ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.64.1
तीर्थानां दर्शनं श्रेयः स्नानं च भरतर्षभ ।
श्रवणं च महाप्राज्ञ श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः। ॥ १३.६४.१ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୀର୍ଥଦର୍ଶନ ଓ ସେଥିରେ ସ୍ନାନ କଲ୍ୟାଣକର। ହେ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ, ତାହାର ତତ୍ତ୍ୱ ମୁଁ ଯଥାର୍ଥରେ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
13.64.2
पृथिव्यां यानि तीर्थानि पुण्यानि भरतर्षभ ।
वक्तुमर्हसि मे तानि श्रोताऽस्मि नियतं प्रभो ॥ १३.६४.२ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୃଥିବୀରେ ଥିବା ପୁଣ୍ୟ ତୀର୍ଥଗୁଡ଼ିକ ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ। ହେ ପ୍ରଭୋ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶ୍ରୋତା।
13.64.3
इममङ्गिरसा प्रोक्तं तीर्थवंशं महाद्युते ।
श्रोतुमर्हसि भद्रं ते प्राप्स्यसे धर्ममुत्तमम् ॥ १३.६४.३ ॥
ହେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ କଥିତ ଏହି ତୀର୍ଥବଂଶ ତୁମେ ଶୁଣିବା ଉଚିତ। ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ତୁମେ ଉତ୍ତମ ଧର୍ମ ପାଇବ।
13.64.4
तपोवनगतं विप्रमभिगम्य महामुनिम् ।
पप्रच्छाङ्गिरसं धीरं गौतमः संशितव्रतः। ॥ १३.६४.४ ॥
ତପୋବନରେ ଥିବା ସେହି ବିପ୍ର ମହାମୁନିଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ, କଠୋରବ୍ରତ ଗୌତମ ଧୀର ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।
13.64.5
अस्ति मे भगवन्कश्चित्तीर्थेभ्यो धर्मसंशयः ।
तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामि तन्मे शंस महामुने ॥ १३.६४.५ ॥
ହେ ଭଗବନ୍, ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୋର ଏକ ଧର୍ମସଂଶୟ ଅଛି। ତାହା ସବୁ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ; ହେ ମହାମୁନେ, ମୋତେ କହନ୍ତୁ।
13.64.6
उपस्पृश्य फलं किं स्यात्तेषु तीर्थेषु वै मुने ।
प्रेत्यभावे महाप्राज्ञ तद्यथाऽस्ति तथा वद ॥ १३.६४.६ ॥
ହେ ମୁନେ, ସେହି ତୀର୍ଥମାନଙ୍କରେ ଆଚମନ କଲେ କଣ ଫଳ ହୁଏ? ହେ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ, ମରଣ ପରେ ଯେମିତି ଅଛି ସେମିତି କୁହନ୍ତୁ।
13.64.7
सप्ताहं चन्द्रभागां वै वितस्तामूर्मिमालिनीम् ।
विगाह्य वै निराहारो निर्मलो मुनिवद्भवेत् ॥ १३.६४.७ ॥
ସାତ ଦିନ ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ଓ ତରଙ୍ଗମାଳିନୀ ବିତସ୍ତାରେ ସ୍ନାନ କରି, ନିରାହାର ରହି, ମୁନିପରି ନିର୍ମଳ ହୁଏ।
13.64.8
काश्मीरमण्डले नद्यो याः पतन्ति महास्वनम् ।
ता नदीः सिन्धुमासाद्य शीलवान्स्वर्गमाप्नुयात् ॥ १३.६४.८ ॥
କାଶ୍ମୀର ମଣ୍ଡଳରେ ମହାଶବ୍ଦରେ ପ୍ରବାହିତ ନଦୀସବୁ ଓ ସେହି ନଦୀମାନଙ୍କୁ ପାଇଥିବା ସିନ୍ଧୁରେ ପହଞ୍ଚି ଶୀଳବାନ ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ କରେ।
13.64.9
पुष्करं च प्रभासं च नैमिषं सागरोदकम् ।
देविकामिन्द्रमार्गं च स्वर्णबिन्दुं विगाह्य च ॥ १३.६४.९ ॥
ପୁଷ୍କର, ପ୍ରଭାସ, ନୈମିଷ, ସାଗରଜଳ, ଦେବିକା, ଇନ୍ଦ୍ରମାର୍ଗ ଓ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବିନ୍ଦୁରେ ସ୍ନାନ କରି।
13.64.10
विबोध्यते विमानस्थः सोऽप्सरोभिरभिष्टुतः ।
हिरण्यबिन्दुमालक्ष्य प्रयतश्चाभिवाद्य च ॥ १३.६४.१० ॥
ବିମାନସ୍ଥ ସେ ଅପସରାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ ହୋଇ ଜାଗରିତ ହୁଏ; ହିରଣ୍ୟବିନ୍ଦୁ ଦେଖି, ସଂଯମରେ ପ୍ରଣାମ କରି।
13.64.11
कुशेशये च देवत्वं धूयते तस्य किल्बिषम् ।
इन्द्रतोयां समासाद्य गन्धमादनसन्निधौ ॥ १३.६४.११ ॥
କୁଶେଶୟରେ ଓ ଦେବତ୍ୱରେ ତାହାର ପାପ ଝାଡ଼ି ଦିଆଯାଏ; ଗନ୍ଧମାଦନ ନିକଟରେ ଇନ୍ଦ୍ରତୋୟାରେ ପହଞ୍ଚି।
13.64.12
करतोयां कुरुङ्गे च त्रिरात्रोपोषितो नरः ।
अश्वमेधमवाप्नोति विगाह्य प्रयतः शुचिः ॥ १३.६४.१२ ॥
କରତୋୟା ଓ କୁରୁଙ୍ଗରେ ତିନି ରାତ୍ରି ଉପବାସ କରିଥିବା ମନୁଷ୍ୟ, ସଂଯମୀ ଓ ଶୁଚି ହୋଇ ସ୍ନାନ କରି ଅଶ୍ୱମେଧ ପାଏ।
13.64.13
गङ्गाद्वारे कुशावर्ते बिल्वके नीलपर्वते ।
तथा कनखले स्नात्वा धूतपाप्मा दिवं व्रजेत् ॥ १३.६४.१३ ॥
ଗଙ୍ଗାଦ୍ୱାର, କୁଶାବର୍ତ୍ତ, ବିଲ୍ବକ, ନୀଳପର୍ବତ ଏବଂ କନଖଳରେ ସ୍ନାନ କରି ପାପମୁକ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ।
13.64.14
अपां ह्रद उपस्पृश्य वाजिमेधफलं लभेत् ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधः सत्यसन्धस्त्वहिंसकः ॥ १३.६४.१४ ॥
ଜଳକୁଣ୍ଡରେ ଆଚମନ କରିବା ଲୋକ ଅଶ୍ୱମେଧ ଫଳ ପାଏ; ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, କ୍ରୋଧଜୟୀ, ସତ୍ୟପ୍ରତିଜ୍ଞ ଓ ଅହିଂସକ ହେବା ଉଚିତ।
13.64.15
यत्र भागीरथी गङ्गा वहते दिशमुत्तरम् ।
महेश्वरस्य त्रिस्थाने यो नरस्त्वभिषिच्यते ॥ १३.६४.१५ ॥
ଭାଗୀରଥୀ ଗଙ୍ଗା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ବହୁଥିବା ସ୍ଥାନରେ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ତ୍ରିସ୍ଥାନରେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଅଭିଷେକ ପାଏ—
13.64.16
एकमासं निराहारः स पश्यति हि देवताः ।
सप्तगङ्गे त्रिगङ्गे च इन्द्रमार्गे च तर्पयन् ॥ १३.६४.१६ ॥
ଏକ ମାସ ନିରାହାର ରହି ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରେ; ସପ୍ତଗଙ୍ଗା, ତ୍ରିଗଙ୍ଗା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରମାର୍ଗରେ ତର୍ପଣ କରି (ଏହି ଫଳ ପାଏ)।
13.64.17
अर्थान्वै लभते भोक्तुं यो नरो जायते पुनः ।
महाश्रम उपस्पृश्य योऽग्निहोत्रपरः शुचिः ॥ १३.६४.१७ ॥
ମହାଶ୍ରମରେ ଆଚମନ କରି ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରରେ ନିରତ ଓ ଶୁଚି ମନୁଷ୍ୟ ଧନ ଓ ଭୋଗ ପାଏ; ପୁଣି ଜନ୍ମ ନିଏ।
13.64.18
एकमासं निराहारः सिद्धिं मासेन स व्रजेत् ।
महाह्रद उपस्पृश्य भृगुतुङ्गे त्वलोलुपः ॥ १३.६४.१८ ॥
ଏକ ମାସ ନିରାହାର ରହି ସେ ଏକ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ସିଦ୍ଧି ପାଏ; ମହାହ୍ରଦରେ ଆଚମନ କରି, ଭୃଗୁତୁଙ୍ଗରେ ଲୋଭରହିତ ହୋଇ।
13.64.19
त्रिरात्रोपोषितो भूत्वा मुच्यते ब्रह्महत्यया ।
कन्याकूप उपस्पृश्य बलाकायां कृतोदकः ॥ १३.६४.१९ ॥
ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; କନ୍ୟାକୂପରେ ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରି ବଲାକାରେ ଉଦକକ୍ରିୟା କରିଥିବା ଲୋକ।
13.64.20
देवेषु लभते कीर्तिं यशसा च विराजते ॥ १३.६४.२० ॥
ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୀର୍ତ୍ତି ଲାଭ କରେ ଏବଂ ଯଶରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ।
13.64.21
देविकायामुपस्पृश्य तथा सुन्दरिकाह्रदे ।
अश्विन्यां रूपवर्चस्कं प्रेत्य वै लभते नरः ॥ १३.६४.२१ ॥
ଦେବିକା ଓ ସୁନ୍ଦରିକା ହ୍ରଦରେ ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ଏବଂ ଅଶ୍ୱିନୀରେ; ମଣିଷ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ରୂପ ଓ ତେଜ ଲାଭ କରେ।
13.64.22
महागङ्गामुपस्पृश्य कृत्तिकाङ्गारके तथा ।
पक्षमेकं निराहारः स्वर्गमाप्नोति निर्मलः ॥ १३.६४.२२ ॥
ମହାଗଙ୍ଗା, କୃତ୍ତିକା ଓ ଅଙ୍ଗାରକରେ ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ଏକ ପକ୍ଷ ନିରାହାର ରହି ନିର୍ମଳ ଲୋକ ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ କରେ।
13.64.23
वैमानिक उपस्पृश्य किङ्किणीकाश्रमे तथा ।
निवासेऽप्सरसां दिव्ये कामचारी महीयते ॥ १३.६४.२३ ॥
କିଙ୍କିଣୀ ଆଶ୍ରମରେ ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ନିବାସରେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ସେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
13.64.24
कालिकाश्रममासाद्य विपाशायां कृतोदकः ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधस्त्रिरात्रं मुच्यते भवात् ॥ १३.६४.२४ ॥
କାଳିକା ଆଶ୍ରମରେ ପହଞ୍ଚି ବିପାଶାରେ ଉଦକକ୍ରିୟା କରି, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଓ କ୍ରୋଧ ଜୟୀ ହୋଇ ତିନି ରାତିରେ ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
13.64.25
आश्रमे कृत्तिकानां तु स्नात्वा यस्तर्पयेत्पितॄन् ।
तोषयित्वा महादेवं निर्मलः स्वर्गमाप्नुयात् ॥ १३.६४.२५ ॥
କୃତ୍ତିକାମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ସ୍ନାନ କରି ଯିଏ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କରେ ଏବଂ ମହାଦେବଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରେ, ସେ ନିର୍ମଳ ହୋଇ ସ୍ବର୍ଗ ଲାଭ କରେ।
13.64.26
महाकूपमुपस्पृश्य त्रिरात्रोपोषितः शुचिः ।
त्रसानां स्थावराणां च द्विपदानां भयं त्यजेत् ॥ १३.६४.२६ ॥
ମହାକୂପକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଚର, ଅଚର ଓ ଦ୍ବିପଦ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
13.64.27
देवदारुवने स्नात्वा धूतपाप्मा कृतोदकः ।
देवशब्दमवाप्नोति सप्तरात्रोषितः शुचिः ॥ १३.६४.२७ ॥
ଦେବଦାରୁ ବନରେ ସ୍ନାନ କରି, ପାପ ଧୋଇ, ଜଳତର୍ପଣ କରି, ସାତ ରାତି ରହି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି 'ଦେବ' ଉପାଧି ପାଏ।
13.64.28
शरस्तम्बे कुशस्तम्बे द्रोणशर्मपदे तथा ।
अपांप्रपतनासेवी सेव्यते सोप्सरोगणैः ॥ १३.६४.२८ ॥
ଶରସ୍ତମ୍ବ, କୁଶସ୍ତମ୍ବ ଓ ଦ୍ରୋଣଶର୍ମପଦରେ, ଜଳପ୍ରପାତ ନିକଟରେ ରହୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଅପ୍ସରାଗଣଙ୍କ ଦ୍ବାରା ସେବିତ ହୁଏ।
13.64.29
चित्रकूटे जनस्थाने तथा मन्दाकिनीजले ।
विगाह्य वै निराहारो राजलक्ष्म्या निषेव्यते ॥ १३.६४.२९ ॥
ଚିତ୍ରକୂଟ, ଜନସ୍ଥାନ ଓ ମନ୍ଦାକିନୀ ଜଳରେ ଡୁବି ନିରାହାର ରହୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ରାଜଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଦ୍ବାରା ସେବିତ ହୁଏ।
13.64.30
श्यामायास्त्वाश्रमं गत्वा उषित्वा चाभिषिच्य च ।
एकपक्षं निराहारस्त्वन्तर्धानफलं लभेत् ॥ १३.६४.३० ॥
ଶ୍ୟାମାଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇ, ସେଠାରେ ରହି, ଅଭିଷେକ ସ୍ନାନ କରି, ଏକ ପକ୍ଷ ନିରାହାର ରହି ବ୍ୟକ୍ତି ଅଦୃଶ୍ୟତାର ଫଳ ପାଏ।
13.64.31
कौशिकीं तु समासाद्य वायुभक्षस्त्वलोलुपः ।
एकविंशतिरात्रेण स्वर्गमारोहते नरः ॥ १३.६४.३१ ॥
କୌଶିକୀ ନଦୀକୁ ପହଞ୍ଚି, କେବଳ ପବନ ଖାଇ, ଲୋଭରହିତ ହୋଇ, ମନୁଷ୍ୟ ଏକୋଇଶ ରାତିରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆରୋହଣ କରେ।
13.64.32
मतङ्गवाप्यां यः स्नायादेकरात्रेण सिध्यति ।
विगाहति ह्यनालम्बमन्धकं वै सनातनम् ॥ १३.६४.३२ ॥
ମତଙ୍ଗବାପୀରେ ଯିଏ ଗୋଟିଏ ରାତି ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ; ନିରାଧାର, ଅନ୍ଧକାରମୟ ସନାତନରେ ସେ ପ୍ରବେଶ କରେ।
13.64.33
नैमिषे स्वर्गतीर्थे च उपस्पृश्य जितेन्द्रियः ।
फलं पुरुषमेधस्य लभेन्मासं कृतोदकः ॥ १३.६४.३३ ॥
ନୈମିଷର ସ୍ୱର୍ଗତୀର୍ଥରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରି ଆଚମନ କରି, ଏକ ମାସ ଜଳତର୍ପଣ କରିଲେ ପୁରୁଷମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ।
13.64.34
गङ्गाह्रद उपस्पृस्य तथा चैवोत्पलावने ।
अश्वमेघमवाप्नोति तत्र मासं कृतोदकः ॥ १३.६४.३४ ॥
ଗଙ୍ଗାହ୍ରଦ ଓ ଉତ୍ପଳାବନରେ ମଧ୍ୟ ଆଚମନ କରି, ସେଠାରେ ଏକ ମାସ ଜଳତର୍ପଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।
13.64.35
गङ्गायमुनयोस्तीर्थे तथा कालञ्जरे गिरौ ।
दशाश्वमेधानाप्नोति तत्र मासं कृतोदकः ॥ १३.६४.३५ ॥
ଗଙ୍ଗା-ଯମୁନାର ତୀର୍ଥରେ ଏବଂ କାଳଞ୍ଜର ପର୍ବତରେ, ସେଠାରେ ଏକ ମାସ ଜଳତର୍ପଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଦଶ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।
13.64.36
यष्टिह्रद उपस्पृश्य चान्नदानाद्विशिष्यते ॥ १३.६४.३६ ॥
ଯଷ୍ଟିହ୍ରଦରେ ଆଚମନ କରିବା ଅନ୍ନଦାନଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
13.64.37
दशतीर्थसहस्राणि तिस्रः कोट्यस्तथाऽपराः ।
समागच्छन्ति माघ्यां तु प्रयागे भरतर्षभ ॥ १३.६४.३७ ॥
ଦଶ ହଜାର ତୀର୍ଥ, ତିନି କୋଟି ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମାଘ ମାସରେ ପ୍ରୟାଗରେ ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
13.64.38
माघमासं प्रयागे तु नियतः संशितव्रतः ।
स्नात्वा तु भरतश्रेष्ठ निर्मलः स्वर्गमाप्नुयात् ॥ १३.६४.३८ ॥
ମାଘ ମାସରେ ପ୍ରୟାଗରେ ନିୟମରେ ଓ ଦୃଢ଼ବ୍ରତ ହୋଇ ସ୍ନାନ କଲେ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମନୁଷ୍ୟ ନିର୍ମଳ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଏ।
13.64.39
मरुद्गण उपस्पृश्य पितॄणामाश्रमे शुचिः ।
वैवस्वतस्य तीर्थे च तीर्थभूतो भवेन्नरः ॥ १३.६४.३९ ॥
ମରୁଦ୍ଗଣ ତୀର୍ଥରେ ଆଚମନ କରି, ପିତୃମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ଓ ବୈବସ୍ୱତ ତୀର୍ଥରେ ଶୁଚି ହୋଇ, ମନୁଷ୍ୟ ନିଜେ ତୀର୍ଥରୂପ ହୁଏ।
13.64.40
तथा ब्रह्मसरो गत्वा भागीरथ्यां कृतोदकः ।
एकमासं निराहारः सोमलोकमवाप्नुयात् ॥ १३.६४.४० ॥
ସେହିପରି ବ୍ରହ୍ମସରୋବରକୁ ଯାଇ, ଭାଗୀରଥୀରେ ଜଳତର୍ପଣ କରି, ଏକ ମାସ ନିରାହାର ରହିଲେ ସୋମଲୋକ ମିଳେ।
13.64.41
उत्पातके नरः स्नात्वा अष्टावक्रे कृतोदकः ।
द्वादशाहं निराहारो नरमेधफलं लभेत् ॥ १३.६४.४१ ॥
ଉତ୍ପାତକରେ ସ୍ନାନ କରି, ଅଷ୍ଟାବକ୍ରରେ ଜଳତର୍ପଣ କରି, ବାର ଦିନ ନିରାହାର ରହିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ନରମେଧ ଫଳ ପାଏ।
13.64.42
अश्मपृष्ठे गयायां च निरविन्दे च पर्वते ।
तृतीयां क्रौञ्चपद्यां च ब्रह्महत्यां विशुध्यते ॥ १३.६४.४२ ॥
ଅଶ୍ମପୃଷ୍ଠ, ଗୟା, ନିରବିନ୍ଦ ପର୍ବତ ଓ କ୍ରୌଞ୍ଚପଦୀରେ ତୃତୀୟ ଦିନରେ (ସ୍ନାନ କଲେ) ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ।
13.64.43
कलविङ्क उपस्पृश्य विद्याच्च बहुशो जलम् ।
अग्नेः पुरे नरः स्नात्वा अग्निकन्यापुरे वसेत् ॥ १३.६४.४३ ॥
କଳବିଙ୍କରେ ଆଚମନ କରି ବହୁବାର ଜଳ ଜାଣିବା ଉଚିତ। ଅଗ୍ନିର ନଗରରେ ମନୁଷ୍ୟ ସ୍ନାନ କରି ଅଗ୍ନିକନ୍ୟାର ନଗରରେ ବାସ କରିବା ଉଚିତ।
13.64.44
करवीरपुरे स्नात्वा विशालायां कृतोदकः ।
देवह्रद उपस्पृश्य ब्रह्मभूतो विराजते ॥ १३.६४.४४ ॥
କରବୀରପୁରରେ ସ୍ନାନ କରି, ବିଶାଳାରେ ଜଳତର୍ପଣ କରି, ଦେବହ୍ରଦରେ ଆଚମନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରହ୍ମଭୂତ ହୋଇ ଶୋଭେ।
13.64.45
पुनरावर्तनन्दां च महानन्दां च सेव्य वै ।
नन्दने सेव्यते दान्तस्त्वप्सरोभिरहिंसकः ॥ १३.६४.४५ ॥
ପୁନରାବର୍ତ୍ତନନ୍ଦା ଓ ମହାନନ୍ଦାର ସେବନ କରି, ନନ୍ଦନରେ ସଂଯମୀ ଓ ଅହିଂସକ ବ୍ୟକ୍ତି ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ହୁଏ।
13.64.46
उर्वशीं कृत्तिकायोगे गत्वा चैव समाहितः ।
लौहित्ये विधिवत्स्नात्वा पुण्डरीकफलं लभेत् ॥ १३.६४.४६ ॥
କୃତ୍ତିକା ଯୋଗରେ ଊର୍ବଶୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ଏକାଗ୍ର ହୋଇ, ଲୌହିତ୍ୟରେ ବିଧିମତେ ସ୍ନାନ କରି ମନୁଷ୍ୟ ପୁଣ୍ଡରୀକ ଫଳ ଲାଭ କରିବ।
13.64.47
रामह्रद उपस्पृश्य विपाशायां कृतोदकः ।
द्वादशाहं निराहारः कल्मषाद्विप्रमुच्यते ॥ १३.६४.४७ ॥
ରାମହ୍ରଦରେ ଆଚମନ କରି, ବିପାଶାରେ ଜଳତର୍ପଣ କରି, ବାର ଦିନ ନିରାହାର ରହିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ପାପରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
13.64.48
महाह्रद उपस्पृश्य शुद्धेन मनसा नरः ।
एकमासं निराहारो जमदग्निगतिं लभेत् ॥ १३.६४.४८ ॥
ମହାହ୍ରଦରେ ଆଚମନ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ ମନୁଷ୍ୟ ଏକ ମାସ ନିରାହାର ରହି ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ଗତି ଲାଭ କରିବ।
13.64.49
विन्ध्ये संताप्य चात्मानं सत्यसन्धस्त्वहिंसकः ।
विनयात्तप आस्थाय मासेनैकेन सिध्यति ॥ १३.६४.४९ ॥
ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତରେ ନିଜକୁ ତପସ୍ୟାରେ ତପାଇ, ସତ୍ୟସନ୍ଧ ଓ ଅହିଂସକ ସେ ବିନୟରେ ତପସ୍ୟା ଆଶ୍ରୟ କରି ଗୋଟିଏ ମାସରେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।
13.64.50
मुण्डे ब्रह्मगवा चैव निरिचिं देवपर्वतम् ।
देवह्रदमुपस्पृश्य ब्रह्मभूतो विराजते।
कुमारपदमास्थाय मासेनैकेन शुध्यति ॥ १३.६४.५० ॥
ମୁଣ୍ଡ, ବ୍ରହ୍ମଗବା ଓ ନିରିଚି ଦେବପର୍ବତରେ, ଦେବହ୍ରଦରେ ଆଚମନ କରି ସେ ବ୍ରହ୍ମଭୂତ ହୋଇ ଶୋଭାପାଏ; କୁମାରପଦ ଆଶ୍ରୟ କରି ଗୋଟିଏ ମାସରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
13.64.51
नर्मदायामुपस्पृश्य तता शूर्पारकोदके ।
एकपक्षं निराहारो राजपुत्रो विधीयते ॥ १३.६४.५१ ॥
ନର୍ମଦାରେ ଆଚମନ କରି, ପରେ ଶୂର୍ପାରକ ଜଳରେ ଏକ ପକ୍ଷ ନିରାହାର ରହିବାର ବିଧାନ ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଛି।
13.64.52
जम्बूमार्गे त्रिभिर्मासैः संयतः सुसमाहितः ।
अहोरात्रेण चैकेन सिद्धिं समधिगच्छति ॥ १३.६४.५२ ॥
ଜମ୍ବୂମାର୍ଗରେ ତିନି ମାସ ସଂଯମ ଓ ଅତି ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ରହି, ଗୋଟିଏ ଅହୋରାତ୍ରରେ ସେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।
13.64.53
कोकामुखे विगाह्याथ गत्वा चाञ्जलिकाश्रमम् ।
शाकभक्षश्चीरवासाः कुमारीर्विन्दते दश ॥ १३.६४.५३ ॥
କୋକାମୁଖରେ ସ୍ନାନ କରି, ପରେ ଅଞ୍ଜଳିଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇ, ଶାକ ଖାଇ, ବଲ୍କଳ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ସେ ଦଶଟି କୁମାରୀ ଲାଭ କରେ।
13.64.55
वैवस्वतस्य सदनं न स गच्छेत्कदाचन ।
प्रभासे त्वेकरात्रेण अमावास्यां ममाहितः।
सिद्ध्यते तु महाबाहो यो नरो जायतेऽमरः ॥ १३.६४.५५ ॥
ସେ ବୈବସ୍ୱତ ଯମଙ୍କ ସଦନକୁ କେବେ ଯାଏ ନାହିଁ। ପ୍ରଭାସରେ ଗୋଟିଏ ରାତ୍ରି, ଅମାବାସ୍ୟାରେ, ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିରେ ରହି ସେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ; ହେ ମହାବାହୁ, ସେ ମନୁଷ୍ୟ ଅମର ହୋଇ ଜନ୍ମ ନିଏ।
13.64.56
उज्जानक उपस्पृस्य आर्ष्टिषेणस्य चाश्रमे ।
पिङ्गायाश्चाश्रमे स्नात्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.६४.५६ ॥
ଉଜ୍ଜାନକରେ ଆଚମନ କରି, ଆର୍ଷ୍ଟିଷେଣଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ଓ ପିଙ୍ଗାଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ସ୍ନାନ କରି ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
13.64.57
कुल्यायां समुपस्पृश्य जप्त्वा चैवाघमर्षणम् ।
अश्वमेधमवाप्नोति त्रिरात्रोपोषितो नरः ॥ १३.६४.५७ ॥
କୁଲ୍ୟାରେ ଆଚମନ କରି ଓ ଅଘମର୍ଷଣ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ତିନି ରାତ୍ରି ଉପବାସୀ ମନୁଷ୍ୟ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।
13.64.58
पिण्डारक उपस्पृश्य एकरात्रोषितो नरः ।
अग्निष्टोममवाप्नोति प्रभातां शर्वरीं शुचिः ॥ १३.६४.५८ ॥
ପିଣ୍ଡାରକରେ ଆଚମନ କରି ଏକ ରାତ୍ରି ରହୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ଶୁଚି ହୋଇ ରାତ୍ରିର ପ୍ରଭାତରେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।
13.64.59
तथा ब्रह्मसरो गत्वा धर्मारण्योपशोभितम् ।
पुण्डरीकमवाप्नोति उपस्पृश्य नरः शुचिः ॥ १३.६४.५९ ॥
ସେହିପରି, ଧର୍ମାରଣ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ବ୍ରହ୍ମସରରେ ଯାଇ ଆଚମନ କରି ଶୁଚି ହୋଇଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ପୁଣ୍ଡରୀକ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।
13.64.60
मैनाके पर्वते स्नात्वा तथा सन्ध्यामुपास्य च ।
कामं जित्वा च वै मासं सर्वयज्ञफलं लभेत् ॥ १३.६४.६० ॥
ମୈନାକ ପର୍ବତରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେହିପରି ସନ୍ଧ୍ୟା ଉପାସନା କରି, ଏକ ମାସ କାମକୁ ଜିତି ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଉ।
13.64.61
कालोदकं नन्दिकुण्डं तथा चोत्तरमानसम् ।
अभ्येत्य योजनशताद्भूणहा विप्रमुच्यते ॥ १३.६४.६१ ॥
କାଳୋଦକ, ନନ୍ଦିକୁଣ୍ଡ ଏବଂ ଉତ୍ତର ମାନସ ସରୋବର ନିକଟକୁ ଶହେ ଯୋଜନ ଦୂରରୁ ଆସି ଭ୍ରୂଣହତ୍ୟାକାରୀ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
13.64.62
नन्दीश्वरस्य मूर्ति तु दृष्ट्वा मुच्येत किल्बिषैः ।
स्वर्गमार्गे नरः स्नात्वा ब्रह्मलोकं स गच्छति ॥ १३.६४.६२ ॥
ନନ୍ଦୀଶ୍ୱରଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ଦର୍ଶନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ସ୍ୱର୍ଗମାର୍ଗରେ ସ୍ନାନ କରି ସେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ଯାଏ।
13.64.63
विख्यातो हिमवान्पुण्यः शंकरश्वशुरो गिरिः ।
आकरः सर्वरत्नानां सिद्धचारणसेवितः ॥ १३.६४.६३ ॥
ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପବିତ୍ର ହିମବାନ୍ ପର୍ବତ ଶଙ୍କରଙ୍କର ଶ୍ୱଶୁର; ତାହା ସମସ୍ତ ରତ୍ନର ଆକର, ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ।
13.64.64
दर्शनाद्गमनात्पूतो भवेदनशनादपि ।
शरीरमुत्सृजेत्तत्र विधिपूर्वमनाशके ॥ १३.६४.६४ ॥
ଦର୍ଶନରେ, ସେଠାକୁ ଯିବାରେ, ଏବଂ ଉପବାସରେ ମଧ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୁଏ; ସେଠାରେ ଅନାଶକରେ ବିଧିପୂର୍ବକ ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
13.64.65
अध्रुवं जीवितं ज्ञात्वा यो वै वेदान्तगो द्विजः ।
अभ्यर्च्य देवतास्तत्र नमस्कृत्य मुनींस्तथा। ॥ १३.६४.६५ ॥
ଜୀବନକୁ ଅନିତ୍ୟ ଜାଣି, ବେଦାନ୍ତରେ ପାରଙ୍ଗତ ଦ୍ୱିଜ ସେଠାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ଏବଂ ମୁନିମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି…
13.64.66
ततः क्रोधं च लोभं च यो जित्वा तीर्थमावसेत् ।
न तेन किञ्चिन्न प्राप्तं तीर्थाभिगमनाद्भवेत् ॥ १३.६४.६६ ॥
ତା'ପରେ ଯେ କ୍ରୋଧ ଓ ଲୋଭକୁ ଜିତି ତୀର୍ଥରେ ବାସ କରେ, ତୀର୍ଥଗମନରୁ ତାହାର କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ତ ରହେ ନାହିଁ।
13.64.67
यान्यगम्यानि तीर्थानि दुर्गाणि विषमाणि च ।
मनसा तानि गम्यानि सर्वतीर्थसमीक्षया ॥ १३.६४.६७ ॥
ଯେଉଁ ତୀର୍ଥ ଅଗମ୍ୟ, ଦୁର୍ଗମ ଓ ବିଷମ, ସେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ସର୍ବତୀର୍ଥ-ଚିନ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ମନ ଦ୍ୱାରା ଗମ୍ୟ ହୁଏ।
13.64.68
इदं मेध्यमिदं पुण्यमिदं स्वर्ग्यमनुत्तमम् ।
इदं रहस्यं वेदानामाप्लाव्यं पावनं तथा ॥ १३.६४.६८ ॥
ଏହା ପବିତ୍ର, ପୁଣ୍ୟଦାୟକ, ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରଦ ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ଏହା ବେଦର ରହସ୍ୟ; ସ୍ନାନଯୋଗ୍ୟ ଓ ପାବନ।
13.64.69
इदं दद्याद्द्विजातीनां साधोरात्महितस्य च ।
सुहृदां च जपेत्कर्णे शिष्यस्यानुगतस्य च। ॥ १३.६४.६९ ॥
ଏହା ଦ୍ୱିଜାତିମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ଆତ୍ମହିତ ଇଚ୍ଛୁକ ସାଧୁଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ। ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ କାନରେ ଓ ଅନୁଗତ ଶିଷ୍ୟର କାନରେ ଏହାକୁ ଜପିବା ଉଚିତ।
13.64.70
दत्तवान्गौतमस्यैतदङ्गिरा वै महातपाः ।
अङ्गिराः समनुज्ञातः काश्यपेन च धीमता ॥ १३.६४.७० ॥
ମହାତପସ୍ୱୀ ଅଙ୍ଗିରା ଏହାକୁ ଗୌତମଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ଜ୍ଞାନୀ କଶ୍ୟପଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ ଅଙ୍ଗିରା (ଦେଇଥିଲେ)।
13.64.71
महर्षीणामिदं जप्यं पावनानां तथोत्तमम् ।
जपंश्चाभ्युत्थितः शश्वन्निर्मलः स्वर्गमाप्नुयात् ॥ १३.६४.७१ ॥
ଏହା ମହର୍ଷିମାନଙ୍କ ଜପଯୋଗ୍ୟ; ପାବନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ। ଏହାକୁ ଜପ କରି, ସର୍ବଦା ସଚେତନ ହୋଇ ଉଠି, ନିର୍ମଳ ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇବା ଉଚିତ।
13.64.72
इदं यश्चापि शृणुयाद्रहस्यं त्वङ्गिरोमतम् ।
उत्तमे च कुले जन्म लभेञ्जातीश्च संस्मरेत् ॥ १३.६४.७२ ॥
ଅଙ୍ଗିରାଙ୍କ ମତର ଏହି ରହସ୍ୟ ଯିଏ ଶୁଣେ, ସେ ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ପାଉ ଏବଂ ନିଜ ପୂର୍ବଜନ୍ମକୁ ସ୍ମରଣ କରୁ।