மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.69.1
ब्राह्मणानेव सततं भृशं सम्परिपूजयेत् ।
एते हि सोमराजान ईश्वरः सुखदुःखयोः ॥ १३.६९.१ ॥
பிராமணர்களை எப்போதும் மிகவும் நன்றாக வழிபட வேண்டும்; அவர்களே சோமத்தின் அரசர்கள், இன்பத்துக்கும் துன்பத்துக்கும் அதிபதிகள்.
13.69.2
एते भोगैरलङ्कारैरन्यैश्चैव किमिच्छकैः ।
सदा पूज्या नमस्कारै रक्ष्याश्च पितृवन्नृपैः।
ततो राष्ट्राय शान्तिर्हि भूतानामिव वासवात् ॥ १३.६९.२ ॥
அரசர்கள் இவர்களை இன்பப் பொருட்கள், அணிகலன்கள், மற்றும் அவர்கள் விரும்பும் பிறவற்றாலும், வணக்கங்களாலும் எப்போதும் வழிபட்டு, தந்தையைப் போல் காக்க வேண்டும்; அப்போது வாசவனிடமிருந்து உயிர்களுக்கு அமைதி வருவது போல நாட்டுக்கு அமைதி கிடைக்கும்.
13.69.3
ज्ञानवान्ब्रह्मवर्चस्वी राष्ट्रे वै ब्राह्मणः शुचिः ।
महारथश्च राजन्य एष्टव्यः शत्रुतापनः ॥ १३.६९.३ ॥
நாட்டில் அறிவுள்ள, பிரம்ம தேஜஸ் பொருந்திய, தூய்மையான பிராமணரையும், எதிரிகளை வாட்டும் மகாரதியான க்ஷத்ரியரையும் தேட வேண்டும்.
13.69.4
ब्राह्मणं जातिसम्पन्नं धर्मज्ञं संशितव्रतम् ।
बोजयीत गृहे राजन्न तस्मात्परमस्ति वै ॥ १३.६९.४ ॥
அரசே! நல்ல குலத்தில் பிறந்த, தர்மம் அறிந்த, உறுதியான விரதம் கொண்ட பிராமணரை வீட்டில் உணவளிக்க வேண்டும்; அதைவிட உயர்ந்தது வேறில்லை.
13.69.5
ब्राह्मणेभ्यो हविर्दत्तं प्रतिगृह्णन्ति देवताः ।
पितरः सर्वभूतानां नैतेभ्यो विद्यते परम् ॥ १३.६९.५ ॥
பிராமணர்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட ஹவிஸை தேவர்கள் ஏற்கின்றனர்; எல்லா உயிர்களின் பித்ருக்களும் ஏற்கின்றனர்; இவர்களைவிட உயர்ந்தது எதுவும் இல்லை.
13.69.6
आदित्यश्चन्द्रमा विष्णुः सङ्करोऽग्निः प्रजापतिः ।
सर्वे ब्राह्मणमाविश्य सदाऽन्नमुपभुञ्जते ॥ १३.६९.६ ॥
ஆதித்யர், சந்திரன், விஷ்ணு, சங்கரர், அக்னி, பிரஜாபதி ஆகிய அனைவரும் பிராமணனுக்குள் புகுந்து எப்போதும் உணவை அனுபவிக்கின்றனர்.
13.69.7
न तस्याश्नन्ति पितरो यस्य विप्रा न भुञ्जते ।
देवाश्चाप्यस्य नाश्नन्ति पापस्य ब्राह्मणद्विषः ॥ १३.६९.७ ॥
அந்தணர்கள் உண்ணாதவனின் உணவை முன்னோர்களும் உண்ண மாட்டார்கள். பாவியும் அந்தணர்களை வெறுப்பவனுமான அவனுடைய உணவை தேவர்களும் உண்ண மாட்டார்கள்.
13.69.8
ब्राह्मणेषु तु तुष्टेषु प्रीयन्ते पितरः सदा ।
तथैव देवता राजन्नात्र कार्या विचारणा ॥ १३.६९.८ ॥
அந்தணர்கள் மனம் மகிழ்ந்தால் முன்னோர்கள் எப்போதும் மகிழ்வடைவார்கள். அரசே, அதுபோலவே தேவர்களும் மகிழ்வடைவார்கள்; இதில் ஐயம் கொள்ளக் கூடாது.
13.69.9
तथैव तेऽपि प्रीयन्ते येषां भवति तद्धविः ।
न च प्रेत्य विनश्यन्ति गच्छन्ति च परां गतिम् ॥ १३.६९.९ ॥
அதுபோலவே எவர்களுக்கு அந்த அவிர்ப்பாகம் அளிக்கப்படுகிறதோ அவர்களும் மகிழ்வடைவார்கள். இறந்த பின் அவர்கள் அழிவதில்லை; உயர்ந்த கதியை அடைகிறார்கள்.
13.69.10
येनयेनैव प्रीयन्ते पितरो देवतास्तथा ।
तेनतेनैव प्रीयन्ते पितरो देवतास्तथा ॥ १३.६९.१० ॥
எந்த வழியால் முன்னோர்களும் தேவர்களும் மகிழ்கிறார்களோ, அந்த வழியாலேயே முன்னோர்களும் தேவர்களும் மகிழ்கிறார்கள்.
13.69.11
ब्राह्मणादेव तद्भूतं प्रभवन्ति यतः प्रजाः ।
यतश्चायं प्रभवति प्रेत्य यत्र च गच्छति ॥ १३.६९.११ ॥
அந்தணரிடமிருந்தே அந்த உயிர் தோன்றுகிறது; அதிலிருந்தே மக்கள் தோன்றுகின்றனர். இவன் எதிலிருந்து தோன்றுகிறானோ, இறந்த பின் எங்கு செல்கிறானோ, அதுவும் அங்கிருந்தே.
13.69.12
वेदैष मार्गं स्वर्गस्य तथैव नरकस्य च ।
आगतानागते चोमे ब्राह्मणो द्विपदांवरः ॥ १३.६९.१२ ॥
இந்த வேதமே சொர்க்கத்திற்கான வழி; அவ்வாறே நரகத்திற்கான வழியும். கடந்ததையும் வருவதையும் இரு கால்களுள் சிறந்த அந்தணனே அறிவான்.
13.69.13
ब्राह्मणो द्विपदां श्रेष्ठः स्वधर्मं चैव वेद यः ।
ये चैनमनुवर्तन्ते ते न यान्ति पराभवम्।
न ते प्रेत्य विनश्यन्ति गच्छन्ति न पराभवम् ॥ १३.६९.१३ ॥
இரு கால் உயிரினங்களில் சிறந்த பிராமணனும், தன் தர்மத்தை அறிந்தவனும், அவனைப் பின்பற்றுபவர்களும் தோல்வியை அடைவதில்லை. அவர்கள் மரணத்திற்குப் பின் அழிவதில்லை, தோல்வியை அடைவதில்லை.
13.69.14
यद्ब्राह्मणमुखात्प्राप्तं प्रतिगृह्णन्ति वै वचः ।
कृतात्मानो महात्मानस्ते न यान्ति पराभवम् ॥ १३.६९.१४ ॥
பிராமணனின் வாயிலிருந்து பெறப்பட்ட வார்த்தையை உண்மையில் ஏற்றுக்கொள்பவர்கள், தன்னடக்கமுள்ள மகாத்மாக்கள்; அவர்கள் தோல்வியை அடைவதில்லை.
13.69.15
क्षत्रियाणां प्रतपतां तेजसा च बलेन च ।
ब्राह्मणेष्वेव शाम्यन्ति तेजांसि च बलानि च ॥ १३.६९.१५ ॥
பிரதாபத்துடன் ஒளிரும் க்ஷத்திரியர்களின் தேஜஸும் பலமும் பிராமணர்களிடமே அடங்கிவிடுகின்றன.
13.69.16
भृगवस्तालजङ्घांश्च नीपानाङ्गिरसोऽजयन् ।
भरद्वाजो वैतहव्यानैलांश्च भरतर्षभ ॥ १३.६९.१६ ॥
பிருகுக்கள் தாலஜங்கரையும், ஆங்கிரசர்கள் நீபர்களையும் வென்றனர்; பரத குலத்தின் காளையே, பரத்வாஜர் வைதஹவ்யர்களையும் ஐலர்களையும் வென்றார்.
13.69.17
चित्रायुधांश्चाप्यजयन्नेते कृष्णाजिनध्वजाः ।
प्रक्षिप्याथ च कुम्भान्वै पारगामिनमारभेत् ॥ १३.६९.१७ ॥
கருங்கலைமான் தோல் கொடியுடையவர்களான இவர்கள் சித்ராயுதர்களையும் வென்றனர்; பின்னர் குடங்களை வீசி, கடந்து செல்பவனைத் தொடங்க வேண்டும்.
13.69.18
यत्किंचित्कथ्यते लोके श्रूयते पठ्यतेऽपि वा ।
सर्वं तद्ब्राह्मणेष्वेव गूढोऽग्निरिव दारुषु ॥ १३.६९.१८ ॥
உலகில் சொல்லப்படுவதும், கேட்கப்படுவதும், ஓதப்படுவதும் எதுவோ, அனைத்தும் பிராமணர்களிடமே உள்ளது; மரத்தில் மறைந்த நெருப்பைப் போல.
13.69.19
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
संवादं वासुदेवस्य पृथ्व्याश्च भरतर्षभ ॥ १३.६९.१९ ॥
இங்கும் மக்கள் இந்தப் பழைய இதிகாசத்தை எடுத்துரைக்கின்றனர் — வாசுதேவருக்கும் பூமிக்கும் இடையிலான உரையாடல், பரதர்களில் சிறந்தவனே.
13.69.20
मातरं सर्वभूतानां पृच्छे त्वां संशयं शुभे ।
केनस्वित्कर्मणा पापं व्यपोहति नरो गृही ॥ १३.६९.२० ॥
எல்லா உயிர்களுக்கும் தாயே, மங்களமானவளே, உன்னிடம் ஒரு ஐயத்தைக் கேட்கிறேன் — எந்தச் செயலால் இல்லறத்தான் தன் பாவத்தை நீக்குகிறான்?
13.69.28
ब्राह्मणानुमते तिष्ठेत्पुरुषः शुचिरात्मवान् ॥ १३.६९.२८ ॥
பிராமணர்களின் அனுமதியுடன் நடக்கும், தூய்மையும் தன்னடக்கமும் உள்ள மனிதன் நிலைத்திருக்க வேண்டும்.
13.69.29
इत्येतद्वचनं श्रुत्वा मेदिन्या मधूसूदनः ।
साधुसाध्विति कौरव्य मेदिनीं प्रत्यपूजयत् ॥ १३.६९.२९ ॥
பூமியின் இந்தச் சொற்களைக் கேட்ட மதுசூதனர், 'சாது, சாது' என்று கூறி, கௌரவ்யனே, பூமியை மதித்துப் போற்றினார்.
13.69.30
एतां श्रुत्वोपमां पार्थ प्रयतो ब्राह्मणर्षभान् ।
सततं पूजयेथास्त्वं ततः श्रेयोऽभिपत्स्यसे ॥ १३.६९.३० ॥
பிருதையின் மகனே, இந்த உவமையைக் கேட்டு, அடக்கத்துடன் பிராமணர்களில் சிறந்தவர்களை எப்போதும் போற்று; அதனால் நலம் அடைவாய்.