மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.50.1
यदिदं सहधर्मेति प्रोच्यते भरतर्षभ ।
पाणिग्रहणकाले तु स्त्रीणामेतत्कथं स्मृतम् ॥ १३.५०.१ ॥
பரதர்களில் காளையே, 'சஹதர்மம்' என்று இது சொல்லப்படுகிறதே, பாணிக்கிரஹண வேளையில் பெண்களுக்கு இது எவ்வாறு கூறப்பட்டது?
13.50.2
आर्ष एष भवेद्धर्मः प्राजापत्योऽथवाऽसुरः ।
यदेतत्सहधर्मेति पूर्वमुक्तं महर्षिभिः ॥ १३.५०.२ ॥
முன்பு மகரிஷிகள் 'சஹதர்மம்' என்று கூறியது ஆர்ஷ தர்மமாக இருக்கலாம், பிராஜாபத்திய தர்மமாகவோ அல்லது ஆசுர தர்மமாகவோ இருக்கலாம்.
13.50.3
सन्देहः सुमहानेष विरुद्ध इति मे मतिः ।
इह यः सहधर्मो वै प्रेत्यायं विहितः क्वनु ॥ १३.५०.३ ॥
இது மிகப்பெரிய ஐயம்; என் கருத்தில் இது முரண்பட்டது. இங்கு விதிக்கப்பட்ட சஹதர்மம் மரணத்திற்குப் பின் எங்கு கூறப்பட்டுள்ளது?
13.50.4
स्वर्गो मृतानां भवति सहधर्मः पितामह ।
पूर्वमेकस्तु म्रियकस्तिष्ठते वद ॥ १३.५०.४ ॥
பிதாமகரே, இறந்தவர்களுக்கு சஹதர்மம் சொர்க்கமாகுமா? முதலில் ஒருவர் மட்டுமே இறக்கிறார், மற்றவர் நிலைத்திருக்கிறார்; இதைச் சொல்லுங்கள்.
13.50.5
नानाधर्मफलोपेता नानाकर्मनिवासिताः ।
नानानिरयनिष्ठान्ता मानुपा बहवो यदा ॥ १३.५०.५ ॥
பல்வேறு தர்மப் பலன்களைக் கொண்டவர்கள், பல்வேறு கருமங்களில் வாழ்பவர்கள், பல்வேறு நரகங்களில் முடிவடைபவர்கள் ஆகிய பல மனிதர்கள் — எப்போது...
13.50.6
अनृताः स्त्रिय इत्येवं सूत्रकारो व्यवस्यति ।
यदाऽनृताः स्त्रियस्तात सहधर्मः कुतः स्मृतः ॥ १३.५०.६ ॥
'பெண்கள் பொய்யர்கள்' என்று சூத்திரகாரர் உறுதி செய்கிறார். அன்பரே, பெண்கள் பொய்யர்களாக இருக்கும்போது சஹதர்மம் எவ்வாறு நினைவுகூரப்பட்டது?
13.50.7
अनृताः स्त्रिय इत्येवं वेदेष्वपि हि पठ्यते ।
धर्मो यः पूर्विको दृष्ट उपचारः क्रियाविधिः ॥ १३.५०.७ ॥
வேதங்களிலும் பெண்கள் பொய்யர்கள் என்று இவ்வாறு ஓதப்படுகிறது. முன்னர் காணப்பட்ட தர்மமும், உபசாரமும், சடங்கு விதியும் அவ்வாறே உள்ளன.
13.50.8
गहरं प्रतिभात्येतन्मम चिन्तयतोऽनिशम् ।
निःसन्देहमिदं सर्वं पितामह यथाश्रुतिः ॥ १३.५०.८ ॥
பிதாமகரே, இடையறாது சிந்திக்கும் எனக்கு இது ஆழமாகத் தோன்றுகிறது. சுருதியில் கேட்டபடி இவை அனைத்தும் சந்தேகமற்றவை.
13.50.9
यदैतद्यादृशं चैतद्यथा चैतत्प्रवर्तितम् ।
निखिलेन महाप्राज्ञ भवानेतद्ब्रवीतु मे ॥ १३.५०.९ ॥
இது எத்தகையது, இது எவ்வாறு நிலைநாட்டப்பட்டது என்பதை, மகா ஞானியே, நீங்கள் முழுமையாக எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.50.10
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
अष्टावक्रस्य संवादं दिशया सह भारत ॥ १३.५०.१० ॥
இங்கும் மக்கள் இந்தப் பழங்கால இதிகாசத்தை எடுத்துரைக்கின்றனர் — அஷ்டாவக்கிரரின் உரையாடலை, பாரதரே, அத்திசையுடன்.
13.50.11
निर्विष्टुकामस्तु पुरा अष्टावक्रो महातपाः ।
ऋषेरथ वदान्यस्य वव्रे कन्यां महात्मनः ॥ १३.५०.११ ॥
முன்னொரு காலத்தில் பெரும் தவசியான அஷ்டாவக்கிரர் திருமணம் செய்ய விரும்பி, தாராள மனமுள்ள மகாத்மா ரிஷியின் மகளை வேண்டினார்.
13.50.12
सुप्रभां नाम वै नाम्ना रूपेणाप्रतिमां भुवि ।
गुणप्रभावशीलेन चारित्रेण च शोभनाम् ॥ १३.५०.१२ ॥
பூமியில் அழகில் ஒப்பற்றவளான சுப்ரபா என்னும் பெயருடைய அவள், குணம், மகிமை, நற்குணம், நடத்தை ஆகியவற்றாலும் அழகியவளாக இருந்தாள்.
13.50.13
सा तस्यर्षेर्मनो दृष्टा जहार शुभलोचना ।
वनराजी यथा चित्रा वसन्ते कुसुमाञचिता ॥ १३.५०.१३ ॥
அழகிய கண்களை உடையவள் அந்த முனிவரின் மனத்தைக் கண்டதும் கவர்ந்தாள்; வசந்தத்தில் பூக்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வண்ணமயமான வனவரிசை போல.
13.50.14
ऋषिस्तमाह देया मे सुता तुभ्यं हि तच्छृणु ॥ १३.५०.१४ ॥
முனிவர் அவனிடம் கூறினார்: 'என் மகள் உனக்குக் கொடுக்கத் தக்கவள்; அதைக் கேள்.'
13.50.15
अनन्यस्त्रीजनः प्राज्ञो ह्यप्रवासी प्रियंवदः ।
सुरूपः सम्मतो वीरः शीलवान्भोगभुक्छुचिः ॥ १३.५०.१५ ॥
பிற பெண்களில் பற்றில்லாதவன், அறிவுடையவன், வெளிநாடு செல்லாதவன், இனிமையாகப் பேசுபவன், அழகானவன், மதிக்கப்படுபவன், வீரன், நல்லொழுக்கமுள்ளவன், இன்பங்களை அனுபவிப்பவன், தூய்மையானவன்.
13.50.16
दारानुमतयज्ञश्च सुनक्षत्रामथोद्वेहेत् ।
सभृत्यः स्वजनोपेत इह प्रेत्य च मोदते ॥ १३.५०.१६ ॥
மனைவியின் சம்மதத்துடன் யாகம் செய்பவனும், நல்ல நட்சத்திரத்தில் திருமணம் செய்பவனும், ஊழியர்களும் உறவினர்களும் சூழ இங்கும் மறுமையிலும் மகிழ்ச்சி அடைகிறான்.
13.50.17
गच्छ तावद्दिशं पुण्यामुत्तरां द्रक्ष्यसे ततः ॥ १३.५०.१७ ॥
இப்போது அந்தப் புனிதமான வடக்குத் திசைக்குச் செல்; அங்கிருந்து நீ காண்பாய்.
13.50.18
किं द्रष्टव्यं मया तत्र वक्तुमर्हति मे भवान् ।
तथेदानीं मयो कार्यं यथा वक्ष्यति मां भवान् ॥ १३.५०.१८ ॥
அங்கே நான் என்ன காண வேண்டும் என்பதை தாங்கள் எனக்குச் சொல்ல வேண்டும்; இப்போது நான் தாங்கள் சொல்வதுபோல் செய்ய வேண்டும்.
13.50.19
धनदं समतिक्रम्य हिमवन्तं च पर्वतम् ।
रुद्रस्यायतनं दृष्ट्वा सिद्धचारणसेवितम् ॥ १३.५०.१९ ॥
குபேரனைக் கடந்து, இமயமலையையும் கடந்து, சித்தர்களாலும் சாரணர்களாலும் சேவிக்கப்படும் ருத்திரனின் இருப்பிடத்தைக் கண்டு.
13.50.20
संहृष्टैः पार्षदैर्जुष्टं नृत्यद्भिर्विविधाननैः ।
दिव्याङ्गरागैः पैशाचैरन्यैर्नानाविधैः प्रभोः ॥ १३.५०.२० ॥
மகிழ்ச்சியடைந்த பார்ஷதர்களால் சூழப்பட்டது; பல முகங்களுடன் நடனமாடும், தெய்வீக உடல்-பூச்சுகளுடன் கூடிய பைசாசர்களாலும் வேறு பல வகையினராலும் நிறைந்தது, இறைவனுடையது.
13.50.21
पाणितालसुतालैश्च शम्पातालैः समैस्तथा ।
सम्प्रहृष्टैः प्रनृत्यद्भिः शर्वस्तत्र निषेव्यते ॥ १३.५०.२१ ॥
கைத்தாளங்களாலும் நல்ல தாளங்களாலும், சம்பா-தாளங்களாலும், சம லயங்களாலும், மிக மகிழ்ச்சியுடன் நடனமாடுபவர்களால் அங்கு சர்வன் சேவிக்கப்படுகிறான்.
13.50.22
इष्टं किल गिरौ स्थानं तद्दिव्यमिति शुश्रुम ।
नित्यं सन्निहितो देवस्तथा ते पार्षदाः स्मृताः ॥ १३.५०.२२ ॥
மலையில் அந்த இடம் பிரியமானது, தெய்வீகமானது என்று கேட்டிருக்கிறோம். அங்கு தேவன் எப்போதும் இருக்கிறார், அவருடைய பார்ஷதர்களும் நினைக்கப்படுகின்றனர்.
13.50.23
तत्र देव्या तपस्तप्तं सङ्करार्थं सुदुश्चरम् ।
अतस्तदिष्टं देवस्य तथोमाया इति श्रुतिः ॥ १३.५०.२३ ॥
அங்கே தேவி சங்கரனை அடைவதற்காக மிகக் கடுமையான தவத்தைச் செய்தாள். எனவே அந்த இடம் தேவனுக்கும், அவ்வாறே உமைக்கும் பிரியமானது என்பது மரபு.
13.50.24
पूर्वे तत्र महापार्श्वे देवस्योत्तरतस्तथा ।
ऋतवः कालरात्रिश्च ये दिव्या ये च मानुषाः ॥ १३.५०.२४ ॥
அங்கே தேவனின் பெரிய பக்கத்தில், கிழக்கிலும், வடக்கிலும், பருவங்களும் காலராத்திரியும் உள்ளனர்; தெய்வீகமானவர்களும், மானுடரானவர்களும் உள்ளனர்.
13.50.25
देवं चोपासते सर्वे रूपिणः किल तत्र ह ।
तदतिक्रम्य भवनं त्वया यातव्यमेव हि ॥ १३.५०.२५ ॥
அங்கே அனைத்து உருவம் கொண்ட உயிர்களும் அந்தத் தேவனை வழிபடுகின்றன. அந்த இல்லத்தைக் கடந்தே நீ செல்ல வேண்டும்.
13.50.26
ततो नीलं वनोद्देशं द्रक्ष्यसे मेघसन्निभम् ।
रमणीयं मनोग्राहि तत्र वै द्रक्ष्यसे स्त्रियम् ॥ १३.५०.२६ ॥
பின்னர் மேகம் போன்ற நீல நிறமுள்ள ஒரு காட்டுப்பகுதியைக் காண்பாய். அங்கே மனதைக் கவரும் அழகான ஒரு பெண்ணை நிச்சயமாகக் காண்பாய்.
13.50.27
तपस्विनीं महाभागां वृद्धां दीक्षामनुष्ठिताम् ।
द्रष्टव्या सा त्वया तत्र सम्पूज्या चैव यत्नतः ॥ १३.५०.२७ ॥
அங்கே தவம் செய்யும், மிகுந்த பாக்கியமுள்ள, முதிய, தீட்சையை அனுசரிக்கும் ஒரு தவசினியைக் காண வேண்டும். அவளை நீ முயற்சியுடன் வணங்கி மதிக்க வேண்டும்.
13.50.28
तां दृष्ट्वा विनिवृत्तस्त्वं ततः पाणिं ग्रहीष्यसि ।
यद्येष समयः सर्वः साध्यतां तत्र गम्यताम् ॥ १३.५०.२८ ॥
அவளைக் கண்டு திரும்பிய பின்பு நீ அதன் பிறகு கை பிடிப்பாய். இதுவே முழு ஒப்பந்தமானால், அதை நிறைவேற்று; அங்கே செல்.
13.50.29
तथाऽस्तु साधयिष्यामि तत्र यास्याम्यसंशयम् ।
यत्र त्वं वदसे साधो भवान्भवतु सत्यवाक् ॥ १३.५०.२९ ॥
அப்படியே ஆகட்டும்; நான் அதை நிறைவேற்றுவேன், ஐயமின்றி அங்கே செல்வேன், நீ சொல்லும் இடத்திற்கு, ஓ நல்லவரே. நீங்கள் சத்தியம் பேசுபவராக இருக்கட்டும்.
13.50.30
ततोऽगच्छत्स भगवानुत्तरामुत्तरां दिशम् ।
हिमवन्तं गिरिश्रेष्ठं सिद्धचारणसेवितम् ॥ १३.५०.३० ॥
பின்னர் அந்த பகவான் மேலும் மேலும் வடக்குத் திசையை நோக்கிச் சென்றார்; மலைகளில் சிறந்த இமயமலையை நோக்கி, சித்தர்களும் சாரணர்களும் சேவிக்கும் அதனை நோக்கி.
13.50.31
स गत्वा द्विजशार्दूलो हिमवन्तं महागिरिम् ।
अभ्यगच्छन्नदीं पुण्यां बाहुदां पुण्यदायिनीम् ॥ १३.५०.३१ ॥
அந்த இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவர் மகத்தான இமவான் மலையை அடைந்து, புண்ணியம் அளிக்கும் புனிதமான பாஹுதா நதியை அணுகினார்.
13.50.32
अशोके विमले तीर्थे स्नात्वा वै तर्प्य देवताः ।
तत्र वासाय शयने कौशे सुखमुवास ह ॥ १३.५०.३२ ॥
துயரற்ற, தூய்மையான அந்தத் தீர்த்தத்தில் நீராடி, தேவர்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்து, அங்கே தர்ப்பைப் படுக்கையில் இன்பமாகத் தங்கினார்.
13.50.33
ततो रात्र्यां व्यतीतायां प्रातरुत्थाय स द्विजः ।
स्नात्वा प्रादुश्चकाराग्निं हुत्वा चैवं विधानतः ॥ १३.५०.३३ ॥
பின்னர் இரவு கழிந்ததும், விடியற்காலையில் எழுந்து அந்த இருபிறப்பாளர் நீராடி, முறைப்படி நெருப்பை மூட்டி ஆகுதி செய்தார்.
13.50.34
रुद्राणीकूपमासाद्य ह्रदे तत्र समाश्वसत् ।
विश्रान्तश्च समुत्थाय कैलासमभितो ययौ ॥ १३.५०.३४ ॥
ருத்ராணி கிணற்றை அடைந்து, அந்தக் குளத்தில் அங்கே ஆறுதல் பெற்றார். ஓய்வெடுத்து எழுந்து கைலாசத்தை நோக்கிச் சென்றார்.
13.50.35
सोऽपश्यत्काञ्चनद्वारं दीप्यमानमिव श्रिया ।
मन्दाकिनीं च नलिनीं धनदस्य महात्मनः ॥ १३.५०.३५ ॥
அவர் பொன் வாயிலைக் கண்டார்; அது தன் செல்வ ஒளியால் ஒளிர்வது போல் இருந்தது. மகாத்மா குபேரனின் மந்தாகினியையும் தாமரைக் குளத்தையும் கண்டார்.
13.50.36
अथ ते राक्षसाः सर्वे येऽभिरक्षन्ति पद्मिनीम् ।
प्रत्युत्थिता भगवन्तं माणिभद्रपुरोगमाः ॥ १३.५०.३६ ॥
அப்போது அந்தத் தாமரைக் குளத்தைக் காக்கும் அரக்கர்கள் அனைவரும், மாணிபத்திரனை முன்னிட்டு, மதிப்புக்குரியவரை எதிர்கொள்ள எழுந்தனர்.
13.50.37
स तान्प्रत्यर्चयामास राक्षसान्भीमविक्रमान् ।
निवेदयत मां क्षिप्रं धनदायेति चाब्रवीत् ॥ १३.५०.३७ ॥
அவன் அந்த பயங்கரப் பராக்கிரமமுள்ள ராட்சதர்களை பதில் மரியாதையுடன் வரவேற்று, "தனதாதா வந்திருக்கிறார் என்று விரைவில் எனக்குத் தெரிவியுங்கள்" என்றான்.
13.50.38
ते राक्षसास्तथा राजन्भगवन्तमथाब्रुवन् ।
असौ वैश्रवणो राजा स्वयमायाति तेऽन्तिकम् ॥ १३.५०.३८ ॥
அரசனே, அப்போது அந்த ராட்சதர்கள் அந்தப் பகவானிடம், "அதோ வைசிரவண அரசர் தாமே உம்மருகே வருகிறார்" என்றனர்.
13.50.39
विदितो भगवानस्य कार्यमागमनस्य यत् ।
पश्यैनं त्वं महाभागं ज्वलन्तमिव तेजसा ॥ १३.५०.३९ ॥
பகவானே, அவன் வருகைக்கான காரணம் உமக்குத் தெரிந்திருக்கும். தேஜஸால் சுடர்விடும் அந்த மகாபாக்கியவானைப் பாரும்.
13.50.40
ततो वैश्रवणोऽभ्येत्य अष्टावक्रमनिन्दितम् ।
विधिवत्कुशलं पृष्ट्वा ततो ब्रह्मर्षिमब्रवीत् ॥ १३.५०.४० ॥
பின்பு வைசிரவணர் அருகில் வந்து, குற்றமற்ற அஷ்டாவக்கிரரிடம் முறைப்படி நலம் விசாரித்து, பின்னர் அந்த பிரம்மரிஷியிடம் கூறினார்.
13.50.41
सुखं प्राप्तो भवान्कच्चित्किंवा मत्तश्चिकीर्षति ।
ब्रूहि सर्वं करिष्यामि यन्मां वक्ष्यसि वै द्विज ॥ १३.५०.४१ ॥
"இருபிறப்பாளரே, நீர் சுகமாக வந்தீரா? அல்லது என்னிடம் ஏதாவது செய்ய விரும்புகிறீரா? நீர் சொல்வதை நான் எல்லாம் செய்வேன்."
13.50.42
भवनं प्रविश त्वं मे यथाकामं द्विजोत्तम ।
सत्कृतः कृतकार्यश्च भवान्यास्यत्यविघ्नतः ॥ १३.५०.४२ ॥
இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவரே, என் இல்லத்தில் விருப்பம்போல் நுழையுங்கள். உபசரிக்கப்பட்டு, காரியம் நிறைவேறி, எந்த இடையூறுமின்றி நீர் செல்வீர்.
13.50.43
प्राविशद्भवनं स्वं वै गृहीत्वा तं द्विजोत्तमम् ।
आसनं स्वं ददौ चैव पाद्यमर्घ्यं तथैव च ॥ १३.५०.४३ ॥
அவர் அந்த இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரை அழைத்துக்கொண்டு தம் இல்லத்துக்குள் நுழைந்தார்; தம் ஆசனத்தை அளித்தார், பாத்யமும் அர்க்யமும் அவ்வாறே அளித்தார்.
13.50.44
अथोपविष्टयोस्तत्र माणिभद्रपुरोगमाः ।
निषेदुस्तत्र कौबेरा यक्षगन्धर्वकिन्नराः ॥ १३.५०.४४ ॥
அப்போது அங்கே அவர்கள் இருவரும் அமர்ந்திருக்க, மாணிபத்ரர் முதலானோரைத் தலைமையாகக் கொண்ட குபேரரின் பணியாளர்களான யக்ஷர்கள், கந்தர்வர்கள், கின்னரர்கள் அங்கே அமர்ந்தனர்.
13.50.45
ततस्तेषां निषण्णानां धनदो वाक्यमब्रवीत् ।
भवच्छन्दं समाज्ञाय नृत्येरन्नप्सरोगणाः ॥ १३.५०.४५ ॥
பின்னர் அமர்ந்திருந்தவர்களிடம் செல்வம் அளிப்பவரான குபேரர் கூறினார்: 'உங்கள் விருப்பத்தை அறிந்து அப்சரஸ் கூட்டங்கள் நடனமாடட்டும்.'
13.50.46
आतिथ्यं परमं कार्यं शुश्रूषा भवतस्तथा ।
संवर्ततामित्युवाच मुनिर्मधुरया गिरा ॥ १३.५०.४६ ॥
'மிக உயர்ந்த விருந்தோம்பல் செய்யப்பட வேண்டும்; உங்களுக்கான பணிவிடையும் அவ்வாறே நடக்கட்டும்' என்று முனிவர் இனிய சொற்களால் கூறினார்.
13.50.47
यथोर्वरा मिश्रकेशी रम्भा चैवोर्वशी तथा ।
अलम्बुसा घृताची च चित्रा चित्राङ्गदारुचिः ॥ १३.५०.४७ ॥
உர்வரா, மிஷ்ரகேசி, ரம்பா, உர்வசி, அலம்புசா, கிருதாசி, சித்ரா, சித்ராங்கதருசி எனும் அப்சரஸ்கள் போல.
13.50.48
मनोहरा सुकेशी च सुमुखी हासिनी प्रभा ।
विद्युता प्रशमी दान्ता विद्योता रतिरेव च ॥ १३.५०.४८ ॥
மனோஹரா, சுகேசி, சுமுகி, ஹாசினி, பிரபா, வித்யுதா, பிரசமி, தாந்தா, வித்யோதா, ரதி ஆகியோரும்.
13.50.49
एताश्चान्याश्च वै बह्व्यः प्रनृत्ताप्सरसः शुभाः ।
अवादयंश्च गन्धर्वा वाद्यानि विविधानि च ॥ १३.५०.४९ ॥
இவர்களும் வேறு பலரும், அழகிய அப்சரஸுகள் நடனமாடினர்; கந்தர்வர்கள் பலவகை இசைக்கருவிகளை இசைத்தனர்.
13.50.50
अथ प्रवृत्ते गान्धर्वे दिव्ये ऋषिरुपाविशत् ।
दिव्यं संवत्सरं तत्रारमतैष महातपाः ॥ १३.५०.५० ॥
பின்னர் தெய்வீக கந்தர்வ இசை தொடங்கியபோது, அந்த மகா தவசி முனிவர் அமர்ந்தார்; அங்கே ஒரு தெய்வீக ஆண்டு முழுவதும் அவர் மகிழ்ந்திருந்தார்.
13.50.51
ततो वैश्रवणो राजा भगवन्तमुवाच ह ।
साग्रः संवत्सरो यातो विप्रेह तव पश्यतः ॥ १३.५०.५१ ॥
அப்போது அரசன் வைஶ்ரவணன் பகவானிடம் கூறினார்: 'பிராமணரே, நீங்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் இங்கே ஒரு முழு ஆண்டு கழிந்துவிட்டது.'
13.50.52
हार्योऽयं विषयो ब्रह्मन्गान्धर्वो नाम नामतः ।
छन्दतो वर्ततां विप्र यथा वदति वा भवान् ॥ १३.५०.५२ ॥
பிரம்மனே, இந்த கந்தர்வ எனப்படும் இன்பமான உலகம் ஆகும். பிராமணரே, நீங்கள் சொல்வதுபோல், உங்கள் விருப்பப்படி இது தொடரட்டும்.
13.50.53
अतिथिः पूजनीयस्त्वमिदं च भवतो गृहम् ।
सर्वमाज्ञाप्यतामाशु परवन्तो वयं त्वयि ॥ १३.५०.५३ ॥
நீங்கள் விருந்தினர்; வணங்கத்தக்கவர்; இந்த இல்லமும் உங்களுடையதே. எல்லாவற்றையும் உடனே ஆணையிடுங்கள்; நாங்கள் உங்களைச் சார்ந்தவர்கள்.
13.50.54
अथ वैश्रवणं प्रीतो भगवान्प्रत्यभाषत ।
अर्चितोस्मि यथान्यायं गमिष्यामि धनेश्वर ॥ १३.५०.५४ ॥
அப்போது மகிழ்ந்த பகவான் வைஶ்ரவணனுக்கு பதிலளித்தார்: 'முறைப்படி நீங்கள் எனக்கு மரியாதை செய்தீர்கள்; செல்வங்களின் தலைவரே, நான் புறப்படுகிறேன்.'
13.50.55
प्रीतोस्मि सदृशं चैव तव सर्वं धनाधिप ।
तव प्रसादाद्भगवन्महर्षेश्च महात्मनः।
नियोगादद्य यास्यामि वृद्दिमानृद्धिमान्भव ॥ १३.५०.५५ ॥
நான் மகிழ்ச்சியடைந்தேன். செல்வங்களின் அதிபதியே, இவை அனைத்தும் உனக்குப் பொருத்தமானவையே. பகவானும் மகாத்மாவான மகரிஷியுமான உன் அருளால், இன்று அவர்களின் கட்டளைப்படி நான் செல்வேன். வளமும் செல்வமும் பெற்றிரு.
13.50.56
अथ निष्क्रम्य भगवान्प्रययावुत्तरामुखः ।
कैलासे सङ्करावासमभिवीक्ष्य प्रणम्य च ॥ १३.५०.५६ ॥
பின்னர் பகவான் வெளியேறி வடக்கு நோக்கி முகம் திருப்பிச் சென்றார். கைலாசத்தில் சங்கரரின் இருப்பிடத்தைக் கண்டு வணங்கி.
13.50.57
गौरीशं शङ्करं दान्तं शरणागतवत्सलम् ।
गङ्गाधरं गोपतिनं गणावृतमकल्पषम् ॥ १३.५०.५७ ॥
கௌரியின் நாதரான சங்கரர், அடக்கமுடையவர், சரணடைந்தோர் மீது அன்புடையவர், கங்கையைத் தாங்குபவர், பசுக்களின் அதிபதி, கணங்களால் சூழப்பட்டவர், குற்றமற்றவர்.
13.50.58
कैलासं मन्दरं हैमं सर्वाननुचचार ह ।
तानतीत्य महाशैलान्कैरातं स्थानमुत्तमम् ॥ १३.५०.५८ ॥
கைலாசம், மந்தரம், ஹைமம் ஆகிய அனைத்தையும் சுற்றி வந்தார். அந்த மகா மலைகளைக் கடந்து கிராதர்களின் உத்தம இடத்தை அடைந்தார்.
13.50.59
प्रदक्षिणं तथा चक्रे प्रयतः शिरसा नतः ।
धरणीमवतीर्याथ पूतात्माऽसौ तदाऽभकवत् ॥ १३.५०.५९ ॥
அதேபோல் பிரதட்சிணம் செய்தார், அடக்கத்துடன் தலை வணங்கி. பின்னர் பூமியில் இறங்கி, தூய ஆத்மா கொண்ட அவர் அப்போது குழந்தையைப் போல் ஆனார்.
13.50.60
स तं प्रदक्षिणं कृत्वा निर्यातश्चोत्तरामुखः ।
समेन भूमिभागेन ययौ प्रीतिपुरस्कृतः ॥ १३.५०.६० ॥
அவர் அந்தப் பிரதட்சிணம் செய்து, வடக்கு நோக்கி முகம் திருப்பிப் புறப்பட்டார். சமதரையின் வழியே, மகிழ்ச்சியை முன்னிறுத்திச் சென்றார்.
13.50.61
ततोऽपरं वनोद्देशं रमणीयमपश्यत ।
सर्वर्तुभिर्मूलफलैः पक्षिभिश्च समन्वितैः।
रमणीयैर्वनोद्देशैस्तत्रतत्र विभूषितम् ॥ १३.५०.६१ ॥
பின்னர் அவர் சகல பருவங்களின் கிழங்குகளும் கனிகளும் பறவைகளும் நிறைந்த, இடமெங்கும் அழகிய வனப்பகுதிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மற்றொரு ரமணீய வனப்பகுதியைக் கண்டார்.
13.50.62
तत्राश्रमपदं दिव्यं ददर्श भगवानथ ॥ १३.५०.६२ ॥
அங்கு பகவான் ஒரு தெய்வீக ஆசிரம இடத்தைக் கண்டார்.
13.50.63
शैलांश्च विविधाकारान्काञ्चनान्रत्नभूषितान् ।
मणिभूमौ निविष्टाश्च पुष्करिण्यस्तथैव च ॥ १३.५०.६३ ॥
பொன்னாலானவையும் இரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவையுமான பல்வேறு வடிவ மலைகளையும், மணித்தரையில் அமைந்த தாமரைக் குளங்களையும் அவர் கண்டார்.
13.50.64
अन्यान्यपि सुरम्याणि ददर्श सुबहून्यथ ।
भृशं तस्य मनो रमे महर्षेर्भावितात्मनः ॥ १३.५०.६४ ॥
பின்னர் அவர் வேறு பலவற்றையும் மிக அழகானவற்றைக் கண்டார். தூய்மையான உள்ளம் கொண்ட அந்த மகரிஷியின் மனம் பெரிதும் மகிழ்ந்தது.
13.50.65
स तत्र काञ्चनं दिव्यं सर्वरत्नमयं गृहम् ।
ददर्शाद्भुतसङ्काशं धनदस्य गृहाद्वरम् ॥ १३.५०.६५ ॥
அங்கு அவர் பொன்னாலானதும், முழுவதும் இரத்தினங்களால் ஆனதும், அற்புதம் போன்றதுமான ஒரு தெய்வீக இல்லத்தைக் கண்டார்; அது குபேரனின் இல்லத்தையும் விடச் சிறந்தது.
13.50.66
महान्तो यत्र विविधा मणिकाञ्चनपर्वताः ।
विमानानि च रम्याणि रत्नानि विविधानि च ॥ १३.५०.६६ ॥
அங்கு இரத்தினங்களும் பொன்னுமான பெரிய பல்வேறு மலைகளும், அழகிய விமானங்களும், பல வகைப்பட்ட இரத்தினங்களும் இருந்தன.
13.50.67
मन्दारपुष्पैः सङ्कीर्णां तथा मन्दाकिनीं नदीम् ।
स्वयम्प्रभाश्च मणयो वज्रैर्भूमिश्च भूषिता ॥ १३.५०.६७ ॥
மந்தார மலர்களால் நிறைந்த மந்தாகினி நதியும், தானாகவே ஒளிரும் மணிகளும், வைரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட நிலமும்.
13.50.68
नानाविधैश्च भवनैर्विचित्रमणितोरणैः ।
मुक्ताजालविनिक्षिप्तैर्मणिरत्नविभूषितैः ॥ १३.५०.६८ ॥
பல வகையான மாளிகைகளாலும், பல்வேறு மணிகளாலான தோரணங்களாலும், முத்துவலைகள் தொங்கவிடப்பட்டதாலும், மணிரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டதாலும்.
13.50.69
मनोद्दष्टिहरै रम्यैः सर्वतः संवृतं शुभैः ।
ऋषिभिश्चावृतं तत्र आश्रमं तं मनोहरम् ॥ १३.५०.६९ ॥
மனதையும் கண்களையும் கவரும், அழகான, நற்பொருட்களால் எங்கும் சூழப்பட்டதும், அங்கே முனிவர்களால் சூழப்பட்டதுமான அந்த மனோகரமான ஆசிரமம்.
13.50.70
ततस्तस्याभवच्चिन्ता कुत्र वासो भवेदिति ।
अथ द्वारं समभितो गत्वा स्थित्वा ततोऽब्रवीत् ॥ १३.५०.७० ॥
பின்னர் அவனுக்கு 'நான் எங்கு தங்குவேன்?' என்ற கவலை எழுந்தது. பின்பு வாசலுக்கு அருகில் சென்று நின்று, அவன் பேசினான்.
13.50.71
अतिथिं समनुप्राप्तमभिजानन्तु येऽत्र वै ॥ १३.५०.७१ ॥
இங்கு இருப்பவர்கள், வந்திருக்கும் விருந்தினரை அறியட்டும்.
13.50.72
अथ कन्याः परिवृता गृहात्तस्माद्विनिर्गताः ।
नानारूपाः सप्त विभो कन्याः सर्वा मनोहराः ॥ १३.५०.७२ ॥
பின்னர் அந்த இல்லத்திலிருந்து கன்னிகைகள் சூழ்ந்து வெளியே வந்தனர். ஓ வலிமைமிக்கவனே, பல்வேறு வடிவுடைய ஏழு கன்னிகைகள், அனைவரும் மனோகரிகள்.
13.50.73
यांयामपश्यत्कन्यां वै सासा तस्य मनोऽहरत् ।
न च शक्तो वारयितुं मनोऽस्याथावसीदति।
ततो धृतिः समुत्पन्ना तस्य विप्रस्य धीमतः ॥ १३.५०.७३ ॥
அவன் எந்தக் கன்னியைப் பார்த்தானோ, அவளே அவன் மனதைக் கவர்ந்தாள். அவனால் மனதைத் தடுக்க இயலவில்லை; அவன் மனம் சோர்ந்து மூழ்கியது. அப்போது அந்த அறிவுள்ள பிராமணனுக்குத் திடம் தோன்றியது.
13.50.74
अथ तं प्रमदाः प्राहुर्भगवान्प्रविशत्विति ।
स च तासां सुरुपेण तस्यैव भवनस्य च।
कौतूहलं समाविष्टः प्रविवेश गृहं द्विजः ॥ १३.५०.७४ ॥
பின்னர் அந்தப் பெண்கள் அவனிடம், 'பகவானே, உள்ளே வருக' என்றனர். அவர்களின் அழகாலும் அந்த வீட்டின் மீதும் ஆர்வத்தால் நிறைந்த அந்த துவிஜன் வீட்டுக்குள் நுழைந்தான்.
13.50.75
तत्रापश्यज्जरायुक्तामरजोम्बरधारिणीम् ।
वृद्धां पर्यङ्कमासीनां सर्वाभरणभूषिताम् ॥ १३.५०.७५ ॥
அங்கே அவன் முதுமையுற்ற, தூசியற்ற ஆடை அணிந்த ஒரு கிழவியைக் கண்டான்; அவள் கட்டிலில் அமர்ந்திருந்தாள், எல்லா அணிகலன்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தாள்.
13.50.76
स्वस्तीति तेन चैवोक्ता सा स्त्री प्रत्यवदत्तदा ।
प्रत्युत्थाय च तं विप्रमास्यतामित्युवाच ह ॥ १३.५०.७६ ॥
'சுவஸ்தி' என்று அவன் அவளை வாழ்த்தியதும், அந்தப் பெண் பதில் கூறினாள். பின்னர் எழுந்து அந்த பிராமணனிடம், 'அமருங்கள்' என்றாள்.
13.50.77
सर्वाः स्वानालयान्यान्तु एका मामुपतिष्ठतु ।
प्रज्ञाता या प्रशान्ता या शेषा गच्छन्तु च्छन्दतः ॥ १३.५०.७७ ॥
'நீங்கள் எல்லோரும் உங்கள் உங்கள் வீடுகளுக்குச் செல்லுங்கள்; ஒருத்தி மட்டும் எனக்குப் பணிவிடை செய்யட்டும். அறிவும் அமைதியும் உள்ளவள் மட்டும் இருக்கட்டும்; மற்றவர்கள் விருப்பப்படி செல்லட்டும்.'
13.50.78
ततः प्रदक्षिणीकृत्य कन्यास्तास्तमृषिं तदा ।
निश्चक्रमुर्गृहात्तस्मात्सा वृद्धाऽथ व्यतिष्ठतः।
तया सम्पूजितस्तत्र शयने चापि निर्मले ॥ १३.५०.७८ ॥
பின்னர் அக்கன்னியர்கள் அந்த முனிவரை வலம் வந்து, அப்போது அவ்வீட்டிலிருந்து வெளியேறினர்; அந்த கிழவி மட்டும் அங்கே தங்கினாள். அவளால் அங்கு மதிக்கப்பட்டு, முனிவர் தூய படுக்கையில் (படுத்தார்).
13.50.79
अथ तां संविशन्प्राह शयने भास्वरे तदा ।
त्वयाऽपि सुप्यतां भद्रे रजनी ह्यतिवर्तते ॥ १३.५०.७९ ॥
பின்னர் அவள் படுக்கையில் படுத்துக்கொள்ளும்போது, அந்த ஒளிரும் படுக்கையில் அப்போது அவர் கூறினார்: "ஓ நற்குணமுடையவளே, நீயும் உறங்கு; இரவு கழிந்துகொண்டிருக்கிறது."
13.50.80
संलापात्तेन विप्रेण तथा सा तत्र भाषिता ।
द्वितीये शयने दिव्ये संविवेश महाप्रभे ॥ १३.५०.८० ॥
அந்த அந்தணருடனான அந்த உரையாடலால் அவள் அங்கு இவ்வாறு பேசப்பட்டாள்; அவள் இரண்டாவது தெய்வீகமான, மிகவும் ஒளிரும் படுக்கையில் படுத்துக்கொண்டாள்.
13.50.81
अथ सा वेपमानाङ्गी निमित्तं शीतजं तदा ।
व्यपदिश्य महर्षेर्वै शयनं व्यवरोहत ॥ १३.५०.८१ ॥
பின்னர் நடுங்கும் உடலுடைய அவள், குளிரால் ஏற்பட்ட காரணத்தைக் காட்டி, அப்போது மகரிஷியின் படுக்கையில் ஏறினாள்.
13.50.82
स्वागतेनागतां तां तु भगवानभ्यभाषत ।
सा जुगूह भुजाभ्यां तु ऋषिं प्रीत्या नरर्षभ ॥ १३.५०.८२ ॥
வரவேற்புடன் வந்த அவளை பகவான் பேசினார்; அவள் அன்புடன் இரு கைகளாலும் முனிவரை அணைத்துக்கொண்டாள், ஓ நரசிறந்தவனே.
13.50.83
निर्विकारमृषिं चापि काष्ठकुड्योपमं तदा ।
दुखिता प्रेक्ष्य सञ्जल्पमकार्षीदृषिणा सह ॥ १३.५०.८३ ॥
முனிவர் மாறாதவராய், மரத்தாலான சுவர் போல இருப்பதைக் கண்டு, அப்போது துன்பமுற்றவளாய் அவள் முனிவருடன் உரையாடினாள்.
13.50.84
ब्रह्मन्नकामकरोस्ति स्त्रीणां पुरुषतो धृतिः ।
कामेन मोहिता चाहं त्वां भजन्तीं भजस्व माम् ॥ १३.५०.८४ ॥
பிராமணரே, பெண்களுக்கு ஆண்களிடமிருந்து நிலைபேறு இல்லை; காமத்தால் மயங்கிய நான் உம்மை நாடி வந்தேன், என்னை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
13.50.85
प्रहृष्टो भव विप्रर्षे समागच्छ मया सह ।
उपगूह च भां विप्र कामार्ताऽहं भृशं त्वयि ॥ १३.५०.८५ ॥
பிராமண முனிவரே, மகிழ்ச்சியுடன் என்னுடன் கூடுங்கள்; பிராமணரே, என்னை அணையுங்கள்; காமத்தால் வருந்தும் நான் உம்மிடம் மிகவும் ஏங்குகிறேன்.
13.50.86
एतद्वि तव धर्मात्मंस्तपसः पूज्यते फलम् ।
प्रार्थितं दर्शनादेव भजमानां भजस्व माम् ॥ १३.५०.८६ ॥
அறம் நிறைந்தவரே, இதுவே உமது தவத்தின் பலனாக மதிக்கப்படுகிறது; என்னைப் பார்த்ததுமே விரும்பப்பட்டது. உம்மை நாடும் என்னை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
13.50.87
सद्म चेदं धनं सर्वं यच्चान्यदपि पश्यसि ।
प्रभुस्त्वं भव सर्वत्र मयि चैव न संशयः ॥ १३.५०.८७ ॥
இந்த வீடும், இந்தச் செல்வம் அனைத்தும், நீர் காணும் மற்றவையும் எல்லாம் உமதே. எங்கும் நீர் தலைவராக இருங்கள், என்மீதும்; இதில் ஐயமில்லை.
13.50.88
सर्वान्कामान्विधास्यामि रमस्व सहितो मया ।
रमणीये वने विप्र सर्वकामफलप्रदे ॥ १३.५०.८८ ॥
எல்லா இன்பங்களையும் நான் அளிப்பேன்; பிராமணரே, எல்லா விருப்பங்களின் பலனையும் தரும் அழகிய வனத்தில் என்னுடன் மகிழுங்கள்.
13.50.89
त्वद्वशाऽहं भविष्यामि रंस्यसे च मया सह ।
सर्वान्कामानुपाश्नीमो ये दिव्या ये च मानुषाः ॥ १३.५०.८९ ॥
நான் உமது வசத்தில் இருப்பேன்; என்னுடன் நீர் மகிழ்வீர். தெய்வீகமானவையும் மனிதருடையவையுமான எல்லா இன்பங்களையும் நாம் அனுபவிப்போம்.
13.50.90
नातः परं हि नारीणां विद्यते च कदाचन ।
यथा पुरुषसंसर्गः परमेतद्धि नः फलम् ॥ १३.५०.९० ॥
இதைவிட உயர்ந்தது பெண்களுக்கு ஒருபோதும் இல்லை; ஆணுடனான கூட்டுறவே எங்களுக்கு உயர்ந்த பலன்.
13.50.91
आत्मच्छन्देन वर्तन्ते नार्यो मन्मथचोदिताः ।
न च दह्यन्ति गच्छन्त्यः सुतप्तैरपि पांसुभिः ॥ १३.५०.९१ ॥
மன்மதனால் தூண்டப்பட்ட பெண்கள் தம் விருப்பப்படியே நடக்கின்றனர்; மிகவும் சூடான புழுதியில் நடந்தாலும் அவர்கள் எரிவதில்லை.
13.50.92
परदारानहं भद्रे न गच्छेयं कथञ्चन ।
दूषितं धर्मशास्त्रज्ञैः परदाराभिमर्शनम् ॥ १३.५०.९२ ॥
நற்குணவதியே, நான் எந்த வகையிலும் பிறன் மனைவியை அணுக மாட்டேன்; தர்மசாஸ்திரம் அறிந்தோர் பிறன் மனைவியைத் தொடுவதைக் குற்றமென்றனர்.
13.50.93
शुद्धक्षेत्रे ब्रह्महत्याप्रायश्चित्तमथोच्यते ।
पुनश्च पातकं दृष्टं विप्रक्षेत्रे विशेषतः ॥ १३.५०.९३ ॥
தூய நிலத்தில் பிரம்மஹத்திக்குப் பிராயச்சித்தம் சொல்லப்படுகிறது; ஆனால் பிராமணரின் நிலத்தில் பாவம் சிறப்பாகக் காணப்படுகிறது.
13.50.94
भद्रे निर्वेष्टुकामोऽहं तत्रावकिरणं मम ।
प्रायश्चित्तं महदतो दारग्रहणपूर्वकम् ॥ १३.५०.९४ ॥
நற்குணவதியே, அந்தப் பாவத்திலிருந்து விடுபட விரும்பும் நான் அங்கே என் விந்தை விடுகிறேன்; ஆகவே மனைவியை ஏற்றுக்கொண்டு செய்யும் இந்தப் பிராயச்சித்தம் மிகப் பெரியது.
13.50.95
बीजं न शुद्ध्यते वोढुरन्यथा कृतनिष्कृतेः ।
मातृतः पितृतः शुद्धो ज्ञेयः पुत्रो यथार्थतः ॥ १३.५०.९५ ॥
இல்லையெனில், பிராயச்சித்தம் செய்த மணமகனின் விந்து தூய்மையடைவதில்லை; தாயின் வழியிலும் தந்தையின் வழியிலும் தூயவனாக இருக்கும் மகனையே உண்மையில் தூயவன் என அறிய வேண்டும்.
13.50.96
विषयेष्वनभिज्ञोऽहं धर्मार्थं किल सन्ततिः ।
एवं लोकान्गमिष्यामि पुत्रैरिति न संशयः ॥ १३.५०.९६ ॥
நான் போகங்களில் அறியாதவன்; உண்மையில் தர்மத்திற்காகவே சந்ததி உள்ளது. இவ்வாறு மகன்களால் நான் உலகங்களை அடைவேன், இதில் ஐயமில்லை.
13.50.97
भद्रे धर्मं विजानीहि ज्ञात्वा चोपरमस्व ह ॥ १३.५०.९७ ॥
நல்லவளே, தர்மத்தை அறிந்துகொள்; அறிந்த பின் விலகு.
13.50.98
नानिलोऽग्निर्न वरुणो न चान्ये त्रिदशा द्विज ।
प्रियाः स्त्रीणां यथा कामो रतिशीला हि योषितः ॥ १३.५०.९८ ॥
ஓ இருபிறப்பாளனே, காற்றோ, அக்னியோ, வருணனோ, மற்ற தேவர்களோ பெண்களுக்கு அவ்வளவு பிரியமானவர்கள் அல்ல; காமமே அவர்களுக்கு பிரியமானது, ஏனெனில் பெண்கள் இன்பநாட்டமுடையவர்கள்.
13.50.99
सहस्रे किल नारीणां प्राप्येतैका कदाचन ।
तथा शतसहस्रेषु यदि काचित्पतिव्रता ॥ १३.५०.९९ ॥
ஆயிரம் பெண்களில் ஒருத்தி மட்டுமே எப்போதாவது கிடைப்பாள்; அதுபோல நூறாயிரத்தில் ஒருத்தி கணவனுக்கு உண்மையானவளாக இருந்தால்.
13.50.100
नैता जानन्ति पितरं न कुलं न च मातरम् ।
न भ्रातॄन्न च भर्तारं न च पुत्रान्न देवरान् ॥ १३.५०.१०० ॥
அவர்கள் தந்தையையும், குலத்தையும், தாயையும் அறிவதில்லை; சகோதரர்களையும், கணவனையும், மகன்களையும், கொழுந்தனையும் அறிவதில்லை.
13.50.101
लीलायन्त्यः कुलं घ्नन्ति कूलानीव सरिद्वराः ।
दोषान्सर्वाश्च मत्वाऽऽशु प्रजापतिरभाषत ॥ १३.५०.१०१ ॥
சிறந்த நதிகள் கரைகளை உடைப்பது போல, விளையாட்டாக அவர்கள் குலத்தை அழிக்கிறார்கள்; எல்லாக் குற்றங்களையும் உணர்ந்தே பிரஜாபதி உடனே இவ்வாறு கூறினார்.
13.50.102
ततः स ऋषिरेकाग्रस्तां स्त्रियं प्रत्यभाषत ।
आस्यतांरुचितश्छन्दः किञ्च कार्यं ब्रवीहि मे ॥ १३.५०.१०२ ॥
அப்போது அந்த முனிவர் ஒருமனதாக அந்தப் பெண்ணிடம் பேசினார்: "அமர்க, உன் விருப்பம் போல். எனக்கு ஏதேனும் செய்ய வேண்டிய காரியம் இருந்தால் சொல்."
13.50.103
सा स्त्री प्रोवाच भगवन्द्रक्ष्यसे देशकालतः ।
वस तावन्महाभाग कृतकृत्यो भविष्यसि ॥ १३.५०.१०३ ॥
அந்தப் பெண் கூறினாள்: "பகவானே, நீங்கள் தேசத்தையும் காலத்தையும் பொறுத்து பார்ப்பீர்கள். மகாபாகனே, இப்போது இங்கே தங்குங்கள், நீங்கள் கிருதகிருத்தியர் ஆவீர்கள்."
13.50.104
ब्रह्मर्षिस्तामथोवाच स तथेति युधिष्ठिर ।
वत्स्येऽहं यावदुत्साहो भवत्या नात्र संशयः ॥ १३.५०.१०४ ॥
அப்போது அந்த பிரம்மரிஷி அவளிடம் சொன்னார்: "அப்படியே ஆகட்டும். யுதிஷ்டிரா, உன் ஆர்வம் இருக்கும் வரை நான் இங்கே தங்குவேன், இதில் சந்தேகமில்லை."
13.50.105
अथर्षिरभिसम्प्रेक्ष्य स्त्रियं तां जरयाऽर्दिताम् ।
चिन्तां परमिकां भेजे सन्तप्त इव चाभवत् ॥ १३.५०.१०५ ॥
பின்னர் அந்த முனிவர் முதுமையால் வருந்திய அந்தப் பெண்ணை உற்று நோக்கினார்; அவர் மிகுந்த கவலையில் ஆழ்ந்து, துன்பப்பட்டவர் போல் ஆனார்.
13.50.106
यद्यदङ्गं हि सोऽपश्यत्तस्या विप्रर्षभस्तदा ।
नारमत्तत्रतत्रास्य दृष्टी रूपविरागिता ॥ १३.५०.१०६ ॥
அந்த பிராமணர்களில் சிறந்தவர் அவளின் எந்த உறுப்பைக் கண்டாரோ, அங்கங்கே அவர் பார்வை மகிழவில்லை; அவளின் அழகில் அவருக்கு வெறுப்பு உண்டானது.
13.50.107
देवतेयं गृहस्यास्य शापात्किंनु विरूपिता ।
अस्याश्च कारणं वेत्तुं न युक्तं सहसा भया ॥ १३.५०.१०७ ॥
"இவள் இந்த வீட்டின் தெய்வம்; எந்தச் சாபத்தால் இவள் உருக்குலைந்தாள்? இதன் காரணத்தை அறிவது அவசரமாக, அச்சத்தால் செய்வது நியாயமல்ல."
13.50.108
इति चिन्ताविषक्तस्य तमर्थं ज्ञातुमिच्छतः ।
व्यगमद्रात्रिशेषः स मनसा व्याकुलेन तु ॥ १३.५०.१०८ ॥
இவ்வாறு கவலையில் மூழ்கி, அந்தப் பொருளை அறிய விரும்பியவனாக, அவனுடைய இரவின் எஞ்சிய பகுதி கலங்கிய மனத்தோடு கழிந்தது.
13.50.109
अथ सा स्त्री तथोवाच भगवन्पश्य वै रवेः ।
रूपं सन्ध्याभ्रसंरक्तं किमुपस्थाप्यतां तव ॥ १३.५०.१०९ ॥
அப்போது அந்தப் பெண் இவ்வாறு கூறினாள்: 'ஐயனே, பாருங்கள், சூரியனின் வடிவம் மாலை மேகங்களால் சிவந்துள்ளது; உங்களுக்கு என்ன கொண்டுவரட்டும்?'
13.50.110
स उवाच ततस्तां स्त्रीं स्नानोदकमिहानय ।
उपासिष्ये ततः सन्ध्यां वाग्यतो नियतेन्द्रियः ॥ १३.५०.११० ॥
அப்போது அவன் அந்தப் பெண்ணிடம் கூறினான்: 'இங்கே நீராடும் நீரைக் கொண்டுவா; பின்னர் பேச்சை அடக்கி, புலன்களை வசப்படுத்தி, நான் சந்தியாவழிபாடு செய்வேன்.'