மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.71.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
शक्रशम्बरसंवादं तन्निवोध युधिष्ठिर ॥ १३.७१.१ ॥
இங்கும் மக்கள் இந்தப் பழங்கால வரலாற்றை எடுத்துக்காட்டுகின்றனர் — சக்ரனுக்கும் சம்பரனுக்கும் இடையிலான உரையாடல். யுதிஷ்டிரா, அதைக் கேள்.
13.71.2
शक्रो ह्यज्ञातरूपेण जटी भूत्वा सुवारुणः ।
विप्ररूपं समास्थाय प्रश्नं पप्रच्छ शम्बरम् ॥ १३.७१.२ ॥
சக்ரன் தன் உருவை மறைத்து, சடையுடையவராகி, அழகிய வடிவில் பிராமணர் உருவை ஏற்று சம்பரனிடம் கேள்வி கேட்டான்.
13.71.3
केन शम्बर वृत्तेन स्वजात्यानधितिष्ठसि ।
श्रेष्ठं त्वां केन मन्यन्ते तद्वै प्रब्रूहि तत्त्वतः ॥ १३.७१.३ ॥
சம்பரனே, எந்த நடத்தையால் நீ உன் இனத்தை விஞ்சி நிற்கிறாய்? எதனால் மக்கள் உன்னைச் சிறந்தவனாகக் கருதுகின்றனர்? அதை உண்மையாகச் சொல்.
13.71.4
नासूयामि सदा विप्रान्ब्राह्ममेव च मे मतम् ।
शास्त्राणि वदतो विप्रान्संमन्यामि यथासुखम् ॥ १३.७१.४ ॥
நான் எப்போதும் பிராமணர்களைப் பொறாமைப்படுவதில்லை; அதுவே என் கருத்தும். சாஸ்திரங்களை உரைக்கும் பிராமணர்களை நான் மகிழ்வுடன் மதிக்கிறேன்.
13.71.5
श्रुत्वा च नावजानामि नापराध्यामि कर्हिचित् ।
अभ्यर्च्याभ्यनुपृच्छामि पादौ गृह्णामि धीमताम् ॥ १३.७१.५ ॥
கேட்டு நான் ஒருபோதும் அவர்களை அலட்சியம் செய்வதில்லை, எப்போதும் குற்றம் செய்வதுமில்லை. அவர்களை வணங்கி மேலும் கேட்கிறேன்; அறிஞர்களின் பாதங்களைப் பற்றுகிறேன்.
13.71.6
ते विस्रब्धाः प्रभाषन्ते संयच्छन्ति च मां सदा ।
प्रमत्तेष्वप्रमत्तोऽस्मि सदा सुप्तेषु जागृमि ॥ १३.७१.६ ॥
அவர்கள் நம்பிக்கையுடன் பேசுகின்றனர்; எப்போதும் என்னைக் கட்டுப்படுத்துகின்றனர். கவனமற்றவர்களிடையே நான் எப்போதும் விழிப்புடன் இருக்கிறேன்; உறங்குபவர்களிடையே நான் எப்போதும் விழித்திருக்கிறேன்.
13.71.7
ते मां शास्त्रपथे युक्तं ब्रह्मण्यमनसूयकम् ।
समासिञ्चति शास्तारः क्षौद्रं मध्विव मक्षिकाः ॥ १३.७१.७ ॥
சாஸ்திர வழியில் ஈடுபட்டவனும், பிராமணர்களுக்கு அர்ப்பணித்தவனும், பொறாமையற்றவனுமான என்மீது ஆசிரியர்கள் அவ்வாறு அருள்பொழிகின்றனர், தேனீக்கள் தேனின்மீது மொய்ப்பது போல்.
13.71.8
यच्च भाषन्ति संतुष्टास्तच्च गृह्णाम्यमायया ।
समाधिमात्मनो नित्यमनुलोममचिन्तयम् ॥ १३.७१.८ ॥
மனநிறைவுடன் அவர்கள் சொல்வதை நான் வஞ்சனையின்றி ஏற்கிறேன்; என் சமாதிக்கு ஏற்றவாறு எப்போதும் அதை சிந்திக்கிறேன்.
13.71.9
सोहं वागग्रमृष्टानां रसानामवलेहकः ।
स्वजात्यानधितिष्ठामि नक्षत्राणीव चन्द्रमाः ॥ १३.७१.९ ॥
பேச்சின் நுனியால் தூய்மையாக்கப்பட்ட சாரங்களை நான் சுவைப்பவன்; சந்திரன் நட்சத்திரங்களுக்கு மேல் நிற்பது போல், என் இனத்தவருக்கு மேல் நிற்கிறேன்.
13.71.10
एतत्पृथिव्याममृतमेतच्चक्षुरनुत्तमम् ।
यद्ब्राह्मणमुखाच्छास्त्रमिह श्रुत्वा प्रवर्तते ॥ १३.७१.१० ॥
பூமியில் இதுவே அமுதம்; இதுவே மிகச்சிறந்த கண். பிராமணரின் வாயிலிருந்து சாஸ்திரத்தைக் கேட்டு இங்கு ஒருவன் செயல்படுகிறான்.
13.71.11
एतत्कारणमाज्ञाय दृष्ट्वा देवासुरं पुरा ।
युद्धं पिता मे हृष्टात्मा विस्मितः समपद्यत ॥ १३.७१.११ ॥
முன்னர் தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் நடந்த போரைக் கண்டு, இந்தக் காரணத்தை அறிந்து, என் தந்தை மகிழ்ச்சியும் வியப்புமடைந்தார்.
13.71.12
दृष्ट्वा च ब्राह्मणानां तु महिमानं महात्मनाम् ।
पर्यपृच्छत्कथममी सिद्धा इति निशाकरम् ॥ १३.७१.१२ ॥
மகாத்மாக்களான பிராமணர்களின் மகிமையைக் கண்டு, 'இவர்கள் எவ்வாறு சித்தர்களாயினர்?' என்று சந்திரனிடம் கேட்டார்.
13.71.13
ब्राह्मणास्तपसा सर्वे सिध्यन्ते वाग्बलाः सदा ।
भुजवीर्याश्च राजानो वागस्त्राश्च द्विजातयः ॥ १३.७१.१३ ॥
பிராமணர்கள் அனைவரும் எப்போதும் தவத்தால் சித்தியடைகிறார்கள், அவர்களின் பலம் சொல்லில் உள்ளது; அரசர்கள் தோள்வலிமை கொண்டவர்கள்; இருபிறப்பாளர்கள் சொல்லையே ஆயுதமாகக் கொண்டவர்கள்.
13.71.14
प्रवसन्वाप्यधीयीत ब्राह्मीर्दुर्वसतीर्वसन् ।
निर्मन्युरपि निर्वाणो यतिः स्यात्समदर्शनः ॥ १३.७१.१४ ॥
வெளியூரில் வசித்தாலும், மோசமான இருப்பிடங்களில் வசித்தாலும், அவன் வேதங்களைக் கற்கட்டும்; கோபமற்றவனாகவும் அமைதியுற்றவனாகவும் அவன் யதியாகி, அனைவரையும் சமமாகக் காணட்டும்.
13.71.15
अपि च ज्ञानसम्पन्नः सर्वान्वेदान्पितुर्गृहे ।
श्लाघमान इवाधीयाद्ग्राम्य इत्येव तं विदुः ॥ १३.७१.१५ ॥
அறிவுடையவனாக இருந்தாலும், தந்தையின் வீட்டில் எல்லா வேதங்களையும் பெருமை பேசுபவனைப் போல் கற்பவனை மக்கள் "கிராமவாசி" என்றே அறிவார்கள்.
13.71.16
भूमिरेतौ निगिरति सर्पो बिलशयानिव ।
राजानं चाप्ययोद्धारं ब्राह्मणं चाप्रवासिनम् ॥ १३.७१.१६ ॥
புற்றில் வசிக்கும் பாம்பு (எலியை) விழுங்குவது போல, பூமி இந்த இருவரையும் விழுங்குகிறது: போர் செய்யாத அரசனையும், வெளிநாடு செல்லாத பிராமணனையும்.
13.71.17
अभिमानः श्रियं हन्ति पुरुषस्याल्पमेधसः ।
गर्भेण दुष्यते कन्या गृहवासेन च द्विजः ॥ १३.७१.१७ ॥
அறிவு குறைந்த மனிதனின் செல்வத்தை அகந்தை அழிக்கிறது; கன்னிகை கருவினால் கெடுகிறாள், இருபிறப்பாளன் வீட்டில் தங்கியிருப்பதால் கெடுகிறான்.
13.71.18
विद्याविदो लोकविदस्तपोदमसमन्विताः ।
नित्यपूज्याश्च वन्द्याश्च द्विजा लोकद्वयेच्छुभिः ॥ १३.७१.१८ ॥
கல்வியை அறிந்தவர்களும், உலகை அறிந்தவர்களும், தவமும் அடக்கமும் உடையவர்களுமான இருபிறப்பாளர்கள் எப்போதும் வணங்கப்பட வேண்டியவர்கள், போற்றப்பட வேண்டியவர்கள்; இரு உலகங்களையும் விரும்புவோரால்.
13.71.19
इत्येतन्मे पिता श्रुत्वा सोमादद्भुतदर्शनात् ।
ब्राह्मणान्पूजयामास तथैवाहं महाव्रतान् ॥ १३.७१.१९ ॥
சோமனிடமிருந்து அற்புதமான காட்சியைக் கண்டதால் என் தந்தை இதைக் கேட்டு பிராமணர்களை வணங்கினார்; அவ்வாறே நானும் மகாவிரதம் கொண்ட பிராமணர்களை வணங்கினேன்.
13.71.20
श्रुत्वैतद्वचनं शक्रो दानवेन्द्रमुखाच्च्युतम् ।
द्विजान्संम्पूजयामास महेन्द्रत्वमवाप च ॥ १३.७१.२० ॥
தானவர்களின் தலைவனின் வாயிலிருந்து வெளிப்பட்ட இந்த வார்த்தையைக் கேட்டு இந்திரன் பிராமணர்களை நன்கு வணங்கி, மகேந்திர பதவியை அடைந்தான்.