Mahābhārata · Adhyāya 13.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.66.1
के पूज्या वै त्रिलोकेऽस्मिन्मानवा भरतर्पभ ।
विस्तरेण तदाचक्ष्व न हि तृप्यामि कथ्यतः ॥ १३.६६.१ ॥
Stier der Bharatas, welche Menschen sind in diesen drei Welten verehrungswürdig? Erkläre es mir ausführlich, denn beim Zuhören werde ich nicht satt.
13.66.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
नारदस्य च संवादं वासुदेवस्य चोभयोः ॥ १३.६६.२ ॥
Auch hierzu erzählt man diese alte Geschichte: den Dialog zwischen Nārada und Vāsudeva.
13.66.3
नारदं प्राञ्जलिं दृष्ट्वा पूजयानं द्विजर्षभान् ।
केशवः परिपप्रच्छ भगवन्क्रान्नमस्यमि ॥ १३.६६.३ ॥
Als Keśava sah, wie Nārada mit gefalteten Händen die besten der Zweimalgeborenen verehrte, fragte er: 'Ehrwürdiger, wen verehrst du?'
13.66.4
बहुमानपरस्तेषु भगवन्यान्नमस्यसि ।
शक्यं चेच्छ्रोतुमस्माभिर्ब्रूह्येतद्धर्मवित्तम ॥ १३.६६.४ ॥
In großer Achtung vor ihnen, Ehrwürdiger — wen verehrst du? Wenn wir es hören dürfen, sag es uns, Bester unter den Kundigen des Dharma!
13.66.5
शृणु गोविन्द यानेतान्पूजयाम्यरिमर्दन ।
त्वत्तोऽन्यः कः पुमाँल्लोके श्रोतुमेतदिहार्हति ॥ १३.६६.५ ॥
Höre, Govinda, Vernichter der Feinde, über diejenigen, die ich verehre. Wer in dieser Welt außer dir ist würdig, dies zu hören?
13.66.6
वरुणं वायुमादित्यं पर्जन्यं जातवेदसम् ।
स्थाणु स्कन्दं महालक्ष्मीं विष्णुं ब्रह्माणमेव च ॥ १३.६६.६ ॥
Varuṇa, Vāyu, Āditya, Parjanya, Jātavedas (Agni), Sthāṇu, Skanda, die große Lakṣmī, Viṣṇu und auch Brahmā.
13.66.7
वाचस्पतिं चन्द्रमसमपः पृथ्वीं सरस्वतीम् ।
सततं ये नमस्यन्ति तान्नमस्याम्यहं विभो ॥ १३.६६.७ ॥
Ich verneige mich vor denen, die stets Vācaspati, den Mond, die Gewässer, die Erde und Sarasvatī verehren; ihnen verneige ich mich, o Mächtiger.
13.66.8
तपोधनान्वेदविदो नित्यं वेदपरायणान् ।
महार्हान्वृष्णिशार्दूल सदा सम्पूजयाम्यहम् ॥ १३.६६.८ ॥
Ich ehre stets jene, deren Reichtum die Askese ist, die die Veden kennen und ihnen ständig ergeben sind, die Hochverdienten; o Tiger der Vṛṣṇi.
13.66.9
अभुक्त्वा देवकार्याणि कुर्वते येऽविकत्थनाः ।
सन्तुष्टाश्च क्षमायुक्तास्तान्नमस्याम्यहं विभो ॥ १३.६६.९ ॥
Ich verneige mich vor denen, die die Pflichten gegenüber den Göttern erfüllen, ohne selbst zuvor zu essen, die nicht prahlen, zufrieden und geduldig sind; ihnen verneige ich mich, o Mächtiger.
13.66.10
सम्यग्यजन्ति ये चेष्टीः क्षान्ता दान्ता जितेन्द्रियाः ।
सत्यं धर्मं क्षितिं गाश्च तान्नमस्यामि यादव ॥ १३.६६.१० ॥
Ich verneige mich vor denen, die die iṣṭi-Opfer recht vollziehen, geduldig, selbstbeherrscht und mit besiegten Sinnen, die Wahrheit, Dharma, die Erde und die Kühe ehren; ihnen verneige ich mich, o Yādava.
13.66.11
ये वै तपसि वर्तन्ते वने मूलफलाशनाः ।
असञ्चयाः क्रियावन्तस्तान्नमस्यामि यादव ॥ १३.६६.११ ॥
Ich verneige mich vor denen, die im Wald in Askese leben, sich von Wurzeln und Früchten nähren, nichts anhäufen und ihren Riten ergeben sind; ihnen verneige ich mich, o Yādava.
13.66.12
ये भृत्यभरणे शक्ताः सततं चातिथिव्रताः ।
भुञ्जते देवशेषाणि तान्नमस्यामि यादव ॥ १३.६६.१२ ॥
Ich verneige mich vor denen, die ihre Abhängigen zu versorgen vermögen, stets dem Gastrecht ergeben sind und die Reste der Götteropfer essen; ihnen verneige ich mich, o Yādava.
13.66.13
ये वेद प्राप्य दुर्धर्षा वाग्मिनो ब्रह्मचारिणः ।
याजनाध्यापने युक्ता नित्यं तान्पूजयाम्यहम् ॥ १३.६६.१३ ॥
Ich ehre jene, die, das Veda erlangt habend, unbezwingbar, beredt, brahmacārin sind und stets im Opfer und in der Lehre tätig sind.
13.66.14
प्रसन्नहृदयाश्चैव सर्वसत्वेषु नित्यशः ।
अपृष्ठतापान्स्वाध्याये युक्तास्तान्पूजयाम्यहम् ॥ १३.६६.१४ ॥
Ich ehre jene, deren Herz heiter ist, die stets gütig gegen alle Wesen sind, die hinter dem Rücken nicht quälen und sich dem Selbststudium widmen.
13.66.15
गुरुप्रसादे स्वाध्याये यतन्तो ये स्थिरव्रताः ।
शुश्रूषवोऽनसूयन्तस्तान्नमस्यामि यादव ॥ १३.६६.१५ ॥
Ich verneige mich vor jenen, die sich um die Gunst ihres Lehrers und um das Selbststudium bemühen, standhaft in ihren Gelübden, dienstbereit und frei von Neid, o Yādava.
13.66.16
सुव्रता मुनयो ये च ब्राह्मणाः सत्यसङ्गराः ।
वोढारो हव्यकव्यानां तान्नमस्यामि यादव ॥ १३.६६.१६ ॥
Ich verneige mich vor den Weisen mit guten Gelübden und den Brahmanen, treu ihren Versprechen, die die Opfergaben an Götter und Ahnen tragen, o Yādava.
13.66.17
भैक्षचर्यासु निरताः कृशा गुरुकुलाश्रयाः ।
निःसुखा निर्धना ये तु तान्नमस्यामि यादव ॥ १३.६६.१७ ॥
Ich verneige mich vor jenen, die dem Bettelleben hingegeben, abgemagert, im Haus des Lehrers wohnend, freudlos und besitzlos sind, o Yādava.
13.66.18
निर्ममा निष्प्रतिद्वन्द्वा निष्ठिता निष्प्रयोजनाः ।
ये वेदं प्राप्य दुर्धर्षा वाग्मिनो ब्रह्मवादिनः ॥ १३.६६.१८ ॥
Jene, frei von Besitzgier, ohne Rivalen, standhaft und ohne selbstsüchtigen Zweck, die das Veda erlangt haben, unbezwingbar, beredt und Lehrer des Brahman sind.
13.66.19
अहिंसानिरता ये च ये च सत्यव्रता नराः ।
दान्ताः शमपराश्चैव तान्नमस्यामि केशव ॥ १३.६६.१९ ॥
Ich verneige mich vor jenen Menschen, die dem Nicht-Verletzen ergeben sind, das Gelübde der Wahrheit halten, selbstbeherrscht sind und dem Frieden zugewandt, o Keśava.
13.66.20
देवतातिथिपूजायां युक्ता ये गृहमेधिनः ।
कपोतवृत्तयो नित्यं तान्नमस्यामि यादव ॥ १३.६६.२० ॥
Ich verneige mich vor jenen Hausvätern, die dem Dienst an Göttern und Gästen ergeben sind und stets einfach leben wie die Taube, o Yādava.
13.66.21
येषां त्रिवर्गः कृत्येषु वर्तते नोपहीयते ।
शिष्टाचारप्रवृत्ताश्च तान्नमस्याम्यहं सदा ॥ १३.६६.२१ ॥
Ich verneige mich stets vor jenen, in deren Handeln die drei Ziele bestehen bleiben und nicht abnehmen und die dem Verhalten der Rechtschaffenen folgen.
13.66.22
ब्राह्मणाः श्रुतसम्पन्ना ये त्रिवर्गमनुष्ठिताः ।
अलोलुपाः पुण्यशीलास्तान्नमस्यामि केशव ॥ १३.६६.२२ ॥
Ich verneige mich vor jenen Brahmanen, die reich an Gelehrsamkeit sind, die drei Ziele verfolgen, frei von Gier und tugendhaften Charakters sind, o Keśava.
13.66.23
अवन्ध्यकाला येऽलुब्धास्त्रिवर्गे साधनेषु च ।
विशिष्टाचारयुक्ताश्च नारायण नमामि तान् ॥ १३.६६.२३ ॥
Ich verneige mich vor jenen, deren Zeit nie vergeudet wird, die in den Mitteln der drei Ziele frei von Gier sind und die einen auserlesenen Lebenswandel führen, o Nārāyaṇa.
13.66.24
अब्भक्षा वायुभक्षाश्चक सुधाभक्षाश्च ये सदा ।
व्रतैश्च विविधैर्युक्तास्तान्नमस्यामि माधव ॥ १३.६६.२४ ॥
Ich verneige mich vor jenen, die stets von Wasser, Luft und Nektar leben und mit mannigfaltigen Gelübden verbunden sind, o Mādhava.
13.66.25
अयोनीनग्नियोनींश्च ब्रह्मयोनींस्तथैव च ।
सर्वभूतात्मयोनींश्च तान्नमस्याम्यहं सदा ॥ १३.६६.२५ ॥
Ich verneige mich stets vor denen ohne Mutterschoß, den aus dem Feuer Geborenen, den aus Brahman Geborenen und ebenso denen, die aus dem Selbst aller Wesen entsprungen sind.
13.66.26
नित्यमेतान्नमस्यामि कृष्ण लोककरानृषीन् ।
लोकज्येष्ठान्कुलज्येष्ठांस्तमोघ्नँल्लोकभास्करान् ॥ १३.६६.२६ ॥
Kṛṣṇa, ich verneige mich stets vor diesen Weisen, den Schöpfern der Welten, den Ältesten der Welten und der Geschlechter, Vernichtern der Finsternis, Sonnen der Welten.
13.66.27
तस्मात्त्वमपि वार्ष्णेय द्विजान्पूजय नित्यदा ।
पूजिताः पूजनार्हा हि सुखं दास्यन्ति तेऽनघ ॥ १३.६६.२७ ॥
Darum, Nachkomme Vṛṣṇis, solltest auch du stets die Zweimalgeborenen ehren; Makelloser, wenn sie, die der Ehre würdig sind, geehrt werden, werden sie dir gewiss Glück schenken.
13.66.28
अस्मिँल्लोके सदा ह्येते परत्र च सुखप्रदाः ।
चरन्ते मान्यमाना वै प्रदास्यन्ति सुखं तव ॥ १३.६६.२८ ॥
In dieser Welt und auch in der nächsten sind diese stets Spender des Glücks; geehrt, während sie umherwandeln, werden sie dir gewiss Glück schenken.
13.66.29
ये सर्वातिथयो नित्यं गोषु च ब्राह्मणेषु च ।
नित्यं सत्ये चाभिरता दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १३.६६.२९ ॥
Die stets allen Gästen Gastfreundschaft erweisen, stets den Kühen und Brahmanen zugetan sind und stets an der Wahrheit Freude haben — sie überwinden die Schwierigkeiten.
13.66.30
नित्यं शमपरा ये च तथा ये चानसूयकाः ।
नित्यस्वाध्यायिनो ये च दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १३.६६.३० ॥
Die stets dem Frieden zugewandt sind, ebenso die frei von Neid sind, die stets dem Selbststudium ergeben sind — sie überwinden die Schwierigkeiten.
13.66.31
सर्वान्देवान्नमस्यन्ति य चैकं वेदमाश्रिताः ।
श्रद्दधानाश्च दान्ताश्च दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १३.६६.३१ ॥
Wer, auf ein einziges Veda vertrauend, allen Göttern Ehrerbietung erweist, gläubig und gezügelt ist, überwindet die Schwierigkeiten.
13.66.32
तथैव विप्रप्रवरान्नमस्कृत्य यतव्रताः ।
भवन्ति ये दानरता दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १३.६६.३२ ॥
Ebenso überwinden jene die Schwierigkeiten, die die vornehmsten Brahmanen verehren, in ihren Gelübden standhaft werden und am Geben Freude haben.
13.66.33
तपस्विनश्च ये नित्यं कौमारब्रह्मचारिणः ।
तपसा भावितात्मानो दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १३.६६.३३ ॥
Asketen, die von Kindheit an stets als lebenslange Zölibatäre leben und deren Selbst durch Askese gereinigt ist, überwinden die Schwierigkeiten.
13.66.34
देवतातिथिभृत्यानां पितॄणां चार्चने रताः ।
शिष्टान्नभोजिनो ये च दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १३.६६.३४ ॥
Wer sich am Verehren der Götter, Gäste, Diener und Ahnen erfreut und die übrig gebliebene Speise der Opfer isst, überwindet die Schwierigkeiten.
13.66.35
अग्निमाधाय विधिवत्प्रणता धारयन्ति ये ।
प्राप्तः सोमाहुतिं चैव दुर्गाण्यतितरन्ति ते ॥ १३.६६.३५ ॥
Wer das Feuer ordnungsgemäß errichtet, es demütig pflegt und die Somaspende erhält, überwindet die Schwierigkeiten.
13.66.36
मातापित्रोर्गुरुषु च सम्यग्वर्तन्ति ये सदा ।
यथा त्वं वृष्णिशार्दूलेत्युक्त्वैवं विरराम सः ॥ १३.६६.३६ ॥
Wer sich stets richtig gegenüber Mutter, Vater und Lehrern verhält — »wie du, Tiger der Vṛṣṇi« —, so sprechend, schwieg er.
13.66.37
तस्मात्त्वमपि कौन्तेय पितृदेवद्विजातिथीन् ।
सम्यक्पूजयसे नित्यं गतिमिष्टामवाप्स्यसि ॥ १३.६६.३७ ॥
Daher, Sohn der Kuntī, auch du ehrst stets angemessen die Ahnen, die Götter, die Zweimalgeborenen und die Gäste; du wirst das ersehnte Ziel erlangen.