مهابهاراتا · أدهيايا 13.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.54.1
पुत्रैः कथं महाराज पुरुषस्तारितो भवेत् ।
यावन्न लब्धवान्पुत्रमफलः पुरुषो नृप ॥ १३.५४.१ ॥
أيها الملك العظيم، كيف يُنقذ الإنسان بالأبناء؟ ما دام الإنسان لم ينل ابنًا، أيها الملك، يبقى بلا ثمرة.
13.54.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
नारदेन पुरा गीतं मार्कण्डेयाय पृच्छते ॥ १३.५४.२ ॥
وفي هذا الشأن يستشهد الناس أيضًا بهذه الحكاية القديمة، التي غناها نارادا في القديم حين سأله ماركنديا.
13.54.3
पर्वतं नारदं चैव असितं देवलं च तम् ।
आरुणेयं च रैभ्यं च एतानत्रागतान्पुरा ॥ १३.५४.३ ॥
بارفاتا، ونارادا، وأسيتا، وديفالا، وآرونيا، وريبهيا — هؤلاء جميعًا قد جاءوا إلى هنا من قبل.
13.54.4
गङ्गायमुनयोर्मध्ये भोगवत्याः समागमे ।
दृष्ट्वा पूर्वं समासीनान्मार्कण्डेयोऽभ्यगच्छत ॥ १३.५४.४ ॥
بين الغانج واليامونا، عند ملتقى البهوغافاتي، رأى ماركنديا من كانوا جالسين هناك من قبل، فاقترب منهم.
13.54.5
ऋषयस्तु मुनिं दृष्ट्वा समुत्थायोन्मुखाः स्थिताः ।
अर्चयित्वाऽर्हतो विप्रं किं कुर्म इति चाब्रुवन् ॥ १३.५४.५ ॥
فلما رأى الحكماء المنيّ نهضوا ووقفوا متجهين نحوه؛ وبعد أن أكرموا البراهمي الجدير قالوا: «ماذا نفعل؟»
13.54.6
अयं समागमः सद्भिर्यत्नेनासादितो मया ।
अत्र प्राप्स्यामि धर्माणामाचारस्य च निश्चयम् ॥ १३.५४.६ ॥
لقد نلت هذا الاجتماع من الأخيار بجهدٍ؛ وهنا سأنال اليقين في الواجبات وفي السلوك القويم.
13.54.7
ऋजुः कृतयुगे धर्मस्तस्मिन्क्षीणे विमुह्यति ।
युगेयुगे महर्षिभ्यो धर्ममिच्छामि वेदितुम् ॥ १३.५४.७ ॥
في عصر كريتا يكون الدهرما مستقيمًا واضحًا؛ وحين يضعف يضطرب. في كل عصر أرغب في معرفة الدهرما من كبار الحكماء.
13.54.8
ऋषिभिर्नारदः प्रोक्तो ब्रूहि यत्रास्य संशयः ।
धर्माधर्मेषु तत्वज्ञ त्वं हि च्छेत्ता हि संशयान् ॥ १३.५४.८ ॥
دلّ الحكماء على نارادا. يا عارف الحقيقة، قل أين يكمن هذا الشك؛ فأنت حقًا من يزيل الشكوك في الدهرما والأدهرما.
13.54.9
ऋषिभ्योऽनुमतं वाक्यं नियोगान्नारदस्तदा ।
सर्वधर्मार्थतत्वज्ञं मार्कण्डेयं ततोऽब्रवीत् ॥ १३.५४.९ ॥
بموافقة الحكماء وبأمرهم، قال نارادا حينئذ لمارקاندييا، العارف بحقيقة كل دهرما وأرثا.
13.54.10
दीर्घायो तपसा दीप्त वदेवदाङ्गतत्ववित् ।
यत्र ते संशयो ब्रह्मन्समुत्पन्नः स उच्यताम् ॥ १३.५४.१० ॥
يا طويل العمر، المتألق بالتقشف، العارف بحقيقة الفيدا وأعضائها! أيها البراهمي، قل الشك الذي نشأ فيك.
13.54.11
धर्मं लोकोपकारं वा यच्चान्यच्छ्रोतुमिच्छसि ।
तदहं कथयिष्यामि ब्रूहि त्वं सुमहातपाः ॥ १३.५४.११ ॥
الدهرما، أو نفع العالم، أو أي شيء آخر تود سماعه، سأقوله لك. تكلّم أيها الزاهد العظيم.
13.54.12
युगेयुगे व्यतीतेऽस्मिन्धर्मसेतुः प्रणश्यति ।
कथं धर्मच्छलेनाहं प्राप्नुयामिति मे मतिः ॥ १३.५४.१२ ॥
مع انقضاء كل عصر في هذا العالم، يُهدم جسر الدهرما. وفكري: كيف أبلغه تحت ستار الدهرما؟
13.54.13
आसीद्धर्मः पुरा विप्र चतुष्पादः कृते युगे ।
ततो ह्यधर्मः कालेन प्रसूतः किञ्चिदूनतः ॥ १३.५४.१३ ॥
في الماضي، أيها البراهمي، في عصر كرتا كان الدارما ذا أربع قوائم. ثم مع مرور الزمن نشأ الأدهارما قليلا، وانتقص الدارما بعض الشيء.
13.54.14
ततस्त्रेतायुगं नाम प्रवृत्तं धर्मदूषणम् ॥ १३.५४.१४ ॥
ثم بدأ العصر المسمى تريتا، الذي تعرض فيه الدارما للتلوث.
13.54.15
तस्मिन्नतीते सम्प्राप्तं तृतीयं द्वापरं युगम् ।
तदा धर्मस्य द्वौ पादावधर्मो नाशयिष्यति ॥ १३.५४.१५ ॥
وبعد أن انقضى ذلك، جاء العصر الثالث، دفابارا. فعندئذ سيُهلك الأدهارما قدمين من الدارما.
13.54.16
द्वापरे तु परिक्षीणे नन्दिके समुपस्थिते ।
लोकवृत्तं च धर्मं च उच्यमानं निबोध मे ॥ १३.५४.१६ ॥
عندما يضعف عصر دفابارا ويأتي عصر ناندكا، فافهم مني سلوك العالم والدارما كما أقوله.
13.54.17
चतुर्थं नन्दिकं नाम धर्मः पादावशेषितः ।
ततः प्रभृति जायन्ते क्षीणप्रज्ञायुपो नराः।
क्षीणप्राणधना लोके धर्माचारबहिष्कृताः ॥ १३.५४.१७ ॥
الرابع يُسمى عصر ناندكا، وفيه لا يبقى للدارما إلا قدمان. ومنذ ذلك الحين يولد الناس بعقل وعمر ناقصين؛ وفي العالم يُنبذون من ممارسة الدارما بعد أن يضعفوا في الحياة والثروة.
13.54.18
एवं विलुलिते धर्मे लोके चाधर्मसंयुते ।
चातुर्वर्ण्यस्य नियतं हव्यं कव्यं नियच्छति ॥ १३.५४.१८ ॥
وإذا اضطرب الدارما على هذا النحو واختلط العالم بالأدهارما، فإن القرابين للآلهة (هافيا) والقرابين للأسلاف (كافيا) للطبقات الأربع تُمنع حتماً.
13.54.19
मन्त्रपूतं सदा हव्यं कव्यं चैव न नश्यति ।
प्रतिगृह्णन्ति तद्देवा दातुर्न्यायात्प्रयच्छतः ॥ १३.५४.१९ ॥
القربان المقدّس بالمانترا، من هافيا وكافيا، لا يضيع أبدًا؛ والآلهة تقبله إذا قدّمه المعطي على الوجه الحق.
13.54.20
सत्वयुक्तं च दाता च सर्वान्कामानवाप्नुयात् ।
अवाप्तकामः स्वर्गे च महीयेत यथेप्सितम् ॥ १३.५४.२० ॥
المعطي المتّصف بحسن النية ينال جميع رغباته؛ وإذا تحققت رغباته، يُكرَّم في السماء كما يشاء.
13.54.21
चत्वारो ह्यथ ये वर्णा हव्यं कव्यं प्रदास्यति ।
मन्त्रहीनमपन्यायं तेषां दत्तं क्व गच्छति ॥ १३.५४.२१ ॥
من بين الطبقات الأربع، إذا قدّم أحدهم الهافيا والكافيا بلا مانترا وعلى غير الحق، فإلى أين يذهب ما قدّمه؟
13.54.22
असुरान्गच्छते दत्तं विप्रै रक्षांसि क्षत्रियैः ।
वैश्यैः प्रेतानि वै दत्तं शूद्रैर्भूतानि गच्छति ॥ १३.५४.२२ ॥
ما يقدّمه البراهمة يذهب إلى الأسورا، وما يقدّمه الكشاتريا إلى الراكشاسا؛ وما يقدّمه الفيشيا يذهب إلى البريتا، وما يقدّمه الشودرا إلى البهوتا.
13.54.23
अथ वर्णावरे जाताश्चातुर्वर्ण्योपदेशिनः ।
दास्यन्ति हव्यकव्यानि तेषां दत्तं क्व गच्छति ॥ १३.५४.२३ ॥
وأما الذين وُلدوا في الطبقات الدنيا ويعلّمون نظام الطبقات الأربع ثم يقدّمون الهافيا والكافيا، فإلى أين يذهب ما قدّموه؟
13.54.24
वर्णावराणां भूतानां हव्यकव्यप्रदातृणाम् ।
नैव देवा न पितरः प्रतिगृह्णन्ति तत्स्वयम् ॥ १३.५४.२४ ॥
لا تقبل الآلهة بنفسها، ولا الأسلاف، ما يقدّمه أصحاب الطبقات الدنيا من الهافيا والكافيا.
13.54.25
यातुधानाः पिशाचाश्च भूता ये चापि नैर्ऋताः ।
तेषां सा विहिता वृत्तिः पितृदैवतनिर्गताः ॥ १३.५४.२५ ॥
للياتوधانas والبيشاتشا والبهوتا والنايرريتا قُضيَ ذلك القوت الذي أُخرِج من الأسلاف والآلهة.
13.54.26
तेषां सर्वप्रदातॄणां हव्यकव्यं समाहिताः ।
यत्प्रयच्छन्ति विधइवत्तद्वै भुञ्जन्ति देवताः ॥ १३.५४.२६ ॥
إن ما يقدّمه جميع المانحين بقلب متأمّل وفق الأصول من هَوْيا وكَوْيا، إنما تتناوله الآلهة حقًّا.