ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.69.1
ब्राह्मणानेव सततं भृशं सम्परिपूजयेत् ।
एते हि सोमराजान ईश्वरः सुखदुःखयोः ॥ १३.६९.१ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ଅତ୍ୟଧିକ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ; ସେମାନେ ସୋମର ରାଜା ଏବଂ ସୁଖ-ଦୁଃଖର ଅଧିପତି।
13.69.2
एते भोगैरलङ्कारैरन्यैश्चैव किमिच्छकैः ।
सदा पूज्या नमस्कारै रक्ष्याश्च पितृवन्नृपैः।
ततो राष्ट्राय शान्तिर्हि भूतानामिव वासवात् ॥ १३.६९.२ ॥
ରାଜାମାନେ ଏମାନଙ୍କୁ ଭୋଗ, ଅଳଙ୍କାର ଓ ଅନ୍ୟ ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁରେ ଏବଂ ପ୍ରଣାମରେ ସର୍ବଦା ପୂଜା କରିବେ ଓ ପିତାଙ୍କ ପରି ରକ୍ଷା କରିବେ; ବାସବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ମିଳିବା ପରି ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଶାନ୍ତି ମିଳେ।
13.69.3
ज्ञानवान्ब्रह्मवर्चस्वी राष्ट्रे वै ब्राह्मणः शुचिः ।
महारथश्च राजन्य एष्टव्यः शत्रुतापनः ॥ १३.६९.३ ॥
ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଜ୍ଞାନୀ, ବ୍ରହ୍ମତେଜସ୍ୱୀ, ଶୁଚି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ତାପ ଦେଉଥିବା ମହାରଥୀ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଖୋଜିବା ଉଚିତ।
13.69.4
ब्राह्मणं जातिसम्पन्नं धर्मज्ञं संशितव्रतम् ।
बोजयीत गृहे राजन्न तस्मात्परमस्ति वै ॥ १३.६९.४ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମିତ, ଧର୍ମ ଜାଣିଥିବା, ଦୃଢ଼ବ୍ରତୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଘରେ ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ; ତାଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କିଛି ନାହିଁ।
13.69.5
ब्राह्मणेभ्यो हविर्दत्तं प्रतिगृह्णन्ति देवताः ।
पितरः सर्वभूतानां नैतेभ्यो विद्यते परम् ॥ १३.६९.५ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ହବିଷ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି; ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ପିତୃଗଣ ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି; ଏମାନଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କିଛି ନାହିଁ।
13.69.6
आदित्यश्चन्द्रमा विष्णुः सङ्करोऽग्निः प्रजापतिः ।
सर्वे ब्राह्मणमाविश्य सदाऽन्नमुपभुञ्जते ॥ १३.६९.६ ॥
ଆଦିତ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ, ଶଙ୍କର, ଅଗ୍ନି ଓ ପ୍ରଜାପତି — ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ବ୍ରାହ୍ମଣରେ ପ୍ରବେଶ କରି ସର୍ବଦା ଅନ୍ନ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
13.69.7
न तस्याश्नन्ति पितरो यस्य विप्रा न भुञ्जते ।
देवाश्चाप्यस्य नाश्नन्ति पापस्य ब्राह्मणद्विषः ॥ १३.६९.७ ॥
ଯାହାର ଅନ୍ନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ତାହାର ଅନ୍ନ ପିତୃଗଣ ମଧ୍ୟ ଭୋଜନ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ପାପୀ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଦ୍ୱେଷୀଙ୍କ ଅନ୍ନ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଭୋଜନ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
13.69.8
ब्राह्मणेषु तु तुष्टेषु प्रीयन्ते पितरः सदा ।
तथैव देवता राजन्नात्र कार्या विचारणा ॥ १३.६९.८ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ ପିତୃଗଣ ସର୍ବଦା ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ହେ ରାଜନ୍, ସେହିପରି ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
13.69.9
तथैव तेऽपि प्रीयन्ते येषां भवति तद्धविः ।
न च प्रेत्य विनश्यन्ति गच्छन्ति च परां गतिम् ॥ १३.६९.९ ॥
ସେହିପରି ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ହବିଃ ଅର୍ପିତ ହୁଏ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସେମାନେ ବିନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ପରମ ଗତି ପାଆନ୍ତି।
13.69.10
येनयेनैव प्रीयन्ते पितरो देवतास्तथा ।
तेनतेनैव प्रीयन्ते पितरो देवतास्तथा ॥ १३.६९.१० ॥
ଯେଉଁ ଯେଉଁ ଉପାୟରେ ପିତୃଗଣ ଓ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ସେହି ସେହି ଉପାୟରେ ହିଁ ସେମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
13.69.11
ब्राह्मणादेव तद्भूतं प्रभवन्ति यतः प्रजाः ।
यतश्चायं प्रभवति प्रेत्य यत्र च गच्छति ॥ १३.६९.११ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣରୁ ହିଁ ସେହି ଭୂତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାହାଠାରୁ ପ୍ରଜା ଜନ୍ମେ; ଯାହାଠାରୁ ଏ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଯେଉଁଠାକୁ ଯାଏ, ତାହା ମଧ୍ୟ ସେଠାରୁ।
13.69.12
वेदैष मार्गं स्वर्गस्य तथैव नरकस्य च ।
आगतानागते चोमे ब्राह्मणो द्विपदांवरः ॥ १३.६९.१२ ॥
ଏହି ବେଦ ହିଁ ସ୍ୱର୍ଗର ମାର୍ଗ; ସେହିପରି ନରକର ମଧ୍ୟ। ଅତୀତ ଓ ଭବିଷ୍ୟତକୁ ଦ୍ୱିପଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହିଁ ଜାଣନ୍ତି।
13.69.13
ब्राह्मणो द्विपदां श्रेष्ठः स्वधर्मं चैव वेद यः ।
ये चैनमनुवर्तन्ते ते न यान्ति पराभवम्।
न ते प्रेत्य विनश्यन्ति गच्छन्ति न पराभवम् ॥ १३.६९.१३ ॥
ଦ୍ୱିପଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯିଏ ନିଜ ଧର୍ମ ଜାଣେ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପରାଭବ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ମରଣ ପରେ ନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ପରାଭବ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
13.69.14
यद्ब्राह्मणमुखात्प्राप्तं प्रतिगृह्णन्ति वै वचः ।
कृतात्मानो महात्मानस्ते न यान्ति पराभवम् ॥ १३.६९.१४ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମୁଖରୁ ପ୍ରାପ୍ତ ବାଣୀକୁ ଯେଉଁମାନେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଂଯମୀ ମହାତ୍ମା; ସେମାନେ ପରାଭବ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
13.69.15
क्षत्रियाणां प्रतपतां तेजसा च बलेन च ।
ब्राह्मणेष्वेव शाम्यन्ति तेजांसि च बलानि च ॥ १३.६९.१५ ॥
ପ୍ରତାପରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ତେଜ ଓ ବଳ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହିଁ ଶାନ୍ତ ହୁଏ।
13.69.16
भृगवस्तालजङ्घांश्च नीपानाङ्गिरसोऽजयन् ।
भरद्वाजो वैतहव्यानैलांश्च भरतर्षभ ॥ १३.६९.१६ ॥
ଭୃଗୁମାନେ ତାଳଜଙ୍ଘଙ୍କୁ, ଆଙ୍ଗିରସମାନେ ନୀପମାନଙ୍କୁ ଜିତିଲେ; ହେ ଭରତର୍ଷଭ, ଭରଦ୍ୱାଜ ବୈତହବ୍ୟ ଓ ଐଳମାନଙ୍କୁ ଜିତିଲେ।
13.69.17
चित्रायुधांश्चाप्यजयन्नेते कृष्णाजिनध्वजाः ।
प्रक्षिप्याथ च कुम्भान्वै पारगामिनमारभेत् ॥ १३.६९.१७ ॥
କୃଷ୍ଣାଜିନ ଧ୍ୱଜଧାରୀ ଏମାନେ ଚିତ୍ରାୟୁଧମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିଲେ; ପରେ କୁମ୍ଭ ଫୋପାଡ଼ି ପାରଗାମୀକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।
13.69.18
यत्किंचित्कथ्यते लोके श्रूयते पठ्यतेऽपि वा ।
सर्वं तद्ब्राह्मणेष्वेव गूढोऽग्निरिव दारुषु ॥ १३.६९.१८ ॥
ଜଗତରେ ଯାହା କିଛି କୁହାଯାଏ, ଶୁଣାଯାଏ କିମ୍ବା ପଢ଼ାଯାଏ, ତାହା ସବୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହିଁ ଅଛି; କାଠରେ ଲୁଚିଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି।
13.69.19
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
संवादं वासुदेवस्य पृथ्व्याश्च भरतर्षभ ॥ १३.६९.१९ ॥
ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଲୋକେ ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ଇତିହାସ କହନ୍ତି — ବାସୁଦେବ ଓ ପୃଥିବୀଙ୍କ ସଂବାଦ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
13.69.20
मातरं सर्वभूतानां पृच्छे त्वां संशयं शुभे ।
केनस्वित्कर्मणा पापं व्यपोहति नरो गृही ॥ १३.६९.२० ॥
ହେ ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ମାତା, ହେ ଶୁଭେ, ତୁମକୁ ଏକ ସଂଶୟ ପଚାରୁଛି — କେଉଁ କର୍ମରେ ଗୃହସ୍ଥ ମଣିଷ ନିଜ ପାପ ଦୂର କରେ?
13.69.28
ब्राह्मणानुमते तिष्ठेत्पुरुषः शुचिरात्मवान् ॥ १३.६९.२८ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ଚାଲୁଥିବା, ଶୁଚି ଓ ଆତ୍ମସଂଯମୀ ପୁରୁଷ ସ୍ଥିର ରହିବା ଉଚିତ।
13.69.29
इत्येतद्वचनं श्रुत्वा मेदिन्या मधूसूदनः ।
साधुसाध्विति कौरव्य मेदिनीं प्रत्यपूजयत् ॥ १३.६९.२९ ॥
ପୃଥିବୀଙ୍କ ଏହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ମଧୁସୂଦନ 'ସାଧୁ, ସାଧୁ' କହିଲେ ଓ ହେ କୌରବ୍ୟ, ପୃଥିବୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
13.69.30
एतां श्रुत्वोपमां पार्थ प्रयतो ब्राह्मणर्षभान् ।
सततं पूजयेथास्त्वं ततः श्रेयोऽभिपत्स्यसे ॥ १३.६९.३० ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ଏହି ଉପମା ଶୁଣି ସଂଯମରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ପୂଜା କର; ତେବେ ତୁମେ କଲ୍ୟାଣ ପାଇବ।