நறுமணமும் கொண்டவை.
13.45.355
सर्वमेतन्महाबाहो दिव्यभावसमन्वितम् ।
प्रसादाद्देवदेवस्य ईशअवरस्य महात्मनः ॥ १३.४५.३५५ ॥
ஓ பெரும்புயனே, இவை அனைத்தும் தெய்வீகத் தன்மையுடன் கூடியவை; தேவர்களின் தேவனும் மகாத்மாவுமான ஈசரின் (அவரது அவர வடிவின்) அருளால்.
13.45.356
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य प्रत्यक्षमिव दर्शनम् ।
विस्मयं परमं गत्वा अब्रवं तं महामुनिम् ॥ १३.४५.३५६ ॥
அவரது இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, நேரில் கண்டது போல் ஆகி, பெரும் வியப்பை அடைந்து நான் அந்த மகாமுனிவரிடம் சொன்னேன்.
13.45.357
धन्यस्त्वमसि विप्रेन्द्रि कस्त्वदन्योस्ति पुण्यकृत् ।
यस्य देवाधिदेवस्ते सान्निध्यं कुरुतेऽऽश्रमे ॥ १३.४५.३५७ ॥
ஓ அந்தணர்களில் சிறந்தவரே, நீர் பாக்கியசாலி. உம்மைத் தவிர யார் புண்ணியம் செய்தவர்? தேவாதிதேவன் உம் ஆசிரமத்தில் உமக்கு அருகில் இருக்கிறார்.
13.45.358
अपि तावन्ममाप्येवं दद्यात्स भगवाञ्शिवः ।
दर्शं मुनिशार्दूल प्रसादं चापि शङ्करः ॥ १३.४५.३५८ ॥
ஓ முனிவர்களில் புலியே, அந்த பகவான் சிவன் எனக்கும் இப்படியே தரிசனத்தையும் அருளையும் அளிப்பாரோ, சங்கரர் போல?
13.45.359
उपमन्युरुवाच ।
द्रक्ष्यसे पुण्डरीकाक्ष महादेवं न संशयः।
अचिरेणैव कालेन यथा दृष्टो मयाऽनघ ॥ १३.४५.३५९ ॥
உபமன்யு கூறினார்: ஓ தாமரைக்கண்ணனே, நீ மகாதேவரைக் காண்பாய், ஐயமில்லை. ஓ பாவமற்றவனே, நான் கண்டதுபோல் விரைவில் காலம் வரும்போது.
13.45.360
चक्षुषा चैव दिव्येन पश्याम्यमितविक्रमम् ।
षष्ठे मासि महादेवं द्रक्ष्यसे पुरुषोत्तम ॥ १३.४५.३६० ॥
தெய்வீகக் கண்ணால் அளவற்ற வீரம் கொண்டவரை நான் காண்கிறேன். ஆறாம் மாதத்தில், புருஷோத்தமா, நீ மகாதேவனைக் காண்பாய்.
13.45.361
षोडशाष्टौ वरांश्चापि प्राप्स्यसि त्वं महेश्वरात् ।
सपत्नीकाद्यदुश्रेष्ठ सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १३.४५.३६१ ॥
ஓ யாதவச் சிறந்தவனே, மகேஸ்வரனிடமிருந்து மனைவியுடன் சேர்ந்து பதினாறும் எட்டுமான வரங்களை நீ பெறுவாய். இது உண்மை, நான் உனக்குச் சொல்கிறேன்.
13.45.362
अतीतानागतं चैव वर्तमानं च नित्यशः ।
विदितं मे महाबाहो प्रसादात्तस्य धीमतः ॥ १३.४५.३६२ ॥
ஓ மகாபாகுவே, அந்த அறிவாளியின் அருளால் கடந்தது, வருவது, நிகழ்வது அனைத்தும் எனக்கு எப்போதும் தெரியும்.
13.45.363
एतान्सहस्रशश्चान्यान्समनुध्यातवान्हरः ।
कस्मात्प्रसादं भगवान्न कुर्यात्तव माधव ॥ १३.४५.३६३ ॥
ஹரன் இவர்களையும் வேறு ஆயிரக்கணக்கானவர்களையும் தியானித்திருக்கிறார். ஓ மாதவா, பகவான் உனக்கு ஏன் அருள் புரியமாட்டார்?
13.45.364
त्वादृशेन हि देवानां श्लाघनीय समागमः ।
ब्रह्मणअयेनानृशंसेन श्रद्दधानेन चाप्युत।
जप्यं तु ते प्रदास्यामि येन द्रक्ष्यसि शंकरम् ॥ १३.४५.३६४ ॥
உன்னைப் போன்ற பிராமணப் பற்றுள்ள, இரக்கமுள்ள, நம்பிக்கையுள்ளவனுடன் தேவர்களின் சந்திப்பு போற்றத்தக்கது. ஆனால், நீ சங்கரனைக் காணும்படி ஜபிக்க வேண்டிய மந்திரத்தை உனக்குத் தருவேன்.
13.45.365
अब्रवं तमहं ब्रह्मन्त्वत्प्रसादान्महामुने ।
द्रक्ष्ये दितिजसङ्घानां मर्दनं त्रिदशेश्वरम् ॥ १३.४५.३६५ ॥
ஓ பிரம்மனே, ஓ மகாமுனியே, நான் அவரிடம் சொன்னேன்: உங்கள் அருளால் அசுரக் கூட்டங்களை அழிக்கும் தேவர்களின் தலைவனைக் காண்பேன்.
13.45.366
एवं कथयतस्तस्य महादेवाश्रितां कथाम् ।
दिनान्यष्टौ ततो जग्मुर्मुहूर्तमिव भारत ॥ १३.४५.३६६ ॥
இவ்வாறு மகாதேவரைப் பற்றிய கதையை அவர் கூறிக்கொண்டிருக்கையில், பாரதா, எட்டு நாட்கள் ஒரு கணம் போலக் கழிந்தன.
13.45.367
दिनेऽष्टमे तु विप्रेणि दीक्षितोऽहं यथाविधि ।
दण्डी मुण्डी कुशी चीरि घृताक्तो मेखलीकृतः ॥ १३.४५.३६७ ॥
எட்டாம் நாளில், விப்ரரே, நான் முறைப்படி தீக்ஷை பெற்றேன். தண்டம் ஏந்தி, தலை மழித்து, தர்ப்பை அணிந்து, நார்ஆடை உடுத்தி, நெய் பூசிக்கொண்டு, மேகலை கட்டியவனாக இருந்தேன்.
13.45.368
मासमेकं फलाहारो द्वितीयं सलिलाशनः ।
तृतीयं च चतुर्थं च पञ्चमं चानिलाशः ॥ १३.४५.३६८ ॥
ஒரு மாதம் பழங்களை உண்டும், இரண்டாவது நீரை மட்டும் அருந்தியும், மூன்றாவதும் நான்காவதும், ஐந்தாவது காற்றை மட்டும் உண்டும் வாழ்ந்தேன்.
13.45.369
एकपादेन तिष्ठंश्च ऊर्ध्वबाहुरतन्द्रितः ।
तेजः सूर्यसहस्रस्य अपश्यं दिवि भारत ॥ १३.४५.३६९ ॥
ஒரு காலில் நின்று, கைகளை உயர்த்தி, சோம்பலின்றி இருந்தபோது, பாரதா, வானத்தில் ஆயிரம் சூரியர்களின் ஒளியைக் கண்டேன்.
13.45.370
तस्य मध्यगतं चापि तेजसः पाण्डुनन्दन ।
इन्द्रायुधपिनद्धाङ्गं विद्युन्मालागवाक्षकम्।
नीलसैलचयप्रख्यं बलाकाभूषिताम्बरम् ॥ १३.४५.३७० ॥
அந்த ஒளியின் நடுவில், பாண்டுவின் மகனே, இந்திரவில்லால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அங்கங்களும், மின்னல் மாலையும் சாளரங்களும் கொண்டதும், நீல மலைக் குவியலை ஒத்ததும், கொக்குகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஆடையுடையதுமான ஒன்று இருந்தது.
13.45.371
तत्र स्थितश्च भगवान्देव्या सह महाद्युतिः ।
तपसा तेजसा कान्त्या दीप्तया सह भार्यया ॥ १३.४५.३७१ ॥
அங்கு நின்றிருந்த பகவான், பெரும் ஒளி கொண்டவர், தேவியுடன், தவத்தாலும், ஒளியாலும், பேரழகாலும், ஜ்வலிக்கும் பிரகாசத்தாலும், தம் மனைவியுடன்.
13.45.372
रराज भगवांस्तत्र देव्या सह महेश्वरः ।
सोमेन सहितः सूर्यो यथा मेघस्थितस्तथा ॥ १३.४५.३७२ ॥
அங்கு பகவான் மகேश்வரர் தேவியுடன் ஒளிர்ந்தார்; மேகத்தில் நிற்கும் சூரியன் சந்திரனுடன் இருப்பது போல.
13.45.373
संहृष्टरोमा कौन्तेय विस्मयोत्फुल्ललोचनः ।
अपश्यं देवसङ्घानां गतिमार्तिहरं हरम् ॥ १३.४५.३७३ ॥
குந்தியின் மகனே, வியப்பால் விரிந்த கண்களும் சிலிர்த்த மயிர்களுமாக, தேவர் கூட்டங்களின் புகலிடமும் துயர் போக்குபவருமான ஹரனை நான் கண்டேன்.
13.45.374
किरीटिनं गदिनं शूलपाणिं ।
व्याघ्राजिनं जटिलं दण्डपाणिम्।
पिनाकिनं वज्रिणं तीक्ष्णदंष्ट्रं ।
शुभाङ्गदं व्यालयज्ञोपवीतम् ॥ १३.४५.३७४ ॥
கிரீடம் அணிந்தவர், கதை ஏந்தியவர், கையில் சூலம் உடையவர், புலித்தோல் அணிந்தவர், சடை முடியர், கையில் தண்டம் கொண்டவர், பினாகம் ஏந்தியவர், வஜ்ரம் ஏந்தியவர், கூர்மையான பற்களுடையவர், நல்ல தோள்வளை அணிந்தவர், பாம்பையே பூணூலாக அணிந்தவர்.
13.45.375
दिव्यां मालामुरसाऽनेकवर्णां ।
समुद्वहन्तं गुल्फदेशावलम्बाम्।
चन्द्रं यथा परिविष्टं ससन्ध्यं ।
वर्षात्यये तद्वदपश्यमेनम् ॥ १३.४५.३७५ ॥
மார்பில் பல வண்ணங்களுடைய தெய்வீக மாலையை அணிந்து, கணுக்கால்வரை தொங்கும் அதை அணிந்தவராக, மழைக்காலத்தின் முடிவில் சந்தியால் சூழப்பட்ட சந்திரனைப் போல இவரை நான் கண்டேன்.
13.45.376
प्रमथानां गणैश्चैव समन्तात्परिवारितम् ।
शरदीव सुदुष्प्रेक्ष्यं परिविष्टं दिवाकरम् ॥ १३.४५.३७६ ॥
பிரமதர்களின் கூட்டங்களால் எல்லாப் பக்கங்களிலும் சூழப்பட்டவராக, சரத்காலச் சூரியனைப் போல, பார்க்க முடியாத அளவு ஒளிரும் தேஜஸ்சுடன் சூழப்பட்ட சூரியனைப் போலவே இவரை நான் கண்டேன்.
13.45.377
एकादशशतान्येवं रुद्राणां वृषवाहनम् ।
अस्तुवं नियतात्मानं कर्मभिः शुभकर्मिणम् ॥ १३.४५.३७७ ॥
இவ்வாறு, பதினொரு நூறு ருத்திரர்களின் தலைவரும் காளையை வாகனமாகக் கொண்டவரும், தன்னடக்கமுடையவரும், நல்ல செயல்களை உடையவருமான இவரை நான் துதித்தேன்.
13.45.378
आदित्या वसवः साध्या विश्वेदेवास्तथाऽश्विनौ ।
विश्वाभिः स्तुतिभिर्देवं विश्वदेवं समस्तुवन् ॥ १३.४५.३७८ ॥
ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், சாத்தியர்கள், விஸ்வதேவர்கள் மற்றும் இரு அஸ்வினிகளும் அனைத்து துதிகளாலும் விஸ்வதேவரைத் துதித்தனர்.
13.45.379
शतक्रतुश्च भगवान्विष्णुश्चादितिनन्दनौ ।
ब्रह्मा रथन्तरं साम ईरयन्ति भवान्तिके ॥ १३.४५.३७९ ॥
நூறு யாகங்கள் செய்த இந்திரனும், பகவான் விஷ்ணுவும், அதிதியின் இரு மைந்தர்களும், பிரம்மாவும் உம்மருகே ரதந்தர சாமத்தை ஓதுகின்றனர்.
13.45.380
योगीश्वराः सुबहवो योगदं पितरं गुरुम् ।
ब्रह्मर्षयश्च ससुतास्तथा देवर्षयश्च वै ॥ १३.४५.३८० ॥
பலவான யோகேஸ்வரர்கள் யோகம் அருளும் தந்தையும் குருவுமான உம்மை, மகன்களுடன் கூடிய பிரம்மரிஷிகளும் தேவரிஷிகளும் துதிக்கின்றனர்.
13.45.381
पृथिवीं चान्तरिक्षं च नक्षत्राणि ग्रहास्तथा ।
मासार्धमासा क्रतवो रात्रिः संवत्सराः क्षणाः ॥ १३.४५.३८१ ॥
பூமியும் அந்தரிக்ஷமும், நட்சத்திரங்களும் கோள்களும், மாதங்களும் பக்ஷங்களும், ருதுக்களும், இரவும், வருடங்களும், கணங்களும் (உம்மைத் துதிக்கின்றன).
13.45.382
मुहूर्ताश्च निमेपाश्च तथैव युगपर्ययाः ।
दिव्या राजन्नमस्यन्ति विद्याः सत्वविदस्तथा ॥ १३.४५.३८२ ॥
முஹூர்த்தங்களும், நிமேஷங்களும், யுகச் சுழற்சிகளும், ஓ அரசே, தெய்வீக சக்திகளும், வித்தைகளும், சத்துவத்தை அறிந்தோரும் உம்மை வணங்குகின்றனர்.
13.45.383
सनत्कुमारो देवाश्च इतिहासास्तथैव च ।
मरीचिरङ्गिरा अत्रिः पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ॥ १३.४५.३८३ ॥
சனத்குமாரரும் தேவர்களும், இதிகாசங்களும், மரீசி, அங்கிரஸ், அத்ரி, புலஸ்த்யர், புலஹர், க்ரது ஆகியோரும் (உம்மைத் துதிக்கின்றனர்).
13.45.384
मनवः सप्त सोमश्च अर्थवा सबृहस्पतिः ।
भृगुर्दक्षः कश्यपश्च वसिष्ठः काश्य एव च ॥ १३.४५.३८४ ॥
ஏழு மனுக்கள், சோமன், அதர்வன், பிருஹஸ்பதியுடன், பிருகு, தக்ஷன், காசியபன், வசிட்டன், காசியனும்.
13.45.385
छन्दांसि दीक्षा यज्ञाश्च दक्षिणाः पावको हविः ।
यज्ञोपगानि द्रव्याणि मूर्तिमन्ति युधिष्ठिर ॥ १३.४५.३८५ ॥
சந்தஸ்கள், தீட்சை, யாகங்கள், தட்சிணைகள், பாவகன் (அக்னி), ஹவிஸ்; யாகத்திற்குரிய பொருட்கள் உருவம் பெற்றவையாக — யுதிஷ்டிரா.
13.45.386
प्रजानां पालकाः सर्वे सरितः पन्नगा नगाः ।
देवानां मातरः सर्वादेवपत्न्य सकन्यकाः ॥ १३.४५.३८६ ॥
உயிரினங்களின் காவலர்கள் அனைவரும், நதிகள், பாம்புகள், மலைகள்; தேவர்களின் அனைத்து தாய்மார்களும், தேவ மனைவியரும் கன்னியருடன்.
13.45.387
सहस्राणि मुनीनां च अयुतान्यर्बुदानि च ।
नमस्यन्ति प्रभुं शान्तं पर्वताःसागरा दिशः ॥ १३.४५.३८७ ॥
முனிவர்கள் ஆயிரக்கணக்கிலும், அயுதங்களிலும், அர்புதங்களிலும் அந்த அமைதியான இறைவனை வணங்குகின்றனர்; மலைகள், கடல்கள், திசைகள் யாவும்.
13.45.388
गन्धर्वाप्सरसश्चैव गीतवादित्रकोविदाः ।
दिव्यतालेषु गायन्तः स्तुवन्ति भवमद्भुतम् ॥ १३.४५.३८८ ॥
கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ்களும், இசை மற்றும் வாத்தியங்களில் வல்லவர்கள், தெய்வீக தாளங்களில் பாடியபடி அற்புத பவனை துதிக்கின்றனர்.
13.45.389
विद्याधरा दानवाश्च गुह्यका राक्षसास्तथा ।
सर्वाणि चैव भूतानि स्तावराणि चराणि च।
नमस्यन्ति महाराज वाङ्मनः कर्मभिर्विभुम् ॥ १३.४५.३८९ ॥
வித்யாதரர்கள், தானவர்கள், குஹ்யகர்கள், ராட்சசர்கள்; அனைத்து உயிர்களும், அசையாதவையும் அசைவனவையும் — மகாராஜனே — வாக்கு, மனம், செயல் மூலம் அந்த எங்கும் நிறைந்த இறைவனை வணங்குகின்றனர்.
13.45.390
पुरस्ताद्धिष्ठितः शर्वो ममासीस्त्रिदशेश्वरः ॥ १३.४५.३९० ॥
என் முன் முப்பது தேவர்களின் தலைவரான சர்வன் (சிவன்) நின்றிருந்தார்.
13.45.391
पुरस्तद्धिष्ठितं दृष्ट्वा ममेशानं च भारत ।
सप्रजापतिशक्रान्तं जगन्मामभ्युदैक्षत ॥ १३.४५.३९१ ॥
பாரதனே, முன் நின்ற ஈசானனைக் கண்டு, பிரஜாபதிகளும் இந்திரனும் உட்பட உலகம் என்னை நோக்கியது.
13.45.392
ईक्षितुं च महादेवं न मे शक्तिरभूत्तदा ।
ततो मामब्रवीद्देवः पश्य कृष्ण वदस्व च ॥ १३.४५.३९२ ॥
அப்போது மகாதேவனைப் பார்க்கும் சக்தி எனக்கு இல்லை. அப்போது தேவன் என்னிடம் கூறினார், 'கிருஷ்ணா, பார், பேசு.'
13.45.393
त्वया ह्याराधितश्चाहं शतशोऽथ सहस्रशः ।
त्वत्समो नास्ति मे कश्चित्त्रिषु लोकषु वै प्रियः ॥ १३.४५.३९३ ॥
நீ என்னை நூறு முறையும் ஆயிரம் முறையும் வழிபட்டிருக்கிறாய். மூன்று உலகங்களிலும் உன்னைப் போன்ற பிரியமானவர் எனக்கு எவரும் இல்லை.
13.45.394
शिरसा वन्दिते देवे देवी प्रीता ह्युमा तदा ।
ततोऽहमब्रुवं स्थाणुं स्तुतं ब्रह्मादिभिः सुरैः ॥ १३.४५.३९४ ॥
தேவன் தலை வணங்கி வணங்கப்பட்டபோது, தேவி உமா மகிழ்ந்தாள். அப்போது ப்ரஹ்மா முதலிய தேவர்களால் துதிக்கப்பட்ட ஸ்தாணுவிடம் நான் கூறினேன்.
13.45.395
नमोस्तु ते शाश्वत सर्वयोने ।
ब्राह्माधिपं त्वामृषयो वदन्ति।
तपश्च सत्वं च रजस्तमश्च ।
त्वामेव सत्यं च वदन्ति सन्तः ॥ १३.४५.३९५ ॥
நித்தியனே, அனைத்தின் மூலமே, உனக்கு வணக்கம். முனிவர்கள் உன்னை பிரம்மத்தின் அதிபதி என்கின்றனர். தவமும், சத்துவமும், ரஜஸும், தமஸும் நீயே; சான்றோர்கள் உன்னையே சத்தியம் என்கின்றனர்.
13.45.396
त्वं वै ब्रह्मा च रुद्रश्च वरुणोऽग्निर्मनुर्भवः ।
धाता त्वष्टा विधाता च त्वं प्रभुः सर्वतोमुखः ॥ १३.४५.३९६ ॥
நீயே பிரம்மா, ருத்ரன், வருணன், அக்னி, மனு, பவன். தாதா, த்வஷ்டா, விதாதா ஆகியவனும் நீயே; நீ எல்லாப் புறமும் முகம் கொண்ட பிரபு.
13.45.397
त्वत्तो जातानि भूतानि स्थावराणि चराणि च ।
त्वया सृष्टमिदं कृत्स्नं त्रैलोक्यं सचराचरम् ॥ १३.४५.३९७ ॥
உன்னிலிருந்தே அசையும், அசையாத உயிரினங்கள் அனைத்தும் தோன்றின. அசையும் அசையாத அனைத்துடன் கூடிய இந்த முழு மூவுலகையும் நீயே படைத்தாய்.
13.45.398
यानीन्द्रियाणीह मनश्च कृत्स्नं ।
ये वायवः सप्ति तथैव चाग्नयः।
ये देवसंस्थास्तव देवताश्च ।
तस्मात्परं त्वामृषयो वदन्ति ॥ १३.४५.३९८ ॥
இங்குள்ள புலன்களும் மனமும் முழுவதும், ஏழு வாயுக்களும் அக்கினிகளும், தேவ இருப்பிடங்களும் உன் தேவதைகளும் — ஆகவே முனிவர்கள் உன்னை பரம் என்கிறார்கள்.
13.45.399
वेदाश्च यज्ञाः सोमश्च दक्षिणा पावको हविः ।
यज्ञोपगं च यत्किंचिद्भगवांस्तदसंशयम् ॥ १३.४५.३९९ ॥
வேதங்களும் யாகங்களும், சோமமும் தட்சிணையும், அக்கினியும் ஹவிஸும், யாகத்துடன் தொடர்புடைய எதுவாயினும் — பகவானே, அது நிச்சயமாக நீயே.
13.45.400
इष्टं दत्तमधीतं व्रतानि नियमाश्च ये ।
ह्रीः कीर्तिः श्रीर्द्युतिस्तुष्टिः सिद्धिश्चैव तदर्पणी ॥ १३.४५.४०० ॥
யாகம், தானம், கல்வி, விரதங்கள், நியமங்கள், வெட்கம், புகழ், செல்வம், ஒளி, திருப்தி, சித்தி — இவையனைத்தும் அவனுக்கே அர்ப்பணிக்கப்படுகின்றன.
13.45.401
कामः क्रोधो भयं लोभो मदः स्तम्भोथ मत्सरः ।
आधयो व्याधयश्चैव भगवंस्तनवस्तव ॥ १३.४५.४०१ ॥
ஆசை, கோபம், பயம், பேராசை, மதம், இறுமாப்பு, பொறாமை, மன நோய்கள், உடல் நோய்கள் — பகவானே, இவையும் உன் வடிவங்களே.
13.45.402
कृतिर्विकारः प्रणयः प्रधानं बीजमव्ययम् ।
मनसः परमा योनिः प्रभावश्चापि शाश्वतः ॥ १३.४५.४०२ ॥
செயல், மாற்றம், அன்பு, பிரதானம், அழியாத விதை, மனதின் உயர்ந்த யோனி, நிலையான வல்லமையும் நீயே.
13.45.403
अव्यक्तः पावनोऽचिन्त्यः सहस्रांशुर्हिरण्मयः ।
आदिर्गणानां सर्वेषां भवान्वैजीविताश्रयः ॥ १३.४५.४०३ ॥
நீ வெளிப்படாதவன், தூய்மையானவன், சிந்திக்க முடியாதவன், ஆயிரம் கதிரோன், பொன்னொளி கொண்டவன்; எல்லா கணங்களின் ஆதியும், உயிரின் ஆதாரமும் நீயே.
13.45.404
महानात्मा मतिर्ब्रह्मा विश्वः शंभुः स्वयंभुवः ।
बुद्धिः प्रज्ञोपलब्धिश्चसंवित्ख्यातिर्धृतिः स्मृतिः ॥ १३.४५.४०४ ॥
பெரிய ஆத்மா, மதி, பிரம்மா, விஸ்வம், சம்பு, சுயம்பு, புத்தி, பிரஜ்ஞை, உபலப்தி, சம்வித், க்யாதி, த்ருதி, ஸ்மிருதி — இவை அனைத்தும் நீயே.
13.45.405
पर्यायवाचकैः शब्दैर्महानात्मा विभाव्यते ।
त्वां बुद्ध्वा ब्राह्मणो वेदात्प्रमोहं विनियच्छति ॥ १३.४५.४०५ ॥
ஒத்த சொற்களால் பெரிய ஆத்மா விளக்கப்படுகிறது; உன்னை அறிந்த பிராமணன் வேதத்தால் மயக்கத்தை அடக்குகிறான்.
13.45.406
हृदयं सर्वभूतानां क्षेत्रज्ञस्त्वमृषिस्तुतः ॥ १३.४५.४०६ ॥
நீ எல்லா உயிரினங்களின் இதயம்; க்ஷேத்திரஜ்ஞன்; ரிஷிகளால் போற்றப்படுபவன்.
13.45.407
सर्वतः पाणिपादस्त्वं सर्वतोक्षिशिरोमुखः ।
सर्वतः श्रुतिमाँल्लोके सर्वमावृत्य तिष्ठसि ॥ १३.४५.४०७ ॥
நீ எல்லாப் பக்கமும் கைகால்கள் உடையவன்; எல்லாப் பக்கமும் கண், தலை, முகம் உடையவன்; எல்லாப் பக்கமும் செவியுடையவன்; உலகில் எல்லாவற்றையும் சூழ்ந்து நிற்கிறாய்.
13.45.408
फलं त्वमसि दिग्मांशोर्निमेषादिषु कर्मसु ।
त्वं वै प्रबार्चिः पुरुषः सर्वस्य हृदि संश्रितः।
अणिमा महिमा प्राप्तिरीशानो ज्योतिरव्ययः ॥ १३.४५.४०८ ॥
நீ திக்மாம்சுவின் (சூரியனின்) பயன்; நிமிட நேரம் முதலிய செயல்களில் இருப்பவன். நீயே பிரபார்சி, அனைவரின் இதயத்திலும் சார்ந்திருக்கும் புருஷன். அணிமா, மஹிமா, பிராப்தி, ஈசானன், அழியா ஒளியும் நீயே.
13.45.409
त्वयि बुद्धिर्मतिर्लोकाः प्रपन्नाः संश्रिताश्च ये ।
ध्यानिनो नित्ययोगाश्च सत्यसत्वा जितेन्द्रियाः ॥ १३.४५.४०९ ॥
உன்னில் அறிவும் மதியும் உள்ளன; உன்னை அடைக்கலமாகக் கொண்டு சார்ந்திருக்கும் உலகங்களும் உள்ளன. தியானிகள், நித்திய யோகிகள், உண்மை இயல்புடையோர், புலன்களை வென்றவர்கள் (யாவரும் உன்னையே சார்ந்தவர்கள்).
13.45.410
यस्त्वां ध्रुवं वेदयते गुहाशयं ।
प्रभुं पुराणं पुरुषं विश्वरूपम्।
हिरण्मयं बुद्धिमतां परां गतिं ।
स बुद्धिमान्बुद्धिमतीत्य तिष्ठति ॥ १३.४५.४१० ॥
உன்னை நிச்சயமாக குகையில் உறையும், பிரபு, பழமையான புருஷன், விஸ்வரூபன், பொன்னிறமானவன், அறிவாளிகளின் உயர் கதி என்று அறிபவன் அறிவுடையவன்; அவன் அறிவாளிகளையும் கடந்து நிற்கிறான்.
13.45.411
विदित्वा सप्त सूक्ष्माणि षडङ्गं त्वां च मूर्तितः ।
प्रधानविधियोगस्थस्त्वामेव विशते बुधः ॥ १३.४५.४११ ॥
ஏழு நுண்ணிய தத்துவங்களையும், ஆறு அங்கங்களையும், உன்னை மூர்த்தி வடிவில் அறிந்து, முதன்மை விதியின் யோகத்தில் நிலைத்த அறிஞன் உன்னிலேயே புகுகிறான்.
13.45.412
एवमुक्ते मया पार्थ भवे चार्तिविनाशने ।
चराचरं जगत्सर्गं सिंहनादं तदाऽकरोत् ॥ १३.४५.४१२ ॥
பார்த்தா, நான் இவ்வாறு சொன்னபோது, பவத்திலும் துன்பம் அழிப்பதிலும், அப்போது அவன் அசையும் அசையாத உலகைப் படைத்து சிங்க கர்ஜனை செய்தான்.
13.45.413
तं विप्रसङ्घाश्च सुरासुराश्च ।
नागाः पिशाचाः पितरो वयांसि।
रक्षोगणा भूतगणाश्च सर्वे ।
महर्षयश्चैव तदा प्रणेमुः ॥ १३.४५.४१३ ॥
அப்போது அந்தணர் கூட்டங்களும், தேவர்களும் அசுரர்களும், நாகர்களும், பிசாசுகளும், பிதுர்களும், பறவைகளும், ராட்சசர் கணங்களும், பூதகணங்களும், அனைவரும், மகரிஷிகளும் அவரை வணங்கினர்.
13.45.414
मम मूर्ध्नि च दिव्यानां कुसुमानां सुगन्धिनाम् ।
राशयो निपतन्ति स्म वायुश्च सुसुखो ववौ ॥ १३.४५.४१४ ॥
என் தலையின் மீது தெய்வீக, நறுமணமுள்ள மலர்களின் குவியல்கள் விழுந்தன; மிக இனிய காற்றும் வீசியது.
13.45.415
निरीक्ष्य भगवान्देवीं ह्युमां मां च जगद्धितः ।
शतक्रतुं चाभिवीक्ष्य स्वयं मामाह शङ्करः ॥ १३.४५.४१५ ॥
உலகின் நலம் விரும்பும் பகவான் சங்கரர் தேவி உமையையும், என்னையும், இந்திரனையும் பார்த்த பின், தாமே என்னிடம் கூறினார்.
13.45.416
विद्मः कृष्ण परां भक्तिमस्मासु तव शत्रुहन् ।
क्रियतामात्मनः श्रेयः प्रीतिर्हित्वयि मे परा ॥ १३.४५.४१६ ॥
கிருஷ்ணா, எங்கள் மீது உனக்குள்ள பரம பக்தியை நாங்கள் அறிவோம். பகைவரை அழிப்பவனே, உனக்கு நன்மையாவதைச் செய்; உன்மீது எனக்கு மிகுந்த அன்பு உண்டு.
13.45.417
वृणीष्वाष्टौ वरान्कृष्ण दाताऽस्मि तव सत्तम ।
ब्रूहि यादवशार्दूल यानिच्छसि सुदुर्लभान् ॥ १३.४५.४१७ ॥
கிருஷ்ணா, எட்டு வரங்களைத் தேர். நற்குணசீலனே, நான் உனக்கு வரமளிப்பவன். யாதவ சிங்கமே, நீ விரும்பும் அரிய வரங்களைச் சொல்.