Mahābhārata · Adhyāya 13.68
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.68.1
किं राज्ञः सर्वकृत्यानां गरीयः स्यात्पितामह ।
कुर्वन्किं कर्म नृपतिरुभौ लोकौ समश्रुते ॥ १३.६८.१ ॥
Großvater, was ist die gewichtigste aller Pflichten eines Königs? Durch welche Handlung erlangt der König beide Welten?
13.68.2
एतद्राज्ञः कृत्यतममभिषिक्तस्य भारत ।
ब्राह्मणानां रक्षणं च पूजा च सुखमिच्छतः ॥ १३.६८.२ ॥
Dies, o Bhārata, ist die wichtigste Pflicht des gesalbten Königs, der Glück wünscht: die Brahmanen zu beschützen und zu ehren.
13.68.3
कर्तव्यं पार्थिवेन्द्रेण तथैव भरतर्षभ ।
श्रोत्रियान्ब्राह्मणान्वृद्धान्नित्यमेवाभिपूजयेत् ॥ १३.६८.३ ॥
Stier der Bharatas, auch der Herr der Könige muss so handeln: Er soll stets die in den Veden bewanderten Brahmanen und die Alten ehren.
13.68.4
पौरजानपदांश्चापि ब्राह्मणांश्च बहुश्रुतान् ।
सांत्वेन भोगदानेन नमस्कारैः सदाऽर्चयेत् ॥ १३.६८.४ ॥
Er soll stets die Stadt- und Landbewohner sowie die vielfach gelehrten Brahmanen ehren, mit Versöhnung, Gaben des Wohlstands und Grüßen.
13.68.5
एतत्कृत्यतमं राज्ञो नित्यमेवोपलक्षयेत् ।
यथाऽऽत्मानं यथा पुत्रांस्तथैतान्प्रतिपालयेत् ॥ १३.६८.५ ॥
Der König soll dies stets als seine wichtigste Pflicht im Auge behalten: Wie er sich selbst und seine Söhne schützt, so soll er auch diese schützen.
13.68.6
ये चाप्येषां पूज्यतमास्तान्दृढं प्रतिपूजयेत् ।
तेषु शान्तेषु तद्राष्ट्रं सर्वमेव विराजते ॥ १३.६८.६ ॥
Diejenigen unter ihnen, die der Ehre am würdigsten sind, soll er fest dafür wiederum ehren; wenn sie in Frieden sind, erstrahlt das ganze Reich.
13.68.7
ते पूज्यास्ते नमस्कार्या मान्यास्ते पितरो यथा ।
तेष्वेव यात्रा लोकानां भूतानामिव वासवे ॥ १३.६८.७ ॥
Sie sind zu ehren, zu grüßen und zu achten wie Väter; der Lebensweg der Welten ruht auf ihnen, wie das Leben der Wesen auf Vāsava ruht.
13.68.8
अभिचारैरुपायैश्च दहेयुरपि चेतसा ।
निःशेपं कुपिताः कुर्युरुग्राः सत्यपराक्रमाः। ॥ १३.६८.८ ॥
Im Zorn könnten sie mit Zauber und Kunstgriffen, ja selbst mit dem Geist allein, alles verbrennen; grimmig und von wahrhaftiger Tapferkeit, könnten sie alles völlig vernichten.
13.68.9
नान्तमेषां प्रपश्यामि न दिशश्चाप्यपावृताः ।
कुपिताः समुदीक्षन्ते दावेषअवग्निशिखा इव ॥ १३.६८.९ ॥
Ich sehe kein Ende bei ihnen, und die Richtungen sind ihnen nicht verschlossen; im Zorn blicken sie wie die Flammen eines Waldbrandes.
13.68.10
मान्यास्तेषां साधवो ये न निन्द्याश्चाप्यसाधवः ।
बिभ्यत्येषां साहसिका गुणास्तेषामतीव हि।
कूपा इव तृणच्छन्ना विशुद्धा द्यौरिवापरे ॥ १३.६८.१० ॥
Unter ihnen sind die Guten zu ehren, und selbst die Bösen sind nicht zu tadeln. Die Menschen fürchten ihre kühnen Eigenschaften; manche sind wie mit Gras bedeckte Brunnen, andere rein wie der Himmel.
13.68.11
प्रसह्यकारिणः केचित्कार्पासमृदवोऽपरे ।
सन्ति चैषामतिशठास्तथैवान्ये तपस्विनः ॥ १३.६८.११ ॥
Manche handeln mit Gewalt, andere sind weich wie Baumwolle; manche sind äußerst verschlagen, andere sind Asketen.
13.68.12
कृषिगोरक्ष्यमप्येके भैक्ष्यमन्येऽप्यनुष्ठिताः ।
चोराश्चान्येऽनृताश्चान्ये तथाऽन्ये नटनर्तकाः ॥ १३.६८.१२ ॥
Manche treiben Ackerbau und Viehzucht, andere leben vom Betteln; manche sind Diebe, manche Lügner, und andere Schauspieler und Tänzer.
13.68.13
सर्वकर्मसहाश्चान्ये पार्थिवेष्वितरेषु च ।
विविधाचारयुक्ताश्च ब्राह्मणा भरतर्षभ ॥ १३.६८.१३ ॥
Stier der Bhāratas, manche Brāhmaṇas sind zu allen Arten von Tätigkeiten fähig, unter Königen wie unter anderen; sie besitzen vielfältige Lebensweisen.
13.68.14
नानाकर्मसु रक्तानां बहुकर्मोपजीविनाम् ।
धर्मज्ञानां सतां तेषां नित्यमवोनुकीर्तयेत् ॥ १३.६८.१४ ॥
Man soll stets jene preisen, die sich verschiedenen Tätigkeiten widmen, von vielerlei Arbeit leben und als Gerechte das dharma kennen.
13.68.15
पितॄणां देवतानं च मनुष्योरगरक्षसाम् ।
पुराऽप्येते महाभागा ब्राह्मणा वै जनाधिप ॥ १३.६८.१५ ॥
Herr der Völker, schon in früheren Zeiten wurden diese hochbeglückten Brāhmaṇas von den Ahnen, den Göttern, den Menschen, den Schlangen und den Rākṣasas verehrt.
13.68.16
नैते देवैर्न पितृभिर्न गन्धर्वैर्न राक्षसैः ।
नासुरैर्न पिशाचैश्च शक्या जेतुं द्विजातयः ॥ १३.६८.१६ ॥
Diese Zweimalgeborenen können weder von den Göttern noch von den Ahnen, weder von den Gandharvas noch von den Rākṣasas, weder von den Asuras noch von den Piśācas besiegt werden.
13.68.17
अदैवं दैवतं कुर्युर्दैवतं चाप्यदैवतम् ।
यमिच्छेयुः स राजा स्याद्यं द्विष्युः स पराभवेत् ॥ १३.६८.१७ ॥
Sie können das Nicht-Göttliche göttlich machen und sogar das Göttliche nicht-göttlich. Wen sie wünschen, der wird König; wen sie hassen, der wird zugrunde gerichtet.
13.68.18
परिवादं च ये कुर्युर्ब्राह्मणानामचेतसः ।
सत्यं ब्रवीमि ते राजन्विनश्येयुर्न संशयः ॥ १३.६८.१८ ॥
Jene Unverständigen, die die Brāhmaṇas verleumden, o König, ich sage dir die Wahrheit: Sie werden zugrunde gehen, daran ist kein Zweifel.
13.68.19
निन्दाप्रशंसाकुशलाः कीर्त्यकीर्तिपरायणाः ।
परिकुप्यन्ति ते राजन्सततं द्विषतां द्विजाः ॥ १३.६८.१९ ॥
O König, die Dvija, geschickt in Tadel und Lob und auf Ruhm und Schande bedacht, zürnen stets denen, die sie hassen.
13.68.20
ब्राह्मणा यं प्रशंसन्ति पुरुषः स प्रवर्धते ।
ब्राह्मणैर्यः पराकृष्टः पराभूयात्क्षणाद्धि सः ॥ १३.६८.२० ॥
Der Mann, den die Brahmanen loben, gedeiht; wer von den Brahmanen niedergezogen wird, wird im Nu besiegt.
13.68.21
शका यवनकाम्भोजास्तास्ताः क्षत्रियजातयः ।
वृषलत्वं परिगता ब्राह्मणानामदर्शनात् ॥ १३.६८.२१ ॥
Die Śaka, Yavana und Kāmboja — diese und jene Kṣatriya-Geschlechter — sind durch das Nichtsehen der Brahmanen in den Zustand der Unberührbaren gefallen.
13.68.22
द्राविडाश्च कलिङ्गाश्च पुलिन्दाश्चाप्युशीनराः ।
कोलिसर्पा महिपकास्तास्ताः क्षत्रियजातयः ॥ १३.६८.२२ ॥
Die Drāviḍa, Kaliṅga, Pulinda und auch die Uśīnara; die Kolisarpa und Mahiṣaka — diese und jene Kṣatriya-Geschlechter.
13.68.23
वृपलत्वं परिगता ब्राह्मणानामदर्शनात् ।
श्रेयान्पराजयस्तेभ्यो न जयो जयतांवर ॥ १३.६८.२३ ॥
Durch das Nichtsehen der Brahmanen sind sie in den Zustand der Ausgestoßenen gefallen. O Bester der Sieger, besser ist die Niederlage durch sie als der Sieg über sie.
13.68.24
यस्तु सर्वमिदं हन्याद्ब्राह्मणं च न तत्समम् ।
ब्रह्मवध्या महान्दोष इत्याहुः परमर्षयः ॥ १३.६८.२४ ॥
Wer all dies töten würde, ist nicht gleich dem Mord an einem einzigen Brahmanen. Die Tötung eines Brahmanen ist eine große Sünde, so sagen die höchsten Weisen.
13.68.25
परिवादो द्विजातीनां न श्रोतव्यः कथञ्चन ।
आसीताधोमुखस्तूष्णीं समुत्थाय व्रजेत वा ॥ १३.६८.२५ ॥
Die Verleumdung der Zweimalgeborenen darf man auf keine Weise anhören; man soll mit gesenktem Gesicht schweigend sitzen bleiben oder aufstehen und gehen.
13.68.26
न स जातो जनिष्यो वा पृथिव्यामिह कश्चन ।
यो ब्राह्मणविरोधेन सुखं जीवितुमुत्सहेत् ॥ १३.६८.२६ ॥
Niemand ist auf dieser Erde geboren worden oder wird geboren werden, der es wagen würde, glücklich zu leben, indem er sich den Brāhmaṇas widersetzt.
13.68.27
दुर्ग्राह्यो मुष्टिना वायुर्दुःस्पर्शः पाणिना शशी ।
दुर्धरा पृथिवी मूर्ध्ना दुर्जया ब्राह्मणा भुवि ॥ १३.६८.२७ ॥
Schwer ist es, den Wind mit der Faust zu fassen, schwer, den Mond mit der Hand zu berühren, schwer, die Erde auf dem Haupt zu tragen, und schwer, die Brāhmaṇas auf dieser Erde zu besiegen.