Mahābhārata · Adhyāya 13.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.71.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
शक्रशम्बरसंवादं तन्निवोध युधिष्ठिर ॥ १३.७१.१ ॥
Aquí también citan esta antigua historia — el diálogo entre Śakra y Śambara. Escúchala, Yudhiṣṭhira.
13.71.2
शक्रो ह्यज्ञातरूपेण जटी भूत्वा सुवारुणः ।
विप्ररूपं समास्थाय प्रश्नं पप्रच्छ शम्बरम् ॥ १३.७१.२ ॥
Śakra, ocultando su forma, convertido en un hombre de cabellos enmarañados y bien ataviado, tomó la forma de un brahmán y preguntó a Śambara.
13.71.3
केन शम्बर वृत्तेन स्वजात्यानधितिष्ठसि ।
श्रेष्ठं त्वां केन मन्यन्ते तद्वै प्रब्रूहि तत्त्वतः ॥ १३.७१.३ ॥
¿Por qué conducta, Śambara, te sitúas por encima de tu propia especie? ¿Por qué razón te consideran los demás el mejor? Dímelo con verdad.
13.71.4
नासूयामि सदा विप्रान्ब्राह्ममेव च मे मतम् ।
शास्त्राणि वदतो विप्रान्संमन्यामि यथासुखम् ॥ १३.७१.४ ॥
Nunca censuro a los brahmanes; esa es en verdad mi opinión. Honro con gusto a los brahmanes que exponen las escrituras.
13.71.5
श्रुत्वा च नावजानामि नापराध्यामि कर्हिचित् ।
अभ्यर्च्याभ्यनुपृच्छामि पादौ गृह्णामि धीमताम् ॥ १३.७१.५ ॥
Habiéndolos escuchado, nunca los desprecio ni los ofendo. Tras honrarlos, les pregunto más, y tomo los pies de los sabios.
13.71.6
ते विस्रब्धाः प्रभाषन्ते संयच्छन्ति च मां सदा ।
प्रमत्तेष्वप्रमत्तोऽस्मि सदा सुप्तेषु जागृमि ॥ १३.७१.६ ॥
Ellos hablan con confianza y siempre me mantienen en control. Entre los descuidados siempre estoy alerta; entre los dormidos siempre estoy despierto.
13.71.7
ते मां शास्त्रपथे युक्तं ब्रह्मण्यमनसूयकम् ।
समासिञ्चति शास्तारः क्षौद्रं मध्विव मक्षिकाः ॥ १३.७१.७ ॥
Sobre mí, dedicado a la senda de las escrituras, devoto de los brahmanes y libre de envidia, los maestros derraman (su sabiduría) como las moscas sobre la miel.
13.71.8
यच्च भाषन्ति संतुष्टास्तच्च गृह्णाम्यमायया ।
समाधिमात्मनो नित्यमनुलोममचिन्तयम् ॥ १३.७१.८ ॥
Lo que dicen, contentos, lo recibo sin engaño, y siempre lo reflexiono de modo acorde con mi propia concentración.
13.71.9
सोहं वागग्रमृष्टानां रसानामवलेहकः ।
स्वजात्यानधितिष्ठामि नक्षत्राणीव चन्द्रमाः ॥ १३.७१.९ ॥
Soy quien degusta las esencias purificadas en la punta de la palabra; como la luna se alza sobre las estrellas, así me alzo yo sobre los de mi propia especie.
13.71.10
एतत्पृथिव्याममृतमेतच्चक्षुरनुत्तमम् ।
यद्ब्राह्मणमुखाच्छास्त्रमिह श्रुत्वा प्रवर्तते ॥ १३.७१.१० ॥
Este es el néctar en la tierra, este es el ojo supremo: habiendo escuchado la escritura de boca de un brahmán, uno se pone en movimiento aquí.
13.71.11
एतत्कारणमाज्ञाय दृष्ट्वा देवासुरं पुरा ।
युद्धं पिता मे हृष्टात्मा विस्मितः समपद्यत ॥ १३.७१.११ ॥
Habiendo comprendido esta causa y habiendo visto en el pasado la batalla entre dioses y asuras, mi padre se llenó de alegría en el corazón y quedó asombrado.
13.71.12
दृष्ट्वा च ब्राह्मणानां तु महिमानं महात्मनाम् ।
पर्यपृच्छत्कथममी सिद्धा इति निशाकरम् ॥ १३.७१.१२ ॥
Al ver la grandeza de los brahmanes de alma magnánima, preguntó a la luna: '¿Cómo se han vuelto estos seres perfectos?'
13.71.13
ब्राह्मणास्तपसा सर्वे सिध्यन्ते वाग्बलाः सदा ।
भुजवीर्याश्च राजानो वागस्त्राश्च द्विजातयः ॥ १३.७१.१३ ॥
Los brahmanes siempre alcanzan la perfección por la austeridad; su fuerza reside en la palabra. Los reyes tienen el valor de sus brazos, y los dvijas tienen la palabra como arma.
13.71.14
प्रवसन्वाप्यधीयीत ब्राह्मीर्दुर्वसतीर्वसन् ।
निर्मन्युरपि निर्वाणो यतिः स्यात्समदर्शनः ॥ १३.७१.१४ ॥
Aun viviendo en tierra extranjera, o habitando en malas moradas, que estudie los Vedas; libre de ira y en paz, que se haga asceta que ve a todos por igual.
13.71.15
अपि च ज्ञानसम्पन्नः सर्वान्वेदान्पितुर्गृहे ।
श्लाघमान इवाधीयाद्ग्राम्य इत्येव तं विदुः ॥ १३.७१.१५ ॥
Incluso quien está dotado de saber, si estudia todos los Vedas en la casa de su padre con aire de jactancia, la gente lo conoce como un hombre rústico.
13.71.16
भूमिरेतौ निगिरति सर्पो बिलशयानिव ।
राजानं चाप्ययोद्धारं ब्राह्मणं चाप्रवासिनम् ॥ १३.७१.१६ ॥
Como una serpiente que yace en su madriguera traga, así la tierra traga a estos dos: el rey que no combate y el brahmán que no viaja al extranjero.
13.71.17
अभिमानः श्रियं हन्ति पुरुषस्याल्पमेधसः ।
गर्भेण दुष्यते कन्या गृहवासेन च द्विजः ॥ १३.७१.१७ ॥
El orgullo destruye la prosperidad del hombre de poca inteligencia; la doncella se mancilla por el embarazo, y el dvija por residir en casa.
13.71.18
विद्याविदो लोकविदस्तपोदमसमन्विताः ।
नित्यपूज्याश्च वन्द्याश्च द्विजा लोकद्वयेच्छुभिः ॥ १३.७१.१८ ॥
Los dvijas que conocen la ciencia y el mundo, dotados de austeridad y dominio de sí, deben ser siempre honrados y reverenciados por quienes desean ambos mundos.
13.71.19
इत्येतन्मे पिता श्रुत्वा सोमादद्भुतदर्शनात् ।
ब्राह्मणान्पूजयामास तथैवाहं महाव्रतान् ॥ १३.७१.१९ ॥
Habiendo oído esto de Soma tras su maravillosa visión, mi padre honró a los brahmanes; y de igual modo yo también honré a los brahmanes de grandes votos.
13.71.20
श्रुत्वैतद्वचनं शक्रो दानवेन्द्रमुखाच्च्युतम् ।
द्विजान्संम्पूजयामास महेन्द्रत्वमवाप च ॥ १३.७१.२० ॥
Habiendo oído esta palabra, que brotó de la boca del señor de los Dānavas, Indra honró cumplidamente a los brahmanes y obtuvo el señorío de Mahendra.