ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.46.1
मूर्ध्ना निपत्य नियतस्तेजःसन्निचये ततः ।
परमं हर्षमागत्य भगवन्तमथाब्रवम् ॥ १३.४६.१ ॥
ସଂଯତ ହୋଇ, ମସ୍ତକ ନତ କରି, ତେଜର ରାଶି ସମ୍ମୁଖେ ପଡ଼ି, ପରେ ପରମ ହର୍ଷ ଲାଭ କରି ମୁଁ ଭଗବାନଙ୍କୁ କହିଲି।
13.46.2
धर्मे दृढत्वं युधि शत्रुघातं ।
यशस्तथाऽग्र्यं परमं बलं च
योगप्रियत्वं तव सन्निकर्षं ।
वृणे सुतानां च शतं शतानि ॥ १३.४६.२ ॥
ଧର୍ମରେ ଦୃଢ଼ତା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁ ସଂହାର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯଶ ଓ ପରମ ବଳ, ତୁମ ପ୍ରତି ଯୋଗପ୍ରିୟତା ଓ ତୁମ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ, ଏବଂ ଶହେ ଶହେ ପୁତ୍ର – ଏସବ ମୁଁ ବର ରୂପେ ମାଗେ।
13.46.3
एवमस्त्विति तद्वाक्यं मयोक्तः प्राह शङ्करः ॥ १३.४६.३ ॥
"ସେହିପରି ହେଉ" ଏହା ମୁଁ କହିବାରୁ ଶଙ୍କର କହିଲେ।
13.46.4
ततो मां जगतो माता धारिणी सर्वपावनी ।
उवाचोमा प्रणिहिता शर्वाणी तपसां निधिः।
दत्तो भगवता पुत्रः साम्बो नाम तवानघ ॥ १३.४६.४ ॥
ତା'ପରେ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସର୍ବପାବନୀ, ତପସ୍ୟାର ନିଧି, ଏକାଗ୍ର ଶର୍ବାଣୀ ମାତା ଉମା ମୋତେ କହିଲେ: "ହେ ନିଷ୍ପାପ, ଭଗବାନ ତୁମକୁ ସାମ୍ବ ନାମକ ପୁତ୍ର ଦେଇଛନ୍ତି।"
13.46.5
मत्तोप्यष्टौ वरानिष्टान्गृहण त्वं ददामि ते ।
प्रणम्य शिरसा सा च मयोक्ता पाण्डुनन्दन ॥ १३.४६.५ ॥
"ମୋ'ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ତୁମର ପ୍ରିୟ ଆଠଟି ବର ନିଅ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେବି।" ସେ ମସ୍ତକ ନତ କରି ପ୍ରଣାମ କଲେ, ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ କହିଲି।
13.46.6
द्विजेष्वकोपं पितृतः प्रसादं ।
शतं सुतानां परमं च भोगम्।
कुले प्रीतिं मातृतश्च प्रसादं-
शमप्राप्तिं प्रवृणे चापि दाक्ष्यम् ॥ १३.४६.६ ॥
ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅକ୍ରୋଧ, ପିତାଙ୍କ ଠାରୁ କୃପା, ଶହେ ପୁତ୍ରଙ୍କ ପରମ ଭୋଗ, କୁଳରେ ପ୍ରୀତି, ମାତାଙ୍କ ଠାରୁ କୃପା, ଶାନ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତି ଓ ଦକ୍ଷତା – ଏସବ ମୁଁ ବରଣ କରେ।
13.46.7
एवं भविष्यत्यमरप्रभाव ।
नाहं मृषा जातु वदे कदाचित्।
भार्यासहस्राणि च षोडशैव ।
तासु प्रियत्वं च तथाऽक्षयं ॥ १३.४६.७ ॥
ହେ ଅମରପ୍ରଭାବ, ଏପରି ହିଁ ହେବ। ମୁଁ କଦାପି ମିଥ୍ୟା କହେ ନାହିଁ। ଷୋଳ ହଜାର ପତ୍ନୀ ହେବେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ପ୍ରତି ଅକ୍ଷୟ ପ୍ରିୟତା ରହିବ।
13.46.8
प्रीतिं चाग्र्यां बान्धवानां सकाशा-
द्ददामि तेऽहं वपुषः काम्यतां च।
भोक्ष्यन्ते वै सप्ततिं वै शतानि ।
गृहे तुभ्यमतिथीनां च नित्यम् ॥ १३.४६.८ ॥
ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ପାଖରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରୀତି ଏବଂ ଶରୀରର ଆକର୍ଷଣୀୟତା ଦେଉଛି। ତୁମ ଗୃହରେ ଅତିଥିମାନଙ୍କ ସହିତ ସତୁରି ଲକ୍ଷ ଲୋକ ସର୍ବଦା ଭୋଜନ କରିବେ।
13.46.9
एवं दत्त्वा वरान्देवो मम देवी च भारत ।
अन्तर्हितः क्षणे तस्मिन्सगणो भीमपूर्वज ॥ १३.४६.९ ॥
ହେ ଭାରତ, ଏପରି ବର ଦେଇ ଦେବ ଏବଂ ମୋ ଦେବୀ ନିଜ ଗଣଙ୍କ ସହିତ ସେହି କ୍ଷଣରେ ଅନ୍ତର୍ହିତ ହେଲେ, ହେ ଭୀମଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭାଇ।
13.46.10
एतदत्यद्भुतं पूर्वं ब्राह्मणायातितेजसे ।
उपमन्यवे मया कृत्स्नं व्याख्यातं पार्थिवोत्तम।
नमस्कृत्वा तु स प्राह देवदेवाय सुव्रत ॥ १३.४६.१० ॥
ଏହି ଅତ୍ୟଦ୍ଭୁତ ପ୍ରସଙ୍ଗ ପୂର୍ବେ ଅତିତେଜସ୍ୱୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉପମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲି, ହେ ରାଜଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଦେବଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ହେ ସୁବ୍ରତ, ସେ କହିଲା।
13.46.11
नास्ति शर्वसमो देवो नास्ति शर्वसमा गतिः ।
नास्ति शर्वसमो दाने नास्ति शर्वसमो रणे ॥ १३.४६.११ ॥
ଶର୍ବଙ୍କ ସମାନ କୌଣସି ଦେବ ନାହାଁନ୍ତି; ଶର୍ବଙ୍କ ସମାନ କୌଣସି ଗତି ନାହିଁ। ଦାନରେ ଶର୍ବଙ୍କ ସମାନ କେହି ନାହାଁନ୍ତି, ରଣରେ ଶର୍ବଙ୍କ ସମାନ କେହି ନାହାଁନ୍ତି।