ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.59.1
श्रुतं बलं प्रभावश्च योषितां मुनिसत्तम ।
एकस्य बहुभार्यस्य धर्ममिच्छामि वेदितुम् ॥ १३.५९.१ ॥
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ବଳ ଓ ପ୍ରଭାବ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଛି। ଅନେକ ପତ୍ନୀ ଥିବା ଜଣେ ପୁରୁଷଙ୍କ ଧର୍ମ ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
13.59.2
बहुभार्यासु सक्तस्य नारीभोगेषु गेहिनः ।
ऋतौ विमुञ्चमानस्य सांनिध्ये भ्रूणहा स्मृतः ॥ १३.५९.२ ॥
ଅନେକ ପତ୍ନୀରେ ଆସକ୍ତ, ସ୍ତ୍ରୀଭୋଗରେ ମଗ୍ନ ଗୃହସ୍ଥ ଋତୁକାଳରେ ଦୂରେଇ ରହିଲେ ତାକୁ ଭ୍ରୂଣହତ୍ୟାକାରୀ କୁହାଯାଏ।
13.59.3
वृद्धां वन्ध्यां सुव्रता च मृतापत्यामपुष्पिणीम् ।
कन्यां च बहुपुत्रां च वर्जयन्मुच्यते भयात् ॥ १३.५९.३ ॥
ବୃଦ୍ଧା, ବନ୍ଧ୍ୟା, ବ୍ରତନିଷ୍ଠା, ସନ୍ତାନ ମରିଯାଇଥିବା, ଋତୁମତୀ ନ ହୋଇଥିବା, କନ୍ୟା ଓ ବହୁପୁତ୍ରବତୀ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବର୍ଜନ କରୁଥିବା ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
13.59.4
व्याधितो बन्धनस्थो वा प्रवासेष्वथ पर्वसु ।
ऋतुकाले तु नारीणां भ्रूणहत्यां प्रमुञ्चति ॥ १३.५९.४ ॥
ରୋଗୀ, ବନ୍ଧନରେ ଥିବା, କିମ୍ବା ପ୍ରବାସ ଓ ପର୍ବ ଦିନରେ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି — କିନ୍ତୁ ଋତୁକାଳରେ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହ ରହୁଥିବା ଭ୍ରୂଣହତ୍ୟା ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
13.59.5
वैश्यनारीषु वै जाताः परप्रेष्यासु वा सुताः ।
कस्य ते बन्धुदायादा भवन्ति हि महामुने ॥ १३.५९.५ ॥
ବୈଶ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କଠାରେ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଙ୍କ ସେବିକା ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କଠାରେ ଜାତ ପୁତ୍ରମାନେ — ହେ ମହାମୁନି, ସେମାନେ କାହାର ବନ୍ଧୁ-ଦାୟାଦ ହୁଅନ୍ତି?
13.59.6
पण्यस्त्रीषु प्रसूता ये यस्य स्त्री तस्य ते सुताः ।
क्रयाच्च कृत्रिमाः पुत्रा प्रदानाच्चैव दत्रिमाः ॥ १३.५९.६ ॥
ପଣ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କଠାରେ ଜାତ ପୁତ୍ରମାନେ ଯାହାର ସ୍ତ୍ରୀ ସେହି ଲୋକର ପୁତ୍ର। କ୍ରୟରେ ପ୍ରାପ୍ତ ପୁତ୍ର 'କୃତ୍ରିମ' ଏବଂ ଦାନରେ ପ୍ରାପ୍ତ ପୁତ୍ର 'ଦତ୍ରିମ'।
13.59.7
पण्यनारीष्वनियतः पुंसोऽर्थो वर्तते ध्रुवम् ।
अत्र चाहितगर्भायाः कस्य पुत्रं वदन्ति तम् ॥ १३.५९.७ ॥
ବେଶ୍ୟା ନାରୀମାନଙ୍କଠାରେ ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ପୁରୁଷର ସ୍ୱାର୍ଥ ନିଶ୍ଚୟ ଥାଏ। ଏଠାରେ ଯେଉଁ ନାରୀର ଗର୍ଭ ହୋଇଛି, ତାର ପୁତ୍ର କାହାର ବୋଲି କୁହାଯାଏ?
13.59.8
तीर्थभूतासु नारीषु ज्ञायते योऽभिगच्छति ।
ऋतौ तस्य भवेद्गर्भो यं वा नारी न शङ्कते ॥ १३.५९.८ ॥
ତୀର୍ଥ ସମାନ ପବିତ୍ର ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯିଏ ସଙ୍ଗ କରେ, ସେ ଜଣାଯାଏ। ଋତୁକାଳରେ ଯାହାର ଗର୍ଭ ହୁଏ, କିମ୍ବା ନାରୀ ଯାହାକୁ ସନ୍ଦେହ କରେ ନାହିଁ (ତାହାର)।
13.59.9
नराणां त्यजतां भार्यां कामक्रोधाद्गुणान्विताम् ।
अप्रसूतां प्रसूतां वा तेषां पृच्छामि निष्कृतिम् ॥ १३.५९.९ ॥
କାମ ଓ କ୍ରୋଧରୁ ଗୁଣବତୀ ପତ୍ନୀକୁ ଛାଡ଼ିଥିବା ପୁରୁଷମାନଙ୍କର, ସନ୍ତାନହୀନା ହେଉ ବା ସନ୍ତାନବତୀ, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ମୁଁ ପଚାରୁଛି।
13.59.10
अपापां त्यजमानस्य साध्वीं मत्वा यमादितः ।
आत्मवंशस्वधर्मो वा त्यजतो निष्कृतिर्न तु ॥ १३.५९.१० ॥
ନିଷ୍ପାପା, ସାଧ୍ୱୀ ପତ୍ନୀକୁ ଛାଡ଼ିବା ଲୋକ ପାଇଁ, ଯମର ବିଧାନରୁ ଆଦିରୁ ତାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ମନେ କରି, ନିଜ ବଂଶଧର୍ମ ହେଉ ବା ତ୍ୟାଗକାରୀର, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ।
13.59.11
यो नरस्त्यजते भार्या पुष्पिणीमप्रसूतिकाम् ।
स नष्टवंशः पितृभिर्युक्तस्त्यज्येत दैवतैः ॥ १३.५९.११ ॥
ଋତୁମତୀ, ସନ୍ତାନହୀନା ପତ୍ନୀକୁ ଯେ ପୁରୁଷ ଛାଡ଼େ, ତାର ବଂଶ ନଷ୍ଟ ହୁଏ; ପିତୃଗଣ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ୟକ୍ତ ହୁଏ।
13.59.12
भार्यामपत्यसञ्जातां प्रसूतां पुत्रपौत्रिणीम् ।
पुत्रदारपरित्यागी न स प्राप्नोति निष्कृतिम् ॥ १३.५९.१२ ॥
ସନ୍ତାନବତୀ, ପୁତ୍ର-ପୌତ୍ରବତୀ ପତ୍ନୀକୁ ଯେ ଛାଡ଼େ — ପୁତ୍ର ଓ ପତ୍ନୀ ତ୍ୟାଗକାରୀ — ସେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ପାଏ ନାହିଁ।
13.59.13
एवं हि भार्यां त्यजतां नराणां नास्ति निष्कृतिः ।
नार्हन्ति प्रमदास्त्यक्तुं पुत्रपौत्रप्रतिष्ठिताः ॥ १३.५९.१३ ॥
ଏହିପରି ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ। ପୁତ୍ର-ପୌତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
13.59.14
कीदृशीं संत्यजन्भार्यां नरो दोषैर्न लिप्यते ।
एतदिच्छामि तत्वेन विज्ञातुमृषिसत्तम ॥ १३.५९.१४ ॥
କିପରି ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଦୋଷରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ? ହେ ଋଷିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହା ଯଥାର୍ଥରେ ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
13.59.15
मोक्षधर्मस्थितानां तु अन्योन्यमनुजानताम् ।
भार्यापतीनां मुक्तानामधर्मो न विधीयते ॥ १३.५९.१५ ॥
ମୋକ୍ଷଧର୍ମରେ ସ୍ଥିତ, ପରସ୍ପରକୁ ସମ୍ମତି ଦେଉଥିବା ସ୍ୱାମୀ-ସ୍ତ୍ରୀ, ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଅଧର୍ମ ବିହିତ ନୁହେଁ।
13.59.16
अन्यसङ्गां गतापत्यां शूद्रगां परगामिनीम् ।
परीक्ष्य त्यजमानानां नराणां नास्ति पातकम् ॥ १३.५९.१६ ॥
ଅନ୍ୟାସକ୍ତା, ଅନ୍ୟଠାରୁ ସନ୍ତାନ ପ୍ରସବକାରିଣୀ, ଶୂଦ୍ରଗାମିନୀ, ପରପୁରୁଷଗାମିନୀ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଭଲରେ ପରୀକ୍ଷା କରି ତ୍ୟାଗ କରୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ପାପ ଲାଗେ ନାହିଁ।
13.59.17
पातकेऽपि तु भर्तव्यौ द्वौ तु माता पिता तथा ॥ १३.५९.१७ ॥
ପାପ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମାତା ଓ ପିତା, ଏହି ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଅବଶ୍ୟ ପୋଷଣ କରିବା ଉଚିତ।
13.59.18
भार्यायां व्यभिचारिण्यां नरस्य त्यजतो रुषा ।
कथं धर्मोऽप्यधर्मो वा भवतीह महामते ॥ १३.५९.१८ ॥
ଭାର୍ଯ୍ୟା ବ୍ୟଭିଚାରିଣୀ ହେଲେ କ୍ରୋଧରେ ମନୁଷ୍ୟ ଯଦି ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରେ, ତେବେ ହେ ମହାମତି, ଏଠାରେ ତାହା କିପରି ଧର୍ମ ବା ଅଧର୍ମ ହୁଏ?
13.59.19
अनृतेऽपि हि सत्ये वा यो नारीं दूषितां त्यजेत् ।
अरक्षमाणः स्वां भार्यां नरो भवति भ्रूणहा ॥ १३.५९.१९ ॥
ଅଭିଯୋଗ ମିଥ୍ୟା ହେଉ କି ସତ୍ୟ, ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଦୂଷିତା ନାରୀକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ ଏବଂ ନିଜ ପତ୍ନୀକୁ ରକ୍ଷା କରେ ନାହିଁ, ସେ ଭ୍ରୂଣହତ୍ୟାକାରୀ ହୁଏ।
13.59.20
अपत्यहेतोर्या नारी भर्तारमतिलङ्घयेत् ।
लोलेन्द्रियेति सा रक्ष्या न सन्त्याज्या कथञ्चन ॥ १३.५९.२० ॥
ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଯଦି କୌଣସି ନାରୀ ସ୍ୱାମୀର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଲଙ୍ଘନ କରେ, ତେବେ ସେ ଚଞ୍ଚଳ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତାକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ; କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
13.59.21
नद्यश्च नार्यश्च समस्वभावा ।
नैताः प्रमुञ्चन्ति नरावगाढाः।
स्रोतांसि नद्यो वहते निपातं ।
नारी रजोभिः पुनरेति शौचम् ॥ १३.५९.२१ ॥
ନଦୀ ଓ ନାରୀ ସମାନ ସ୍ୱଭାବର; ମନୁଷ୍ୟ ଡୁବିଲେ ସେମାନେ ତାକୁ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ। ନଦୀ ପ୍ରବାହକୁ ତଳକୁ ବହାଏ; ନାରୀ ରଜଃସ୍ରାବରେ ପୁନର୍ବାର ଶୁଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।
13.59.22
एवं नार्यो न दुष्यन्ति व्यभिचारेऽपि भर्तृणाम् ।
मासिमासि भवेद्रागस्ततः शुद्धा भवन्त्युत ॥ १३.५९.२२ ॥
ଏହିପରି, ସ୍ୱାମୀମାନଙ୍କ ସହ ବ୍ୟଭିଚାର କଲେ ମଧ୍ୟ ନାରୀମାନେ ଦୂଷିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ପ୍ରତି ମାସରେ ରଜଃସ୍ରାବ ହୁଏ; ତଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ପୁନର୍ବାର ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି।
13.59.23
कानि तीर्थानि भगवन्नृणां देहाश्रितानि वै ।
तानि वै शंस भगवन्याथातथ्येन पृच्छतः ॥ १३.५९.२३ ॥
ହେ ଭଗବନ୍! ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦେହରେ ଆଶ୍ରିତ ସେହି ତୀର୍ଥଗୁଡ଼ିକ କେଉଁଗୁଡ଼ିକ? ହେ ଭଗବନ୍, ଯଥାର୍ଥରେ ପଚାରୁଥିବା ମୋତେ ତାହା କୁହନ୍ତୁ।
13.59.24
सर्वतीर्थेषु सर्वज्ञ किं तीर्थं परमं नृणाम् ।
यत्रोपस्पृश्य पूतो यो नरो भवति नित्यशः ॥ १३.५९.२४ ॥
ହେ ସର୍ବଜ୍ଞ! ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ମଧ୍ୟରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ କେଉଁଟି, ଯେଉଁଥିରେ ସ୍ନାନ କରି ମନୁଷ୍ୟ ସଦା ପବିତ୍ର ହୁଏ?
13.59.25
देवर्षिपितृतीर्थानि ब्राह्मं मध्येऽथं वैष्णवम् ।
नृणां तीर्थानि पञ्चाहुः पाणौ सन्निहितानि वै ॥ १३.५९.२५ ॥
ଦେବ, ଋଷି, ପିତୃ ତୀର୍ଥ, ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମ ଓ ବୈଷ୍ଣବ ତୀର୍ଥ — ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଞ୍ଚଟି ତୀର୍ଥ ହାତରେ ହିଁ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
13.59.26
आद्यतीर्थं तु तीर्थानां वैष्णवो भाग उच्यते ।
यत्रोपस्पृश्य वर्णानां चतुर्णां वर्धते कुलम्।
पितृदैवतकार्याणि वर्धन्ते प्रेत्य चेह च ॥ १३.५९.२६ ॥
ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମଟି ବୈଷ୍ଣବ ଭାଗ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ତାହାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣର କୁଳ ବଢ଼େ; ପିତୃ ଓ ଦେବ କର୍ମ ଏଠାରେ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମଧ୍ୟ ବଢ଼େ।
13.59.27
नराणां कामवृत्तानां या नार्यो निरवग्रहाः ।
यासामभिग्रहो नास्ति ता मे कथय नारद ॥ १३.५९.२७ ॥
କାମାଚାରୀ ପୁରୁଷଙ୍କ ସହ, କୌଣସି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ବିନା ରହୁଥିବା ଯେଉଁ ନାରୀମାନେ — ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୋତେ କୁହ, ନାରଦ।
13.59.28
पाशुर्वैश्या नटी गोपी तान्तुकी तुन्नवायिकी ।
नारी किराती शबरी नर्तकी चानवग्रहा ॥ १३.५९.२८ ॥
ପାଶୁ, ବୈଶ୍ୟା, ନଟୀ, ଗୋପୀ, ତାନ୍ତୁକୀ, ତୁନ୍ନବାୟିକୀ, ନାରୀ, କିରାତୀ, ଶବରୀ ଓ ନର୍ତ୍ତକୀ — ଏମାନେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣହୀନ।
13.59.29
एतासु जाता नारीषु सर्ववर्णेषु ये सुताः ।
केषु के बन्धुदायादा भवन्ति ऋषिसत्तम ॥ १३.५९.२९ ॥
ଏହି ନାରୀମାନଙ୍କଠାରେ ସବୁ ବର୍ଣ୍ଣରେ ଜନ୍ମିତ ଯେଉଁ ପୁତ୍ରମାନେ — ହେ ଋଷିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ କାହାର ବନ୍ଧୁ ଓ ଦାୟାଦ ହୁଅନ୍ତି?
13.59.30
य एताः परिगृह्णन्ति तेषामेव हि ते सुताः ।
सर्वत्र तु प्रवृत्तासु बीजं नश्यति देहिनाम् ॥ १३.५९.३० ॥
ଯେଉଁମାନେ ଏମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ହିଁ ସେମାନଙ୍କ ପୁତ୍ର; କିନ୍ତୁ ସର୍ବତ୍ର ପ୍ରବୃତ୍ତ ହେଲେ ଦେହଧାରୀଙ୍କ ବୀଜ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
13.59.31
सर्वस्त्रीषु प्रवृत्ताश्च साधुवेदविवर्जिताः ।
मानवाः काण्डपृष्ठाश्च वेदमन्त्रबहिष्कृताः।
नियुक्ता हव्यकव्येषु तेषां दत्तं कथं भवेत् ॥ १३.५९.३१ ॥
ସମସ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତ, ସଦାଚାର ଓ ବେଦରହିତ, ନୀଚ ଆଚରଣକାରୀ, ବେଦମନ୍ତ୍ରରୁ ବହିଷ୍କୃତ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ହବ୍ୟ-କବ୍ୟ କର୍ମରେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ କିପରି ଫଳବତୀ ହେବ?
13.59.32
नार्हन्ति हव्यकव्यानि सावित्रीवर्जिता द्विजाः ।
व्रात्येष्वन्नप्रदानं तद्यथा शूद्रेषु वै तथा ॥ १३.५९.३२ ॥
ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ରରହିତ ଦ୍ୱିଜମାନେ ହବ୍ୟ-କବ୍ୟ ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହନ୍ତି। ବ୍ରାତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ନଦାନ ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦେବା ପରି।
13.59.33
धर्मेष्वधिकृतानां तु नराणां मुह्यते मनः ।
कथं न विघ्नो भवति एतदिच्छामि वेदितुम् ॥ १३.५९.३३ ॥
ଧର୍ମକର୍ମରେ ନିଯୁକ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ମନ ମୋହିତ ହୁଏ। ଏହା କିପରି ବାଧା ହୁଏ ନାହିଁ? ମୁଁ ଏହା ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
13.59.34
अर्थाश्च नार्यश्च समानमेन-
च्छ्रेयांसि पुंसामिह मोहयन्ति।
रतिप्रमोदात्प्रमदा हरन्ति ।
भोगैर्धनं चाप्युपहन्ति धर्मान् ॥ १३.५९.३४ ॥
ଧନ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ଦୁହେଁ ସମାନ ଭାବେ ଏଠାରେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଶ୍ରେୟକୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି। ରତି-ପ୍ରମୋଦରୁ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ (ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ) ହରଣ କରନ୍ତି। ଭୋଗ ଦ୍ୱାରା ଧନକୁ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି ଏବଂ ଧର୍ମକୁ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।
13.59.35
हव्यं कव्यं च धर्मात्मा सर्वं तच्छ्रोत्रियोऽर्हति ।
दत्तं हि श्रोत्रिये साधौ ज्वलिताग्नाविवाहुतिः ॥ १३.५९.३५ ॥
ଧର୍ମାତ୍ମା ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ହିଁ ହବ୍ୟ-କବ୍ୟ ସମସ୍ତ କିଛିର ଯୋଗ୍ୟ। କାରଣ ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ସାଧୁଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ଜଳନ୍ତା ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ପରି।
13.59.36
श्रोत्रियाणां कुले जाता वेदार्थविदितात्मनाम् ।
हित्वा कस्मात्त्रयीं विद्यां वार्तां वृत्तिमुपाश्रिताः ॥ १३.५९.३६ ॥
ବେଦାର୍ଥରେ ଆତ୍ମାକୁ ଜାଣିଥିବା ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ କୁଳରେ ଜନ୍ମିତ ସେମାନେ, ତ୍ରୟୀ ବିଦ୍ୟା ଛାଡ଼ି କାହିଁକି ବାର୍ତ୍ତା ବୃତ୍ତି ଅବଲମ୍ବନ କରନ୍ତି?
13.59.37
चातुर्वर्ण्यं पुरा न्यस्तं सुविद्वत्सु द्विजातिषु ।
तस्माद्वर्णौः संविभज्या वृत्तिः सङ्करवर्जिता ॥ १३.५९.३७ ॥
ପୂର୍ବରୁ ଚାତୁର୍ବର୍ଣ୍ୟ ଅତି ବିଦ୍ୱାନ ଦ୍ୱିଜାତିମାନଙ୍କୁ ସୁପର୍ଦ୍ଦ କରାଯାଇଥିଲା; ତେଣୁ ବର୍ଣ୍ଣ ଅନୁସାରେ ଭଲ ଭାବେ ବିଭକ୍ତ ବୃତ୍ତି ସଙ୍କରରହିତ ହେବା ଉଚିତ।
13.59.38
ये चान्ये श्रोत्रिया जाताः संस्कृताः पुत्रगृध्नुभिः ।
पूर्वनिर्वाणनिर्वृत्तां जातां वृत्तिमुपाश्रिताः ॥ १३.५९.३८ ॥
ପୁତ୍ରକାମୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଂସ୍କୃତ ହୋଇ ଜନ୍ମିତ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରୋତ୍ରିୟମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବ ନିର୍ବାଣରେ ସିଦ୍ଧ ଜନ୍ମବୃତ୍ତି ଅବଲମ୍ବନ କରନ୍ତି।
13.59.39
असंस्कृताः श्रोत्रियजाः संस्कृता ज्ञानिजाः कथम्। ॥ १३.५९.३९ ॥
ଶ୍ରୋତ୍ରିୟଙ୍କଠାରୁ ଜାତ ଅସଂସ୍କୃତ କିପରି, ଓ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କଠାରୁ ଜାତ ସଂସ୍କୃତ କିପରି?
13.59.40
असंस्कारो वैदिकश्च स मान्यः श्रोत्रियात्मजः ।
शुद्धान्वयः श्रोत्रियस्तु सुविद्वद्भिः समोऽन्यथा ॥ १३.५९.४० ॥
ବୈଦିକ ଅସଂସ୍କାର ମଧ୍ୟ ମାନ୍ୟ; ଶ୍ରୋତ୍ରିୟଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଶୁଦ୍ଧ ବଂଶର ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ହିଁ ଅତି ବିଦ୍ୱାନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମାନ ବୋଲି ବିବେଚିତ, ନହେଲେ ନୁହେଁ।
13.59.41
अनधीयानपुत्राश्च वेदसंस्कारवर्जिताः ।
तस्मात्ते वेदविज्ञाऽपि विप्राः श्रुतिनिकारिणः ॥ १३.५९.४१ ॥
ଯାହାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ବେଦ ପଢ଼ନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ବୈଦିକ ସଂସ୍କାରରହିତ; ତେଣୁ ସେମାନେ ବେଦଜ୍ଞ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରୁତିର ନିନ୍ଦକ।
13.59.42
ब्रह्मराशौ पुरा सृष्टा वेदसंस्कारसंस्कृताः ।
तस्मात्तेष्वेव ते जाताः साधवः कुलधारिणः ॥ १३.५९.४२ ॥
ପୂର୍ବେ ବ୍ରହ୍ମରାଶିରେ ସୃଷ୍ଟ ହୋଇ ବେଦସଂସ୍କାରରେ ସଂସ୍କୃତ ହୋଇଥିଲେ; ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜନ୍ମିତ ସାଧୁଗଣ କୁଳଧାରୀ ହେଲେ।
13.59.43
स्वयं क्रीतासु प्रेष्यासु प्रसूयन्ते तु ये नराः ।
कस्य नार्यः सुताश्चैव भवन्ति ऋषिसत्तम ॥ १३.५९.४३ ॥
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନିଜେ କିଣା ଦାସୀମାନଙ୍କଠାରେ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଓ ପୁତ୍ରମାନେ କାହାର ହୁଅନ୍ତି, ହେ ଋଷିଶ୍ରେଷ୍ଠ?
13.59.44
स्वदास्यां यो नरो मोहात्प्रसूयेत स पापकृत् ।
इहाभिनिन्दितः प्रेत्य अपत्यं प्रेष्यतां नयेत् ॥ १३.५९.४४ ॥
ମୋହବଶତଃ ନିଜ ଦାସୀଠାରେ ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ସେ ପାପୀ; ଇହଲୋକରେ ନିନ୍ଦିତ ହୋଇ ମରଣ ପରେ ତାହାର ସନ୍ତାନକୁ ଦାସତ୍ୱକୁ ନେବା ଉଚିତ।
13.59.45
सा तस्य भार्या पुत्रा ये हव्यकव्यप्रदास्तु ते ।
तस्या ये बान्धवाः केचिद्विषक्ताः प्रेष्यतां गताः।
सर्वे तस्यास्तु सम्बन्धा मुच्यन्ते प्रेष्यकर्मसु ॥ १३.५९.४५ ॥
ସେ ତାହାର ଭାର୍ଯ୍ୟା; ହବ୍ୟ-କବ୍ୟ ଦେଉଥିବା ପୁତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ; ତାହାର କେତେ ବନ୍ଧୁ ଦାସତ୍ୱରେ ଆସକ୍ତ ହୋଇ ଦାସ ଅବସ୍ଥାକୁ ଯାଇଥିଲେ, ତାହାର ସମସ୍ତ ସମ୍ପର୍କ ଦାସକର୍ମରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
13.59.46
एतत्ते कथितं सर्वं यदभिव्याहृतं त्वया ।
अथवा संशयः कश्चिद्भूयः सम्प्रष्टुमर्हसि ॥ १३.५९.४६ ॥
ତୁମେ ଯାହା କହିଥିଲ ସେଥିପାଇଁ ଏସବୁ ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି; କିମ୍ବା କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ଥିଲେ ପୁଣି ପଚାରିପାର।
13.59.47
अमिथ्यादर्शनालोके नारदः सर्वकोविदः ।
प्रत्यक्षदर्शी लोकानां स्वयंभुरिव सत्तमः ॥ १३.५९.४७ ॥
ଅମିଥ୍ୟାଦର୍ଶନର ଆଲୋକରେ ନାରଦ ସର୍ବଜ୍ଞ; ଲୋକମାନଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷଦର୍ଶୀ, ସ୍ୱୟମ୍ଭୁଙ୍କ ପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
13.59.48
इति सम्भाष्य ऋषिभिर्मार्कण्डेयो महातपाः ।
नारदं चापि सत्कृत्य तेन चैवाभिसत्कृतः।
आमन्त्रयित्वा ऋषिभिः प्रययावाश्रमं मुनिः ॥ १३.५९.४८ ॥
ଏହିପରି ଋଷିମାନଙ୍କ ସହ କଥୋପକଥନ କରି ମହାତପସ୍ୱୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ନାରଦଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସତ୍କାର କଲେ; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସତ୍କୃତ ହୋଇ, ଋଷିମାନଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ ମୁନି ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।
13.59.49
ऋषयश्चापि तीर्थानां परिचर्यां प्रचक्रमुः ॥ १३.५९.४९ ॥
ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କର ପରିଚର୍ଯ୍ୟା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
13.59.50
सुक्षेत्रबीजसंस्कारविशुद्धो ब्रह्मिचर्यया ।
नित्यनैमित्तिकात्स्नातो मनश्शुद्ध्या च शुद्ध्यति ॥ १३.५९.५० ॥
ଉତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବୀଜ ବୁଣିବାର ସଂସ୍କାରରେ ଶୁଦ୍ଧ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟରେ, ନିତ୍ୟ ଓ ନୈମିତ୍ତିକ କର୍ମରେ ସ୍ନାତ ବ୍ୟକ୍ତି ମନର ଶୁଦ୍ଧିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।