Mahābhārata · Adhyāya 13.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.59.1
श्रुतं बलं प्रभावश्च योषितां मुनिसत्तम ।
एकस्य बहुभार्यस्य धर्ममिच्छामि वेदितुम् ॥ १३.५९.१ ॥
O bester der Weisen, ich habe von der Stärke und dem Einfluss der Frauen gehört. Ich möchte den Dharma eines Mannes kennen, der viele Ehefrauen hat.
13.59.2
बहुभार्यासु सक्तस्य नारीभोगेषु गेहिनः ।
ऋतौ विमुञ्चमानस्य सांनिध्ये भ्रूणहा स्मृतः ॥ १३.५९.२ ॥
Ein Hausvater, der an vielen Ehefrauen hängt und den Genüssen der Frauen verfallen ist, der sich in der fruchtbaren Zeit abwendet, gilt als Mörder eines Embryos.
13.59.3
वृद्धां वन्ध्यां सुव्रता च मृतापत्यामपुष्पिणीम् ।
कन्यां च बहुपुत्रां च वर्जयन्मुच्यते भयात् ॥ १३.५९.३ ॥
Wer eine alte Frau, eine Unfruchtbare, eine gelübdetreue Frau, eine, deren Nachkommen gestorben sind, eine, die nicht menstruiert, eine Jungfrau oder eine mit vielen Söhnen meidet, wird von der Furcht befreit.
13.59.4
व्याधितो बन्धनस्थो वा प्रवासेष्वथ पर्वसु ।
ऋतुकाले तु नारीणां भ्रूणहत्यां प्रमुञ्चति ॥ १३.५९.४ ॥
Ein Kranker, ein Gefesselter, einer auf Reisen oder an Festtagen — doch wer in der fruchtbaren Zeit bei Frauen liegt, wird von der Sünde des Embryotötens befreit.
13.59.5
वैश्यनारीषु वै जाताः परप्रेष्यासु वा सुताः ।
कस्य ते बन्धुदायादा भवन्ति हि महामुने ॥ १३.५९.५ ॥
Söhne, geboren von Vaiśya-Frauen oder von Frauen, die anderen dienen — o großer Weiser, wessen Verwandte und Erben sind sie?
13.59.6
पण्यस्त्रीषु प्रसूता ये यस्य स्त्री तस्य ते सुताः ।
क्रयाच्च कृत्रिमाः पुत्रा प्रदानाच्चैव दत्रिमाः ॥ १३.५९.६ ॥
Söhne, die von käuflichen Frauen geboren werden, gehören dem, dessen Ehefrau sie ist. Ein durch Kauf erworbener Sohn ist 'kṛtrima' (künstlich), ein als Gabe gegebener ist 'datrima' (gegeben).
13.59.7
पण्यनारीष्वनियतः पुंसोऽर्थो वर्तते ध्रुवम् ।
अत्र चाहितगर्भायाः कस्य पुत्रं वदन्ति तम् ॥ १३.५९.७ ॥
Bei den käuflichen Frauen liegt gewiss der Vorteil des zügellosen Mannes. Hier, von der Frau, die empfangen hat, wessen Sohn sagt man, dass er sei?
13.59.8
तीर्थभूतासु नारीषु ज्ञायते योऽभिगच्छति ।
ऋतौ तस्य भवेद्गर्भो यं वा नारी न शङ्कते ॥ १३.५९.८ ॥
Unter den Frauen, die heiligen Stätten gleichen, wird der erkannt, der sich ihr nähert; in der fruchtbaren Zeit wird der Embryo der seine sein, oder der, dessen die Frau nicht verdächtig ist.
13.59.9
नराणां त्यजतां भार्यां कामक्रोधाद्गुणान्विताम् ।
अप्रसूतां प्रसूतां वा तेषां पृच्छामि निष्कृतिम् ॥ १३.५९.९ ॥
Für Männer, die aus Begierde und Zorn ihre tugendhafte Frau verstoßen, ob sie geboren hat oder nicht, frage ich nach der Sühne für sie.
13.59.10
अपापां त्यजमानस्य साध्वीं मत्वा यमादितः ।
आत्मवंशस्वधर्मो वा त्यजतो निष्कृतिर्न तु ॥ १३.५९.१० ॥
Für den, der eine sündlose, tugendhafte Frau verstößt, da er sie von Anfang an nach Yamas Gebot so ansieht, gibt es keine Sühne, sei es die Pflicht seines Geschlechts oder die des Verstoßenden.
13.59.11
यो नरस्त्यजते भार्या पुष्पिणीमप्रसूतिकाम् ।
स नष्टवंशः पितृभिर्युक्तस्त्यज्येत दैवतैः ॥ १३.५९.११ ॥
Der Mann, der seine menstruierende, kinderlose Frau verstößt, dessen Geschlecht geht zugrunde; obwohl er mit den Ahnen verbunden ist, wird er von den Göttern verlassen.
13.59.12
भार्यामपत्यसञ्जातां प्रसूतां पुत्रपौत्रिणीम् ।
पुत्रदारपरित्यागी न स प्राप्नोति निष्कृतिम् ॥ १३.५९.१२ ॥
Wer eine Frau verstößt, die empfangen und geboren hat, die Söhne und Enkel hat — wer Sohn und Frau verstößt — erlangt keine Sühne.
13.59.13
एवं हि भार्यां त्यजतां नराणां नास्ति निष्कृतिः ।
नार्हन्ति प्रमदास्त्यक्तुं पुत्रपौत्रप्रतिष्ठिताः ॥ १३.५९.१३ ॥
So gibt es für Männer, die ihre Frauen verstoßen, keine Sühne; Frauen, die durch Söhne und Enkel gefestigt sind, verdienen es nicht, verlassen zu werden.
13.59.14
कीदृशीं संत्यजन्भार्यां नरो दोषैर्न लिप्यते ।
एतदिच्छामि तत्वेन विज्ञातुमृषिसत्तम ॥ १३.५९.१४ ॥
Welche Art Frau, von einem Mann verstoßen, befleckt ihn nicht mit Schuld? Ich möchte dies wahrhaftig wissen, bester der Weisen.
13.59.15
मोक्षधर्मस्थितानां तु अन्योन्यमनुजानताम् ।
भार्यापतीनां मुक्तानामधर्मो न विधीयते ॥ १३.५९.१५ ॥
Für Ehemann und Ehefrau, die im Dharma der Befreiung stehen, sich gegenseitig zustimmen und frei sind, wird kein Unrecht vorgeschrieben.
13.59.16
अन्यसङ्गां गतापत्यां शूद्रगां परगामिनीम् ।
परीक्ष्य त्यजमानानां नराणां नास्ति पातकम् ॥ १३.५९.१६ ॥
Für Männer, die eine Frau, die an einem anderen hängt, von einem anderen ein Kind hat, zu einem Śūdra gegangen ist oder zu einem anderen Mann geht, nach sorgfältiger Prüfung verstoßen, gibt es keine Sünde.
13.59.17
पातकेऽपि तु भर्तव्यौ द्वौ तु माता पिता तथा ॥ १३.५९.१७ ॥
Auch bei Sünde müssen Mutter und Vater beide unbedingt versorgt werden.
13.59.18
भार्यायां व्यभिचारिण्यां नरस्य त्यजतो रुषा ।
कथं धर्मोऽप्यधर्मो वा भवतीह महामते ॥ १३.५९.१८ ॥
Wenn die Ehefrau ehebrecherisch ist und der Mann sie im Zorn verstößt, wie wird das hier zu Dharma oder zu Adharma, o Großgesinnter?
13.59.19
अनृतेऽपि हि सत्ये वा यो नारीं दूषितां त्यजेत् ।
अरक्षमाणः स्वां भार्यां नरो भवति भ्रूणहा ॥ १३.५९.१९ ॥
Ob die Anschuldigung falsch oder wahr ist: Der Mann, der eine befleckte Frau verstößt und seine eigene Gattin nicht schützt, wird zum Embryonenmörder.
13.59.20
अपत्यहेतोर्या नारी भर्तारमतिलङ्घयेत् ।
लोलेन्द्रियेति सा रक्ष्या न सन्त्याज्या कथञ्चन ॥ १३.५९.२० ॥
Wenn eine Frau um der Nachkommenschaft willen die Grenze ihres Gatten überschreitet, so ist sie zu schützen, auch wenn sie als Frau mit zügellosen Sinnen gilt; keinesfalls darf sie verstoßen werden.
13.59.21
नद्यश्च नार्यश्च समस्वभावा ।
नैताः प्रमुञ्चन्ति नरावगाढाः।
स्रोतांसि नद्यो वहते निपातं ।
नारी रजोभिः पुनरेति शौचम् ॥ १३.५९.२१ ॥
Flüsse und Frauen sind von gleicher Natur: Sie lassen die Männer nicht los, die in sie eintauchen. Flüsse führen ihre Strömung abwärts; die Frau gewinnt durch ihre Monatsblutung wieder ihre Reinheit.
13.59.22
एवं नार्यो न दुष्यन्ति व्यभिचारेऽपि भर्तृणाम् ।
मासिमासि भवेद्रागस्ततः शुद्धा भवन्त्युत ॥ १३.५९.२२ ॥
So werden Frauen nicht befleckt, selbst nicht durch Ehebruch gegen ihre Gatten. Monat für Monat kommt der Monatsfluss, und durch ihn werden sie wieder rein.
13.59.23
कानि तीर्थानि भगवन्नृणां देहाश्रितानि वै ।
तानि वै शंस भगवन्याथातथ्येन पृच्छतः ॥ १३.५९.२३ ॥
O Verehrter, welche heiligen Furten wohnen in den Körpern der Menschen? O Verehrter, ich frage in Wahrheit; sag sie mir.
13.59.24
सर्वतीर्थेषु सर्वज्ञ किं तीर्थं परमं नृणाम् ।
यत्रोपस्पृश्य पूतो यो नरो भवति नित्यशः ॥ १३.५९.२४ ॥
O Allwissender, unter allen heiligen Furten: Welche ist die höchste Furt für die Menschen, in der der Mensch, der badet, stets gereinigt wird?
13.59.25
देवर्षिपितृतीर्थानि ब्राह्मं मध्येऽथं वैष्णवम् ।
नृणां तीर्थानि पञ्चाहुः पाणौ सन्निहितानि वै ॥ १३.५९.२५ ॥
Die Furten der Götter, Weisen und Ahnen, dann die Brahmā-Furt und in der Mitte die Viṣṇu-Furt: Fünf Furten der Menschen, so sagt man, liegen in der Hand bereit.
13.59.26
आद्यतीर्थं तु तीर्थानां वैष्णवो भाग उच्यते ।
यत्रोपस्पृश्य वर्णानां चतुर्णां वर्धते कुलम्।
पितृदैवतकार्याणि वर्धन्ते प्रेत्य चेह च ॥ १३.५९.२६ ॥
Die erste der Furten heißt der Viṣṇu-Anteil; durch Berührung wächst das Geschlecht der vier Varṇas, und die Opfer für Ahnen und Götter mehren sich, nach dem Tod wie hier.
13.59.27
नराणां कामवृत्तानां या नार्यो निरवग्रहाः ।
यासामभिग्रहो नास्ति ता मे कथय नारद ॥ १३.५९.२७ ॥
Von den Frauen, die mit Männern, die dem Begehren folgen, ungezügelt leben und denen keine Schranke gesetzt ist — sag mir von ihnen, Nārada.
13.59.28
पाशुर्वैश्या नटी गोपी तान्तुकी तुन्नवायिकी ।
नारी किराती शबरी नर्तकी चानवग्रहा ॥ १३.५९.२८ ॥
Die Pāśu, die Kurtisane, die Tänzerin, die Hirtin, die Weberin, die Schneiderin, die Frau, die Kirātī, die Śabarī und die Tänzerin — sie alle sind ungezügelt.
13.59.29
एतासु जाता नारीषु सर्ववर्णेषु ये सुताः ।
केषु के बन्धुदायादा भवन्ति ऋषिसत्तम ॥ १३.५९.२९ ॥
Die Söhne, die von diesen Frauen in allen Varṇas geboren werden — bester der Weisen, wessen Verwandte und Erben werden sie?
13.59.30
य एताः परिगृह्णन्ति तेषामेव हि ते सुताः ।
सर्वत्र तु प्रवृत्तासु बीजं नश्यति देहिनाम् ॥ १३.५९.३० ॥
Wer sie annimmt, ist wahrlich ihr Sohn; wenn man sich aber überall ihnen hingibt, geht der Same der verkörperten Wesen zugrunde.
13.59.31
सर्वस्त्रीषु प्रवृत्ताश्च साधुवेदविवर्जिताः ।
मानवाः काण्डपृष्ठाश्च वेदमन्त्रबहिष्कृताः।
नियुक्ता हव्यकव्येषु तेषां दत्तं कथं भवेत् ॥ १३.५९.३१ ॥
Wie könnte das, was denen gegeben wird, die sich allen Frauen hingeben, ohne gute Sitte und Veda sind, niedrig handeln und von den vedischen Mantras ausgeschlossen sind, aber zu den Opfergaben für Götter und Ahnen bestellt werden, Frucht bringen?
13.59.32
नार्हन्ति हव्यकव्यानि सावित्रीवर्जिता द्विजाः ।
व्रात्येष्वन्नप्रदानं तद्यथा शूद्रेषु वै तथा ॥ १३.५९.३२ ॥
Zweimalgeborene, denen der Sāvitrī-Spruch fehlt, verdienen die Opfergaben nicht. Den Vrātyas Speise zu geben ist ebenso, wie sie den Śūdras zu geben.
13.59.33
धर्मेष्वधिकृतानां तु नराणां मुह्यते मनः ।
कथं न विघ्नो भवति एतदिच्छामि वेदितुम् ॥ १३.५९.३३ ॥
Der Geist der Menschen, die zu den Pflichten des Dharma bestellt sind, wird verwirrt. Wie wird dies kein Hindernis? Ich möchte dies wissen.
13.59.34
अर्थाश्च नार्यश्च समानमेन-
च्छ्रेयांसि पुंसामिह मोहयन्ति।
रतिप्रमोदात्प्रमदा हरन्ति ।
भोगैर्धनं चाप्युपहन्ति धर्मान् ॥ १३.५९.३४ ॥
Reichtum und Frauen verwirren gleichermaßen das höchste Wohl der Menschen hier. Durch die Freude der Lust rauben Frauen (die Männer) hinweg. Durch Genüsse vergeuden sie sogar den Reichtum und zerstören die Pflichten des Dharma.
13.59.35
हव्यं कव्यं च धर्मात्मा सर्वं तच्छ्रोत्रियोऽर्हति ।
दत्तं हि श्रोत्रिये साधौ ज्वलिताग्नाविवाहुतिः ॥ १३.५९.३५ ॥
Nur ein gerechter, gelehrter vedischer Brahmane verdient alle Opfergaben havya und kavya. Denn was einem gelehrten guten Mann gegeben wird, ist wie eine Opfergabe ins lodernde Feuer.
13.59.36
श्रोत्रियाणां कुले जाता वेदार्थविदितात्मनाम् ।
हित्वा कस्मात्त्रयीं विद्यां वार्तां वृत्तिमुपाश्रिताः ॥ १३.५९.३६ ॥
Warum verlassen diejenigen, die in den Familien der Śrotriyas geboren sind, deren Selbst durch den Sinn der Veden erkannt ist, das dreifache Wissen und ergreifen den Erwerb von Handel und Landwirtschaft?
13.59.37
चातुर्वर्ण्यं पुरा न्यस्तं सुविद्वत्सु द्विजातिषु ।
तस्माद्वर्णौः संविभज्या वृत्तिः सङ्करवर्जिता ॥ १३.५९.३७ ॥
Einst wurde die vierfache Ordnung den gelehrtesten Zweimalgeborenen anvertraut; daher soll der nach den Varṇas gut verteilte Erwerb frei von Vermischung sein.
13.59.38
ये चान्ये श्रोत्रिया जाताः संस्कृताः पुत्रगृध्नुभिः ।
पूर्वनिर्वाणनिर्वृत्तां जातां वृत्तिमुपाश्रिताः ॥ १३.५९.३८ ॥
Und andere Śrotriyas, die von Söhne Begehrenden geweiht geboren wurden, ergreifen den durch frühere Befreiung vollendeten Geburtserwerb.
13.59.39
असंस्कृताः श्रोत्रियजाः संस्कृता ज्ञानिजाः कथम्। ॥ १३.५९.३९ ॥
Wie sind die von Śrotriyas Geborenen ungeweiht, und wie sind die von wissenden Männern Geborenen geweiht?
13.59.40
असंस्कारो वैदिकश्च स मान्यः श्रोत्रियात्मजः ।
शुद्धान्वयः श्रोत्रियस्तु सुविद्वद्भिः समोऽन्यथा ॥ १३.५९.४० ॥
Auch der vedische Mangel an Weihe ist zu ehren: Der Sohn eines Śrotriya, nur ein Śrotriya reiner Abstammung, wird von den Hochgelehrten als gleich angesehen; sonst nicht.
13.59.41
अनधीयानपुत्राश्च वेदसंस्कारवर्जिताः ।
तस्मात्ते वेदविज्ञाऽपि विप्राः श्रुतिनिकारिणः ॥ १३.५९.४१ ॥
Jene, deren Söhne nicht studieren und denen die vedische Weihe fehlt, sind daher, obwohl sie die Veden kennen, Leugner der Śruti.
13.59.42
ब्रह्मराशौ पुरा सृष्टा वेदसंस्कारसंस्कृताः ।
तस्मात्तेष्वेव ते जाताः साधवः कुलधारिणः ॥ १३.५९.४२ ॥
Einst aus der Masse Brahmans geschaffen, durch die vedischen Sakramente geläutert; daher wurden die Tugendhaften, die aus ihnen geboren wurden, Hüter der Familienlinie.
13.59.43
स्वयं क्रीतासु प्रेष्यासु प्रसूयन्ते तु ये नराः ।
कस्य नार्यः सुताश्चैव भवन्ति ऋषिसत्तम ॥ १३.५९.४३ ॥
Wessen Frauen und Söhne sind sie, o Bester der Weisen, bei Männern, die mit selbst erkauften Dienerinnen Kinder zeugen?
13.59.44
स्वदास्यां यो नरो मोहात्प्रसूयेत स पापकृत् ।
इहाभिनिन्दितः प्रेत्य अपत्यं प्रेष्यतां नयेत् ॥ १३.५९.४४ ॥
Ein Mann, der aus Verblendung mit seiner eigenen Sklavin ein Kind zeugt, ist ein Sünder; hier verachtet, soll nach dem Tod seine Nachkommenschaft in die Knechtschaft geführt werden.
13.59.45
सा तस्य भार्या पुत्रा ये हव्यकव्यप्रदास्तु ते ।
तस्या ये बान्धवाः केचिद्विषक्ताः प्रेष्यतां गताः।
सर्वे तस्यास्तु सम्बन्धा मुच्यन्ते प्रेष्यकर्मसु ॥ १३.५९.४५ ॥
Sie ist seine Ehefrau, und die Söhne, die havya und kavya darbringen, sind die seinen; doch alle ihre Verwandten, die an der Knechtschaft hängen und in den Sklavenstand geraten sind, sind von den Sklavenpflichten befreit.
13.59.46
एतत्ते कथितं सर्वं यदभिव्याहृतं त्वया ।
अथवा संशयः कश्चिद्भूयः सम्प्रष्टुमर्हसि ॥ १३.५९.४६ ॥
Alles, was du gesagt hast, wurde dir erklärt; oder wenn noch ein Zweifel bleibt, darfst du erneut fragen.
13.59.47
अमिथ्यादर्शनालोके नारदः सर्वकोविदः ।
प्रत्यक्षदर्शी लोकानां स्वयंभुरिव सत्तमः ॥ १३.५९.४७ ॥
Im Licht des unfehlbaren Schauens ist Nārada allwissend; ein unmittelbarer Seher der Welten, der Beste, wie der Selbstseiende.
13.59.48
इति सम्भाष्य ऋषिभिर्मार्कण्डेयो महातपाः ।
नारदं चापि सत्कृत्य तेन चैवाभिसत्कृतः।
आमन्त्रयित्वा ऋषिभिः प्रययावाश्रमं मुनिः ॥ १३.५९.४८ ॥
Nachdem er so mit den Weisen gesprochen hatte, ehrte der große Asket Mārkaṇḍeya auch Nārada; und von ihm wiederum geehrt, verabschiedete sich der Weise von den Weisen und ging in seine Einsiedelei.
13.59.49
ऋषयश्चापि तीर्थानां परिचर्यां प्रचक्रमुः ॥ १३.५९.४९ ॥
Und auch die Weisen begannen, den Dienst an den heiligen Furten zu verrichten.
13.59.50
सुक्षेत्रबीजसंस्कारविशुद्धो ब्रह्मिचर्यया ।
नित्यनैमित्तिकात्स्नातो मनश्शुद्ध्या च शुद्ध्यति ॥ १३.५९.५० ॥
Wer durch das Ritual der Aussaat auf gutem Feld, durch keusche Zucht und durch das Bad bei den regelmäßigen und gelegentlichen Riten gereinigt ist, wird durch Reinheit des Geistes rein.