മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.54.1
पुत्रैः कथं महाराज पुरुषस्तारितो भवेत् ।
यावन्न लब्धवान्पुत्रमफलः पुरुषो नृप ॥ १३.५४.१ ॥
മഹാരാജാവേ, പുത്രന്മാരാൽ മനുഷ്യൻ എങ്ങനെ രക്ഷിക്കപ്പെടും? പുത്രനെ ലഭിക്കുന്നതുവരെ, രാജാവേ, മനുഷ്യൻ ഫലരഹിതനാണ്.
13.54.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
नारदेन पुरा गीतं मार्कण्डेयाय पृच्छते ॥ १३.५४.२ ॥
ഈ കാര്യത്തിലും ആളുകൾ ഈ പുരാതന ഇതിഹാസത്തെ ഉദാഹരിക്കുന്നു; പണ്ട് മാർക്കണ്ഡേയൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ നാരദൻ ഇത് പാടി.
13.54.3
पर्वतं नारदं चैव असितं देवलं च तम् ।
आरुणेयं च रैभ्यं च एतानत्रागतान्पुरा ॥ १३.५४.३ ॥
പർവതൻ, നാരദൻ, അസിതൻ, ദേവലൻ, ആരുണേയൻ, രൈഭ്യൻ — ഇവരെല്ലാം മുൻപ് ഇവിടെ വന്നവരായിരുന്നു.
13.54.4
गङ्गायमुनयोर्मध्ये भोगवत्याः समागमे ।
दृष्ट्वा पूर्वं समासीनान्मार्कण्डेयोऽभ्यगच्छत ॥ १३.५४.४ ॥
ഗംഗയ്ക്കും യമുനയ്ക്കും ഇടയിൽ, ഭോഗവതിയുടെ സംഗമത്തിൽ, മുൻപേ ഇരുന്നവരെ കണ്ട് മാർക്കണ്ഡേയൻ അടുത്തുവന്നു.
13.54.5
ऋषयस्तु मुनिं दृष्ट्वा समुत्थायोन्मुखाः स्थिताः ।
अर्चयित्वाऽर्हतो विप्रं किं कुर्म इति चाब्रुवन् ॥ १३.५४.५ ॥
ഋഷികൾ മുനിയെ കണ്ട് എഴുന്നേറ്റ് അദ്ദേഹത്തിന് നേരെ മുഖം തിരിച്ചു നിന്നു; യോഗ്യനായ ആ ബ്രാഹ്മണനെ ആദരിച്ച് അവർ പറഞ്ഞു, "ഞങ്ങൾ എന്തു ചെയ്യണം?"
13.54.6
अयं समागमः सद्भिर्यत्नेनासादितो मया ।
अत्र प्राप्स्यामि धर्माणामाचारस्य च निश्चयम् ॥ १३.५४.६ ॥
ഈ സമ്മേളനം സജ്ജനങ്ങൾക്കായി ഞാൻ പരിശ്രമത്തോടെ ഒരുക്കിയതാണ്; ഇവിടെ ഞാൻ ധർമ്മങ്ങളെയും ആചാരത്തെയും കുറിച്ചുള്ള നിശ്ചയം നേടും.
13.54.7
ऋजुः कृतयुगे धर्मस्तस्मिन्क्षीणे विमुह्यति ।
युगेयुगे महर्षिभ्यो धर्ममिच्छामि वेदितुम् ॥ १३.५४.७ ॥
കൃതയുഗത്തിൽ ധർമ്മം ഋജുവാണ്; അത് ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ അത് വിഭ്രാന്തമാകുന്നു. ഓരോ യുഗത്തിലും മഹർഷിമാരിൽ നിന്ന് ധർമ്മം അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
13.54.8
ऋषिभिर्नारदः प्रोक्तो ब्रूहि यत्रास्य संशयः ।
धर्माधर्मेषु तत्वज्ञ त्वं हि च्छेत्ता हि संशयान् ॥ १३.५४.८ ॥
ഋഷിമാർ നാരദനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. തത്ത്വജ്ഞാ, ഈ സംശയം എവിടെയാണെന്ന് പറയൂ; ധർമ്മാധർമ്മങ്ങളിലെ സംശയങ്ങൾ നീക്കുന്നവൻ നീയാണ്.
13.54.9
ऋषिभ्योऽनुमतं वाक्यं नियोगान्नारदस्तदा ।
सर्वधर्मार्थतत्वज्ञं मार्कण्डेयं ततोऽब्रवीत् ॥ १३.५४.९ ॥
ഋഷിമാരുടെ സമ്മതത്തോടും കൽപ്പനയോടും കൂടി അപ്പോൾ നാരദൻ സർവ്വധർമ്മാർത്ഥതത്ത്വജ്ഞനായ മാർക്കണ്ഡേയനോട് പറഞ്ഞു.
13.54.10
दीर्घायो तपसा दीप्त वदेवदाङ्गतत्ववित् ।
यत्र ते संशयो ब्रह्मन्समुत्पन्नः स उच्यताम् ॥ १३.५४.१० ॥
ദീർഘായുസ്സേ, തപസ്സാൽ ജ്വലിക്കുന്നവനേ, വേദവേദാംഗ തത്ത്വജ്ഞാ! ബ്രാഹ്മണാ, നിനക്കുണ്ടായ സംശയം പറയൂ.
13.54.11
धर्मं लोकोपकारं वा यच्चान्यच्छ्रोतुमिच्छसि ।
तदहं कथयिष्यामि ब्रूहि त्वं सुमहातपाः ॥ १३.५४.११ ॥
ധർമ്മമോ ലോകോപകാരമോ, അല്ലെങ്കിൽ നീ കേൾക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്ന മറ്റെന്തുമോ, അത് ഞാൻ പറയാം. മഹാതപസ്വീ, നീ പറയൂ.
13.54.12
युगेयुगे व्यतीतेऽस्मिन्धर्मसेतुः प्रणश्यति ।
कथं धर्मच्छलेनाहं प्राप्नुयामिति मे मतिः ॥ १३.५४.१२ ॥
ഓരോ യുഗവും കഴിയുമ്പോൾ ഈ ലോകത്തിൽ ധർമ്മസേതു നശിക്കുന്നു. ധർമ്മത്തിന്റെ മറവിൽ ഞാൻ അത് എങ്ങനെ നേടും എന്നതാണ് എന്റെ ചിന്ത.
13.54.13
आसीद्धर्मः पुरा विप्र चतुष्पादः कृते युगे ।
ततो ह्यधर्मः कालेन प्रसूतः किञ्चिदूनतः ॥ १३.५४.१३ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, പണ്ട് കൃതയുഗത്തിൽ ധർമ്മം നാല് പാദങ്ങളുള്ളതായിരുന്നു. പിന്നീട് കാലക്രമേണ അധർമ്മം അല്പം ഉണ്ടായി ധർമ്മം അല്പം കുറഞ്ഞു.
13.54.14
ततस्त्रेतायुगं नाम प्रवृत्तं धर्मदूषणम् ॥ १३.५४.१४ ॥
പിന്നീട് ത്രേതായുഗം എന്ന പേരിലുള്ള യുഗം ആരംഭിച്ചു, അതിൽ ധർമ്മം ദൂഷിതമായി.
13.54.15
तस्मिन्नतीते सम्प्राप्तं तृतीयं द्वापरं युगम् ।
तदा धर्मस्य द्वौ पादावधर्मो नाशयिष्यति ॥ १३.५४.१५ ॥
അത് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മൂന്നാമത്തെ ദ്വാപരയുഗം വന്നു. അപ്പോൾ അധർമ്മം ധർമ്മത്തിന്റെ രണ്ട് പാദങ്ങളെ നശിപ്പിക്കും.
13.54.16
द्वापरे तु परिक्षीणे नन्दिके समुपस्थिते ।
लोकवृत्तं च धर्मं च उच्यमानं निबोध मे ॥ १३.५४.१६ ॥
ദ്വാപരയുഗം ക്ഷയിച്ച് നന്ദികയുഗം സമീപിച്ചപ്പോൾ, ഞാൻ പറയുന്ന ലോകാചാരവും ധർമ്മവും എന്നിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കുക.
13.54.17
चतुर्थं नन्दिकं नाम धर्मः पादावशेषितः ।
ततः प्रभृति जायन्ते क्षीणप्रज्ञायुपो नराः।
क्षीणप्राणधना लोके धर्माचारबहिष्कृताः ॥ १३.५४.१७ ॥
നാലാമത്തേത് നന്ദികം എന്ന പേരുള്ള യുഗമാണ്; അതിൽ ധർമ്മത്തിന് രണ്ട് പാദങ്ങൾ മാത്രം ശേഷിക്കും. അന്നുമുതൽ മനുഷ്യർ ക്ഷയിച്ച ബുദ്ധിയും ആയുസ്സുമായി ജനിക്കുന്നു; ലോകത്തിൽ അവർ പ്രാണനും ധനവും ക്ഷയിച്ച് ധർമ്മാചാരത്തിൽ നിന്ന് പുറന്തള്ളപ്പെടുന്നു.
13.54.18
एवं विलुलिते धर्मे लोके चाधर्मसंयुते ।
चातुर्वर्ण्यस्य नियतं हव्यं कव्यं नियच्छति ॥ १३.५४.१८ ॥
ഇങ്ങനെ ധർമ്മം ഇളകി ലോകം അധർമ്മത്തോടു ചേരുമ്പോൾ, ചാതുർവർണ്യത്തിന്റെ ഹവ്യവും കവ്യവും തീർച്ചയായും തടയപ്പെടുന്നു.
13.54.19
मन्त्रपूतं सदा हव्यं कव्यं चैव न नश्यति ।
प्रतिगृह्णन्ति तद्देवा दातुर्न्यायात्प्रयच्छतः ॥ १३.५४.१९ ॥
മന്ത്രങ്ങളാൽ പവിത്രമാക്കിയ ഹവ്യവും കവ്യവും ഒരിക്കലും നശിക്കുന്നില്ല. ദാതാവ് ന്യായമായി സമർപ്പിക്കുമ്പോൾ ദേവന്മാർ അത് സ്വീകരിക്കുന്നു.
13.54.20
सत्वयुक्तं च दाता च सर्वान्कामानवाप्नुयात् ।
अवाप्तकामः स्वर्गे च महीयेत यथेप्सितम् ॥ १३.५४.२० ॥
സദ്ഭാവത്തോടെ ദാനം ചെയ്യുന്ന ദാതാവ് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടുന്നു. ആഗ്രഹങ്ങൾ സഫലമായി, സ്വർഗത്തിൽ ഇഷ്ടാനുസരണം ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
13.54.21
चत्वारो ह्यथ ये वर्णा हव्यं कव्यं प्रदास्यति ।
मन्त्रहीनमपन्यायं तेषां दत्तं क्व गच्छति ॥ १३.५४.२१ ॥
നാല് വർണങ്ങളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒരാൾ ഹവ്യവും കവ്യവും മന്ത്രമില്ലാതെ, അന്യായമായി നൽകിയാൽ, അവർ നൽകിയത് എവിടേക്കു പോകും?
13.54.22
असुरान्गच्छते दत्तं विप्रै रक्षांसि क्षत्रियैः ।
वैश्यैः प्रेतानि वै दत्तं शूद्रैर्भूतानि गच्छति ॥ १३.५४.२२ ॥
ബ്രാഹ്മണർ നൽകുന്നത് അസുരന്മാരിലേക്കും ക്ഷത്രിയർ നൽകുന്നത് രാക്ഷസന്മാരിലേക്കും പോകുന്നു. വൈശ്യർ നൽകുന്നത് പ്രേതങ്ങളിലേക്കും ശൂദ്രർ നൽകുന്നത് ഭൂതങ്ങളിലേക്കും പോകുന്നു.
13.54.23
अथ वर्णावरे जाताश्चातुर्वर्ण्योपदेशिनः ।
दास्यन्ति हव्यकव्यानि तेषां दत्तं क्व गच्छति ॥ १३.५४.२३ ॥
ഇനി, താഴ്ന്ന വർണങ്ങളിൽ ജനിച്ച് ചാതുർവർണ്യോപദേശം നൽകുന്നവർ ഹവ്യവും കവ്യവും നൽകിയാൽ, അവർ നൽകിയത് എവിടേക്കു പോകും?
13.54.24
वर्णावराणां भूतानां हव्यकव्यप्रदातृणाम् ।
नैव देवा न पितरः प्रतिगृह्णन्ति तत्स्वयम् ॥ १३.५४.२४ ॥
താഴ്ന്ന വർണക്കാരായി ഹവ്യവും കവ്യവും നൽകുന്നവരുടെ ദാനം ദേവന്മാരും പിതൃക്കളും സ്വയം സ്വീകരിക്കുന്നില്ല.
13.54.25
यातुधानाः पिशाचाश्च भूता ये चापि नैर्ऋताः ।
तेषां सा विहिता वृत्तिः पितृदैवतनिर्गताः ॥ १३.५४.२५ ॥
യാതുധാനന്മാർക്കും പിശാചങ്ങൾക്കും ഭൂതങ്ങൾക്കും നൈർഋതങ്ങൾക്കും, പിതൃദേവതകളിൽ നിന്ന് പുറന്തള്ളപ്പെട്ടവർക്കായി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട ആ ഉപജീവനം തന്നെയാണ് വിധിച്ചിരിക്കുന്നത്.
13.54.26
तेषां सर्वप्रदातॄणां हव्यकव्यं समाहिताः ।
यत्प्रयच्छन्ति विधइवत्तद्वै भुञ्जन्ति देवताः ॥ १३.५४.२६ ॥
എല്ലാ ദാതാക്കളും ഏകാഗ്രചിത്തരായി വിധിപ്രകാരം അർപ്പിക്കുന്ന ഹവ്യ-കവ്യം ദേവന്മാർ തന്നെയാണ് ഭുജിക്കുന്നത്.