ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.54.1
पुत्रैः कथं महाराज पुरुषस्तारितो भवेत् ।
यावन्न लब्धवान्पुत्रमफलः पुरुषो नृप ॥ १३.५४.१ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಹೇಗೆ ಉದ್ಧಾರವಾಗಬಲ್ಲನು? ಮಗನನ್ನು ಪಡೆಯುವವರೆಗೆ, ಓ ರಾಜನೇ, ಮನುಷ್ಯನು ಫಲರಹಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.
13.54.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
नारदेन पुरा गीतं मार्कण्डेयाय पृच्छते ॥ १३.५४.२ ॥
ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಜನರು ಈ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಿಂದೆ ನಾರದನು ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಕೇಳಿದಾಗ ಇದನ್ನು ಹಾಡಿದನು.
13.54.3
पर्वतं नारदं चैव असितं देवलं च तम् ।
आरुणेयं च रैभ्यं च एतानत्रागतान्पुरा ॥ १३.५४.३ ॥
ಪರ್ವತ, ನಾರದ, ಅಸಿತ, ದೇವಲ, ಆರುಣೇಯ ಮತ್ತು ರೈಭ್ಯ — ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಹಿಂದೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು.
13.54.4
गङ्गायमुनयोर्मध्ये भोगवत्याः समागमे ।
दृष्ट्वा पूर्वं समासीनान्मार्कण्डेयोऽभ्यगच्छत ॥ १३.५४.४ ॥
ಗಂಗಾ ಮತ್ತು ಯಮುನೆಯ ನಡುವೆ, ಭೋಗವತಿಯ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ, ಮೊದಲೇ ಕುಳಿತಿದ್ದವರನ್ನು ಕಂಡು ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಸಮೀಪಿಸಿದನು.
13.54.5
ऋषयस्तु मुनिं दृष्ट्वा समुत्थायोन्मुखाः स्थिताः ।
अर्चयित्वाऽर्हतो विप्रं किं कुर्म इति चाब्रुवन् ॥ १३.५४.५ ॥
ಋಷಿಗಳು ಮುನಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಎದ್ದು ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ನಿಂತರು; ಅರ್ಹನಾದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿ, "ನಾವೇನು ಮಾಡೋಣ?" ಎಂದರು.
13.54.6
अयं समागमः सद्भिर्यत्नेनासादितो मया ।
अत्र प्राप्स्यामि धर्माणामाचारस्य च निश्चयम् ॥ १३.५४.६ ॥
ಈ ಸಮಾವೇಶವನ್ನು ಸತ್ಪುರುಷರಿಗಾಗಿ ನಾನು ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಧರ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ಆಚಾರದ ನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ.
13.54.7
ऋजुः कृतयुगे धर्मस्तस्मिन्क्षीणे विमुह्यति ।
युगेयुगे महर्षिभ्यो धर्ममिच्छामि वेदितुम् ॥ १३.५४.७ ॥
ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವು ಋಜುವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಅದು ಕ್ಷೀಣಿಸಿದಾಗ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
13.54.8
ऋषिभिर्नारदः प्रोक्तो ब्रूहि यत्रास्य संशयः ।
धर्माधर्मेषु तत्वज्ञ त्वं हि च्छेत्ता हि संशयान् ॥ १३.५४.८ ॥
ಋಷಿಗಳಿಂದ ನಾರದರು ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ತತ್ತ್ವಜ್ಞರೇ, ಈ ಸಂಶಯ ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ; ಧರ್ಮಾಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿನ ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವರು ನೀವೇ.
13.54.9
ऋषिभ्योऽनुमतं वाक्यं नियोगान्नारदस्तदा ।
सर्वधर्मार्थतत्वज्ञं मार्कण्डेयं ततोऽब्रवीत् ॥ १३.५४.९ ॥
ಋಷಿಗಳ ಅನುಮತಿ ಮತ್ತು ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಆಗ ನಾರದರು ಸರ್ವ ಧರ್ಮಾರ್ಥ ತತ್ತ್ವಜ್ಞರಾದ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
13.54.10
दीर्घायो तपसा दीप्त वदेवदाङ्गतत्ववित् ।
यत्र ते संशयो ब्रह्मन्समुत्पन्नः स उच्यताम् ॥ १३.५४.१० ॥
ದೀರ್ಘಾಯುಷಿಯೇ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಬೆಳಗುವವರೇ, ವೇದ-ವೇದಾಂಗ ತತ್ತ್ವಜ್ಞರೇ! ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಸಂಶಯವನ್ನು ಹೇಳಿ.
13.54.11
धर्मं लोकोपकारं वा यच्चान्यच्छ्रोतुमिच्छसि ।
तदहं कथयिष्यामि ब्रूहि त्वं सुमहातपाः ॥ १३.५४.११ ॥
ಧರ್ಮ, ಅಥವಾ ಲೋಕಹಿತ, ಅಥವಾ ನೀವು ಕೇಳಲು ಬಯಸುವ ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಸರಿ, ಅದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯೇ, ನೀವು ಹೇಳಿ.
13.54.12
युगेयुगे व्यतीतेऽस्मिन्धर्मसेतुः प्रणश्यति ।
कथं धर्मच्छलेनाहं प्राप्नुयामिति मे मतिः ॥ १३.५४.१२ ॥
ಪ್ರತಿ ಯುಗವು ಕಳೆದಂತೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಸೇತುವು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಧರ್ಮದ ನೆಪದಿಂದ ನಾನು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಲಿ ಎಂಬುದೇ ನನ್ನ ಚಿಂತನೆ.
13.54.13
आसीद्धर्मः पुरा विप्र चतुष्पादः कृते युगे ।
ततो ह्यधर्मः कालेन प्रसूतः किञ्चिदूनतः ॥ १३.५४.१३ ॥
ಓ ವಿಪ್ರನೇ, ಹಿಂದೆ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವು ನಾಲ್ಕು ಪಾದಗಳುಳ್ಳದ್ದಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ ಕಾಲದಿಂದ ಅಧರ್ಮವು ಸ್ವಲ್ಪ ಹುಟ್ಟಿ ಧರ್ಮವು ಕೊಂಚ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು.
13.54.14
ततस्त्रेतायुगं नाम प्रवृत्तं धर्मदूषणम् ॥ १३.५४.१४ ॥
ನಂತರ ತ್ರೇತಾಯುಗ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಯುಗ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು, ಅದರಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವು ಕಳಂಕಿತವಾಯಿತು.
13.54.15
तस्मिन्नतीते सम्प्राप्तं तृतीयं द्वापरं युगम् ।
तदा धर्मस्य द्वौ पादावधर्मो नाशयिष्यति ॥ १३.५४.१५ ॥
ಅದು ಕಳೆದ ನಂತರ ಮೂರನೆಯ ದ್ವಾಪರ ಯುಗ ಬಂದಿತು. ಆಗ ಅಧರ್ಮವು ಧರ್ಮದ ಎರಡು ಪಾದಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು.
13.54.16
द्वापरे तु परिक्षीणे नन्दिके समुपस्थिते ।
लोकवृत्तं च धर्मं च उच्यमानं निबोध मे ॥ १३.५४.१६ ॥
ದ್ವಾಪರ ಯುಗ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ನಂದಿಕ ಯುಗ ಬಂದಾಗ, ಲೋಕಾಚಾರ ಮತ್ತು ಧರ್ಮವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ತಿಳಿ.
13.54.17
चतुर्थं नन्दिकं नाम धर्मः पादावशेषितः ।
ततः प्रभृति जायन्ते क्षीणप्रज्ञायुपो नराः।
क्षीणप्राणधना लोके धर्माचारबहिष्कृताः ॥ १३.५४.१७ ॥
ನಾಲ್ಕನೆಯದು ನಂದಿಕ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಯುಗ; ಅದರಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಎರಡು ಪಾದಗಳು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ. ಅಂದಿನಿಂದ ಮನುಷ್ಯರು ಕ್ಷೀಣ ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಆಯುಷ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವರು ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಧನದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೀಣರಾಗಿ ಧರ್ಮಾಚಾರದಿಂದ ಹೊರಗಿಡಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
13.54.18
एवं विलुलिते धर्मे लोके चाधर्मसंयुते ।
चातुर्वर्ण्यस्य नियतं हव्यं कव्यं नियच्छति ॥ १३.५४.१८ ॥
ಹೀಗೆ ಧರ್ಮವು ಕದಡಿ ಲೋಕವು ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಕೂಡಿದಾಗ, ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯದ ಹವ್ಯ ಮತ್ತು ಕವ್ಯವನ್ನು ಖಚಿತವಾಗಿ ತಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
13.54.19
मन्त्रपूतं सदा हव्यं कव्यं चैव न नश्यति ।
प्रतिगृह्णन्ति तद्देवा दातुर्न्यायात्प्रयच्छतः ॥ १३.५४.१९ ॥
ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದ ಹವ್ಯ ಮತ್ತು ಕವ್ಯ ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ದಾತನು ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರ ಅರ್ಪಿಸಿದಾಗ ದೇವತೆಗಳು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.54.20
सत्वयुक्तं च दाता च सर्वान्कामानवाप्नुयात् ।
अवाप्तकामः स्वर्गे च महीयेत यथेप्सितम् ॥ १३.५४.२० ॥
ಸದ್ಭಾವದಿಂದ ಕೂಡಿದ ದಾತನು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಕಾಮನೆಗಳು ಈಡೇರಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದಂತೆ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
13.54.21
चत्वारो ह्यथ ये वर्णा हव्यं कव्यं प्रदास्यति ।
मन्त्रहीनमपन्यायं तेषां दत्तं क्व गच्छति ॥ १३.५४.२१ ॥
ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣದವರಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಹವ್ಯ ಮತ್ತು ಕವ್ಯವನ್ನು ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೆ, ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಕೊಟ್ಟದ್ದು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ?
13.54.22
असुरान्गच्छते दत्तं विप्रै रक्षांसि क्षत्रियैः ।
वैश्यैः प्रेतानि वै दत्तं शूद्रैर्भूतानि गच्छति ॥ १३.५४.२२ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕೊಟ್ಟದ್ದು ಅಸುರರಿಗೆ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಕೊಟ್ಟದ್ದು ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ಸೇರುತ್ತದೆ. ವೈಶ್ಯರು ಕೊಟ್ಟದ್ದು ಪ್ರೇತರಿಗೆ, ಶೂದ್ರರು ಕೊಟ್ಟದ್ದು ಭೂತಗಳಿಗೆ ಸೇರುತ್ತದೆ.
13.54.23
अथ वर्णावरे जाताश्चातुर्वर्ण्योपदेशिनः ।
दास्यन्ति हव्यकव्यानि तेषां दत्तं क्व गच्छति ॥ १३.५४.२३ ॥
ಇನ್ನು, ಕೆಳವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯದ ಉಪದೇಶ ಮಾಡುವವರು ಹವ್ಯ ಕವ್ಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಕೊಟ್ಟದ್ದು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ?
13.54.24
वर्णावराणां भूतानां हव्यकव्यप्रदातृणाम् ।
नैव देवा न पितरः प्रतिगृह्णन्ति तत्स्वयम् ॥ १३.५४.२४ ॥
ಕೆಳವರ್ಣದವರಾಗಿ ಹವ್ಯ ಕವ್ಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವವರ ಆ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ದೇವತೆಗಳೂ ಪಿತೃಗಳೂ ತಾವೇ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
13.54.25
यातुधानाः पिशाचाश्च भूता ये चापि नैर्ऋताः ।
तेषां सा विहिता वृत्तिः पितृदैवतनिर्गताः ॥ १३.५४.२५ ॥
ಯಾತುಧಾನರು, ಪಿಶಾಚರು, ಭೂತಗಳು ಮತ್ತು ನೈರೃತರು — ಇವರಿಗೆ ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಹೊರಗಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನೇ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.
13.54.26
तेषां सर्वप्रदातॄणां हव्यकव्यं समाहिताः ।
यत्प्रयच्छन्ति विधइवत्तद्वै भुञ्जन्ति देवताः ॥ १३.५४.२६ ॥
ಎಲ್ಲ ದಾನಿಗಳು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತರಾಗಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಯಾವ ಹವ್ಯ-ಕವ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅದನ್ನೇ ದೇವತೆಗಳು ನಿಜವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.