മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.50.1
यदिदं सहधर्मेति प्रोच्यते भरतर्षभ ।
पाणिग्रहणकाले तु स्त्रीणामेतत्कथं स्मृतम् ॥ १३.५०.१ ॥
ഭരതർഷഭാ, ഇതിനെ 'സഹധർമ്മം' എന്ന് പറയുന്നുവല്ലോ; പാണിഗ്രഹണ സമയത്ത് സ്ത്രീകൾക്ക് ഇത് എങ്ങനെ വിധിക്കപ്പെട്ടു?
13.50.2
आर्ष एष भवेद्धर्मः प्राजापत्योऽथवाऽसुरः ।
यदेतत्सहधर्मेति पूर्वमुक्तं महर्षिभिः ॥ १३.५०.२ ॥
മുൻപ് മഹർഷിമാർ 'സഹധർമ്മം' എന്ന് പറഞ്ഞത് ആർഷ ധർമ്മമോ, പ്രാജാപത്യ ധർമ്മമോ, അല്ലെങ്കിൽ ആസുര ധർമ്മമോ ആയിരിക്കാം.
13.50.3
सन्देहः सुमहानेष विरुद्ध इति मे मतिः ।
इह यः सहधर्मो वै प्रेत्यायं विहितः क्वनु ॥ १३.५०.३ ॥
ഇത് വലിയ സംശയമാണ്; എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഇത് വിരുദ്ധമാണ്. ഇവിടെ വിധിക്കപ്പെട്ട സഹധർമ്മം മരണാനന്തരം എവിടെയാണ്?
13.50.4
स्वर्गो मृतानां भवति सहधर्मः पितामह ।
पूर्वमेकस्तु म्रियकस्तिष्ठते वद ॥ १३.५०.४ ॥
പിതാമഹാ, മരിച്ചവർക്ക് സഹധർമ്മം സ്വർഗ്ഗമാകുമോ? ആദ്യം ഒരാൾ മാത്രമേ മരിക്കുന്നുള്ളൂ, മറ്റേയാൾ നിലനിൽക്കുന്നു; അത് പറയൂ.
13.50.5
नानाधर्मफलोपेता नानाकर्मनिवासिताः ।
नानानिरयनिष्ठान्ता मानुपा बहवो यदा ॥ १३.५०.५ ॥
വിവിധ ധർമ്മഫലങ്ങളോടു കൂടിയവരും വിവിധ കർമ്മങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവരും വിവിധ നരകങ്ങളിൽ അവസാനിക്കുന്നവരുമായ അനേകം മനുഷ്യർ — എപ്പോൾ...
13.50.6
अनृताः स्त्रिय इत्येवं सूत्रकारो व्यवस्यति ।
यदाऽनृताः स्त्रियस्तात सहधर्मः कुतः स्मृतः ॥ १३.५०.६ ॥
'സ്ത്രീകൾ അസത്യവാദികൾ' എന്ന് സൂത്രകാരൻ നിശ്ചയിക്കുന്നു. പ്രിയാ, സ്ത്രീകൾ അസത്യവാദികളാകുമ്പോൾ സഹധർമ്മം എങ്ങനെ ഓർമ്മിക്കപ്പെട്ടു?
13.50.7
अनृताः स्त्रिय इत्येवं वेदेष्वपि हि पठ्यते ।
धर्मो यः पूर्विको दृष्ट उपचारः क्रियाविधिः ॥ १३.५०.७ ॥
വേദങ്ങളിലും സ്ത്രീകൾ അസത്യവാദികളാണെന്ന് ഇങ്ങനെ പഠിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. പണ്ടു കണ്ട ധർമവും ആചാരവും ക്രിയാവിധിയും ഇതുതന്നെ.
13.50.8
गहरं प्रतिभात्येतन्मम चिन्तयतोऽनिशम् ।
निःसन्देहमिदं सर्वं पितामह यथाश्रुतिः ॥ १३.५०.८ ॥
പിതാമഹാ, നിരന്തരം ചിന്തിക്കുന്ന എനിക്ക് ഇത് അത്യന്തം ഗഹനമായി തോന്നുന്നു. ശ്രുതിയിൽ കേട്ടതുപോലെ ഇതെല്ലാം സംശയരഹിതമാണ്.
13.50.9
यदैतद्यादृशं चैतद्यथा चैतत्प्रवर्तितम् ।
निखिलेन महाप्राज्ञ भवानेतद्ब्रवीतु मे ॥ १३.५०.९ ॥
ഇത് എങ്ങനെയുള്ളതാണെന്നും ഇത് എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കപ്പെട്ടുവെന്നും, മഹാപ്രാജ്ഞാ, അങ്ങ് ഇതെല്ലാം പൂർണ്ണമായി എനിക്ക് പറഞ്ഞുതന്നാലും.
13.50.10
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
अष्टावक्रस्य संवादं दिशया सह भारत ॥ १३.५०.१० ॥
ഇവിടെയും ആളുകൾ ഈ പുരാതന ഇതിഹാസം വിവരിക്കുന്നു — അഷ്ടാവക്രന്റെ സംവാദം, ഭാരതാ, ആ ദിശയോടൊപ്പം.
13.50.11
निर्विष्टुकामस्तु पुरा अष्टावक्रो महातपाः ।
ऋषेरथ वदान्यस्य वव्रे कन्यां महात्मनः ॥ १३.५०.११ ॥
പണ്ട് മഹാതപസ്വിയായ അഷ്ടാവക്രൻ വിവാഹം ആഗ്രഹിച്ച് ഉദാരനായ മഹാത്മാവായ ഋഷിയുടെ കന്യകയെ വരിച്ചു.
13.50.12
सुप्रभां नाम वै नाम्ना रूपेणाप्रतिमां भुवि ।
गुणप्रभावशीलेन चारित्रेण च शोभनाम् ॥ १३.५०.१२ ॥
ഭൂമിയിൽ രൂപത്തിൽ അതുല്യയായ സുപ്രഭ എന്ന പേരുള്ള അവൾ, ഗുണം, പ്രഭാവം, ശീലം, ആചാരം എന്നിവകൊണ്ടും സുന്ദരിയായിരുന്നു.
13.50.13
सा तस्यर्षेर्मनो दृष्टा जहार शुभलोचना ।
वनराजी यथा चित्रा वसन्ते कुसुमाञचिता ॥ १३.५०.१३ ॥
സുന്ദരനേത്രയായ അവൾ ആ മുനിയുടെ മനസ്സ് കണ്ടതോടെ അപഹരിച്ചു; വസന്തത്തിൽ പൂക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ചിത്രവർണ്ണമുള്ള വനനിര പോലെ.
13.50.14
ऋषिस्तमाह देया मे सुता तुभ्यं हि तच्छृणु ॥ १३.५०.१४ ॥
മുനി അവനോട് പറഞ്ഞു: 'എന്റെ മകളെ നിനക്ക് നൽകാം; അത് കേൾക്കുക.'
13.50.15
अनन्यस्त्रीजनः प्राज्ञो ह्यप्रवासी प्रियंवदः ।
सुरूपः सम्मतो वीरः शीलवान्भोगभुक्छुचिः ॥ १३.५०.१५ ॥
മറ്റു സ്ത്രീകളിൽ ആസക്തിയില്ലാത്തവൻ, ബുദ്ധിമാൻ, വിദേശത്ത് പോകാത്തവൻ, മധുരമായി സംസാരിക്കുന്നവൻ, സുന്ദരൻ, ആദരണീയൻ, വീരൻ, ശീലവാൻ, ഭോഗം അനുഭവിക്കുന്നവൻ, ശുദ്ധൻ.
13.50.16
दारानुमतयज्ञश्च सुनक्षत्रामथोद्वेहेत् ।
सभृत्यः स्वजनोपेत इह प्रेत्य च मोदते ॥ १३.५०.१६ ॥
ഭാര്യയുടെ സമ്മതത്തോടെ യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവനും ശുഭനക്ഷത്രത്തിൽ വിവാഹം കഴിക്കുന്നവനും, ഭൃത്യന്മാരും ബന്ധുക്കളുമൊത്ത് ഇവിടെയും പരലോകത്തും സന്തോഷിക്കുന്നു.
13.50.17
गच्छ तावद्दिशं पुण्यामुत्तरां द्रक्ष्यसे ततः ॥ १३.५०.१७ ॥
ഇപ്പോൾ ആ പുണ്യമായ വടക്കൻ ദിക്കിലേക്ക് പോകുക; അവിടെനിന്ന് നീ കാണും.
13.50.18
किं द्रष्टव्यं मया तत्र वक्तुमर्हति मे भवान् ।
तथेदानीं मयो कार्यं यथा वक्ष्यति मां भवान् ॥ १३.५०.१८ ॥
അവിടെ ഞാൻ എന്ത് കാണണമെന്ന് അങ്ങ് എന്നോട് പറയണം; ഇപ്പോൾ അങ്ങ് പറയുന്നതുപോലെ ഞാൻ ചെയ്യണം.
13.50.19
धनदं समतिक्रम्य हिमवन्तं च पर्वतम् ।
रुद्रस्यायतनं दृष्ट्वा सिद्धचारणसेवितम् ॥ १३.५०.१९ ॥
കുബേരനെയും ഹിമവൽപർവതത്തെയും കടന്ന്, സിദ്ധചാരണന്മാർ സേവിക്കുന്ന രുദ്രന്റെ ആലയം കണ്ട്.
13.50.20
संहृष्टैः पार्षदैर्जुष्टं नृत्यद्भिर्विविधाननैः ।
दिव्याङ्गरागैः पैशाचैरन्यैर्नानाविधैः प्रभोः ॥ १३.५०.२० ॥
പ്രഭുവിന്റെ സന്തുഷ്ടരായ പാർഷദന്മാർ സേവിക്കുന്നതും, നൃത്തം ചെയ്യുന്ന വിവിധ മുഖങ്ങളുള്ളവരും, ദിവ്യമായ ശരീരലേപനമണിഞ്ഞ പൈശാചന്മാരും മറ്റ് പലതരക്കാരും നിറഞ്ഞതും.
13.50.21
पाणितालसुतालैश्च शम्पातालैः समैस्तथा ।
सम्प्रहृष्टैः प्रनृत्यद्भिः शर्वस्तत्र निषेव्यते ॥ १३.५०.२१ ॥
കൈത്താളവും നല്ല താളങ്ങളും ശമ്പാതാളങ്ങളും സമമായ ലയങ്ങളും കൊണ്ട്, അതിശയം സന്തോഷിച്ചു നൃത്തം ചെയ്യുന്നവരാൽ അവിടെ ശർവൻ സേവിക്കപ്പെടുന്നു.
13.50.22
इष्टं किल गिरौ स्थानं तद्दिव्यमिति शुश्रुम ।
नित्यं सन्निहितो देवस्तथा ते पार्षदाः स्मृताः ॥ १३.५०.२२ ॥
മലയിലെ ആ സ്ഥാനം പ്രിയവും ദിവ്യവുമാണെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അവിടെ ദേവൻ എപ്പോഴും സന്നിഹിതനാണ്, അവന്റെ പാർഷദന്മാരും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
13.50.23
तत्र देव्या तपस्तप्तं सङ्करार्थं सुदुश्चरम् ।
अतस्तदिष्टं देवस्य तथोमाया इति श्रुतिः ॥ १३.५०.२३ ॥
അവിടെ ദേവി ശങ്കരനുവേണ്ടി അതികഠിനമായ തപസ്സു ചെയ്തു. അതിനാൽ ആ സ്ഥാനം ദേവനും, അപ്രകാരം ഉമയ്ക്കും പ്രിയമാണെന്ന് ശ്രുതി പറയുന്നു.
13.50.24
पूर्वे तत्र महापार्श्वे देवस्योत्तरतस्तथा ।
ऋतवः कालरात्रिश्च ये दिव्या ये च मानुषाः ॥ १३.५०.२४ ॥
അവിടെ ദേവന്റെ മഹാപാർശ്വത്തിൽ, കിഴക്കും വടക്കും, ഋതുക്കളും കാലരാത്രിയും ഉണ്ട്; ദിവ്യരും മാനുഷരും ഉണ്ട്.
13.50.25
देवं चोपासते सर्वे रूपिणः किल तत्र ह ।
तदतिक्रम्य भवनं त्वया यातव्यमेव हि ॥ १३.५०.२५ ॥
അവിടെ രൂപധാരികളായ എല്ലാവരും ആ ദേവനെ ഉപാസിക്കുന്നു. ആ ഭവനം കടന്നുപോകണം നീ.
13.50.26
ततो नीलं वनोद्देशं द्रक्ष्यसे मेघसन्निभम् ।
रमणीयं मनोग्राहि तत्र वै द्रक्ष्यसे स्त्रियम् ॥ १३.५०.२६ ॥
അതിനുശേഷം മേഘസദൃശമായ നീലവനപ്രദേശം നീ കാണും. അവിടെ മനസ്സിനെ ആകർഷിക്കുന്ന സുന്ദരിയായ ഒരു സ്ത്രീയെ നീ കാണും.
13.50.27
तपस्विनीं महाभागां वृद्धां दीक्षामनुष्ठिताम् ।
द्रष्टव्या सा त्वया तत्र सम्पूज्या चैव यत्नतः ॥ १३.५०.२७ ॥
അവിടെ തപസ്വിനിയും മഹാഭാഗ്യവതിയും വൃദ്ധയും ദീക്ഷ അനുഷ്ഠിക്കുന്നവളുമായ ഒരുവളെ നീ കാണണം. അവളെ നീ ശ്രദ്ധയോടെ പൂജിക്കണം.
13.50.28
तां दृष्ट्वा विनिवृत्तस्त्वं ततः पाणिं ग्रहीष्यसि ।
यद्येष समयः सर्वः साध्यतां तत्र गम्यताम् ॥ १३.५०.२८ ॥
അവളെ കണ്ട് മടങ്ങിയ ശേഷം നീ പാണിഗ്രഹണം ചെയ്യും. ഇതാണ് മുഴുവൻ ഉടമ്പടിയെങ്കിൽ, അത് സാധിപ്പിക്കുക; അവിടേക്ക് പോവുക.
13.50.29
तथाऽस्तु साधयिष्यामि तत्र यास्याम्यसंशयम् ।
यत्र त्वं वदसे साधो भवान्भवतु सत्यवाक् ॥ १३.५०.२९ ॥
അങ്ങനെയാകട്ടെ; ഞാൻ അത് സാധിപ്പിക്കും, സംശയമില്ലാതെ നീ പറയുന്നിടത്തേക്ക് പോകും, ഓ സാധോ. അങ്ങ് സത്യവാക്കായിരിക്കട്ടെ.
13.50.30
ततोऽगच्छत्स भगवानुत्तरामुत्तरां दिशम् ।
हिमवन्तं गिरिश्रेष्ठं सिद्धचारणसेवितम् ॥ १३.५०.३० ॥
അനന്തരം ആ ഭഗവാൻ ഉത്തരോത്തരമായി വടക്കോട്ട് പോയി; പർവതങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠമായ, സിദ്ധചാരണന്മാർ സേവിക്കുന്ന ഹിമവാനിലേക്ക്.
13.50.31
स गत्वा द्विजशार्दूलो हिमवन्तं महागिरिम् ।
अभ्यगच्छन्नदीं पुण्यां बाहुदां पुण्यदायिनीम् ॥ १३.५०.३१ ॥
ആ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൻ മഹാപർവ്വതമായ ഹിമവാനിലെത്തി, പുണ്യം നൽകുന്ന പവിത്രമായ ബാഹുദാ നദിയെ സമീപിച്ചു.
13.50.32
अशोके विमले तीर्थे स्नात्वा वै तर्प्य देवताः ।
तत्र वासाय शयने कौशे सुखमुवास ह ॥ १३.५०.३२ ॥
അശോകം എന്ന നിർമ്മലമായ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്തു, ദേവന്മാർക്ക് തർപ്പണം ചെയ്ത്, അവിടെ ദർഭപ്പായയിൽ സുഖമായി വസിച്ചു.
13.50.33
ततो रात्र्यां व्यतीतायां प्रातरुत्थाय स द्विजः ।
स्नात्वा प्रादुश्चकाराग्निं हुत्वा चैवं विधानतः ॥ १३.५०.३३ ॥
പിന്നീട് രാത്രി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പ്രഭാതത്തിൽ ആ ദ്വിജൻ ഉണർന്ന് സ്നാനം ചെയ്ത്, വിധിപ്രകാരം അഗ്നി ജ്വലിപ്പിച്ച് ഹോമം ചെയ്തു.
13.50.34
रुद्राणीकूपमासाद्य ह्रदे तत्र समाश्वसत् ।
विश्रान्तश्च समुत्थाय कैलासमभितो ययौ ॥ १३.५०.३४ ॥
രുദ്രാണീകൂപത്തിലെത്തി, അവിടെ ഹ്രദത്തിൽ ആശ്വാസം നേടി. വിശ്രമിച്ചു എഴുന്നേറ്റ് കൈലാസത്തിലേക്ക് പോയി.
13.50.35
सोऽपश्यत्काञ्चनद्वारं दीप्यमानमिव श्रिया ।
मन्दाकिनीं च नलिनीं धनदस्य महात्मनः ॥ १३.५०.३५ ॥
അദ്ദേഹം സ്വർണ്ണവാതിൽ കണ്ടു; അത് തന്റെ ശോഭയാൽ ജ്വലിക്കുന്നതുപോലെയായിരുന്നു. മഹാത്മാവായ കുബേരന്റെ മന്ദാകിനിയും താമരക്കുളവും കണ്ടു.
13.50.36
अथ ते राक्षसाः सर्वे येऽभिरक्षन्ति पद्मिनीम् ।
प्रत्युत्थिता भगवन्तं माणिभद्रपुरोगमाः ॥ १३.५०.३६ ॥
അപ്പോൾ താമരക്കുളം കാക്കുന്ന രാക്ഷസരെല്ലാം, മാണിഭദ്രനെ മുന്നിൽ നിർത്തി, ഭഗവാനെ എതിരേൽക്കാൻ എഴുന്നേറ്റു.
13.50.37
स तान्प्रत्यर्चयामास राक्षसान्भीमविक्रमान् ।
निवेदयत मां क्षिप्रं धनदायेति चाब्रवीत् ॥ १३.५०.३७ ॥
ആ ഭയങ്കരപരാക്രമികളായ രാക്ഷസരെ അവൻ പ്രതിസൽക്കരിച്ചു, "ധനദൻ വന്നിരിക്കുന്നു എന്ന് എന്നെ വേഗം അറിയിക്കൂ" എന്നു പറഞ്ഞു.
13.50.38
ते राक्षसास्तथा राजन्भगवन्तमथाब्रुवन् ।
असौ वैश्रवणो राजा स्वयमायाति तेऽन्तिकम् ॥ १३.५०.३८ ॥
രാജാവേ, അപ്പോൾ ആ രാക്ഷസർ ആ ഭഗവാനോട്, "വൈശ്രവണ രാജാവ് തന്നെ നിങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നു" എന്നു പറഞ്ഞു.
13.50.39
विदितो भगवानस्य कार्यमागमनस्य यत् ।
पश्यैनं त्वं महाभागं ज्वलन्तमिव तेजसा ॥ १३.५०.३९ ॥
ഭഗവാനേ, അവൻ വരുന്നതിന്റെ കാര്യം അങ്ങേക്കു അറിയാം. തേജസ്സോടെ ജ്വലിക്കുന്ന ആ മഹാഭാഗ്യവാനെ കണ്ടാലും.
13.50.40
ततो वैश्रवणोऽभ्येत्य अष्टावक्रमनिन्दितम् ।
विधिवत्कुशलं पृष्ट्वा ततो ब्रह्मर्षिमब्रवीत् ॥ १३.५०.४० ॥
പിന്നെ വൈശ്രവണൻ അടുത്തുചെന്ന്, നിർദോഷനായ അഷ്ടാവക്രനോട് ചട്ടപ്രകാരം ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ചു; പിന്നെ ആ ബ്രഹ്മർഷിയോട് പറഞ്ഞു.
13.50.41
सुखं प्राप्तो भवान्कच्चित्किंवा मत्तश्चिकीर्षति ।
ब्रूहि सर्वं करिष्यामि यन्मां वक्ष्यसि वै द्विज ॥ १३.५०.४१ ॥
"ദ്വിജനേ, അങ്ങ് സുഖമായി എത്തിയോ? അതോ എന്നിൽനിന്ന് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ? അങ്ങ് പറയുന്നതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്യാം."
13.50.42
भवनं प्रविश त्वं मे यथाकामं द्विजोत्तम ।
सत्कृतः कृतकार्यश्च भवान्यास्यत्यविघ्नतः ॥ १३.५०.४२ ॥
ദ്വിജോത്തമാ, എന്റെ ഭവനത്തിൽ അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം പ്രവേശിച്ചാലും. സത്കരിക്കപ്പെട്ട്, കാര്യം നിറവേറ്റി, തടസ്സമില്ലാതെ അങ്ങ് മടങ്ങും.
13.50.43
प्राविशद्भवनं स्वं वै गृहीत्वा तं द्विजोत्तमम् ।
आसनं स्वं ददौ चैव पाद्यमर्घ्यं तथैव च ॥ १३.५०.४३ ॥
അദ്ദേഹം ആ ദ്വിജോത്തമനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു സ്വന്തം ഭവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; തന്റെ ആസനം നൽകി, പാദ്യവും അർഘ്യവും അതുപോലെ നൽകി.
13.50.44
अथोपविष्टयोस्तत्र माणिभद्रपुरोगमाः ।
निषेदुस्तत्र कौबेरा यक्षगन्धर्वकिन्नराः ॥ १३.५०.४४ ॥
അവിടെ അവർ ഇരുവരും ഇരുന്നശേഷം, മണിഭദ്രൻ മുതലായവർ നയിച്ച കുബേരന്റെ അനുചരരായ യക്ഷന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും കിന്നരന്മാരും അവിടെ ഇരുന്നു.
13.50.45
ततस्तेषां निषण्णानां धनदो वाक्यमब्रवीत् ।
भवच्छन्दं समाज्ञाय नृत्येरन्नप्सरोगणाः ॥ १३.५०.४५ ॥
അപ്പോൾ ഇരുന്നവരോട് ധനദൻ പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടമറിഞ്ഞ് അപ്സരസ്സുകൾ നൃത്തം ചെയ്യട്ടെ.'
13.50.46
आतिथ्यं परमं कार्यं शुश्रूषा भवतस्तथा ।
संवर्ततामित्युवाच मुनिर्मधुरया गिरा ॥ १३.५०.४६ ॥
'ഉത്തമമായ ആതിഥ്യം നടക്കട്ടെ; നിങ്ങളുടെ ശുശ്രൂഷയും അതുപോലെ തന്നെ' എന്ന് മുനി മധുരമായ വാക്കിൽ പറഞ്ഞു.
13.50.47
यथोर्वरा मिश्रकेशी रम्भा चैवोर्वशी तथा ।
अलम्बुसा घृताची च चित्रा चित्राङ्गदारुचिः ॥ १३.५०.४७ ॥
ഊർവ്വര, മിശ്രകേശി, രംഭ, ഉർവ്വശി, അലംബുസ, ഘൃതാചി, ചിത്ര, ചിത്രാംഗദരുചി എന്നിവർ പോലെ.
13.50.48
मनोहरा सुकेशी च सुमुखी हासिनी प्रभा ।
विद्युता प्रशमी दान्ता विद्योता रतिरेव च ॥ १३.५०.४८ ॥
മനോഹര, സുകേശി, സുമുഖി, ഹാസിനി, പ്രഭ, വിദ്യുത, പ്രശമി, ദാന്ത, വിദ്യോത, രതി എന്നിവരും.
13.50.49
एताश्चान्याश्च वै बह्व्यः प्रनृत्ताप्सरसः शुभाः ।
अवादयंश्च गन्धर्वा वाद्यानि विविधानि च ॥ १३.५०.४९ ॥
ഇവരും മറ്റനേകം മനോഹരികളായ അപ്സരസ്സുകളും നൃത്തം ചെയ്തു; ഗന്ധർവന്മാർ വിവിധ വാദ്യങ്ങൾ വായിച്ചു.
13.50.50
अथ प्रवृत्ते गान्धर्वे दिव्ये ऋषिरुपाविशत् ।
दिव्यं संवत्सरं तत्रारमतैष महातपाः ॥ १३.५०.५० ॥
പിന്നീട് ദിവ്യമായ ഗാന്ധർവ പ്രകടനം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ ആ മഹാതപസ്വിയായ ഋഷി ഇരുന്നു; അവിടെ ഒരു ദിവ്യവർഷം അദ്ദേഹം ആനന്ദിച്ചു.
13.50.51
ततो वैश्रवणो राजा भगवन्तमुवाच ह ।
साग्रः संवत्सरो यातो विप्रेह तव पश्यतः ॥ १३.५०.५१ ॥
അപ്പോൾ രാജാവായ വൈശ്രവണൻ ഭഗവാനോട് പറഞ്ഞു: 'ബ്രാഹ്മണാ, നീ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കെ ഇവിടെ ഒരു സംവത്സരം പൂർണ്ണമായി കഴിഞ്ഞു.'
13.50.52
हार्योऽयं विषयो ब्रह्मन्गान्धर्वो नाम नामतः ।
छन्दतो वर्ततां विप्र यथा वदति वा भवान् ॥ १३.५०.५२ ॥
ബ്രഹ്മാവേ, ഇത് ഗാന്ധർവം എന്ന പേരുള്ള മനോഹരമായ ലോകമാണ്. ബ്രാഹ്മണാ, നീ പറയുന്നതുപോലെ, നിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഇത് തുടരട്ടെ.
13.50.53
अतिथिः पूजनीयस्त्वमिदं च भवतो गृहम् ।
सर्वमाज्ञाप्यतामाशु परवन्तो वयं त्वयि ॥ १३.५०.५३ ॥
നിങ്ങൾ അതിഥിയും പൂജനീയനുമാണ്; ഈ ഭവനവും നിങ്ങളുടേതാണ്. എല്ലാം ഉടൻ കൽപ്പിച്ചാലും; ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ അധീനരാണ്.
13.50.54
अथ वैश्रवणं प्रीतो भगवान्प्रत्यभाषत ।
अर्चितोस्मि यथान्यायं गमिष्यामि धनेश्वर ॥ १३.५०.५४ ॥
അപ്പോൾ സന്തുഷ്ടനായ ഭഗവാൻ വൈശ്രവണനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു: 'ന്യായപ്രകാരം നീ എന്നെ സത്കരിച്ചിരിക്കുന്നു; ധനേശ്വരാ, ഞാൻ പോകാം.'
13.50.55
प्रीतोस्मि सदृशं चैव तव सर्वं धनाधिप ।
तव प्रसादाद्भगवन्महर्षेश्च महात्मनः।
नियोगादद्य यास्यामि वृद्दिमानृद्धिमान्भव ॥ १३.५०.५५ ॥
ഞാൻ സന്തുഷ്ടനായിരിക്കുന്നു. ധനാധിപാ, ഇതെല്ലാം നിനക്ക് യോഗ്യമാണ്. ഭഗവാന്റെയും മഹാത്മാവായ മഹർഷിയുടെയും അനുഗ്രഹത്താൽ, ഇന്ന് അവരുടെ നിയോഗപ്രകാരം ഞാൻ പോകും. നീ സമൃദ്ധനും ധനവാനുമായിരിക്കുക.
13.50.56
अथ निष्क्रम्य भगवान्प्रययावुत्तरामुखः ।
कैलासे सङ्करावासमभिवीक्ष्य प्रणम्य च ॥ १३.५०.५६ ॥
അനന്തരം ഭഗവാൻ പുറത്തിറങ്ങി വടക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ചു പോയി. കൈലാസത്തിലെ ശങ്കരന്റെ വാസസ്ഥാനം കണ്ട് വണങ്ങി.
13.50.57
गौरीशं शङ्करं दान्तं शरणागतवत्सलम् ।
गङ्गाधरं गोपतिनं गणावृतमकल्पषम् ॥ १३.५०.५७ ॥
ഗൗരിയുടെ നാഥനായ ശങ്കരൻ, ദാന്തൻ, ശരണാഗതരെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ, ഗംഗയെ ധരിച്ചവൻ, ഗോപതി, ഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവൻ, നിർമ്മലൻ.
13.50.58
कैलासं मन्दरं हैमं सर्वाननुचचार ह ।
तानतीत्य महाशैलान्कैरातं स्थानमुत्तमम् ॥ १३.५०.५८ ॥
കൈലാസം, മന്ദരം, ഹൈമം എന്നീ എല്ലാ പർവതങ്ങൾക്കും ചുറ്റും അദ്ദേഹം സഞ്ചരിച്ചു. ആ മഹാപർവതങ്ങൾ കടന്ന് കിരാതരുടെ ഉത്തമസ്ഥാനത്ത് എത്തി.
13.50.59
प्रदक्षिणं तथा चक्रे प्रयतः शिरसा नतः ।
धरणीमवतीर्याथ पूतात्माऽसौ तदाऽभकवत् ॥ १३.५०.५९ ॥
അതുപോലെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു, സംയമത്തോടെ ശിരസ്സു നമിച്ചുകൊണ്ട്. പിന്നെ ഭൂമിയിൽ ഇറങ്ങി, ശുദ്ധാത്മാവായ അദ്ദേഹം അപ്പോൾ ശിശുവിനെപ്പോലെയായി.
13.50.60
स तं प्रदक्षिणं कृत्वा निर्यातश्चोत्तरामुखः ।
समेन भूमिभागेन ययौ प्रीतिपुरस्कृतः ॥ १३.५०.६० ॥
അവൻ ആ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത് വടക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ചു പുറപ്പെട്ടു. സമതലമായ ഭൂപ്രദേശത്തിലൂടെ, പ്രീതിയെ മുന്നിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് പോയി.
13.50.61
ततोऽपरं वनोद्देशं रमणीयमपश्यत ।
सर्वर्तुभिर्मूलफलैः पक्षिभिश्च समन्वितैः।
रमणीयैर्वनोद्देशैस्तत्रतत्र विभूषितम् ॥ १३.५०.६१ ॥
പിന്നീട് സകല ഋതുക്കളിലെയും കിഴങ്ങുകളും പഴങ്ങളും പക്ഷികളും നിറഞ്ഞ, എല്ലായിടത്തും മനോഹരമായ വനപ്രദേശങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട മറ്റൊരു വനപ്രദേശം അദ്ദേഹം കണ്ടു.
13.50.62
तत्राश्रमपदं दिव्यं ददर्श भगवानथ ॥ १३.५०.६२ ॥
അവിടെ ഭഗവാൻ ഒരു ദിവ്യമായ ആശ്രമസ്ഥലം കണ്ടു.
13.50.63
शैलांश्च विविधाकारान्काञ्चनान्रत्नभूषितान् ।
मणिभूमौ निविष्टाश्च पुष्करिण्यस्तथैव च ॥ १३.५०.६३ ॥
സ്വർണ്ണമയവും രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചതുമായ വിവിധ രൂപങ്ങളിലുള്ള പർവ്വതങ്ങളെയും മണിത്തറയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന താമരക്കുളങ്ങളെയും അദ്ദേഹം കണ്ടു.
13.50.64
अन्यान्यपि सुरम्याणि ददर्श सुबहून्यथ ।
भृशं तस्य मनो रमे महर्षेर्भावितात्मनः ॥ १३.५०.६४ ॥
പിന്നീട് മറ്റ് പലതും അതിമനോഹരമായവ അദ്ദേഹം കണ്ടു. ശുദ്ധചിത്തനായ ആ മഹർഷിയുടെ മനസ്സ് വളരെയധികം സന്തോഷിച്ചു.
13.50.65
स तत्र काञ्चनं दिव्यं सर्वरत्नमयं गृहम् ।
ददर्शाद्भुतसङ्काशं धनदस्य गृहाद्वरम् ॥ १३.५०.६५ ॥
അവിടെ അദ്ദേഹം സ്വർണ്ണമയവും സർവ്വരത്നങ്ങളാൽ നിർമ്മിതവും അദ്ഭുതസമാനവുമായ ഒരു ദിവ്യഗൃഹം കണ്ടു; അത് കുബേരന്റെ ഗൃഹത്തെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായിരുന്നു.
13.50.66
महान्तो यत्र विविधा मणिकाञ्चनपर्वताः ।
विमानानि च रम्याणि रत्नानि विविधानि च ॥ १३.५०.६६ ॥
അവിടെ മണികളും സ്വർണ്ണവും നിറഞ്ഞ വിശാലമായ പലതരം പർവ്വതങ്ങളും മനോഹരമായ വിമാനങ്ങളും വിവിധ രത്നങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
13.50.67
मन्दारपुष्पैः सङ्कीर्णां तथा मन्दाकिनीं नदीम् ।
स्वयम्प्रभाश्च मणयो वज्रैर्भूमिश्च भूषिता ॥ १३.५०.६७ ॥
മന്ദാരപുഷ്പങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ മന്ദാകിനി നദിയും, സ്വയം പ്രകാശിക്കുന്ന മണികളും, വജ്രങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ഭൂമിയും.
13.50.68
नानाविधैश्च भवनैर्विचित्रमणितोरणैः ।
मुक्ताजालविनिक्षिप्तैर्मणिरत्नविभूषितैः ॥ १३.५०.६८ ॥
നാനാവിധമായ ഭവനങ്ങളാലും, വിചിത്രമണി തോരണങ്ങളാലും, മുത്തുവലകൾ തൂക്കിയിട്ടതും, മണിരത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചതുമായ.
13.50.69
मनोद्दष्टिहरै रम्यैः सर्वतः संवृतं शुभैः ।
ऋषिभिश्चावृतं तत्र आश्रमं तं मनोहरम् ॥ १३.५०.६९ ॥
മനസ്സിനെയും കണ്ണുകളെയും ആകർഷിക്കുന്ന, രമ്യമായ, ശുഭമായ വസ്തുക്കളാൽ എല്ലാ വശത്തും ആവൃതമായ, അവിടെ ഋഷിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ആ മനോഹര ആശ്രമം.
13.50.70
ततस्तस्याभवच्चिन्ता कुत्र वासो भवेदिति ।
अथ द्वारं समभितो गत्वा स्थित्वा ततोऽब्रवीत् ॥ १३.५०.७० ॥
അപ്പോൾ അവനിൽ 'ഞാൻ എവിടെ വസിക്കണം?' എന്ന ചിന്ത ഉണ്ടായി. പിന്നെ വാതിലിനരികിൽ ചെന്നുനിന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു.
13.50.71
अतिथिं समनुप्राप्तमभिजानन्तु येऽत्र वै ॥ १३.५०.७१ ॥
ഇവിടെയുള്ളവർ, വന്നെത്തിയ അതിഥിയെ അറിയട്ടെ.
13.50.72
अथ कन्याः परिवृता गृहात्तस्माद्विनिर्गताः ।
नानारूपाः सप्त विभो कन्याः सर्वा मनोहराः ॥ १३.५०.७२ ॥
പിന്നെ ആ ഭവനത്തിൽ നിന്ന് കന്യകമാർ ചുറ്റപ്പെട്ടു പുറത്തുവന്നു. ഓ വിഭോ, വിവിധ രൂപങ്ങളുള്ള ഏഴു കന്യകമാർ, എല്ലാവരും മനോഹരികൾ.
13.50.73
यांयामपश्यत्कन्यां वै सासा तस्य मनोऽहरत् ।
न च शक्तो वारयितुं मनोऽस्याथावसीदति।
ततो धृतिः समुत्पन्ना तस्य विप्रस्य धीमतः ॥ १३.५०.७३ ॥
അവൻ ഏത് കന്യകയെ കണ്ടുവോ, അവൾതന്നെ അവന്റെ മനസ്സ് അപഹരിച്ചു. മനസ്സിനെ തടയാൻ അവനു കഴിഞ്ഞില്ല; അവന്റെ മനസ്സ് താഴ്ന്നുപോയി. അപ്പോൾ ആ ബുദ്ധിമാനായ ബ്രാഹ്മണനിൽ ധൈര്യം ഉദിച്ചു.
13.50.74
अथ तं प्रमदाः प्राहुर्भगवान्प्रविशत्विति ।
स च तासां सुरुपेण तस्यैव भवनस्य च।
कौतूहलं समाविष्टः प्रविवेश गृहं द्विजः ॥ १३.५०.७४ ॥
അപ്പോൾ ആ സ്ത്രീകൾ അവനോട്, 'ഭഗവാനേ, അകത്തേക്ക് വരിക' എന്നു പറഞ്ഞു. അവരുടെ സൗന്ദര്യത്താലും ആ വീടിനോടുള്ള കൗതുകത്താലും നിറഞ്ഞ ആ ദ്വിജൻ വീട്ടിൽ പ്രവേശിച്ചു.
13.50.75
तत्रापश्यज्जरायुक्तामरजोम्बरधारिणीम् ।
वृद्धां पर्यङ्कमासीनां सर्वाभरणभूषिताम् ॥ १३.५०.७५ ॥
അവിടെ അവൻ വാർധക്യം ബാധിച്ച, പൊടിയില്ലാത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച ഒരു വൃദ്ധയെ കണ്ടു; അവൾ കട്ടിലിലിരുന്നു, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും അലംകൃതയായിരുന്നു.
13.50.76
स्वस्तीति तेन चैवोक्ता सा स्त्री प्रत्यवदत्तदा ।
प्रत्युत्थाय च तं विप्रमास्यतामित्युवाच ह ॥ १३.५०.७६ ॥
'സ്വസ്തി' എന്ന് അവൻ അവളെ അഭിസംബോധന ചെയ്തപ്പോൾ അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു. പിന്നെ എഴുന്നേറ്റ് ആ ബ്രാഹ്മണനോട്, 'ഇരിക്കൂ' എന്നു പറഞ്ഞു.
13.50.77
सर्वाः स्वानालयान्यान्तु एका मामुपतिष्ठतु ।
प्रज्ञाता या प्रशान्ता या शेषा गच्छन्तु च्छन्दतः ॥ १३.५०.७७ ॥
'നിങ്ങളെല്ലാവരും നിങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് പോകുക; ഒരാൾ മാത്രം എന്നെ ശുശ്രൂഷിക്കട്ടെ. ബുദ്ധിമതിയും ശാന്തയുമായവൾ നിൽക്കട്ടെ; ശേഷിച്ചവർ ഇഷ്ടപ്രകാരം പോകട്ടെ.'
13.50.78
ततः प्रदक्षिणीकृत्य कन्यास्तास्तमृषिं तदा ।
निश्चक्रमुर्गृहात्तस्मात्सा वृद्धाऽथ व्यतिष्ठतः।
तया सम्पूजितस्तत्र शयने चापि निर्मले ॥ १३.५०.७८ ॥
അനന്തരം ആ കന്യകമാർ ആ ഋഷിയെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത് അപ്പോൾ ആ വീട്ടിൽനിന്ന് പുറത്തുപോയി; ആ വൃദ്ധ മാത്രം അവിടെ നിന്നു. അവളാൽ അവിടെ സത്കരിക്കപ്പെട്ട ഋഷി നിർമ്മലമായ ശയ്യയിൽ (കിടന്നു).
13.50.79
अथ तां संविशन्प्राह शयने भास्वरे तदा ।
त्वयाऽपि सुप्यतां भद्रे रजनी ह्यतिवर्तते ॥ १३.५०.७९ ॥
അനന്തരം അവൾ കിടക്കുമ്പോൾ, ആ പ്രകാശമുള്ള ശയ്യയിൽ അപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "ഓ ശുഭേ, നീയും ഉറങ്ങുക; രാത്രി കടന്നുപോകുന്നു."
13.50.80
संलापात्तेन विप्रेण तथा सा तत्र भाषिता ।
द्वितीये शयने दिव्ये संविवेश महाप्रभे ॥ १३.५०.८० ॥
ആ ബ്രാഹ്മണനോടുള്ള ആ സംഭാഷണത്താൽ അവിടെ അവളോട് ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കപ്പെട്ടു; അവൾ രണ്ടാമത്തെ, ദിവ്യമായ, അത്യധികം പ്രകാശമുള്ള ശയ്യയിൽ കിടന്നു.
13.50.81
अथ सा वेपमानाङ्गी निमित्तं शीतजं तदा ।
व्यपदिश्य महर्षेर्वै शयनं व्यवरोहत ॥ १३.५०.८१ ॥
അപ്പോൾ വിറയ്ക്കുന്ന അവയവങ്ങളോടെ, തണുപ്പിൽ നിന്ന് ഉണ്ടായതെന്ന് ഒരു കാരണം പറഞ്ഞ്, ആ സമയം മഹർഷിയുടെ ശയ്യയിലേക്ക് കയറി.
13.50.82
स्वागतेनागतां तां तु भगवानभ्यभाषत ।
सा जुगूह भुजाभ्यां तु ऋषिं प्रीत्या नरर्षभ ॥ १३.५०.८२ ॥
സ്വാഗതത്തോടെ വന്ന അവളോട് ഭഗവാൻ സംസാരിച്ചു; അവൾ സ്നേഹത്തോടെ രണ്ടു കൈകളാലും ഋഷിയെ ആലിംഗനം ചെയ്തു, ഓ നരശ്രേഷ്ഠാ.
13.50.83
निर्विकारमृषिं चापि काष्ठकुड्योपमं तदा ।
दुखिता प्रेक्ष्य सञ्जल्पमकार्षीदृषिणा सह ॥ १३.५०.८३ ॥
ഋഷി വികാരമില്ലാത്തവനായി, മരച്ചുവർ പോലെ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് അപ്പോൾ ദുഃഖിതയായ അവൾ ഋഷിയുമായി സംഭാഷണം നടത്തി.
13.50.84
ब्रह्मन्नकामकरोस्ति स्त्रीणां पुरुषतो धृतिः ।
कामेन मोहिता चाहं त्वां भजन्तीं भजस्व माम् ॥ १३.५०.८४ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, സ്ത്രീകൾക്ക് പുരുഷനിൽ നിന്ന് ധൈര്യമില്ല; കാമത്താൽ മോഹിതയായ ഞാൻ നിന്നെ ഭജിക്കുന്നു, എന്നെ സ്വീകരിക്കൂ.
13.50.85
प्रहृष्टो भव विप्रर्षे समागच्छ मया सह ।
उपगूह च भां विप्र कामार्ताऽहं भृशं त्वयि ॥ १३.५०.८५ ॥
ബ്രാഹ്മണ മുനേ, സന്തോഷിക്കൂ, എന്നോടൊപ്പം ചേരൂ; വിപ്രാ, എന്നെ ആലിംഗനം ചെയ്യൂ; കാമപീഡിതയായ ഞാൻ നിന്നെ ഏറെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
13.50.86
एतद्वि तव धर्मात्मंस्तपसः पूज्यते फलम् ।
प्रार्थितं दर्शनादेव भजमानां भजस्व माम् ॥ १३.५०.८६ ॥
ധർമാത്മാവേ, ഇതാണ് നിന്റെ തപസ്സിന്റെ ഫലമായി ആദരിക്കപ്പെടുന്നത്; എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഇത് ആഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടു. നിന്നെ ഭജിക്കുന്ന എന്നെ സ്വീകരിക്കൂ.
13.50.87
सद्म चेदं धनं सर्वं यच्चान्यदपि पश्यसि ।
प्रभुस्त्वं भव सर्वत्र मयि चैव न संशयः ॥ १३.५०.८७ ॥
ഈ വീടും, ഈ സമ്പത്തെല്ലാം, നീ കാണുന്ന മറ്റെല്ലാം നിന്റേതാണ്. എല്ലായിടത്തും, എന്റെ മേലും നീ പ്രഭുവാകൂ; സംശയമില്ല.
13.50.88
सर्वान्कामान्विधास्यामि रमस्व सहितो मया ।
रमणीये वने विप्र सर्वकामफलप्रदे ॥ १३.५०.८८ ॥
ഞാൻ നിനക്ക് എല്ലാ സുഖങ്ങളും ഒരുക്കും; വിപ്രാ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളുടെയും ഫലം നൽകുന്ന മനോഹരമായ വനത്തിൽ എന്നോടൊപ്പം രമിക്കൂ.
13.50.89
त्वद्वशाऽहं भविष्यामि रंस्यसे च मया सह ।
सर्वान्कामानुपाश्नीमो ये दिव्या ये च मानुषाः ॥ १३.५०.८९ ॥
ഞാൻ നിന്റെ വശത്തിൽ ആയിരിക്കും; എന്നോടൊപ്പം നീ രമിക്കും. ദിവ്യമായതും മാനുഷമായതുമായ എല്ലാ സുഖങ്ങളും നമുക്ക് അനുഭവിക്കാം.
13.50.90
नातः परं हि नारीणां विद्यते च कदाचन ।
यथा पुरुषसंसर्गः परमेतद्धि नः फलम् ॥ १३.५०.९० ॥
ഇതിനെക്കാൾ ഉയർന്നതൊന്നും സ്ത്രീകൾക്ക് ഒരിക്കലും ഇല്ല; പുരുഷസംസർഗമാണ് ഞങ്ങൾക്ക് പരമഫലം.
13.50.91
आत्मच्छन्देन वर्तन्ते नार्यो मन्मथचोदिताः ।
न च दह्यन्ति गच्छन्त्यः सुतप्तैरपि पांसुभिः ॥ १३.५०.९१ ॥
മന്മഥനാൽ പ്രേരിതരായ സ്ത്രീകൾ സ്വേച്ഛപോലെ പെരുമാറുന്നു; അതിതപ്തമായ പൊടിയിലൂടെ നടന്നാലും അവർ പൊള്ളുന്നില്ല.
13.50.92
परदारानहं भद्रे न गच्छेयं कथञ्चन ।
दूषितं धर्मशास्त्रज्ञैः परदाराभिमर्शनम् ॥ १३.५०.९२ ॥
ശുഭേ, ഞാൻ ഒരു കാരണവശാലും പരസ്ത്രീയുടെ അടുത്ത് പോകില്ല; പരസ്ത്രീസ്പർശം ധർമശാസ്ത്രജ്ഞർ ദൂഷ്യമെന്ന് വിധിച്ചിരിക്കുന്നു.
13.50.93
शुद्धक्षेत्रे ब्रह्महत्याप्रायश्चित्तमथोच्यते ।
पुनश्च पातकं दृष्टं विप्रक्षेत्रे विशेषतः ॥ १३.५०.९३ ॥
ശുദ്ധമായ ക്ഷേത്രത്തിൽ ബ്രഹ്മഹത്യയ്ക്ക് പ്രായശ്ചിത്തം പറയപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണക്ഷേത്രത്തിൽ പാപം വിശേഷിച്ചും കാണപ്പെടുന്നു.
13.50.94
भद्रे निर्वेष्टुकामोऽहं तत्रावकिरणं मम ।
प्रायश्चित्तं महदतो दारग्रहणपूर्वकम् ॥ १३.५०.९४ ॥
ശുഭേ, ആ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഞാൻ അവിടെ എന്റെ ബീജം വിതറും; അതിനാൽ ഭാര്യയെ സ്വീകരിച്ചുള്ള ഈ പ്രായശ്ചിത്തം മഹത്തരമാണ്.
13.50.95
बीजं न शुद्ध्यते वोढुरन्यथा कृतनिष्कृतेः ।
मातृतः पितृतः शुद्धो ज्ञेयः पुत्रो यथार्थतः ॥ १३.५०.९५ ॥
അല്ലാത്തപക്ഷം, പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്ത വരന്റെ ബീജം ശുദ്ധമാകുന്നില്ല; മാതൃവഴിയിലും പിതൃവഴിയിലും ശുദ്ധനായ പുത്രനെ യഥാർഥത്തിൽ ശുദ്ധനെന്ന് അറിയണം.
13.50.96
विषयेष्वनभिज्ञोऽहं धर्मार्थं किल सन्ततिः ।
एवं लोकान्गमिष्यामि पुत्रैरिति न संशयः ॥ १३.५०.९६ ॥
ഞാൻ വിഷയങ്ങളിൽ അജ്ഞനാണ്; തീർച്ചയായും ധർമ്മത്തിനായാണ് സന്തതി. ഇങ്ങനെ പുത്രന്മാരിലൂടെ ഞാൻ ലോകങ്ങളെ പ്രാപിക്കും, സംശയമില്ല.
13.50.97
भद्रे धर्मं विजानीहि ज्ञात्वा चोपरमस्व ह ॥ १३.५०.९७ ॥
ഭദ്രേ, ധർമ്മത്തെ അറിയുക; അറിഞ്ഞ ശേഷം വിരമിക്കുക.
13.50.98
नानिलोऽग्निर्न वरुणो न चान्ये त्रिदशा द्विज ।
प्रियाः स्त्रीणां यथा कामो रतिशीला हि योषितः ॥ १३.५०.९८ ॥
ഹേ ദ്വിജാ, വായുവോ അഗ്നിയോ വരുണനോ മറ്റു ദേവന്മാരോ സ്ത്രീകൾക്ക് അത്രയും പ്രിയരല്ല; കാമമാണ് അവർക്ക് പ്രിയം, കാരണം സ്ത്രീകൾ രതിശീലരാണ്.
13.50.99
सहस्रे किल नारीणां प्राप्येतैका कदाचन ।
तथा शतसहस्रेषु यदि काचित्पतिव्रता ॥ १३.५०.९९ ॥
ആയിരം സ്ത്രീകളിൽ ഒരുവളെ എപ്പോഴെങ്കിലും കണ്ടെത്താനാകൂ; അതുപോലെ ലക്ഷങ്ങളിൽ ഒരുവൾ പതിവ്രതയാണെങ്കിൽ.
13.50.100
नैता जानन्ति पितरं न कुलं न च मातरम् ।
न भ्रातॄन्न च भर्तारं न च पुत्रान्न देवरान् ॥ १३.५०.१०० ॥
അവർ അച്ഛനെയോ കുലത്തെയോ അമ്മയെയോ അറിയുന്നില്ല; സഹോദരന്മാരെയോ ഭർത്താവിനെയോ പുത്രന്മാരെയോ അനുജന്മാരെയോ അറിയുന്നില്ല.
13.50.101
लीलायन्त्यः कुलं घ्नन्ति कूलानीव सरिद्वराः ।
दोषान्सर्वाश्च मत्वाऽऽशु प्रजापतिरभाषत ॥ १३.५०.१०१ ॥
ശ്രേഷ്ഠനദികൾ തീരങ്ങളെ തകർക്കുന്നതുപോലെ, കളിയാടിക്കൊണ്ട് അവർ കുലത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നു; എല്ലാ ദോഷങ്ങളും മനസ്സിലാക്കി പ്രജാപതി ഉടൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
13.50.102
ततः स ऋषिरेकाग्रस्तां स्त्रियं प्रत्यभाषत ।
आस्यतांरुचितश्छन्दः किञ्च कार्यं ब्रवीहि मे ॥ १३.५०.१०२ ॥
അപ്പോൾ ആ ഋഷി ഏകാഗ്രനായി ആ സ്ത്രീയോട് പറഞ്ഞു: "ഇരുന്നാലും, നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ. എന്നോട് എന്ത് കാര്യമാണ് വേണ്ടത് എന്ന് പറയൂ."
13.50.103
सा स्त्री प्रोवाच भगवन्द्रक्ष्यसे देशकालतः ।
वस तावन्महाभाग कृतकृत्यो भविष्यसि ॥ १३.५०.१०३ ॥
ആ സ്ത്രീ പറഞ്ഞു: "ഭഗവാനേ, അങ്ങ് ദേശകാലങ്ങൾ അനുസരിച്ച് കാണും. മഹാഭാഗാ, ഇപ്പോൾ ഇവിടെ താമസിക്കൂ; അങ്ങ് കൃതകൃത്യനാകും."
13.50.104
ब्रह्मर्षिस्तामथोवाच स तथेति युधिष्ठिर ।
वत्स्येऽहं यावदुत्साहो भवत्या नात्र संशयः ॥ १३.५०.१०४ ॥
അപ്പോൾ ആ ബ്രഹ്മർഷി അവളോട് പറഞ്ഞു: "അങ്ങനെ തന്നെ. യുധിഷ്ഠിരാ, നിന്റെ ഉത്സാഹമുള്ളിടത്തോളം ഞാൻ ഇവിടെ താമസിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല."
13.50.105
अथर्षिरभिसम्प्रेक्ष्य स्त्रियं तां जरयाऽर्दिताम् ।
चिन्तां परमिकां भेजे सन्तप्त इव चाभवत् ॥ १३.५०.१०५ ॥
പിന്നെ ആ ഋഷി വാർദ്ധക്യത്താൽ പീഡിതയായ ആ സ്ത്രീയെ സൂക്ഷ്മമായി നോക്കി; അദ്ദേഹം അത്യധികം ചിന്തയിലായി, ദുഃഖിതനെപ്പോലെയായി.
13.50.106
यद्यदङ्गं हि सोऽपश्यत्तस्या विप्रर्षभस्तदा ।
नारमत्तत्रतत्रास्य दृष्टी रूपविरागिता ॥ १३.५०.१०६ ॥
ആ വിപ്രശ്രേഷ്ഠൻ അവളുടെ ഏതൊരു അവയവം കണ്ടപ്പോഴും, അവിടെയെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൃഷ്ടി രമിച്ചില്ല; അവളുടെ രൂപത്തോട് അദ്ദേഹത്തിന് വിരക്തി തോന്നി.
13.50.107
देवतेयं गृहस्यास्य शापात्किंनु विरूपिता ।
अस्याश्च कारणं वेत्तुं न युक्तं सहसा भया ॥ १३.५०.१०७ ॥
"ഇവൾ ഈ ഗൃഹത്തിലെ ദേവതയാണ്; ഏത് ശാപത്താൽ ഇവൾ വികൃതയായി? ഇതിന്റെ കാരണം പെട്ടെന്ന്, ഭയത്താൽ അറിയാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ഉചിതമല്ല."
13.50.108
इति चिन्ताविषक्तस्य तमर्थं ज्ञातुमिच्छतः ।
व्यगमद्रात्रिशेषः स मनसा व्याकुलेन तु ॥ १३.५०.१०८ ॥
ഇങ്ങനെ ചിന്തയിൽ മുഴുകി, ആ കാര്യം അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ചവന്റെ രാത്രിയുടെ ശേഷിച്ച ഭാഗം കഴിഞ്ഞുപോയി; കലങ്ങിയ മനസ്സോടെ തന്നെ.
13.50.109
अथ सा स्त्री तथोवाच भगवन्पश्य वै रवेः ।
रूपं सन्ध्याभ्रसंरक्तं किमुपस्थाप्यतां तव ॥ १३.५०.१०९ ॥
അപ്പോൾ ആ സ്ത്രീ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: 'ഭഗവാനേ, നോക്കൂ, സൂര്യന്റെ രൂപം സന്ധ്യാമേഘങ്ങളാൽ ചുവന്നിരിക്കുന്നു; അങ്ങേക്ക് എന്ത് ഒരുക്കിത്തരണം?'
13.50.110
स उवाच ततस्तां स्त्रीं स्नानोदकमिहानय ।
उपासिष्ये ततः सन्ध्यां वाग्यतो नियतेन्द्रियः ॥ १३.५०.११० ॥
അപ്പോൾ അവൻ ആ സ്ത്രീയോട് പറഞ്ഞു: 'ഇവിടെ കുളിക്കാനുള്ള വെള്ളം കൊണ്ടുവരൂ; പിന്നെ വാക്ക് നിയന്ത്രിച്ച്, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ അടക്കി ഞാൻ സന്ധ്യാ ഉപാസന ചെയ്യും.'