Mahābhārata · Adhyāya 13.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.69.1
ब्राह्मणानेव सततं भृशं सम्परिपूजयेत् ।
एते हि सोमराजान ईश्वरः सुखदुःखयोः ॥ १३.६९.१ ॥
Deve-se sempre honrar muito os brāhmaṇas, pois são os reis do soma e os senhores do prazer e da dor.
13.69.2
एते भोगैरलङ्कारैरन्यैश्चैव किमिच्छकैः ।
सदा पूज्या नमस्कारै रक्ष्याश्च पितृवन्नृपैः।
ततो राष्ट्राय शान्तिर्हि भूतानामिव वासवात् ॥ १३.६९.२ ॥
Os reis devem sempre honrá-los com prazeres, adornos e tudo o que desejarem, com saudações, e protegê-los como pais; assim a paz vem ao reino, como vem às criaturas de Vāsava.
13.69.3
ज्ञानवान्ब्रह्मवर्चस्वी राष्ट्रे वै ब्राह्मणः शुचिः ।
महारथश्च राजन्य एष्टव्यः शत्रुतापनः ॥ १३.६९.३ ॥
No reino deve-se buscar um brāhmaṇa sábio, puro e radiante com o esplendor do brahman, e um kṣatriya mahāratha que atormente os inimigos.
13.69.4
ब्राह्मणं जातिसम्पन्नं धर्मज्ञं संशितव्रतम् ।
बोजयीत गृहे राजन्न तस्मात्परमस्ति वै ॥ १३.६९.४ ॥
Ó rei, deve-se alimentar em casa um brāhmaṇa de boa linhagem, que conhece o dharma e mantém votos firmes; pois não há nada mais elevado do que isso.
13.69.5
ब्राह्मणेभ्यो हविर्दत्तं प्रतिगृह्णन्ति देवताः ।
पितरः सर्वभूतानां नैतेभ्यो विद्यते परम् ॥ १३.६९.५ ॥
Os deuses aceitam a oferenda dada aos brāhmaṇas, e também os antepassados de todos os seres; nada é superior a eles.
13.69.6
आदित्यश्चन्द्रमा विष्णुः सङ्करोऽग्निः प्रजापतिः ।
सर्वे ब्राह्मणमाविश्य सदाऽन्नमुपभुञ्जते ॥ १३.६९.६ ॥
Āditya, a lua, Viṣṇu, Śaṅkara, Agni e Prajāpati, todos entrando num brāhmaṇa, sempre consomem o alimento.
13.69.7
न तस्याश्नन्ति पितरो यस्य विप्रा न भुञ्जते ।
देवाश्चाप्यस्य नाश्नन्ति पापस्य ब्राह्मणद्विषः ॥ १३.६९.७ ॥
Os ancestrais não comem o alimento daquele que os brâmanes não comem; nem os deuses comem o alimento daquele pecador que odeia os brâmanes.
13.69.8
ब्राह्मणेषु तु तुष्टेषु प्रीयन्ते पितरः सदा ।
तथैव देवता राजन्नात्र कार्या विचारणा ॥ १३.६९.८ ॥
Quando os brâmanes estão satisfeitos, os ancestrais sempre se alegram; da mesma forma, ó rei, os deuses se regozijam. Nisso não deve haver dúvida.
13.69.9
तथैव तेऽपि प्रीयन्ते येषां भवति तद्धविः ।
न च प्रेत्य विनश्यन्ति गच्छन्ति च परां गतिम् ॥ १३.६९.९ ॥
Da mesma forma, aqueles a quem essa oblação é destinada também se alegram. Após a morte, não perecem, mas alcançam o destino supremo.
13.69.10
येनयेनैव प्रीयन्ते पितरो देवतास्तथा ।
तेनतेनैव प्रीयन्ते पितरो देवतास्तथा ॥ १३.६९.१० ॥
Pelo meio com que os ancestrais e os deuses se alegram, por esse mesmo meio eles se alegram.
13.69.11
ब्राह्मणादेव तद्भूतं प्रभवन्ति यतः प्रजाः ।
यतश्चायं प्रभवति प्रेत्य यत्र च गच्छति ॥ १३.६९.११ ॥
Do brâmane apenas surge aquele ser do qual nascem as criaturas; e de onde este surge e para onde vai após a morte, também isso procede dele.
13.69.12
वेदैष मार्गं स्वर्गस्य तथैव नरकस्य च ।
आगतानागते चोमे ब्राह्मणो द्विपदांवरः ॥ १३.६९.१२ ॥
O Veda é este caminho para o céu, e igualmente para o inferno. O brâmane, o melhor dos bípedes, conhece tanto o que veio quanto o que virá.
13.69.13
ब्राह्मणो द्विपदां श्रेष्ठः स्वधर्मं चैव वेद यः ।
ये चैनमनुवर्तन्ते ते न यान्ति पराभवम्।
न ते प्रेत्य विनश्यन्ति गच्छन्ति न पराभवम् ॥ १३.६९.१३ ॥
O brâmane, o melhor dos bípedes, que conhece o seu próprio dharma, e os que o seguem não sofrem derrota. Após a morte não perecem; não sofrem derrota.
13.69.14
यद्ब्राह्मणमुखात्प्राप्तं प्रतिगृह्णन्ति वै वचः ।
कृतात्मानो महात्मानस्ते न यान्ति पराभवम् ॥ १३.६९.१४ ॥
Os magnânimos e senhores de si que aceitam a palavra recebida da boca de um brâmane não sofrem derrota.
13.69.15
क्षत्रियाणां प्रतपतां तेजसा च बलेन च ।
ब्राह्मणेष्वेव शाम्यन्ति तेजांसि च बलानि च ॥ १३.६९.१५ ॥
O esplendor e a força dos kṣatriyas que ardem de poder se apaziguam somente entre os brâmanes.
13.69.16
भृगवस्तालजङ्घांश्च नीपानाङ्गिरसोऽजयन् ।
भरद्वाजो वैतहव्यानैलांश्च भरतर्षभ ॥ १३.६९.१६ ॥
Os Bhṛgus conquistaram os Tālajaṅghas, os Āṅgirasas conquistaram os Nīpas, e Bharadvāja, ó touro dos Bharatas, conquistou os Vaitahavyas e os Ailas.
13.69.17
चित्रायुधांश्चाप्यजयन्नेते कृष्णाजिनध्वजाः ।
प्रक्षिप्याथ च कुम्भान्वै पारगामिनमारभेत् ॥ १३.६९.१७ ॥
Estes, cujos estandartes são peles de antílope negro, também venceram os Citrāyudhas. Então, tendo lançado os cântaros, deve-se iniciar aquele que atravessa.
13.69.18
यत्किंचित्कथ्यते लोके श्रूयते पठ्यतेऽपि वा ।
सर्वं तद्ब्राह्मणेष्वेव गूढोऽग्निरिव दारुषु ॥ १३.६९.१८ ॥
Tudo o que se diz, se ouve ou se recita no mundo encontra-se somente entre os brâmanes, como o fogo oculto na madeira.
13.69.19
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
संवादं वासुदेवस्य पृथ्व्याश्च भरतर्षभ ॥ १३.६९.१९ ॥
Aqui também narram esta antiga história: o diálogo de Vāsudeva e da Terra, ó touro dos Bharatas.
13.69.20
मातरं सर्वभूतानां पृच्छे त्वां संशयं शुभे ।
केनस्वित्कर्मणा पापं व्यपोहति नरो गृही ॥ १३.६९.२० ॥
Mãe de todos os seres, ó auspiciosa, pergunto-te uma dúvida: por que ação o chefe de família remove o seu pecado?
13.69.28
ब्राह्मणानुमते तिष्ठेत्पुरुषः शुचिरात्मवान् ॥ १३.६९.२८ ॥
Um homem que age com o consentimento dos brâhmanes deve permanecer firme, puro e senhor de si.
13.69.29
इत्येतद्वचनं श्रुत्वा मेदिन्या मधूसूदनः ।
साधुसाध्विति कौरव्य मेदिनीं प्रत्यपूजयत् ॥ १३.६९.२९ ॥
Ao ouvir estas palavras da Terra, Madhusūdana disse: "Bem dito, bem dito", e, ó Kaurava, honrou a Terra em retorno.
13.69.30
एतां श्रुत्वोपमां पार्थ प्रयतो ब्राह्मणर्षभान् ।
सततं पूजयेथास्त्वं ततः श्रेयोऽभिपत्स्यसे ॥ १३.६९.३० ॥
Tendo ouvido esta comparação, ó filho de Pṛthā, honra sempre, com contenção, os melhores brâhmanes; então alcançarás o bem-estar.