మహాభారతం · అధ్యాయం 13.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.71.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
शक्रशम्बरसंवादं तन्निवोध युधिष्ठिर ॥ १३.७१.१ ॥
ఇక్కడ కూడా ప్రజలు ఈ పురాతన ఇతిహాసాన్ని ఉదాహరణగా చెబుతారు — శక్రుడు, శంబరుల సంవాదం. యుధిష్ఠిరా, దానిని వినుము.
13.71.2
शक्रो ह्यज्ञातरूपेण जटी भूत्वा सुवारुणः ।
विप्ररूपं समास्थाय प्रश्नं पप्रच्छ शम्बरम् ॥ १३.७१.२ ॥
శక్రుడు తన రూపం తెలియకుండా, జటాధారిగా, సుందరమైన వేషంలో, బ్రాహ్మణ రూపాన్ని ధరించి శంబరుడిని ప్రశ్నించాడు.
13.71.3
केन शम्बर वृत्तेन स्वजात्यानधितिष्ठसि ।
श्रेष्ठं त्वां केन मन्यन्ते तद्वै प्रब्रूहि तत्त्वतः ॥ १३.७१.३ ॥
శంబరా, ఏ ప్రవర్తనతో నువ్వు నీ జాతిపై నిలిచావు? ఏ కారణంగా ప్రజలు నిన్ను శ్రేష్ఠుడిగా భావిస్తారు? దానిని యథార్థంగా చెప్పు.
13.71.4
नासूयामि सदा विप्रान्ब्राह्ममेव च मे मतम् ।
शास्त्राणि वदतो विप्रान्संमन्यामि यथासुखम् ॥ १३.७१.४ ॥
నేను ఎప్పుడూ బ్రాహ్మణులను ద్వేషించను; అదే నా అభిప్రాయం. శాస్త్రాలను బోధించే బ్రాహ్మణులను నేను సంతోషంగా గౌరవిస్తాను.
13.71.5
श्रुत्वा च नावजानामि नापराध्यामि कर्हिचित् ।
अभ्यर्च्याभ्यनुपृच्छामि पादौ गृह्णामि धीमताम् ॥ १३.७१.५ ॥
విని నేను వారిని ఎన్నడూ అవమానించను, ఎప్పుడూ అపరాధం చేయను. వారిని పూజించి మరింత ప్రశ్నిస్తాను; జ్ఞానుల పాదాలను పట్టుకుంటాను.
13.71.6
ते विस्रब्धाः प्रभाषन्ते संयच्छन्ति च मां सदा ।
प्रमत्तेष्वप्रमत्तोऽस्मि सदा सुप्तेषु जागृमि ॥ १३.७१.६ ॥
వారు నమ్మకంతో మాట్లాడతారు, ఎల్లప్పుడూ నన్ను నియంత్రిస్తారు. అజాగ్రత్తగా ఉన్నవారిలో నేను ఎప్పుడూ అప్రమత్తంగా ఉంటాను; నిద్రపోయేవారిలో నేను ఎప్పుడూ మేల్కొని ఉంటాను.
13.71.7
ते मां शास्त्रपथे युक्तं ब्रह्मण्यमनसूयकम् ।
समासिञ्चति शास्तारः क्षौद्रं मध्विव मक्षिकाः ॥ १३.७१.७ ॥
శాస్త్రమార్గంలో నిలిచి, బ్రాహ్మణులకు అంకితమై, అసూయలేని నా మీద ఉపాధ్యాయులు తేనెపై ఈగలు వాలినట్లు సిక్త సేచనం చేస్తారు.
13.71.8
यच्च भाषन्ति संतुष्टास्तच्च गृह्णाम्यमायया ।
समाधिमात्मनो नित्यमनुलोममचिन्तयम् ॥ १३.७१.८ ॥
సంతృప్తితో వారు ఏది చెప్పినా దాన్ని నేను కపటం లేకుండా స్వీకరిస్తాను; నా సమాధికి అనుకూలంగా ఎప్పుడూ దానిని ఆలోచిస్తాను.
13.71.9
सोहं वागग्रमृष्टानां रसानामवलेहकः ।
स्वजात्यानधितिष्ठामि नक्षत्राणीव चन्द्रमाः ॥ १३.७१.९ ॥
వాక్కు అగ్రంతో శుద్ధి చేయబడిన రసాలను నేను ఆస్వాదిస్తాను; చంద్రుడు నక్షత్రాలపై నిలిచినట్లు నేను నా జాతి వారిపై నిలుస్తాను.
13.71.10
एतत्पृथिव्याममृतमेतच्चक्षुरनुत्तमम् ।
यद्ब्राह्मणमुखाच्छास्त्रमिह श्रुत्वा प्रवर्तते ॥ १३.७१.१० ॥
భూమిపై ఇదే అమృతం; ఇదే అత్యుత్తమ నేత్రం. బ్రాహ్మణుని ముఖం నుండి శాస్త్రాన్ని విని ఇక్కడ మనిషి ప్రవర్తిస్తాడు.
13.71.11
एतत्कारणमाज्ञाय दृष्ट्वा देवासुरं पुरा ।
युद्धं पिता मे हृष्टात्मा विस्मितः समपद्यत ॥ १३.७१.११ ॥
పూర్వం దేవాసుర యుద్ధాన్ని చూసి, ఈ కారణాన్ని తెలుసుకొని, నా తండ్రి సంతోషంతో, ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయాడు.
13.71.12
दृष्ट्वा च ब्राह्मणानां तु महिमानं महात्मनाम् ।
पर्यपृच्छत्कथममी सिद्धा इति निशाकरम् ॥ १३.७१.१२ ॥
మహాత్ములైన బ్రాహ్మణుల మహిమను చూసి, 'వీరు ఎలా సిద్ధులయ్యారు?' అని చంద్రుని అడిగాడు.
13.71.13
ब्राह्मणास्तपसा सर्वे सिध्यन्ते वाग्बलाः सदा ।
भुजवीर्याश्च राजानो वागस्त्राश्च द्विजातयः ॥ १३.७१.१३ ॥
బ్రాహ్మణులు అందరూ ఎల్లప్పుడూ తపస్సు ద్వారా సిద్ధిస్తారు, వారి బలం వాక్కులో ఉంటుంది; రాజులు భుజవీర్యం కలవారు, ద్విజులు వాక్కునే ఆయుధంగా కలవారు.
13.71.14
प्रवसन्वाप्यधीयीत ब्राह्मीर्दुर्वसतीर्वसन् ।
निर्मन्युरपि निर्वाणो यतिः स्यात्समदर्शनः ॥ १३.७१.१४ ॥
పరదేశంలో ఉన్నా, చెడ్డ నివాసాల్లో ఉన్నా, అతడు వేదాలను చదువుకోవాలి; కోపం లేనివాడై, శాంతుడై, అతడు యతిగా ఉండి అందరినీ సమదృష్టితో చూడాలి.
13.71.15
अपि च ज्ञानसम्पन्नः सर्वान्वेदान्पितुर्गृहे ।
श्लाघमान इवाधीयाद्ग्राम्य इत्येव तं विदुः ॥ १३.७१.१५ ॥
జ్ఞానసంపన్నుడైనా, తండ్రి ఇంట్లో అన్ని వేదాలను గొప్పలు చెప్పుకుంటూ చదివేవాడిని ప్రజలు "గ్రామీణుడు" అనే తెలుసుకుంటారు.
13.71.16
भूमिरेतौ निगिरति सर्पो बिलशयानिव ।
राजानं चाप्ययोद्धारं ब्राह्मणं चाप्रवासिनम् ॥ १३.७१.१६ ॥
పుట్టలో ఉండే పాము (ఎలుకను) మ్రింగినట్లు, భూమి ఈ ఇద్దరిని మింగివేస్తుంది: యుద్ధం చేయని రాజును, విదేశాలకు వెళ్లని బ్రాహ్మణుని.
13.71.17
अभिमानः श्रियं हन्ति पुरुषस्याल्पमेधसः ।
गर्भेण दुष्यते कन्या गृहवासेन च द्विजः ॥ १३.७१.१७ ॥
అహంకారం అల్పబుద్ధి గల పురుషుని సంపదను నశింపజేస్తుంది; కన్య గర్భంతో దూషితమవుతుంది, ద్విజుడు గృహవాసంతో దూషితమవుతాడు.
13.71.18
विद्याविदो लोकविदस्तपोदमसमन्विताः ।
नित्यपूज्याश्च वन्द्याश्च द्विजा लोकद्वयेच्छुभिः ॥ १३.७१.१८ ॥
విద్యను తెలిసినవారు, లోకాన్ని తెలిసినవారు, తపస్సు, దమములతో కూడిన ద్విజులు నిత్యం పూజ్యులు, వందనీయులు; రెండు లోకాలను కోరుకునేవారిచే.
13.71.19
इत्येतन्मे पिता श्रुत्वा सोमादद्भुतदर्शनात् ।
ब्राह्मणान्पूजयामास तथैवाहं महाव्रतान् ॥ १३.७१.१९ ॥
సోముని అద్భుత దర్శనం వల్ల మా తండ్రి ఇది విని బ్రాహ్మణులను పూజించాడు; అలాగే నేనూ మహావ్రతులైన బ్రాహ్మణులను పూజించాను.
13.71.20
श्रुत्वैतद्वचनं शक्रो दानवेन्द्रमुखाच्च्युतम् ।
द्विजान्संम्पूजयामास महेन्द्रत्वमवाप च ॥ १३.७१.२० ॥
దానవేంద్రుని ముఖం నుండి వెలువడిన ఈ మాటను విని ఇంద్రుడు బ్రాహ్మణులను బాగా పూజించి, మహేంద్రత్వాన్ని పొందాడు.