مهابهاراتا · أدهيايا 13.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.57.1
श्रुता भार्याश्च पुत्राश्च विस्तरेण महामुने ।
आश्रमस्थाः कथं नार्यो न दुष्यन्तीति ब्रूहि भो ॥ १३.५७.१ ॥
أيها الحكيم العظيم، لقد سمعتُ بالتفصيل عن الزوجات والأبناء. فأخبرني كيف لا تتدنّس النساء المقيمات في الآشرم.
13.57.2
आश्रमस्थासु नारीषु बान्धवत्वं प्रणश्यति ।
नष्टवंश्या भवन्त्येता बन्धूनामथ भर्तृणाम् ॥ १३.५७.२ ॥
تنهار صلة القرابة بين النساء المقيمات في الآشرم، ويفقدن نسب أقاربهن وأزواجهن.
13.57.3
परदारा मुक्तदोषास्ता नार्योऽऽश्रमसंस्थिताः ।
स्वयमीशाः स्वदेहानां काम्यास्तद्गतमानसाः ॥ १३.५७.३ ॥
أولئك النساء المقيمات في الآشرم، وإن كنّ زوجات غيرهن، فهنّ بريئات من الذنب، يملكن أجسادهن بأنفسهن، مرغوبات، وقلوبهن مشغولة بذلك.
13.57.4
एवं नार्यो न दुष्यन्ति नराणां तत्प्रसूतिषु ।
धर्मपत्न्यो भवन्त्येताः सपुत्रा हव्यकव्यदाः ॥ १३.५७.४ ॥
وهكذا لا تتدنّس النساء فيما يتعلق بنسل الرجال. هؤلاء الزوجات الشرعيات، مع أبنائهن، يصبحن مقدِّمات القرابين والنذور.
13.57.5
परस्य भार्या या पूर्वं मृते भर्तरि या पुनः ।
अन्यं भजति भर्तारं ससुता असुता कथम् ॥ १३.५७.५ ॥
كيف تكون طاهرة تلك التي كانت زوجة لغيرها من قبل، ثم حين يموت زوجها تتخذ زوجًا آخر — سواء كان لها أبناء أو لم يكن؟
13.57.6
असुता वा प्रसूता वा गृहस्थानां परस्त्रियः ।
परामृष्टेति ता वर्ज्या धर्माचारेषु दूषिताः ॥ १३.५७.६ ॥
سواء كانت عاقرًا أو قد ولدت، فالنساء الغريبات من أرباب البيوت اللواتي مسّهنّ غيرهم يجب اجتنابهن؛ إنهن مدنَّسات في أعمال الدارما.
13.57.7
न चासां हव्यकव्यानि प्रतिगृह्णन्ति देवताः ।
यस्तासु जनयेत्पुत्रान्न तैः पुत्रमवाप्नुयात् ॥ १३.५७.७ ॥
لا تقبل الآلهة قرابين الهافيا والكافيا من هؤلاء النساء. ومن أنجب فيهن أبناءً لا ينال بأولئك الأبناء ابناً.
13.57.8
परक्षेत्रेषु यो बीजं चापलाद्विसृजेन्नरः ।
कथं पुत्रफलं तस्य भवेत्तदृषिसत्तम ॥ १३.५७.८ ॥
كيف يكون لثمرة الابن أن تأتي إلى الرجل الذي يلقي بذره في حقل غيره عن طيش، يا أفضل الحكماء؟
13.57.9
अस्वामिके परक्षेत्रे यो नरो बीजमुत्सृजेत् ।
स्वयंवृतोऽऽश्रमस्थायां तद्बीजं न विनश्यति ॥ १३.५७.९ ॥
الرجل الذي يلقي بذره في حقل غيره الذي لا مالك له، أو في امرأة اختارت بنفسها وتقيم في الناسك، لا يضيع بذره.
13.57.10
परक्षेत्रेषु यो बीजं नरो दर्पात्समुत्सृजेत् ।
क्षेत्रिकस्यैव तद्बीजं न बीजी लभते फलम् ॥ १३.५७.१० ॥
الرجل الذي يلقي بذره بغرور في حقول الآخرين، فذلك البذر لصاحب الحقل؛ والزارع لا ينال الثمرة.
13.57.11
नातः परमधर्म्यं चाप्ययशस्यं तथोत्तरम् ।
गर्भादीनां च बहुभिस्ताश्च त्याज्याः समेष्वपि ॥ १३.५७.११ ॥
لا يوجد ظلم ولا عار أعظم من هذا، وكذلك ما يليه. وفي أمور الحمل ونحوها، يجب عند كثيرين هجرهن، حتى في الحالات المتساوية.
13.57.12
अथ ये परदारेषु पुत्रा जायन्ति नारद ।
कस्य ते बन्धुदायादा भवन्ति परमद्युते ॥ १३.५७.१२ ॥
والآن، يا نارادا، الأبناء المولودون من زوجات الآخرين، لمن يصيرون أقارب ووارثين، يا أكثر المشرقين نوراً؟
13.57.13
परदारेषु जायेते द्वौ पुत्रौ कुण्डगोलकौ ।
जीवत्यथ पतौ कुण्डो मृते भर्तरि गोलकः ॥ १३.५७.१३ ॥
من زوجات الآخرين يولد ابنان، الكُنْدَ والگولاكَ. المولود والزوج حيّ هو الكُنْدَ، والمولود بعد موت الزوج هو الگولاكَ.
13.57.14
ते च जाताः परक्षेत्रे देहिनां प्रेत्य चेह च ।
दत्तानि हव्यकव्यानि नाशयन्त्यथ दातृणाम् ॥ १३.५७.१४ ॥
أولئك المولودون في حقل غيرهم يُفسدون، هنا وبعد موت الكائنات المتجسدة، قرابين الهَفْيَا والكَفْيَا التي يقدمها المعطون.
13.57.15
पितुहि नरकायैते गोलकस्तु विशेषतः ।
चण्डालतुल्यौ तज्जौ हि परत्रेह च नश्यतः ॥ १३.५७.१५ ॥
هذان بالتأكيد لجحيم الأب، والگولاكَ خصوصاً. مولودان كالچانداليين، يهلكان في العالم الآخر وفي هذا العالم.
13.57.16
कस्य ते गर्हिताः पुत्राः पितॄणां हव्यकव्यदाः ।
यस्य क्षेत्रे प्रसूयन्ते यो वा ताञ्जनयेत्सुतान् ॥ १३.५७.१६ ॥
لمن هؤلاء الأبناء المذمومون، الذين يُقدِّمون الهَفْيَا والكَفْيَا للأجداد؟ أهم لمن في حقله يولدون، أم لمن يُنجب أولئك الأبناء؟
13.57.17
क्षेत्रिकश्चैव बीजी च द्वावेतौ निरयं गतौ ।
न रक्षति च यो दारान्परदाराश्च गच्छति ॥ १३.५७.१७ ॥
صاحب الحقل والزارع للبذر، هذان قد ذهبا إلى الجحيم. والذي لا يحفظ زوجاته ويذهب إلى زوجات غيره (يذهب أيضاً إلى الجحيم).
13.57.18
गर्हितास्ते नरा नित्यं धर्माचारबहिष्कृताः ।
कुण्डो भोक्ता च भोगी च कुत्सिताः पितृदैवतैः ॥ १३.५७.१८ ॥
أولئك الناس مذمومون دائماً، مطرودون من سلوك الدَّارْمَا. الكُنْدَ آكلٌ ومستمتعٌ، مُزدرى من الأجداد والآلهة.
13.57.19
तथैते गर्हिताः पुत्रा हव्यकव्यानि नारद ।
कस्य नित्यं प्रयच्छन्ति धर्मो वा तेषु किं फलं ॥ १३.५७.१९ ॥
وكذلك هؤلاء الأبناء المذمومون، يا نارада، لمن يقدّمون الهافيا والكافيا دائمًا؟ أو ما ثمرة الدهرما فيهم؟
13.57.20
यातुधानाः पिशाचाश्च प्रतिगृह्णन्ति तैर्हुतम् ।
हव्यं कव्यं च तैर्दत्तं ये च भूता निशाचराः ॥ १३.५७.२० ॥
يقبل الياتودهانا والبيشاتشا القربان المحروق الذي يقدّمونه، ويقبل الأرواح الجوّالة ليلًا الهافيا والكافيا التي يعطونها.
13.57.21
अथ ते राक्षसाः प्रीताः किं प्रयच्छन्ति दातृणाम् ।
किं वा धर्मफलं तेषां भवेत्तदृषिसत्तम ॥ १३.५७.२१ ॥
فماذا يعطي أولئك الراكشاسا المسرورون للمعطين؟ أو ما ثمرة الدهرما لهم، يا أفضل الحكماء؟
13.57.22
न दत्तं नश्यते किञ्चित्सर्वभूतेषु दातृणाम् ।
प्रेत्य चेह च तां पुष्टिमुपाश्नन्ति प्रदायिनः ॥ १३.५७.२२ ॥
لا يضيع شيء مما يعطيه المعطون لجميع الكائنات؛ بعد الموت وهنا أيضًا ينال المعطون ذلك الغذاء.
13.57.23
अथ गोलककुण्डाभ्यां सन्ततिर्या भविष्यति ।
तयोर्ये बान्धवाः केचित्प्रदास्यन्ति कथं नु तं ॥ १३.५७.२३ ॥
والآن، الذرية التي ستولد من الغولاكا والكُندا، كيف يعطيها بعض أقاربهم؟
13.57.24
साध्वीजाताः सुतास्तेषां तां वृत्तिमनुतिष्ठताम् ।
प्रीणन्ति पितृदैवत्यं हव्यकव्यसमाहिताः ॥ १३.५७.२४ ॥
أبناؤهم، المولودون من نساء صالحات والسائرون على ذلك السلوك، المنصرفون إلى الهافيا والكافيا، يرضون الأسلاف والآلهة.
13.57.25
एवं गोलककुण्डाभ्यां ये च वर्णापदेशिनः ।
हव्यं कव्यं च शुद्धानां प्रतिगृह्णन्ति देवताः ॥ १३.५७.२५ ॥
وهكذا، فإن من وُلدوا من غولاكا وكونداء وادّعوا الفارنا، فإن الآلهة لا تقبل القربان الهافيا والكافيا إلا من الطاهرين.