Mahābhārata · Adhyāya 13.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.57.1
श्रुता भार्याश्च पुत्राश्च विस्तरेण महामुने ।
आश्रमस्थाः कथं नार्यो न दुष्यन्तीति ब्रूहि भो ॥ १३.५७.१ ॥
Grande sábio, ouvi em detalhe sobre esposas e filhos. Diga-me como as mulheres que habitam no āśrama não se tornam contaminadas.
13.57.2
आश्रमस्थासु नारीषु बान्धवत्वं प्रणश्यति ।
नष्टवंश्या भवन्त्येता बन्धूनामथ भर्तृणाम् ॥ १३.५७.२ ॥
Entre as mulheres que habitam no āśrama, o parentesco se perde. Essas mulheres perdem a linhagem de seus parentes e maridos.
13.57.3
परदारा मुक्तदोषास्ता नार्योऽऽश्रमसंस्थिताः ।
स्वयमीशाः स्वदेहानां काम्यास्तद्गतमानसाः ॥ १३.५७.३ ॥
Essas mulheres que habitam o āśrama, embora mulheres de outros, estão livres de culpa. São senhoras de seus próprios corpos, desejáveis, com a mente voltada para isso.
13.57.4
एवं नार्यो न दुष्यन्ति नराणां तत्प्रसूतिषु ।
धर्मपत्न्यो भवन्त्येताः सपुत्रा हव्यकव्यदाः ॥ १३.५७.४ ॥
Assim, as mulheres não são contaminadas quanto à descendência dos homens. Essas esposas legítimas, com filhos, tornam-se ofertantes de havya e kavya.
13.57.5
परस्य भार्या या पूर्वं मृते भर्तरि या पुनः ।
अन्यं भजति भर्तारं ससुता असुता कथम् ॥ १३.५७.५ ॥
Como ela é — aquela que antes foi esposa de outro e que, morto o marido, toma outro marido — pura, tenha ou não filhos?
13.57.6
असुता वा प्रसूता वा गृहस्थानां परस्त्रियः ।
परामृष्टेति ता वर्ज्या धर्माचारेषु दूषिताः ॥ १३.५७.६ ॥
Sejam estéreis ou tenham dado à luz, as mulheres alheias dos chefes de família que foram tocadas por outro devem ser evitadas; estão contaminadas nas práticas do dharma.
13.57.7
न चासां हव्यकव्यानि प्रतिगृह्णन्ति देवताः ।
यस्तासु जनयेत्पुत्रान्न तैः पुत्रमवाप्नुयात् ॥ १३.५७.७ ॥
Os deuses não aceitam as oferendas havya e kavya dessas mulheres. Quem gera filhos nelas não obtém um filho por meio desses filhos.
13.57.8
परक्षेत्रेषु यो बीजं चापलाद्विसृजेन्नरः ।
कथं पुत्रफलं तस्य भवेत्तदृषिसत्तम ॥ १३.५७.८ ॥
Como poderia o fruto de um filho vir ao homem que, por leviandade, lança sua semente no campo alheio, ó melhor dos sábios?
13.57.9
अस्वामिके परक्षेत्रे यो नरो बीजमुत्सृजेत् ।
स्वयंवृतोऽऽश्रमस्थायां तद्बीजं न विनश्यति ॥ १३.५७.९ ॥
O homem que lança sua semente no campo sem dono de outro, ou em uma mulher que se escolheu e vive no eremitério, sua semente não se perde.
13.57.10
परक्षेत्रेषु यो बीजं नरो दर्पात्समुत्सृजेत् ।
क्षेत्रिकस्यैव तद्बीजं न बीजी लभते फलम् ॥ १३.५७.१० ॥
O homem que, por orgulho, lança sua semente nos campos alheios: essa semente pertence ao dono do campo; o semeador não obtém o fruto.
13.57.11
नातः परमधर्म्यं चाप्ययशस्यं तथोत्तरम् ।
गर्भादीनां च बहुभिस्ताश्च त्याज्याः समेष्वपि ॥ १३.५७.११ ॥
Não há impiedade ou desonra maior do que esta, e o mesmo vale para o que se segue. Em assuntos de gravidez e semelhantes, devem ser abandonadas por muitos, mesmo em casos iguais.
13.57.12
अथ ये परदारेषु पुत्रा जायन्ति नारद ।
कस्य ते बन्धुदायादा भवन्ति परमद्युते ॥ १३.५७.१२ ॥
Agora, ó Nārada, os filhos nascidos das esposas alheias: de quem se tornam parentes e herdeiros, ó de máximo esplendor?
13.57.13
परदारेषु जायेते द्वौ पुत्रौ कुण्डगोलकौ ।
जीवत्यथ पतौ कुण्डो मृते भर्तरि गोलकः ॥ १३.५७.१३ ॥
De esposas alheias nascem dois filhos, o kuṇḍa e o golaka. O nascido enquanto vive o marido é o kuṇḍa; o nascido após a morte do marido é o golaka.
13.57.14
ते च जाताः परक्षेत्रे देहिनां प्रेत्य चेह च ।
दत्तानि हव्यकव्यानि नाशयन्त्यथ दातृणाम् ॥ १३.५७.१४ ॥
Os nascidos no campo alheio destroem, tanto aqui como após a morte dos seres encarnados, as oferendas havya e kavya dadas pelos doadores.
13.57.15
पितुहि नरकायैते गोलकस्तु विशेषतः ।
चण्डालतुल्यौ तज्जौ हि परत्रेह च नश्यतः ॥ १३.५७.१५ ॥
Estes dois são certamente para o inferno do pai, e o golaka especialmente. Nascidos semelhantes aos caṇḍālas, ambos perecem no outro mundo e neste.
13.57.16
कस्य ते गर्हिताः पुत्राः पितॄणां हव्यकव्यदाः ।
यस्य क्षेत्रे प्रसूयन्ते यो वा ताञ्जनयेत्सुतान् ॥ १३.५७.१६ ॥
De quem são aqueles filhos censuráveis, que deveriam ser os doadores de havya e kavya aos antepassados? Do dono do campo onde nascem, ou daquele que gera esses filhos?
13.57.17
क्षेत्रिकश्चैव बीजी च द्वावेतौ निरयं गतौ ।
न रक्षति च यो दारान्परदाराश्च गच्छति ॥ १३.५७.१७ ॥
O dono do campo e o semeador da semente: estes dois foram para o inferno. E quem não guarda as suas esposas e vai às esposas alheias também vai ao inferno.
13.57.18
गर्हितास्ते नरा नित्यं धर्माचारबहिष्कृताः ।
कुण्डो भोक्ता च भोगी च कुत्सिताः पितृदैवतैः ॥ १३.५७.१८ ॥
Esses homens são sempre censurados e excluídos da conduta do dharma. O kuṇḍa é consumidor e fruidor; desprezado pelos antepassados e pelos deuses.
13.57.19
तथैते गर्हिताः पुत्रा हव्यकव्यानि नारद ।
कस्य नित्यं प्रयच्छन्ति धर्मो वा तेषु किं फलं ॥ १३.५७.१९ ॥
Igualmente, estes filhos censurados, ó Nārada, a quem oferecem sempre havya e kavya? Ou qual é o fruto do dharma neles?
13.57.20
यातुधानाः पिशाचाश्च प्रतिगृह्णन्ति तैर्हुतम् ।
हव्यं कव्यं च तैर्दत्तं ये च भूता निशाचराः ॥ १३.५७.२० ॥
Os yātudhānas e os piśācas recebem a oblação que eles oferecem; e os espíritos noturnos recebem o havya e o kavya que eles dão.
13.57.21
अथ ते राक्षसाः प्रीताः किं प्रयच्छन्ति दातृणाम् ।
किं वा धर्मफलं तेषां भवेत्तदृषिसत्तम ॥ १३.५७.२१ ॥
Então, satisfeitos, o que aqueles rākṣasas dão aos doadores? Ou qual seria o fruto do dharma para eles, ó melhor dos sábios?
13.57.22
न दत्तं नश्यते किञ्चित्सर्वभूतेषु दातृणाम् ।
प्रेत्य चेह च तां पुष्टिमुपाश्नन्ति प्रदायिनः ॥ १३.५७.२२ ॥
Nada do que os doadores dão a todos os seres se perde; após a morte e aqui também, os doadores desfrutam desse sustento.
13.57.23
अथ गोलककुण्डाभ्यां सन्ततिर्या भविष्यति ।
तयोर्ये बान्धवाः केचित्प्रदास्यन्ति कथं नु तं ॥ १३.५७.२३ ॥
Agora, a descendência que nascerá do gola e do kuṇḍa: como alguns de seus parentes lhes darão?
13.57.24
साध्वीजाताः सुतास्तेषां तां वृत्तिमनुतिष्ठताम् ।
प्रीणन्ति पितृदैवत्यं हव्यकव्यसमाहिताः ॥ १३.५७.२४ ॥
Seus filhos, nascidos de mulheres virtuosas e seguindo essa conduta, atentos ao havya e ao kavya, agradam os antepassados e os deuses.
13.57.25
एवं गोलककुण्डाभ्यां ये च वर्णापदेशिनः ।
हव्यं कव्यं च शुद्धानां प्रतिगृह्णन्ति देवताः ॥ १३.५७.२५ ॥
Assim, os nascidos de golaka e kuṇḍa que reivindicam um varṇa — os deuses aceitam a havya e a kavya somente dos puros.