Mahābhārata · Adhyāya 13.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.71.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
शक्रशम्बरसंवादं तन्निवोध युधिष्ठिर ॥ १३.७१.१ ॥
Auch hier erzählt man diese alte Geschichte als Beispiel — den Dialog zwischen Śakra und Śambara. Höre sie, Yudhiṣṭhira.
13.71.2
शक्रो ह्यज्ञातरूपेण जटी भूत्वा सुवारुणः ।
विप्ररूपं समास्थाय प्रश्नं पप्रच्छ शम्बरम् ॥ १३.७१.२ ॥
Śakra, seine wahre Gestalt verbergend, mit verfilztem Haar und prächtig gekleidet, nahm die Gestalt eines Brahmanen an und stellte Śambara eine Frage.
13.71.3
केन शम्बर वृत्तेन स्वजात्यानधितिष्ठसि ।
श्रेष्ठं त्वां केन मन्यन्ते तद्वै प्रब्रूहि तत्त्वतः ॥ १३.७१.३ ॥
Durch welches Verhalten, Śambara, stehst du über deinesgleichen? Aus welchem Grund halten die Leute dich für den Besten? Sag es mir wahrhaftig.
13.71.4
नासूयामि सदा विप्रान्ब्राह्ममेव च मे मतम् ।
शास्त्राणि वदतो विप्रान्संमन्यामि यथासुखम् ॥ १३.७१.४ ॥
Ich neide den Brahmanen niemals; das ist ja meine Ansicht. Die Brahmanen, die die Schriften auslegen, ehre ich gern.
13.71.5
श्रुत्वा च नावजानामि नापराध्यामि कर्हिचित् ।
अभ्यर्च्याभ्यनुपृच्छामि पादौ गृह्णामि धीमताम् ॥ १३.७१.५ ॥
Habe ich sie gehört, verachte ich sie nie und kränke sie nie. Nachdem ich sie geehrt habe, frage ich weiter und ergreife die Füße der Weisen.
13.71.6
ते विस्रब्धाः प्रभाषन्ते संयच्छन्ति च मां सदा ।
प्रमत्तेष्वप्रमत्तोऽस्मि सदा सुप्तेषु जागृमि ॥ १३.७१.६ ॥
Sie sprechen vertrauensvoll und halten mich stets im Zaum. Unter den Achtlosen bin ich stets wachsam; unter den Schlafenden bin ich stets wach.
13.71.7
ते मां शास्त्रपथे युक्तं ब्रह्मण्यमनसूयकम् ।
समासिञ्चति शास्तारः क्षौद्रं मध्विव मक्षिकाः ॥ १३.७१.७ ॥
Auf mich, der dem Pfad der Schriften folgt, den Brahmanen ergeben und frei von Neid ist, gießen die Lehrer (ihr Wissen) aus, wie Fliegen sich über Honig sammeln.
13.71.8
यच्च भाषन्ति संतुष्टास्तच्च गृह्णाम्यमायया ।
समाधिमात्मनो नित्यमनुलोममचिन्तयम् ॥ १३.७१.८ ॥
Was sie zufrieden sagen, nehme ich ohne Täuschung auf und bedenke es stets so, wie es zu meiner eigenen Sammlung passt.
13.71.9
सोहं वागग्रमृष्टानां रसानामवलेहकः ।
स्वजात्यानधितिष्ठामि नक्षत्राणीव चन्द्रमाः ॥ १३.७१.९ ॥
Ich bin einer, der die am Spitz der Rede geläuterten Essenzen kostet; wie der Mond über den Sternen steht, so stehe ich über meinesgleichen.
13.71.10
एतत्पृथिव्याममृतमेतच्चक्षुरनुत्तमम् ।
यद्ब्राह्मणमुखाच्छास्त्रमिह श्रुत्वा प्रवर्तते ॥ १३.७१.१० ॥
Dies ist das Nektar auf Erden, dies ist das höchste Auge: Wer hier die Schrift aus dem Mund eines Brahmanen gehört hat, bricht auf.
13.71.11
एतत्कारणमाज्ञाय दृष्ट्वा देवासुरं पुरा ।
युद्धं पिता मे हृष्टात्मा विस्मितः समपद्यत ॥ १३.७१.११ ॥
Nachdem er diese Ursache erkannt und den Kampf der Götter und Asuras in früherer Zeit gesehen hatte, wurde mein Vater froh im Herzen und erstaunt.
13.71.12
दृष्ट्वा च ब्राह्मणानां तु महिमानं महात्मनाम् ।
पर्यपृच्छत्कथममी सिद्धा इति निशाकरम् ॥ १३.७१.१२ ॥
Als er die Größe der hochherzigen Brahmanen sah, fragte er den Mond: »Wie sind diese Vollendeten geworden?«
13.71.13
ब्राह्मणास्तपसा सर्वे सिध्यन्ते वाग्बलाः सदा ।
भुजवीर्याश्च राजानो वागस्त्राश्च द्विजातयः ॥ १३.७१.१३ ॥
Die Brahmanen werden stets durch Askese vollendet; ihre Kraft liegt im Wort. Die Könige besitzen die Tapferkeit ihrer Arme, und die Zweimalgeborenen haben das Wort als Waffe.
13.71.14
प्रवसन्वाप्यधीयीत ब्राह्मीर्दुर्वसतीर्वसन् ।
निर्मन्युरपि निर्वाणो यतिः स्यात्समदर्शनः ॥ १३.७१.१४ ॥
Auch wenn er in der Fremde weilt oder in schlechten Wohnungen lebt, soll er die Veden studieren; zornfrei und zur Ruhe gekommen, werde er ein Asket, der alle gleich sieht.
13.71.15
अपि च ज्ञानसम्पन्नः सर्वान्वेदान्पितुर्गृहे ।
श्लाघमान इवाधीयाद्ग्राम्य इत्येव तं विदुः ॥ १३.७१.१५ ॥
Selbst wer mit Wissen begabt ist, der in seines Vaters Haus alle Veden studiert und sich dabei gleichsam rühmt, den halten die Leute für einen Bauerntölpel.
13.71.16
भूमिरेतौ निगिरति सर्पो बिलशयानिव ।
राजानं चाप्ययोद्धारं ब्राह्मणं चाप्रवासिनम् ॥ १३.७१.१६ ॥
Wie eine Schlange, die in ihrem Loch liegt, verschlingt, so verschlingt die Erde diese beiden: den König, der nicht kämpft, und den Brahmanen, der nicht in die Fremde reist.
13.71.17
अभिमानः श्रियं हन्ति पुरुषस्याल्पमेधसः ।
गर्भेण दुष्यते कन्या गृहवासेन च द्विजः ॥ १३.७१.१७ ॥
Hochmut zerstört das Glück des Mannes von geringem Verstand; eine Jungfrau wird durch Schwangerschaft befleckt, und ein Zweimalgeborener durch das Verweilen im Hause.
13.71.18
विद्याविदो लोकविदस्तपोदमसमन्विताः ।
नित्यपूज्याश्च वन्द्याश्च द्विजा लोकद्वयेच्छुभिः ॥ १३.७१.१८ ॥
Die Zweimalgeborenen, die das Wissen kennen und die Welt kennen, mit Askese und Selbstbeherrschung begabt, sind stets zu ehren und zu verehren von denen, die beide Welten begehren.
13.71.19
इत्येतन्मे पिता श्रुत्वा सोमादद्भुतदर्शनात् ।
ब्राह्मणान्पूजयामास तथैवाहं महाव्रतान् ॥ १३.७१.१९ ॥
Nachdem mein Vater dies von Soma gehört hatte, nach dessen wunderbarer Erscheinung, ehrte er die Brahmanen; ebenso ehrte auch ich die Brahmanen der großen Gelübde.
13.71.20
श्रुत्वैतद्वचनं शक्रो दानवेन्द्रमुखाच्च्युतम् ।
द्विजान्संम्पूजयामास महेन्द्रत्वमवाप च ॥ १३.७१.२० ॥
Nachdem Indra dieses Wort vernommen hatte, das dem Mund des Herrn der Dānavas entfallen war, ehrte er die Brahmanen gebührend und erlangte die Herrschaft als Mahendra.