ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.78.1
तमागतमभिप्रेक्ष्य शिष्यं वाक्यमथाब्रवीत् ।
देवशर्मा महातेजा यत्तच्छृणु जनाधिप ॥ १३.७८.१ ॥
ଆସିଥିବା ସେହି ଶିଷ୍ୟକୁ ଦେଖି ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଦେବଶର୍ମା ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ। ହେ ଜନାଧିପ, ଶୁଣ।
13.78.2
किं त्वया मिथुनं दृष्टं तस्मिञ्शिष्य महावने ।
ते त्वां जानन्ति निपुणा आत्मा च रुचिरेव च ॥ १३.७८.२ ॥
ହେ ଶିଷ୍ୟ, ସେହି ମହାବନରେ ତୁମେ କେଉଁ ଯୋଡ଼ି ଦେଖିଲ? ସେ ନିପୁଣମାନେ ତୁମକୁ, ତୁମ ଆତ୍ମାକୁ ଏବଂ ତୁମ ରୁଚିକୁ ଜାଣନ୍ତି।
13.78.3
ब्रह्मर्षे मिथुनं किन्तत्के च षट्पुरुषा विभो ।
ये मां जानन्ति तत्त्वेन यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ १३.७८.३ ॥
ହେ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି, ହେ ବିଭୁ, ସେ ଯୋଡ଼ି କ'ଣ? ଆପଣ ମୋ ବିଷୟରେ ପଚାରୁଥିବା ସେହି ଛଅ ପୁରୁଷ କିଏ, ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଯଥାର୍ଥରେ ଜାଣନ୍ତି?
13.78.4
यद्वै तन्मिथुनं ब्रह्मिन्नहोरात्रं हि विद्धि तत् ।
चक्रवत्परिवर्तेत तत्ते जानाति दुष्कृतम् ॥ १३.७८.४ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେହି ଯୋଡ଼ି ଦିନ ଓ ରାତି ବୋଲି ଜାଣ। ତାହା ଚକ୍ରପରି ଘୂରେ; ତୁମର ଦୁଷ୍କର୍ମକୁ ତାହା ଜାଣେ।
13.78.5
ये च ते पुरुषा विप्र अक्षैर्दीव्यन्ति हृष्टवत् ।
ऋतूंस्तानभिजानीहि ते ते जानन्ति दुष्कृतम् ॥ १३.७८.५ ॥
ହେ ବିପ୍ର, ଯେଉଁ ପୁରୁଷମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ପାଶା ଖେଳନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଋତୁ ବୋଲି ଜାଣ। ସେମାନେ ତୁମର ଦୁଷ୍କର୍ମ ଜାଣନ୍ତି।
13.78.6
न मां कश्चिद्विजानीत इति कृत्वा न विश्वसेत् ।
नरो रहसि पापात्मा पापकं कर्म वै द्विज ॥ १३.७८.६ ॥
'ମୋତେ କେହି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ' ଏହା ଭାବି ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ହେ ଦ୍ୱିଜ, ନିର୍ଜନରେ ପାପୀ ମଣିଷ ପାପକର୍ମ କରେ।
13.78.7
कुर्वाणं हि नरं कर्म पापं रहसि सर्वदा ।
पश्यन्ति ऋतवश्चापि तथा दिननिशेऽप्युत ॥ १३.७८.७ ॥
ନିର୍ଜନରେ ସର୍ବଦା ପାପକର୍ମ କରୁଥିବା ମଣିଷକୁ ଋତୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଖନ୍ତି; ଦିନ ଓ ରାତ୍ରି ମଧ୍ୟ ଦେଖନ୍ତି।
13.78.8
तथैव हि भवेयुस्ते लोकाः पापकृतो यथा ।
कृत्वाऽनाचक्षतः कर्म मम तच्च यथा कृतम् ॥ १३.७८.८ ॥
ସେହିପରି, ମୋର କୃତ କର୍ମକୁ ଯେପରି କରାଯାଇଥିଲା ସେପରି ନ କହି ଲୁଚାଉଥିବା ସେହି ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ପାପୀଙ୍କ ପରି ହେବେ।
13.78.9
ते त्वां हर्षस्मितं दृष्ट्वा गुरोः कर्मानिवेदकम् ।
स्मारयन्तस्तथा प्राहुस्ते यथा श्रउतवान्भवान् ॥ १३.७८.९ ॥
ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦର ହସ ସହିତ ଦେଖି, ଗୁରୁଙ୍କ କର୍ମ ନ କହୁଥିବା ତୁମକୁ ସ୍ମରଣ କରାଇ, ତୁମେ ଯେପରି ଶୁଣିଛ ସେପରି ସେମାନେ ଏପରି କହନ୍ତି।
13.78.10
अहोरात्रं विजानाति ऋतवश्चापि नित्यशः ।
पुरुषे पापकं कर्म शुभं वाऽशुभकर्मिणः ॥ १३.७८.१० ॥
ଦିନ-ରାତ୍ରି ଓ ଋତୁମାନେ ନିତ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି; ମଣିଷ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାପକର୍ମ ବା ଶୁଭକର୍ମ, ଅଶୁଭକର୍ମୀର କର୍ମ ମଧ୍ୟ।
13.78.11
तत्त्वया मम यत्कर्म व्यभिचाराद्भयात्मकम् ।
नाख्यातमिति जानन्तस्ते त्वामाहुस्तथा द्विज ॥ १३.७८.११ ॥
ତେଣୁ, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ବ୍ୟଭିଚାର ଓ ଭୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ମୋର ଯେଉଁ କର୍ମ ତୁମେ କହି ନାହଁ, ଏହା ଜାଣି ସେମାନେ ତୁମକୁ ଏପରି କହନ୍ତି।
13.78.12
तेनैव हि भवेयुस्ते लोकाः पापकृतो यथा ।
कृत्वा नाचक्षतः कर्म मम यच्च त्वया कृतम् ॥ १३.७८.१२ ॥
ସେଥିପାଇଁ, ତୁମେ କରିଥିବା ଏବଂ ମୋର ଯେଉଁ କର୍ମ ତୁମେ କହି ନାହଁ, ତାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପାପୀଙ୍କ ପରି ହେବେ।
13.78.13
तथाऽशक्याश्च दुर्वृत्ता रक्षितुं प्रमदा द्विज ।
न च त्वं कृतवान्किंचिदागः प्रीतोस्मि तेन ते ॥ १३.७८.१३ ॥
ସେହିପରି ଦୁରାଚାରିଣୀ ନାରୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଅସମ୍ଭବ, ହେ ଦ୍ୱିଜ। ଆଉ ତୁମେ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ଅପରାଧ କରିନାହଁ; ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ଅଛି।
13.78.14
मनोदोषविहीनानां न दोषः स्यात्तथा तव ।
अन्यथाऽऽलिङ्ग्यते कान्ता स्नेहेन दुहिताऽन्यथा ॥ १३.७८.१४ ॥
ମନର ଦୋଷରହିତ ଲୋକଙ୍କର ଦୋଷ ହୁଏ ନାହିଁ; ତୁମ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ସେହିପରି। ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଗୋଟିଏ ପ୍ରକାରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରାଯାଏ, ଏବଂ କନ୍ୟାକୁ ସ୍ନେହରେ ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାରେ।
13.78.15
यतेश्च कामुकानां च योषिद्रूपेऽन्यथा मतिः ।
अशिक्षयैव मनसः प्रायो लोकस्तु वञ्च्यते ॥ १३.७८.१५ ॥
ଯତି ଓ କାମୀମାନଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀରୂପରେ ଦୃଷ୍ଟି ଭିନ୍ନ ହୁଏ। ମନର ଅଶିକ୍ଷାରୁ ହିଁ ଲୋକ ପ୍ରାୟ ପ୍ରବଞ୍ଚିତ ହୁଏ।
13.78.16
लालेत्युद्विजते लोको वक्त्रासव इति स्पहा ।
अबन्धायोग्यमनसामिति मन्त्रात्मदैवकम् ॥ १३.७८.१६ ॥
'ଲାଲା' କହିଲେ ଲୋକ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ହୁଏ; 'ମୁଖର ରସ' କହିଲେ ଲାଳସା ଜାଗେ। ବନ୍ଧନ ପାଇଁ ଅଯୋଗ୍ୟ ମନ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ମନ୍ତ୍ର, ଆତ୍ମା ଓ ଦେବତା।
13.78.17
न रागस्नेहलोभान्धं कर्मिणां तन्महाफलम् ।
निष्कषायो विशुद्धस्त्वं रुच्यावेशान्न दूषितः ॥ १३.७८.१७ ॥
ରାଗ, ସ୍ନେହ ଓ ଲୋଭରେ ଅନ୍ଧ କର୍ମୀମାନଙ୍କୁ ସେହି ମହାଫଳ ମିଳେ ନାହିଁ। ତୁମେ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ଓ ଶୁଦ୍ଧ; ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁର ଆବେଗରେ ତୁମେ ଦୂଷିତ ହୋଇନାହଁ।
13.78.18
यदि त्वहं त्वां दुर्वृत्तमद्राक्षं द्विजसत्तम ।
शपेयं त्वामहं क्रोधान्न मेऽत्रास्ति विचारणा ॥ १३.७८.१८ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯଦି ମୁଁ ତୁମକୁ ଦୁରାଚାରୀ ଦେଖିଥାନ୍ତି, ତେବେ କ୍ରୋଧରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଭିଶାପ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏଥିରେ ମୋର କୌଣସି ବିଚାର ନାହିଁ।
13.78.19
सञ्जन्ति पुरुषे नार्यः पुंसां सोऽर्थश्च पुष्कलः ।
अन्यथा रक्षतः शापोऽभविष्यत्ते मतिश्च मे ॥ १३.७८.१९ ॥
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପୁରୁଷଙ୍କଠାରେ ଆସକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ପୁରୁଷଙ୍କ ସେହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଚୁର। ନଚେତ୍, ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ତୁମ ଉପରେ ମୋ ଶାପ ପଡ଼ିଥାନ୍ତା, ଏହା ହିଁ ମୋ ବିଚାର।
13.78.20
रक्षिता च त्वया पुत्र मम चापि निवेदिता ।
अहं ते प्रीतिमांस्तात स्वस्थः स्वर्गं गमिष्यसि ॥ १३.७८.२० ॥
ପୁତ୍ର, ତୁମେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କଲ ଏବଂ ମୋତେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଇଲ। ତାତ, ମୁଁ ତୁମ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ; ତୁମେ ସୁଖରେ ସ୍ବର୍ଗକୁ ଯିବ।
13.78.21
इत्युक्त्वा विपुलं प्रीतो देवशर्मा महानृषिः ।
मुमोद स्वर्गमास्थाय सहभार्यः सशिष्यकः ॥ १३.७८.२१ ॥
ଏହା କହି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ମହର୍ଷି ଦେବଶର୍ମା ପତ୍ନୀ ଓ ଶିଷ୍ୟ ସହିତ ସ୍ବର୍ଗକୁ ଯାଇ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
13.78.22
इदमाख्यातवांश्चापि ममाख्यानं महामुनिः ।
मार्कण्डेयः पुरा राजन्गङ्गाकूले कथान्तरे ॥ १३.७८.२२ ॥
ଏହି ଆଖ୍ୟାନ ମହାମୁନି ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ମୋତେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବରେ କହିଥିଲେ, ହେ ରାଜନ୍, ଗଙ୍ଗା କୂଳରେ ଅନ୍ୟ ଏକ କଥା ପ୍ରସଙ୍ଗରେ।
13.78.23
तस्माद्ब्रवीमि पार्थ त्वां स्त्रियो रक्ष्याः सदैव च ।
उभयं दृश्यते तासु सततं साध्वसाधु च ॥ १३.७८.२३ ॥
ତେଣୁ, ହେ ପାର୍ଥ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି: ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ; ସେମାନଙ୍କଠାରେ ସର୍ବଦା ଭଲ ଓ ମନ୍ଦ ଉଭୟ ଦେଖାଯାଏ।
13.78.24
स्त्रियः साध्व्यो महाभागाः सम्मता लोकमातरः ।
धारयन्ति महीं राजन्निमां सवनकाननाम् ॥ १३.७८.२४ ॥
ସାଧ୍ୱୀ ଓ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଲୋକମାତା ବୋଲି ସମ୍ମାନିତ, ହେ ରାଜନ୍, ବନ ଓ ଉପବନ ସହିତ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
13.78.25
असाध्व्यश्चापि दुर्वृत्ताः कुलघ्नाः पापनिश्चयाः ।
विज्ञेया लक्षणैर्दुष्टैः स्वगात्रसहजैर्नृप ॥ १३.७८.२५ ॥
ଅସାଧ୍ୱୀ, ଦୁରାଚାରିଣୀ, କୁଳନାଶିନୀ ଓ ପାପନିଶ୍ଚୟା ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଥାଆନ୍ତି; ହେ ରାଜନ୍, ସେମାନେ ନିଜ ଶରୀର ସହ ଜନ୍ମିତ ଦୁଷ୍ଟ ଲକ୍ଷଣରେ ଚିହ୍ନାଯାଆନ୍ତି।
13.78.26
एवमेतासु रक्षा वै शक्या कर्तुं महात्मभिः ।
अन्यथा राजशार्दूल न शक्या रक्षितुं स्त्रियः ॥ १३.७८.२६ ॥
ଏହିପରି ମହାତ୍ମାମାନେ ଏମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିପାରନ୍ତି; ନ ହେଲେ, ହେ ରାଜଶାର୍ଦୂଳ, ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଅସମ୍ଭବ।
13.78.27
एता हि मनुजव्याघ्र तीक्ष्णास्तीक्ष्णपराक्रमाः ।
नासामस्ति प्रियो नाम मैथुने सङ्गमेति यः ॥ १३.७८.२७ ॥
ହେ ମନୁଷ୍ୟବ୍ୟାଘ୍ର, ଏମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଓ ତୀବ୍ର ପରାକ୍ରମୀ; ମୈଥୁନ ସଙ୍ଗମରେ ଏମାନଙ୍କର କେହି ପ୍ରିୟ ନାମରେ ନାହିଁ।
13.78.28
एताः कृत्याश्च कष्टाश्च कृतघ्ना भरतर्षभ ।
न चैकस्मिन्नमन्त्येताः पुरुषे पाण्डुनन्दन ॥ १३.७८.२८ ॥
ହେ ଭରତର୍ଷଭ, ଏମାନେ ଛଳନାମୟୀ, କଷ୍ଟଦାୟିନୀ ଓ କୃତଘ୍ନା; ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ, ଏମାନେ ଏକ ପୁରୁଷରେ ଆସକ୍ତ ରହନ୍ତି ନାହିଁ।
13.78.29
नासु स्नेहो नरैः कार्यस्तथैवेर्ष्या जनेश्वर ।
खेदमास्थाय भुञ्जीत धर्ममास्थाय चैव ह।
अनृताविह पर्वादिदोषवर्जं नराधिप ॥ १३.७८.२९ ॥
ପୁରୁଷମାନେ ଏମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସ୍ନେହ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ସେହିପରି ଈର୍ଷ୍ୟା ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ହେ ଜନେଶ୍ୱର, ଦୁଃଖକୁ ମନରେ ରଖି ଏବଂ ଧର୍ମର ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ଭୋଗ କରିବା ଉଚିତ; ଏଠାରେ ଅଋତୁକାଳରେ, ପର୍ବ ଆଦି ଦୋଷ ବର୍ଜନ କରି, ହେ ନରାଧିପ।
13.78.30
विहन्येतान्यथा कुर्वन्नरः कौरवनन्दन ।
सर्वथा राजशार्दूल युक्तः सर्वत्र युज्यते ॥ १३.७८.३० ॥
ନ ହେଲେ ଅନ୍ୟଥା ଆଚରଣକାରୀ ମନୁଷ୍ୟ ବିନଷ୍ଟ ହେବ, ହେ କୌରବନନ୍ଦନ; ହେ ରାଜଶାର୍ଦୂଳ, ସଂଯମୀ ପୁରୁଷ ସର୍ବତ୍ର ଯୁକ୍ତ ରହେ।
13.78.31
तेनैकेन तु रक्षा वै विपुलेन कृता स्त्रियाः ।
नान्यः शक्तस्त्रिलोकेऽस्मिन्रक्षितुं नृप योषितः ॥ १३.७८.३१ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେହି ଜଣେ ମହାନ ପୁରୁଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ରକ୍ଷା କରାଯାଇଛି; ଏହି ତ୍ରିଲୋକରେ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଅନ୍ୟ କେହି ସମର୍ଥ ନୁହଁନ୍ତି।