ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.50.1
यदिदं सहधर्मेति प्रोच्यते भरतर्षभ ।
पाणिग्रहणकाले तु स्त्रीणामेतत्कथं स्मृतम् ॥ १३.५०.१ ॥
ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಇದನ್ನು 'ಸಹಧರ್ಮ' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಪಾಣಿಗ್ರಹಣ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಇದು ಹೇಗೆ ನಿಗದಿಯಾಗಿದೆ?
13.50.2
आर्ष एष भवेद्धर्मः प्राजापत्योऽथवाऽसुरः ।
यदेतत्सहधर्मेति पूर्वमुक्तं महर्षिभिः ॥ १३.५०.२ ॥
ಹಿಂದೆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು 'ಸಹಧರ್ಮ' ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದು ಆರ್ಷ ಧರ್ಮವೋ, ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಧರ್ಮವೋ ಅಥವಾ ಆಸುರ ಧರ್ಮವೋ ಆಗಿರಬಹುದು.
13.50.3
सन्देहः सुमहानेष विरुद्ध इति मे मतिः ।
इह यः सहधर्मो वै प्रेत्यायं विहितः क्वनु ॥ १३.५०.३ ॥
ಇದು ಮಹಾ ಸಂದೇಹ; ನನ್ನ ಮತದಲ್ಲಿ ಇದು ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ವಿಧಿಸಿರುವ ಸಹಧರ್ಮ ಮರಣಾನಂತರ ಎಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ?
13.50.4
स्वर्गो मृतानां भवति सहधर्मः पितामह ।
पूर्वमेकस्तु म्रियकस्तिष्ठते वद ॥ १३.५०.४ ॥
ಪಿತಾಮಹರೇ, ಮೃತರಿಗೆ ಸಹಧರ್ಮ ಸ್ವರ್ಗವಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ಮೊದಲು ಒಬ್ಬರೇ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ; ಇದನ್ನು ಹೇಳಿ.
13.50.5
नानाधर्मफलोपेता नानाकर्मनिवासिताः ।
नानानिरयनिष्ठान्ता मानुपा बहवो यदा ॥ १३.५०.५ ॥
ನಾನಾ ಧರ್ಮಫಲಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರು, ನಾನಾ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವರು, ನಾನಾ ನರಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯ ಕಾಣುವವರು — ಅನೇಕ ಮಾನವರು — ಯಾವಾಗ...
13.50.6
अनृताः स्त्रिय इत्येवं सूत्रकारो व्यवस्यति ।
यदाऽनृताः स्त्रियस्तात सहधर्मः कुतः स्मृतः ॥ १३.५०.६ ॥
'ಸ್ತ್ರೀಯರು ಸುಳ್ಳುಗಾರರು' ಎಂದು ಸೂತ್ರಕಾರ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮಗೂ, ಸ್ತ್ರೀಯರು ಸುಳ್ಳುಗಾರರಾಗಿರುವಾಗ ಸಹಧರ್ಮ ಹೇಗೆ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ?
13.50.7
अनृताः स्त्रिय इत्येवं वेदेष्वपि हि पठ्यते ।
धर्मो यः पूर्विको दृष्ट उपचारः क्रियाविधिः ॥ १३.५०.७ ॥
ವೇದಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಸುಳ್ಳುಗಾರರೆಂದು ಹೀಗೆ ಓದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಿಂದೆ ಕಂಡುಬಂದ ಧರ್ಮ, ಉಪಚಾರ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯಾವಿಧಿ ಇದೇ.
13.50.8
गहरं प्रतिभात्येतन्मम चिन्तयतोऽनिशम् ।
निःसन्देहमिदं सर्वं पितामह यथाश्रुतिः ॥ १३.५०.८ ॥
ಪಿತಾಮಹರೇ, ನಿರಂತರ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುವ ನನಗೆ ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಗಹನವಾಗಿ ತೋರುತ್ತದೆ. ಶ್ರುತಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದಂತೆ ಇದೆಲ್ಲವೂ ಸಂದೇಹರಹಿತ.
13.50.9
यदैतद्यादृशं चैतद्यथा चैतत्प्रवर्तितम् ।
निखिलेन महाप्राज्ञ भवानेतद्ब्रवीतु मे ॥ १३.५०.९ ॥
ಇದು ಹೇಗೆ ಇದೆ ಮತ್ತು ಇದು ಹೇಗೆ ಪ್ರವರ್ತಿತವಾಯಿತು, ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞರೇ, ನೀವು ಇದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನನಗೆ ಹೇಳಿ.
13.50.10
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
अष्टावक्रस्य संवादं दिशया सह भारत ॥ १३.५०.१० ॥
ಇಲ್ಲಿಯೂ ಜನರು ಈ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ — ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನ ಸಂವಾದವನ್ನು, ಭಾರತ, ಆ ದಿಕ್ಕಿನೊಂದಿಗೆ.
13.50.11
निर्विष्टुकामस्तु पुरा अष्टावक्रो महातपाः ।
ऋषेरथ वदान्यस्य वव्रे कन्यां महात्मनः ॥ १३.५०.११ ॥
ಹಿಂದೆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನು ವಿವಾಹವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಉದಾರಿಯಾದ ಮಹಾತ್ಮ ಋಷಿಯ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ವರಿಸಿದನು.
13.50.12
सुप्रभां नाम वै नाम्ना रूपेणाप्रतिमां भुवि ।
गुणप्रभावशीलेन चारित्रेण च शोभनाम् ॥ १३.५०.१२ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಪ್ರತಿಮಳಾದ ಸುಪ್ರಭಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಆಕೆ, ಗುಣ, ಪ್ರಭಾವ, ಶೀಲ ಮತ್ತು ನಡತೆಗಳಿಂದಲೂ ಸುಂದರಳಾಗಿದ್ದಳು.
13.50.13
सा तस्यर्षेर्मनो दृष्टा जहार शुभलोचना ।
वनराजी यथा चित्रा वसन्ते कुसुमाञचिता ॥ १३.५०.१३ ॥
ಆ ಸುಂದರ ನೇತ್ರೆಯು ಆ ಋಷಿಯ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೋಡಿದೊಡನೆ ಅಪಹರಿಸಿದಳು; ವಸಂತದಲ್ಲಿ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ವಿಚಿತ್ರ ವನಸಾಲಿನಂತೆ.
13.50.14
ऋषिस्तमाह देया मे सुता तुभ्यं हि तच्छृणु ॥ १३.५०.१४ ॥
ಆ ಋಷಿ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡಬಹುದು; ಅದನ್ನು ಕೇಳು.'
13.50.15
अनन्यस्त्रीजनः प्राज्ञो ह्यप्रवासी प्रियंवदः ।
सुरूपः सम्मतो वीरः शीलवान्भोगभुक्छुचिः ॥ १३.५०.१५ ॥
ಇತರ ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವನು, ಬುದ್ಧಿವಂತ, ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗದವನು, ಸಿಹಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವನು, ಸುಂದರ, ಗೌರವಾರ್ಹ, ವೀರ, ಶೀಲವಂತ, ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವನು, ಶುಚಿಯಾದವನು.
13.50.16
दारानुमतयज्ञश्च सुनक्षत्रामथोद्वेहेत् ।
सभृत्यः स्वजनोपेत इह प्रेत्य च मोदते ॥ १३.५०.१६ ॥
ಪತ್ನಿಯ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವನು, ಶುಭ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ವಿವಾಹವಾಗುವವನು, ಸೇವಕರು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.50.17
गच्छ तावद्दिशं पुण्यामुत्तरां द्रक्ष्यसे ततः ॥ १३.५०.१७ ॥
ಈಗ ಆ ಪವಿತ್ರ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗು; ಅಲ್ಲಿಂದ ನೀನು ನೋಡುವೆ.
13.50.18
किं द्रष्टव्यं मया तत्र वक्तुमर्हति मे भवान् ।
तथेदानीं मयो कार्यं यथा वक्ष्यति मां भवान् ॥ १३.५०.१८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಏನನ್ನು ನೋಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ನನಗೆ ಹೇಳಬೇಕು; ಈಗ ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ ನಾನು ಮಾಡಬೇಕು.
13.50.19
धनदं समतिक्रम्य हिमवन्तं च पर्वतम् ।
रुद्रस्यायतनं दृष्ट्वा सिद्धचारणसेवितम् ॥ १३.५०.१९ ॥
ಕುಬೇರನನ್ನು ದಾಟಿ, ಹಿಮವತ್ಪರ್ವತವನ್ನೂ ದಾಟಿ, ಸಿದ್ಧ-ಚಾರಣರಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ ರುದ್ರನ ನಿವಾಸವನ್ನು ನೋಡಿ.
13.50.20
संहृष्टैः पार्षदैर्जुष्टं नृत्यद्भिर्विविधाननैः ।
दिव्याङ्गरागैः पैशाचैरन्यैर्नानाविधैः प्रभोः ॥ १३.५०.२० ॥
ಪ್ರಭುವಿನ ಸಂತುಷ್ಟ ಪಾರ್ಷದರಿಂದ ಸೇವಿತವಾದದ್ದು; ನೃತ್ಯಮಾಡುವ ಬಗೆಬಗೆಯ ಮುಖದವರಿಂದ, ದಿವ್ಯ ಅಂಗರಾಗ ಹಚ್ಚಿದ ಪೈಶಾಚರಿಂದ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ವಿಧದ ಇತರರಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದದ್ದು.
13.50.21
पाणितालसुतालैश्च शम्पातालैः समैस्तथा ।
सम्प्रहृष्टैः प्रनृत्यद्भिः शर्वस्तत्र निषेव्यते ॥ १३.५०.२१ ॥
ಕೈತಾಳ, ಸುಂದರ ತಾಳ, ಶಂಪಾ ತಾಳ ಮತ್ತು ಸಮಲಯಗಳಿಂದ, ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನರ್ತಿಸುವವರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಶರ್ವನು ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
13.50.22
इष्टं किल गिरौ स्थानं तद्दिव्यमिति शुश्रुम ।
नित्यं सन्निहितो देवस्तथा ते पार्षदाः स्मृताः ॥ १३.५०.२२ ॥
ಗಿರಿಯ ಮೇಲಿನ ಆ ಸ್ಥಾನ ಪ್ರಿಯವೂ ದಿವ್ಯವೂ ಆದದ್ದೆಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಅಲ್ಲಿ ದೇವನು ಸದಾ ಸನ್ನಿಹಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ, ಅವನ ಪಾರ್ಷದರೂ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
13.50.23
तत्र देव्या तपस्तप्तं सङ्करार्थं सुदुश्चरम् ।
अतस्तदिष्टं देवस्य तथोमाया इति श्रुतिः ॥ १३.५०.२३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ದೇವಿಯು ಶಂಕರನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದಳು. ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಸ್ಥಾನ ದೇವನಿಗೂ ಉಮೆಗೂ ಪ್ರಿಯವಾದದ್ದು ಎಂಬುದು ಶ್ರುತಿ.
13.50.24
पूर्वे तत्र महापार्श्वे देवस्योत्तरतस्तथा ।
ऋतवः कालरात्रिश्च ये दिव्या ये च मानुषाः ॥ १३.५०.२४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ದೇವನ ಮಹಾಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತರದಲ್ಲಿಯೂ ಋತುಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಲರಾತ್ರಿ ಇದ್ದಾರೆ; ದಿವ್ಯರು ಮತ್ತು ಮಾನವರೂ ಇದ್ದಾರೆ.
13.50.25
देवं चोपासते सर्वे रूपिणः किल तत्र ह ।
तदतिक्रम्य भवनं त्वया यातव्यमेव हि ॥ १३.५०.२५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ರೂಪಧಾರಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಆ ದೇವನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಭವನವನ್ನು ದಾಟಿ ನೀನು ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಹೋಗಬೇಕು.
13.50.26
ततो नीलं वनोद्देशं द्रक्ष्यसे मेघसन्निभम् ।
रमणीयं मनोग्राहि तत्र वै द्रक्ष्यसे स्त्रियम् ॥ १३.५०.२६ ॥
ನಂತರ ಮೇಘದಂತೆ ನೀಲವಾದ ಒಂದು ಅರಣ್ಯಪ್ರದೇಶವನ್ನು ನೀನು ಕಾಣುವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ ರಮಣೀಯ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ನೀನು ಕಾಣುವೆ.
13.50.27
तपस्विनीं महाभागां वृद्धां दीक्षामनुष्ठिताम् ।
द्रष्टव्या सा त्वया तत्र सम्पूज्या चैव यत्नतः ॥ १३.५०.२७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ತಪಸ್ವಿನಿ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ, ವೃದ್ಧೆ, ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿರುವ ಒಬ್ಬಳನ್ನು ನೀನು ನೋಡಬೇಕು. ಆಕೆಯನ್ನು ನೀನು ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
13.50.28
तां दृष्ट्वा विनिवृत्तस्त्वं ततः पाणिं ग्रहीष्यसि ।
यद्येष समयः सर्वः साध्यतां तत्र गम्यताम् ॥ १३.५०.२८ ॥
ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ನಂತರ ನೀನು ಪಾಣಿಗ್ರಹಣ ಮಾಡುವೆ. ಇದೇ ಒಪ್ಪಂದವಾದರೆ, ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸು; ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗು.
13.50.29
तथाऽस्तु साधयिष्यामि तत्र यास्याम्यसंशयम् ।
यत्र त्वं वदसे साधो भवान्भवतु सत्यवाक् ॥ १३.५०.२९ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ; ನಾನು ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸುವೆನು, ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ನೀನು ಹೇಳಿದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆನು, ಓ ಸಾಧುವೇ. ನೀವು ಸತ್ಯವಾಕ್ಯರಾಗಿರಲಿ.
13.50.30
ततोऽगच्छत्स भगवानुत्तरामुत्तरां दिशम् ।
हिमवन्तं गिरिश्रेष्ठं सिद्धचारणसेवितम् ॥ १३.५०.३० ॥
ನಂತರ ಆ ಭಗವಂತನು ಉತ್ತರೋತ್ತರ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಸಾಗಿದನು; ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ, ಸಿದ್ಧ ಚಾರಣರು ಸೇವಿಸುವ ಹಿಮವಂತನತ್ತ.
13.50.31
स गत्वा द्विजशार्दूलो हिमवन्तं महागिरिम् ।
अभ्यगच्छन्नदीं पुण्यां बाहुदां पुण्यदायिनीम् ॥ १३.५०.३१ ॥
ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನು ಮಹಾಪರ್ವತ ಹಿಮವಂತವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವ ಪವಿತ್ರ ಬಾಹುದಾ ನದಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದನು.
13.50.32
अशोके विमले तीर्थे स्नात्वा वै तर्प्य देवताः ।
तत्र वासाय शयने कौशे सुखमुवास ह ॥ १३.५०.३२ ॥
ಅಶೋಕ ಎಂಬ ನಿರ್ಮಲ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ನೀಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ದರ್ಭೆಯ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸಿದನು.
13.50.33
ततो रात्र्यां व्यतीतायां प्रातरुत्थाय स द्विजः ।
स्नात्वा प्रादुश्चकाराग्निं हुत्वा चैवं विधानतः ॥ १३.५०.३३ ॥
ನಂತರ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದು, ಬೆಳಗಿನ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆ ದ್ವಿಜನು ಎದ್ದು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಿ ಹವನ ಮಾಡಿದನು.
13.50.34
रुद्राणीकूपमासाद्य ह्रदे तत्र समाश्वसत् ।
विश्रान्तश्च समुत्थाय कैलासमभितो ययौ ॥ १३.५०.३४ ॥
ರುದ್ರಾಣೀ ಬಾವಿಯನ್ನು ತಲುಪಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಾನ ಪಡೆದನು. ವಿಶ್ರಮಿಸಿ ಎದ್ದು ಕೈಲಾಸದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
13.50.35
सोऽपश्यत्काञ्चनद्वारं दीप्यमानमिव श्रिया ।
मन्दाकिनीं च नलिनीं धनदस्य महात्मनः ॥ १३.५०.३५ ॥
ಅವನು ತನ್ನ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಚಿನ್ನದ ದ್ವಾರವನ್ನು ಕಂಡನು; ಮಹಾತ್ಮ ಧನದನ ಮಂದಾಕಿನಿ ಮತ್ತು ಕಮಲದ ಕೊಳವನ್ನೂ ಕಂಡನು.
13.50.36
अथ ते राक्षसाः सर्वे येऽभिरक्षन्ति पद्मिनीम् ।
प्रत्युत्थिता भगवन्तं माणिभद्रपुरोगमाः ॥ १३.५०.३६ ॥
ಆಗ ಆ ಕಮಲದ ಕೊಳವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ರಾಕ್ಷಸರು, ಮಾಣಿಭದ್ರನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಪೂಜ್ಯರನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳಲು ಎದ್ದು ನಿಂತರು.
13.50.37
स तान्प्रत्यर्चयामास राक्षसान्भीमविक्रमान् ।
निवेदयत मां क्षिप्रं धनदायेति चाब्रवीत् ॥ १३.५०.३७ ॥
ಅವನು ಆ ಭಯಂಕರ ಪರಾಕ್ರಮಿ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಪ್ರತಿಗೌರವಿಸಿ, "ಧನದನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆಂದು ನನಗೆ ಶೀಘ್ರ ತಿಳಿಸಿ" ಎಂದನು.
13.50.38
ते राक्षसास्तथा राजन्भगवन्तमथाब्रुवन् ।
असौ वैश्रवणो राजा स्वयमायाति तेऽन्तिकम् ॥ १३.५०.३८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆಗ ಆ ರಾಕ್ಷಸರು ಆ ಭಗವಂತನಿಗೆ, "ಇಗೋ ವೈಶ್ರವಣ ರಾಜನು ತಾನೇ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ" ಎಂದರು.
13.50.39
विदितो भगवानस्य कार्यमागमनस्य यत् ।
पश्यैनं त्वं महाभागं ज्वलन्तमिव तेजसा ॥ १३.५०.३९ ॥
ಭಗವಂತನೇ, ಅವನ ಆಗಮನದ ಕಾರಣ ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿರಬಹುದು. ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಬೆಳಗುತ್ತಿರುವ ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯನನ್ನು ನೋಡು.
13.50.40
ततो वैश्रवणोऽभ्येत्य अष्टावक्रमनिन्दितम् ।
विधिवत्कुशलं पृष्ट्वा ततो ब्रह्मर्षिमब्रवीत् ॥ १३.५०.४० ॥
ಆಗ ವೈಶ್ರವಣನು ಹತ್ತಿರ ಬಂದು, ನಿಂದೆಯಿಲ್ಲದ ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನಿಗೆ ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಕ್ಷೇಮ ವಿಚಾರಿಸಿ, ಆ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
13.50.41
सुखं प्राप्तो भवान्कच्चित्किंवा मत्तश्चिकीर्षति ।
ब्रूहि सर्वं करिष्यामि यन्मां वक्ष्यसि वै द्विज ॥ १३.५०.४१ ॥
"ದ್ವಿಜನೇ, ನೀವು ಸುಖವಾಗಿ ಬಂದಿರಾ? ಅಥವಾ ನನ್ನಿಂದ ಏನನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೀರಾ? ನೀವು ಹೇಳುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ."
13.50.42
भवनं प्रविश त्वं मे यथाकामं द्विजोत्तम ।
सत्कृतः कृतकार्यश्च भवान्यास्यत्यविघ्नतः ॥ १३.५०.४२ ॥
ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ನನ್ನ ಭವನವನ್ನು ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಪ್ರವೇಶಿಸು. ಸತ್ಕಾರ ಪಡೆದು, ಕಾರ್ಯ ಸಾಧಿಸಿ, ವಿಘ್ನವಿಲ್ಲದೆ ನೀನು ಹೋಗುವೆ.
13.50.43
प्राविशद्भवनं स्वं वै गृहीत्वा तं द्विजोत्तमम् ।
आसनं स्वं ददौ चैव पाद्यमर्घ्यं तथैव च ॥ १३.५०.४३ ॥
ಅವರು ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಮನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ತಮ್ಮ ಆಸನವನ್ನು ನೀಡಿದರು, ಪಾದ್ಯ ಮತ್ತು ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನೂ ಅದೇ ರೀತಿ ನೀಡಿದರು.
13.50.44
अथोपविष्टयोस्तत्र माणिभद्रपुरोगमाः ।
निषेदुस्तत्र कौबेरा यक्षगन्धर्वकिन्नराः ॥ १३.५०.४४ ॥
ಆಗ ಇಬ್ಬರೂ ಕುಳಿತ ನಂತರ, ಮಣಿಭದ್ರನ ನೇತೃತ್ವದ ಕುಬೇರನ ಅನುಚರರಾದ ಯಕ್ಷರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಕಿನ್ನರರು ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರು.
13.50.45
ततस्तेषां निषण्णानां धनदो वाक्यमब्रवीत् ।
भवच्छन्दं समाज्ञाय नृत्येरन्नप्सरोगणाः ॥ १३.५०.४५ ॥
ಆಗ ಕುಳಿತಿದ್ದವರನ್ನು ಕುರಿತು ಧನದನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು ಅಪ್ಸರಸ್ಸಮೂಹಗಳು ನೃತ್ಯ ಮಾಡಲಿ.'
13.50.46
आतिथ्यं परमं कार्यं शुश्रूषा भवतस्तथा ।
संवर्ततामित्युवाच मुनिर्मधुरया गिरा ॥ १३.५०.४६ ॥
'ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಆತಿಥ್ಯ ನಡೆಯಲಿ; ನಿಮ್ಮ ಸೇವೆಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ನಡೆಯಲಿ' ಎಂದು ಮುನಿ ಮಧುರ ವಾಣಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು.
13.50.47
यथोर्वरा मिश्रकेशी रम्भा चैवोर्वशी तथा ।
अलम्बुसा घृताची च चित्रा चित्राङ्गदारुचिः ॥ १३.५०.४७ ॥
ಉರ್ವರಾ, ಮಿಶ್ರಕೇಶಿ, ರಂಭಾ, ಊರ್ವಶಿ, ಅಲಂಬುಷಾ, ಘೃತಾಚಿ, ಚಿತ್ರಾ, ಚಿತ್ರಾಂಗದಾರುಚಿ ಹೀಗೆ.
13.50.48
मनोहरा सुकेशी च सुमुखी हासिनी प्रभा ।
विद्युता प्रशमी दान्ता विद्योता रतिरेव च ॥ १३.५०.४८ ॥
ಮನೋಹರಾ, ಸುಕೇಶಿ, ಸುಮುಖಿ, ಹಾಸಿನೀ, ಪ್ರಭಾ, ವಿದ್ಯುತಾ, ಪ್ರಶಮೀ, ದಾಂತಾ, ವಿದ್ಯೋತಾ, ರತಿ ಕೂಡ.
13.50.49
एताश्चान्याश्च वै बह्व्यः प्रनृत्ताप्सरसः शुभाः ।
अवादयंश्च गन्धर्वा वाद्यानि विविधानि च ॥ १३.५०.४९ ॥
ಇವರು ಮತ್ತು ಇತರ ಅನೇಕ ಸುಂದರ ಅಪ್ಸರೆಯರು ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು; ಗಂಧರ್ವರು ವಿವಿಧ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ನುಡಿಸಿದರು.
13.50.50
अथ प्रवृत्ते गान्धर्वे दिव्ये ऋषिरुपाविशत् ।
दिव्यं संवत्सरं तत्रारमतैष महातपाः ॥ १३.५०.५० ॥
ನಂತರ ದಿವ್ಯ ಗಾಂಧರ್ವ ಪ್ರದರ್ಶನ ಆರಂಭವಾದಾಗ ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಋಷಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು; ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿವ್ಯ ವರ್ಷ ಕಾಲ ಆನಂದಿಸಿದನು.
13.50.51
ततो वैश्रवणो राजा भगवन्तमुवाच ह ।
साग्रः संवत्सरो यातो विप्रेह तव पश्यतः ॥ १३.५०.५१ ॥
ಆಗ ರಾಜ ವೈಶ್ರವಣನು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನೀನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು.'
13.50.52
हार्योऽयं विषयो ब्रह्मन्गान्धर्वो नाम नामतः ।
छन्दतो वर्ततां विप्र यथा वदति वा भवान् ॥ १३.५०.५२ ॥
ಓ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಇದು ಗಾಂಧರ್ವ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮನೋಹರ ಲೋಕ. ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಇದು ಮುಂದುವರಿಯಲಿ.
13.50.53
अतिथिः पूजनीयस्त्वमिदं च भवतो गृहम् ।
सर्वमाज्ञाप्यतामाशु परवन्तो वयं त्वयि ॥ १३.५०.५३ ॥
ನೀವು ಅತಿಥಿ, ಪೂಜನೀಯರು; ಈ ಮನೆಯೂ ನಿಮ್ಮದೇ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ; ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಅಧೀನರು.
13.50.54
अथ वैश्रवणं प्रीतो भगवान्प्रत्यभाषत ।
अर्चितोस्मि यथान्यायं गमिष्यामि धनेश्वर ॥ १३.५०.५४ ॥
ಆಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಭಗವಂತನು ವೈಶ್ರವಣನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಯೋಗ್ಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದೆ; ಓ ಧನೇಶ್ವರನೇ, ನಾನು ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ.'
13.50.55
प्रीतोस्मि सदृशं चैव तव सर्वं धनाधिप ।
तव प्रसादाद्भगवन्महर्षेश्च महात्मनः।
नियोगादद्य यास्यामि वृद्दिमानृद्धिमान्भव ॥ १३.५०.५५ ॥
ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಧನಾಧಿಪನೇ, ಇದೆಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವೇ. ಭಗವಂತನೂ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಮಹರ್ಷಿಯ ಕೃಪೆಯಿಂದ, ಇಂದು ಅವರ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಸಮೃದ್ಧನಾಗಿ, ಧನವಂತನಾಗಿರು.
13.50.56
अथ निष्क्रम्य भगवान्प्रययावुत्तरामुखः ।
कैलासे सङ्करावासमभिवीक्ष्य प्रणम्य च ॥ १३.५०.५६ ॥
ನಂತರ ಭಗವಂತನು ಹೊರಟು ಉತ್ತರಾಭಿಮುಖನಾಗಿ ಹೋದನು. ಕೈಲಾಸದಲ್ಲಿರುವ ಶಂಕರನ ನಿವಾಸವನ್ನು ನೋಡಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ.
13.50.57
गौरीशं शङ्करं दान्तं शरणागतवत्सलम् ।
गङ्गाधरं गोपतिनं गणावृतमकल्पषम् ॥ १३.५०.५७ ॥
ಗೌರಿಯ ಪತಿ ಶಂಕರ, ದಾಂತನು, ಶರಣಾಗತರಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳವನು, ಗಂಗೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು, ಗೋಪತಿ, ಗಣಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವನು, ನಿರ್ಮಲನು.
13.50.58
कैलासं मन्दरं हैमं सर्वाननुचचार ह ।
तानतीत्य महाशैलान्कैरातं स्थानमुत्तमम् ॥ १३.५०.५८ ॥
ಕೈಲಾಸ, ಮಂದರ, ಹೈಮ — ಈ ಎಲ್ಲ ಪರ್ವತಗಳ ಸುತ್ತಲೂ ಅವನು ಸಂಚರಿಸಿದನು. ಆ ಮಹಾಪರ್ವತಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಕಿರಾತರ ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.
13.50.59
प्रदक्षिणं तथा चक्रे प्रयतः शिरसा नतः ।
धरणीमवतीर्याथ पूतात्माऽसौ तदाऽभकवत् ॥ १३.५०.५९ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದನು, ಸಂಯಮದಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿ. ನಂತರ ಭೂಮಿಗಿಳಿದು, ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನಾದ ಅವನು ಆಗ ಮಗುವಿನಂತಾದನು.
13.50.60
स तं प्रदक्षिणं कृत्वा निर्यातश्चोत्तरामुखः ।
समेन भूमिभागेन ययौ प्रीतिपुरस्कृतः ॥ १३.५०.६० ॥
ಅವನು ಆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಉತ್ತರಾಭಿಮುಖನಾಗಿ ಹೊರಟನು. ಸಮವಾದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದನು.
13.50.61
ततोऽपरं वनोद्देशं रमणीयमपश्यत ।
सर्वर्तुभिर्मूलफलैः पक्षिभिश्च समन्वितैः।
रमणीयैर्वनोद्देशैस्तत्रतत्र विभूषितम् ॥ १३.५०.६१ ॥
ನಂತರ ಅವರು ಎಲ್ಲ ಋತುಗಳ ಬೇರು-ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ರಮಣೀಯ ವನಪ್ರದೇಶಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಇನ್ನೊಂದು ವನಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಕಂಡರು.
13.50.62
तत्राश्रमपदं दिव्यं ददर्श भगवानथ ॥ १३.५०.६२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಭಗವಂತರು ಒಂದು ದಿವ್ಯ ಆಶ್ರಮ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕಂಡರು.
13.50.63
शैलांश्च विविधाकारान्काञ्चनान्रत्नभूषितान् ।
मणिभूमौ निविष्टाश्च पुष्करिण्यस्तथैव च ॥ १३.५०.६३ ॥
ಚಿನ್ನದ, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ವಿವಿಧ ಆಕಾರದ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮಣಿಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕಮಲಕೊಳಗಳನ್ನು ಕಂಡರು.
13.50.64
अन्यान्यपि सुरम्याणि ददर्श सुबहून्यथ ।
भृशं तस्य मनो रमे महर्षेर्भावितात्मनः ॥ १३.५०.६४ ॥
ನಂತರ ಅವರು ಇನ್ನೂ ಹಲವಾರು ಅತಿ ರಮಣೀಯವಾದವುಗಳನ್ನು ಕಂಡರು. ಭಾವಿತಾತ್ಮನಾದ ಆ ಮಹರ್ಷಿಯ ಮನಸ್ಸು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿತು.
13.50.65
स तत्र काञ्चनं दिव्यं सर्वरत्नमयं गृहम् ।
ददर्शाद्भुतसङ्काशं धनदस्य गृहाद्वरम् ॥ १३.५०.६५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಚಿನ್ನದ, ಎಲ್ಲವೂ ರತ್ನಮಯವಾದ, ಅದ್ಭುತದಂತಿರುವ ದಿವ್ಯ ಗೃಹವನ್ನು ಕಂಡರು; ಅದು ಧನದನ (ಕುಬೇರ) ಮನೆಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿತ್ತು.
13.50.66
महान्तो यत्र विविधा मणिकाञ्चनपर्वताः ।
विमानानि च रम्याणि रत्नानि विविधानि च ॥ १३.५०.६६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ರತ್ನ-ಚಿನ್ನದ ವಿಶಾಲ ವಿವಿಧ ಪರ್ವತಗಳು, ರಮಣೀಯ ವಿಮಾನಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳಿದ್ದವು.
13.50.67
मन्दारपुष्पैः सङ्कीर्णां तथा मन्दाकिनीं नदीम् ।
स्वयम्प्रभाश्च मणयो वज्रैर्भूमिश्च भूषिता ॥ १३.५०.६७ ॥
ಮಂದಾರ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಂದಾಕಿನೀ ನದಿ, ಸ್ವಯಂಪ್ರಕಾಶಿತ ಮಣಿಗಳು, ವಜ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ಭೂಮಿ.
13.50.68
नानाविधैश्च भवनैर्विचित्रमणितोरणैः ।
मुक्ताजालविनिक्षिप्तैर्मणिरत्नविभूषितैः ॥ १३.५०.६८ ॥
ನಾನಾ ವಿಧದ ಭವನಗಳಿಂದ, ವಿಚಿತ್ರ ಮಣಿ ತೋರಣಗಳಿಂದ, ಮುತ್ತಿನ ಜಾಲಗಳನ್ನು ತೂಗಿಸಿದ, ಮಣಿರತ್ನಗಳಿಂದ ವಿಭೂಷಿತ.
13.50.69
मनोद्दष्टिहरै रम्यैः सर्वतः संवृतं शुभैः ।
ऋषिभिश्चावृतं तत्र आश्रमं तं मनोहरम् ॥ १३.५०.६९ ॥
ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ, ರಮಣೀಯ, ಶುಭಕರ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆವೃತವಾದ, ಅಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಆ ಮನೋಹರ ಆಶ್ರಮ.
13.50.70
ततस्तस्याभवच्चिन्ता कुत्र वासो भवेदिति ।
अथ द्वारं समभितो गत्वा स्थित्वा ततोऽब्रवीत् ॥ १३.५०.७० ॥
ಆಗ ಅವನಿಗೆ 'ನಾನು ಎಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು?' ಎಂಬ ಚಿಂತೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ನಂತರ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ನಿಂತು ಅವನು ಹೇಳಿದನು.
13.50.71
अतिथिं समनुप्राप्तमभिजानन्तु येऽत्र वै ॥ १३.५०.७१ ॥
ಇಲ್ಲಿರುವವರು, ಬಂದಿರುವ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿ.
13.50.72
अथ कन्याः परिवृता गृहात्तस्माद्विनिर्गताः ।
नानारूपाः सप्त विभो कन्याः सर्वा मनोहराः ॥ १३.५०.७२ ॥
ಆಗ ಆ ಮನೆಯಿಂದ ಕನ್ಯೆಯರು ಸುತ್ತುವರಿದು ಹೊರಬಂದರು. ಓ ವಿಭೋ, ವಿವಿಧ ರೂಪದ ಏಳು ಕನ್ಯೆಯರು, ಎಲ್ಲರೂ ಮನೋಹರರು.
13.50.73
यांयामपश्यत्कन्यां वै सासा तस्य मनोऽहरत् ।
न च शक्तो वारयितुं मनोऽस्याथावसीदति।
ततो धृतिः समुत्पन्ना तस्य विप्रस्य धीमतः ॥ १३.५०.७३ ॥
ಅವನು ಯಾವ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನೋ, ಅವಳೇ ಅವನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದಳು. ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಡೆಯಲು ಅವನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿತು. ಆಗ ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯ ಉದಯಿಸಿತು.
13.50.74
अथ तं प्रमदाः प्राहुर्भगवान्प्रविशत्विति ।
स च तासां सुरुपेण तस्यैव भवनस्य च।
कौतूहलं समाविष्टः प्रविवेश गृहं द्विजः ॥ १३.५०.७४ ॥
ಆಗ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಅವನಿಗೆ, 'ಭಗವಂತರೇ, ಒಳಗೆ ಬರಲಿ' ಎಂದರು. ಆ ದ್ವಿಜನು ಅವರ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಮತ್ತು ಆ ಮನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ತುಂಬಿ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
13.50.75
तत्रापश्यज्जरायुक्तामरजोम्बरधारिणीम् ।
वृद्धां पर्यङ्कमासीनां सर्वाभरणभूषिताम् ॥ १३.५०.७५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಧೂಳಿಲ್ಲದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧೆಯನ್ನು ಕಂಡನು; ಅವಳು ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿದ್ದಳು.
13.50.76
स्वस्तीति तेन चैवोक्ता सा स्त्री प्रत्यवदत्तदा ।
प्रत्युत्थाय च तं विप्रमास्यतामित्युवाच ह ॥ १३.५०.७६ ॥
'ಸ್ವಸ್ತಿ' ಎಂದು ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಿದಾಗ, ಆ ಸ್ತ್ರೀ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು. ನಂತರ ಎದ್ದು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ, 'ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ' ಎಂದಳು.
13.50.77
सर्वाः स्वानालयान्यान्तु एका मामुपतिष्ठतु ।
प्रज्ञाता या प्रशान्ता या शेषा गच्छन्तु च्छन्दतः ॥ १३.५०.७७ ॥
'ನೀವೆಲ್ಲರೂ ನಿಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ; ಒಬ್ಬಳು ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಲಿ. ಬುದ್ಧಿವಂತಳೂ ಶಾಂತಳೂ ಆದ ಒಬ್ಬಳು ಉಳಿಯಲಿ; ಉಳಿದವರು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಹೋಗಲಿ.'
13.50.78
ततः प्रदक्षिणीकृत्य कन्यास्तास्तमृषिं तदा ।
निश्चक्रमुर्गृहात्तस्मात्सा वृद्धाऽथ व्यतिष्ठतः।
तया सम्पूजितस्तत्र शयने चापि निर्मले ॥ १३.५०.७८ ॥
ನಂತರ ಆ ಕನ್ಯೆಯರು ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟರು; ಆ ಮುದುಕಿ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದಳು. ಅವಳಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಸತ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಋಷಿ ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ (ಮಲಗಿದನು).
13.50.79
अथ तां संविशन्प्राह शयने भास्वरे तदा ।
त्वयाऽपि सुप्यतां भद्रे रजनी ह्यतिवर्तते ॥ १३.५०.७९ ॥
ನಂತರ ಅವಳು ಮಲಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ಹೊಳೆಯುವ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಹೇಳಿದನು: "ಓ ಶುಭೆ, ನೀನೂ ಮಲಗು; ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಿದೆ."
13.50.80
संलापात्तेन विप्रेण तथा सा तत्र भाषिता ।
द्वितीये शयने दिव्ये संविवेश महाप्रभे ॥ १३.५०.८० ॥
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೊಂದಿಗಿನ ಆ ಸಂಭಾಷಣೆಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಸಂಬೋಧಿಸಲಾಯಿತು; ಅವಳು ಎರಡನೆಯ, ದಿವ್ಯವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದಳು.
13.50.81
अथ सा वेपमानाङ्गी निमित्तं शीतजं तदा ।
व्यपदिश्य महर्षेर्वै शयनं व्यवरोहत ॥ १३.५०.८१ ॥
ಆಗ ನಡುಗುವ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳ ಅವಳು, ಚಳಿಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ನೆಪವನ್ನು ಹೇಳಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿಯ ಹಾಸಿಗೆಗೆ ಏರಿದಳು.
13.50.82
स्वागतेनागतां तां तु भगवानभ्यभाषत ।
सा जुगूह भुजाभ्यां तु ऋषिं प्रीत्या नरर्षभ ॥ १३.५०.८२ ॥
ಸ್ವಾಗತದಿಂದ ಬಂದ ಅವಳನ್ನು ಭಗವಂತನು ಸಂಬೋಧಿಸಿದನು; ಅವಳು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಎರಡು ತೋಳುಗಳಿಂದ ಋಷಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು, ಓ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
13.50.83
निर्विकारमृषिं चापि काष्ठकुड्योपमं तदा ।
दुखिता प्रेक्ष्य सञ्जल्पमकार्षीदृषिणा सह ॥ १३.५०.८३ ॥
ಋಷಿ ವಿಕಾರವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ, ಮರದ ಗೋಡೆಯಂತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಆಗ ದುಃಖಿತಳಾದ ಅವಳು ಋಷಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದಳು.
13.50.84
ब्रह्मन्नकामकरोस्ति स्त्रीणां पुरुषतो धृतिः ।
कामेन मोहिता चाहं त्वां भजन्तीं भजस्व माम् ॥ १३.५०.८४ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಪುರುಷರಿಂದ ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲ; ಕಾಮದಿಂದ ಮೋಹಿತಳಾದ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಯಸಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.
13.50.85
प्रहृष्टो भव विप्रर्षे समागच्छ मया सह ।
उपगूह च भां विप्र कामार्ताऽहं भृशं त्वयि ॥ १३.५०.८५ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಋಷಿಯೇ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ನನ್ನೊಡನೆ ಕೂಡು; ವಿಪ್ರನೇ, ನನ್ನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊ; ಕಾಮಪೀಡಿತಳಾದ ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ಬಹಳ ತವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
13.50.86
एतद्वि तव धर्मात्मंस्तपसः पूज्यते फलम् ।
प्रार्थितं दर्शनादेव भजमानां भजस्व माम् ॥ १३.५०.८६ ॥
ಧರ್ಮಾತ್ಮನೇ, ಇದೇ ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲವೆಂದು ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಅದು ಕೋರಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ನಿನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುವ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.
13.50.87
सद्म चेदं धनं सर्वं यच्चान्यदपि पश्यसि ।
प्रभुस्त्वं भव सर्वत्र मयि चैव न संशयः ॥ १३.५०.८७ ॥
ಈ ಮನೆ, ಈ ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತು, ನೀನು ನೋಡುವ ಇತರ ವಸ್ತುಗಳೂ ನಿನ್ನವೇ. ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೀನೇ ಒಡೆಯನಾಗು, ನನ್ನ ಮೇಲೂ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
13.50.88
सर्वान्कामान्विधास्यामि रमस्व सहितो मया ।
रमणीये वने विप्र सर्वकामफलप्रदे ॥ १३.५०.८८ ॥
ನಾನು ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲ ಸುಖಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತೇನೆ; ವಿಪ್ರನೇ, ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವ ರಮಣೀಯ ವನದಲ್ಲಿ ನನ್ನೊಡನೆ ರಮಿಸು.
13.50.89
त्वद्वशाऽहं भविष्यामि रंस्यसे च मया सह ।
सर्वान्कामानुपाश्नीमो ये दिव्या ये च मानुषाः ॥ १३.५०.८९ ॥
ನಾನು ನಿನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿರುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನೊಡನೆ ನೀನು ರಮಿಸುವೆ. ದಿವ್ಯವಾದ ಮತ್ತು ಮಾನುಷವಾದ ಎಲ್ಲ ಸುಖಗಳನ್ನು ನಾವು ಅನುಭವಿಸೋಣ.
13.50.90
नातः परं हि नारीणां विद्यते च कदाचन ।
यथा पुरुषसंसर्गः परमेतद्धि नः फलम् ॥ १३.५०.९० ॥
ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದುದು ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಇಲ್ಲ; ಪುರುಷ ಸಂಸರ್ಗವೇ ನಮಗೆ ಪರಮ ಫಲ.
13.50.91
आत्मच्छन्देन वर्तन्ते नार्यो मन्मथचोदिताः ।
न च दह्यन्ति गच्छन्त्यः सुतप्तैरपि पांसुभिः ॥ १३.५०.९१ ॥
ಮನ್ಮಥನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅತಿ ಬಿಸಿಯಾದ ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದರೂ ಅವರು ಸುಡುವುದಿಲ್ಲ.
13.50.92
परदारानहं भद्रे न गच्छेयं कथञ्चन ।
दूषितं धर्मशास्त्रज्ञैः परदाराभिमर्शनम् ॥ १३.५०.९२ ॥
ಓ ಶುಭೆಯೇ, ನಾನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಸ್ತ್ರೀಯ ಬಳಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಪರಸ್ತ್ರೀ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ದೂಷಿತವೆಂದಿದ್ದಾರೆ.
13.50.93
शुद्धक्षेत्रे ब्रह्महत्याप्रायश्चित्तमथोच्यते ।
पुनश्च पातकं दृष्टं विप्रक्षेत्रे विशेषतः ॥ १३.५०.९३ ॥
ಶುದ್ಧ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪಾಪ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
13.50.94
भद्रे निर्वेष्टुकामोऽहं तत्रावकिरणं मम ।
प्रायश्चित्तं महदतो दारग्रहणपूर्वकम् ॥ १३.५०.९४ ॥
ಓ ಶುಭೆಯೇ, ಆ ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಬಯಸುವ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬೀಜವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಮಾಡುವ ಈ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಹತ್ತರವಾದುದು.
13.50.95
बीजं न शुद्ध्यते वोढुरन्यथा कृतनिष्कृतेः ।
मातृतः पितृतः शुद्धो ज्ञेयः पुत्रो यथार्थतः ॥ १३.५०.९५ ॥
ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಿದ ವರನ ಬೀಜ ಶುದ್ಧವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ತಾಯಿಯ ಕಡೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ತಂದೆಯ ಕಡೆಯಿಂದ ಶುದ್ಧನಾದ ಮಗನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಶುದ್ಧನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
13.50.96
विषयेष्वनभिज्ञोऽहं धर्मार्थं किल सन्ततिः ।
एवं लोकान्गमिष्यामि पुत्रैरिति न संशयः ॥ १३.५०.९६ ॥
ನಾನು ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಅನಭಿಜ್ಞನು; ನಿಜವಾಗಿ ಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಸಂತತಿ. ಈ ರೀತಿ ಪುತ್ರರ ಮೂಲಕ ನಾನು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವೆನು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
13.50.97
भद्रे धर्मं विजानीहि ज्ञात्वा चोपरमस्व ह ॥ १३.५०.९७ ॥
ಎಲೆ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿ; ತಿಳಿದ ಬಳಿಕ ವಿರಮಿಸು.
13.50.98
नानिलोऽग्निर्न वरुणो न चान्ये त्रिदशा द्विज ।
प्रियाः स्त्रीणां यथा कामो रतिशीला हि योषितः ॥ १३.५०.९८ ॥
ಎಲೆ ದ್ವಿಜನೇ, ವಾಯು, ಅಗ್ನಿ, ವರುಣ, ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಅಷ್ಟು ಪ್ರಿಯರಲ್ಲ; ಕಾಮವೇ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯ, ಏಕೆಂದರೆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ರತಿಪ್ರಿಯ ಸ್ವಭಾವದವರು.
13.50.99
सहस्रे किल नारीणां प्राप्येतैका कदाचन ।
तथा शतसहस्रेषु यदि काचित्पतिव्रता ॥ १३.५०.९९ ॥
ಸಾವಿರ ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳು ಮಾತ್ರ ಎಂದಾದರೂ ದೊರೆಯಬಹುದು; ಹಾಗೆಯೇ ಲಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಪತಿವ್ರತೆಯಾದರೆ.
13.50.100
नैता जानन्ति पितरं न कुलं न च मातरम् ।
न भ्रातॄन्न च भर्तारं न च पुत्रान्न देवरान् ॥ १३.५०.१०० ॥
ಅವರು ತಂದೆಯನ್ನೂ, ಕುಲವನ್ನೂ, ತಾಯಿಯನ್ನೂ ತಿಳಿಯರು; ಸಹೋದರರನ್ನೂ, ಪತಿಯನ್ನೂ, ಪುತ್ರರನ್ನೂ, ದೇವರರನ್ನೂ ತಿಳಿಯರು.
13.50.101
लीलायन्त्यः कुलं घ्नन्ति कूलानीव सरिद्वराः ।
दोषान्सर्वाश्च मत्वाऽऽशु प्रजापतिरभाषत ॥ १३.५०.१०१ ॥
ಶ್ರೇಷ್ಠ ನದಿಗಳು ದಡಗಳನ್ನು ಒಡೆಯುವಂತೆ, ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಅವರು ಕುಲವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಎಲ್ಲಾ ದೋಷಗಳನ್ನು ಅರಿತು ಪ್ರಜಾಪತಿ ತಕ್ಷಣ ಹೀಗೆ ನುಡಿದನು.
13.50.102
ततः स ऋषिरेकाग्रस्तां स्त्रियं प्रत्यभाषत ।
आस्यतांरुचितश्छन्दः किञ्च कार्यं ब्रवीहि मे ॥ १३.५०.१०२ ॥
ಆಗ ಆ ಋಷಿ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಕುಳಿತುಕೊ, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ. ನನ್ನಿಂದ ಏನು ಕಾರ್ಯ ಬೇಕೋ ಹೇಳು."
13.50.103
सा स्त्री प्रोवाच भगवन्द्रक्ष्यसे देशकालतः ।
वस तावन्महाभाग कृतकृत्यो भविष्यसि ॥ १३.५०.१०३ ॥
ಆ ಸ್ತ್ರೀ ಹೇಳಿದಳು: "ಭಗವನ್, ನೀವು ದೇಶಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನೋಡುವಿರಿ. ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ಈಗ ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ, ನೀವು ಕೃತಕೃತ್ಯರಾಗುವಿರಿ."
13.50.104
ब्रह्मर्षिस्तामथोवाच स तथेति युधिष्ठिर ।
वत्स्येऽहं यावदुत्साहो भवत्या नात्र संशयः ॥ १३.५०.१०४ ॥
ಆಗ ಆ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ. ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ನಿನ್ನ ಉತ್ಸಾಹ ಇರುವವರೆಗೂ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವೆನು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ."
13.50.105
अथर्षिरभिसम्प्रेक्ष्य स्त्रियं तां जरयाऽर्दिताम् ।
चिन्तां परमिकां भेजे सन्तप्त इव चाभवत् ॥ १३.५०.१०५ ॥
ಆಗ ಆ ಋಷಿ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನೋಡಿ, ಅತ್ಯಂತ ಚಿಂತೆಗೊಳಗಾದನು; ಸಂತಪ್ತನಂತೆ ಆದನು.
13.50.106
यद्यदङ्गं हि सोऽपश्यत्तस्या विप्रर्षभस्तदा ।
नारमत्तत्रतत्रास्य दृष्टी रूपविरागिता ॥ १३.५०.१०६ ॥
ಆ ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠನು ಆಕೆಯ ಯಾವ ಅಂಗವನ್ನೇ ನೋಡಿದರೂ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅವನ ದೃಷ್ಟಿ ರಮಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅವಳ ರೂಪದ ಬಗ್ಗೆ ವಿರಕ್ತಿ ಉಂಟಾಯಿತು.
13.50.107
देवतेयं गृहस्यास्य शापात्किंनु विरूपिता ।
अस्याश्च कारणं वेत्तुं न युक्तं सहसा भया ॥ १३.५०.१०७ ॥
"ಇವಳು ಈ ಮನೆಯ ದೇವತೆ; ಯಾವ ಶಾಪದಿಂದ ಇವಳು ವಿರೂಪಳಾದಳು? ಇದರ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದು ಸಹಸಾ ಭಯದಿಂದ ಮಾಡುವುದು ಯುಕ್ತವಲ್ಲ."
13.50.108
इति चिन्ताविषक्तस्य तमर्थं ज्ञातुमिच्छतः ।
व्यगमद्रात्रिशेषः स मनसा व्याकुलेन तु ॥ १३.५०.१०८ ॥
ಹೀಗೆ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸಿದವನಿಗೆ ರಾತ್ರಿಯ ಉಳಿದ ಭಾಗ ಕಳೆಯಿತು, ಕಲಕಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ.
13.50.109
अथ सा स्त्री तथोवाच भगवन्पश्य वै रवेः ।
रूपं सन्ध्याभ्रसंरक्तं किमुपस्थाप्यतां तव ॥ १३.५०.१०९ ॥
ಆಗ ಆ ಸ್ತ್ರೀ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಪೂಜ್ಯನೇ, ನೋಡಿ, ಸೂರ್ಯನ ರೂಪ ಸಂಧ್ಯಾ ಮೇಘಗಳಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿದೆ; ನಿಮಗೆ ಏನನ್ನು ಒದಗಿಸಲಿ?'
13.50.110
स उवाच ततस्तां स्त्रीं स्नानोदकमिहानय ।
उपासिष्ये ततः सन्ध्यां वाग्यतो नियतेन्द्रियः ॥ १३.५०.११० ॥
ಆಗ ಅವನು ಆ ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನದ ನೀರನ್ನು ತಂದುಕೊಡು; ನಂತರ ಮಾತನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟು ಸಂಧ್ಯೆಯನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುವೆನು.'