ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.69.1
ब्राह्मणानेव सततं भृशं सम्परिपूजयेत् ।
एते हि सोमराजान ईश्वरः सुखदुःखयोः ॥ १३.६९.१ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಸದಾ ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಅವರೇ ಸೋಮದ ಒಡೆಯರು, ಸುಖ-ದುಃಖಗಳ ಒಡೆಯರು.
13.69.2
एते भोगैरलङ्कारैरन्यैश्चैव किमिच्छकैः ।
सदा पूज्या नमस्कारै रक्ष्याश्च पितृवन्नृपैः।
ततो राष्ट्राय शान्तिर्हि भूतानामिव वासवात् ॥ १३.६९.२ ॥
ರಾಜರು ಇವರನ್ನು ಭೋಗ, ಆಭರಣ, ಇತರ ಇಚ್ಛಿತ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ, ನಮಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಸದಾ ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ತಂದೆಯಂತೆ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು; ಆಗ ವಾಸವನಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಬಂದಂತೆ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.
13.69.3
ज्ञानवान्ब्रह्मवर्चस्वी राष्ट्रे वै ब्राह्मणः शुचिः ।
महारथश्च राजन्य एष्टव्यः शत्रुतापनः ॥ १३.६९.३ ॥
ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವಂತ, ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ, ಶುಚಿಯಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನೂ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ಮಹಾರಥ ಕ್ಷತ್ರಿಯನ್ನೂ ಹುಡುಕಬೇಕು.
13.69.4
ब्राह्मणं जातिसम्पन्नं धर्मज्ञं संशितव्रतम् ।
बोजयीत गृहे राजन्न तस्मात्परमस्ति वै ॥ १३.६९.४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಉತ್ತಮ ಜಾತಿಯವನೂ, ಧರ್ಮ ತಿಳಿದವನೂ, ದೃಢವ್ರತನೂ ಆದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ಹಾಕಬೇಕು; ಅದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಇಲ್ಲ.
13.69.5
ब्राह्मणेभ्यो हविर्दत्तं प्रतिगृह्णन्ति देवताः ।
पितरः सर्वभूतानां नैतेभ्यो विद्यते परम् ॥ १३.६९.५ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಪಿತೃಗಳೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇವರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಇಲ್ಲ.
13.69.6
आदित्यश्चन्द्रमा विष्णुः सङ्करोऽग्निः प्रजापतिः ।
सर्वे ब्राह्मणमाविश्य सदाऽन्नमुपभुञ्जते ॥ १३.६९.६ ॥
ಆದಿತ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ವಿಷ್ಣು, ಶಂಕರ, ಅಗ್ನಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿ — ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಸದಾ ಅನ್ನವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.69.7
न तस्याश्नन्ति पितरो यस्य विप्रा न भुञ्जते ।
देवाश्चाप्यस्य नाश्नन्ति पापस्य ब्राह्मणद्विषः ॥ १३.६९.७ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಊಟ ಮಾಡದವನ ಅನ್ನವನ್ನು ಪಿತೃಗಳು ಸೇವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಪಾಪಿಯೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣದ್ವೇಷಿಯೂ ಆದವನ ಅನ್ನವನ್ನು ದೇವತೆಗಳೂ ಸೇವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
13.69.8
ब्राह्मणेषु तु तुष्टेषु प्रीयन्ते पितरः सदा ।
तथैव देवता राजन्नात्र कार्या विचारणा ॥ १३.६९.८ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತೃಪ್ತರಾದರೆ ಪಿತೃಗಳು ಸದಾ ಸಂತುಷ್ಟರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ಅದೇ ರೀತಿ ದೇವತೆಗಳೂ ಸಂತುಷ್ಟರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯ ಬೇಡ.
13.69.9
तथैव तेऽपि प्रीयन्ते येषां भवति तद्धविः ।
न च प्रेत्य विनश्यन्ति गच्छन्ति च परां गतिम् ॥ १३.६९.९ ॥
ಅದೇ ರೀತಿ ಯಾರಿಗೆ ಆ ಹವಿಸ್ಸು ಅರ್ಪಿತವಾಗುತ್ತದೋ ಅವರೂ ಸಂತುಷ್ಟರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮರಣಾನಂತರ ಅವರು ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.
13.69.10
येनयेनैव प्रीयन्ते पितरो देवतास्तथा ।
तेनतेनैव प्रीयन्ते पितरो देवतास्तथा ॥ १३.६९.१० ॥
ಯಾವ ಯಾವ ವಿಧಾನದಿಂದ ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗುತ್ತಾರೋ, ಅದೇ ವಿಧಾನದಿಂದ ಅವರು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗುತ್ತಾರೆ.
13.69.11
ब्राह्मणादेव तद्भूतं प्रभवन्ति यतः प्रजाः ।
यतश्चायं प्रभवति प्रेत्य यत्र च गच्छति ॥ १३.६९.११ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಂದಲೇ ಆ ಜೀವಿ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಅದರಿಂದಲೇ ಪ್ರಜೆಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ಇವನು ಯಾವುದರಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಾನೋ, ಮರಣಾನಂತರ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೋ, ಅದೂ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ.
13.69.12
वेदैष मार्गं स्वर्गस्य तथैव नरकस्य च ।
आगतानागते चोमे ब्राह्मणो द्विपदांवरः ॥ १३.६९.१२ ॥
ಈ ವೇದವೇ ಸ್ವರ್ಗದ ಮಾರ್ಗ; ಅದೇ ರೀತಿ ನರಕದ ಮಾರ್ಗವೂ ಹೌದು. ಹಿಂದಿನದನ್ನೂ ಮುಂದಿನದನ್ನೂ ದ್ವಿಪದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ.
13.69.13
ब्राह्मणो द्विपदां श्रेष्ठः स्वधर्मं चैव वेद यः ।
ये चैनमनुवर्तन्ते ते न यान्ति पराभवम्।
न ते प्रेत्य विनश्यन्ति गच्छन्ति न पराभवम् ॥ १३.६९.१३ ॥
ದ್ವಿಪದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ತನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರು ಪರಾಭವವನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಮರಣದ ನಂತರ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಪರಾಭವವನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.
13.69.14
यद्ब्राह्मणमुखात्प्राप्तं प्रतिगृह्णन्ति वै वचः ।
कृतात्मानो महात्मानस्ते न यान्ति पराभवम् ॥ १३.६९.१४ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಪಡೆದ ವಚನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರು, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹವುಳ್ಳ ಮಹಾತ್ಮರು; ಅವರು ಪರಾಭವವನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.
13.69.15
क्षत्रियाणां प्रतपतां तेजसा च बलेन च ।
ब्राह्मणेष्वेव शाम्यन्ति तेजांसि च बलानि च ॥ १३.६९.१५ ॥
ಪ್ರತಾಪದಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲೇ ಶಾಂತವಾಗುತ್ತವೆ.
13.69.16
भृगवस्तालजङ्घांश्च नीपानाङ्गिरसोऽजयन् ।
भरद्वाजो वैतहव्यानैलांश्च भरतर्षभ ॥ १३.६९.१६ ॥
ಭೃಗುಗಳು ತಾಲಜಂಘರನ್ನು, ಆಂಗಿರಸರು ನೀಪರನ್ನು ಗೆದ್ದರು; ಭರತರ ವೃಷಭನೇ, ಭರದ್ವಾಜನು ವೈತಹವ್ಯರನ್ನು ಮತ್ತು ಐಲರನ್ನು ಗೆದ್ದನು.
13.69.17
चित्रायुधांश्चाप्यजयन्नेते कृष्णाजिनध्वजाः ।
प्रक्षिप्याथ च कुम्भान्वै पारगामिनमारभेत् ॥ १३.६९.१७ ॥
ಕೃಷ್ಣಾಜಿನ ಧ್ವಜರಾದ ಇವರು ಚಿತ್ರಾಯುಧರನ್ನೂ ಗೆದ್ದರು; ಆಮೇಲೆ ಕುಂಭಗಳನ್ನು ಎಸೆದು, ದಾಟುವವನನ್ನು ಆರಂಭಿಸಬೇಕು.
13.69.18
यत्किंचित्कथ्यते लोके श्रूयते पठ्यतेऽपि वा ।
सर्वं तद्ब्राह्मणेष्वेव गूढोऽग्निरिव दारुषु ॥ १३.६९.१८ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಡುವುದು, ಕೇಳಲ್ಪಡುವುದು, ಓದಲ್ಪಡುವುದು ಏನಿದ್ದರೂ ಅದೆಲ್ಲವೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲೇ ಇದೆ; ಮರದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ.
13.69.19
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
संवादं वासुदेवस्य पृथ्व्याश्च भरतर्षभ ॥ १३.६९.१९ ॥
ಇಲ್ಲಿಯೂ ಜನರು ಈ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ — ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಸಂವಾದವನ್ನು, ಭರತರ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
13.69.20
मातरं सर्वभूतानां पृच्छे त्वां संशयं शुभे ।
केनस्वित्कर्मणा पापं व्यपोहति नरो गृही ॥ १३.६९.२० ॥
ಸರ್ವಭೂತಗಳ ತಾಯಿಯೇ, ಶುಭೆಯೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಒಂದು ಸಂಶಯ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ — ಯಾವ ಕರ್ಮದಿಂದ ಗೃಹಸ್ಥನು ತನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಾನೆ?
13.69.28
ब्राह्मणानुमते तिष्ठेत्पुरुषः शुचिरात्मवान् ॥ १३.६९.२८ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಅನುಮತಿಯಂತೆ ನಡೆಯುವ, ಶುಚಿಯಾದ, ಆತ್ಮಸಂಯಮವುಳ್ಳ ಪುರುಷನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಬೇಕು.
13.69.29
इत्येतद्वचनं श्रुत्वा मेदिन्या मधूसूदनः ।
साधुसाध्विति कौरव्य मेदिनीं प्रत्यपूजयत् ॥ १३.६९.२९ ॥
ಭೂಮಿಯ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಧುಸೂದನನು 'ಸಾಧು, ಸಾಧು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಕೌರವ್ಯನೇ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು.
13.69.30
एतां श्रुत्वोपमां पार्थ प्रयतो ब्राह्मणर्षभान् ।
सततं पूजयेथास्त्वं ततः श्रेयोऽभिपत्स्यसे ॥ १३.६९.३० ॥
ಪಾರ್ಥನೇ, ಈ ಉಪಮೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸಂಯಮದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಸದಾ ಪೂಜಿಸು; ಆಗ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.