Mahābhārata · Adhyāya 13.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.71.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
शक्रशम्बरसंवादं तन्निवोध युधिष्ठिर ॥ १३.७१.१ ॥
Aqui também citam esta antiga história — o diálogo entre Śakra e Śambara. Ouve-a, Yudhiṣṭhira.
13.71.2
शक्रो ह्यज्ञातरूपेण जटी भूत्वा सुवारुणः ।
विप्ररूपं समास्थाय प्रश्नं पप्रच्छ शम्बरम् ॥ १३.७१.२ ॥
Śakra, ocultando sua forma, tornado de cabelos emaranhados e bem trajado, tomou a forma de um brâmane e fez uma pergunta a Śambara.
13.71.3
केन शम्बर वृत्तेन स्वजात्यानधितिष्ठसि ।
श्रेष्ठं त्वां केन मन्यन्ते तद्वै प्रब्रूहि तत्त्वतः ॥ १३.७१.३ ॥
Por que conduta, Śambara, te colocas acima dos teus semelhantes? Por que razão te consideram os outros o melhor? Diz-me isso com verdade.
13.71.4
नासूयामि सदा विप्रान्ब्राह्ममेव च मे मतम् ।
शास्त्राणि वदतो विप्रान्संमन्यामि यथासुखम् ॥ १३.७१.४ ॥
Nunca censuro os brâmanes; essa é de facto a minha opinião. Honro com gosto os brâmanes que expõem as escrituras.
13.71.5
श्रुत्वा च नावजानामि नापराध्यामि कर्हिचित् ।
अभ्यर्च्याभ्यनुपृच्छामि पादौ गृह्णामि धीमताम् ॥ १३.७१.५ ॥
Tendo-os escutado, nunca os desprezo nem os ofendo. Depois de os honrar, interrogo-os mais, e tomo os pés dos sábios.
13.71.6
ते विस्रब्धाः प्रभाषन्ते संयच्छन्ति च मां सदा ।
प्रमत्तेष्वप्रमत्तोऽस्मि सदा सुप्तेषु जागृमि ॥ १३.७१.६ ॥
Eles falam com confiança e sempre me mantêm contido. Entre os descuidados estou sempre atento; entre os adormecidos estou sempre desperto.
13.71.7
ते मां शास्त्रपथे युक्तं ब्रह्मण्यमनसूयकम् ।
समासिञ्चति शास्तारः क्षौद्रं मध्विव मक्षिकाः ॥ १३.७१.७ ॥
Sobre mim, dedicado à senda das escrituras, devoto dos brâmanes e livre de inveja, os mestres derramam (seu saber) como as moscas sobre o mel.
13.71.8
यच्च भाषन्ति संतुष्टास्तच्च गृह्णाम्यमायया ।
समाधिमात्मनो नित्यमनुलोममचिन्तयम् ॥ १३.७१.८ ॥
O que dizem, satisfeitos, recebo sem engano, e sempre o reflito de modo conforme à minha própria concentração.
13.71.9
सोहं वागग्रमृष्टानां रसानामवलेहकः ।
स्वजात्यानधितिष्ठामि नक्षत्राणीव चन्द्रमाः ॥ १३.७१.९ ॥
Sou aquele que degusta as essências purificadas na ponta da palavra; como a lua se ergue sobre as estrelas, assim me ergo sobre os da minha espécie.
13.71.10
एतत्पृथिव्याममृतमेतच्चक्षुरनुत्तमम् ।
यद्ब्राह्मणमुखाच्छास्त्रमिह श्रुत्वा प्रवर्तते ॥ १३.७१.१० ॥
Este é o néctar na terra, este é o olho supremo: tendo ouvido a escritura da boca de um brâmane, alguém aqui se põe em movimento.
13.71.11
एतत्कारणमाज्ञाय दृष्ट्वा देवासुरं पुरा ।
युद्धं पिता मे हृष्टात्मा विस्मितः समपद्यत ॥ १३.७१.११ ॥
Tendo compreendido esta causa e visto outrora a batalha entre deuses e asuras, meu pai ficou com o coração alegre e espantado.
13.71.12
दृष्ट्वा च ब्राह्मणानां तु महिमानं महात्मनाम् ।
पर्यपृच्छत्कथममी सिद्धा इति निशाकरम् ॥ १३.७१.१२ ॥
Vendo a grandeza dos brâmanes de grande alma, perguntou à lua: 'Como se tornaram estes seres perfeitos?'
13.71.13
ब्राह्मणास्तपसा सर्वे सिध्यन्ते वाग्बलाः सदा ।
भुजवीर्याश्च राजानो वागस्त्राश्च द्विजातयः ॥ १३.७१.१३ ॥
Os brâmanes são sempre aperfeiçoados pela austeridade; seu poder está na palavra. Os reis têm o valor dos seus braços, e os dvijas têm a palavra como arma.
13.71.14
प्रवसन्वाप्यधीयीत ब्राह्मीर्दुर्वसतीर्वसन् ।
निर्मन्युरपि निर्वाणो यतिः स्यात्समदर्शनः ॥ १३.७१.१४ ॥
Mesmo vivendo no estrangeiro, ou habitando moradas miseráveis, que estude os Vedas; livre da ira e em paz, que se torne um asceta que vê a todos igualmente.
13.71.15
अपि च ज्ञानसम्पन्नः सर्वान्वेदान्पितुर्गृहे ।
श्लाघमान इवाधीयाद्ग्राम्य इत्येव तं विदुः ॥ १३.७१.१५ ॥
Mesmo quem é dotado de saber, se estuda todos os Vedas na casa do pai como que se gabando, as pessoas o conhecem como um rústico.
13.71.16
भूमिरेतौ निगिरति सर्पो बिलशयानिव ।
राजानं चाप्ययोद्धारं ब्राह्मणं चाप्रवासिनम् ॥ १३.७१.१६ ॥
Como uma serpente deitada em sua toca engole, assim a terra engole estes dois: o rei que não combate e o brâmane que não viaja para o estrangeiro.
13.71.17
अभिमानः श्रियं हन्ति पुरुषस्याल्पमेधसः ।
गर्भेण दुष्यते कन्या गृहवासेन च द्विजः ॥ १३.७१.१७ ॥
O orgulho destrói a prosperidade do homem de pouca inteligência; a donzela é manchada pela gravidez, e o dvija pela permanência em casa.
13.71.18
विद्याविदो लोकविदस्तपोदमसमन्विताः ।
नित्यपूज्याश्च वन्द्याश्च द्विजा लोकद्वयेच्छुभिः ॥ १३.७१.१८ ॥
Os dvijas que conhecem o saber e conhecem o mundo, dotados de austeridade e domínio de si, devem ser sempre honrados e reverenciados por quem deseja ambos os mundos.
13.71.19
इत्येतन्मे पिता श्रुत्वा सोमादद्भुतदर्शनात् ।
ब्राह्मणान्पूजयामास तथैवाहं महाव्रतान् ॥ १३.७१.१९ ॥
Tendo ouvido isto de Soma, após sua visão maravilhosa, meu pai honrou os brâmanes; e da mesma forma eu também honrei os brâmanes de grandes votos.
13.71.20
श्रुत्वैतद्वचनं शक्रो दानवेन्द्रमुखाच्च्युतम् ।
द्विजान्संम्पूजयामास महेन्द्रत्वमवाप च ॥ १३.७१.२० ॥
Tendo ouvido esta palavra, que caiu da boca do senhor dos Dānavas, Indra honrou devidamente os brâmanes e obteve o senhorio de Mahendra.