Mahābhārata · Adhyāya 13.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.69.1
ब्राह्मणानेव सततं भृशं सम्परिपूजयेत् ।
एते हि सोमराजान ईश्वरः सुखदुःखयोः ॥ १३.६९.१ ॥
Man soll die Brahmanen stets sehr ehren, denn sie sind die Könige des Soma und die Herren über Freude und Leid.
13.69.2
एते भोगैरलङ्कारैरन्यैश्चैव किमिच्छकैः ।
सदा पूज्या नमस्कारै रक्ष्याश्च पितृवन्नृपैः।
ततो राष्ट्राय शान्तिर्हि भूतानामिव वासवात् ॥ १३.६९.२ ॥
Die Könige sollen sie stets mit Genüssen, Schmuck und allem, was sie wünschen, mit Ehrerbietung ehren und wie Väter beschützen; so kommt dem Reich Frieden, wie den Geschöpfen Frieden von Vāsava kommt.
13.69.3
ज्ञानवान्ब्रह्मवर्चस्वी राष्ट्रे वै ब्राह्मणः शुचिः ।
महारथश्च राजन्य एष्टव्यः शत्रुतापनः ॥ १३.६९.३ ॥
Im Reich soll man einen gelehrten, reinen Brahmanen von brahmanischem Glanz suchen und einen großen Wagenkämpfer aus dem Kriegerstand, der die Feinde quält.
13.69.4
ब्राह्मणं जातिसम्पन्नं धर्मज्ञं संशितव्रतम् ।
बोजयीत गृहे राजन्न तस्मात्परमस्ति वै ॥ १३.६९.४ ॥
O König, man soll einen Brahmanen von guter Herkunft, der das Dharma kennt und feste Gelübde hält, in seinem Hause speisen; denn es gibt nichts Höheres.
13.69.5
ब्राह्मणेभ्यो हविर्दत्तं प्रतिगृह्णन्ति देवताः ।
पितरः सर्वभूतानां नैतेभ्यो विद्यते परम् ॥ १३.६९.५ ॥
Die Götter nehmen das Opfer an, das den Brahmanen gegeben wird, und ebenso die Ahnen aller Wesen; nichts ist höher als diese.
13.69.6
आदित्यश्चन्द्रमा विष्णुः सङ्करोऽग्निः प्रजापतिः ।
सर्वे ब्राह्मणमाविश्य सदाऽन्नमुपभुञ्जते ॥ १३.६९.६ ॥
Āditya, der Mond, Viṣṇu, Śaṅkara, Agni und Prajāpati — sie alle treten in einen Brahmanen ein und genießen stets die Speise.
13.69.7
न तस्याश्नन्ति पितरो यस्य विप्रा न भुञ्जते ।
देवाश्चाप्यस्य नाश्नन्ति पापस्य ब्राह्मणद्विषः ॥ १३.६९.७ ॥
Die Ahnen essen nicht die Speise dessen, den die Brahmanen nicht essen; auch die Götter essen nicht die Speise jenes Sünders, der die Brahmanen hasst.
13.69.8
ब्राह्मणेषु तु तुष्टेषु प्रीयन्ते पितरः सदा ।
तथैव देवता राजन्नात्र कार्या विचारणा ॥ १३.६९.८ ॥
Wenn die Brahmanen zufrieden sind, freuen sich die Ahnen stets; ebenso, o König, erfreuen sich die Götter. Daran sollte man nicht zweifeln.
13.69.9
तथैव तेऽपि प्रीयन्ते येषां भवति तद्धविः ।
न च प्रेत्य विनश्यन्ति गच्छन्ति च परां गतिम् ॥ १३.६९.९ ॥
Ebenso erfreuen sich auch jene, denen diese Opfergabe dargebracht wird. Nach dem Tod gehen sie nicht zugrunde, sondern erlangen das höchste Ziel.
13.69.10
येनयेनैव प्रीयन्ते पितरो देवतास्तथा ।
तेनतेनैव प्रीयन्ते पितरो देवतास्तथा ॥ १३.६९.१० ॥
Auf welche Weise die Ahnen und Götter erfreut werden, auf eben diese Weise erfreuen sie sich.
13.69.11
ब्राह्मणादेव तद्भूतं प्रभवन्ति यतः प्रजाः ।
यतश्चायं प्रभवति प्रेत्य यत्र च गच्छति ॥ १३.६९.११ ॥
Aus dem Brahmanen allein entsteht jenes Wesen, aus dem die Geschöpfe hervorgehen; und woher dieser entsteht und wohin er nach dem Tod geht, auch das stammt von ihm.
13.69.12
वेदैष मार्गं स्वर्गस्य तथैव नरकस्य च ।
आगतानागते चोमे ब्राह्मणो द्विपदांवरः ॥ १३.६९.१२ ॥
Der Veda ist dieser Weg zum Himmel und ebenso zur Hölle. Der Brahmane, der Beste unter den Zweifüßlern, kennt das Vergangene wie das Kommende.
13.69.13
ब्राह्मणो द्विपदां श्रेष्ठः स्वधर्मं चैव वेद यः ।
ये चैनमनुवर्तन्ते ते न यान्ति पराभवम्।
न ते प्रेत्य विनश्यन्ति गच्छन्ति न पराभवम् ॥ १३.६९.१३ ॥
Der Brahmane, der Beste der Zweifüßler, der sein eigenes Dharma kennt, und die ihm folgen, erleiden keine Niederlage. Nach dem Tod gehen sie nicht zugrunde; sie erleiden keine Niederlage.
13.69.14
यद्ब्राह्मणमुखात्प्राप्तं प्रतिगृह्णन्ति वै वचः ।
कृतात्मानो महात्मानस्ते न यान्ति पराभवम् ॥ १३.६९.१४ ॥
Jene großherzigen, selbstbeherrschten Menschen, die das aus dem Mund eines Brahmanen empfangene Wort annehmen, erleiden keine Niederlage.
13.69.15
क्षत्रियाणां प्रतपतां तेजसा च बलेन च ।
ब्राह्मणेष्वेव शाम्यन्ति तेजांसि च बलानि च ॥ १३.६९.१५ ॥
Glanz und Stärke der Kṣatriyas, die vor Macht glühen, werden allein unter den Brahmanen besänftigt.
13.69.16
भृगवस्तालजङ्घांश्च नीपानाङ्गिरसोऽजयन् ।
भरद्वाजो वैतहव्यानैलांश्च भरतर्षभ ॥ १३.६९.१६ ॥
Die Bhṛgu besiegten die Tālajaṅghas, die Āṅgirasa die Nīpas, und Bharadvāja, o Stier der Bharatas, besiegte die Vaitahavyas und die Ailas.
13.69.17
चित्रायुधांश्चाप्यजयन्नेते कृष्णाजिनध्वजाः ।
प्रक्षिप्याथ च कुम्भान्वै पारगामिनमारभेत् ॥ १३.६९.१७ ॥
Diese, deren Banner Schwarzantilopenfelle sind, besiegten auch die Citrāyudhas. Dann, nachdem man die Krüge geworfen hat, soll man den Hinübergehenden beginnen lassen.
13.69.18
यत्किंचित्कथ्यते लोके श्रूयते पठ्यतेऽपि वा ।
सर्वं तद्ब्राह्मणेष्वेव गूढोऽग्निरिव दारुषु ॥ १३.६९.१८ ॥
Alles, was in der Welt gesagt, gehört oder rezitiert wird, findet sich allein bei den Brahmanen, wie das im Holz verborgene Feuer.
13.69.19
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
संवादं वासुदेवस्य पृथ्व्याश्च भरतर्षभ ॥ १३.६९.१९ ॥
Auch hier erzählt man diese alte Geschichte: den Dialog zwischen Vāsudeva und der Erde, o Stier der Bharatas.
13.69.20
मातरं सर्वभूतानां पृच्छे त्वां संशयं शुभे ।
केनस्वित्कर्मणा पापं व्यपोहति नरो गृही ॥ १३.६९.२० ॥
Mutter aller Wesen, o Gütige, ich frage dich einen Zweifel: Durch welche Handlung tilgt der Hausvater seine Sünde?
13.69.28
ब्राह्मणानुमते तिष्ठेत्पुरुषः शुचिरात्मवान् ॥ १३.६९.२८ ॥
Ein Mann, der mit Zustimmung der Brahmanen handelt, soll fest, rein und selbstbeherrscht stehen.
13.69.29
इत्येतद्वचनं श्रुत्वा मेदिन्या मधूसूदनः ।
साधुसाध्विति कौरव्य मेदिनीं प्रत्यपूजयत् ॥ १३.६९.२९ ॥
Als Madhusūdana diese Worte der Erde hörte, sprach er: »Gut gesagt, gut gesagt«, und, o Kaurava, ehrte die Erde seinerseits.
13.69.30
एतां श्रुत्वोपमां पार्थ प्रयतो ब्राह्मणर्षभान् ।
सततं पूजयेथास्त्वं ततः श्रेयोऽभिपत्स्यसे ॥ १३.६९.३० ॥
Hast du diesen Vergleich gehört, o Sohn der Pṛthā, so ehre stets mit Selbstbeherrschung die Besten unter den Brahmanen; dann wirst du das Wohl erlangen.