مهابهاراتا · أدهيايا 13.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.69.1
ब्राह्मणानेव सततं भृशं सम्परिपूजयेत् ।
एते हि सोमराजान ईश्वरः सुखदुःखयोः ॥ १३.६९.१ ॥
ينبغي أن يُكرم البراهمة دائمًا إكرامًا عظيمًا، فهم ملوك السوما وأرباب اللذة والألم.
13.69.2
एते भोगैरलङ्कारैरन्यैश्चैव किमिच्छकैः ।
सदा पूज्या नमस्कारै रक्ष्याश्च पितृवन्नृपैः।
ततो राष्ट्राय शान्तिर्हि भूतानामिव वासवात् ॥ १३.६९.२ ॥
ينبغي للملوك أن يكرموهم دائمًا بالملذات والحلي وكل ما يشتهون، وبالتحية، وأن يحموهم كما يحمي الأب أبناءه؛ فيأتي السلام إلى المملكة كما يأتي السلام إلى الكائنات من فاسافا.
13.69.3
ज्ञानवान्ब्रह्मवर्चस्वी राष्ट्रे वै ब्राह्मणः शुचिः ।
महारथश्च राजन्य एष्टव्यः शत्रुतापनः ॥ १३.६९.३ ॥
ينبغي في المملكة أن يُلتمس البراهمي العالم الطاهر المتألق ببهاء البراهمان، والكشتريّ العظيم الراكب للعربة الذي يُعذّب أعداءه.
13.69.4
ब्राह्मणं जातिसम्पन्नं धर्मज्ञं संशितव्रतम् ।
बोजयीत गृहे राजन्न तस्मात्परमस्ति वै ॥ १३.६९.४ ॥
يا ملك، ينبغي إطعام برهمي من حسن النسب، عالم بالدهارما، ثابت العهود في البيت؛ فليس شيء أرفع من ذلك.
13.69.5
ब्राह्मणेभ्यो हविर्दत्तं प्रतिगृह्णन्ति देवताः ।
पितरः सर्वभूतानां नैतेभ्यो विद्यते परम् ॥ १३.६९.५ ॥
تقبل الآلهة القربان المُقدّم للبراهمة، وكذلك أسلاف جميع الكائنات؛ وليس شيء أعلى من هؤلاء.
13.69.6
आदित्यश्चन्द्रमा विष्णुः सङ्करोऽग्निः प्रजापतिः ।
सर्वे ब्राह्मणमाविश्य सदाऽन्नमुपभुञ्जते ॥ १३.६९.६ ॥
الآديتيا والقمر وفيشنو وشانكارا وأغني وبرجابتي، جميعهم يدخلون البرهمي ويتناولون الطعام دائمًا.
13.69.7
न तस्याश्नन्ति पितरो यस्य विप्रा न भुञ्जते ।
देवाश्चाप्यस्य नाश्नन्ति पापस्य ब्राह्मणद्विषः ॥ १३.६९.७ ॥
لا يأكل الأجداد طعام من لا يأكله البراهمة، ولا تأكل الآلهة طعام ذلك الآثم الذي يبغض البراهمة.
13.69.8
ब्राह्मणेषु तु तुष्टेषु प्रीयन्ते पितरः सदा ।
तथैव देवता राजन्नात्र कार्या विचारणा ॥ १३.६९.८ ॥
عندما يرضى البراهمة يسر الأجداد دائمًا؛ وكذلك، أيها الملك، تُسَرّ الآلهة. ولا ينبغي في هذا شك.
13.69.9
तथैव तेऽपि प्रीयन्ते येषां भवति तद्धविः ।
न च प्रेत्य विनश्यन्ति गच्छन्ति च परां गतिम् ॥ १३.६९.९ ॥
وكذلك يُسرّ أولئك الذين تُقدَّم لهم تلك القربان؛ وبعد الموت لا يفنون، بل يبلغون الغاية العليا.
13.69.10
येनयेनैव प्रीयन्ते पितरो देवतास्तथा ।
तेनतेनैव प्रीयन्ते पितरो देवतास्तथा ॥ १३.६९.१० ॥
بأيّ وسيلة يُسرّ الأجداد والآلهة، بتلك الوسيلة بعينها يُسرّون.
13.69.11
ब्राह्मणादेव तद्भूतं प्रभवन्ति यतः प्रजाः ।
यतश्चायं प्रभवति प्रेत्य यत्र च गच्छति ॥ १३.६९.११ ॥
من البراهمي وحده ينشأ ذلك الكائن الذي تولد منه المخلوقات؛ ومن حيث ينشأ هذا وإلى أين يذهب بعد الموت، فذلك أيضًا منه.
13.69.12
वेदैष मार्गं स्वर्गस्य तथैव नरकस्य च ।
आगतानागते चोमे ब्राह्मणो द्विपदांवरः ॥ १३.६९.१२ ॥
الفيدا هي هذا الطريق إلى السماء، وكذلك إلى الجحيم. والبراهمي، أفضل ذوي القدمين، يعرف ما مضى وما سيأتي.
13.69.13
ब्राह्मणो द्विपदां श्रेष्ठः स्वधर्मं चैव वेद यः ।
ये चैनमनुवर्तन्ते ते न यान्ति पराभवम्।
न ते प्रेत्य विनश्यन्ति गच्छन्ति न पराभवम् ॥ १३.६९.१३ ॥
البراهمي، أفضل ذوي القدمين، الذي يعرف دharma الخاص به، ومن يتبعونه لا يلقون الهزيمة. لا يهلكون بعد الموت، ولا يلقون الهزيمة.
13.69.14
यद्ब्राह्मणमुखात्प्राप्तं प्रतिगृह्णन्ति वै वचः ।
कृतात्मानो महात्मानस्ते न यान्ति पराभवम् ॥ १३.६९.१४ ॥
أولئك الكبار النفوس، الضابطون لأنفسهم، الذين يقبلون الكلام المتلقى من فم البراهمي، لا يلقون الهزيمة.
13.69.15
क्षत्रियाणां प्रतपतां तेजसा च बलेन च ।
ब्राह्मणेष्वेव शाम्यन्ति तेजांसि च बलानि च ॥ १३.६९.१५ ॥
يهدأ بهاء الكشاتريا وقوتهم المتقدة بالبأس بين البراهمة وحدهم.
13.69.16
भृगवस्तालजङ्घांश्च नीपानाङ्गिरसोऽजयन् ।
भरद्वाजो वैतहव्यानैलांश्च भरतर्षभ ॥ १३.६९.१६ ॥
غلب البهريغو التالاجانغا، وغلب الأنغيراسيون النيبا، وغلب بهاردفاجا، يا ثور البهاراتا، الفايتاهافيا والايلا.
13.69.17
चित्रायुधांश्चाप्यजयन्नेते कृष्णाजिनध्वजाः ।
प्रक्षिप्याथ च कुम्भान्वै पारगामिनमारभेत् ॥ १३.६९.१७ ॥
وهؤلاء الذين راياتهم جلود الظباء السوداء غلبوا أيضاً الشيتراوذا. ثم بعد أن يُلقى بالأوعية، ينبغي أن يبدأ بالذي يعبر.
13.69.18
यत्किंचित्कथ्यते लोके श्रूयते पठ्यतेऽपि वा ।
सर्वं तद्ब्राह्मणेष्वेव गूढोऽग्निरिव दारुषु ॥ १३.६९.१८ ॥
كل ما يُقال في العالم أو يُسمع أو يُتلى إنما يوجد كله بين البراهمة وحدهم، كالنار الكامنة في الخشب.
13.69.19
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
संवादं वासुदेवस्य पृथ्व्याश्च भरतर्षभ ॥ १३.६९.१९ ॥
وهنا يروون أيضاً هذه الحكاية القديمة: حوار فاسوديفا والأرض، يا ثور البهاراتا.
13.69.20
मातरं सर्वभूतानां पृच्छे त्वां संशयं शुभे ।
केनस्वित्कर्मणा पापं व्यपोहति नरो गृही ॥ १३.६९.२० ॥
يا أم جميع الكائنات، يا مباركة، أسألك شكاً: بأي فعل يزيل رب الأسرة ذنبه؟
13.69.28
ब्राह्मणानुमते तिष्ठेत्पुरुषः शुचिरात्मवान् ॥ १३.६९.२८ ॥
ينبغي للرجل الذي يتصرف بإذن البراهمة أن يثبت، طاهراً، ضابطاً لنفسه.
13.69.29
इत्येतद्वचनं श्रुत्वा मेदिन्या मधूसूदनः ।
साधुसाध्विति कौरव्य मेदिनीं प्रत्यपूजयत् ॥ १३.६९.२९ ॥
ولما سمع مادهوسودانا كلمات الأرض قال: «أحسنتِ، أحسنتِ»، ويا كوراوا، أكرم الأرض بدوره.
13.69.30
एतां श्रुत्वोपमां पार्थ प्रयतो ब्राह्मणर्षभान् ।
सततं पूजयेथास्त्वं ततः श्रेयोऽभिपत्स्यसे ॥ १३.६९.३० ॥
يا ابن بريثا، بعد أن تسمع هذا التشبيه، أكرم دائماً خيار البراهمة بضبط النفس، فتنال حينئذ الخير.