Mahābhārata · Adhyāya 13.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.54.1
पुत्रैः कथं महाराज पुरुषस्तारितो भवेत् ।
यावन्न लब्धवान्पुत्रमफलः पुरुषो नृप ॥ १३.५४.१ ॥
Großer König, wie kann ein Mensch durch Söhne gerettet werden? Solange ein Mann keinen Sohn erlangt hat, o König, bleibt er ohne Frucht.
13.54.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
नारदेन पुरा गीतं मार्कण्डेयाय पृच्छते ॥ १३.५४.२ ॥
Auch zu diesem Thema führt man diese alte Erzählung an, die Nārada einst sang, als Mārkaṇḍeya ihn fragte.
13.54.3
पर्वतं नारदं चैव असितं देवलं च तम् ।
आरुणेयं च रैभ्यं च एतानत्रागतान्पुरा ॥ १३.५४.३ ॥
Parvata, Nārada, Asita, Devala, Āruṇeya und Raibhya — diese waren einst hierher gekommen.
13.54.4
गङ्गायमुनयोर्मध्ये भोगवत्याः समागमे ।
दृष्ट्वा पूर्वं समासीनान्मार्कण्डेयोऽभ्यगच्छत ॥ १३.५४.४ ॥
Zwischen Gaṅgā und Yamunā, am Zusammenfluss der Bhogavatī, sah Mārkaṇḍeya die dort zuvor Sitzenden und näherte sich ihnen.
13.54.5
ऋषयस्तु मुनिं दृष्ट्वा समुत्थायोन्मुखाः स्थिताः ।
अर्चयित्वाऽर्हतो विप्रं किं कुर्म इति चाब्रुवन् ॥ १३.५४.५ ॥
Die Weisen sahen den Weisen, erhoben sich und standen ihm zugewandt; nachdem sie den würdigen Brahmanen geehrt hatten, sprachen sie: "Was sollen wir tun?"
13.54.6
अयं समागमः सद्भिर्यत्नेनासादितो मया ।
अत्र प्राप्स्यामि धर्माणामाचारस्य च निश्चयम् ॥ १३.५४.६ ॥
Diese Versammlung Gutgesinnter habe ich mit Mühe erlangt; hier werde ich Gewissheit über die Pflichten und den rechten Wandel erlangen.
13.54.7
ऋजुः कृतयुगे धर्मस्तस्मिन्क्षीणे विमुह्यति ।
युगेयुगे महर्षिभ्यो धर्ममिच्छामि वेदितुम् ॥ १३.५४.७ ॥
Im Kṛta-Zeitalter ist der Dharma gerade; wenn er schwindet, verwirrt er sich. In jedem Zeitalter möchte ich den Dharma von den großen Weisen erfahren.
13.54.8
ऋषिभिर्नारदः प्रोक्तो ब्रूहि यत्रास्य संशयः ।
धर्माधर्मेषु तत्वज्ञ त्वं हि च्छेत्ता हि संशयान् ॥ १३.५४.८ ॥
Die Weisen nannten Nārada. Kenner der Wahrheit, sag, wo dieser Zweifel liegt; du bist es, der die Zweifel über Dharma und Adharma auflöst.
13.54.9
ऋषिभ्योऽनुमतं वाक्यं नियोगान्नारदस्तदा ।
सर्वधर्मार्थतत्वज्ञं मार्कण्डेयं ततोऽब्रवीत् ॥ १३.५४.९ ॥
Mit Zustimmung der Weisen und auf ihren Auftrag sprach Nārada da zu Mārkaṇḍeya, dem Kenner der Wahrheit allen Dharmas und Arthas.
13.54.10
दीर्घायो तपसा दीप्त वदेवदाङ्गतत्ववित् ।
यत्र ते संशयो ब्रह्मन्समुत्पन्नः स उच्यताम् ॥ १३.५४.१० ॥
Langlebiger, durch Askese leuchtender, Kenner der Wahrheit der Veden und ihrer Glieder! Brahmane, sag den Zweifel, der in dir aufgekommen ist.
13.54.11
धर्मं लोकोपकारं वा यच्चान्यच्छ्रोतुमिच्छसि ।
तदहं कथयिष्यामि ब्रूहि त्वं सुमहातपाः ॥ १३.५४.११ ॥
Dharma oder das Wohl der Welt oder was immer du sonst hören möchtest, das werde ich dir sagen. Sprich, großer Asket.
13.54.12
युगेयुगे व्यतीतेऽस्मिन्धर्मसेतुः प्रणश्यति ।
कथं धर्मच्छलेनाहं प्राप्नुयामिति मे मतिः ॥ १३.५४.१२ ॥
Wenn in dieser Welt jedes Zeitalter vergeht, wird die Brücke des Dharma zerstört. Mein Gedanke ist: Wie könnte ich sie unter dem Vorwand des Dharma erreichen?
13.54.13
आसीद्धर्मः पुरा विप्र चतुष्पादः कृते युगे ।
ततो ह्यधर्मः कालेन प्रसूतः किञ्चिदूनतः ॥ १३.५४.१३ ॥
Einst, o Brahmane, hatte im Kṛta-Zeitalter der Dharma vier Füße. Dann entstand mit der Zeit ein wenig Adharma, und der Dharma nahm etwas ab.
13.54.14
ततस्त्रेतायुगं नाम प्रवृत्तं धर्मदूषणम् ॥ १३.५४.१४ ॥
Dann begann das Zeitalter namens Tretā, in dem der Dharma befleckt wurde.
13.54.15
तस्मिन्नतीते सम्प्राप्तं तृतीयं द्वापरं युगम् ।
तदा धर्मस्य द्वौ पादावधर्मो नाशयिष्यति ॥ १३.५४.१५ ॥
Als jene vergangen war, kam das dritte Zeitalter, Dvāpara. Dann wird der Adharma zwei Füße des Dharma zerstören.
13.54.16
द्वापरे तु परिक्षीणे नन्दिके समुपस्थिते ।
लोकवृत्तं च धर्मं च उच्यमानं निबोध मे ॥ १३.५४.१६ ॥
Wenn das Dvāpara-Zeitalter geschwunden und das Nandika-Zeitalter gekommen ist, so vernimm von mir den Weltwandel und den Dharma, wie ich ihn verkünde.
13.54.17
चतुर्थं नन्दिकं नाम धर्मः पादावशेषितः ।
ततः प्रभृति जायन्ते क्षीणप्रज्ञायुपो नराः।
क्षीणप्राणधना लोके धर्माचारबहिष्कृताः ॥ १३.५४.१७ ॥
Das vierte heißt Nandika-Zeitalter; in ihm bleiben dem Dharma nur zwei Füße. Von da an werden die Menschen mit geringer Einsicht und kurzem Leben geboren; in der Welt, an Lebenskraft und Reichtum geschwächt, werden sie aus der Übung des Dharma ausgeschlossen.
13.54.18
एवं विलुलिते धर्मे लोके चाधर्मसंयुते ।
चातुर्वर्ण्यस्य नियतं हव्यं कव्यं नियच्छति ॥ १३.५४.१८ ॥
Wenn der Dharma so erschüttert und die Welt mit Adharma verbunden ist, werden die Opfergaben (havya) und die Totenspenden (kavya) der vier Stände gewiss zurückgehalten.
13.54.19
मन्त्रपूतं सदा हव्यं कव्यं चैव न नश्यति ।
प्रतिगृह्णन्ति तद्देवा दातुर्न्यायात्प्रयच्छतः ॥ १३.५४.१९ ॥
Das durch Mantras geheiligte Havya und Kavya geht niemals verloren; die Götter nehmen es an, wenn der Gebende es recht darbringt.
13.54.20
सत्वयुक्तं च दाता च सर्वान्कामानवाप्नुयात् ।
अवाप्तकामः स्वर्गे च महीयेत यथेप्सितम् ॥ १३.५४.२० ॥
Der Gebende, der mit guter Gesinnung handelt, erlangt alle Wünsche; sind sie erfüllt, wird er im Himmel geehrt, wie er es begehrt.
13.54.21
चत्वारो ह्यथ ये वर्णा हव्यं कव्यं प्रदास्यति ।
मन्त्रहीनमपन्यायं तेषां दत्तं क्व गच्छति ॥ १३.५४.२१ ॥
Wenn einer der vier Stände Havya und Kavya ohne Mantra und unrechtmäßig darbringt, wohin gelangt dann das Gegebene?
13.54.22
असुरान्गच्छते दत्तं विप्रै रक्षांसि क्षत्रियैः ।
वैश्यैः प्रेतानि वै दत्तं शूद्रैर्भूतानि गच्छति ॥ १३.५४.२२ ॥
Was Brahmanen geben, gelangt zu den Asuras, was Kṣatriyas geben, zu den Rākṣasas; was Vaiśyas geben, zu den Pretas, und was Śūdras geben, zu den Bhūtas.
13.54.23
अथ वर्णावरे जाताश्चातुर्वर्ण्योपदेशिनः ।
दास्यन्ति हव्यकव्यानि तेषां दत्तं क्व गच्छति ॥ १३.५४.२३ ॥
Und wenn die, die aus niederen Ständen geboren sind und die vierfache Ordnung lehren, Havya und Kavya darbringen werden — wohin gelangt, was sie gegeben haben?
13.54.24
वर्णावराणां भूतानां हव्यकव्यप्रदातृणाम् ।
नैव देवा न पितरः प्रतिगृह्णन्ति तत्स्वयम् ॥ १३.५४.२४ ॥
Selbst die Götter nehmen nicht an, noch die Ahnen, was Wesen niederer Klasse als Havya und Kavya darbringen.
13.54.25
यातुधानाः पिशाचाश्च भूता ये चापि नैर्ऋताः ।
तेषां सा विहिता वृत्तिः पितृदैवतनिर्गताः ॥ १३.५४.२५ ॥
Für die Yātudhānas, Piśācas, Bhūtas und Nairṛtas ist jene Nahrung bestimmt, die von den Ahnen und den Göttern ausgeschieden wurde.
13.54.26
तेषां सर्वप्रदातॄणां हव्यकव्यं समाहिताः ।
यत्प्रयच्छन्ति विधइवत्तद्वै भुञ्जन्ति देवताः ॥ १३.५४.२६ ॥
Was alle Spendenden aufmerksam und nach der Vorschrift an Havya und Kavya darbringen, das verzehren wahrlich die Götter.