Mahābhārata · Adhyāya 13.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.64.1
तीर्थानां दर्शनं श्रेयः स्नानं च भरतर्षभ ।
श्रवणं च महाप्राज्ञ श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः। ॥ १३.६४.१ ॥
Ver los vados sagrados y bañarse en ellos es auspicioso, oh mejor de los Bharatas. Oh gran sabio, deseo oír de ellos en verdad.
13.64.2
पृथिव्यां यानि तीर्थानि पुण्यानि भरतर्षभ ।
वक्तुमर्हसि मे तानि श्रोताऽस्मि नियतं प्रभो ॥ १३.६४.२ ॥
Dime cuáles son los vados sagrados y meritorios de la tierra, oh toro de los Bharatas. Oh señor, soy un oyente firme.
13.64.3
इममङ्गिरसा प्रोक्तं तीर्थवंशं महाद्युते ।
श्रोतुमर्हसि भद्रं ते प्राप्स्यसे धर्ममुत्तमम् ॥ १३.६४.३ ॥
Oh de gran esplendor, debes oír este linaje de lugares sagrados declarado por Aṅgiras. Que el bien te acompañe; obtendrás el dharma supremo.
13.64.4
तपोवनगतं विप्रमभिगम्य महामुनिम् ।
पप्रच्छाङ्गिरसं धीरं गौतमः संशितव्रतः। ॥ १३.६४.४ ॥
Acercándose al gran sabio brahmán que habitaba en el bosque de penitencia, Gautama, de votos firmes, preguntó al firme Aṅgiras.
13.64.5
अस्ति मे भगवन्कश्चित्तीर्थेभ्यो धर्मसंशयः ।
तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामि तन्मे शंस महामुने ॥ १३.६४.५ ॥
Oh bienaventurado, tengo una duda sobre el dharma respecto a los lugares sagrados. Deseo oírlo todo; dímelo, oh gran sabio.
13.64.6
उपस्पृश्य फलं किं स्यात्तेषु तीर्थेषु वै मुने ।
प्रेत्यभावे महाप्राज्ञ तद्यथाऽस्ति तथा वद ॥ १३.६४.६ ॥
Oh sabio, ¿qué fruto se obtiene al tomar agua purificadora en esos lugares sagrados? Oh gran sabio, dilo tal como es en el estado posterior a la muerte.
13.64.7
सप्ताहं चन्द्रभागां वै वितस्तामूर्मिमालिनीम् ।
विगाह्य वै निराहारो निर्मलो मुनिवद्भवेत् ॥ १३.६४.७ ॥
Tras bañarse durante siete días en el Candrabhāgā y en el Vitastā, ceñido de olas, ayunando, se vuelve puro como un sabio.
13.64.8
काश्मीरमण्डले नद्यो याः पतन्ति महास्वनम् ।
ता नदीः सिन्धुमासाद्य शीलवान्स्वर्गमाप्नुयात् ॥ १३.६४.८ ॥
Llegando a los ríos que corren con gran estruendo en la región de Cachemira y al Sindhu al que afluyen, el hombre virtuoso alcanza el cielo.
13.64.9
पुष्करं च प्रभासं च नैमिषं सागरोदकम् ।
देविकामिन्द्रमार्गं च स्वर्णबिन्दुं विगाह्य च ॥ १३.६४.९ ॥
Habiéndose bañado en Puṣkara, Prabhāsa, Naimiṣa, las aguas del océano, el Devikā, el camino de Indra y Svarṇabindu.
13.64.10
विबोध्यते विमानस्थः सोऽप्सरोभिरभिष्टुतः ।
हिरण्यबिन्दुमालक्ष्य प्रयतश्चाभिवाद्य च ॥ १३.६४.१० ॥
Situado en su carro celestial, alabado por las apsarás, despierta; habiendo visto la gota dorada y, con dominio de sí, habiéndose inclinado ante ella.
13.64.11
कुशेशये च देवत्वं धूयते तस्य किल्बिषम् ।
इन्द्रतोयां समासाद्य गन्धमादनसन्निधौ ॥ १३.६४.११ ॥
En Kuśeśaya y en la divinidad se sacude su pecado, tras llegar al Indratoyā, cerca del Gandhamādana.
13.64.12
करतोयां कुरुङ्गे च त्रिरात्रोपोषितो नरः ।
अश्वमेधमवाप्नोति विगाह्य प्रयतः शुचिः ॥ १३.६४.१२ ॥
El hombre que ha ayunado tres noches en el Karatoyā y en Kuruṅga, habiéndose bañado con dominio de sí y puro, obtiene el sacrificio del caballo.
13.64.13
गङ्गाद्वारे कुशावर्ते बिल्वके नीलपर्वते ।
तथा कनखले स्नात्वा धूतपाप्मा दिवं व्रजेत् ॥ १३.६४.१३ ॥
Habiéndose bañado en la Puerta del Gaṅgā, en Kuśāvarta, en Bilvaka y en el monte Nīla, así como en Kanakhala, el hombre cuyos pecados han sido sacudidos va al cielo.
13.64.14
अपां ह्रद उपस्पृश्य वाजिमेधफलं लभेत् ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधः सत्यसन्धस्त्वहिंसकः ॥ १३.६४.१४ ॥
Habiendo tomado agua purificadora en el estanque, el hombre obtiene el fruto del sacrificio del caballo; debe ser célibe, quien ha vencido la ira, fiel a sus votos y no violento.
13.64.15
यत्र भागीरथी गङ्गा वहते दिशमुत्तरम् ।
महेश्वरस्य त्रिस्थाने यो नरस्त्वभिषिच्यते ॥ १३.६४.१५ ॥
Donde el Gaṅgā de Bhāgīrathī fluye hacia la dirección norte, el hombre que es consagrado en los tres lugares de Maheśvara—
13.64.16
एकमासं निराहारः स पश्यति हि देवताः ।
सप्तगङ्गे त्रिगङ्गे च इन्द्रमार्गे च तर्पयन् ॥ १३.६४.१६ ॥
Ayunando durante un mes, contempla a los dioses; en Sapta-Gaṅgā, en Tri-Gaṅgā y en el camino de Indra, ofreciendo libaciones a los dioses (obtiene este fruto).
13.64.17
अर्थान्वै लभते भोक्तुं यो नरो जायते पुनः ।
महाश्रम उपस्पृश्य योऽग्निहोत्रपरः शुचिः ॥ १३.६४.१७ ॥
El hombre que, tras tomar agua en el Mahāśrama y permaneciendo consagrado y puro en el Agnihotra, obtiene riquezas para disfrutar, y vuelve a nacer.
13.64.18
एकमासं निराहारः सिद्धिं मासेन स व्रजेत् ।
महाह्रद उपस्पृश्य भृगुतुङ्गे त्वलोलुपः ॥ १३.६४.१८ ॥
Ayunando durante un mes, alcanza la perfección en un mes; habiendo tomado agua en el gran estanque y, en Bhṛgutuṅga, permaneciendo libre de avaricia.
13.64.19
त्रिरात्रोपोषितो भूत्वा मुच्यते ब्रह्महत्यया ।
कन्याकूप उपस्पृश्य बलाकायां कृतोदकः ॥ १३.६४.१९ ॥
Tras ayunar tres noches, queda libre del pecado de matar a un brahmín; quien, tras tocar el agua en Kanyā-kūpa, realiza la ofrenda de agua en Balākā.
13.64.20
देवेषु लभते कीर्तिं यशसा च विराजते ॥ १३.६४.२० ॥
Obtiene fama entre los dioses y resplandece con gloria.
13.64.21
देविकायामुपस्पृश्य तथा सुन्दरिकाह्रदे ।
अश्विन्यां रूपवर्चस्कं प्रेत्य वै लभते नरः ॥ १३.६४.२१ ॥
Tras tocar el agua en el Devikā y en el estanque Sundarikā, y así también en Aśvinī, el hombre obtiene, después de la muerte, belleza y resplandor.
13.64.22
महागङ्गामुपस्पृश्य कृत्तिकाङ्गारके तथा ।
पक्षमेकं निराहारः स्वर्गमाप्नोति निर्मलः ॥ १३.६४.२२ ॥
Tras tocar el agua en la gran Gaṅgā, y así también en Kṛttikā y Aṅgāraka, y ayunando una quincena, el hombre puro alcanza el cielo.
13.64.23
वैमानिक उपस्पृश्य किङ्किणीकाश्रमे तथा ।
निवासेऽप्सरसां दिव्ये कामचारी महीयते ॥ १३.६४.२३ ॥
Tras tocar el agua en el ermitaño Kiṅkiṇī, y así también en la morada divina de las Apsarās, quien se mueve a voluntad es honrado.
13.64.24
कालिकाश्रममासाद्य विपाशायां कृतोदकः ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधस्त्रिरात्रं मुच्यते भवात् ॥ १३.६४.२४ ॥
Tras llegar al ermitaño Kālikā y realizar la ofrenda de agua en el Vipāśā, el estudiante célibe que ha vencido la ira queda libre de la existencia mundana en tres noches.
13.64.25
आश्रमे कृत्तिकानां तु स्नात्वा यस्तर्पयेत्पितॄन् ।
तोषयित्वा महादेवं निर्मलः स्वर्गमाप्नुयात् ॥ १३.६४.२५ ॥
Quien, tras bañarse en el ermitaño de las Kṛttikās, ofrece libaciones a los antepasados y complace a Mahādeva, se purifica y alcanza el cielo.
13.64.26
महाकूपमुपस्पृश्य त्रिरात्रोपोषितः शुचिः ।
त्रसानां स्थावराणां च द्विपदानां भयं त्यजेत् ॥ १३.६४.२६ ॥
Quien, tras tocar el gran pozo y ayunar tres noches, se vuelve puro, debe abandonar el temor a los seres móviles, inmóviles y bípedos.
13.64.27
देवदारुवने स्नात्वा धूतपाप्मा कृतोदकः ।
देवशब्दमवाप्नोति सप्तरात्रोषितः शुचिः ॥ १३.६४.२७ ॥
Quien, tras bañarse en el bosque de devadāru, sacudir el pecado, ofrecer agua y residir siete noches, se vuelve puro, alcanza el título de 'deva'.
13.64.28
शरस्तम्बे कुशस्तम्बे द्रोणशर्मपदे तथा ।
अपांप्रपतनासेवी सेव्यते सोप्सरोगणैः ॥ १३.६४.२८ ॥
Quien habita junto a la cascada en Śarastamba, Kuśastamba y el lugar de Droṇaśarman es servido por hordas de apsarās.
13.64.29
चित्रकूटे जनस्थाने तथा मन्दाकिनीजले ।
विगाह्य वै निराहारो राजलक्ष्म्या निषेव्यते ॥ १३.६४.२९ ॥
Quien, tras sumergirse en las aguas del Mandākinī en Citrakūṭa y Janasthāna y permanecer en ayuno, es servido por la fortuna real.
13.64.30
श्यामायास्त्वाश्रमं गत्वा उषित्वा चाभिषिच्य च ।
एकपक्षं निराहारस्त्वन्तर्धानफलं लभेत् ॥ १३.६४.३० ॥
Quien, yendo al ermitaño de Śyāmā, morando allí, bañándose en abhiṣeka y ayunando una quincena, obtiene el fruto de la invisibilidad.
13.64.31
कौशिकीं तु समासाद्य वायुभक्षस्त्वलोलुपः ।
एकविंशतिरात्रेण स्वर्गमारोहते नरः ॥ १३.६४.३१ ॥
Habiendo llegado al Kauśikī, viviendo solo de aire y libre de codicia, el hombre asciende al cielo en veintiuna noches.
13.64.32
मतङ्गवाप्यां यः स्नायादेकरात्रेण सिध्यति ।
विगाहति ह्यनालम्बमन्धकं वै सनातनम् ॥ १३.६४.३२ ॥
Quien se baña una noche en el estanque de Mataṅga alcanza la perfección; se sumerge en lo sin apoyo, oscuro y eterno.
13.64.33
नैमिषे स्वर्गतीर्थे च उपस्पृश्य जितेन्द्रियः ।
फलं पुरुषमेधस्य लभेन्मासं कृतोदकः ॥ १३.६४.३३ ॥
En el Svarga-tīrtha de Naimiṣa, tras tomar agua ritual con los sentidos controlados y ofrecer agua durante un mes, el hombre obtiene el fruto del sacrificio Puruṣamedha.
13.64.34
गङ्गाह्रद उपस्पृस्य तथा चैवोत्पलावने ।
अश्वमेघमवाप्नोति तत्र मासं कृतोदकः ॥ १३.६४.३४ ॥
Tras tomar agua ritual en el estanque del Gaṅgā y asimismo en el Utpalāvana, y ofrecer agua allí un mes, obtiene el sacrificio del caballo.
13.64.35
गङ्गायमुनयोस्तीर्थे तथा कालञ्जरे गिरौ ।
दशाश्वमेधानाप्नोति तत्र मासं कृतोदकः ॥ १३.६४.३५ ॥
En el vado sagrado del Gaṅgā y el Yamunā, igualmente en la montaña Kālañjara, tras ofrecer agua allí un mes, obtiene diez sacrificios del caballo.
13.64.36
यष्टिह्रद उपस्पृश्य चान्नदानाद्विशिष्यते ॥ १३.६४.३६ ॥
Tomar agua ritual en el estanque Yaṣṭi es superior incluso a la donación de alimento.
13.64.37
दशतीर्थसहस्राणि तिस्रः कोट्यस्तथाऽपराः ।
समागच्छन्ति माघ्यां तु प्रयागे भरतर्षभ ॥ १३.६४.३७ ॥
Diez mil vados sagrados, tres crores y otros se reúnen en Prayāga en el mes de Māgha, oh toro de los Bharatas.
13.64.38
माघमासं प्रयागे तु नियतः संशितव्रतः ।
स्नात्वा तु भरतश्रेष्ठ निर्मलः स्वर्गमाप्नुयात् ॥ १३.६४.३८ ॥
El hombre que, dominado y firme en sus votos, se baña en Prayāga en el mes de Māgha, oh mejor de los Bharatas, se vuelve puro y alcanza el cielo.
13.64.39
मरुद्गण उपस्पृश्य पितॄणामाश्रमे शुचिः ।
वैवस्वतस्य तीर्थे च तीर्थभूतो भवेन्नरः ॥ १३.६४.३९ ॥
Habiendo tomado agua en el vado de los Marudgaṇa y siendo puro en el ermitaño de los antepasados y en el vado de Vaivasvata, el hombre mismo se convierte en un vado sagrado.
13.64.40
तथा ब्रह्मसरो गत्वा भागीरथ्यां कृतोदकः ।
एकमासं निराहारः सोमलोकमवाप्नुयात् ॥ १३.६४.४० ॥
Asimismo, quien va al lago de Brahmā, hace ofrendas de agua en el Bhāgīrathī y ayuna durante un mes, alcanza el mundo de la Luna.
13.64.41
उत्पातके नरः स्नात्वा अष्टावक्रे कृतोदकः ।
द्वादशाहं निराहारो नरमेधफलं लभेत् ॥ १३.६४.४१ ॥
El hombre que se baña en Utpātaka, hace ofrendas de agua en Aṣṭāvakra y ayuna doce días obtiene el fruto de un sacrificio humano.
13.64.42
अश्मपृष्ठे गयायां च निरविन्दे च पर्वते ।
तृतीयां क्रौञ्चपद्यां च ब्रह्महत्यां विशुध्यते ॥ १३.६४.४२ ॥
En Aśmapṛṣṭha, en Gayā, en el monte Niravinda, y en Krauñcapadī al tercer día, uno se purifica del pecado de matar a un brahmán.
13.64.43
कलविङ्क उपस्पृश्य विद्याच्च बहुशो जलम् ।
अग्नेः पुरे नरः स्नात्वा अग्निकन्यापुरे वसेत् ॥ १३.६४.४३ ॥
Habiendo tomado agua ritual en Kalaviṅka y conocido muchas veces el agua, un hombre que se ha bañado en la ciudad de Agni debe residir en la ciudad de Agnikanyā.
13.64.44
करवीरपुरे स्नात्वा विशालायां कृतोदकः ।
देवह्रद उपस्पृश्य ब्रह्मभूतो विराजते ॥ १३.६४.४४ ॥
Habiéndose bañado en Karavīrapura, ofrecido agua en Viśālā y tomado agua ritual en el lago divino Devahrada, resplandece, hecho uno con Brahman.
13.64.45
पुनरावर्तनन्दां च महानन्दां च सेव्य वै ।
नन्दने सेव्यते दान्तस्त्वप्सरोभिरहिंसकः ॥ १३.६४.४५ ॥
Habiendo visitado Punarāvartanandā y Mahānandā, el hombre dominado y no violento es servido por las apsarás en Nandana.
13.64.46
उर्वशीं कृत्तिकायोगे गत्वा चैव समाहितः ।
लौहित्ये विधिवत्स्नात्वा पुण्डरीकफलं लभेत् ॥ १३.६४.४६ ॥
Yendo a Urvaśī en la conjunción de Kṛttikā con mente concentrada, y bañándose según el rito en el Lauhitya, el hombre obtiene el fruto del sacrificio puṇḍarīka.
13.64.47
रामह्रद उपस्पृश्य विपाशायां कृतोदकः ।
द्वादशाहं निराहारः कल्मषाद्विप्रमुच्यते ॥ १३.६४.४७ ॥
Habiendo tomado agua ritual en Rāmahrada y ofrecido agua en el Vipāśā, y ayunando doce días, el hombre queda plenamente liberado del pecado.
13.64.48
महाह्रद उपस्पृश्य शुद्धेन मनसा नरः ।
एकमासं निराहारो जमदग्निगतिं लभेत् ॥ १३.६४.४८ ॥
Habiendo tomado agua ritual en el gran lago, el hombre de mente pura, ayunando un mes, alcanza el destino de Jamadagni.
13.64.49
विन्ध्ये संताप्य चात्मानं सत्यसन्धस्त्वहिंसकः ।
विनयात्तप आस्थाय मासेनैकेन सिध्यति ॥ १३.६४.४९ ॥
Habiéndose mortificado en el Vindhya, fiel a sus votos y no violento, quien adopta la austeridad con humildad alcanza la perfección en un solo mes.
13.64.50
मुण्डे ब्रह्मगवा चैव निरिचिं देवपर्वतम् ।
देवह्रदमुपस्पृश्य ब्रह्मभूतो विराजते।
कुमारपदमास्थाय मासेनैकेन शुध्यति ॥ १३.६४.५० ॥
En Muṇḍa, en Brahmagavā y en el monte divino Nirikṣi, tras purificarse con agua en el estanque divino, resplandece como quien se ha vuelto Brahman; adoptando el lugar de Kumāra, queda purificado en un solo mes.
13.64.51
नर्मदायामुपस्पृश्य तता शूर्पारकोदके ।
एकपक्षं निराहारो राजपुत्रो विधीयते ॥ १३.६४.५१ ॥
Tras purificarse con agua en el Narmadā y luego en las aguas de Śūrpāraka, se prescribe al hijo de un rey permanecer en ayuno durante una quincena.
13.64.52
जम्बूमार्गे त्रिभिर्मासैः संयतः सुसमाहितः ।
अहोरात्रेण चैकेन सिद्धिं समधिगच्छति ॥ १३.६४.५२ ॥
En el sendero de Jambū, dominado y perfectamente concentrado durante tres meses, alcanza la perfección en un solo día y una noche.
13.64.53
कोकामुखे विगाह्याथ गत्वा चाञ्जलिकाश्रमम् ।
शाकभक्षश्चीरवासाः कुमारीर्विन्दते दश ॥ १३.६४.५३ ॥
Tras sumergirse en Kokāmukha y luego ir al ermitaño de Añjali, comiendo verduras y vestido con ropas de corteza, obtiene diez doncellas.
13.64.55
वैवस्वतस्य सदनं न स गच्छेत्कदाचन ।
प्रभासे त्वेकरात्रेण अमावास्यां ममाहितः।
सिद्ध्यते तु महाबाहो यो नरो जायतेऽमरः ॥ १३.६४.५५ ॥
Nunca va a la morada de Vaivasvata (Yama). En Prabhāsa, en el día de luna nueva, devoto a mí, se perfecciona en una sola noche; oh de brazos poderosos, ese hombre nace como inmortal.
13.64.56
उज्जानक उपस्पृस्य आर्ष्टिषेणस्य चाश्रमे ।
पिङ्गायाश्चाश्रमे स्नात्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.६४.५६ ॥
Tras hacer ācamana en Ujjānaka y bañarse en el ermita de Ārṣṭiṣeṇa y en el ermita de Piṅgā, el hombre queda libre de todos los pecados.
13.64.57
कुल्यायां समुपस्पृश्य जप्त्वा चैवाघमर्षणम् ।
अश्वमेधमवाप्नोति त्रिरात्रोपोषितो नरः ॥ १३.६४.५७ ॥
Tras hacer ācamana en el Kulyā y recitar el Aghamarṣaṇa, el hombre que ayuna tres noches obtiene el mérito del sacrificio del caballo.
13.64.58
पिण्डारक उपस्पृश्य एकरात्रोषितो नरः ।
अग्निष्टोममवाप्नोति प्रभातां शर्वरीं शुचिः ॥ १३.६४.५८ ॥
Tras hacer ācamana en Piṇḍāraka y permanecer una noche, el hombre se purifica y al amanecer obtiene el mérito del sacrificio Agniṣṭoma.
13.64.59
तथा ब्रह्मसरो गत्वा धर्मारण्योपशोभितम् ।
पुण्डरीकमवाप्नोति उपस्पृश्य नरः शुचिः ॥ १३.६४.५९ ॥
Asimismo, quien va al lago Brahma, adornado por el bosque de Dharma, y hace ācamana, se purifica y obtiene el mérito del sacrificio Puṇḍarīka.
13.64.60
मैनाके पर्वते स्नात्वा तथा सन्ध्यामुपास्य च ।
कामं जित्वा च वै मासं सर्वयज्ञफलं लभेत् ॥ १३.६४.६० ॥
Tras bañarse en el monte Maināka y realizar la adoración del crepúsculo, y habiendo vencido el deseo durante un mes, se obtiene el fruto de todos los sacrificios.
13.64.61
कालोदकं नन्दिकुण्डं तथा चोत्तरमानसम् ।
अभ्येत्य योजनशताद्भूणहा विप्रमुच्यते ॥ १३.६४.६१ ॥
Quien se acerca a Kālodaka, al estanque de Nandi y asimismo al lago Mānasa septentrional, aun desde cien yojanas de distancia, el asesino de un embrión queda libre.
13.64.62
नन्दीश्वरस्य मूर्ति तु दृष्ट्वा मुच्येत किल्बिषैः ।
स्वर्गमार्गे नरः स्नात्वा ब्रह्मलोकं स गच्छति ॥ १३.६४.६२ ॥
Al contemplar la imagen de Nandīśvara, el hombre queda libre de sus pecados; tras bañarse en el camino del cielo, va al mundo de Brahmā.
13.64.63
विख्यातो हिमवान्पुण्यः शंकरश्वशुरो गिरिः ।
आकरः सर्वरत्नानां सिद्धचारणसेवितः ॥ १३.६४.६३ ॥
El famoso y sagrado monte Himavān es el suegro de Śaṅkara; es una mina de todas las joyas, frecuentada por siddhas y cāraṇas.
13.64.64
दर्शनाद्गमनात्पूतो भवेदनशनादपि ।
शरीरमुत्सृजेत्तत्र विधिपूर्वमनाशके ॥ १३.६४.६४ ॥
Por la visión, por ir allí e incluso por el ayuno, uno se purifica; allí, en Anāśaka, debe abandonar el cuerpo según la norma.
13.64.65
अध्रुवं जीवितं ज्ञात्वा यो वै वेदान्तगो द्विजः ।
अभ्यर्च्य देवतास्तत्र नमस्कृत्य मुनींस्तथा। ॥ १३.६४.६५ ॥
Sabiendo que la vida es impermanente, el dvija que ha llegado al fin de los Vedas, tras adorar allí a los dioses e inclinarse ante los sabios…
13.64.66
ततः क्रोधं च लोभं च यो जित्वा तीर्थमावसेत् ।
न तेन किञ्चिन्न प्राप्तं तीर्थाभिगमनाद्भवेत् ॥ १३.६४.६६ ॥
Luego, quien, tras vencer la ira y la codicia, habita en un tīrtha — nada queda sin obtener para él; por la peregrinación al tīrtha se alcanza.
13.64.67
यान्यगम्यानि तीर्थानि दुर्गाणि विषमाणि च ।
मनसा तानि गम्यानि सर्वतीर्थसमीक्षया ॥ १३.६४.६७ ॥
Aquellos tīrtha inaccesibles, difíciles y escabrosos — pueden alcanzarse con la mente, contemplando todos los tīrtha.
13.64.68
इदं मेध्यमिदं पुण्यमिदं स्वर्ग्यमनुत्तमम् ।
इदं रहस्यं वेदानामाप्लाव्यं पावनं तथा ॥ १३.६४.६८ ॥
Esto es puro, meritorio, conduce al cielo y es supremo. Este es el secreto de los Vedas, apto para el baño sagrado y purificador también.
13.64.69
इदं दद्याद्द्विजातीनां साधोरात्महितस्य च ।
सुहृदां च जपेत्कर्णे शिष्यस्यानुगतस्य च। ॥ १३.६४.६९ ॥
Esto debe darse a los dvijas y al hombre bueno que busca su propio bien. Debe recitarse al oído de los amigos y del discípulo fiel que sigue.
13.64.70
दत्तवान्गौतमस्यैतदङ्गिरा वै महातपाः ।
अङ्गिराः समनुज्ञातः काश्यपेन च धीमता ॥ १३.६४.७० ॥
El gran asceta Aṅgiras, en efecto, dio esto a Gautama, habiendo sido autorizado por el sabio Kāśyapa.
13.64.71
महर्षीणामिदं जप्यं पावनानां तथोत्तमम् ।
जपंश्चाभ्युत्थितः शश्वन्निर्मलः स्वर्गमाप्नुयात् ॥ १३.६४.७१ ॥
Esto debe ser recitado por los grandes sabios, supremo incluso entre los purificadores. Recitándolo, levantándose siempre atento, el hombre sin mancha debe alcanzar el cielo.
13.64.72
इदं यश्चापि शृणुयाद्रहस्यं त्वङ्गिरोमतम् ।
उत्तमे च कुले जन्म लभेञ्जातीश्च संस्मरेत् ॥ १३.६४.७२ ॥
Quien escuche este secreto enseñado por Aṅgiras debe obtener nacimiento en una familia noble y recordar sus vidas anteriores.