ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.47.1
ऋषिरासीत्कृते तात तण्डिरित्येव विश्रुतः ।
दशवर्षसहस्राणि तेन देवः समाधिना ॥ १३.४७.१ ॥
ಪ್ರಿಯನೇ, ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ತಂಡಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಋಷಿಯಿದ್ದನು. ಅವನು ಸಮಾಧಿಯ ಮೂಲಕ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು.
13.47.2
आराधितोऽभूद्भक्तेन तस्योदर्कं निशामय ।
स दृष्टवान्महादेवमस्तौषीच्च स्तवैर्विभुम् ॥ १३.४७.२ ॥
ಭಕ್ತನಿಂದ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನು ಪ್ರಸನ್ನನಾದನು. ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಕೇಳು. ಅವನು ಮಹಾದೇವನನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯನ್ನು ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದನು.
13.47.3
इति तण्डिस्तपोयोगात्परमात्मानमव्ययम् ।
चिन्तयित्वा महात्मानमिदमाह सुविस्मितः ॥ १३.४७.३ ॥
ಹೀಗೆ ತಂಡಿ ತಪೋಯೋಗದಿಂದ ಅವ್ಯಯ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಅತ್ಯಂತ ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
13.47.4
यं पठन्ति सदा साङ्ख्याश्चिन्तयन्ति च योगिनः ।
परं प्रधानं पुरुषमधिष्ठातारमीश्वरम्। ॥ १३.४७.४ ॥
ಸಾಂಖ್ಯರು ಯಾರನ್ನು ಸದಾ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಯೋಗಿಗಳು ಯಾರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೋ — ಆ ಪರಮ, ಪ್ರಧಾನ, ಪುರುಷ, ಅಧಿಷ್ಠಾತೃ, ಈಶ್ವರ.
13.47.5
उत्पत्तौ च विनाशे च कारणं यं विदुर्बुधाः ।
देवासुरमुनीनां च परं यस्मान्न विद्यते ॥ १३.४७.५ ॥
ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಲಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣನೆಂದು ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಯಾರನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೋ, ದೇವ, ಅಸುರ, ಮುನಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಯಾರಿಗಿಂತ ಮೇಲಾದವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲವೋ.
13.47.6
अजं तमहमीशानमनादिनिधनं प्रभुम् ।
अत्यन्तसुखिनं देवमनघं शरणं व्रजे ॥ १३.४७.६ ॥
ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದವನು, ಈಶಾನನು, ಆದಿ-ಅಂತ್ಯರಹಿತನು, ಪ್ರಭು, ಅತ್ಯಂತ ಸುಖಿ, ನಿಷ್ಪಾಪ ದೇವನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
13.47.7
एवं ब्रुवन्नेव तदा ददर्श तपसान्निधिम् ।
तमव्ययमनौपम्यमचिन्त्यं शाश्वतं ध्रुवम् ॥ १३.४७.७ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಅವರು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ನಿಧಿಯನ್ನು ಕಂಡರು; ಅವ್ಯಯನೂ, ಅನುಪಮನೂ, ಅಚಿಂತ್ಯನೂ, ಶಾಶ್ವತನೂ, ಧ್ರುವನೂ ಆದ ಆತನನ್ನು.
13.47.8
निष्कलं सकलं ब्रह्म निर्गुणं गुणगोचरम् ।
योगिनां परमानन्दमक्षरं मोक्षसंज्ञितम् ॥ १३.४७.८ ॥
ನಿಷ್ಕಲವೂ ಸಕಲವೂ ಆದ ಬ್ರಹ್ಮ; ನಿರ್ಗುಣವೂ ಗುಣಗಳಿಂದ ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುವುದೂ; ಯೋಗಿಗಳ ಪರಮಾನಂದ, ಅಕ್ಷರ, ಮೋಕ್ಷವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದು.
13.47.9
मनोरिन्द्राग्निमरुतां विश्वस्य ब्रह्मणो गतिम् ।
अग्राह्यमचलं शुद्धं बुद्धिग्राह्यं मनोमयम् ॥ १३.४७.९ ॥
ಮನಸ್ಸು, ಇಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿ, ಮರುತರ, ವಿಶ್ವ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮದ ಗತಿ; ಗ್ರಹಿಸಲಾಗದ, ಅಚಲ, ಶುದ್ಧ, ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಬಹುದಾದ, ಮನೋಮಯ.
13.47.10
दुर्विज्ञेयमसङ्ख्ये दुष्प्रापमकृतात्मभिः ।
योनि विश्वस्य जगतस्तमसः परतः परम् ॥ १३.४७.१० ॥
ಅಸಂಖ್ಯವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲಾಗದವನು, ಅಕೃತಾತ್ಮರಿಗೆ ಪಡೆಯಲಾಗದವನು; ವಿಶ್ವ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲ, ಅಂಧಕಾರದ ಆಚೆಯ ಪರಮ.
13.47.11
यः प्राणवन्तमात्मानं ज्योतिर्जीवस्थितं मनः ।
तं देवं दर्शनाकाङ्क्षी बहून्वर्षगणानृषिः।
तपस्युग्रे स्थितो भूत्वा दृष्ट्वा तुष्टाव चेश्वरम् ॥ १३.४७.११ ॥
ಪ್ರಾಣವಂತ ಆತ್ಮ, ಜ್ಯೋತಿ, ಜೀವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಮನಸ್ಸು ಆಗಿರುವ ಆ ದೇವನ ದರ್ಶನವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಋಷಿ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಕಂಡು ಈಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.
13.47.12
पवित्राणां पवित्रस्त्वं गतिर्गतिमतांवर ॥ १३.४७.१२ ॥
ನೀನು ಪವಿತ್ರರಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರನು; ಗತಿಯುಳ್ಳವರಿಗೆ ಗತಿಯೂ ಅವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಆಗಿರುವೆ.
13.47.13
अत्युग्रं तेजसां तेजस्तपसां परमं तपः ।
विश्वावसुहिरण्याक्षपुरुहूतनमस्तृत ॥ १३.४७.१३ ॥
ನೀನು ತೇಜಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುಗ್ರ ತೇಜಸ್ಸು, ತಪಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ತಪಸ್ಸು; ವಿಶ್ವಾವಸು, ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷ, ಪುರುಹೂತ (ಇಂದ್ರ) ರಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತನು.
13.47.14
भूरिकल्याणद विभो परं सत्यं नमोस्तु ते ।
जातीमरणभीरूणां यतीनां यततां विभो ॥ १३.४७.१४ ॥
ಓ ವಿಭೋ, ಅನೇಕ ಕಲ್ಯಾಣಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನೇ, ನೀನೇ ಪರಮ ಸತ್ಯ; ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಓ ವಿಭೋ, ಜನನ-ಮರಣ ಭಯದ ಯತಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವವರಿಗೆ (ನೀನೇ ಆಶ್ರಯ).
13.47.15
निर्वाणद सहस्रांशो नमस्तेऽस्तु सुखाश्रय ।
ब्रह्मा शतक्रतुर्विष्णुर्विश्वेदेवा महर्षयः ॥ १३.४७.१५ ॥
ಓ ನಿರ್ವಾಣವನ್ನು ನೀಡುವವನೇ, ಸಹಸ್ರಾಂಶು, ಸುಖಾಶ್ರಯನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಬ್ರಹ್ಮ, ಶತಕ್ರತು (ಇಂದ್ರ), ವಿಷ್ಣು, ವಿಶ್ವದೇವತೆಗಳು, ಮಹರ್ಷಿಗಳು (ನೀನೇ).
13.47.16
न विदुस्त्वां तु तत्त्वेन कुतो वेत्स्यामहे वयम् ।
त्वत्तः प्रवर्तते सर्वं त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ १३.४७.१६ ॥
ಅವರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ತತ್ತ್ವತಃ ತಿಳಿಯರು; ನಾವು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಬಲ್ಲೆವು? ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಸರ್ವವೂ ಪ್ರವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ; ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ.
13.47.17
कालाख्यः पुरुषाख्यश्च ब्रह्माख्यश्च त्वमेव हि ।
तनवस्ते स्मृतास्तिस्रः पुराणज्ञैः सुरर्षिभिः ॥ १३.४७.१७ ॥
ಕಾಲ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವನು, ಪುರುಷ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವನು, ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವನೂ ನೀನೇ. ಪುರಾಣ ಬಲ್ಲ ದೇವರ್ಷಿಗಳು ನಿನ್ನ ಈ ಮೂರು ತನುಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
13.47.18
अधिपौरुषमध्यात्ममधिभूताधिदैवतम् ।
अधिलोकाधिविज्ञानमधियज्ञस्त्वमेव हि ॥ १३.४७.१८ ॥
ಅಧಿಪುರುಷ, ಅಧ್ಯಾತ್ಮ, ಅಧಿಭೂತ, ಅಧಿದೈವತ; ಅಧಿಲೋಕ, ಅಧಿವಿಜ್ಞಾನ; ಅಧಿಯಜ್ಞ ಇವೆಲ್ಲವೂ ನೀನೇ.
13.47.19
त्वां विदित्वाऽऽत्मदेवस्थं दुर्विदं दैवतैरपि ।
विद्वांसो यान्ति निर्मुक्ताः परं भावमनामयम् ॥ १३.४७.१९ ॥
ಆತ್ಮದೇವನಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅರಿಯಲಾಗದ ನಿನ್ನನ್ನು ತಿಳಿದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಪರಮ ಅನಾಮಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
13.47.20
अनिच्छतस्तव विभो जन्ममृत्युरनेकतः ।
द्वारं तु स्वर्गमोक्षाणामाक्षेप्ता त्वं ददासि च ॥ १३.४७.२० ॥
ಓ ವಿಭೋ! ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಜನನ-ಮರಣಗಳು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷದ ಬಾಗಿಲನ್ನು ನೀನೇ ಮುಚ್ಚುತ್ತೀ ಮತ್ತು ನೀನೇ ತೆರೆಯುತ್ತೀ.
13.47.21
त्वं वै स्वर्गश्च मोक्षश्च कामः क्रोधस्त्वमेव च ।
सत्वं रजस्ममश्चैव अधश्चोर्ध्वं त्वमेव हि ॥ १३.४७.२१ ॥
ನೀನೇ ಸ್ವರ್ಗ, ನೀನೇ ಮೋಕ್ಷ, ನೀನೇ ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧ. ಸತ್ತ್ವ, ರಜಸ್ ಮತ್ತು ತಮಸ್ ಕೂಡ ನೀನೇ; ಕೆಳಗೂ ಮೇಲೂ ನೀನೇ.
13.47.22
ब्रह्मा भवश्च विष्णुश्च स्कन्देन्द्रौ सविता यमः ।
वरुणेन्दू मनुर्धाता विधाता त्वं धनेश्वरः ॥ १३.४७.२२ ॥
ಬ್ರಹ್ಮ, ಭವ, ವಿಷ್ಣು, ಸ್ಕಂದ, ಇಂದ್ರ, ಸವಿತೃ, ಯಮ, ವರುಣ, ಚಂದ್ರ, ಮನು, ಧಾತೃ, ವಿಧಾತೃ ಮತ್ತು ಧನೇಶ್ವರ ಕೂಡ ನೀನೇ.
13.47.23
भूर्वायुः सलिलाग्निश्च खं वाग्बुद्धिः स्थितिर्मतिः ।
कर्म सत्यानृते चोभे त्वमेवास्ति च नास्ति च ॥ १३.४७.२३ ॥
ಭೂಮಿ, ವಾಯು, ನೀರು, ಅಗ್ನಿ, ಆಕಾಶ, ವಾಕ್ಕು, ಬುದ್ಧಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಮತಿ, ಕರ್ಮ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಅಸತ್ಯ ಎರಡೂ ನೀನೇ; ಇರುವುದೂ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ ನೀನೇ.
13.47.24
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थाश्च प्रकृतिभ्यः परं ध्रुवम् ।
विश्वाविश्वपरो भावश्चिन्त्याचिन्त्यस्त्वमेव हि ॥ १३.४७.२४ ॥
ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಇಂದ್ರಿಯ ವಿಷಯಗಳು, ಪ್ರಕೃತಿಗೂ ಮೀರಿದ ಶಾಶ್ವತ ಪರಮ, ವಿಶ್ವ ಮತ್ತು ಅವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಮೀರಿದ ಭಾವ, ಚಿಂತ್ಯ ಮತ್ತು ಅಚಿಂತ್ಯ ನೀನೇ.
13.47.25
यच्चैतत्परमं ब्रह्म यच्च तत्परमं पदम् ।
या गतिः साङ्ख्ययोगानां स भवान्नात्र संशयः ॥ १३.४७.२५ ॥
ಇದು ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮ; ಅದು ಪರಮ ಪದ; ಸಾಂಖ್ಯ ಯೋಗಿಗಳ ಗತಿ ಯಾವುದೋ ಅದು ನೀವೇ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
13.47.26
नूनमद्य कृतार्थाः स्म नूनं प्राप्ताः सतां गतिम् ।
यां गतिं प्रार्तयन्तीह ज्ञाननिर्मलबुद्धयः ॥ १३.४७.२६ ॥
ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇಂದು ನಾವು ಕೃತಾರ್ಥರಾದೆವು; ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸತ್ಪುರುಷರ ಆ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದೆವು, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಿರ್ಮಲ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವರು ಇಲ್ಲಿ ಬಯಸುವ ಆ ಗತಿಯನ್ನು.
13.47.27
अयो मूढाः स्म सुचिरमिमं कालमचेतसा ।
यन्न विद्मः परं देवं शाश्वतं यं विदुर्बुधाः ॥ १३.४७.२७ ॥
ಅಯ್ಯೋ, ನಾವು ಮೂಢರಾಗಿ ಇಷ್ಟು ಕಾಲ ಅಚೇತನರಾಗಿದ್ದೆವು; ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಅರಿಯುವ ಆ ಪರಮ ಶಾಶ್ವತ ದೇವನನ್ನು ನಾವು ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ.
13.47.28
सेयमासादिता साक्षात्त्वद्भक्तिर्जन्मभिर्मया ।
भक्तानुग्रहकृद्देवो यं ज्ञात्वाऽमृतमश्नुते ॥ १३.४७.२८ ॥
ನಿಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ಈ ಭಕ್ತಿ ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳ ಮೂಲಕ ನನಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಲಭಿಸಿತು; ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡುವ ಆ ದೇವನನ್ನು ತಿಳಿದು ಮನುಷ್ಯನು ಅಮೃತವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.47.29
देवासुरमुनीनां तु यच्च गुह्यं सनातनम् ।
गुहायां निहितं ब्रह्मि दुर्विज्ञेयं मुनेरपि ॥ १३.४७.२९ ॥
ದೇವ, ಅಸುರ, ಮುನಿಗಳ ಗುಪ್ತವಾದ ಸನಾತನ ರಹಸ್ಯ ಯಾವುದೋ, ಅದು ಹೃದಯಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಮುನಿಗೂ ಅದನ್ನು ಅರಿಯುವುದು ಕಷ್ಟ.
13.47.30
स एष भगवान्देवः सर्वकृत्सर्वतोमुखः ।
सर्वात्मा सर्वदर्शी च सर्वगः सर्ववेदिता ॥ १३.४७.३० ॥
ಆ ಈ ಭಗವಂತನೇ ದೇವ; ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುವವನು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಮುಖವುಳ್ಳವನು, ಸರ್ವರ ಆತ್ಮ, ಸರ್ವದರ್ಶಿ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ಸರ್ವಜ್ಞ.
13.47.31
देहकृद्देहभृद्देही देहभुग्देहिनां गतिः ।
प्राणकृत्प्राणभृत्प्राणी प्राणदः प्राणिनां गतिः ॥ १३.४७.३१ ॥
ಅವನು ದೇಹಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು, ದೇಹಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವವನು, ದೇಹಿ, ದೇಹಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವನು, ದೇಹಿಗಳ ಗತಿ. ಅವನು ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು, ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಧರಿಸುವವನು, ಪ್ರಾಣಿ, ಪ್ರಾಣವನ್ನು ನೀಡುವವನು, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಗತಿ.
13.47.32
अध्यात्मगतिरिष्टानां ध्यायिनामात्मवेदिनाम् ।
अपुनर्भवकामानां या गतिः सोऽयमीश्वरः ॥ १३.४७.३२ ॥
ಅಧ್ಯಾತ್ಮದ ಗತಿ ಇದು; ಪ್ರಿಯರು, ಧ್ಯಾನಿಗಳು, ಆತ್ಮವಿದರು, ಪುನರ್ಜನ್ಮವನ್ನು ಬಯಸದವರು ಪಡೆಯುವ ಗತಿ ಯಾವುದೋ ಅದೇ ಈ ಈಶ್ವರ.
13.47.33
अयं च सर्वभूतानां शुभाशुभगतिप्रदः ।
अयं च जन्ममरणे विदध्यात्सर्वजन्तुषु।
अयं संसिद्धिकामानां या गतिः सोयमीस्वरः। ॥ १३.४७.३३ ॥
ಇವನೇ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಶುಭಾಶುಭ ಗತಿಯನ್ನು ನೀಡುವವನು; ಇವನೇ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಜನನ-ಮರಣವನ್ನು ವಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವರ ಗತಿ ಯಾವುದೋ ಅದೇ ಈ ಈಶ್ವರ.
13.47.34
भूराद्यान्सर्वभुवनानुत्पाद्य सदिवौकसः ।
दधाति देवस्तनुभिरष्टाभिर्यो बिभर्ति च ॥ १३.४७.३४ ॥
ಭೂಃ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು, ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಆ ದೇವನು ಎಂಟು ರೂಪಗಳಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವನೂ ಅವನೇ.
13.47.35
अतः प्रवर्तते सर्वमस्मिन्सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
अस्मिंश्च प्रलयं याति अयमेकः सनातनः ॥ १३.४७.३५ ॥
ಇವನಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ; ಇವನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ; ಇವನಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಳಯವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತದೆ. ಇವನೊಬ್ಬನೇ ಸನಾತನ.
13.47.36
अयं स सत्यकामानां सत्यलोकः परं सताम् ।
अपवर्गश्च मुक्तानां कैवल्यं चात्मवेदिनाम् ॥ १३.४७.३६ ॥
ಇವನೇ ಸತ್ಯಕಾಮಿಗಳ ಸತ್ಯಲೋಕ; ಸಜ್ಜನರ ಪರಮ ಲೋಕ; ಮುಕ್ತರ ಅಪವರ್ಗ; ಆತ್ಮವಿದರ ಕೈವಲ್ಯ.
13.47.37
अयं ब्रह्मादिभिः सिद्धैर्गुहायां गोपितः प्रुभुः ।
देवासुरमनुष्याणामप्रकाशो भवेदिति ॥ १३.४७.३७ ॥
ಈ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧರು ಹೃದಯ-ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ದೇವ, ಅಸುರ, ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಅವನು ಅಪ್ರಕಾಶಿತನಾಗಿರಲಿ ಎಂದು.
13.47.38
तं त्वां देवासुरनरास्तत्त्वेन न विदुर्भवम् ।
मोहिताः खल्वनेनैव हृदिस्थेनाप्रकाशिना ॥ १३.४७.३८ ॥
ದೇವ, ಅಸುರ, ಮನುಷ್ಯರು ನಿನ್ನನ್ನು ತತ್ತ್ವತಃ ಅರಿಯರು; ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಈ ಅಪ್ರಕಾಶಿಯಿಂದಲೇ ಅವರು ನಿಜವಾಗಿ ಮೋಹಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
13.47.39
ये चैनं प्रतिपद्यन्ते भक्तियोगेन भाविताः ।
तेषामेवात्मनात्मानं दर्शयत्येष हृच्छयः ॥ १३.४७.३९ ॥
ಭಕ್ತಿಯೋಗದಿಂದ ಪರಿಶುದ್ಧರಾಗಿ ಯಾರು ಇವನನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶಯಿಸುವ ಈತನು ತನ್ನನ್ನೇ ತನ್ನಿಂದ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.47.40
यं ज्ञात्वा न पुनर्जन्म मरणं चापि विद्यते ।
यं विदित्वा परं वेद्यं वेदितव्यं न विद्यते ॥ १३.४७.४० ॥
ಯಾರನ್ನು ತಿಳಿದರೆ ಮರುಜನ್ಮವೂ ಮರಣವೂ ಇಲ್ಲವೋ, ಯಾರನ್ನು ತಿಳಿದರೆ ಪರಮ ಜ್ಞೇಯವೂ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದುದೂ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲವೋ.
13.47.41
यं लब्ध्वा परमं लाभं नाधिकं मन्यते बुधः ।
यां सूक्ष्मां परमां प्राप्तिं गच्छन्नव्ययमक्षयम् ॥ १३.४७.४१ ॥
ಯಾರನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಇನ್ನೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಲಾಭವನ್ನು ಅಧಿಕವೆಂದು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಯಾವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪರಮ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿ ಅವ್ಯಯ, ಅಕ್ಷಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆಯೋ.
13.47.42
यं साङ्ख्या गुणतत्त्वज्ञाः साङ्ख्यशास्त्रविशारदाः ।
सूक्ष्मज्ञानतराः सूक्ष्मं ज्ञात्वा मुच्यन्ति बन्धनैः ॥ १३.४७.४२ ॥
ಗುಣತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತ, ಸಾಂಖ್ಯಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಪರಿಣತರಾದ ಸಾಂಖ್ಯರು, ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿ, ಯಾರನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ತಿಳಿದು ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾರೋ.
13.47.43
यं च वेदविदो वेद्यं वेदान्ते च प्रतिष्ठितम् ।
प्राणायामपरा नित्यं यं विशन्ति जपन्ति च ॥ १३.४७.४३ ॥
ವೇದಜ್ಞರು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದವನು, ವೇದಾಂತದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡವನು, ಪ್ರಾಣಾಯಾಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು ಸದಾ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಜಪಿಸುವವನು.
13.47.44
ओंकाररथमारुह्य ते विशन्ति महेश्वरम् ।
अयं स देवयानानामादित्यो द्वारमुच्यते ॥ १३.४७.४४ ॥
ಓಂಕಾರರಥವೇರಿ ಅವರು ಮಹೇಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಆದಿತ್ಯನು ದೇವಯಾನ ಮಾರ್ಗದ ದ್ವಾರ ಎನಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
13.47.45
अयं च पितृयानानां चन्द्रमा द्वारमुच्यते ।
एष काष्ठा दिशश्चैव संवत्सरयुगादि च ॥ १३.४७.४५ ॥
ಈ ಚಂದ್ರನು ಪಿತೃಯಾನ ಮಾರ್ಗದ ದ್ವಾರ ಎನಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಇವನೇ ಕಾಷ್ಠೆ, ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಸಂವತ್ಸರ, ಯುಗಾದಿಗಳೂ ಹೌದು.
13.47.46
दिव्यादिव्यः परो लाभ अयने दक्षिणोत्तरे ।
एनं प्रजापतिः पूर्वमाराध्य बहुभिः स्तवैः ॥ १३.४७.४६ ॥
ದಿವ್ಯ ಮತ್ತು ಅದಿವ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿನ ಲಾಭ ದಕ್ಷಿಣಾಯನ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಾಯಣದಲ್ಲಿದೆ. ಹಿಂದೆ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಅನೇಕ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು.
13.47.47
प्रजार्थं वरयामास नीललोहितसंज्ञितम् ।
क्रग्भिर्यमनुशासन्ति तत्त्वे कर्मणि बह्वृचाः ॥ १३.४७.४७ ॥
ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಲಲೋಹಿತ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವನನ್ನು ವರವಾಗಿ ಬೇಡಿದನು. ಋಗ್ವೇದಿಗಳು ಋಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಯಾರನ್ನು ಅನುಶಾಸಿಸುತ್ತಾರೋ, ನಿಜವಾದ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ.
13.47.48
यजुर्भिर्यत्त्रिधा वेद्यं जुह्वत्यध्वर्यवोऽध्वरे ।
सामभिर्यं च गायन्ति सामगाः शुद्धबुद्धयः ॥ १३.४७.४८ ॥
ಯಜುಸ್ಸುಗಳಿಂದ ಮೂರು ವಿಧದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದವನಿಗೆ ಅಧ್ವರ್ಯುಗಳು ಯಾಗದಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಾಮಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಬುದ್ಧಿಯ ಸಾಮಗರು ಯಾರನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೋ.
13.47.49
ऋतं सत्यं परं ब्रह्म स्तुवन्त्याथर्वणा द्विजाः ।
यज्ञस्य परमा योनिः परिश्चायं परः स्मृतः ॥ १३.४७.४९ ॥
ಆಥರ್ವಣ ದ್ವಿಜರು ಋತ, ಸತ್ಯ, ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಯಜ್ಞದ ಪರಮ ಮೂಲ ಇವನೇ, ಈ ಪರಿಶ್ಚಾಯನು ಪರನೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ.
13.47.50
रात्र्यहः श्रोत्रनयनः पक्षमासशिरोभुजः ।
ऋतुवीर्यस्तपोधैर्यो ह्यब्दगुह्योरुपादवान् ॥ १३.४७.५० ॥
ರಾತ್ರಿ-ಹಗಲು ಇವನ ಕಿವಿ-ಕಣ್ಣುಗಳು; ಪಕ್ಷ-ಮಾಸಗಳು ಇವನ ತಲೆ-ಭುಜಗಳು; ಋತುಗಳು ಇವನ ವೀರ್ಯ, ತಪಸ್ಸು ಇವನ ಧೈರ್ಯ; ವರ್ಷಗಳು ಇವನ ಗುಪ್ತ ತೊಡೆ-ಪಾದಗಳು.
13.47.51
मृत्युर्यमो हुताशश्च कालः संहारवेगवान् ।
कालस्य परमा योनिः कालश्चायं सनातनः ॥ १३.४७.५१ ॥
ಮೃತ್ಯು, ಯಮ, ಅಗ್ನಿ, ಸಂಹಾರ ವೇಗವುಳ್ಳ ಕಾಲ; ಕಾಲದ ಪರಮ ಮೂಲ ಇವನೇ; ಈ ಸನಾತನನೇ ಕಾಲವೂ ಹೌದು.
13.47.52
चन्द्रादित्यौ सनक्षत्रौ ग्रहाश्च सह वायुना ।
ध्रुवः सप्तर्षयश्चैव भुवनाः सप्त एव च ॥ १३.४७.५२ ॥
ಚಂದ್ರ-ಸೂರ್ಯರು ನಕ್ಷತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ; ಗ್ರಹಗಳು ವಾಯುವಿನೊಂದಿಗೆ; ಧ್ರುವ, ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಏಳು ಲೋಕಗಳೂ.
13.47.53
प्रधानं महदव्यक्तं विशेषान्तं सवैकृतम् ।
ब्रह्मादिस्तम्बपर्यन्तं भूतादि सदसच्च यत् ॥ १३.४७.५३ ॥
ಪ್ರಧಾನ, ಮಹತ್, ಅವ್ಯಕ್ತ, ವಿಶೇಷಾಂತ, ಅದರ ವಿಕಾರಗಳೊಂದಿಗೆ; ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹುಲ್ಲಿನ ಗೊಂಚಲಿನವರೆಗೆ; ಭೂತಾದಿ ಮತ್ತು ಸತ್-ಅಸತ್ ಯಾವುದು ಇದೆಯೋ ಅದು.
13.47.54
अष्टौ प्रकृतयश्चैव प्रकृतिभ्यश्च यः परः ।
अस्य देवस्य यद्भागं कृत्स्नं सम्परिवर्तते ॥ १३.४७.५४ ॥
ಎಂಟು ಪ್ರಕೃತಿಗಳು, ಪ್ರಕೃತಿಗಳಿಗೂ ಮೀರಿದ ಪರನು; ಈ ದೇವನ ಯಾವ ಭಾಗವಿದೆಯೋ ಅದೆಲ್ಲವೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿರುಗುತ್ತದೆ.
13.47.55
एतत्परममानन्दं यत्तच्छाश्वतमेव च ।
एषा गतिर्विरक्तानामेष भावः परः सताम् ॥ १३.४७.५५ ॥
ಇದೇ ಪರಮಾನಂದ, ಅದು ಶಾಶ್ವತವೂ ಹೌದು. ಇದೇ ವಿರಕ್ತರ ಗತಿ; ಇದೇ ಸತ್ಪುರುಷರ ಪರಮ ಭಾವ.
13.47.56
एतत्पदमनुद्विग्नमेतद्ब्रह्म सनातनम् ।
शास्त्रवेदाङ्गविदुषामेतद्ध्यानं परं पदम् ॥ १३.४७.५६ ॥
ಇದೇ ಉದ್ವೇಗರಹಿತ ಪದ; ಇದೇ ಸನಾತನ ಬ್ರಹ್ಮ. ಶಾಸ್ತ್ರ, ವೇದ, ವೇದಾಂಗಗಳ ವಿದ್ವಾಂಸರಿಗೆ ಇದೇ ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಪರಮ ಪದ.
13.47.57
इयं सा परमा काष्ठा इयं सा परमा कला ।
इयं सा परमा सिद्धिरियं सा परमा गतिः ॥ १३.४७.५७ ॥
ಇದೇ ಆ ಪರಮ ಕಾಷ್ಠೆ, ಇದೇ ಆ ಪರಮ ಕಲೆ; ಇದೇ ಆ ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿ, ಇದೇ ಆ ಪರಮ ಗತಿ.
13.47.58
इयं सा परमा शान्तिरियं सा निर्वृतिः परा ।
यं प्राप्य कृतकृत्याः स्म इत्यमन्यन्त योगिनः ॥ १३.४७.५८ ॥
ಇದೇ ಆ ಪರಮ ಶಾಂತಿ, ಇದೇ ಆ ಪರಮ ನಿರ್ವೃತಿ; ಇದನ್ನು ಪಡೆದು ಯೋಗಿಗಳು "ನಾವು ಕೃತಕೃತ್ಯರಾದೆವು" ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.
13.47.59
इयं तुष्टिरियं सिद्धिरियं श्रुतिरियं स्मृतिः ।
अध्यात्मगतिरिष्टानां विदुषां प्राप्तिरव्यया ॥ १३.४७.५९ ॥
ಇದೇ ತೃಪ್ತಿ, ಇದೇ ಸಿದ್ಧಿ, ಇದೇ ಶ್ರುತಿ, ಇದೇ ಸ್ಮೃತಿ; ಇದು ಅಧ್ಯಾತ್ಮದ ಗತಿ, ಇಷ್ಟರಾದ ವಿದ್ವಾಂಸರ ಅವ್ಯಯ ಪ್ರಾಪ್ತಿ.
13.47.60
यजतां कामयानानां मखैर्विपुलदक्षिणैः ।
या गतिर्यज्ञशीलानां सा गतिस्त्वं न संशयः ॥ १३.४७.६० ॥
ಅಪಾರ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಾಮನೆಯಿಂದ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಶೀಲರಿಗೆ ಯಾವ ಗತಿಯೋ, ಅದೇ ನಿನ್ನ ಗತಿ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
13.47.61
सम्यग्योगजपैः शान्तिर्नियमैर्देहतापनैः ।
तप्यतां या गतिर्देव परमा सा गतिर्भवान् ॥ १३.४७.६१ ॥
ಯೋಗ, ಜಪ, ನಿಯಮಗಳು, ದೇಹವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವ ತಪಸ್ಸುಗಳಿಂದ ತಪಿಸುವವರು ಪಡೆವ ಶಾಂತಿ — ಓ ದೇವ, ಆ ಪರಮ ಗತಿ ನೀನೇ.
13.47.62
कर्मन्यासकृतानां च विरक्तानां ततस्ततः ।
या गतिर्ब्रह्मिसदने सा गतिस्त्वं सनातन ॥ १३.४७.६२ ॥
ಕರ್ಮ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದವರಿಗೂ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿರಕ್ತರಾದವರಿಗೂ ಬ್ರಹ್ಮಸದನದಲ್ಲಿ ದೊರಕುವ ಗತಿ — ಓ ಸನಾತನ, ಆ ಗತಿ ನೀನೇ.
13.47.63
अपुनर्भवकामानां वैराग्ये वर्ततां च या ।
प्रकृतीनां लयानां च सा गतिस्त्वं सनातन ॥ १३.४७.६३ ॥
ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಬಯಸದವರಿಗೂ ವೈರಾಗ್ಯದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೂ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಲಯಗೊಂಡವರಿಗೂ ದೊರಕುವ ಗತಿ — ಓ ಸನಾತನ, ಆ ಗತಿ ನೀನೇ.
13.47.64
ज्ञानविज्ञानयुक्तानां निरुपाख्या निरञ्जना ।
कैवल्या या गतिर्देव परमा सा गतिर्भवान् ॥ १३.४७.६४ ॥
ಜ್ಞಾನ-ವಿಜ್ಞಾನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರಿಗೆ ದೊರಕುವ ವರ್ಣಿಸಲಾಗದ, ನಿರ್ಮಲವಾದ, ಕೈವಲ್ಯ ಎಂಬ ಪರಮ ಗತಿ — ಓ ದೇವ, ಆ ಪರಮ ಗತಿ ನೀನೇ.
13.47.65
वेदशास्त्रपुराणोक्ताः पञ्च ता गतयः स्मृताः ।
त्वत्प्रसादाद्धि लभ्यन्ते न लभ्यन्तेऽन्यथा विभो ॥ १३.४७.६५ ॥
ವೇದ-ಶಾಸ್ತ್ರ-ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಐದು ಗತಿಗಳು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಓ ವಿಭೋ, ಅವು ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದಲೇ ದೊರಕುತ್ತವೆ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಲ್ಲ.
13.47.66
इति तण्डिस्तपोराशिस्तुष्टावेसानमात्मना ।
जगौ च परमं ब्रह्म यत्पुरा लोककृज्जगौ ॥ १३.४७.६६ ॥
ಹೀಗೆ ತಪೋರಾಶಿ ತಂಡಿ ತನ್ನ ಆತ್ಮದಿಂದ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು; ಹಿಂದೆ ಲೋಕಕರ್ತನು ಹಾಡಿದಂತೆ ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಹಾಡಿದನು.
13.47.67
एवं स्तुतो महादेवस्तण्डिना ब्रह्मवादिना ।
उवाच भगवान्देव उमया सहितः प्रभुः ॥ १३.४७.६७ ॥
ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿ ತಂಡಿಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾದೇವನು, ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಭುವಾದ ದೇವನು, ಉಮೆಯೊಡನೆ ಕೂಡಿ ಹೀಗೆ ನುಡಿದನು.
13.47.68
ब्रह्मा शतक्रतुर्विष्णुर्विश्वेदेवा महर्षयः ।
न विदुस्त्वामिति ततस्तुष्टः प्रोवाच तं शिवः ॥ १३.४७.६८ ॥
ಬ್ರಹ್ಮ, ಶತಕ್ರತು ಇಂದ್ರ, ವಿಷ್ಣು, ವಿಶ್ವದೇವತೆಗಳು, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಯರು. ಆಗ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಶಿವನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
13.47.69
अक्षयश्चाव्ययश्चैव भविता दुःखवर्जितः ।
यशस्वी तेजसा युक्तो दिव्यज्ञानसमन्वितः ॥ १३.४७.६९ ॥
ನೀನು ಅಕ್ಷಯನೂ ಅವ್ಯಯನೂ ಆಗುವೆ; ದುಃಖರಹಿತನಾಗಿ, ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿ, ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸಮನ್ವಿತನಾಗುವೆ.
13.47.70
ऋषीणामभिगम्यश्च सूत्रकर्ता सुतस्तव ।
मत्प्रसादाद्द्विजश्रेष्ठ भविष्यति न संशयः ॥ १३.४७.७० ॥
ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸಬಲ್ಲವನೂ ಸೂತ್ರಕರ್ತನೂ ಆದ ನಿನ್ನ ಮಗನಾಗುವನು; ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅದು ಆಗುವುದು, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
13.47.71
कं वा कामं ददाम्यद्य ब्रूहि यद्वत्स काङ्क्षसे ।
प्राञ्जलिः स उवाचेदं त्वयि भक्तिर्दृढाऽस्तु मे ॥ १३.४७.७१ ॥
ಇಂದು ನಾನು ನಿನಗೆ ಯಾವ ಕಾಮನೆಯನ್ನು ಕೊಡಲಿ? ವತ್ಸಾ, ನೀನು ಯಾವುದನ್ನು ಬಯಸುವೆಯೋ ಹೇಳು. ಅಂಜಲೀಬದ್ಧನಾಗಿ ಅವನು ಹೇಳಿದನು: ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಭಕ್ತಿ ದೃಢವಾಗಿರಲಿ.
13.47.72
एतान्दत्त्वा वरान्देवो वन्द्यमानः सुरर्षिभिः ।
स्तूयमानश्च विबुधैस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ १३.४७.७२ ॥
ಈ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ ದೇವನು, ದೇವರ್ಷಿಗಳಿಂದ ವಂದಿಸಲ್ಪಡುತ್ತ, ವಿಬುಧರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು.
13.47.73
अन्तर्हिते भगवति सानुगे यादवेश्वर ।
ऋषिराश्रममागम्य ममैतत्प्रोक्तवानिह ॥ १३.४७.७३ ॥
ಯಾದವೇಶ್ವರನೇ, ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ ಭಗವಂತನು ಅಂತರ್ಧಾನನಾದ ನಂತರ, ಋಷಿಯು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದು ನನಗೆ ಇದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು.
13.47.74
यानि च प्रथितान्यादौ तण्डिराख्यातवान्मम ।
मानानि मानवश्रेष्ठ तानि त्वं शृणु सिद्धये ॥ १३.४७.७४ ॥
ಮಾನವಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ತಂಡಿಯು ಮೊದಲು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮಾನಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ನೀನು ಕೇಳು.
13.47.75
दश नामसहस्राणि देवेष्वाह पितामहः ।
सर्वस्य शास्त्रेषु तथा दश नामशतानि च ॥ १३.४७.७५ ॥
ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಿತಾಮಹನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ನಾಮಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಾವಿರ ನಾಮಗಳನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
13.47.76
गुह्यानीमानि नामानि तण्डिर्भगवतोऽच्युत ।
देवप्रसादाद्देवेशः पुरा प्राह महात्मने ॥ १३.४७.७६ ॥
ಈ ಗುಹ್ಯ ನಾಮಗಳನ್ನು ತಂಡಿಯು ಭಗವಂತ ಅಚ್ಯುತನಿಂದ ಪಡೆದನು; ದೇವಪ್ರಸಾದದಿಂದ ದೇವೇಶನು ಹಿಂದೆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.