مهابهاراتا · أدهيايا 13.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.71.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
शक्रशम्बरसंवादं तन्निवोध युधिष्ठिर ॥ १३.७१.१ ॥
وهنا أيضًا يستشهد الناس بهذه القصة القديمة — حوار شَكرا وشَمبرا. فاسمعها يا يُدهِشْتِهِرا.
13.71.2
शक्रो ह्यज्ञातरूपेण जटी भूत्वा सुवारुणः ।
विप्ररूपं समास्थाय प्रश्नं पप्रच्छ शम्बरम् ॥ १३.७१.२ ॥
أخفى شَكرا هيئته، وصار ذا شعر مجعّد وهيئة حسنة، واتخذ صورة البراهمي، وسأل شَمبرا سؤالًا.
13.71.3
केन शम्बर वृत्तेन स्वजात्यानधितिष्ठसि ।
श्रेष्ठं त्वां केन मन्यन्ते तद्वै प्रब्रूहि तत्त्वतः ॥ १३.७१.३ ॥
بأي سلوك يا شمبرا تعلو على أبناء جنسك؟ ولأي سبب يعتبرك الناس الأفضل؟ أخبرني بذلك على حقيقته.
13.71.4
नासूयामि सदा विप्रान्ब्राह्ममेव च मे मतम् ।
शास्त्राणि वदतो विप्रान्संमन्यामि यथासुखम् ॥ १३.७१.४ ॥
لا أعيب البراهمة أبدًا؛ فذلك رأيي حقًا. وأكرم البراهمة الذين يشرحون الشاستراس بارتياح.
13.71.5
श्रुत्वा च नावजानामि नापराध्यामि कर्हिचित् ।
अभ्यर्च्याभ्यनुपृच्छामि पादौ गृह्णामि धीमताम् ॥ १३.७१.५ ॥
إذا سمعتُهم لا أحتقرهم أبدًا ولا أسيء إليهم قط. وبعد أن أكرمهم أسألهم مزيدًا، وأمسك بأقدام الحكماء.
13.71.6
ते विस्रब्धाः प्रभाषन्ते संयच्छन्ति च मां सदा ।
प्रमत्तेष्वप्रमत्तोऽस्मि सदा सुप्तेषु जागृमि ॥ १३.७१.६ ॥
يتكلمون بثقة، ويكبحونني دائمًا. بين الغافلين أكون دائمًا يقظًا، وبين النائمين أكون دائمًا مستيقظًا.
13.71.7
ते मां शास्त्रपथे युक्तं ब्रह्मण्यमनसूयकम् ।
समासिञ्चति शास्तारः क्षौद्रं मध्विव मक्षिकाः ॥ १३.७१.७ ॥
على من يلتزم طريق الشاستر، المخلص للبراهمة، الخالي من الحسد، يفيض المعلمون (حكمتهم) كما تتجمع الذباب على العسل.
13.71.8
यच्च भाषन्ति संतुष्टास्तच्च गृह्णाम्यमायया ।
समाधिमात्मनो नित्यमनुलोममचिन्तयम् ॥ १३.७१.८ ॥
ما يقولونه راضين أتلقاه بلا خداع، وأتأمله دائمًا بما يتفق مع تركيزي الذاتي.
13.71.9
सोहं वागग्रमृष्टानां रसानामवलेहकः ।
स्वजात्यानधितिष्ठामि नक्षत्राणीव चन्द्रमाः ॥ १३.७१.९ ॥
أنا الذي يتذوق الجواهر المصفاة عند طرف الكلام؛ كما يعلو القمر النجوم، أعلو أنا على بني جنسي.
13.71.10
एतत्पृथिव्याममृतमेतच्चक्षुरनुत्तमम् ।
यद्ब्राह्मणमुखाच्छास्त्रमिह श्रुत्वा प्रवर्तते ॥ १३.७१.१० ॥
هذا هو الخلود على الأرض، وهذه أسمى عين: إذ يسمع المرء الشاستر من فم البراهمي، ينطلق هنا إلى العمل.
13.71.11
एतत्कारणमाज्ञाय दृष्ट्वा देवासुरं पुरा ।
युद्धं पिता मे हृष्टात्मा विस्मितः समपद्यत ॥ १३.७१.११ ॥
لما فهم أبي هذا السبب، ورأى من قبل معركة الآلهة والأسورا، امتلأ قلبه سرورًا ودهشةً.
13.71.12
दृष्ट्वा च ब्राह्मणानां तु महिमानं महात्मनाम् ।
पर्यपृच्छत्कथममी सिद्धा इति निशाकरम् ॥ १३.७१.१२ ॥
لما رأى عظمة البراهمة ذوي النفوس الكبيرة، سأل القمر: «كيف صار هؤلاء كاملين؟»
13.71.13
ब्राह्मणास्तपसा सर्वे सिध्यन्ते वाग्बलाः सदा ।
भुजवीर्याश्च राजानो वागस्त्राश्च द्विजातयः ॥ १३.७१.१३ ॥
يبلغ البراهمة الكمال دائمًا بالتقشف، وقوتهم في الكلام؛ والملوك ذوو بأس الأذرع، والمولودون مرتين يتخذون الكلام سلاحًا.
13.71.14
प्रवसन्वाप्यधीयीत ब्राह्मीर्दुर्वसतीर्वसन् ।
निर्मन्युरपि निर्वाणो यतिः स्यात्समदर्शनः ॥ १३.७१.१४ ॥
وإن كان مقيمًا في بلاد غريبة، أو ساكنًا في مساكن رديئة، فليدرس الفيدا؛ ومتحررًا من الغضب ومطمئنًا، ليصر زاهدًا يرى الجميع على سواء.
13.71.15
अपि च ज्ञानसम्पन्नः सर्वान्वेदान्पितुर्गृहे ।
श्लाघमान इवाधीयाद्ग्राम्य इत्येव तं विदुः ॥ १३.७१.१५ ॥
حتى من كان ذا علم، إن درس جميع الفيدا في بيت أبيه متفاخرًا، يعرفه الناس بأنه ريفي.
13.71.16
भूमिरेतौ निगिरति सर्पो बिलशयानिव ।
राजानं चाप्ययोद्धारं ब्राह्मणं चाप्रवासिनम् ॥ १३.७१.१६ ॥
كما تبتلع الحية الساكنة في جحرها، كذلك تبتلع الأرض هذين: الملك الذي لا يحارب، والبراهمي الذي لا يسافر إلى بلاد أخرى.
13.71.17
अभिमानः श्रियं हन्ति पुरुषस्याल्पमेधसः ।
गर्भेण दुष्यते कन्या गृहवासेन च द्विजः ॥ १३.७१.१७ ॥
الكبرياء يهلك ثروة الرجل قليل العقل؛ والفتاة تتدنس بالحمل، والمولود مرتين يتدنس بالإقامة في البيت.
13.71.18
विद्याविदो लोकविदस्तपोदमसमन्विताः ।
नित्यपूज्याश्च वन्द्याश्च द्विजा लोकद्वयेच्छुभिः ॥ १३.७१.१८ ॥
ينبغي أن يُكرم المولودون مرتين العارفون بالعلم والعارفون بالعالم، الموصوفون بالتقشف وضبط النفس، ويُحيَّوا دائمًا من قِبل من يتمنون الدنيا والآخرة.
13.71.19
इत्येतन्मे पिता श्रुत्वा सोमादद्भुतदर्शनात् ।
ब्राह्मणान्पूजयामास तथैवाहं महाव्रतान् ॥ १३.७१.१९ ॥
لما سمع أبي هذا من سوما بعد رؤيته العجيبة، أكرم البراهمة؛ وكذلك أكرمتُ أنا أيضًا البراهمة ذوي النذور العظيمة.
13.71.20
श्रुत्वैतद्वचनं शक्रो दानवेन्द्रमुखाच्च्युतम् ।
द्विजान्संम्पूजयामास महेन्द्रत्वमवाप च ॥ १३.७१.२० ॥
لما سمع إندرا هذا القول الصادر من فم سيد الدانافا، أكرم البراهمة إكرامًا تامًا، ونال سيادة مهيندرا العظمى.