మహాభారతం · అధ్యాయం 13.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.54.1
पुत्रैः कथं महाराज पुरुषस्तारितो भवेत् ।
यावन्न लब्धवान्पुत्रमफलः पुरुषो नृप ॥ १३.५४.१ ॥
మహారాజా, పుత్రుల ద్వారా మనిషి ఎలా తరించగలడు? పుత్రుడిని పొందనంతవరకు, ఓ రాజా, మనిషి ఫలరహితుడే.
13.54.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
नारदेन पुरा गीतं मार्कण्डेयाय पृच्छते ॥ १३.५४.२ ॥
ఈ విషయంలో కూడా ప్రజలు ఈ ప్రాచీన ఇతిహాసాన్ని ఉదాహరిస్తారు; పూర్వం నారదుడు మార్కండేయుడు అడిగినప్పుడు దీనిని పాడాడు.
13.54.3
पर्वतं नारदं चैव असितं देवलं च तम् ।
आरुणेयं च रैभ्यं च एतानत्रागतान्पुरा ॥ १३.५४.३ ॥
పర్వతుడు, నారదుడు, అసితుడు, దేవలుడు, ఆరుణేయుడు, రైభ్యుడు — వీరంతా పూర్వం ఇక్కడికి వచ్చారు.
13.54.4
गङ्गायमुनयोर्मध्ये भोगवत्याः समागमे ।
दृष्ट्वा पूर्वं समासीनान्मार्कण्डेयोऽभ्यगच्छत ॥ १३.५४.४ ॥
గంగా యమునల మధ్య, భోగవతి సంగమం వద్ద, ముందుగా కూర్చుని ఉన్నవారిని చూసి మార్కండేయుడు సమీపించాడు.
13.54.5
ऋषयस्तु मुनिं दृष्ट्वा समुत्थायोन्मुखाः स्थिताः ।
अर्चयित्वाऽर्हतो विप्रं किं कुर्म इति चाब्रुवन् ॥ १३.५४.५ ॥
ఋషులు ముని(మార్కండేయుని)ని చూసి లేచి, ఆయన వైపు ముఖం తిప్పి నిలబడ్డారు; ఆ గౌరవనీయ బ్రాహ్మణుని సత్కరించి, "మేమేమి చేయాలి?" అని అడిగారు.
13.54.6
अयं समागमः सद्भिर्यत्नेनासादितो मया ।
अत्र प्राप्स्यामि धर्माणामाचारस्य च निश्चयम् ॥ १३.५४.६ ॥
ఈ సమావేశాన్ని సత్పురుషుల కోసం నేను ప్రయత్నపూర్వకంగా ఏర్పాటు చేశాను; ఇక్కడ నేను ధర్మాలు, ఆచారం గురించిన నిశ్చయాన్ని పొందుతాను.
13.54.7
ऋजुः कृतयुगे धर्मस्तस्मिन्क्षीणे विमुह्यति ।
युगेयुगे महर्षिभ्यो धर्ममिच्छामि वेदितुम् ॥ १३.५४.७ ॥
కృతయుగంలో ధర్మం ఋజువుగా ఉంటుంది; అది క్షీణించినప్పుడు అది గందరగోళానికి గురవుతుంది. ప్రతి యుగంలోనూ మహర్షుల నుండి ధర్మాన్ని తెలుసుకోవాలని కోరుతున్నాను.
13.54.8
ऋषिभिर्नारदः प्रोक्तो ब्रूहि यत्रास्य संशयः ।
धर्माधर्मेषु तत्वज्ञ त्वं हि च्छेत्ता हि संशयान् ॥ १३.५४.८ ॥
ఋషులచే నారదుడు సూచించబడ్డాడు. తత్త్వజ్ఞా, ఈ సందేహం ఎక్కడ ఉందో చెప్పండి; ధర్మాధర్మాల విషయంలో సందేహాలను తొలగించేవారు మీరే.
13.54.9
ऋषिभ्योऽनुमतं वाक्यं नियोगान्नारदस्तदा ।
सर्वधर्मार्थतत्वज्ञं मार्कण्डेयं ततोऽब्रवीत् ॥ १३.५४.९ ॥
ఋషుల అనుమతితో, వారి ఆజ్ఞ మేరకు అప్పుడు నారదుడు సర్వధర్మార్థ తత్త్వజ్ఞుడైన మార్కండేయునితో ఇలా పలికాడు.
13.54.10
दीर्घायो तपसा दीप्त वदेवदाङ्गतत्ववित् ।
यत्र ते संशयो ब्रह्मन्समुत्पन्नः स उच्यताम् ॥ १३.५४.१० ॥
దీర్ఘాయుష్మంతుడా, తపస్సుతో ప్రకాశించువాడా, వేదవేదాంగ తత్త్వజ్ఞా! బ్రాహ్మణా, మీకు కలిగిన సందేహాన్ని చెప్పండి.
13.54.11
धर्मं लोकोपकारं वा यच्चान्यच्छ्रोतुमिच्छसि ।
तदहं कथयिष्यामि ब्रूहि त्वं सुमहातपाः ॥ १३.५४.११ ॥
ధర్మం గురించి, లేదా లోకహితం గురించి, లేదా మీరు వినదలచిన మరేదైనా సరే, నేను చెబుతాను. మహాతపస్వీ, మీరు చెప్పండి.
13.54.12
युगेयुगे व्यतीतेऽस्मिन्धर्मसेतुः प्रणश्यति ।
कथं धर्मच्छलेनाहं प्राप्नुयामिति मे मतिः ॥ १३.५४.१२ ॥
ప్రతి యుగం గడిచిపోయే కొద్దీ ఈ లోకంలో ధర్మసేతువు నశిస్తుంది. ధర్మమనే నెపంతో నేను దానిని ఎలా పొందగలను అనేదే నా ఆలోచన.
13.54.13
आसीद्धर्मः पुरा विप्र चतुष्पादः कृते युगे ।
ततो ह्यधर्मः कालेन प्रसूतः किञ्चिदूनतः ॥ १३.५४.१३ ॥
ఓ విప్రుడా, పూర్వం కృతయుగంలో ధర్మం నాలుగు పాదాలతో ఉండేది. తరువాత కాలవశంగా అధర్మం కొంత పుట్టి, ధర్మం కొంత తగ్గింది.
13.54.14
ततस्त्रेतायुगं नाम प्रवृत्तं धर्मदूषणम् ॥ १३.५४.१४ ॥
తరువాత త్రేతాయుగం అనే పేరుగల యుగం ప్రారంభమైంది, అందులో ధర్మం దూషితమైంది.
13.54.15
तस्मिन्नतीते सम्प्राप्तं तृतीयं द्वापरं युगम् ।
तदा धर्मस्य द्वौ पादावधर्मो नाशयिष्यति ॥ १३.५४.१५ ॥
అది గడిచాక మూడవ ద్వాపర యుగం వచ్చింది. అప్పుడు అధర్మం ధర్మపు రెండు పాదాలను నాశనం చేస్తుంది.
13.54.16
द्वापरे तु परिक्षीणे नन्दिके समुपस्थिते ।
लोकवृत्तं च धर्मं च उच्यमानं निबोध मे ॥ १३.५४.१६ ॥
ద్వాపర యుగం క్షీణించి నందిక యుగం వచ్చినప్పుడు, నేను చెప్పబోయే లోకాచారాన్ని, ధర్మాన్ని నా నుండి తెలుసుకో.
13.54.17
चतुर्थं नन्दिकं नाम धर्मः पादावशेषितः ।
ततः प्रभृति जायन्ते क्षीणप्रज्ञायुपो नराः।
क्षीणप्राणधना लोके धर्माचारबहिष्कृताः ॥ १३.५४.१७ ॥
నాలుగవది నందిక యుగం అనే పేరుగలది; అందులో ధర్మానికి రెండు పాదాలు మాత్రమే మిగులుతాయి. అప్పటి నుండి మనుషులు తక్కువ బుద్ధి, ఆయుష్షుతో పుడతారు; లోకంలో వారు ప్రాణం, ధనం క్షీణించి ధర్మాచారం నుండి వెలివేయబడతారు.
13.54.18
एवं विलुलिते धर्मे लोके चाधर्मसंयुते ।
चातुर्वर्ण्यस्य नियतं हव्यं कव्यं नियच्छति ॥ १३.५४.१८ ॥
ఈ విధంగా ధర్మం కదిలిపోయి లోకం అధర్మంతో కూడినప్పుడు, చాతుర్వర్ణ్యానికి చెందిన హవ్యం, కవ్యం నిశ్చయంగా నిలిపివేయబడతాయి.
13.54.19
मन्त्रपूतं सदा हव्यं कव्यं चैव न नश्यति ।
प्रतिगृह्णन्ति तद्देवा दातुर्न्यायात्प्रयच्छतः ॥ १३.५४.१९ ॥
మంత్రాలతో పవిత్రం చేసిన హవ్యమూ కవ్యమూ ఎప్పుడూ నశించవు. దాత న్యాయంగా సమర్పించినప్పుడు దేవతలు దానిని స్వీకరిస్తారు.
13.54.20
सत्वयुक्तं च दाता च सर्वान्कामानवाप्नुयात् ।
अवाप्तकामः स्वर्गे च महीयेत यथेप्सितम् ॥ १३.५४.२० ॥
సద్భావంతో దానమిచ్చే దాత అన్ని కోరికలనూ పొందుతాడు. కోరికలు నెరవేరి, స్వర్గంలో తాను కోరినట్లుగా గౌరవింపబడతాడు.
13.54.21
चत्वारो ह्यथ ये वर्णा हव्यं कव्यं प्रदास्यति ।
मन्त्रहीनमपन्यायं तेषां दत्तं क्व गच्छति ॥ १३.५४.२१ ॥
నాలుగు వర్ణాలలో ఎవరైనా హవ్యాన్నీ కవ్యాన్నీ మంత్రం లేకుండా, అన్యాయంగా సమర్పిస్తే, వారు ఇచ్చిన దానం ఎక్కడికి వెళ్తుంది?
13.54.22
असुरान्गच्छते दत्तं विप्रै रक्षांसि क्षत्रियैः ।
वैश्यैः प्रेतानि वै दत्तं शूद्रैर्भूतानि गच्छति ॥ १३.५४.२२ ॥
బ్రాహ్మణులు ఇచ్చినది అసురులకు, క్షత్రియులు ఇచ్చినది రాక్షసులకు చేరుతుంది. వైశ్యులు ఇచ్చినది ప్రేతులకు, శూద్రులు ఇచ్చినది భూతాలకు చేరుతుంది.
13.54.23
अथ वर्णावरे जाताश्चातुर्वर्ण्योपदेशिनः ।
दास्यन्ति हव्यकव्यानि तेषां दत्तं क्व गच्छति ॥ १३.५४.२३ ॥
ఇక, నీచ వర్ణాలలో జన్మించి చాతుర్వర్ణ్య ధర్మాన్ని బోధించేవారు హవ్యాన్నీ కవ్యాన్నీ సమర్పిస్తే, వారి దానం ఎక్కడికి వెళ్తుంది?
13.54.24
वर्णावराणां भूतानां हव्यकव्यप्रदातृणाम् ।
नैव देवा न पितरः प्रतिगृह्णन्ति तत्स्वयम् ॥ १३.५४.२४ ॥
నీచ వర్ణాలవారు హవ్యాన్నీ కవ్యాన్నీ సమర్పించినప్పుడు, ఆ దానాన్ని దేవతలు గానీ పితృదేవతలు గానీ స్వయంగా స్వీకరించరు.
13.54.25
यातुधानाः पिशाचाश्च भूता ये चापि नैर्ऋताः ।
तेषां सा विहिता वृत्तिः पितृदैवतनिर्गताः ॥ १३.५४.२५ ॥
యాతుధానులు, పిశాచులు, భూతాలు, మరియు నైర్ఋతులు — వీరికి పితృదేవతల మరియు దేవతల నుండి వెలువడిన ఆ జీవనోపాధియే నిర్ణయించబడింది.
13.54.26
तेषां सर्वप्रदातॄणां हव्यकव्यं समाहिताः ।
यत्प्रयच्छन्ति विधइवत्तद्वै भुञ्जन्ति देवताः ॥ १३.५४.२६ ॥
సమస్త దాతలు సమాహితులై విధివత్తుగా ఏ హవ్య కవ్యాన్ని సమర్పిస్తారో, అదే దేవతలు నిజంగా భుజిస్తారు.