Mahābhārata · Adhyāya 13.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.59.1
श्रुतं बलं प्रभावश्च योषितां मुनिसत्तम ।
एकस्य बहुभार्यस्य धर्ममिच्छामि वेदितुम् ॥ १३.५९.१ ॥
Ó melhor dos sábios, ouvi falar da força e da influência das mulheres. Desejo conhecer o dharma de um homem que tem muitas esposas.
13.59.2
बहुभार्यासु सक्तस्य नारीभोगेषु गेहिनः ।
ऋतौ विमुञ्चमानस्य सांनिध्ये भ्रूणहा स्मृतः ॥ १३.५९.२ ॥
Um chefe de família apegado a muitas esposas, entregue aos prazeres das mulheres, que se afasta na estação fértil, é declarado assassino de um embrião.
13.59.3
वृद्धां वन्ध्यां सुव्रता च मृतापत्यामपुष्पिणीम् ।
कन्यां च बहुपुत्रां च वर्जयन्मुच्यते भयात् ॥ १३.५९.३ ॥
Quem evita uma mulher idosa, uma estéril, uma devota de votos, uma cujos descendentes morreram, uma que não menstrua, uma donzela ou uma com muitos filhos, é libertado do medo.
13.59.4
व्याधितो बन्धनस्थो वा प्रवासेष्वथ पर्वसु ।
ऋतुकाले तु नारीणां भ्रूणहत्यां प्रमुञ्चति ॥ १३.५९.४ ॥
Um homem doente, ou acorrentado, ou em viagem, ou em dias de festa — mas que, na estação fértil, se une às mulheres, é libertado do pecado de matar um embrião.
13.59.5
वैश्यनारीषु वै जाताः परप्रेष्यासु वा सुताः ।
कस्य ते बन्धुदायादा भवन्ति हि महामुने ॥ १३.५९.५ ॥
Filhos nascidos de mulheres vaiśyas, ou de mulheres que servem a outros — ó grande sábio, de quem são parentes e herdeiros?
13.59.6
पण्यस्त्रीषु प्रसूता ये यस्य स्त्री तस्य ते सुताः ।
क्रयाच्च कृत्रिमाः पुत्रा प्रदानाच्चैव दत्रिमाः ॥ १३.५९.६ ॥
Os filhos nascidos de mulheres vendidas pertencem àquele de quem ela é esposa. Um filho obtido por compra é 'kṛtrima' (artificial), e um dado em doação é 'datrima' (dado).
13.59.7
पण्यनारीष्वनियतः पुंसोऽर्थो वर्तते ध्रुवम् ।
अत्र चाहितगर्भायाः कस्य पुत्रं वदन्ति तम् ॥ १३.५९.७ ॥
Entre as mulheres de aluguel, certamente reside o interesse de um homem sem freio. Aqui, da mulher que concebeu, de quem dizem que é o filho?
13.59.8
तीर्थभूतासु नारीषु ज्ञायते योऽभिगच्छति ।
ऋतौ तस्य भवेद्गर्भो यं वा नारी न शङ्कते ॥ १३.५९.८ ॥
Entre as mulheres semelhantes a lugares sagrados, conhece-se aquele que se une a ela; na estação fértil, o embrião será dele, ou daquele de quem a mulher não suspeita.
13.59.9
नराणां त्यजतां भार्यां कामक्रोधाद्गुणान्विताम् ।
अप्रसूतां प्रसूतां वा तेषां पृच्छामि निष्कृतिम् ॥ १३.५९.९ ॥
Para os homens que abandonam a esposa virtuosa por desejo e ira, tenha ela filhos ou não, pergunto qual a expiação para eles.
13.59.10
अपापां त्यजमानस्य साध्वीं मत्वा यमादितः ।
आत्मवंशस्वधर्मो वा त्यजतो निष्कृतिर्न तु ॥ १३.५९.१० ॥
Para quem abandona uma esposa sem pecado e virtuosa, considerando-a assim desde o início pelo decreto de Yama, não há expiação, seja o dever de sua linhagem ou o do que abandona.
13.59.11
यो नरस्त्यजते भार्या पुष्पिणीमप्रसूतिकाम् ।
स नष्टवंशः पितृभिर्युक्तस्त्यज्येत दैवतैः ॥ १३.५९.११ ॥
O homem que abandona a esposa menstruada e sem filhos tem sua linhagem destruída; mesmo unido aos antepassados, será abandonado pelos deuses.
13.59.12
भार्यामपत्यसञ्जातां प्रसूतां पुत्रपौत्रिणीम् ।
पुत्रदारपरित्यागी न स प्राप्नोति निष्कृतिम् ॥ १३.५९.१२ ॥
Quem abandona a esposa que concebeu e deu à luz, que tem filhos e netos — quem abandona filho e esposa — não alcança expiação.
13.59.13
एवं हि भार्यां त्यजतां नराणां नास्ति निष्कृतिः ।
नार्हन्ति प्रमदास्त्यक्तुं पुत्रपौत्रप्रतिष्ठिताः ॥ १३.५९.१३ ॥
Assim, para os homens que abandonam suas esposas não há expiação; mulheres estabelecidas em filhos e netos não merecem ser abandonadas.
13.59.14
कीदृशीं संत्यजन्भार्यां नरो दोषैर्न लिप्यते ।
एतदिच्छामि तत्वेन विज्ञातुमृषिसत्तम ॥ १३.५९.१४ ॥
Que tipo de esposa, abandonada por um homem, não o mancha com faltas? Desejo saber isso verdadeiramente, melhor dos sábios.
13.59.15
मोक्षधर्मस्थितानां तु अन्योन्यमनुजानताम् ।
भार्यापतीनां मुक्तानामधर्मो न विधीयते ॥ १३.५९.१५ ॥
Para maridos e esposas estabelecidos no dharma da libertação, que mutuamente consentem e são libertados, não se prescreve adharma.
13.59.16
अन्यसङ्गां गतापत्यां शूद्रगां परगामिनीम् ।
परीक्ष्य त्यजमानानां नराणां नास्ति पातकम् ॥ १३.५९.१६ ॥
Para os homens que, após examinar bem uma mulher apegada a outro, que teve filho de outro, foi a um śūdra ou a outro homem, a abandonam, não há pecado.
13.59.17
पातकेऽपि तु भर्तव्यौ द्वौ तु माता पिता तथा ॥ १३.५९.१७ ॥
Mesmo em caso de pecado, mãe e pai devem certamente ser sustentados.
13.59.18
भार्यायां व्यभिचारिण्यां नरस्य त्यजतो रुषा ।
कथं धर्मोऽप्यधर्मो वा भवतीह महामते ॥ १३.५९.१८ ॥
Quando a esposa é adúltera e o homem a abandona com raiva, como isso se torna dharma ou adharma aqui, ó de grande mente?
13.59.19
अनृतेऽपि हि सत्ये वा यो नारीं दूषितां त्यजेत् ।
अरक्षमाणः स्वां भार्यां नरो भवति भ्रूणहा ॥ १३.५९.१९ ॥
Seja falsa ou verdadeira a acusação, o homem que abandona uma mulher maculada e não protege sua própria esposa torna-se um assassino de embrião.
13.59.20
अपत्यहेतोर्या नारी भर्तारमतिलङ्घयेत् ।
लोलेन्द्रियेति सा रक्ष्या न सन्त्याज्या कथञ्चन ॥ १३.५९.२० ॥
Se uma mulher, por causa de descendência, transgride o marido, deve ser protegida, mesmo que seja chamada de sentidos desenfreados; de modo algum deve ser abandonada.
13.59.21
नद्यश्च नार्यश्च समस्वभावा ।
नैताः प्रमुञ्चन्ति नरावगाढाः।
स्रोतांसि नद्यो वहते निपातं ।
नारी रजोभिः पुनरेति शौचम् ॥ १३.५९.२१ ॥
Os rios e as mulheres são de natureza semelhante: não soltam os homens que neles mergulham. Os rios levam suas correntes para baixo; a mulher recupera a pureza novamente por meio de seus fluxos.
13.59.22
एवं नार्यो न दुष्यन्ति व्यभिचारेऽपि भर्तृणाम् ।
मासिमासि भवेद्रागस्ततः शुद्धा भवन्त्युत ॥ १३.५९.२२ ॥
Assim, as mulheres não se tornam maculadas nem mesmo pelo adultério contra seus maridos. Mês a mês ocorre o fluxo menstrual, e por meio dele tornam-se puras novamente.
13.59.23
कानि तीर्थानि भगवन्नृणां देहाश्रितानि वै ।
तानि वै शंस भगवन्याथातथ्येन पृच्छतः ॥ १३.५९.२३ ॥
Ó venerável, quais são os vaus sagrados que habitam nos corpos dos homens? Ó venerável, pergunto com verdade; declara-os a mim.
13.59.24
सर्वतीर्थेषु सर्वज्ञ किं तीर्थं परमं नृणाम् ।
यत्रोपस्पृश्य पूतो यो नरो भवति नित्यशः ॥ १३.५९.२४ ॥
Ó onisciente, entre todos os vaus sagrados, qual é o vau supremo para os homens, no qual aquele que se banha se torna purificado continuamente?
13.59.25
देवर्षिपितृतीर्थानि ब्राह्मं मध्येऽथं वैष्णवम् ।
नृणां तीर्थानि पञ्चाहुः पाणौ सन्निहितानि वै ॥ १३.५९.२५ ॥
Os vaus dos deuses, dos sábios e dos ancestrais, depois o vau de Brahmā e, no meio, o vau de Viṣṇu: dizem que cinco vaus dos homens estão presentes na mão.
13.59.26
आद्यतीर्थं तु तीर्थानां वैष्णवो भाग उच्यते ।
यत्रोपस्पृश्य वर्णानां चतुर्णां वर्धते कुलम्।
पितृदैवतकार्याणि वर्धन्ते प्रेत्य चेह च ॥ १३.५९.२६ ॥
O primeiro dos vaus é chamado a porção de Viṣṇu; ao tocá-lo cresce a linhagem das quatro varṇas, e os ritos aos antepassados e aos deuses aumentam, após a morte e aqui.
13.59.27
नराणां कामवृत्तानां या नार्यो निरवग्रहाः ।
यासामभिग्रहो नास्ति ता मे कथय नारद ॥ १३.५९.२७ ॥
Sobre as mulheres que, com homens que seguem o desejo, vivem sem freio e sem restrição — conta-me sobre elas, Nārada.
13.59.28
पाशुर्वैश्या नटी गोपी तान्तुकी तुन्नवायिकी ।
नारी किराती शबरी नर्तकी चानवग्रहा ॥ १३.५९.२८ ॥
A pāśu, a cortesã, a dançarina, a pastora, a tecelã, a costureira, a mulher, a kirātī, a śabarī e a dançarina — todas estas são sem restrição.
13.59.29
एतासु जाता नारीषु सर्ववर्णेषु ये सुताः ।
केषु के बन्धुदायादा भवन्ति ऋषिसत्तम ॥ १३.५९.२९ ॥
Os filhos nascidos dessas mulheres em todas as varṇas — o melhor dos sábios, de quem se tornam parentes e herdeiros?
13.59.30
य एताः परिगृह्णन्ति तेषामेव हि ते सुताः ।
सर्वत्र तु प्रवृत्तासु बीजं नश्यति देहिनाम् ॥ १३.५९.३० ॥
Aqueles que as tomam são de fato seus filhos; mas quando se entregam a elas em toda parte, a semente dos seres encarnados se perde.
13.59.31
सर्वस्त्रीषु प्रवृत्ताश्च साधुवेदविवर्जिताः ।
मानवाः काण्डपृष्ठाश्च वेदमन्त्रबहिष्कृताः।
नियुक्ता हव्यकव्येषु तेषां दत्तं कथं भवेत् ॥ १३.५९.३१ ॥
Se homens entregues a todas as mulheres, desprovidos de boa conduta e do Veda, de conduta vil e excluídos dos mantras védicos, são designados para as oferendas havya e kavya, como o que lhes é dado poderia frutificar?
13.59.32
नार्हन्ति हव्यकव्यानि सावित्रीवर्जिता द्विजाः ।
व्रात्येष्वन्नप्रदानं तद्यथा शूद्रेषु वै तथा ॥ १३.५९.३२ ॥
Os dvija privados do mantra Sāvitrī não merecem as oferendas havya e kavya. Dar alimento aos vrātya é igual a dá-lo aos śūdra.
13.59.33
धर्मेष्वधिकृतानां तु नराणां मुह्यते मनः ।
कथं न विघ्नो भवति एतदिच्छामि वेदितुम् ॥ १३.५९.३३ ॥
A mente dos homens designados para os deveres do dharma se confunde. Como isso não se torna um obstáculo? Desejo saber.
13.59.34
अर्थाश्च नार्यश्च समानमेन-
च्छ्रेयांसि पुंसामिह मोहयन्ति।
रतिप्रमोदात्प्रमदा हरन्ति ।
भोगैर्धनं चाप्युपहन्ति धर्मान् ॥ १३.५९.३४ ॥
A riqueza e as mulheres igualmente confundem aqui o bem supremo dos homens. Pelo deleite do prazer, as mulheres arrebatam (os homens). Pelos gozos, dissipam até a riqueza e destroem os deveres do dharma.
13.59.35
हव्यं कव्यं च धर्मात्मा सर्वं तच्छ्रोत्रियोऽर्हति ।
दत्तं हि श्रोत्रिये साधौ ज्वलिताग्नाविवाहुतिः ॥ १३.५९.३५ ॥
Somente o brâmane védico sábio e de espírito justo merece todas as oferendas havya e kavya. Pois o que é dado a um homem sábio e bom é como uma oblação lançada ao fogo ardente.
13.59.36
श्रोत्रियाणां कुले जाता वेदार्थविदितात्मनाम् ।
हित्वा कस्मात्त्रयीं विद्यां वार्तां वृत्तिमुपाश्रिताः ॥ १३.५९.३६ ॥
Nascidos nas famílias dos śrotriyas, cujo eu é conhecido pelo sentido dos Vedas, por que abandonam o saber tríplice e adotam o ofício do comércio e da agricultura?
13.59.37
चातुर्वर्ण्यं पुरा न्यस्तं सुविद्वत्सु द्विजातिषु ।
तस्माद्वर्णौः संविभज्या वृत्तिः सङ्करवर्जिता ॥ १३.५९.३७ ॥
Outrora a ordem quádrupla foi confiada aos dvija mais doutos; portanto, a ocupação, bem repartida segundo os varṇa, deve estar livre de mistura.
13.59.38
ये चान्ये श्रोत्रिया जाताः संस्कृताः पुत्रगृध्नुभिः ।
पूर्वनिर्वाणनिर्वृत्तां जातां वृत्तिमुपाश्रिताः ॥ १३.५९.३८ ॥
E os outros śrotriyas que nasceram, consagrados pelos que desejam filhos, recorrem à ocupação de nascimento realizada por uma libertação anterior.
13.59.39
असंस्कृताः श्रोत्रियजाः संस्कृता ज्ञानिजाः कथम्। ॥ १३.५९.३९ ॥
Como os nascidos de śrotriyas são não consagrados, e como os nascidos de homens de conhecimento são consagrados?
13.59.40
असंस्कारो वैदिकश्च स मान्यः श्रोत्रियात्मजः ।
शुद्धान्वयः श्रोत्रियस्तु सुविद्वद्भिः समोऽन्यथा ॥ १३.५९.४० ॥
A falta de consagração védica também é honrada: o filho de um śrotriya, somente um śrotriya de linhagem pura, é tido como igual pelos muito doutos; caso contrário, não.
13.59.41
अनधीयानपुत्राश्च वेदसंस्कारवर्जिताः ।
तस्मात्ते वेदविज्ञाऽपि विप्राः श्रुतिनिकारिणः ॥ १३.५९.४१ ॥
Aqueles cujos filhos não estudam e que carecem da consagração védica: por isso, embora conheçam o Veda, são negadores da śruti.
13.59.42
ब्रह्मराशौ पुरा सृष्टा वेदसंस्कारसंस्कृताः ।
तस्मात्तेष्वेव ते जाताः साधवः कुलधारिणः ॥ १३.५९.४२ ॥
Outrora criados da massa de Brahman, purificados pelos sacramentos védicos; por isso os virtuosos nascidos deles tornaram-se guardiões da linhagem.
13.59.43
स्वयं क्रीतासु प्रेष्यासु प्रसूयन्ते तु ये नराः ।
कस्य नार्यः सुताश्चैव भवन्ति ऋषिसत्तम ॥ १३.५९.४३ ॥
De quem são as esposas e os filhos dos homens que geram filhos com servas que eles mesmos compraram, ó melhor dos sábios?
13.59.44
स्वदास्यां यो नरो मोहात्प्रसूयेत स पापकृत् ।
इहाभिनिन्दितः प्रेत्य अपत्यं प्रेष्यतां नयेत् ॥ १३.५९.४४ ॥
O homem que, por delírio, gera um filho com a sua própria escrava é um pecador; desprezado aqui, após a morte a sua descendência deve ser levada à servidão.
13.59.45
सा तस्य भार्या पुत्रा ये हव्यकव्यप्रदास्तु ते ।
तस्या ये बान्धवाः केचिद्विषक्ताः प्रेष्यतां गताः।
सर्वे तस्यास्तु सम्बन्धा मुच्यन्ते प्रेष्यकर्मसु ॥ १३.५९.४५ ॥
Ela é a sua esposa, e os filhos que oferecem havya e kavya são dele; mas quaisquer parentes dela que, apegados à servidão, tenham passado ao estado servil, todas as suas ligações ficam libertas das tarefas servis.
13.59.46
एतत्ते कथितं सर्वं यदभिव्याहृतं त्वया ।
अथवा संशयः कश्चिद्भूयः सम्प्रष्टुमर्हसि ॥ १३.५९.४६ ॥
Tudo o que disseste te foi aqui explicado; ou, se ainda restar alguma dúvida, podes perguntar de novo.
13.59.47
अमिथ्यादर्शनालोके नारदः सर्वकोविदः ।
प्रत्यक्षदर्शी लोकानां स्वयंभुरिव सत्तमः ॥ १३.५९.४७ ॥
À luz da visão infalível, Nārada tudo sabe; vidente direto dos mundos, o melhor, como o autoexistente.
13.59.48
इति सम्भाष्य ऋषिभिर्मार्कण्डेयो महातपाः ।
नारदं चापि सत्कृत्य तेन चैवाभिसत्कृतः।
आमन्त्रयित्वा ऋषिभिः प्रययावाश्रमं मुनिः ॥ १३.५९.४८ ॥
Assim tendo conversado com os sábios, o grande asceta Mārkaṇḍeya também honrou Nārada; e, honrado por ele em troca, o sábio despediu-se dos sábios e partiu para o seu eremitério.
13.59.49
ऋषयश्चापि तीर्थानां परिचर्यां प्रचक्रमुः ॥ १३.५९.४९ ॥
E os sábios também puseram-se a servir os vaus sagrados.
13.59.50
सुक्षेत्रबीजसंस्कारविशुद्धो ब्रह्मिचर्यया ।
नित्यनैमित्तिकात्स्नातो मनश्शुद्ध्या च शुद्ध्यति ॥ १३.५९.५० ॥
Quem se purifica pelo rito de semear em bom campo, pela disciplina da castidade, e se banha nos ritos regulares e ocasionais, torna-se puro pela pureza da mente.