மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.46.1
मूर्ध्ना निपत्य नियतस्तेजःसन्निचये ततः ।
परमं हर्षमागत्य भगवन्तमथाब्रवम् ॥ १३.४६.१ ॥
கட்டுப்பட்டவனாக, தலையால் வணங்கி, ஒளியின் குவியல் முன் விழுந்து, பின் பேரானந்தம் அடைந்து நான் பகவானிடம் கூறினேன்.
13.46.2
धर्मे दृढत्वं युधि शत्रुघातं ।
यशस्तथाऽग्र्यं परमं बलं च
योगप्रियत्वं तव सन्निकर्षं ।
वृणे सुतानां च शतं शतानि ॥ १३.४६.२ ॥
தர்மத்தில் உறுதி, போரில் எதிரிகளை அழித்தல், சிறந்த புகழ், மேலான வலிமை, உம்மிடம் யோக விருப்பம், உமது அருகாமை, நூற்றுக்கணக்கான மகன்கள் என்பவற்றை நான் வேண்டுகிறேன்.
13.46.3
एवमस्त्विति तद्वाक्यं मयोक्तः प्राह शङ्करः ॥ १३.४६.३ ॥
"அவ்வாறே ஆகட்டும்" என்று நான் கூறியதும், சங்கரர் கூறினார்.
13.46.4
ततो मां जगतो माता धारिणी सर्वपावनी ।
उवाचोमा प्रणिहिता शर्वाणी तपसां निधिः।
दत्तो भगवता पुत्रः साम्बो नाम तवानघ ॥ १३.४६.४ ॥
அப்போது உலகைத் தாங்கும், அனைத்தையும் தூய்மைப்படுத்தும், தவங்களின் களஞ்சியமான, கவனம் நிறைந்த சர்வாணியாகிய தாய் உமை எனக்குக் கூறினாள்: "பாவமற்றவனே, பகவான் உனக்கு சாம்பன் என்ற மகனைத் தந்துள்ளார்."
13.46.5
मत्तोप्यष्टौ वरानिष्टान्गृहण त्वं ददामि ते ।
प्रणम्य शिरसा सा च मयोक्ता पाण्डुनन्दन ॥ १३.४६.५ ॥
"என்னிடமிருந்தும் நீ விரும்பிய எட்டு வரங்களைப் பெற்றுக்கொள், நான் உனக்கு அளிக்கிறேன்." அவள் தலைவணங்கி வணங்கினாள்; ஓ பாண்டுவின் மகனே, நான் அவளிடம் கூறினேன்.
13.46.6
द्विजेष्वकोपं पितृतः प्रसादं ।
शतं सुतानां परमं च भोगम्।
कुले प्रीतिं मातृतश्च प्रसादं-
शमप्राप्तिं प्रवृणे चापि दाक्ष्यम् ॥ १३.४६.६ ॥
பிராமணர்களிடம் கோபமின்மை, தந்தையிடமிருந்து அருள், நூற்றுக்கணக்கான மகன்களின் மேலான இன்பம், குலத்தில் அன்பு, தாயிடமிருந்து அருள், அமைதி அடைதல், திறமை ஆகியவற்றை நான் வேண்டுகிறேன்.
13.46.7
एवं भविष्यत्यमरप्रभाव ।
नाहं मृषा जातु वदे कदाचित्।
भार्यासहस्राणि च षोडशैव ।
तासु प्रियत्वं च तथाऽक्षयं ॥ १३.४६.७ ॥
அமரப் பிரபாவம் கொண்டவனே, இவ்வாறே ஆகும். நான் ஒருபோதும் பொய் சொல்லேன். பதினாறாயிரம் மனைவியர் இருப்பர்; அவர்களிடையே உனக்கு அழியாத அன்பும் உண்டாகும்.
13.46.8
प्रीतिं चाग्र्यां बान्धवानां सकाशा-
द्ददामि तेऽहं वपुषः काम्यतां च।
भोक्ष्यन्ते वै सप्ततिं वै शतानि ।
गृहे तुभ्यमतिथीनां च नित्यम् ॥ १३.४६.८ ॥
உறவினர்களிடமிருந்து உனக்குச் சிறந்த அன்பையும், உடலின் விரும்பத்தக்க தன்மையையும் நான் அளிக்கிறேன். உன் இல்லத்தில் விருந்தினர்களுடன் எழுபது நூறாயிரம் பேர் எப்போதும் உண்பார்கள்.
13.46.9
एवं दत्त्वा वरान्देवो मम देवी च भारत ।
अन्तर्हितः क्षणे तस्मिन्सगणो भीमपूर्वज ॥ १३.४६.९ ॥
பாரதனே, இவ்வாறு வரங்களை அளித்த தேவனும் என் தேவியும் தம் கணங்களுடன் அந்தக் கணத்திலேயே மறைந்தனர், பீமனின் மூத்தவனே.
13.46.10
एतदत्यद्भुतं पूर्वं ब्राह्मणायातितेजसे ।
उपमन्यवे मया कृत्स्नं व्याख्यातं पार्थिवोत्तम।
नमस्कृत्वा तु स प्राह देवदेवाय सुव्रत ॥ १३.४६.१० ॥
அதியற்புதமான இச்செய்தியை முன்பு அதிதேஜஸ்வியான பிராமணன் உபமன்யுவுக்கு நான் முழுவதும் விளக்கினேன், மன்னர்களில் சிறந்தவனே. தேவதேவனை வணங்கி, விரத நியமம் கொண்டவனே, அவன் கூறினான்.
13.46.11
नास्ति शर्वसमो देवो नास्ति शर्वसमा गतिः ।
नास्ति शर्वसमो दाने नास्ति शर्वसमो रणे ॥ १३.४६.११ ॥
சர்வனுக்கு நிகரான தேவன் இல்லை; சர்வனுக்கு நிகரான கதி இல்லை. கொடையில் சர்வனுக்கு நிகரானவன் இல்லை; போரில் சர்வனுக்கு நிகரானவன் இல்லை.