മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.71.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
शक्रशम्बरसंवादं तन्निवोध युधिष्ठिर ॥ १३.७१.१ ॥
ഇവിടെയും ആളുകൾ ഈ പുരാതന ഇതിഹാസം ഉദാഹരണമായി പറയുന്നു — ശക്രനും ശംബരനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണം. യുധിഷ്ഠിരാ, അത് ശ്രദ്ധിക്കുക.
13.71.2
शक्रो ह्यज्ञातरूपेण जटी भूत्वा सुवारुणः ।
विप्ररूपं समास्थाय प्रश्नं पप्रच्छ शम्बरम् ॥ १३.७१.२ ॥
ശക്രൻ തന്റെ രൂപം മറച്ച്, ജടാധാരിയായി, മനോഹരവേഷത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണരൂപം സ്വീകരിച്ച് ശംബരനോട് ചോദ്യം ചോദിച്ചു.
13.71.3
केन शम्बर वृत्तेन स्वजात्यानधितिष्ठसि ।
श्रेष्ठं त्वां केन मन्यन्ते तद्वै प्रब्रूहि तत्त्वतः ॥ १३.७१.३ ॥
ശംബരാ, ഏത് നടപ്പിനാൽ നീ നിന്റെ ജാതിയെക്കാൾ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്നു? എന്തുകൊണ്ടാണ് ആളുകൾ നിന്നെ ശ്രേഷ്ഠനായി കരുതുന്നത്? അത് യഥാർത്ഥത്തിൽ പറയൂ.
13.71.4
नासूयामि सदा विप्रान्ब्राह्ममेव च मे मतम् ।
शास्त्राणि वदतो विप्रान्संमन्यामि यथासुखम् ॥ १३.७१.४ ॥
ഞാൻ ബ്രാഹ്മണരെ ഒരിക്കലും അസൂയപ്പെടുന്നില്ല; അതാണ് എന്റെ അഭിപ്രായവും. ശാസ്ത്രങ്ങൾ പറയുന്ന ബ്രാഹ്മണരെ ഞാൻ സുഖപൂർവ്വം ബഹുമാനിക്കുന്നു.
13.71.5
श्रुत्वा च नावजानामि नापराध्यामि कर्हिचित् ।
अभ्यर्च्याभ्यनुपृच्छामि पादौ गृह्णामि धीमताम् ॥ १३.७१.५ ॥
കേട്ടിട്ട് ഞാൻ ഒരിക്കലും അവരെ അവഗണിക്കുന്നില്ല, ഒരിക്കലും കുറ്റം ചെയ്യുന്നുമില്ല. അവരെ പൂജിച്ചിട്ട് ഞാൻ വീണ്ടും ചോദിക്കുന്നു; ജ്ഞാനികളുടെ പാദങ്ങളിൽ പിടിക്കുന്നു.
13.71.6
ते विस्रब्धाः प्रभाषन्ते संयच्छन्ति च मां सदा ।
प्रमत्तेष्वप्रमत्तोऽस्मि सदा सुप्तेषु जागृमि ॥ १३.७१.६ ॥
അവർ വിശ്വാസത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നു; എപ്പോഴും എന്നെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു. അശ്രദ്ധരുടെ ഇടയിൽ ഞാൻ എപ്പോഴും ജാഗ്രതയുള്ളവനാണ്; ഉറങ്ങുന്നവരുടെ ഇടയിൽ ഞാൻ എപ്പോഴും ഉണർന്നിരിക്കുന്നു.
13.71.7
ते मां शास्त्रपथे युक्तं ब्रह्मण्यमनसूयकम् ।
समासिञ्चति शास्तारः क्षौद्रं मध्विव मक्षिकाः ॥ १३.७१.७ ॥
ശാസ്ത്രമാർഗ്ഗത്തിൽ നിരതനും ബ്രാഹ്മണഭക്തനും അസൂയയില്ലാത്തവനുമായ എന്നിൽ ഗുരുക്കന്മാർ തേനിൽ ഈച്ചകൾ എന്നപോലെ ചൊരിയുന്നു.
13.71.8
यच्च भाषन्ति संतुष्टास्तच्च गृह्णाम्यमायया ।
समाधिमात्मनो नित्यमनुलोममचिन्तयम् ॥ १३.७१.८ ॥
സന്തുഷ്ടരായി അവർ പറയുന്നതെന്തും ഞാൻ കപടമില്ലാതെ സ്വീകരിക്കുന്നു; എന്റെ സമാധിക്ക് അനുകൂലമായി അതിനെ എപ്പോഴും ചിന്തിക്കുന്നു.
13.71.9
सोहं वागग्रमृष्टानां रसानामवलेहकः ।
स्वजात्यानधितिष्ठामि नक्षत्राणीव चन्द्रमाः ॥ १३.७१.९ ॥
വാക്കിന്റെ അഗ്രംകൊണ്ട് ശുദ്ധമാക്കപ്പെട്ട രസങ്ങൾ നുകരുന്നവനാണ് ഞാൻ; ചന്ദ്രൻ നക്ഷത്രങ്ങൾക്കു മീതെ നിൽക്കുന്നതുപോലെ ഞാൻ എന്റെ ജാതിക്കാർക്കു മീതെ നിൽക്കുന്നു.
13.71.10
एतत्पृथिव्याममृतमेतच्चक्षुरनुत्तमम् ।
यद्ब्राह्मणमुखाच्छास्त्रमिह श्रुत्वा प्रवर्तते ॥ १३.७१.१० ॥
ഭൂമിയിൽ ഇതാണ് അമൃതം; ഇതാണ് ഉത്തമമായ കണ്ണ്. ബ്രാഹ്മണന്റെ മുഖത്തുനിന്ന് ശാസ്ത്രം കേട്ട് ഇവിടെ മനുഷ്യൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
13.71.11
एतत्कारणमाज्ञाय दृष्ट्वा देवासुरं पुरा ।
युद्धं पिता मे हृष्टात्मा विस्मितः समपद्यत ॥ १३.७१.११ ॥
പണ്ട് ദേവാസുരയുദ്ധം കണ്ട് ഈ കാരണം അറിഞ്ഞ്, എന്റെ പിതാവ് സന്തുഷ്ടചിത്തനും വിസ്മിതനുമായി.
13.71.12
दृष्ट्वा च ब्राह्मणानां तु महिमानं महात्मनाम् ।
पर्यपृच्छत्कथममी सिद्धा इति निशाकरम् ॥ १३.७१.१२ ॥
മഹാത്മാക്കളായ ബ്രാഹ്മണരുടെ മഹിമ കണ്ട്, 'ഇവർ എങ്ങനെ സിദ്ധരായി?' എന്ന് ചന്ദ്രനോടു ചോദിച്ചു.
13.71.13
ब्राह्मणास्तपसा सर्वे सिध्यन्ते वाग्बलाः सदा ।
भुजवीर्याश्च राजानो वागस्त्राश्च द्विजातयः ॥ १३.७१.१३ ॥
ബ്രാഹ്മണരെല്ലാം എപ്പോഴും തപസ്സിനാൽ സിദ്ധി നേടുന്നു; അവരുടെ ബലം വാക്കിലാണ്; രാജാക്കന്മാർ ഭുജവീര്യമുള്ളവരാണ്; ദ്വിജന്മാർ വാക്കിനെ ആയുധമാക്കുന്നവരാണ്.
13.71.14
प्रवसन्वाप्यधीयीत ब्राह्मीर्दुर्वसतीर्वसन् ।
निर्मन्युरपि निर्वाणो यतिः स्यात्समदर्शनः ॥ १३.७१.१४ ॥
വിദേശത്ത് വസിച്ചാലും ചീത്ത വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ വസിച്ചാലും അവൻ വേദം പഠിക്കട്ടെ; ക്രോധമില്ലാത്തവനും ശാന്തനുമായി അവൻ യതിയായി എല്ലാവരെയും സമദൃഷ്ടിയോടെ കാണട്ടെ.
13.71.15
अपि च ज्ञानसम्पन्नः सर्वान्वेदान्पितुर्गृहे ।
श्लाघमान इवाधीयाद्ग्राम्य इत्येव तं विदुः ॥ १३.७१.१५ ॥
ജ്ഞാനസമ്പന്നനായിരുന്നാലും, അച്ഛന്റെ വീട്ടിൽ എല്ലാ വേദങ്ങളും അഭിമാനത്തോടെ പഠിക്കുന്നവനെ ജനങ്ങൾ "ഗ്രാമ്യൻ" എന്നേ കരുതൂ.
13.71.16
भूमिरेतौ निगिरति सर्पो बिलशयानिव ।
राजानं चाप्ययोद्धारं ब्राह्मणं चाप्रवासिनम् ॥ १३.७१.१६ ॥
പുറ്റിൽ കിടക്കുന്ന പാമ്പ് (എലിയെ) വിഴുങ്ങുന്നതുപോലെ, ഭൂമി ഈ രണ്ടുപേരെയും വിഴുങ്ങുന്നു: യുദ്ധം ചെയ്യാത്ത രാജാവിനെയും വിദേശയാത്ര ചെയ്യാത്ത ബ്രാഹ്മണനെയും.
13.71.17
अभिमानः श्रियं हन्ति पुरुषस्याल्पमेधसः ।
गर्भेण दुष्यते कन्या गृहवासेन च द्विजः ॥ १३.७१.१७ ॥
അഭിമാനം അല്പബുദ്ധിയുള്ള പുരുഷന്റെ ഐശ്വര്യം നശിപ്പിക്കുന്നു; കന്യക ഗർഭത്താൽ ദൂഷിതയാകുന്നു, ദ്വിജൻ ഗൃഹവാസത്താൽ ദൂഷിതനാകുന്നു.
13.71.18
विद्याविदो लोकविदस्तपोदमसमन्विताः ।
नित्यपूज्याश्च वन्द्याश्च द्विजा लोकद्वयेच्छुभिः ॥ १३.७१.१८ ॥
വിദ്യ അറിയുന്നവരും ലോകം അറിയുന്നവരും തപസ്സും ദമവുമുള്ളവരുമായ ദ്വിജന്മാർ എപ്പോഴും പൂജ്യരും വന്ദ്യരുമാണ്; ഇരു ലോകങ്ങളും ആഗ്രഹിക്കുന്നവരാൽ.
13.71.19
इत्येतन्मे पिता श्रुत्वा सोमादद्भुतदर्शनात् ।
ब्राह्मणान्पूजयामास तथैवाहं महाव्रतान् ॥ १३.७१.१९ ॥
സോമന്റെ അദ്ഭുത ദർശനത്തിൽ നിന്ന് ഇത് കേട്ട് എന്റെ പിതാവ് ബ്രാഹ്മണരെ പൂജിച്ചു; അതുപോലെ ഞാനും മഹാവ്രതരായ ബ്രാഹ്മണരെ പൂജിച്ചു.
13.71.20
श्रुत्वैतद्वचनं शक्रो दानवेन्द्रमुखाच्च्युतम् ।
द्विजान्संम्पूजयामास महेन्द्रत्वमवाप च ॥ १३.७१.२० ॥
ദാനവേന്ദ്രന്റെ മുഖത്തുനിന്ന് പുറപ്പെട്ട ഈ വാക്ക് കേട്ട് ഇന്ദ്രൻ ബ്രാഹ്മണരെ നന്നായി പൂജിച്ചു; മഹേന്ദ്രസ്ഥാനവും നേടി.