மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.54.1
पुत्रैः कथं महाराज पुरुषस्तारितो भवेत् ।
यावन्न लब्धवान्पुत्रमफलः पुरुषो नृप ॥ १३.५४.१ ॥
மகாராஜாவே, புதல்வர்களால் ஒரு மனிதன் எவ்வாறு கரையேற்றப்படுவான்? புதல்வனைப் பெறாத வரை, அரசே, மனிதன் பயனற்றவனாகவே இருக்கிறான்.
13.54.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
नारदेन पुरा गीतं मार्कण्डेयाय पृच्छते ॥ १३.५४.२ ॥
இதைப் பற்றியும் மக்கள் இந்தப் பழைய வரலாற்றை எடுத்துக்காட்டுவர்; இது முன்பு நாரதர் மார்க்கண்டேயர் கேட்டபோது பாடியது.
13.54.3
पर्वतं नारदं चैव असितं देवलं च तम् ।
आरुणेयं च रैभ्यं च एतानत्रागतान्पुरा ॥ १३.५४.३ ॥
பர்வதர், நாரதர், அசிதர், தேவலர், ஆருணேயர், ரைப்யர் ஆகியோரும் முன்பு இங்கே வந்திருந்தனர்.
13.54.4
गङ्गायमुनयोर्मध्ये भोगवत्याः समागमे ।
दृष्ट्वा पूर्वं समासीनान्मार्कण्डेयोऽभ्यगच्छत ॥ १३.५४.४ ॥
கங்கைக்கும் யமுனைக்கும் நடுவில், போகவதியின் சங்கமத்தில், முன்பு அமர்ந்திருந்தவர்களைக் கண்டு மார்க்கண்டேயர் அணுகினார்.
13.54.5
ऋषयस्तु मुनिं दृष्ट्वा समुत्थायोन्मुखाः स्थिताः ।
अर्चयित्वाऽर्हतो विप्रं किं कुर्म इति चाब्रुवन् ॥ १३.५४.५ ॥
முனிவர்கள் அந்த முனிவரைக் கண்டு எழுந்து அவர் பக்கம் முகம் திருப்பி நின்றனர்; தகுதியுள்ள அந்த அந்தணரை வணங்கி, "நாங்கள் என்ன செய்வோம்?" என்றனர்.
13.54.6
अयं समागमः सद्भिर्यत्नेनासादितो मया ।
अत्र प्राप्स्यामि धर्माणामाचारस्य च निश्चयम् ॥ १३.५४.६ ॥
இந்தக் கூட்டம் நல்லோரை வரவழைக்க நான் முயற்சியுடன் ஏற்பாடு செய்தது; இங்கே நான் தர்மங்களையும் ஒழுக்கத்தையும் பற்றிய உறுதியான முடிவைப் பெறுவேன்.
13.54.7
ऋजुः कृतयुगे धर्मस्तस्मिन्क्षीणे विमुह्यति ।
युगेयुगे महर्षिभ्यो धर्ममिच्छामि वेदितुम् ॥ १३.५४.७ ॥
கிருத யுகத்தில் தர்மம் நேராகவும் எளிதாகவும் இருக்கிறது; அது குன்றும்போது குழப்பமடைகிறது. ஒவ்வொரு யுகத்திலும் மகரிஷிகளிடமிருந்து தர்மத்தை அறிய விரும்புகிறேன்.
13.54.8
ऋषिभिर्नारदः प्रोक्तो ब्रूहि यत्रास्य संशयः ।
धर्माधर्मेषु तत्वज्ञ त्वं हि च्छेत्ता हि संशयान् ॥ १३.५४.८ ॥
முனிவர்களால் நாரதர் குறிப்பிடப்பட்டார். தத்துவம் அறிந்தவரே, இதில் ஐயம் எங்கே என்று கூறுங்கள்; தர்மமும் அதர்மமும் பற்றிய ஐயங்களை நீக்குபவர் நீங்களே.
13.54.9
ऋषिभ्योऽनुमतं वाक्यं नियोगान्नारदस्तदा ।
सर्वधर्मार्थतत्वज्ञं मार्कण्डेयं ततोऽब्रवीत् ॥ १३.५४.९ ॥
முனிவர்களின் ஒப்புதலுடனும் அவர்களின் ஆணையினாலும், அப்போது நாரதர் அறம் மற்றும் பொருளின் அனைத்து தத்துவங்களையும் அறிந்த மார்க்கண்டேயரிடம் பேசினார்.
13.54.10
दीर्घायो तपसा दीप्त वदेवदाङ्गतत्ववित् ।
यत्र ते संशयो ब्रह्मन्समुत्पन्नः स उच्यताम् ॥ १३.५४.१० ॥
நீண்ட ஆயுளுடையவரே, தவத்தால் ஒளிர்பவரே, வேதங்கள் மற்றும் அங்கங்களின் தத்துவம் அறிந்தவரே! பிராமணரே, உங்களுக்கு எழுந்த ஐயத்தைச் சொல்லுங்கள்.
13.54.11
धर्मं लोकोपकारं वा यच्चान्यच्छ्रोतुमिच्छसि ।
तदहं कथयिष्यामि ब्रूहि त्वं सुमहातपाः ॥ १३.५४.११ ॥
தர்மம், அல்லது உலக நன்மை, அல்லது நீங்கள் கேட்க விரும்பும் வேறு எதுவாயினும் அதை நான் கூறுவேன். மகா தவசியே, நீங்கள் சொல்லுங்கள்.
13.54.12
युगेयुगे व्यतीतेऽस्मिन्धर्मसेतुः प्रणश्यति ।
कथं धर्मच्छलेनाहं प्राप्नुयामिति मे मतिः ॥ १३.५४.१२ ॥
ஒவ்வொரு யுகமும் கடந்து செல்லும்போது, இவ்வுலகில் தர்மத்தின் பாலம் அழிகிறது. தர்மம் என்ற போர்வையில் நான் அதை எவ்வாறு அடைவது என்பதே என் எண்ணம்.
13.54.13
आसीद्धर्मः पुरा विप्र चतुष्पादः कृते युगे ।
ततो ह्यधर्मः कालेन प्रसूतः किञ्चिदूनतः ॥ १३.५४.१३ ॥
அந்தணரே, முன்பு கிருத யுகத்தில் தர்மம் நான்கு கால்களுடையதாக இருந்தது. பின்னர் காலத்தால் அதர்மம் சிறிது தோன்றி தர்மம் சற்றுக் குறைந்தது.
13.54.14
ततस्त्रेतायुगं नाम प्रवृत्तं धर्मदूषणम् ॥ १३.५४.१४ ॥
பின்னர் தர்மத்தைக் கெடுக்கும் திரேதா யுகம் என்ற யுகம் தொடங்கியது.
13.54.15
तस्मिन्नतीते सम्प्राप्तं तृतीयं द्वापरं युगम् ।
तदा धर्मस्य द्वौ पादावधर्मो नाशयिष्यति ॥ १३.५४.१५ ॥
அது கடந்த பின் மூன்றாம் துவாபர யுகம் வந்தது. அப்போது அதர்மம் தர்மத்தின் இரண்டு கால்களை அழிக்கும்.
13.54.16
द्वापरे तु परिक्षीणे नन्दिके समुपस्थिते ।
लोकवृत्तं च धर्मं च उच्यमानं निबोध मे ॥ १३.५४.१६ ॥
துவாபர யுகம் தேய்ந்து நந்திக யுகம் வந்தபோது, உலக நடையும் தர்மமும் நான் சொல்லப்போவதை என்னிடமிருந்து அறிந்துகொள்.
13.54.17
चतुर्थं नन्दिकं नाम धर्मः पादावशेषितः ।
ततः प्रभृति जायन्ते क्षीणप्रज्ञायुपो नराः।
क्षीणप्राणधना लोके धर्माचारबहिष्कृताः ॥ १३.५४.१७ ॥
நான்காவது நந்திக யுகம் எனப்படும்; அதில் தர்மத்தின் இரண்டு கால்கள் மட்டுமே எஞ்சும். அதிலிருந்து மனிதர்கள் அறிவும் ஆயுளும் குறைந்தவர்களாகப் பிறக்கின்றனர். உலகில் அவர்கள் உயிரும் செல்வமும் குன்றி தர்மாசாரத்தினின்று விலக்கப்பட்டவர்களாவர்.
13.54.18
एवं विलुलिते धर्मे लोके चाधर्मसंयुते ।
चातुर्वर्ण्यस्य नियतं हव्यं कव्यं नियच्छति ॥ १३.५४.१८ ॥
இவ்வாறு தர்மம் அசைந்து உலகம் அதர்மத்துடன் கூடியபோது, நான்கு வருணங்களின் ஹவ்யமும் கவ்யமும் நிச்சயமாகத் தடுக்கப்படும்.
13.54.19
मन्त्रपूतं सदा हव्यं कव्यं चैव न नश्यति ।
प्रतिगृह्णन्ति तद्देवा दातुर्न्यायात्प्रयच्छतः ॥ १३.५४.१९ ॥
மந்திரங்களால் தூய்மைப்படுத்தப்பட்ட ஹவ்யமும் கவ்யமும் ஒருபோதும் அழிவதில்லை. கொடையாளி முறைப்படி அளிக்கும்போது தேவர்கள் அதை ஏற்றுக்கொள்கின்றனர்.
13.54.20
सत्वयुक्तं च दाता च सर्वान्कामानवाप्नुयात् ।
अवाप्तकामः स्वर्गे च महीयेत यथेप्सितम् ॥ १३.५४.२० ॥
நல்லெண்ணத்துடன் கொடுக்கும் கொடையாளி எல்லா விருப்பங்களையும் அடைகிறான். விருப்பங்கள் நிறைவேறி, அவன் சொர்க்கத்தில் விரும்பியபடி மதிக்கப்படுகிறான்.
13.54.21
चत्वारो ह्यथ ये वर्णा हव्यं कव्यं प्रदास्यति ।
मन्त्रहीनमपन्यायं तेषां दत्तं क्व गच्छति ॥ १३.५४.२१ ॥
நான்கு வர்ணத்தாரில் எவரேனும் ஹவ்யத்தையும் கவ்யத்தையும் மந்திரமின்றி, அநியாயமாக அளித்தால், அவர்களின் கொடை எங்கே செல்லும்?
13.54.22
असुरान्गच्छते दत्तं विप्रै रक्षांसि क्षत्रियैः ।
वैश्यैः प्रेतानि वै दत्तं शूद्रैर्भूतानि गच्छति ॥ १३.५४.२२ ॥
பிராமணர்களால் அளிக்கப்பட்டது அசுரர்களிடம் செல்கிறது; சத்திரியர்களால் அளிக்கப்பட்டது ராட்சதர்களிடம் செல்கிறது. வைசியர்களால் அளிக்கப்பட்டது பிரேதங்களிடம் செல்கிறது; சூத்திரர்களால் அளிக்கப்பட்டது பூதங்களிடம் செல்கிறது.
13.54.23
अथ वर्णावरे जाताश्चातुर्वर्ण्योपदेशिनः ।
दास्यन्ति हव्यकव्यानि तेषां दत्तं क्व गच्छति ॥ १३.५४.२३ ॥
பின்னர், தாழ்ந்த வர்ணங்களில் பிறந்து நான்கு வர்ண நெறியைப் போதிப்பவர்கள் ஹவ்யத்தையும் கவ்யத்தையும் அளித்தால், அவர்களின் கொடை எங்கே செல்லும்?
13.54.24
वर्णावराणां भूतानां हव्यकव्यप्रदातृणाम् ।
नैव देवा न पितरः प्रतिगृह्णन्ति तत्स्वयम् ॥ १३.५४.२४ ॥
தாழ்ந்த வர்ணத்தாராகிய, ஹவ்யத்தையும் கவ்யத்தையும் அளிக்கும் மனிதர்களின் கொடையை தேவர்களும் பித்ருக்களும் தாமே ஏற்றுக்கொள்வதில்லை.
13.54.25
यातुधानाः पिशाचाश्च भूता ये चापि नैर्ऋताः ।
तेषां सा विहिता वृत्तिः पितृदैवतनिर्गताः ॥ १३.५४.२५ ॥
யாதுதானர்கள், பிசாசர்கள், பூதங்கள் மற்றும் நைர்ருதர்கள் ஆகியோருக்கு, பித்ருக்களும் தேவர்களும் ஒதுக்கிய அந்த வாழ்வாதாரமே விதிக்கப்பட்டுள்ளது.
13.54.26
तेषां सर्वप्रदातॄणां हव्यकव्यं समाहिताः ।
यत्प्रयच्छन्ति विधइवत्तद्वै भुञ्जन्ति देवताः ॥ १३.५४.२६ ॥
அனைத்துக் கொடையாளர்களும் ஒருமனதுடன் விதிப்படி எதை அளிக்கிறார்களோ, அந்த ஹவ்ய கவ்யத்தை தேவர்களே உண்மையில் உண்கின்றனர்.