Mahābhārata · Adhyāya 13.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.64.1
तीर्थानां दर्शनं श्रेयः स्नानं च भरतर्षभ ।
श्रवणं च महाप्राज्ञ श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः। ॥ १३.६४.१ ॥
Ver os vaus sagrados e banhar-se neles é auspicioso, ó melhor dos Bharatas. Ó grande sábio, desejo ouvir a verdade sobre eles.
13.64.2
पृथिव्यां यानि तीर्थानि पुण्यानि भरतर्षभ ।
वक्तुमर्हसि मे तानि श्रोताऽस्मि नियतं प्रभो ॥ १३.६४.२ ॥
Diz-me quais são os vaus sagrados e meritórios da terra, ó touro dos Bharatas. Ó senhor, sou um ouvinte firme.
13.64.3
इममङ्गिरसा प्रोक्तं तीर्थवंशं महाद्युते ।
श्रोतुमर्हसि भद्रं ते प्राप्स्यसे धर्ममुत्तमम् ॥ १३.६४.३ ॥
Ó grande resplandecente, deves ouvir esta linhagem de lugares sagrados proclamada por Aṅgiras. Que o bem te acompanhe; obterás o dharma supremo.
13.64.4
तपोवनगतं विप्रमभिगम्य महामुनिम् ।
पप्रच्छाङ्गिरसं धीरं गौतमः संशितव्रतः। ॥ १३.६४.४ ॥
Aproximando-se do grande sábio brâmane que habitava a floresta de penitência, Gautama, de votos rigorosos, perguntou ao firme Aṅgiras.
13.64.5
अस्ति मे भगवन्कश्चित्तीर्थेभ्यो धर्मसंशयः ।
तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामि तन्मे शंस महामुने ॥ १३.६४.५ ॥
Ó bem-aventurado, tenho uma dúvida sobre o dharma acerca dos lugares sagrados. Desejo ouvir tudo; diz-me, ó grande sábio.
13.64.6
उपस्पृश्य फलं किं स्यात्तेषु तीर्थेषु वै मुने ।
प्रेत्यभावे महाप्राज्ञ तद्यथाऽस्ति तथा वद ॥ १३.६४.६ ॥
Ó sábio, que fruto resulta de tomar água purificadora nesses lugares sagrados? Ó grande sábio, diz-o tal como é no estado após a morte.
13.64.7
सप्ताहं चन्द्रभागां वै वितस्तामूर्मिमालिनीम् ।
विगाह्य वै निराहारो निर्मलो मुनिवद्भवेत् ॥ १३.६४.७ ॥
Banhando-se por sete dias no Candrabhāgā e no Vitastā, coroado de ondas, em jejum, torna-se puro como um sábio.
13.64.8
काश्मीरमण्डले नद्यो याः पतन्ति महास्वनम् ।
ता नदीः सिन्धुमासाद्य शीलवान्स्वर्गमाप्नुयात् ॥ १३.६४.८ ॥
Ao chegar aos rios que correm com grande estrondo na região de Caxemira e ao Sindhu para onde afluem, o homem virtuoso alcança o céu.
13.64.9
पुष्करं च प्रभासं च नैमिषं सागरोदकम् ।
देविकामिन्द्रमार्गं च स्वर्णबिन्दुं विगाह्य च ॥ १३.६४.९ ॥
Tendo banhado-se em Puṣkara, Prabhāsa, Naimiṣa, nas águas do oceano, na Devikā, no caminho de Indra e em Svarṇabindu.
13.64.10
विबोध्यते विमानस्थः सोऽप्सरोभिरभिष्टुतः ।
हिरण्यबिन्दुमालक्ष्य प्रयतश्चाभिवाद्य च ॥ १३.६४.१० ॥
Estando em seu carro celeste, louvado pelas apsarás, ele desperta; tendo visto a gota dourada e, controlado, tendo se inclinado diante dela.
13.64.11
कुशेशये च देवत्वं धूयते तस्य किल्बिषम् ।
इन्द्रतोयां समासाद्य गन्धमादनसन्निधौ ॥ १३.६४.११ ॥
Em Kuśeśaya e na divindade, seu pecado é sacudido, tendo alcançado o Indratoyā próximo ao Gandhamādana.
13.64.12
करतोयां कुरुङ्गे च त्रिरात्रोपोषितो नरः ।
अश्वमेधमवाप्नोति विगाह्य प्रयतः शुचिः ॥ १३.६४.१२ ॥
O homem que jejuou três noites na Karatoyā e em Kuruṅga, tendo banhado-se controlado e puro, obtém o sacrifício do cavalo.
13.64.13
गङ्गाद्वारे कुशावर्ते बिल्वके नीलपर्वते ।
तथा कनखले स्नात्वा धूतपाप्मा दिवं व्रजेत् ॥ १३.६४.१३ ॥
Tendo-se banhado na Porta do Gaṅgā, em Kuśāvarta, Bilvaka e no monte Nīla, e igualmente em Kanakhala, o homem cujos pecados foram sacudidos vai ao céu.
13.64.14
अपां ह्रद उपस्पृश्य वाजिमेधफलं लभेत् ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधः सत्यसन्धस्त्वहिंसकः ॥ १३.६४.१४ ॥
Tendo tomado a água ritual no tanque, o homem obtém o fruto do sacrifício do cavalo; deve ser casto, vencedor da ira, fiel aos seus votos e não violento.
13.64.15
यत्र भागीरथी गङ्गा वहते दिशमुत्तरम् ।
महेश्वरस्य त्रिस्थाने यो नरस्त्वभिषिच्यते ॥ १३.६४.१५ ॥
Onde o Gaṅgā de Bhāgīrathī flui para a direção norte, o homem que é consagrado nos três lugares de Maheśvara—
13.64.16
एकमासं निराहारः स पश्यति हि देवताः ।
सप्तगङ्गे त्रिगङ्गे च इन्द्रमार्गे च तर्पयन् ॥ १३.६४.१६ ॥
Jejuando por um mês, contempla os deuses; em Sapta-Gaṅgā, Tri-Gaṅgā e no caminho de Indra, oferecendo libações aos deuses (obtém este fruto).
13.64.17
अर्थान्वै लभते भोक्तुं यो नरो जायते पुनः ।
महाश्रम उपस्पृश्य योऽग्निहोत्रपरः शुचिः ॥ १३.६४.१७ ॥
O homem que, tendo tomado água no Mahāśrama e sendo devotado e puro no Agnihotra, obtém riquezas para desfrutar, e renasce.
13.64.18
एकमासं निराहारः सिद्धिं मासेन स व्रजेत् ।
महाह्रद उपस्पृश्य भृगुतुङ्गे त्वलोलुपः ॥ १३.६४.१८ ॥
Jejuando por um mês, alcança a perfeição em um mês; tendo tomado água no grande tanque e, no Bhṛgutuṅga, sendo livre de cobiça.
13.64.19
त्रिरात्रोपोषितो भूत्वा मुच्यते ब्रह्महत्यया ।
कन्याकूप उपस्पृश्य बलाकायां कृतोदकः ॥ १३.६४.१९ ॥
Após jejuar três noites, fica livre do pecado de matar um brâmane; quem, tocando a água em Kanyā-kūpa, realiza o rito da água em Balākā.
13.64.20
देवेषु लभते कीर्तिं यशसा च विराजते ॥ १३.६४.२० ॥
Obtém fama entre os deuses e resplandece com glória.
13.64.21
देविकायामुपस्पृश्य तथा सुन्दरिकाह्रदे ।
अश्विन्यां रूपवर्चस्कं प्रेत्य वै लभते नरः ॥ १३.६४.२१ ॥
Tocando a água no Devikā e na lagoa Sundarikā, e igualmente em Aśvinī, o homem obtém após a morte beleza e esplendor.
13.64.22
महागङ्गामुपस्पृश्य कृत्तिकाङ्गारके तथा ।
पक्षमेकं निराहारः स्वर्गमाप्नोति निर्मलः ॥ १३.६४.२२ ॥
Tocando a água da grande Gaṅgā, e igualmente em Kṛttikā e Aṅgāraka, e jejuando uma quinzena, o homem puro alcança o céu.
13.64.23
वैमानिक उपस्पृश्य किङ्किणीकाश्रमे तथा ।
निवासेऽप्सरसां दिव्ये कामचारी महीयते ॥ १३.६४.२३ ॥
Tocando a água no eremitério de Kiṅkiṇī, e igualmente na morada divina das Apsarās, aquele que se move à vontade é honrado.
13.64.24
कालिकाश्रममासाद्य विपाशायां कृतोदकः ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधस्त्रिरात्रं मुच्यते भवात् ॥ १३.६४.२४ ॥
Tendo chegado ao eremitério de Kālikā e realizado o rito da água no Vipāśā, o estudante celibatário que venceu a ira é libertado da existência mundana em três noites.
13.64.25
आश्रमे कृत्तिकानां तु स्नात्वा यस्तर्पयेत्पितॄन् ।
तोषयित्वा महादेवं निर्मलः स्वर्गमाप्नुयात् ॥ १३.६४.२५ ॥
Quem, após banhar-se no eremitério das Kṛttikās, oferece libações aos antepassados e agrada a Mahādeva, torna-se puro e alcança o céu.
13.64.26
महाकूपमुपस्पृश्य त्रिरात्रोपोषितः शुचिः ।
त्रसानां स्थावराणां च द्विपदानां भयं त्यजेत् ॥ १३.६४.२६ ॥
Quem tocar o grande poço e jejuar três noites, tornando-se puro, deve abandonar o medo dos seres móveis, imóveis e bípedes.
13.64.27
देवदारुवने स्नात्वा धूतपाप्मा कृतोदकः ।
देवशब्दमवाप्नोति सप्तरात्रोषितः शुचिः ॥ १३.६४.२७ ॥
Quem, banhando-se na floresta de devadāru, sacode o pecado, oferece água e permanece sete noites, tornando-se puro, alcança o título de 'deva'.
13.64.28
शरस्तम्बे कुशस्तम्बे द्रोणशर्मपदे तथा ।
अपांप्रपतनासेवी सेव्यते सोप्सरोगणैः ॥ १३.६४.२८ ॥
Quem habita junto à cascata em Śarastamba, Kuśastamba e no lugar de Droṇaśarman é servido por bandos de apsarās.
13.64.29
चित्रकूटे जनस्थाने तथा मन्दाकिनीजले ।
विगाह्य वै निराहारो राजलक्ष्म्या निषेव्यते ॥ १३.६४.२९ ॥
Quem, mergulhando nas águas do Mandākinī em Citrakūṭa e Janasthāna e permanecendo em jejum, é servido pela fortuna real.
13.64.30
श्यामायास्त्वाश्रमं गत्वा उषित्वा चाभिषिच्य च ।
एकपक्षं निराहारस्त्वन्तर्धानफलं लभेत् ॥ १३.६४.३० ॥
Quem, indo ao eremitério de Śyāmā, nele permanecendo, banhando-se em abhiṣeka e jejuando uma quinzena, obtém o fruto da invisibilidade.
13.64.31
कौशिकीं तु समासाद्य वायुभक्षस्त्वलोलुपः ।
एकविंशतिरात्रेण स्वर्गमारोहते नरः ॥ १३.६४.३१ ॥
Tendo chegado ao Kauśikī, vivendo apenas de ar e livre de cobiça, o homem ascende ao céu em vinte e uma noites.
13.64.32
मतङ्गवाप्यां यः स्नायादेकरात्रेण सिध्यति ।
विगाहति ह्यनालम्बमन्धकं वै सनातनम् ॥ १३.६४.३२ ॥
Quem se banha uma noite no tanque de Mataṅga alcança a perfeição; mergulha no eterno, escuro e sem apoio.
13.64.33
नैमिषे स्वर्गतीर्थे च उपस्पृश्य जितेन्द्रियः ।
फलं पुरुषमेधस्य लभेन्मासं कृतोदकः ॥ १३.६४.३३ ॥
No Svarga-tīrtha de Naimiṣa, tendo bebido água ritual com os sentidos controlados e oferecido água por um mês, o homem obtém o fruto do sacrifício Puruṣamedha.
13.64.34
गङ्गाह्रद उपस्पृस्य तथा चैवोत्पलावने ।
अश्वमेघमवाप्नोति तत्र मासं कृतोदकः ॥ १३.६४.३४ ॥
Tendo bebido água ritual no tanque do Gaṅgā e igualmente no Utpalāvana, e oferecido água ali por um mês, obtém o sacrifício do cavalo.
13.64.35
गङ्गायमुनयोस्तीर्थे तथा कालञ्जरे गिरौ ।
दशाश्वमेधानाप्नोति तत्र मासं कृतोदकः ॥ १३.६४.३५ ॥
No vau sagrado do Gaṅgā e do Yamunā, igualmente na montanha Kālañjara, tendo oferecido água ali por um mês, obtém dez sacrifícios do cavalo.
13.64.36
यष्टिह्रद उपस्पृश्य चान्नदानाद्विशिष्यते ॥ १३.६४.३६ ॥
Beber água ritual no tanque Yaṣṭi é superior mesmo à doação de alimento.
13.64.37
दशतीर्थसहस्राणि तिस्रः कोट्यस्तथाऽपराः ।
समागच्छन्ति माघ्यां तु प्रयागे भरतर्षभ ॥ १३.६४.३७ ॥
Dez mil vaus sagrados, três crores e outros reúnem-se em Prayāga no mês de Māgha, ó touro dos Bharatas.
13.64.38
माघमासं प्रयागे तु नियतः संशितव्रतः ।
स्नात्वा तु भरतश्रेष्ठ निर्मलः स्वर्गमाप्नुयात् ॥ १३.६४.३८ ॥
Quem, controlado e firme em seus votos, banha-se em Prayāga no mês de Māgha, ó melhor dos Bharatas, torna-se puro e alcança o céu.
13.64.39
मरुद्गण उपस्पृश्य पितॄणामाश्रमे शुचिः ।
वैवस्वतस्य तीर्थे च तीर्थभूतो भवेन्नरः ॥ १३.६४.३९ ॥
Tendo bebido água no vau dos Marudgaṇa e sendo puro no eremitério dos antepassados e no vau de Vaivasvata, o homem torna-se ele próprio um vau sagrado.
13.64.40
तथा ब्रह्मसरो गत्वा भागीरथ्यां कृतोदकः ।
एकमासं निराहारः सोमलोकमवाप्नुयात् ॥ १३.६४.४० ॥
Igualmente, quem vai ao lago de Brahmā, faz oferendas de água no Bhāgīrathī e jejua por um mês, alcança o mundo da Lua.
13.64.41
उत्पातके नरः स्नात्वा अष्टावक्रे कृतोदकः ।
द्वादशाहं निराहारो नरमेधफलं लभेत् ॥ १३.६४.४१ ॥
O homem que se banha em Utpātaka, faz oferendas de água em Aṣṭāvakra e jejua doze dias obtém o fruto de um sacrifício humano.
13.64.42
अश्मपृष्ठे गयायां च निरविन्दे च पर्वते ।
तृतीयां क्रौञ्चपद्यां च ब्रह्महत्यां विशुध्यते ॥ १३.६४.४२ ॥
Em Aśmapṛṣṭha, em Gayā, no monte Niravinda e em Krauñcapadī no terceiro dia, purifica-se alguém do pecado de matar um brâmane.
13.64.43
कलविङ्क उपस्पृश्य विद्याच्च बहुशो जलम् ।
अग्नेः पुरे नरः स्नात्वा अग्निकन्यापुरे वसेत् ॥ १३.६४.४३ ॥
Tendo bebido água ritual em Kalaviṅka e conhecido muitas vezes a água, o homem que se banhou na cidade de Agni deve habitar na cidade de Agnikanyā.
13.64.44
करवीरपुरे स्नात्वा विशालायां कृतोदकः ।
देवह्रद उपस्पृश्य ब्रह्मभूतो विराजते ॥ १३.६४.४४ ॥
Tendo se banhado em Karavīrapura, oferecido água em Viśālā e bebido água ritual no lago divino Devahrada, ele resplandece, tornado Brahman.
13.64.45
पुनरावर्तनन्दां च महानन्दां च सेव्य वै ।
नन्दने सेव्यते दान्तस्त्वप्सरोभिरहिंसकः ॥ १३.६४.४५ ॥
Tendo visitado Punarāvartanandā e Mahānandā, o homem dominado e não violento é servido pelas apsarás em Nandana.
13.64.46
उर्वशीं कृत्तिकायोगे गत्वा चैव समाहितः ।
लौहित्ये विधिवत्स्नात्वा पुण्डरीकफलं लभेत् ॥ १३.६४.४६ ॥
Indo a Urvaśī na conjunção de Kṛttikā, com mente concentrada, e banhando-se segundo o rito no Lauhitya, o homem obtém o fruto do sacrifício puṇḍarīka.
13.64.47
रामह्रद उपस्पृश्य विपाशायां कृतोदकः ।
द्वादशाहं निराहारः कल्मषाद्विप्रमुच्यते ॥ १३.६४.४७ ॥
Tendo bebido água ritual no lago de Rāma e oferecido água no Vipāśā, jejuando doze dias, o homem fica totalmente libertado do pecado.
13.64.48
महाह्रद उपस्पृश्य शुद्धेन मनसा नरः ।
एकमासं निराहारो जमदग्निगतिं लभेत् ॥ १३.६४.४८ ॥
Tendo bebido água ritual no grande lago, o homem de mente pura, jejuando um mês, alcança o destino de Jamadagni.
13.64.49
विन्ध्ये संताप्य चात्मानं सत्यसन्धस्त्वहिंसकः ।
विनयात्तप आस्थाय मासेनैकेन सिध्यति ॥ १३.६४.४९ ॥
Tendo-se mortificado no Vindhya, fiel aos seus votos e não violento, quem adota a austeridade com humildade alcança a perfeição em um único mês.
13.64.50
मुण्डे ब्रह्मगवा चैव निरिचिं देवपर्वतम् ।
देवह्रदमुपस्पृश्य ब्रह्मभूतो विराजते।
कुमारपदमास्थाय मासेनैकेन शुध्यति ॥ १३.६४.५० ॥
Em Muṇḍa, em Brahmagavā e no monte divino Nirikṣi, tendo se purificado com água no lago divino, ele resplandece como quem se tornou Brahman; adotando a morada de Kumāra, é purificado em um único mês.
13.64.51
नर्मदायामुपस्पृश्य तता शूर्पारकोदके ।
एकपक्षं निराहारो राजपुत्रो विधीयते ॥ १३.६४.५१ ॥
Tendo se purificado com água no Narmadā e depois nas águas de Śūrpāraka, prescreve-se ao filho do rei permanecer em jejum por uma quinzena.
13.64.52
जम्बूमार्गे त्रिभिर्मासैः संयतः सुसमाहितः ।
अहोरात्रेण चैकेन सिद्धिं समधिगच्छति ॥ १३.६४.५२ ॥
No caminho de Jambū, contido e perfeitamente concentrado por três meses, alcança a perfeição em um único dia e uma noite.
13.64.53
कोकामुखे विगाह्याथ गत्वा चाञ्जलिकाश्रमम् ।
शाकभक्षश्चीरवासाः कुमारीर्विन्दते दश ॥ १३.६४.५३ ॥
Tendo mergulhado em Kokāmukha e depois ido ao eremitério de Añjali, alimentando-se de vegetais e vestido com roupas de casca, obtém dez donzelas.
13.64.55
वैवस्वतस्य सदनं न स गच्छेत्कदाचन ।
प्रभासे त्वेकरात्रेण अमावास्यां ममाहितः।
सिद्ध्यते तु महाबाहो यो नरो जायतेऽमरः ॥ १३.६४.५५ ॥
Ele nunca vai à morada de Vaivasvata (Yama). Em Prabhāsa, no dia da lua nova, devotado a mim, realiza-se em uma única noite; ó de braços poderosos, esse homem nasce imortal.
13.64.56
उज्जानक उपस्पृस्य आर्ष्टिषेणस्य चाश्रमे ।
पिङ्गायाश्चाश्रमे स्नात्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.६४.५६ ॥
Após fazer ācamana em Ujjānaka e banhar-se no eremitério de Ārṣṭiṣeṇa e no de Piṅgā, o homem é libertado de todos os pecados.
13.64.57
कुल्यायां समुपस्पृश्य जप्त्वा चैवाघमर्षणम् ।
अश्वमेधमवाप्नोति त्रिरात्रोपोषितो नरः ॥ १३.६४.५७ ॥
Após fazer ācamana na Kulyā e recitar o Aghamarṣaṇa, o homem que jejua três noites obtém o mérito do sacrifício do cavalo.
13.64.58
पिण्डारक उपस्पृश्य एकरात्रोषितो नरः ।
अग्निष्टोममवाप्नोति प्रभातां शर्वरीं शुचिः ॥ १३.६४.५८ ॥
Após fazer ācamana em Piṇḍāraka e permanecer uma noite, o homem se purifica e, ao amanhecer, obtém o mérito do sacrifício Agniṣṭoma.
13.64.59
तथा ब्रह्मसरो गत्वा धर्मारण्योपशोभितम् ।
पुण्डरीकमवाप्नोति उपस्पृश्य नरः शुचिः ॥ १३.६४.५९ ॥
Igualmente, quem vai ao lago Brahma, adornado pela floresta de Dharma, e faz ācamana, torna-se puro e obtém o mérito do sacrifício Puṇḍarīka.
13.64.60
मैनाके पर्वते स्नात्वा तथा सन्ध्यामुपास्य च ।
कामं जित्वा च वै मासं सर्वयज्ञफलं लभेत् ॥ १३.६४.६० ॥
Tendo banhado-se no monte Maināka, realizado igualmente a adoração do crepúsculo e vencido o desejo por um mês, obtém-se o fruto de todos os sacrifícios.
13.64.61
कालोदकं नन्दिकुण्डं तथा चोत्तरमानसम् ।
अभ्येत्य योजनशताद्भूणहा विप्रमुच्यते ॥ १३.६४.६१ ॥
Quem se aproxima de Kālodaka, do tanque de Nandi e igualmente do lago Mānasa setentrional, mesmo a cem yojanas de distância, o assassino de um embrião é libertado.
13.64.62
नन्दीश्वरस्य मूर्ति तु दृष्ट्वा मुच्येत किल्बिषैः ।
स्वर्गमार्गे नरः स्नात्वा ब्रह्मलोकं स गच्छति ॥ १३.६४.६२ ॥
Ao ver a imagem de Nandīśvara, o homem é libertado de seus pecados; tendo banhado-se no caminho do céu, ele vai ao mundo de Brahmā.
13.64.63
विख्यातो हिमवान्पुण्यः शंकरश्वशुरो गिरिः ।
आकरः सर्वरत्नानां सिद्धचारणसेवितः ॥ १३.६४.६३ ॥
O famoso e sagrado monte Himavān é o sogro de Śaṅkara; é uma mina de todas as joias, servido por siddhas e cāraṇas.
13.64.64
दर्शनाद्गमनात्पूतो भवेदनशनादपि ।
शरीरमुत्सृजेत्तत्र विधिपूर्वमनाशके ॥ १३.६४.६४ ॥
Pela visão, pelo ir até lá e até pelo jejum, a pessoa se purifica; ali, em Anāśaka, deve-se deixar o corpo segundo a regra.
13.64.65
अध्रुवं जीवितं ज्ञात्वा यो वै वेदान्तगो द्विजः ।
अभ्यर्च्य देवतास्तत्र नमस्कृत्य मुनींस्तथा। ॥ १३.६४.६५ ॥
Sabendo que a vida é impermanente, o dvija que chegou ao fim dos Vedas, tendo ali adorado os deuses e se prostrado diante dos sábios…
13.64.66
ततः क्रोधं च लोभं च यो जित्वा तीर्थमावसेत् ।
न तेन किञ्चिन्न प्राप्तं तीर्थाभिगमनाद्भवेत् ॥ १३.६४.६६ ॥
Então, quem, tendo vencido a ira e a cobiça, habita um tīrtha — nada permanece sem ser obtido por ele; pela peregrinação ao tīrtha isso se realiza.
13.64.67
यान्यगम्यानि तीर्थानि दुर्गाणि विषमाणि च ।
मनसा तानि गम्यानि सर्वतीर्थसमीक्षया ॥ १३.६४.६७ ॥
Aqueles tīrtha inacessíveis, difíceis e ásperos — podem ser alcançados pela mente, contemplando todos os tīrtha.
13.64.68
इदं मेध्यमिदं पुण्यमिदं स्वर्ग्यमनुत्तमम् ।
इदं रहस्यं वेदानामाप्लाव्यं पावनं तथा ॥ १३.६४.६८ ॥
Isto é puro, meritório, conduz ao céu e é supremo. Este é o segredo dos Vedas, apto para o banho sagrado e purificador também.
13.64.69
इदं दद्याद्द्विजातीनां साधोरात्महितस्य च ।
सुहृदां च जपेत्कर्णे शिष्यस्यानुगतस्य च। ॥ १३.६४.६९ ॥
Isto deve ser dado aos dvijas e ao homem bom que busca o próprio bem. Deve ser recitado ao ouvido dos amigos e do discípulo fiel que segue.
13.64.70
दत्तवान्गौतमस्यैतदङ्गिरा वै महातपाः ।
अङ्गिराः समनुज्ञातः काश्यपेन च धीमता ॥ १३.६४.७० ॥
O grande asceta Aṅgiras de fato deu isto a Gautama, tendo sido autorizado pelo sábio Kāśyapa.
13.64.71
महर्षीणामिदं जप्यं पावनानां तथोत्तमम् ।
जपंश्चाभ्युत्थितः शश्वन्निर्मलः स्वर्गमाप्नुयात् ॥ १३.६४.७१ ॥
Isto deve ser recitado pelos grandes sábios, supremo mesmo entre os purificadores. Recitando-o, levantando-se sempre vigilante, o homem sem mancha deve alcançar o céu.
13.64.72
इदं यश्चापि शृणुयाद्रहस्यं त्वङ्गिरोमतम् ।
उत्तमे च कुले जन्म लभेञ्जातीश्च संस्मरेत् ॥ १३.६४.७२ ॥
Quem ouvir este segredo ensinado por Aṅgiras deve obter nascimento em família nobre e recordar suas vidas anteriores.