மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.64.1
तीर्थानां दर्शनं श्रेयः स्नानं च भरतर्षभ ।
श्रवणं च महाप्राज्ञ श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः। ॥ १३.६४.१ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவரே, தீர்த்தங்களைத் தரிசிப்பதும் அவற்றில் நீராடுவதும் நன்மை தருபவை. மகா ஞானியே, அவற்றின் உண்மையை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்.
13.64.2
पृथिव्यां यानि तीर्थानि पुण्यानि भरतर्षभ ।
वक्तुमर्हसि मे तानि श्रोताऽस्मि नियतं प्रभो ॥ १३.६४.२ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவரே, பூமியிலுள்ள புண்ணிய தீர்த்தங்கள் எவை என்பதை எனக்குச் சொல்லுங்கள். பிரபுவே, நான் உறுதியுடன் கேட்பவனாக இருக்கிறேன்.
13.64.3
इममङ्गिरसा प्रोक्तं तीर्थवंशं महाद्युते ।
श्रोतुमर्हसि भद्रं ते प्राप्स्यसे धर्ममुत्तमम् ॥ १३.६४.३ ॥
மகா ஒளியுள்ளவரே, அங்கிரசால் கூறப்பட்ட இந்தத் தீர்த்தவம்சத்தை நீங்கள் கேட்க வேண்டும். உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; நீங்கள் உயர்ந்த தர்மத்தை அடைவீர்கள்.
13.64.4
तपोवनगतं विप्रमभिगम्य महामुनिम् ।
पप्रच्छाङ्गिरसं धीरं गौतमः संशितव्रतः। ॥ १३.६४.४ ॥
தவவனத்தில் இருந்த அந்த அந்தணரும் மகாமுனிவருமான அங்கிரசை அணுகி, கடுமையான விரதமுள்ள கௌதமர் உறுதியான அங்கிரசிடம் கேட்டார்.
13.64.5
अस्ति मे भगवन्कश्चित्तीर्थेभ्यो धर्मसंशयः ।
तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामि तन्मे शंस महामुने ॥ १३.६४.५ ॥
பகவானே, தீர்த்தங்களைப் பற்றி எனக்கு ஒரு தர்ம ஐயம் உள்ளது. அதை முழுவதுமாகக் கேட்க விரும்புகிறேன்; மகாமுனிவரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.64.6
उपस्पृश्य फलं किं स्यात्तेषु तीर्थेषु वै मुने ।
प्रेत्यभावे महाप्राज्ञ तद्यथाऽस्ति तथा वद ॥ १३.६४.६ ॥
முனிவரே, அந்தத் தீர்த்தங்களில் ஆசமனம் செய்தால் என்ன பலன் கிடைக்கும்? மகா ஞானியே, மரணத்திற்குப் பின் அது எவ்வாறு உள்ளதோ அவ்வாறே சொல்லுங்கள்.
13.64.7
सप्ताहं चन्द्रभागां वै वितस्तामूर्मिमालिनीम् ।
विगाह्य वै निराहारो निर्मलो मुनिवद्भवेत् ॥ १३.६४.७ ॥
ஏழு நாட்கள் சந்திரபாகையிலும் அலைமாலை அணிந்த விதஸ்தையிலும் நீராடி, உணவின்றி இருந்து, முனிவரைப் போல் தூய்மையாக ஆவான்.
13.64.8
काश्मीरमण्डले नद्यो याः पतन्ति महास्वनम् ।
ता नदीः सिन्धुमासाद्य शीलवान्स्वर्गमाप्नुयात् ॥ १३.६४.८ ॥
காஷ்மீர மண்டலத்தில் பெரும் ஒலியுடன் பாயும் நதிகளையும், அந்த நதிகள் சேரும் சிந்துவையும் அடைந்து, நல்லொழுக்கமுள்ளவன் சொர்க்கத்தை அடைவான்.
13.64.9
पुष्करं च प्रभासं च नैमिषं सागरोदकम् ।
देविकामिन्द्रमार्गं च स्वर्णबिन्दुं विगाह्य च ॥ १३.६४.९ ॥
புஷ்கரம், பிரபாசம், நைமிஷம், கடல்நீர், தேவிகை, இந்திரமார்க்கம், மற்றும் ஸ்வர்ணபிந்து ஆகியவற்றில் நீராடி.
13.64.10
विबोध्यते विमानस्थः सोऽप्सरोभिरभिष्टुतः ।
हिरण्यबिन्दुमालक्ष्य प्रयतश्चाभिवाद्य च ॥ १३.६४.१० ॥
விமானத்தில் அமர்ந்தவன் அப்சரஸ்களால் போற்றப்பட்டு விழித்தெழுகிறான்; ஹிரண்யபிந்துவைக் கண்டு, அடக்கத்துடன் வணங்கி.
13.64.11
कुशेशये च देवत्वं धूयते तस्य किल्बिषम् ।
इन्द्रतोयां समासाद्य गन्धमादनसन्निधौ ॥ १३.६४.११ ॥
குசேசயத்திலும் தேவத்துவத்திலும் அவனுடைய பாவம் உதிர்ந்துவிடுகிறது; கந்தமாதனத்தின் அருகே இந்திரதோயையை அடைந்து.
13.64.12
करतोयां कुरुङ्गे च त्रिरात्रोपोषितो नरः ।
अश्वमेधमवाप्नोति विगाह्य प्रयतः शुचिः ॥ १३.६४.१२ ॥
கரதோயையிலும் குருங்கத்திலும் மூன்று இரவுகள் உபவாசமிருக்கும் மனிதன், அடக்கமும் தூய்மையும் கொண்டு நீராடி, அஸ்வமேதத்தைப் பெறுகிறான்.
13.64.13
गङ्गाद्वारे कुशावर्ते बिल्वके नीलपर्वते ।
तथा कनखले स्नात्वा धूतपाप्मा दिवं व्रजेत् ॥ १३.६४.१३ ॥
கங்காத்வாரம், குசாவர்தம், பில்வகம், நீலபர்வதம் மற்றும் கனகலம் ஆகியவற்றில் நீராடியவன் பாவங்கள் நீங்கி சுவர்க்கத்தை அடைவான்.
13.64.14
अपां ह्रद उपस्पृश्य वाजिमेधफलं लभेत् ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधः सत्यसन्धस्त्वहिंसकः ॥ १३.६४.१४ ॥
நீர்த்தடாகத்தில் ஆசமனம் செய்து அசுவமேத பலனைப் பெறுவான்; பிரம்மசாரியாய், கோபத்தை வென்று, சத்தியம் காப்பவனாய், அகிம்சையுடையவனாய் இருப்பான்.
13.64.15
यत्र भागीरथी गङ्गा वहते दिशमुत्तरम् ।
महेश्वरस्य त्रिस्थाने यो नरस्त्वभिषिच्यते ॥ १३.६४.१५ ॥
பாகீரதி கங்கை வடக்கு திசையில் பாயும் இடத்தில், மகேசுவரனின் மூன்று தலங்களில் அபிஷேகம் செய்யப்படும் மனிதன்—
13.64.16
एकमासं निराहारः स पश्यति हि देवताः ।
सप्तगङ्गे त्रिगङ्गे च इन्द्रमार्गे च तर्पयन् ॥ १३.६४.१६ ॥
ஒரு மாதம் உண்ணாது இருந்து அவன் தேவர்களைக் காண்கிறான்; சப்தகங்கை, த்ரிகங்கை மற்றும் இந்திரமார்க்கத்தில் தேவர்களைத் தர்ப்பணித்தபடி (இவ்வாறு பலனை அடைகிறான்).
13.64.17
अर्थान्वै लभते भोक्तुं यो नरो जायते पुनः ।
महाश्रम उपस्पृश्य योऽग्निहोत्रपरः शुचिः ॥ १३.६४.१७ ॥
மகாசிரமத்தில் ஆசமனம் செய்து அக்னிஹோத்ரத்தில் ஈடுபட்டு தூய்மையாக இருப்பவன் செல்வத்தையும் இன்பத்தையும் அடைவான்; மீண்டும் பிறப்பான்.
13.64.18
एकमासं निराहारः सिद्धिं मासेन स व्रजेत् ।
महाह्रद उपस्पृश्य भृगुतुङ्गे त्वलोलुपः ॥ १३.६४.१८ ॥
ஒரு மாதம் உண்ணாது இருந்து அவன் ஒரு மாதத்திலேயே சித்தியை அடைவான்; பெரிய தடாகத்தில் ஆசமனம் செய்து, பிருகுதுங்கத்தில் பேராசையின்றி இருந்து.
13.64.19
त्रिरात्रोपोषितो भूत्वा मुच्यते ब्रह्महत्यया ।
कन्याकूप उपस्पृश्य बलाकायां कृतोदकः ॥ १३.६४.१९ ॥
மூன்று இரவு உபவாசம் இருந்து பிரம்மஹத்தி பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்; கன்யாகூபத்தில் நீரைத் தொட்டு, பலாகையில் நீர்க்கடன் செய்தவன்.
13.64.20
देवेषु लभते कीर्तिं यशसा च विराजते ॥ १३.६४.२० ॥
தேவர்களிடையே புகழ் பெறுகிறான்; புகழால் ஒளிர்கிறான்.
13.64.21
देविकायामुपस्पृश्य तथा सुन्दरिकाह्रदे ।
अश्विन्यां रूपवर्चस्कं प्रेत्य वै लभते नरः ॥ १३.६४.२१ ॥
தேவிகையிலும், சுந்தரிகா குளத்திலும் நீரைத் தொட்டு, அசுவினியில்; மனிதன் மரணத்திற்குப் பின் அழகையும் ஒளியையும் பெறுகிறான்.
13.64.22
महागङ्गामुपस्पृश्य कृत्तिकाङ्गारके तथा ।
पक्षमेकं निराहारः स्वर्गमाप्नोति निर्मलः ॥ १३.६४.२२ ॥
மகா கங்கையிலும், கிருத்திகை மற்றும் அங்காரகத்திலும் நீரைத் தொட்டு, ஒரு பக்ஷம் உணவின்றி இருந்து, தூய்மையானவன் சொர்க்கம் அடைகிறான்.
13.64.23
वैमानिक उपस्पृश्य किङ्किणीकाश्रमे तथा ।
निवासेऽप्सरसां दिव्ये कामचारी महीयते ॥ १३.६४.२३ ॥
கிங்கிணி ஆசிரமத்தில் நீரைத் தொட்டு, அப்ஸரஸ்களின் தெய்வீக வாசஸ்தலத்தில் விரும்பியபடி சஞ்சரிக்கும் அவன் கௌரவிக்கப்படுகிறான்.
13.64.24
कालिकाश्रममासाद्य विपाशायां कृतोदकः ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधस्त्रिरात्रं मुच्यते भवात् ॥ १३.६४.२४ ॥
காளிகா ஆசிரமத்தை அடைந்து விபாசா நதியில் நீர்க்கடன் செய்தவன், பிரம்மசாரி, கோபத்தை வென்றவன்; மூன்று இரவுகளில் பிறவிச் சுழலிலிருந்து விடுபடுகிறான்.
13.64.25
आश्रमे कृत्तिकानां तु स्नात्वा यस्तर्पयेत्पितॄन् ।
तोषयित्वा महादेवं निर्मलः स्वर्गमाप्नुयात् ॥ १३.६४.२५ ॥
கிருத்திகைகளின் ஆசிரமத்தில் நீராடி பித்ருக்களுக்குத் தர்ப்பணம் செய்து மகாதேவரை மகிழ்விப்பவன் தூய்மையடைந்து சொர்க்கத்தை அடைவான்.
13.64.26
महाकूपमुपस्पृश्य त्रिरात्रोपोषितः शुचिः ।
त्रसानां स्थावराणां च द्विपदानां भयं त्यजेत् ॥ १३.६४.२६ ॥
பெரிய கிணற்றைத் தொட்டு நீராடி, மூன்று இரவுகள் விரதமிருந்து தூய்மையானவன் அசையும், அசையாத, இரு கால் உயிரினங்களின் பயத்தை விடுக்க வேண்டும்.
13.64.27
देवदारुवने स्नात्वा धूतपाप्मा कृतोदकः ।
देवशब्दमवाप्नोति सप्तरात्रोषितः शुचिः ॥ १३.६४.२७ ॥
தேவதாரு வனத்தில் நீராடி, பாவங்களைக் கழுவி, நீர்க்கடன் செய்து, ஏழு இரவுகள் தங்கி தூய்மையானவன் தேவ என்ற பட்டத்தைப் பெறுகிறான்.
13.64.28
शरस्तम्बे कुशस्तम्बे द्रोणशर्मपदे तथा ।
अपांप्रपतनासेवी सेव्यते सोप्सरोगणैः ॥ १३.६४.२८ ॥
சரஸ்தம்பத்திலும் குசஸ்தம்பத்திலும் துரோணசர்மாவின் இடத்திலும், நீர்வீழ்ச்சியருகே வாழ்பவன் அப்சரஸ் கூட்டங்களால் சேவிக்கப்படுகிறான்.
13.64.29
चित्रकूटे जनस्थाने तथा मन्दाकिनीजले ।
विगाह्य वै निराहारो राजलक्ष्म्या निषेव्यते ॥ १३.६४.२९ ॥
சித்ரகூடத்திலும் ஜனஸ்தானத்திலும் மந்தாகினி நீரில் மூழ்கி உணவின்றி இருப்பவன் அரசலட்சுமியால் சேவிக்கப்படுகிறான்.
13.64.30
श्यामायास्त्वाश्रमं गत्वा उषित्वा चाभिषिच्य च ।
एकपक्षं निराहारस्त्वन्तर्धानफलं लभेत् ॥ १३.६४.३० ॥
சியாமையின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்று, அங்கே தங்கி, அபிஷேக நீராடி, ஒரு பக்ஷம் உணவின்றி இருந்தவன் மறைந்து போகும் பலனைப் பெறுவான்.
13.64.31
कौशिकीं तु समासाद्य वायुभक्षस्त्वलोलुपः ।
एकविंशतिरात्रेण स्वर्गमारोहते नरः ॥ १३.६४.३१ ॥
கௌசிகீ நதியை அடைந்து, காற்றை மட்டும் உண்டு, பேராசையின்றி இருந்தால், மனிதன் இருபத்தொரு இரவுகளில் சொர்க்கத்தை அடைகிறான்.
13.64.32
मतङ्गवाप्यां यः स्नायादेकरात्रेण सिध्यति ।
विगाहति ह्यनालम्बमन्धकं वै सनातनम् ॥ १३.६४.३२ ॥
மதங்கவாபியில் ஒருவன் ஓர் இரவு நீராடினால் அவன் சித்தி பெறுகிறான்; ஆதாரமற்ற, இருண்ட, நித்தியமானதில் அவன் மூழ்குகிறான்.
13.64.33
नैमिषे स्वर्गतीर्थे च उपस्पृश्य जितेन्द्रियः ।
फलं पुरुषमेधस्य लभेन्मासं कृतोदकः ॥ १३.६४.३३ ॥
நைமிஷத்தில் சுவர்க்கதீர்த்தத்தில் புலன்களை அடக்கி ஆசமனம் செய்து, ஒரு மாதம் நீர்த்தர்ப்பணம் செய்தால் புருஷமேத யாகத்தின் பலனை அடைகிறான்.
13.64.34
गङ्गाह्रद उपस्पृस्य तथा चैवोत्पलावने ।
अश्वमेघमवाप्नोति तत्र मासं कृतोदकः ॥ १३.६४.३४ ॥
கங்கா ஹ்ரதத்திலும் உத்பலாவனத்திலும் ஆசமனம் செய்து, அங்கு ஒரு மாதம் நீர்த்தர்ப்பணம் செய்பவன் அசுவமேத யாகத்தை அடைகிறான்.
13.64.35
गङ्गायमुनयोस्तीर्थे तथा कालञ्जरे गिरौ ।
दशाश्वमेधानाप्नोति तत्र मासं कृतोदकः ॥ १३.६४.३५ ॥
கங்கை யமுனையின் தீர்த்தத்திலும், கால்ஞ்ஜர மலையிலும், அங்கு ஒரு மாதம் நீர்த்தர்ப்பணம் செய்பவன் பத்து அசுவமேத யாகங்களை அடைகிறான்.
13.64.36
यष्टिह्रद उपस्पृश्य चान्नदानाद्विशिष्यते ॥ १३.६४.३६ ॥
யஷ்டிஹ்ரதத்தில் ஆசமனம் செய்வது அன்னதானத்தை விடச் சிறந்தது.
13.64.37
दशतीर्थसहस्राणि तिस्रः कोट्यस्तथाऽपराः ।
समागच्छन्ति माघ्यां तु प्रयागे भरतर्षभ ॥ १३.६४.३७ ॥
பத்தாயிரம் தீர்த்தங்களும், மூன்று கோடியும், வேறு பலவும் மாக மாதத்தில் பிரயாகையில் ஒன்றுகூடுகின்றன, பரதர்களின் காளையே.
13.64.38
माघमासं प्रयागे तु नियतः संशितव्रतः ।
स्नात्वा तु भरतश्रेष्ठ निर्मलः स्वर्गमाप्नुयात् ॥ १३.६४.३८ ॥
மாக மாதத்தில் பிரயாகையில் கட்டுப்பாடுடனும் உறுதியான விரதத்துடனும் நீராடினால், பரதர்களில் சிறந்தவனே, மனிதன் தூய்மையடைந்து சொர்க்கத்தை அடைவான்.
13.64.39
मरुद्गण उपस्पृश्य पितॄणामाश्रमे शुचिः ।
वैवस्वतस्य तीर्थे च तीर्थभूतो भवेन्नरः ॥ १३.६४.३९ ॥
மருத்கணத் தீர்த்தத்தில் ஆசமனம் செய்து, பிதுர்களின் ஆசிரமத்திலும் வைவஸ்வதரின் தீர்த்தத்திலும் தூய்மையுற்று, மனிதன் தானே தீர்த்தமாகிறான்.
13.64.40
तथा ब्रह्मसरो गत्वा भागीरथ्यां कृतोदकः ।
एकमासं निराहारः सोमलोकमवाप्नुयात् ॥ १३.६४.४० ॥
அதுபோல பிரம்மசரஸுக்குச் சென்று, பாகீரதியில் நீர்ப்பலி செய்து, ஒரு மாதம் உணவின்றி இருப்பவன் சோமலோகத்தை அடைவான்.
13.64.41
उत्पातके नरः स्नात्वा अष्टावक्रे कृतोदकः ।
द्वादशाहं निराहारो नरमेधफलं लभेत् ॥ १३.६४.४१ ॥
உத்பாதகத்தில் நீராடி, அஷ்டாவக்கிரரிடம் நீர்ப்பலி செய்து, பன்னிரண்டு நாட்கள் உணவின்றி இருப்பவன் நரமேத யாகத்தின் பலனைப் பெறுவான்.
13.64.42
अश्मपृष्ठे गयायां च निरविन्दे च पर्वते ।
तृतीयां क्रौञ्चपद्यां च ब्रह्महत्यां विशुध्यते ॥ १३.६४.४२ ॥
அஸ்மபிருஷ்டத்திலும், கயையிலும், நிரவிந்த மலையிலும், கிரௌஞ்சபதியில் மூன்றாம் நாளிலும் நீராடுவதால் பிராமணக் கொலைப் பாவம் நீங்குகிறது.
13.64.43
कलविङ्क उपस्पृश्य विद्याच्च बहुशो जलम् ।
अग्नेः पुरे नरः स्नात्वा अग्निकन्यापुरे वसेत् ॥ १३.६४.४३ ॥
கலவிங்கத்தில் ஆசமனம் செய்து பலமுறை நீரை அறிந்து கொள்ள வேண்டும். அக்னியின் நகரில் மனிதன் நீராடி அக்னிகன்யாவின் நகரில் வாழ வேண்டும்.
13.64.44
करवीरपुरे स्नात्वा विशालायां कृतोदकः ।
देवह्रद उपस्पृश्य ब्रह्मभूतो विराजते ॥ १३.६४.४४ ॥
கரவீரபுரத்தில் நீராடி, விசாலையில் தர்ப்பணம் செய்து, தேவஹ்ரதத்தில் ஆசமனம் செய்தவன் பிரம்மமாகி விளங்குகிறான்.
13.64.45
पुनरावर्तनन्दां च महानन्दां च सेव्य वै ।
नन्दने सेव्यते दान्तस्त्वप्सरोभिरहिंसकः ॥ १३.६४.४५ ॥
புனராவர்த்தனந்தா மற்றும் மகானந்தாவை வழிபட்டு, நந்தனத்தில் அடக்கமும் அகிம்சையும் உள்ளவன் அப்சரஸ்களால் சேவிக்கப்படுகிறான்.
13.64.46
उर्वशीं कृत्तिकायोगे गत्वा चैव समाहितः ।
लौहित्ये विधिवत्स्नात्वा पुण्डरीकफलं लभेत् ॥ १३.६४.४६ ॥
கிருத்திகை யோகத்தில் உர்வசியிடம் சென்று, ஒருமுகப்பட்டு, லௌகித்யத்தில் விதிப்படி நீராடி மனிதன் புண்டரீக பலனைப் பெறுவான்.
13.64.47
रामह्रद उपस्पृश्य विपाशायां कृतोदकः ।
द्वादशाहं निराहारः कल्मषाद्विप्रमुच्यते ॥ १३.६४.४७ ॥
ராமஹ்ரதத்தில் ஆசமனம் செய்து, விபாசையில் தர்ப்பணம் செய்து, பன்னிரண்டு நாள் உணவின்றி இருந்தால் மனிதன் பாவத்திலிருந்து முழுமையாக விடுபடுகிறான்.
13.64.48
महाह्रद उपस्पृश्य शुद्धेन मनसा नरः ।
एकमासं निराहारो जमदग्निगतिं लभेत् ॥ १३.६४.४८ ॥
மகாஹ்ரதத்தில் ஆசமனம் செய்து, தூய மனதுடன் மனிதன் ஒரு மாதம் உணவின்றி இருந்து ஜமதக்னியின் கதியை அடைய வேண்டும்.
13.64.49
विन्ध्ये संताप्य चात्मानं सत्यसन्धस्त्वहिंसकः ।
विनयात्तप आस्थाय मासेनैकेन सिध्यति ॥ १३.६४.४९ ॥
விந்திய மலையில் தன்னைத் தவத்தால் சுட்டெரித்து, சத்தியசந்தனும் அகிம்சையாளனுமான அவன் பணிவுடன் தவத்தை மேற்கொண்டு ஒரே மாதத்தில் சித்தி அடைகிறான்.
13.64.50
मुण्डे ब्रह्मगवा चैव निरिचिं देवपर्वतम् ।
देवह्रदमुपस्पृश्य ब्रह्मभूतो विराजते।
कुमारपदमास्थाय मासेनैकेन शुध्यति ॥ १३.६४.५० ॥
முண்டத்திலும், பிரம்மகவத்திலும், நிரிசி என்ற தேவமலையிலும், தேவஹ்ரதத்தில் நீராடி பிரம்மமாகிப் பிரகாசிக்கிறான்; குமாரபதத்தை அடைந்து ஒரே மாதத்தில் தூய்மையடைகிறான்.
13.64.51
नर्मदायामुपस्पृश्य तता शूर्पारकोदके ।
एकपक्षं निराहारो राजपुत्रो विधीयते ॥ १३.६४.५१ ॥
நர்மதையில் ஆசமனம் செய்து, பின்னர் சூர்ப்பாரக நீரில் ஒரு பக்ஷம் உணவின்றி இருக்க அரசகுமாரனுக்கு விதி கூறப்பட்டுள்ளது.
13.64.52
जम्बूमार्गे त्रिभिर्मासैः संयतः सुसमाहितः ।
अहोरात्रेण चैकेन सिद्धिं समधिगच्छति ॥ १३.६४.५२ ॥
ஜம்புமார்கத்தில் மூன்று மாதங்கள் அடக்கமும் மிகுந்த ஒருமுகமும் கொண்டு இருந்து, ஒரே இரவு பகலில் சித்தி அடைகிறான்.
13.64.53
कोकामुखे विगाह्याथ गत्वा चाञ्जलिकाश्रमम् ।
शाकभक्षश्चीरवासाः कुमारीर्विन्दते दश ॥ १३.६४.५३ ॥
கோகாமுகத்தில் நீராடி, பின்னர் அஞ்சலியின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்று, காய்கறி உண்டு மரவுரி அணிந்து பத்து கன்னிகைகளைப் பெறுகிறான்.
13.64.55
वैवस्वतस्य सदनं न स गच्छेत्कदाचन ।
प्रभासे त्वेकरात्रेण अमावास्यां ममाहितः।
सिद्ध्यते तु महाबाहो यो नरो जायतेऽमरः ॥ १३.६४.५५ ॥
அவன் வைவஸ்வதனின் இல்லத்துக்கு ஒருபோதும் செல்வதில்லை. பிரபாசத்தில் ஒரே இரவில், அமாவாசையில், என்னிடம் பக்தியுடன் இருந்தால் சித்தி அடைகிறான்; ஓ மஹாபாஹுவே, அந்த மனிதன் அமரனாகப் பிறக்கிறான்.
13.64.56
उज्जानक उपस्पृस्य आर्ष्टिषेणस्य चाश्रमे ।
पिङ्गायाश्चाश्रमे स्नात्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३.६४.५६ ॥
உஜ்ஜானகத்தில் ஆசமனம் செய்து, ஆர்ஷ்டிஷேணரின் ஆசிரமத்திலும் பிங்காவின் ஆசிரமத்திலும் நீராடி, மனிதன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.
13.64.57
कुल्यायां समुपस्पृश्य जप्त्वा चैवाघमर्षणम् ।
अश्वमेधमवाप्नोति त्रिरात्रोपोषितो नरः ॥ १३.६४.५७ ॥
குல்யையில் ஆசமனம் செய்து, அகமர்ஷண மந்திரத்தை ஜபித்து, மூன்று இரவுகள் உபவாசமிருக்கும் மனிதன் அசுவமேத யாகத்தின் பலனை அடைகிறான்.
13.64.58
पिण्डारक उपस्पृश्य एकरात्रोषितो नरः ।
अग्निष्टोममवाप्नोति प्रभातां शर्वरीं शुचिः ॥ १३.६४.५८ ॥
பிண்டாரகத்தில் ஆசமனம் செய்து ஒரு இரவு தங்கும் மனிதன், தூய்மையுடன் விடியும் நேரத்தில் அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் பலனை அடைகிறான்.
13.64.59
तथा ब्रह्मसरो गत्वा धर्मारण्योपशोभितम् ।
पुण्डरीकमवाप्नोति उपस्पृश्य नरः शुचिः ॥ १३.६४.५९ ॥
அதுபோல, தர்மாரண்யத்தால் அழகுற்ற பிரம்ம சரஸுக்குச் சென்று ஆசமனம் செய்து தூய்மை பெற்ற மனிதன் புண்டரீக யாகத்தின் பலனை அடைகிறான்.
13.64.60
मैनाके पर्वते स्नात्वा तथा सन्ध्यामुपास्य च ।
कामं जित्वा च वै मासं सर्वयज्ञफलं लभेत् ॥ १३.६४.६० ॥
மைனாக மலையில் நீராடி, அதுபோல சந்தியா வழிபாடு செய்து, ஒரு மாதம் காமத்தை வென்றவன் எல்லா யாகங்களின் பலனையும் பெறுவான்.
13.64.61
कालोदकं नन्दिकुण्डं तथा चोत्तरमानसम् ।
अभ्येत्य योजनशताद्भूणहा विप्रमुच्यते ॥ १३.६४.६१ ॥
காலோதகம், நந்திகுண்டம், மற்றும் வடக்கு மானஸ ஏரி ஆகியவற்றை அணுகினால், நூறு யோசனை தூரத்திலிருந்து வந்தாலும் கருப்பத்தைக் கொன்றவனும் விடுபடுகிறான்.
13.64.62
नन्दीश्वरस्य मूर्ति तु दृष्ट्वा मुच्येत किल्बिषैः ।
स्वर्गमार्गे नरः स्नात्वा ब्रह्मलोकं स गच्छति ॥ १३.६४.६२ ॥
நந்தீஸ்வரரின் உருவத்தைக் கண்டால் மனிதன் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுகிறான்; சொர்க்கப் பாதையில் நீராடியவன் பிரம்மலோகம் செல்கிறான்.
13.64.63
विख्यातो हिमवान्पुण्यः शंकरश्वशुरो गिरिः ।
आकरः सर्वरत्नानां सिद्धचारणसेवितः ॥ १३.६४.६३ ॥
புகழ்பெற்ற புனித இமவான் மலை சங்கரரின் மாமனார்; அது எல்லா ரத்தினங்களின் சுரங்கம், சித்தர்களும் சாரணர்களும் சேவிக்கும் இடம்.
13.64.64
दर्शनाद्गमनात्पूतो भवेदनशनादपि ।
शरीरमुत्सृजेत्तत्र विधिपूर्वमनाशके ॥ १३.६४.६४ ॥
தரிசனத்தாலும், அங்கு செல்வதாலும், உண்ணாவிரதத்தாலும் கூட மனிதன் தூய்மையடைகிறான்; அங்கே அனாசகம் என்னும் இடத்தில் விதிப்படி உடலை விடலாம்.
13.64.65
अध्रुवं जीवितं ज्ञात्वा यो वै वेदान्तगो द्विजः ।
अभ्यर्च्य देवतास्तत्र नमस्कृत्य मुनींस्तथा। ॥ १३.६४.६५ ॥
வாழ்க்கை நிலையற்றது என அறிந்த, வேதாந்தத்தில் தேர்ந்த துவிஜன் அங்கே தேவர்களை வழிபட்டு முனிவர்களை வணங்கி…
13.64.66
ततः क्रोधं च लोभं च यो जित्वा तीर्थमावसेत् ।
न तेन किञ्चिन्न प्राप्तं तीर्थाभिगमनाद्भवेत् ॥ १३.६४.६६ ॥
பின்னர், கோபத்தையும் பேராசையையும் வென்று தீர்த்தத்தில் வசிப்பவன், தீர்த்த யாத்திரையால் எதையும் அடையாமல் போவதில்லை.
13.64.67
यान्यगम्यानि तीर्थानि दुर्गाणि विषमाणि च ।
मनसा तानि गम्यानि सर्वतीर्थसमीक्षया ॥ १३.६४.६७ ॥
அடைய முடியாததும், கடினமானதும், கரடுமுரடானதுமான தீர்த்தங்களை எல்லாத் தீர்த்தங்களையும் நினைத்துத் தியானிப்பதன் மூலம் மனத்தால் அடையலாம்.
13.64.68
इदं मेध्यमिदं पुण्यमिदं स्वर्ग्यमनुत्तमम् ।
इदं रहस्यं वेदानामाप्लाव्यं पावनं तथा ॥ १३.६४.६८ ॥
இது தூய்மையானது, இது புண்ணியமானது, இது சொர்க்கத்தை அளிப்பது, மிகவும் உயர்ந்தது. இது வேதங்களின் ரகசியம்; நீராடத்தக்கது, தூய்மைப்படுத்துவது.
13.64.69
इदं दद्याद्द्विजातीनां साधोरात्महितस्य च ।
सुहृदां च जपेत्कर्णे शिष्यस्यानुगतस्य च। ॥ १३.६४.६९ ॥
இதை இரு பிறப்பாளர்களுக்கும், தன் நலனை விரும்பும் சாதுவுக்கும் கொடுக்க வேண்டும். நண்பர்களின் காதில் அல்லது பின்தொடரும் சீடனின் காதில் இதை ஓத வேண்டும்.
13.64.70
दत्तवान्गौतमस्यैतदङ्गिरा वै महातपाः ।
अङ्गिराः समनुज्ञातः काश्यपेन च धीमता ॥ १३.६४.७० ॥
மகாதபஸ்வியான அங்கிரஸ் இதை கௌதமருக்குக் கொடுத்தார். ஞானியான காஷ்யபரின் அனுமதி பெற்று அங்கிரஸ் (இதைக் கொடுத்தார்).
13.64.71
महर्षीणामिदं जप्यं पावनानां तथोत्तमम् ।
जपंश्चाभ्युत्थितः शश्वन्निर्मलः स्वर्गमाप्नुयात् ॥ १३.६४.७१ ॥
இது மகரிஷிகள் ஜபிக்க வேண்டியது; தூய்மையானவர்களுக்கும் மிக உயர்ந்தது. இதை ஜபித்து, எப்போதும் விழிப்புடன் எழுந்து, களங்கமற்றவன் சொர்க்கத்தை அடைய வேண்டும்.
13.64.72
इदं यश्चापि शृणुयाद्रहस्यं त्वङ्गिरोमतम् ।
उत्तमे च कुले जन्म लभेञ्जातीश्च संस्मरेत् ॥ १३.६४.७२ ॥
அங்கிரஸின் கருத்தான இந்த ரகசியத்தை யார் கேட்கிறாரோ, அவர் உயர்ந்த குலத்தில் பிறப்பைப் பெற்று, தன் முந்தைய பிறவிகளை நினைவுகூர வேண்டும்.