ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.71.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
शक्रशम्बरसंवादं तन्निवोध युधिष्ठिर ॥ १३.७१.१ ॥
ಇಲ್ಲಿಯೂ ಜನರು ಈ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ — ಶಕ್ರ ಮತ್ತು ಶಂಬರರ ಸಂವಾದ. ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಅದನ್ನು ಕೇಳು.
13.71.2
शक्रो ह्यज्ञातरूपेण जटी भूत्वा सुवारुणः ।
विप्ररूपं समास्थाय प्रश्नं पप्रच्छ शम्बरम् ॥ १३.७१.२ ॥
ಶಕ್ರನು ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿ, ಜಟಾಧಾರಿಯಾಗಿ, ಸುಂದರ ವೇಷದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಶಂಬರನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.
13.71.3
केन शम्बर वृत्तेन स्वजात्यानधितिष्ठसि ।
श्रेष्ठं त्वां केन मन्यन्ते तद्वै प्रब्रूहि तत्त्वतः ॥ १३.७१.३ ॥
ಶಂಬರ, ಯಾವ ನಡತೆಯಿಂದ ನೀನು ನಿನ್ನ ಜಾತಿಯವರ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುವೆ? ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಜನರು ನಿನ್ನನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ? ಅದನ್ನು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳು.
13.71.4
नासूयामि सदा विप्रान्ब्राह्ममेव च मे मतम् ।
शास्त्राणि वदतो विप्रान्संमन्यामि यथासुखम् ॥ १३.७१.४ ॥
ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮೇಲೆ ಅಸೂಯೆ ಪಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅದೇ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹೇಳುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ನಾನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಗೌರವಿಸುತ್ತೇನೆ.
13.71.5
श्रुत्वा च नावजानामि नापराध्यामि कर्हिचित् ।
अभ्यर्च्याभ्यनुपृच्छामि पादौ गृह्णामि धीमताम् ॥ १३.७१.५ ॥
ಕೇಳಿ ನಾನು ಅವರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಅವಮಾನಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಎಂದಿಗೂ ಅಪರಾಧ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯುತ್ತೇನೆ.
13.71.6
ते विस्रब्धाः प्रभाषन्ते संयच्छन्ति च मां सदा ।
प्रमत्तेष्वप्रमत्तोऽस्मि सदा सुप्तेषु जागृमि ॥ १३.७१.६ ॥
ಅವರು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ; ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಜಾಗರೂಕರ ನಡುವೆ ನಾನು ಸದಾ ಎಚ್ಚರದಿಂದಿರುತ್ತೇನೆ; ನಿದ್ರಿಸುವವರ ನಡುವೆ ನಾನು ಸದಾ ಎಚ್ಚರವಾಗಿರುತ್ತೇನೆ.
13.71.7
ते मां शास्त्रपथे युक्तं ब्रह्मण्यमनसूयकम् ।
समासिञ्चति शास्तारः क्षौद्रं मध्विव मक्षिकाः ॥ १३.७१.७ ॥
ಶಾಸ್ತ್ರಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿರತನೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅರ್ಪಿತನೂ, ಅಸೂಯೆರಹಿತನೂ ಆದ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಗುರುಗಳು ಜೇನಿನ ಮೇಲೆ ನೊಣಗಳಂತೆ ಸುರಿಯುತ್ತಾರೆ.
13.71.8
यच्च भाषन्ति संतुष्टास्तच्च गृह्णाम्यमायया ।
समाधिमात्मनो नित्यमनुलोममचिन्तयम् ॥ १३.७१.८ ॥
ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿ ಅವರು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾರೋ ಅದನ್ನು ನಾನು ಕಪಟವಿಲ್ಲದೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ಸಮಾಧಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ ಸದಾ ಅದನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತೇನೆ.
13.71.9
सोहं वागग्रमृष्टानां रसानामवलेहकः ।
स्वजात्यानधितिष्ठामि नक्षत्राणीव चन्द्रमाः ॥ १३.७१.९ ॥
ಮಾತಿನ ತುದಿಯಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಂಡ ರಸಗಳನ್ನು ನಾನು ಸವಿಯುವವನು; ಚಂದ್ರನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ನಾನು ನನ್ನ ಜಾತಿಯವರ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.
13.71.10
एतत्पृथिव्याममृतमेतच्चक्षुरनुत्तमम् ।
यद्ब्राह्मणमुखाच्छास्त्रमिह श्रुत्वा प्रवर्तते ॥ १३.७१.१० ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇದೇ ಅಮೃತ; ಇದೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನೇತ್ರ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮುಖದಿಂದ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕೇಳಿ ಇಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯ ಪ್ರವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.71.11
एतत्कारणमाज्ञाय दृष्ट्वा देवासुरं पुरा ।
युद्धं पिता मे हृष्टात्मा विस्मितः समपद्यत ॥ १३.७१.११ ॥
ಹಿಂದೆ ದೇವಾಸುರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಿ, ಈ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿದು, ನನ್ನ ತಂದೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತು ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.
13.71.12
दृष्ट्वा च ब्राह्मणानां तु महिमानं महात्मनाम् ।
पर्यपृच्छत्कथममी सिद्धा इति निशाकरम् ॥ १३.७१.१२ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, 'ಇವರು ಹೇಗೆ ಸಿದ್ಧರಾದರು?' ಎಂದು ಚಂದ್ರನನ್ನು ಕೇಳಿದರು.
13.71.13
ब्राह्मणास्तपसा सर्वे सिध्यन्ते वाग्बलाः सदा ।
भुजवीर्याश्च राजानो वागस्त्राश्च द्विजातयः ॥ १३.७१.१३ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಲ್ಲರೂ ಸದಾ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಬಲ ವಾಕ್ಕಿನಲ್ಲಿದೆ; ರಾಜರು ಭುಜಬಲದವರು, ದ್ವಿಜರು ವಾಕ್ಕನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಹೊಂದಿದವರು.
13.71.14
प्रवसन्वाप्यधीयीत ब्राह्मीर्दुर्वसतीर्वसन् ।
निर्मन्युरपि निर्वाणो यतिः स्यात्समदर्शनः ॥ १३.७१.१४ ॥
ಪರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕೆಟ್ಟ ವಾಸಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅವನು ವೇದಾಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲಿ; ಕೋಪರಹಿತನೂ ಶಾಂತನೂ ಆಗಿ ಅವನು ಯತಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಲಿ.
13.71.15
अपि च ज्ञानसम्पन्नः सर्वान्वेदान्पितुर्गृहे ।
श्लाघमान इवाधीयाद्ग्राम्य इत्येव तं विदुः ॥ १३.७१.१५ ॥
ಜ್ಞಾನಸಂಪನ್ನನಾಗಿದ್ದರೂ, ತಂದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳನ್ನು ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಓದುವವನನ್ನು ಜನರು "ಗ್ರಾಮ್ಯ" ಎಂದೇ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.
13.71.16
भूमिरेतौ निगिरति सर्पो बिलशयानिव ।
राजानं चाप्ययोद्धारं ब्राह्मणं चाप्रवासिनम् ॥ १३.७१.१६ ॥
ಹುತ್ತದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಹಾವು (ಇಲಿಯನ್ನು) ನುಂಗುವಂತೆ, ಭೂಮಿ ಈ ಇಬ್ಬರನ್ನು ನುಂಗುತ್ತದೆ: ಯುದ್ಧ ಮಾಡದ ರಾಜನನ್ನು ಮತ್ತು ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು.
13.71.17
अभिमानः श्रियं हन्ति पुरुषस्याल्पमेधसः ।
गर्भेण दुष्यते कन्या गृहवासेन च द्विजः ॥ १३.७१.१७ ॥
ಅಭಿಮಾನ ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಪುರುಷನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಕನ್ಯೆ ಗರ್ಭದಿಂದ ಕೆಡುತ್ತಾಳೆ, ದ್ವಿಜ ಮನೆವಾಸದಿಂದ ಕೆಡುತ್ತಾನೆ.
13.71.18
विद्याविदो लोकविदस्तपोदमसमन्विताः ।
नित्यपूज्याश्च वन्द्याश्च द्विजा लोकद्वयेच्छुभिः ॥ १३.७१.१८ ॥
ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಬಲ್ಲವರು, ಲೋಕವನ್ನು ಬಲ್ಲವರು, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ದಮದಿಂದ ಕೂಡಿದ ದ್ವಿಜರು ಸದಾ ಪೂಜ್ಯರು ಮತ್ತು ವಂದ್ಯರು; ಉಭಯ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಂದ.
13.71.19
इत्येतन्मे पिता श्रुत्वा सोमादद्भुतदर्शनात् ।
ब्राह्मणान्पूजयामास तथैवाहं महाव्रतान् ॥ १३.७१.१९ ॥
ಸೋಮನ ಅದ್ಭುತ ದರ್ಶನದಿಂದ ನನ್ನ ತಂದೆ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು; ಅದೇ ರೀತಿ ನಾನೂ ಮಹಾವ್ರತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದೆನು.
13.71.20
श्रुत्वैतद्वचनं शक्रो दानवेन्द्रमुखाच्च्युतम् ।
द्विजान्संम्पूजयामास महेन्द्रत्वमवाप च ॥ १३.७१.२० ॥
ದಾನವೇಂದ್ರನ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಬಿದ್ದ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಇಂದ್ರನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ ಮಹೇಂದ್ರ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.