Mahābhārata · Adhyāya 13.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.57.1
श्रुता भार्याश्च पुत्राश्च विस्तरेण महामुने ।
आश्रमस्थाः कथं नार्यो न दुष्यन्तीति ब्रूहि भो ॥ १३.५७.१ ॥
Gran sabio, he escuchado con detalle sobre las esposas y los hijos. Dime cómo no se corrompen las mujeres que habitan en el ashrama.
13.57.2
आश्रमस्थासु नारीषु बान्धवत्वं प्रणश्यति ।
नष्टवंश्या भवन्त्येता बन्धूनामथ भर्तृणाम् ॥ १३.५७.२ ॥
Entre las mujeres que habitan en el ashrama, el parentesco se destruye. Estas mujeres pierden el linaje de sus parientes y esposos.
13.57.3
परदारा मुक्तदोषास्ता नार्योऽऽश्रमसंस्थिताः ।
स्वयमीशाः स्वदेहानां काम्यास्तद्गतमानसाः ॥ १३.५७.३ ॥
Esas mujeres que moran en el ashrama, aunque sean mujeres de otros, están libres de culpa. Son dueñas de sus propios cuerpos, deseables, con la mente puesta en ello.
13.57.4
एवं नार्यो न दुष्यन्ति नराणां तत्प्रसूतिषु ।
धर्मपत्न्यो भवन्त्येताः सपुत्रा हव्यकव्यदाः ॥ १३.५७.४ ॥
Así, las mujeres no quedan contaminadas en lo tocante a la descendencia de los hombres. Estas esposas legítimas, con hijos, se convierten en oferentes de havya y kavya.
13.57.5
परस्य भार्या या पूर्वं मृते भर्तरि या पुनः ।
अन्यं भजति भर्तारं ससुता असुता कथम् ॥ १३.५७.५ ॥
¿Cómo es ella —quien antes fue esposa de otro y, muerto su marido, toma de nuevo otro esposo— pura, tenga hijos o no?
13.57.6
असुता वा प्रसूता वा गृहस्थानां परस्त्रियः ।
परामृष्टेति ता वर्ज्या धर्माचारेषु दूषिताः ॥ १३.५७.६ ॥
Ya sean estériles o hayan parido, las mujeres ajenas de los cabezas de familia que hayan sido tocadas por otro deben ser evitadas; están contaminadas en las prácticas del dharma.
13.57.7
न चासां हव्यकव्यानि प्रतिगृह्णन्ति देवताः ।
यस्तासु जनयेत्पुत्रान्न तैः पुत्रमवाप्नुयात् ॥ १३.५७.७ ॥
Los dioses no aceptan las ofrendas-havya ni las ofrendas-kavya de estas mujeres. Quien engendra hijos en ellas no obtiene un hijo a través de esos hijos.
13.57.8
परक्षेत्रेषु यो बीजं चापलाद्विसृजेन्नरः ।
कथं पुत्रफलं तस्य भवेत्तदृषिसत्तम ॥ १३.५७.८ ॥
¿Cómo podría obtener fruto de hijo el hombre que, por ligereza, arroja su semilla en el campo ajeno, oh mejor de los sabios?
13.57.9
अस्वामिके परक्षेत्रे यो नरो बीजमुत्सृजेत् ।
स्वयंवृतोऽऽश्रमस्थायां तद्बीजं न विनश्यति ॥ १३.५७.९ ॥
El hombre que arroja su semilla en el campo ajeno sin dueño, o en una mujer que se eligió a sí misma y vive en el ermitaño, su semilla no se pierde.
13.57.10
परक्षेत्रेषु यो बीजं नरो दर्पात्समुत्सृजेत् ।
क्षेत्रिकस्यैव तद्बीजं न बीजी लभते फलम् ॥ १३.५७.१० ॥
El hombre que por orgullo arroja su semilla en los campos de otros: esa semilla pertenece al dueño del campo; el sembrador no obtiene el fruto.
13.57.11
नातः परमधर्म्यं चाप्ययशस्यं तथोत्तरम् ।
गर्भादीनां च बहुभिस्ताश्च त्याज्याः समेष्वपि ॥ १३.५७.११ ॥
No hay mayor impiedad ni deshonra que esta, y lo mismo lo que sigue. En asuntos de embarazo y similares, por muchos deben ser abandonadas, incluso en casos iguales.
13.57.12
अथ ये परदारेषु पुत्रा जायन्ति नारद ।
कस्य ते बन्धुदायादा भवन्ति परमद्युते ॥ १३.५७.१२ ॥
Ahora, oh Nārada, los hijos nacidos de las esposas de otros: ¿de quién se convierten en parientes y herederos, oh tú de máximo esplendor?
13.57.13
परदारेषु जायेते द्वौ पुत्रौ कुण्डगोलकौ ।
जीवत्यथ पतौ कुण्डो मृते भर्तरि गोलकः ॥ १३.५७.१३ ॥
De las esposas de otros nacen dos hijos, el kuṇḍa y el golaka. El nacido mientras vive el esposo es el kuṇḍa; el nacido cuando el esposo ha muerto es el golaka.
13.57.14
ते च जाताः परक्षेत्रे देहिनां प्रेत्य चेह च ।
दत्तानि हव्यकव्यानि नाशयन्त्यथ दातृणाम् ॥ १३.५७.१४ ॥
Los nacidos en campo ajeno destruyen, tanto aquí como tras la muerte de los seres encarnados, las ofrendas havya y kavya dadas por los donantes.
13.57.15
पितुहि नरकायैते गोलकस्तु विशेषतः ।
चण्डालतुल्यौ तज्जौ हि परत्रेह च नश्यतः ॥ १३.५७.१५ ॥
Estos dos son ciertamente para el infierno del padre, y el golaka en especial. Nacidos como chandālas, ambos perecen en el otro mundo y en este.
13.57.16
कस्य ते गर्हिताः पुत्राः पितॄणां हव्यकव्यदाः ।
यस्य क्षेत्रे प्रसूयन्ते यो वा ताञ्जनयेत्सुतान् ॥ १३.५७.१६ ॥
¿De quién son esos hijos despreciables, que han de ser los dadores de havya y kavya a los antepasados? ¿Del que es dueño del campo donde nacen, o del que engendra a esos hijos?
13.57.17
क्षेत्रिकश्चैव बीजी च द्वावेतौ निरयं गतौ ।
न रक्षति च यो दारान्परदाराश्च गच्छति ॥ १३.५७.१७ ॥
El dueño del campo y el sembrador de la semilla: estos dos han ido al infierno. Y quien no protege a sus esposas y va a las esposas de otros también va al infierno.
13.57.18
गर्हितास्ते नरा नित्यं धर्माचारबहिष्कृताः ।
कुण्डो भोक्ता च भोगी च कुत्सिताः पितृदैवतैः ॥ १३.५७.१८ ॥
Esos hombres son siempre despreciados y excluidos de la conducta del dharma. El kuṇḍa es consumidor y disfrutador; despreciado por los antepasados y los dioses.
13.57.19
तथैते गर्हिताः पुत्रा हव्यकव्यानि नारद ।
कस्य नित्यं प्रयच्छन्ति धर्मो वा तेषु किं फलं ॥ १३.५७.१९ ॥
Asimismo, estos hijos censurados, oh Nārada, ¿a quién ofrecen siempre havya y kavya? ¿O qué fruto de dharma hay en ellos?
13.57.20
यातुधानाः पिशाचाश्च प्रतिगृह्णन्ति तैर्हुतम् ।
हव्यं कव्यं च तैर्दत्तं ये च भूता निशाचराः ॥ १३.५७.२० ॥
Los yātudhānas y los piśācas reciben la oblación que ellos ofrecen en el fuego; y los espíritus nocturnos reciben el havya y el kavya que ellos dan.
13.57.21
अथ ते राक्षसाः प्रीताः किं प्रयच्छन्ति दातृणाम् ।
किं वा धर्मफलं तेषां भवेत्तदृषिसत्तम ॥ १३.५७.२१ ॥
Entonces, complacidos, ¿qué dan aquellos rākṣasas a los donantes? ¿O cuál sería para ellos el fruto del dharma, oh mejor de los sabios?
13.57.22
न दत्तं नश्यते किञ्चित्सर्वभूतेषु दातृणाम् ।
प्रेत्य चेह च तां पुष्टिमुपाश्नन्ति प्रदायिनः ॥ १३.५७.२२ ॥
Nada de lo que los donantes dan a todos los seres se pierde; después de la muerte y aquí también, los donantes disfrutan de ese sustento.
13.57.23
अथ गोलककुण्डाभ्यां सन्ततिर्या भविष्यति ।
तयोर्ये बान्धवाः केचित्प्रदास्यन्ति कथं नु तं ॥ १३.५७.२३ ॥
Ahora, la descendencia que nacerá de los golaka y los kuṇḍa: ¿cómo la darán algunos de sus parientes?
13.57.24
साध्वीजाताः सुतास्तेषां तां वृत्तिमनुतिष्ठताम् ।
प्रीणन्ति पितृदैवत्यं हव्यकव्यसमाहिताः ॥ १३.५७.२४ ॥
Sus hijos, nacidos de mujeres virtuosas y siguiendo esa conducta, atentos al havya y al kavya, complacen a los antepasados y a los dioses.
13.57.25
एवं गोलककुण्डाभ्यां ये च वर्णापदेशिनः ।
हव्यं कव्यं च शुद्धानां प्रतिगृह्णन्ति देवताः ॥ १३.५७.२५ ॥
Así, quienes nacen de golaka y kuṇḍa y pretenden un varṇa: los dioses aceptan la havya y la kavya solo de los puros.